Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

31º domingo tob bene pagola 2012

466 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

31º domingo tob bene pagola 2012

  1. 1. José Antonio PagolaRed evangelizadora BUENAS 4 de novembro de 2012NOTICIAS 31º Tempo ordinario (B)Difunde o amor a Deus e ao próximo. Pásao. Marcos 12, 28-34Música: Albinoni Concerto nº6;presenta:B.Areskurrinaga HC;euskaraz:D.Amundarain
  2. 2. Un escriba achégase a Xesús. Non vén a tenderlle unha trampa. Tampouco a discutir con el. A súa vida estáfundamentada en leis e normas que lle indican como comportarse en cada momento. Con todo, no seu corazón espertouse unha pregunta: "Que mandamento é o primeiro de todos?" Que é o máis importante para acertar na vida?
  3. 3. Xesús entende moi ben o que sente aquel home.Cando na relixión se van acumulando normas e preceptos, costumes e ritos, é fácil vivir dispersos, sen saber exactamente que é o fundamental para orientar a vida de maneira sa. Algo disto ocorría en certos sectores do xudaísmo.
  4. 4. Xesús non lle cita os mandamentos de Moisés. Sinxelamente, recórdalle a oración que esa mesma mañá pronunciaron os dous ao saír o sol, seguindo o costume xudeu: "Escoita, Israel, o Señor noso Deus é o único Señor: amarás o Señor teu Deus con todo o teu corazón".
  5. 5. O escriba está pensando nun Deus que ten poder de mandar.Xesús colócao ante un Deus cuxa voz temos que escoitar. O importante non é conocer preceptos e cumprilos. O decisivo é deternos a escoitar a ese Deus que nos fala sen pronunciar palabras humanas.
  6. 6. Cando escoitamos o verdadeiro Deus, espértase en nós unha atracción cara ao amor.Non é propiamente unha orde. É o que agroma en nós ao abrirnos ao Misterio último da vida: "Amarás".
  7. 7. Nesta experiencia, non hai intermediarios relixiosos, non haiteólogos nin moralistas. Non necesitamos que ninguén nolo diga desde fóra. Sabemos que o importante é amar.
  8. 8. Este amor a Deus non é un sentimento nin unha emoción. Amar o que é a fonte e aorixe da vida é vivir amandoa vida, a creación, as cousas e, sobre todo, as persoas.
  9. 9. Xesús fala de amar"con todo o corazón, con toda a alma, con todo o ser". Sen mediocridade nin cálculos interesados.De maneira xenerosa e confiada.
  10. 10. Xesús engade, aínda, algo que o escriba non preguntou. Este amor a Deus é inseparable do amor ao próximo. Só se pode amar a Deus amando o irmán.Do contrario, o amor a Deus é mentira. Como imos amar o Pai sen amaros seus fillos e fillas?
  11. 11. Non sempre coidamos os cristiáns esta síntese de Xesús. Con frecuencia, tendemos aconfundir o amor a Deus coas prácticas relixiosas e ofervor, ignorando o amor práctico e solidario aos que viven excluídos pola sociedade e esquecidos pola relixión.
  12. 12. Pero, que hai de verdade nonoso amor a Deus se vivimos de costas aos que sofren?
  13. 13. O IMPORTANTE  Un escriba ahégase a Xesús. Non vén a tenderlle unha trampa. Tampouco a discutir con el. A súa vida estáfundamentada en leis e normas que lle indican como comportarse en cada momento. Con todo, no seu corazónespertouse unha pregunta: “Que mandamento é o primeiro de todos?" Que é o máis importante para acertar na vida? Xesús entende moi ben o que sente aquel home. Cando na relixión se van acumulando normas epreceptos, costumes e ritos, é fácil vivir dispersos, sen saber exactamente que é o fundamental para orientar a vida demaneira sa. Algo disto ocorría en certos sectores do xudaísmo. Xesús non lle cita os mandamentos de Moisés. Sinxelamente, recórdalle a oración que esa mesma mañápronunciaron os dous ao saír o sol, seguindo o costume xudeu: "Escoita, Israel, o Señor noso Deus é o único Señor:amarás o Señor teu Deus con todo o teu corazón". O escriba está pensando nun Deus que ten poder de mandar. Xesús colócao ante un Deus cuxa voz temosque escoitar. O importante non é coñecer preceptos e cumprilos. O decisivo é deternos a escoitar a ese Deus que nosfala sen pronunciar palabras humanas. Cando escoitamos o verdadeiro Deus, espértase en nós unha atracción cara ao amor. Non é propiamenteunha orde. É o que agroma en nós ao abrirnos ao Misterio último da vida: "Amarás". Nesta experiencia, non haiintermediarios relixiosos, non hai teólogos nin moralistas. Non necesitamos que ninguén nolo diga desde fóra.Sabemos que o importante é amar. Este amor a Deus non é un sentimento nin unha emoción. Amar ao que é a fonte e a orixe da vida é viviramando a vida, a creación, as cousas e, sobre todo, as persoas. Xesús fala de amar "con todo o corazón, con toda aalma, con todo o ser". Sen mediocridade nin cálculos interesados. De maneira xenerosa e confiada. Xesús engade, aínda, algo que o escriba non preguntou. Este amor a Deus é inseparable do amor aopróximo. Só se pode amar a Deus amando o irmán. Do contrario, o amor a Deus é mentira. Como imos amar o Pai senamar os seus fillos e fillas? Non sempre coidamos os cristiáns esta síntese de Xesús. Con frecuencia, tendemos a confundir o amor aDeus coas prácticas relixiosas e o fervor, ignorando o amor práctico e solidario aos que viven excluídos polasociedade e esquecides pola relixión. Pero, que hai de verdade no noso amor a Deus se vivimos de costas aos quesofren? José Antonio Pagola

×