Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
José Antonio Pagola                                                            26 de agosto de 2012                       ...
O evanxeo de Xoán conservou a lembranza dunha    forte crise entre os seguidores de Xesús.         Non temos apenas datos....
Probablemente parécelles excesiva a adhesión             que reclama deles.          Nun determinado momento,"moitos discí...
Por primeira vez experimenta Xesús que  as súas palabras non teñen a forza desexada.       Con todo, non as retira senón q...
As súas palabras  parecenduras perotransmiten vida, fan vivir pois conteñen   Espírito  de Deus.
Xesús non perde a paz.Non o inquieta  o fracaso. Dirixíndose   aos Doce    failles  a pregunta   decisiva:   "Tamén  vosou...
Non os quere reter     pola forza.    Déixalles a   liberdade de      decidir.os seus discípulos  no han de ser   servos s...
Unha vez máis Pedro  responde en nome de          todos.    A súa resposta é        ejemplar,    sincera, humilde,   sensa...
Non ten sentidoabandonar a Xesús decalquera maneira, sen   ter encontrado un mestre mellor e máis      convincente:Se non ...
Pedro é realista.E bo abandonar a Xesús sen ter encontrado    unha esperanza máis convincente e                atractiva?
Hai algo que Pedro non esquece:   "Ti tes palabras devida eterna".Sinte que aspalabras de Xesús nonson palabras baleiras n...
A carón del descubriron a vida doutra maneira.      A súa mensaxe abriunos á vida eterna. Con que poderían substituír o ev...
Pedro lembra,  por último,a experienciafundamental.  Ao convivir  con Xesús descubriron que vén do misterio de    Deus.
Desde lonxe, na distancia,  desde a indiferenza ou o  desinterese non se poderecoñecer o misterio que se     encerra en Xe...
Os Doce tratárono de cerca.       Por iso poden dicir:"Nosoutros cremos e sabemos".   Seguirán a carón de Xesús.
PREGUNTA DECISIVA              O evanxeo de Xoán conservou a lembranza dunha forte crise entre os seguidores de Xesús. Non...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

