Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

20º domingo tob 2012 bene pagola

486 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

20º domingo tob 2012 bene pagola

  1. 1. José Antonio Pagola 19 de agosto de 2012 20º Tempo ordinario (B)Red evangelizadora BUENAS NOTICIASDifunde a forza que encerra a Eucaristía. Pásao. Xoán 6, 51-58 Música: Quietud Presentación: B.Areskurrinaga HC; euskaraz: D. Amundarain
  2. 2. Segundo o relato de Xoán, unha vez máisos xudeos, incapaces de ir máis alá do físico e material,interrompen a Xesús, escandalizados polalinguaxe agresiva que emprega: "Como pode este darnos a comer a súa carne?".Xesús non retira a súa afirmación senón quedá ás súas palabras uncontido máis profundo.
  3. 3. O núcleo da súa exposición permítenos adentrarnos na experiencia que vivían as primeiras comunidades cristiás ao celebrar a eucaristía.
  4. 4. Segundo Xesús,os discípulos non só han de crer nel, senón que han de alimentarse enutrir a súa vida da súa mesma persoa.
  5. 5. A eucaristía é unha experiencia centralnos seguidores de Xesús.
  6. 6. As palabras que seguen “A miña non fan carne é senóndestacar o seu verdadeira carácter comida e ofundamental e meuindispensable: sangue é verdadeira bebida”.
  7. 7. Se os discípulos non se alimentan del, poderán facer e dicir moitas cousas, pero non han de esquecer as súas palabras: "Non teredes vida en vós".
  8. 8. Para ter vida dentro de nós necesitamos alimentarnos de Xesús, nutrirnos do seu alentovital, interiorizar as súas actitudes e os seus criterios de vida.
  9. 9. Este é o segredo e a forza da eucaristía.Só o coñecen aqueles que comungan con El e se alimentan da súa paixón polo Pai e do seu amor aos seus fillos.
  10. 10. A linguaxe de Xesús é de gran forza expresiva. A quen sabealimentarse del, faille esta promesa:"Ese habita enmin e eu nel".
  11. 11. Quen se nutre da eucaristía experimentaque a súa relación con Xesús non é algo externo. Xesús non é un modelo de vida que imitamos desde fóra. Alimenta a nosa vida desde dentro.
  12. 12. Estaexperiencia Esede "habitar" intercambio en Xesús mutuo,e deixar que esta comuñón Xesús estreita,"habite" en difícil de nós pode expresar contransformar palabras, de raíz a constitúe a nosa fe. verdadeira relación do discípulo con Xesús. Isto é seguilo sostidos pola súa forza vital.
  13. 13. A vida que Xesús transmite aos seus discípulos naeucaristía é a que El mesmo recibe do Pai que é Fonte inesgotable de vida plena. Unha vida que non se extingue coa nosa morte biolóxica. Por iso atrévese Xesús a facer esta promesa aos seus: “O que come este pan vivirá para sempre”.
  14. 14. Sen dúbida, o signo máis grave da crise de fe cristiá entre nós é o abandono tan xeneralizado da eucaristía dominical. Para quen ama a Xesús é doloroso observarcomo a eucaristía vai perdendo o seu poder de atracción.
  15. 15. Pero é máis doloroso aínda verque desde a Igrexa asistimos a este feito sen atrevernos a reaccionar. Por que?
  16. 16. ALIMENTARNOS DE XEXÚS Segundo o relato de Xoán, unha vez máis os xudeos, incapaces de ir máis alá do físico ematerial, interrompen a Xesús, escandalizados pola linguaxe agresiva que emprega: “Como pode este darnosa comer a súa carne?”. Xesús non retira a súa afirmación senón que dá ás súas palabras un contido máisprofundo. O núcleo da súa exposición permítenos adentrarnos na experiencia que vivían as primeirascomunidades cristiás ao celebrar a eucaristía. Segundo Xesús, os discípulos non só han de crer nel, senónque han de alimentarse e nutrir a súa vida da súa mesma persoa. A eucaristía é unha experiencia central nosseguidores de Xesús. As palabras que seguen non fan senón destacar o seu carácter fundamental e indispensable: “Amiña carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida". Se os discípuos non se alimentan del ,poderán facer e dicir moitas cousas, pero non han de esquecer as súas palabras: "Non teredes vida en vós". Para ter vida dentro de nós necesitamos alimentarnos de Xesús, nutrirnos do seu alento vital,interiorizar as súas actitudes e os seus criterios de vida. Este é o segredo e a forza da eucaristía. Só ocoñecen aqueles que comungan con El e se alimentan da súa paixón polo Pai e do seu amor aos seus fillos. A linguaxe de Xesús é de gran forza expresiva. A quen sabe alimentarse del, faille esta promesa:"Ese habita en min e eu nel". Quen se nutre da eucaristía experimenta que a súa relación con Xesús non é algoexterno. Xesús non é un modelo de vida que imitamos desde fóra. Alimenta a nosa vida desde dentro. Esta experiencia de "habitar" en Xesús e deixar que Xesús "habite" en nós pode transformar deraíz a nosa fe. Ese intercambio mutuo, esta comuñón estreita, difícil de expresar con palabras, constitúe averdadeira relación do discípulo con Xesús. Isto é seguilo sostidos pola súa forza vital. A vida que Xesús transmite aos seus discípulos na eucaristía é a que El mesmo recibe do Pai que éFonte inesgotable de vida plena. Unha vida que non se extingue coa nosa morte biolóxica. Por iso atréveseXesús a facer esta promesa aos seus: “O que come este pan vivirá para sempre". Sen dúbida, o signo máis grave da crise de fe cristiá entre nós é o abandono tan xeneralizado daeucaristía dominical. Para quen ama a Xesús é doloroso observar como a eucaristía vai perdendo o seu poderde atracción. Pero é máis doloroso aínda ver que desde a Igrexa asistimos a este feito sen atrevernos areaccionar. Por que? José Antonio Pagola

×