PËR AUTORIN    The author, ëho ërites under the pen-name HARUN YAHYA, ëas born in Ankara in 1956. Having completed hisprim...
people undergo is the ideological prevalence of disbelief. These things can only come to an end ëith the ideolog-ical defe...
PËR LEXUESIN     Arsyeja pse një kapitull i veçantë i është kushtuar teorisë së evolucionitështë se kjo teori përmban baza...
PËRMBAJTJA1. VDEKJA .......................................................................8HYRJE ...........................
HYRJE     Vdekja mund t’ju vjen në çdo moment. Kushedi, ndoshta kyështë ai moment. Ose, mund të jetë shumë më afër se që k...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)këtyre, ekzistojnë me mijëra plane tjera të sajuara për t’ju përgjigjurkushteve perso...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)këtij fundi absolut të quajtur vdekje. Prandaj është e paarsyeshme tëmos përfillet vdekja, e cila...
PARAGJYKIMET DHE FAKTET    Gjatë gjithë historisë, njeriu është përballur me sukses meshumë probleme në dukje të vështira....
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)përpiqen t’i shmangen mendimit për vdekjen, ai do t’i pushtojë ataaq më shumë. Qëndrimi i tyre i ...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)     Të kuptuarit e vdekjes si rastësi apo si fat i keq     Vdekja nuk ndodhë rastësi...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)     Ta konsiderosh vdekjen si një rastësi është injorancë e plotë dhepamaturi. Siç sugjeron ajet...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)     Xhabir ibn Abdullah ka rrëfyer: “Kur i Dërguari i Allahut     (paqja qoftë mbi t...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)Allahu nuk pret të shoh se si përfundojnë ngjarjet. Në dijen e Tij, sifillimi ashtu edhe fundi i ...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)sikurse ai i të gjithë qenieve tjera njerëzore është i përcaktuar nëDijen e Allahut. ...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)dukuri natyrore, ata përpiqen që vdekja t’iu përshtatet kritere të tyretë caktuara. Kështu vdekja...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)njerëzit të besojnë në këtë ide të gabuar me ndihmën e një mashtrimitë vogël. Fakti s...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)jetës dhe vdekjes. Në këtë kontekst, një gjendje e tretë e të qenit ivdekur apo i gjallë është e ...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)     Siç bëhet e qartë, madje edhe këto vargje të paraqitura si dëshminga përkrahësit...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)     ne nuk do të dënohemi më! Vërtet, kjo është ajo Fitore e     madhe! (Sure Saffat: 58-60)    ...
PERDJA E PAKUJDESISË     Njeriu është në thelb egoist; ai është tejet i ndjeshëm për çështjetqë kanë të bëjnë me interesat...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)vërteta, është e sigurtë – se një person i fuqishëm pranë tij një ditë dotë vdes. Ndoshta vdekja ...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)thjeshtë i shmangen kësaj teme. Ata janë njerëz me mendje tëkufizuar që ushqejnë mend...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)pashmangshëm. Kjo i ngjason asaj që ndiejnë ata që janë të dënuarme vdekje në radhën e vdekjes. Ç...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)ata e shtyjnë të menduarit për çështje të tilla “të zymta” për vitet evona të jetës s...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)përmendet ndarja e besimtarëve dhe jobesimtarëve në Ditën eGjykimit. Përsëri ne e dimë nga Kurani...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)cili s’meriton madje as të përmendet.     Të menduarit “Unë tashmë meritoj Xhenetin”:...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)      Me fjalët: “Por nëse do të kthehem te Allahu im”, pronari ikopshtit shpreh mungesën e besim...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)     Ka disa njerëz që thonë: “Ne i kemi besuar Allahut dhe jetës     tjetër (Ahireti...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)të paarsyeshme të rehatisë, madje edhe kur janë plotësisht tëvetëdijshëm për afrimin e saj në vit...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)      Nuk ka ikje nga vdekja      Vdekja, posaçërisht në moshë të re, rrallëherë na s...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)apo të shpërfillim faktet dhe të përpiqemi të fitojmë kënaqësinë eAllahut gjatë kësaj periudhe të...