21º domingo tob 2012 bene pagola

370 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

21º domingo tob 2012 bene pagola

  1. 1. José Antonio Pagola 26 de agosto de 2012 21º Tempo ordinario (B)Música: Serenata 119 Xoán 6, 60-69Presentación: B. Areskurrinaga HCEuskaraz. D. Amundarain
  2. 2. O evanxeo de Xoán conservou a lembranza dunha forte crise entre os seguidores de Xesús. Non temos apenas datos. Só se nos di que aos discípulos lles resulta duro o seu modo de falar.
  3. 3. Probablemente parécelles excesiva a adhesión que reclama deles. Nun determinado momento,"moitos discípulos seus botaranse atrás". Xa non camiñaban con El.
  4. 4. Por primeira vez experimenta Xesús que as súas palabras non teñen a forza desexada. Con todo, non as retira senón que se reafirma máis: "As palabras que vos dixen son espírito e son vida.e con todo, algúns de vosoutros non cren".
  5. 5. As súas palabras parecenduras perotransmiten vida, fan vivir pois conteñen Espírito de Deus.
  6. 6. Xesús non perde a paz.Non o inquieta o fracaso. Dirixíndose aos Doce failles a pregunta decisiva: "Tamén vosoutros queredes irvos?"
  7. 7. Non os quere reter pola forza. Déixalles a liberdade de decidir.os seus discípulos no han de ser servos senón amigos. Se queren poden volver ás súas casas.
  8. 8. Unha vez máis Pedro responde en nome de todos. A súa resposta é ejemplar, sincera, humilde, sensata, propia dun discípulo que coñece aXesús o suficiente como para non abandonalo. A súa actitude pode aínda hoxe axudar aosque con fe vacilante se formulan prescindir de toda fe."Señor, a quen imos ir?"
  9. 9. Non ten sentidoabandonar a Xesús decalquera maneira, sen ter encontrado un mestre mellor e máis convincente:Se non seguen a Xesús quedarán sen saber a quen seguir. Non se han de precipitar.Non é bo quedarse sen luz nin guía na vida.
  10. 10. Pedro é realista.E bo abandonar a Xesús sen ter encontrado unha esperanza máis convincente e atractiva?
  11. 11. Hai algo que Pedro non esquece: "Ti tes palabras devida eterna".Sinte que aspalabras de Xesús nonson palabras baleiras nin enganosas.
  12. 12. A carón del descubriron a vida doutra maneira. A súa mensaxe abriunos á vida eterna. Con que poderían substituír o evanxeo de Xesús?Onde poderán encontrar unha Nova mellor de Deus?
  13. 13. Pedro lembra, por último,a experienciafundamental. Ao convivir con Xesús descubriron que vén do misterio de Deus.
  14. 14. Desde lonxe, na distancia, desde a indiferenza ou o desinterese non se poderecoñecer o misterio que se encerra en Xesús.
  15. 15. Os Doce tratárono de cerca. Por iso poden dicir:"Nosoutros cremos e sabemos". Seguirán a carón de Xesús.
  16. 16. PREGUNTA DECISIVA O evanxeo de Xoán conservou a lembranza dunha forte crise entre os seguidores de Xesús. Nontemos apenas datos. Só se nos di que aos discípulos lles resulta duro o seu modo de falar. Probablementeparécelles excesiva a adhesión que reclama deles. Nun determinado momento, "moitos discípulos seusbotaranse atrás". Xa non camiñaban con El. Por primeira vez experimenta Xesús que as súas palabras non teñen a forza desexada. Con todo, nonas retira senón que se reafirma máis: "As palabras que vos dixen son espírito e son vida. E con todo, algúns devosoutros non cren". As súas palabras parecen duras pero transmiten vida, fan vivir pois conteñen Espírito deDeus. Xesús non perde a paz. Non o inquieta o fracaso. Dirixíndose aos Doce failles a pregunta decisiva:"Tamén vosoutros queredes irvos?" Non os quere reter pola forza. Déixalles a liberdade de decidir. Os seusdiscípulos non han de ser servos senón amigos. Se queren poden volver ás súas casas. Unha vez máis Pedro responde en nome de todos. A súa resposta é exemplar, sincera, humilde,sensata, propia dun discípulo que coñece a Xesús o suficiente como para non abandonalo. A súa actitude podeaínda hoxe axudar aos que con fe vacilante se formulan prescindir de toda fe. "Señor, a quen imos ir?" Non ten sentido abandonar a Xesús de calquera maneira, sen terencontrado un mestre mellor e máis convincente: Se non seguen a Xesús quedarase sen saber a quen seguir. Nose han de precipitar. Non é bo quedar sen luz nin guía na vida. Pedro é realista. É bo abandonar a Xesús sen ter encontrado unha esperanza máis convincente eatractiva? Abonda con substituilo por un estilo de vida rebaixada, sen apenas metas nin horizonte? É mellor vivirsen preguntas, planeamentos nin busca de ningunha clase? Hai algo que Pedro non esquece: "Ti tes palabras de vida eterna". Sente que as palabras de Xesúsnon son palabras baleiras nin enganosas. A carón del descubriron a vida doutra maneira. A súa mensaxeabriunos á vida eterna. Con que poderían substituir o evanxeo de Xesús? Onde poderán encontrar unha Novamellor de Deus? Pedro lembra, por último, a experiencia fundamental. Ao convivir con Xesús descubriron que vén domisterio de Deus. Desde lonxe, na distancia, desde a indiferenza ou o desinterese non se pode recoñecer omisterio que se encerra en Xesús. Os Doce tratárono de cerca. Por iso poden dicir: "Nosoutros cremos esabemos". Seguirán a carón de Xesús. José Antonio Pagola

×