Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Column sprout 5 6 2013 kopie

327 views

Published on

Column over Jeroen Leinders en zijn avonturen om Tua The Movie voor elkaar te krijgen.

Published in: Self Improvement
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Column sprout 5 6 2013 kopie

  1. 1. 50 column rond van vijf miljoen dollar - mind you - en toonden acteurs nationaal en internatio- naal interesse. Niet de minsten, trouwens. As we speak legt hij de laatste hand aan zijn film, met Derek de Lint en Jeroen Krabbé, en staat hij 4 juli op de rode loper van het Tuschinski, bij de Nederlandse première. Hij is nu straatarm en of hij er ooit rijk van wordt of nog iets aan overhoudt, is de vraag. Maar: hij is wel gelukkig. En daar kunnen wij allemaal lering uit trekken. Vooral ik. Net als velen onder ons heb ik honderden zel ulpboeken gelezen over persoonlijke ontwikkeling en nog meer van die vage termen. Ze zeggen allemaal hetzelf- de: ‘volg je hart, leef je droom, doe wat je voelt wat je moet doen’. Een mooier bewijs van die waarheid dan Jeroen en zijn film kan ik niet bedenken. Misschien moest ik ook maar eens doen waar ik al tien jaar voor in mijn broek schijt. Want het is alle- maal wel leuk en aardig, dat ‘Herbert van Hoogdalem werkt ruim 20 jaar in de recla- mewereld’, maar velen weten dat ik diep in mijn hart een hartgrondige hekel heb aan dat wereldje. Aan dat zinloze vak. Waar ik vanaf vandaag dus mee stop. Punt. Uit. I k ga een speelfilm maken.” Het kwam er een beetje terloops, bijna achteloos uit. Uit Jeroen Leinders, om precies te zijn, één van mijn drie beste vrienden. Ooit ontmoet toen hij als interim-marketingmanager van Amnesty International een klant wilde afpikken door een pitch uit te schrijven, en ik hem - uiteraard - weer terugwon. Sinds- dien waren we samen, als een soort Don Quicho en, een queeste begonnen om goe- de doelen en ‘geëngageerde instellingen’ strategisch en creatief beter op de kaart te ze en. Overigens met wisselend succes. “Een feature film, negentig minuten, wereld- wijd in alle bioscopen”, ging hij verder, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. We schrijven 2008 en hij schreef tegelijker- tijd geschiedenis. Ik weet ook nog precies wáár het was: in café-bar Anno1890, aan de Amstelveense Weg, en ik weet nog hoe ik zat, wat ik droeg en wat ik dronk. Een beetje zoals veel mensen nog weten waar ze waren toen Kennedy werd doodgeschoten, de Ber- lijnse Muur viel of de tsunami half Indone- sië van de kaart veegde. Anno1890 was sinds begin jaren negentig onze vaste hang-out waarin onze transfor- matie van extreem foute reclameman tot idealistische wereldverbeteraar plaatsvond. We zaten meer daar dan op kantoor. Maar het zat hem niet in de plek en de versnape- ringen. Het zat hem in de uit graniet gehou- wen overtuiging die uit Jeroens voornemen sprak, die op zich al voldoende was voor de onuitwisbare herinnering. Ik wist toen al dat het hem ging lukken om een speelfilm te maken. Zonder enige ervaring, contacten, trackrecord of geld. Met alleen een idee: het verhaal vertellen van de slavenopstand in 1795 op Curaçao, het eiland waar hij als zoon van een expat was opgegroeid. “Hoe ga je dat dan precies doen?” vroeg ik. “Nou, ik verkoop mijn huis, ga de overwaar- de opeten en begin met het schrijven van een synopsis; ik heb op het web een tem- plate gevonden. Dan boek ik een vlucht naar LA en ga op zoek naar contacten in Hollywood.” Ik weet zeker dat talloze men- sen hem voor gek verklaard hebben, maar gekte schuurt, zoals iedereen weet, vrij dicht tegen genialiteit aan. Nu is een speel- film misschien geen bedrijf, maar het is wel een hele onderneming. Met alle risico's, stress en werkweken van honderd uur. Vijf jaar lang heb ik hem zien zwoegen, langs de rand van de afgrond zien gaan, tegen de stroming in door zien buffelen, geen seconde twijfelend aan zijn missie en zijn droom - hoezeer alles, maar dan ook écht alles, tegenzat. De synopsis werd een script, het script een boek. Drie jaar later lag het uitgegeven en wel in de winkel. Door een godswonder kwam ook de financiering Doen wat je doen moet Herbert van Hoogdalem ‘Gekte schuurt vrij dicht tegen genialiteit aan’ Herbert van Hoogdalem werkt ruim 20 jaar in de reclamewereld, waarvan de laatste 10 jaar met eigen bedrijven. Hij kijkt als Professional Outsider naar de wereld.

×