VDEKJA E VËRTETË DHE AJO QË   VËZHGOHET LIDHUR ME           VDEKJEN     Vdekja e shpirtit (vdekja e vërtetë)     A keni me...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)     Përse, pra kur arrin shpirti në fyt. E ju në atë moment shikoni     (se ç’po i ngjet). E Ne ...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)     Siç kemi përmendur më herët, vdekja “e shijuar” prejjobesimtarëve është një buri...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)     shtratin e tij, një vuajtje e madhe shpirtërore dhe fizike fillon     për të. Engjëjt e vdek...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)     Kjo është e vërteta përfundimtare për vdekjen. Së jashtmi,njerëzit përjetojnë ve...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)se nuk do të ketë as frikë dhe as pikëllim për besimtarët. Sidoqoftë,kjo nuk është e lejuar.     ...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)rastin kur gjallesat ndërrojnë lëkurën e tyre, ai lë prapa veshjen ejashtme dhe lëviz...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)përsëri do të ketë njerëz përreth që qajnë dhe mbajnë zi. Pastaj,njerëzit do të mbërrijnë në dest...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)do të bien. Organet e brendshme si mushkëritë, zemra dhe mëlçia dotë kalben po ashtu,...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)fjalë tjera, njeriu duhet të pranojë se posedon një ekzistencë përtejtrupit të tij. Një fund aq i...
JETA E PËRKOHSHME E                 KËSAJ BOTE     A keni menduar ndonjëherë se njeriut i duhet t’i kushtojë aqshumë kohë ...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)kurrë. Të gjitha këto sëmundje të njeriut nuk ndodhin “rastësisht”por janë të krijuara nga Allahu...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)puçrrat në fytyrë. Njeriut i nevojitet t’ju nënshtrohet rutinave tëpafund për ta mbaj...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)     mëkatesh dhe dhurim i kënaqësisë nga Allahu; pra jeta e     kësaj bote nuk është tjetër vetë...
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)       Immediately after deathSomeone who died foaming at the mouth                  50
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)  Post-mortem bruising in the eyesThe body of a person burned to death               51
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)The face of a dead person eaten away by insects in the grave          Before the dead...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)   The bones left in the grave  Skeletal parts left in the grave               53
VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)dhe përkohshmëria janë ligjet e kësaj bote, e prapëseprapë ato nukjanë ligje të vërte...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)Allahut, do të shpëtojë. Në Kuran, fjalët “kujt t’i jepet libri i vet nga edjathta e tij” janë pë...
GJENDJA E ATYRE QË NUKNXJERRIN MËSIME NGA VDEKJANË KËTË BOTË DHE NË AHIRET     Shumica e njerëzve kanë një kuptim joadekua...
HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)tërheq vëmendjen ndaj kësaj “metode mashtruese” në ajetin nëvazhdim:     Nuk ka dyshim se ata që ...
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri

2,902 views

Published on

  • Be the first to comment

Vdekja ringjallja xhehenemi_ferri

  1. 1. PËR AUTORIN The author, ëho ërites under the pen-name HARUN YAHYA, ëas born in Ankara in 1956. Having completed hisprimary and secondary education in Ankara, he then studied arts at Istanbuls Mimar Sinan University and philoso-phy at Istanbul University. Since the 1980s, the author has published many books on political, faith-related and sci-entific issues. Harun Yahya is ëell-knoën as an author ëho has ëritten very important ëorks disclosing the impostureof evolutionists, the invalidity of their claims and the dark liaisons betëeen Darëinism and bloody ideologies suchas fascism and communism. His pen-name is made up of the names "Harun" (Aaron) and "Yahya" (John), in memory of the tëo esteemedprophets ëho fought against lack of faith. The Prophets seal on the cover of the authors books has a symbolicmeaning linked to their contents. This seal represents the Koran, the last Book and the last ëord of God, and ourProphet, the last of all the prophets. Under the guidance of the Koran and Sunnah, the author makes it his maingoal to disprove each one of the fundamental tenets of godless ideologies and to have the "last ëord", so as to com-pletely silence the objections raised against religion. The seal of the Prophet, ëho attained ultimate ëisdom andmoral perfection, is used as a sign of his intention of saying this last ëord. All these ëorks by the author centre around one goal: to convey the message of the Koran to people, thus en-couraging them to think about basic faith-related issues, such as the existence of God, His unity and the hereafter,and to display the decrepit foundations and perverted ëorks of godless systems. Harun Yahya enjoys a ëide readership in many countries, from India to America, England to Indonesia, Polandto Bosnia, and Spain to Brazil. Some of his books are available in