Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Natura fascynujace zjawiska

464 views

Published on

Published in: Art & Photos
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Natura fascynujace zjawiska

  1. 1. Niezwykłe zjawiska natury
  2. 2. Wędrujące kamienie Na tych kamieniach naukowcy zgryzają sobie zęby: Te do 350 kg ciężkie głazy w Death Valley wędrują po pustynnej ziemi. Dziwne rzeczy dzieją się w Dolinie śmierci. Tam, gdzie życie jest prawie niemożliwe, a warunki przypominają raczej powierzchnię Marsa niż park narodowy na Ziemi, te ślady na powierzchni pustynistawiają naukowców przed zagadką. Ponad 160 kamieni leży rozsianychna ośmiu kilometrach kwadratowych w tzw. Racetrack Playa, na dnie dawnego jeziora. Jak statki pomorzu poruszają się głazy o różnych formach i wielkości niezauważalnie po kruchym podłożu osadowym. Pomiędzy nimi nie ma żadnych innych śladów ludzi ani zwierząt. Co sprawia, że do 350 kg ciężkieskały poruszane zostają po równinie, czasem nawet pod górkę?
  3. 3. Bazalt kolumnowyKiedy gruba lawy chłodzi, kurczy sięi przepływa z niezwykłą regularnościągeometryczną, w większościprzypadków tworzy regularną siatkęsześciokątnych profili, które wydają sięjakby stworzone przez człowieka.Jednym z przykładów najbardziejznanych jest Giants Causeway nawybrzeżu Irlandii (na zdjęciach), choćnajwiększym i najbardziej znanym jestDevils Tower w Wyoming (poniżej).
  4. 4. Błękitna Dziura Blue Hole - wielka rozpadlina (jaskinia morska) rafy koralowej w MorzuKaraibskim. Ma postać morskiej studni o głębokości ponad 140 m i średnicy 300 m, w całości zalanej przez wodę. Oddalona jest od Belize o około 80 km.Jest widoczna z kosmosu, stanowi wielką atrakcję dla nurków. Objęta patronatem UNESCO. Okolona turkusowym morzem i pierście- niem żywej rafy, ciemnogranatowa Blue Hole jest wapiennym lejem krasowym.Przed podniesieniem się poziomu morza była jaskinią lądową, w której zawalił sięstrop. Prawie pionowe ściany opadają na głębokość około 35 m, gdzie studnia się rozszerza w ogromną salę z wielkimistalaktytami, niektóre mają długość aż 15 m. Dno sali znajduje się na głębokości 145 m. Turyści nurkują zwykle do stropu sali - na głębokość około 35 m.Podwodna widoczność przekracza 60 m.
  5. 5. ZwijaZwija jest jednym z najbardziejprzerażających zjawisk naturalnych.Z biegiem czasu woda powoduje erozjęgleby pod powierzchnią planety - wniektórych przypadkach ziemia nagle sięzapada i powstają dziury do kilkusetmetrów głębokości. Zwija może też być wynikiem działalnościczłowieka (np. pęknięcia rur).Ta wyrwa powstała w Gwatemali napoczątku 2007 r, pochłonęła kilka domówi spowodowała śmierć co najmniej trzechosób.
  6. 6. Red Red znane są również jako glony- nagły napływ jednokomórkowych glonów w ogromnej ilości, mają kolor oceanu lub na plaży czerwone.  Niektóre z nich są stosunkowo nieszkodliwe, inne mogą być nosicielami śmiertelnych toksyn, które uśmiercają ryby, ptaki i ssaki morskie.Nie są szkodliwe w małych ilościach.
  7. 7. Kręgi z lodu Naukowcy sugerują, że są one utworzone przez zawirowaniawody, która porusza się na dużym kawałku lodu ruchem kołowym.To powoduje, że kawałki lodu i skały powoli kształtują idealne koło.Można spotkać pierścienie lodoweo ponad 500 metrów średnicy, a czasami można znaleźć kręgi pogrupowane w różnych rozmiarach.
  8. 8. Chmury mammatus Zdjęcia wykonane w czerwcu 2004 r w Heartwell Park w Hastings w stanie Nebraska. Taki układ chmur to zjawisko zwane mammatus, tworzące regularne bąble w dolnej części chmury. Normalne chmury są od spodu zazwyczaj płaskie, ponieważ wilgoć w gorącym powietrzu, które unosi się i schładza, kondensuje je do postaci kropel wody. Po uformowaniu się kropelek wody, powietrze tworzy nieprzeźroczystą chmurę. W pewnych warunkach mogą jednak rozwinąć się kieszenie chmur zawierające wielkie krople wody czy lód, które opadają w klarowne powietrze w miarę parowania. Takie kieszenie mogą występować w turbulentnym powietrzu w pobliżu burz, dostrzegalne na przykład na ich szczycie w formie kowadła. Chmury mammatus mogą sprawiać szczególnie niesamowite wrażenie przy bocznym oświetleniu.
