Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Noso pai final

580 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Noso pai final

  1. 1. Meu irmán Miña irmá
  2. 2. Meu irmán que estás aquí ao lado,
  3. 3. Miña irmá con quen comparto, seguro, a terra que pisamos.
  4. 4. Respetado sexa o teu nome; en tódalas linguas do mundo.
  5. 5. Fagamos xuntos unha terra que non explote a ninguén; que a ninguén relegue ás marxes.
  6. 6. Unha terra na que todo aquelo que é un agasallo: a auga, o alimento, o vento, o chan... estea en mans de todos;
  7. 7. e desta forma o Reino de Aquel ao que chamamos Padre veña á terra, ao mar, a cada rincón onde un irmán se sienta amado e disposto a amar.
  8. 8. Que o noso pan, irmán, sexa o de hoxe, e se hoxe algún dos dous non ten pan, chame á porta do outro;
  9. 9. Pode que quedemos co estómago medio baleiro, pero nunca co corazón reseco;
  10. 10. porque a miña mesa é a túa mesa; a miña casa, non é a miña casa, é casa de todos.
  11. 11. E perdóame se nalgún momento todo esto se me esquece; e de súpeto creo que o noso Pai non é tan noso e é máis meu.
  12. 12. Perdóame e axúdame.
  13. 13. Lémbrame entón que a dor do mundo é tamén miña e que se vou dicindo que o meu Pai é noso, non podo volver os meus ollos nin parar as miñas mans.
  14. 14. Desta forma poderemos construir de novo; que a forma de liberar do mal á nosa terra é sentindo os seus males
  15. 15. Construir, camiñar, amar... Así sexa. Irmán. Irmá. e a partires da vida compartida co irmán...
  16. 17. Irmán meu que estás aquí ao lado, miña irmá con quen comparto, seguro, a terra que pisamos. Respetado sexa o teu nome; en tódalas linguas do mundo. Fagamos xuntos unha terra que non explote a ninguén; que a ninguén relegue ás marxes. Unha terra na que todo aquelo que é un agasallo: a auga, o alimento, o vento, o chan... estea en mans de todos; e desta forma o Reino de Aquel ao que llamamos Padre veña á terra, ao mar, a cada rincón onde un irmán se sinta amado e disposto a amar. Que o noso pan, irmán, sexa o de hoxe, e se hoxe algún dos dous non ten pan, chame á porta do outro; pode que quedemos co estómago medio baleiro, pero nunca co corazón reseco; porque a miña mesa é a túa mesa; e a miña casa, non é a miña casa, é casa de todos.
  17. 18. E perdóname se nalgún momento todo esto se me esquece; e de súpeto creo que o noso Pai non é tan noso e é máis meu. Perdóame e axúdame. Lémbrame entón que a dor do mundo é tamén miña e que se vou dicindo que o meu Pai é noso, non podo volver os meus ollos nin parar as miñas mans. Desta forma poderemos construir de novo; que a forma de librar do mal á nosa terra é sentindo os seus males e a partires da vida compartida co irmán.... Construir, camiñar, amar.... Así sexa. Irmán. Irmá.

×