English, French, German, Italian, Spanish,Portuguese, Urdu, Arabic, Albanian, Russian, Serbo-Croat (Bosnian), Polish, Malay, Uygur Turkish, and Indonesian,and they have been enjoyed by readers all over the ëorld. Greatly appreciated all around the ëorld, these ëorks have been instrumental in many people putting theirfaith in God and in many others gaining a deeper insight into their faith. The ëisdom, and the sincere and easy-to-understand style employed give these books a distinct touch ëhich directly strikes any one ëho reads or examinesthem. Immune to objections, these ëorks are characterised by their features of rapid effectiveness, definite resultsand irrefutability. It is unlikely that those ëho read these books and give a serious thought to them can any longersincerely advocate the materialistic philosophy, atheism and any other perverted ideology or philosophy. Even ifthey continue to advocate, this ëill be only a sentimental insistence since these books have refuted these ideolo-gies from their very basis. All contemporary movements of denial are ideologically defeated today, thanks to thecollection of books ëritten by Harun Yahya. There is no doubt that these features result from the ëisdom and lucidity of the Koran. The author certainlydoes not feel proud of himself; he merely intends to serve as a means in ones search for Gods right path.Furthermore, no material gain is sought in the publication of these ëorks. Considering these facts, those ëho encourage people to read these books, ëhich open the "eyes" of the heart and guide them in becoming more devoted servants of God, render an invaluable service. Meanëhile, it ëould just be a ëaste of time and energy to propagate other books ëhich create confusion in peoples minds, lead man into ideological chaos, and ëhich, clearly have no strong and precise effects in removing the doubts in peo- ples hearts, as also verified from previous experience. It is apparent that it is im- possible for books devised to emphasize the authors literary poëer rather than the noble goal of saving people from loss of faith, to have such a great effect. Those ëho doubt this can readily see that the sole aim of Harun Yahyas books is to overcome disbelief and to disseminate the moral values of the Koran. The success, impact and sincerity this service has attained are manifest in the readers conviction. One point needs to be kept in mind: The main reason for the continuing cruelty and con- flict, and all the ordeals the majority of
  2. 2. people undergo is the ideological prevalence of disbelief. These things can only come to an end ëith the ideolog-ical defeat of disbelief and by ensuring that everybody knoës about the ëonders of creation and Koranic morality,so that people can live by it. Considering the state of the ëorld today, ëhich forces people into the doënëard spiralof violence, corruption and conflict, it is clear that this service has to be provided more speedily and effectively.Otherëise, it may be too late. It is no exaggeration to say that the collection of books by Harun Yahya have assumed this leading role. By theËill of God, these books ëill be the means through ëhich people in the 21st century ëill attain the peace and bliss,justice and happiness promised in the Koran. The ëorks of the author include The Neë Masonic Order, Judaism and Freemasonry, Global Freemasonry, IslamDenounces Terrorism, The Disasters Darëinism Brought to Humanity, Communism in Ambush, Fascism: TheBloody Ideology of Darëinism, The Secret Hand in Bosnia, Behind the Scenes of The Holocaust, Behind theScenes of Terrorism, Israels Kurdish Card, The Oppression Policy of Communist China and Eastern Turkestan,Solution: The Values of the Quran, The Ëinter of Islam and Its Expected Spring, Articles 1-2-3, A Ëeapon of Satan:Romantism, Signs from the Chapter of the Cave to the Last Times, Signs of the Last Day, The Last Times and TheBeast of the Earth, Truths 1-2, The Ëestern Ëorld Turns to God, The Evolution Deceit, Precise Ansëers toEvolutionists, The Blunders of Evolutionists, Confessions of Evolutionists, The Quran Denies Darëinism, PerishedNations, For Men of Understanding, The Prophet Moses, The Prophet Joseph, The Prophet Mohammed, TheProphet Solomon, The Golden Age, Allahs Artistry in Colour, Glory is Everyëhere, The Importance of the Evidencesof Creation, The Truth of the Life of This Ëorld, The Nightmare of Disbelief, Knoëing the Truth, Eternity Has AlreadyBegun, Timelessness and the Reality of Fate, Matter: Another Name for Illusion, The Little Man in the Toëer, Islamand the Philosophy of Karma, The Dark Magic of Darëinism, The Religion of Darëinism, The Collapse of the Theoryof Evolution in 20 Questions, Allah is Knoën Through Reason, The Quran Leads the Ëay to Science, The Real Originof Life, Consciousness in the Cell, A String of Miracles, The Creation of the Universe, Miracles of the Quran, TheDesign in Nature, Self-Sacrifice and Intelligent Behaviour Models in Animals, The End of Darëinism, DeepThinking, Never Plead Ignorance, The Green Miracle: Photosynthesis, The Miracle in the Cell, The Miracle in theEye, The Miracle in the Spider, The