  9. 9. UFO?Obłok soczewkowy Żeby owe zjawisko mogło powstać, muszą być spełnione rygorystyczne kryteria. Chmura-widmo pojawia się najczęściej ponad szczytami górskimi i podwyższeniami terenu. Ma kształt soczewki lub migdała, a ponad górami wygląda niczym czapeczka przysłaniająca wierzchołki. Soczewkowe masy chmur o wysokim wewnętrznym napędzie, zależnie od prędkości wiatru, mogą poruszyć bardzo duże obiekty. Ich powstawanie wciąż nie zostało w pełni wyjaśnione. Wiadomo, że formują się przeważnie w bardzo pogodne dni, gdy przy promieniach słonecznych i temperaturze na pograniczu (-) i (+) zaczyna dochodzić do parowania pokrywy śnieżnej przykrywającej szczyty górskie. Tego typu chmura wisi na wysokościach średnich, czyli około 5 kilometrów ponad ziemią i raczej jest stabilna i nieruchoma. Nad Perth można było ją zaobserwować, ponieważ osada ta położona jest nad zatoką Firth of Tay i otoczona wzgórzami.
  10. 10. Wiatry ognia, ogniste tornado lub diabeł Wygląda podobnie jak zwyczajne tornado z tą różnicą, że zamiast tworzących lej skumulowanych chmur i unoszącego się pyłu, występuje ogień. Ogniste tornado powstaje, gdy temperatura nagrzanej przez pożar powierzchni ziemi jest skrajnie różna od temperatury powietrza. Wówczas tworzą się silne prądy powietrzne, które unoszą słup ognia ku górze. Na tej samej zasadzie zróżnicowania temperatur gruntu i powietrza powstają zwyczajne trąby pyłowe (diabełki pyłowe). Czasem zdarza się, że słup ognia może sięgać wysokości kilkunastu lub nawet kilkuset metrów, mieć kilka metrów średnicy i nieść wiatr o prędkości ponad 150 km/h. Mogą z łatwością wyrywać drzewa z korzeniami i rujnować domy, dodatkowo je paląc. Tym niecodziennym zjawiskiem szczegółowo zainteresowano się w 1923 roku po potężnym trzęsieniu ziemi. Powstało wtedy bardzo wiele pożarów, które rozgrzały powierzchnię ziemi i zabudowę. Pojawiły się liczne ogniste tornada, które w ciągu 15 minut spowodowały śmierć 38 tysięcy ludzi.
  11. 11. Nawrócony? PenitentNazwany tak przez analogięz kapturem mnichów z NewMexico (u góry) naturalnypołysk skał i ich bardzoostre ostrza lodu, którewznoszą się ku słońcu.Mogą być wyższe niż ludzkapostać.
  12. 12. TĘCZA (załamanie światła w kropli wody)
  13. 13. TęczaTęcza ognia i poziome formy okrągłepowstają, kiedy słońce i niektórechmury spotkają się w odpowiednimczasie i we właściwym miejscu.Kryształy wewnątrz chmury odbijająfale świetlne, ale tylko wtedy, gdy sąodpowiednio ustawione w stosunkudo Ziemi.Jest to zjawisko rzadkie, występujewtedy, gdy pewne warunki sąspełnione jednocześnie.
  14. 14. Kolumny światłaSłup słoneczny - zjawisko optyczne w atmosferze polegające na ukazaniu się kolumny świetlnej. Zjawisko powstaje w wyniku odbiciaświatła nisko położonego Słońca lubinnego źródła światła na powierzchni uporządkowanych swobodnym opadaniem kryształów płatkowych lodu. Jeśli powstanie to najłatwiej jest go zaobserwować tuż przed wschodem Słońca lub tuż po jego zachodzie. Przybiera wtedy formę świetlnej kolumny, na ogół zabarwionej czerwonawo, przemieszczającej się wraz z ruchem Słońca pod horyzontem. Gdy Słońce jest ponad horyzontem często mogą towarzyszyć mu parhelia
  15. 15. Fałszywe słońca, słońca poboczne, tzw. parhelia, badane już w starożytności To najczęściej obserwowany efekt halo – jasna plama światła powstającą zazwyczaj na przecięciu halo 220 oraz kręgu parhelicznego. Występuje często po obu stronach słońca; szczególnie dobrze jest widoczne, gdy słońce jest nisko nad horyzontem. Im słońce jest wyżej, tym większa jest odległość słońc pobocznych. Powstają one w wyniku załamania się promieni słonecznych na kryształach lodu występujących w formie sześciokątnych płytek opadających w pozycji poziomej, podobnie jak opadające liście. W sprzyjających warunkach, gdy znajdujemy się ponad chmurami możliwe jest niekiedy dostrzeżenie podsłońca i towarzyszących mu parhelionów (podsłońc pobocznych) poniżej horyzontu. Powstają one podobnie jak zwykłe parheliony, przy większej liczbie odbić światła od płaskiej, poziomej powierzchni kryształków lodu.Zjawisko takie było obserwowane także w halo powstającym wokół Księżyca
  16. 16. HALO (załamanie światła w kryształku lodu) Halo (od greckiego hálos – tarcza słoneczna) – zjawisko optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej obserwowane wokół tarczy słonecznej lub księżycowej. Jest to świetlisty, biały lub zawierający kolory tęczy (wewnątrz czerwony, fioletowy na zewnątrz), pierścień widoczny wokół słońca lub księżyca. Część nieba wewnątrz kręgu jest tak samo ciemna jak na zewnątrz. Zjawisko wywołane jest załamaniem na kryształach lodu i odbiciem wewnątrz kryształów lodu znajdujących się w chmurach pierzastych lub we mgle lodowej.
  17. 17. GLORIA, WIENIEC,AUREOLA…. Aureola wokół księżyca Wieniec – zjawisko zachodzi wówczas, gdy Słońce lub Księżyc są przesłonięte cienką, półprzeźroczystą warstwą chmury lub mgły. Zwykle ma postać barwnej poświaty (aureoli) wokół tarczy Słońca lub Księżyca, niebieskiej od strony wewnętrznej, czerwonej na zewnątrz. Często poświata jest otoczona słabo zabarwionymi, koncentrycznymi kręgami o tym samym układzie barw, niekiedy pojawiają się tylko pierścienie, a poświata nie występuje. Wieńce powstają wskutek dyfrakcji światła w warstwie chmury lub mgły.
  18. 18. Jest to efekt rozproszenia światła niebieskiego Pomarańczowe przez cząstki powietrza. Światło czerwone też księżyce jest rozpraszane, ale kilkanaście razy słabiej niż niebieskie czy barwy pośrednie. Efekt ten uwidacznia się wtedy, kiedy księżyc (słońce) jest tuż nad horyzontem, bo wtedy światło musi przejść najdłuższą drogę przez atmosferę, żeby dotrzeć do Twoich oczu. Wskutek tego wiązka światła z księżyca jest pozbawiona dużej części światła o falach krótszych niż czerwona i widzisz pomarańczowy lub czerwony księżyc. Przy okazji - rozproszone w ten sposób światło słońca powoduje, że niebo jest niebieskie. Jeśli chodzi o duży obserwowany rozmiar księżyca (słońca) to jest on spowodowany innym zjawiskiem optycznym - refrakcją, czyli załamaniem światła na granicy ośrodków (tu: próżni i atmosfery). Jeśli obiekt astronomiczny jest nad horyzontem to światło musi przejść dłuższą drogę przez atmosferę - wtedy refrakcja jest największa. Powoduje to, że promienie od dwóch dowolnych punktów tarczy słońca czy księżyca docierają do Ciebie bardziej oddalone niż wtedy,. gdy ciała te są wysoko nad horyzontem. Dlatego ich obserwowany rozmiarTu z kolei prawdziwe tonacje księżyca, z jest tym większy, im bardziej zbliżają się dobardziej intensywnymi kolorami, które ilustrują horyzontu.topografię i mineralogię powierzchni.
  19. 19. Zorza uchwycona na Ziemi i przez satelitę Zorza polarna (Aurora borealis, aurora australis) – występuje głównie za kołem podbiegunowym, chociaż w sprzyjających warunkach obserwowana jest nawet w krajach śródziemnomorskichZorze polarne powstają na skutek burz magnetycznych na Słońcu. Z powierzchni Słońca wyrzucane są wtedyogromne ilości naładowanych cząstek (głównie protonów i elektronów) o wysokiej energii. Tworzą one tzw.wiatr słoneczny. Kiedy wiatr słoneczny dotrze w pobliże Ziemi, oddziaływuje z polem magnetycznym Ziemi.Na skutek tego elektrony poruszają się ruchem spiralnym wzdłuż linii ziemskiego pola magnetycznego i wkońcu zderzają się w pobliżu biegunów magnetycznych z cząsteczkami azotu i tlenu wzbudzając je.Wzbudzone cząsteczki wracając do stanu podstawowego wypromieniowują energię w postaci kwantówświatła. To tylko uproszczony model powstawania zorzy. Rzeczywistość jest bardziej skomplikowana inaukowcy tworzą coraz to nowe modele tego zjawiska (przejścia optyczne w atomach).

×