Miracle in the Gnat, The Miracle in the Ant, The Miracle of the Immune System,The Miracle of Creation in Plants, The Miracle in the Atom, The Miracle in the Honeybee, The Miracle of Seed, TheMiracle of Hormone, The Miracle of the Termite, The Miracle of the Human Body, The Miracle of Mans Creation,The Miracle of Protein, The Miracle of Smell and Taste, The Secrets of DNA. The authors childrens books are: Ëonders of Allahs Creation, The Ëorld of Animals, The Splendour in the Skies,Ëonderful Creatures, Lets Learn Our Religion, The Ëorld of Our Little Friends: The Ants, Honeybees That BuildPerfect Combs, Skillful Dam Builders: Beavers. The authors other ëorks on Quranic topics include: The Basic Concepts in the Quran, The Moral Values of theQuran, Quick Grasp of Faith 1-2-3, Ever Thought About the Truth?, Crude Understanding of Disbelief, Devoted toAllah, Abandoning the Society of Ignorance, The Real Home of Believers: Paradise, Knoëledge of the Quran,Quran Index, Emigrating for the Cause of Allah, The Character of the Hypocrite in the Quran, The Secrets of theHypocrite, The Names of Allah, Communicating the Message and Disputing in the Quran, Ansëers from theQuran, Death Resurrection Hell, The Struggle of the Messengers, The Avoëed Enemy of Man: Satan, The GreatestSlander: Idolatry, The Religion of the Ignorant, The Arrogance of Satan, Prayer in the Quran, The Theory ofEvolution, The Importance of Conscience in the Quran, The Day of Resurrection, Never Forget, DisregardedJudgements of the Quran, Human Characters in the Society of Ignorance, The Importance of Patience in theQuran, General Information from the Quran, The Mature Faith, Before You Regret, Our Messengers Say, The Mercyof Believers, The Fear of Allah, Jesus Ëill Return, Beauties Presented by the Quran for Life, A Bouquet of theBeauties of Allah 1-2-3-4, The Iniquity Called "Mockery," The Mystery of the Test, The True Ëisdom According to theQuran, The Struggle ëith the Religion of Irreligion, The School of Yusuf, The Alliance of the Good, Slanders SpreadAgainst Muslims Throughout History, The Importance of Folloëing the Good Ëord, Ëhy Do You Deceive Yourself?,Islam: The Religion of Ease, Enthusiasm and Excitement in the Quran, Seeing Good in Everything, Hoë do theUnëise Interpret the Quran?, Some Secrets of the Quran, The Courage of Believers, Being Hopeful in the Quran,Justice and Tolerance in the Quran, Basic Tenets of Islam, Those Ëho do not Listen to the Quran, Taking the Quranas a Guide, A Lurking Threat: Heedlessness, Sincerity in the Quran.
  3. 3. PËR LEXUESIN Arsyeja pse një kapitull i veçantë i është kushtuar teorisë së evolucionitështë se kjo teori përmban bazat e të gjitha filozofive anti-shpirtërore (fetare). Pasiqë Darvinizmi kundërshton faktin e krijimit, dhe me këtë, ekzistencën e Zotit, nëkëto 140 vitet e fundit ka bërë që shumë njerëz ta braktisin besimin e tyre apo tëbien në dyshim. Kështu që, të treguarit se kjo teori është një mashtrim është njëdetyrë e rëndësishme, e cila është ngushtë e lidhur me religjionin. Është e do-mosdoshme që ky shërbim i rëndësishëm t’i ofrohet secilit. Disa nga lexuesit tanëmund të kenë shansin që të lexojnë vetëm një nga librat tonë. Kështu që, ne men-dojmë se është me vend që një kapitull t’ia kushtojmë kësaj teme. Të gjitha librat e autorit shpjegojnë në dritën e vargjeve Kur’anore çështjeqë kanë të bëjnë me besimin dhe njerëzit ftohen që të mësojnë fjalët e Allahutdhe të jetojnë sipas tyre. Të gjitha temat që kanë të bëjnë me vargjet e Allahutjanë të sqaruara në atë mënyrë sa që nuk lënë hapësirë për dyshim apo pyetje nëmendjen e lexuesit. Stili i qartë dhe i rrjedhshëm bëjnë që lexuesi i çdo moshedhe nga cilido grup shoqëror t’i kuptoj ato me lehtësi. Ky tregim efektiv dhe iqartë bën të mundur që ato të lexohen shumë shpejt. Edhe ata të cilët ashpërsishtkundërshtojnë natyrën shpirtërore janë të influencuar nga faktet që këto libradokumentojnë dhe nuk mund të hedhin poshtë vërtetësinë e përmbajtjes së tyre. Ky dhe të gjithë librat e tjerë të autorit mund të lexohen në mënyrë individ-uale, apo të diskutohen në grup. Lexuesit e etshëm që të marrin sa më shumë ngalibrat e shikojnë të dobishëm diskutimin duke ia treguar njëri tjetrit mendimetdhe përvojat. Përveq kësaj, është në shërbim të madh të religjionit që të kontribohet nëprezentimin dhe leximin e këtyre librave, të cilat janë të shkruara vetëm për kë-naqësin e Allahut. Të gjithë librat e autorit janë jashtëzakonisht bindës. Për këtëarsye, ata të cilët dëshirojnë t’ju komunikojnë fenë njerëzve të tjerë, njëra ngametodat më efektive është inkurajimi i tyre që të lexojnë këta libra. Shpresojmë se lexuesi do të shikojë pasqyrën e librave të tjerë në fund tëkëtij libri dhe të vlerësoj materialin e pasur në çështjet e lidhura me besimin, tëcilat janë të dobishme dhe kënaqësi për t’u lexuar. Në këta libra, nuk do të gjeni, sikurse në disa libra tjerë, pikëpamje person-ale të autorit, sqarime të bazuara në burime të dyshimta, stile të zhveshura ngarespekti dhe nderimi i duhur i temave të shenjta, e as rrëfrime të pashpresa,dyshim-nxitëse dhe pesimiste që krijojnë dyshime në mendje dhe devijime nëzemër.
  4. 4. PËRMBAJTJA1. VDEKJA .......................................................................8HYRJE .............................................................................9PARAGJYKIMET DHE FAKTET .........................................12PERDJA E PAKUJDESISË .................................................24DEKJA E VËRTETË DHE AJO QË VËZHGOHETLIDHUR ME VDEKJEN.....................................................36JETA E PËRKOHSHME E KËSAJ BOTE ..............................46GJENDJA E ATYRE QË NUK NXJERRINMËSIME NGA VDEKJA NË KËTËBOTË DHE NË AHIRET ....................................................562. RINGJALLJA ..............................................................64PARATHËNIE .................................................................65VDEKJA E GJITHËSISË ....................................................76FRYRJA E DYTË E SURIT DHE RINGJALLJAE TË VDEKURVE .............................................................863. XHEHENEMI (FERRI) ................................................106PARATHËNIE................................................................107VUAJTJA E XHEHENEMIT DËRGIMINË XHEHENEM ............................................................112VUAJTJA SHPIRTËRORE NË XHEHENEM .......................1354. MASHTRIMI I EVOLUCIONIT ...................................152
  5. 5. HYRJE Vdekja mund t’ju vjen në çdo moment. Kushedi, ndoshta kyështë ai moment. Ose, mund të jetë shumë më afër se që kenimenduar ndonjëherë. Këta rreshta mund të jenë mundësia e fundit, përkujtuesi ifundit, paralajmërimi i fundit para se t’ju vjen vdekja. Derisa jeniduke lexuar këta rreshta, kurrë s’mund ta dini nëse do të jeni gjallënë orën që pason. Qoftë edhe nëse vërtetohet se është ashtu, asgjës’mund t’ju garantoj se do të jetoni edhe një orë tjetër. A është esigurt se do të jeni gjallë pas edhe një çasti të vetëm e lëre më një orë.Nuk ka asnjë garancë se do të arrini ta përfundoni këtë libër. Vdekjado t’ju vjen, me siguri, në një kohë kur, vetëm një çast më herët, as qëju ka shkuar mendja për vdekjen. Padyshim se do të vdisni, sikurse që do të vdesin të gjithë ata qëi doni. Para ose pas jush, ata padyshim do të vdesin. Njëqind vjet ngaky moment, nuk do të ketë as edhe një njeri të vetëm që do ta njihninë këtë botë. Aspirata të pafund që kanë të bëjnë me jetën preokupojnëmendjet e njerëzve; të kryejnë shkollën e lartë, të regjistrohen nëuniversitet, të diplomojnë, të kenë një profesion të respektuar, tëmartohen, të rrisin fëmijë, të bëjnë një jetë të qetë…këto janë ndërplanet më të përgjithshme dhe më të zakonshme të njeriut. Përveç 9
  6. 6. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)këtyre, ekzistojnë me mijëra plane tjera të sajuara për t’ju përgjigjurkushteve personale të njeriut. Vdekja është njëra prej pak gjërave në jetë që është e sigurt se dotë ndodhë. Ajo është një gjë njëqind për qind e sigurt. Pas shumë vitesh të punës së mundimshme, një student ia arrinqëllimit të regjistrohet në universitet, megjithatë vdes në rrugë përnë orën e mësimit. Dikush që është punësuar së voni në punë e humbjetën në udhëtimin e tij të parë për në punë. Një aksident trafiku iujap fund jetëve të një qifti të sapomartuar në ditën e tyre të martesës.Një biznesmen i suksesshëm parapëlqen të udhëtoj me aeroplan përtë kursyer kohën, duke mos ditur se pikërisht ai fluturim do të jetënjë fund i tmerrshëm i jetës së tij. Në një periudhë të tillë, planet nuk kanë më vlerë. Duke lënëprapa vetes planet që kanë fatin të mbesin të papërfunduarapërjetësisht, ata shkojnë drejt një momenti pa kthim – edhe pse ështënjë destinacion që ata nuk e kishin planifikuar asnjëherë.Çuditërisht, me vite të tëra, ata kaluan shumë kohë duke bërë planeqë kurrë nuk do të hyjnë në punë, e megjithatë asnjëherë nuk iu shkojndër mend një gjë e padyshimtë që do të ndodhte. Si duhet pra një njeri i mençur dhe i vetëdijshëm të përcaktojprioritetet e veta? A duhet ai të planifikoj për një gjë që do të ndodhëme siguri apo për diçka që vështirë se do të ndodhë? Shumica enjerëzve, është e qartë, u japin prioritet qëllimeve për të cilat kurrës’mund të jenë të sigurt se do të arrijnë t’i përfundojnë. Pa marrparasysh se nëpër cilën periudhë të jetës janë duke kaluar, ata mevendosmëri planifikojnë për një të ardhme më të mirë dhe më tëkënaqshme. Kjo prirje do të ishte plotësisht e arsyeshme, po të ishte njeriu ipavdekshëm. Megjithatë është fakt se të gjitha planet i nënshtrohen 10
  7. 7. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)këtij fundi absolut të quajtur vdekje. Prandaj është e paarsyeshme tëmos përfillet vdekja, e cila padyshim se do të ndodhë, dhe t’ikushtojnë vëmendje gjithë atyre gjërave që munden apo mund tëmos realizohen. Mirëpo, në sajë të një joshjeje të pakuptimtë që robëron mendjete tyre, qeniet njerëzore nuk arrijnë ta vërejnë këtë të vërtetë të qartë. Duke qenë kështu, ata kurrë nuk mund të njohin jetën e tyre tëvërtetë, e cila është e caktuar të fillojë me vdekje. Ata thjeshtë nukpërgatiten për të. Pasi të jenë ringjallur, ata nuk shkojnë askund tjetërpos xhehenemit, një vend i krijuar posaçërisht për ta. Shkrimi i këtijlibri ka për qëllim ta shtyjë njeriun të mendojë për një çështje për tëcilën ai nuk dëshiron të mendojë dhe për ta paralajmëruar atë për njëngjarje të afërt dhe të pashmangshme… Shmangja prej të menduaritpër të nuk është assesi një zgjidhje. 11
  8. 8. PARAGJYKIMET DHE FAKTET Gjatë gjithë historisë, njeriu është përballur me sukses meshumë probleme në dukje të vështira. Por vdekja ka mbetur epashmangshme. Çdo njeri që shfaqet në tokë pa marr parasysh kur,e ka të paracaktuar të vdes. Njeriu jeton vetëm deri në një ditë tëcaktuar dhe pastaj vdes. Disa vdesin në moshë shumë të re, derisajanë ende foshnje. Të tjerët kalojnë të gjitha periudhat e jetës dhepërballen me vdekjen në moshë të shtyrë. Asgjë që ka njeriu, asprona, pasuria, pozita, fama, madhështia, siguria dhe as pamja emirë s’mund ta zmbrapsin vdekjen. Të gjithë njerëzit janë të paaftëpërballë vdekjes dhe do të vazhdojnë të jenë pa përjashtim. Shumica e njerëzve i shmangen të menduarit për vdekjen.Atyre kurrë nuk iu shkon mendja se ky fund absolut do t’ju ndodhëatyre një ditë. Ata ushqejnë në mendjet e tyre besimin paragjykues senëse i shmangen të menduarit për të, kjo do t’i bëj ata imun ndajvdekjes. Në bisedat e përditshme, ata që duan të bisedojnë përvdekjen ndërpriten menjëherë. Dikush që fillon të flas për vdekjen,me apo pa qëllim, kujton një argument të Allahut dhe, madje edhenëse në një shkallë të vogël, largon mjegullën e dendur tëpakujdesisë që mbulon sytë e njerëzve. Sidoqoftë, shumica enjerëzve që bëjnë një jetë të pakujdesshme, nuk ndihen mirë kur iuprezantohen fakte të tilla “shqetësuese”. Mirëpo, sa më shumë që 12
  9. 9. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)përpiqen t’i shmangen mendimit për vdekjen, ai do t’i pushtojë ataaq më shumë. Qëndrimi i tyre i krisur do të përcaktoj forcën emundimit dhe hutisë që do ta përjetojnë në momentin e vdekjes, nëDitën e Gjykimit dhe gjatë vuajtjes së përjetshme. Koha punon kundër njeriut. A keni dëgjuar ndonjëherë përndonjë njeri që i ka bërë ballë plakjes dhe vdekjes? Ose, a mos enjihni ndonjë njeri që nuk do të vdes? Kjo është krejtësisht epamundshme! E pamundshme sepse njeriu nuk ka kurrfarë ndikimiçfarëdo qoftë mbi trupin e tij apo mbi jetën e tij. Fakti se ai vet nuk kavendosur për lindjen e tij e qartëson këtë të vërtetë. Dëshmi tjetërështë dëshpërimi i njeriut përballë vdekjes. Allahëruesi i jetës ështëAi i cili ia dhuron jetën njeriut. Dhe kurdo që Ai dëshiron, e merr atë.Allahu, Allahëruesi i jetës, e informon njeriun për këtë në ajetin që iashpalli Profetit të Tij: Ne asnjë njeriu para teje nuk i dhamë jetë të përhershme. E nëse ti vdes, a mos do të mbesin ata përgjithmonë? (Sure Enbija: 34) Në këtë moment, ka me miliona njerëz që jetojnë në mbarëbotën. Prej kësaj mund të vijmë në përfundim se një numër shumë imadh i njerëzve jetuan dhe vdiqën që nga koha e krijimit të njeriut tëparë në tokë. Ata vdiqën të gjithë pa përjashtim. Vdekja është njëpërfundim i padyshimtë: si për njerëzit që jetuan në të kaluarënashtu edhe për ata që tani janë gjallë. Askush s’mund t’i shmangetkëtij fundi të pashmangshëm. Kështu shprehet kjo në Kuran: Secili njeri do të shijojë vdekjen, e shpërblimet tuaja u plotësohen me Ditën e Ringjalljes, e kush i shmanget Zjarrit e futet në Xhenet, ai ka arritur shpëtim. Jeta e kësaj bote nuk është tjetër pos një përjetim mashtrues. (Sure Ali Imran: 185) 13
  10. 10. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Të kuptuarit e vdekjes si rastësi apo si fat i keq Vdekja nuk ndodhë rastësisht. Ashtu siç është rasti mendodhitë tjera, edhe ajo ndodhë me urdhrin e Allahut. Mu ashtusikurse është e paracaktuar lindja e njeriut, po ashtu është eparacaktuar edhe data e vdekjes së tij deri në momentin e fundit.Njeriu shkon me ngut drejt këtij momenti të fundit, duke lënë prapame shpejtësi çdo orë, çdo minutë që i është dhuruar atij. Vdekja e çdonjeriu, vendndodhja dhe koha, si edhe mënyra se si vdes njeriu janëtë gjitha të paracaktuara. Megjithatë, përkundër kësaj, shumica e njerëzve pandehin sevdekja është pika e fundit e një rendi logjik të gjërave, ndërsa arsyete saj të vërteta dihen vetëm nga Allahu. Çdo ditë në gazeta shfaqentregime për vdekje. Pas leximit të këtyre historive, me siguri sedëgjoni komente injorante si: “Ai do të kishte shpëtuar, po të ishinndërmarr masat e nevojshme paraprake” ose “Nuk do të kishtevdekur, po të kishte ndodhur kjo apo ajo.” Një person nuk mund tëjetoj as edhe një minutë më gjatë ose më pak, përveç kohës sëpërcaktuar për të. Mirëpo, njerëzit, që iu mungon vetëdija që edhuron besimi, e shohin vdekjen si një pjesë përbërëse të njësekuence të rastësive. Në Kuran, Allahu paralajmëron besimtarëtndaj kësaj mënyre të shtrembëruar të gjykuarit e cila ështëkarakteristikë e jobesimtarëve: O besimtarë, mos u bëni si ata që nuk besuan dhe, për vëllezërit e tyre që kishin dalë në udhëtim (tregtie e gjallërimi) ose që kishin shkuar në luftë thoshin: “Sikur të kishin ndenjur me ne, s’do të kishin vdekur apo s’do të ishin vrarë.” Allahu do të bëjë që të pendohen për atë që thanë. Allahu është Ai që urdhëron jetën dhe vdekjen. Allahu sheh atë që ju punoni. (Sure Ali Imran: 156) 14
  11. 11. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) Ta konsiderosh vdekjen si një rastësi është injorancë e plotë dhepamaturi. Siç sugjeron ajeti më lartë, kjo i shkakton njeriut një vuajtjetë madhe shpirtërore dhe mundim të papërballueshëm. Përjobesimtarët apo për ata që dështojnë të kenë besim në kuptiminKuranor, humbja e një të afërmi apo të dashuri është shkaktar idhimbjes dhe keqardhjes. Duke ia veshur vdekjes fatin e keq apopakujdesinë, ata mendojnë se mund të ekzistojë hapësirë veprimipër t’iu shmangur vdekjes. Ky është gjykimi që vërtetë vetëm sa uashton pikëllimin dhe keqardhjen që ata ndiejnë. Mirëpo, ky pikëllimdhe keqardhje nuk janë asgjë tjetër pos mundimi që shkaktonmosbesimi. Megjithatë, në kundërshtim me urtësinë e pranuar, shkaku ivdekjes nuk është një aksident apo një sëmundje apo çfarëdo qoftëtjetër. Padyshim se Allahu është Ai i Cili i krijon gjithë këto shkaqe.Me të përfunduar të kohës që na është dhuruar, jeta jonë përfundonpër këto arsye të qarta. Ndërkaq, asnjë nga burimet materiale që janëtë destinuara për t’ia shpëtuar dikujt jetën nuk do të mund të nxis asedhe një frymëmarrje të vetme. Allahu e vë në pah këtë ligj hyjnor nëajetin në vazhdim: Askush nuk vdes pa vullnetin dhe lejen e Allahut. Ai është shënim i afatit të caktuar… (Sure Ali Imran: 145) Besimtari është i vetëdijshëm për natyrën e përkohshme të jetëssë kësaj bote. Ai e din se Allahu ynë, i Cili i dhuroi atij të gjitha tëmirat që ai kishte gëzuar në këtë botë, do ta marr shpirtin e tij kurdoqë të dëshirojë dhe do te kërkojë të jap llogari për veprat e tij. Mirëpo,pasi që ai ka kaluar tërë jetën e tij për të fituar kënaqësinë e Allahut,ai nuk shqetësohet për vdekjen e tij. Profeti ynë Muhammedi (saas)iu referua këtij karakteri të mirë në njërën prej lutjeve të tij: 15
  12. 12. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Xhabir ibn Abdullah ka rrëfyer: “Kur i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) fillonte namazin ai këndonte: Allahu është më i Madhërishmi; pastaj thoshte: Vërtetë namazi im, sakrificat e mia, jeta ime dhe vdekja ime janë për Allahun, Allahun e botrave.” (Tirmidhiu, 262) Të kuptuarit e shtrembëruar të fatit Njerëzit kanë shumë ide të gabuara lidhur me fatin, në veçantikur bëhet fjalë për vdekjen. Idetë e marrëzishme, si p.sh. se njeriumund “ta mund fatin e tij” apo “ta ndryshojë fatin e tij” janë më tëpërhapura. Duke i konsideruar shpresat dhe supozimet e tyre si fat,disa njerëz të pamend dhe të padijshëm besojnë se fati është ai qëndryshon kur ngjarjet nuk shkojnë ashtu si ata presin apoparashikojnë. Ata marrin një qëndrim të pamatur dhe veprojnë sikurtë kishin lexuar fatin që më parë dhe ngjarjet nuk kanë shkuar nëpajtim me atë që kanë lexuar. Një gjykim i tillë i shtrembëruar dhe ipaqëndrueshëm është padyshim produkt i një mendjeje të kufizuarqë nuk posedon kuptim të përshtatshëm për fatin. Fati është krijim i përsosur i Allahut i të gjitha ngjarjeve tëkaluara dhe të ardhme në përjetësi. Allahu është Ai i cili krijonkonceptet e kohës dhe hapësirës nga asgjëja. I Cili mban kohën dhehapësirën nën kontrollin e Tij dhe i Cili nuk është i varur prej tyre.Rendi i ngjarjeve që është përjetuar në të kaluarën ose që do tëpërjetohet në të ardhmen është, prej momentit në moment, iplanifikuar dhe i krijuar në dijeninë e Allahut. Allahu krijon kohën, pra nuk është i varur prej saj. Prandaj,mendimi se Ai pason ngjarjet që Ai Vet krijoi bashkë me ata që Aikrijoi është i pabazë. Në këtë kontekst, nuk ka nevojë të thuhet se 16
  13. 13. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)Allahu nuk pret të shoh se si përfundojnë ngjarjet. Në dijen e Tij, sifillimi ashtu edhe fundi i një ngjarje janë plotësisht të qartë.Ngjashëm me këtë, nuk ka kurrfarë dyshimi për atë se ku ndodhetkjo ngjarje në nivelin e përjetësisë. Gjithçka tashmë ka ndodhur dheka marr fund. Kjo është e ngjashme me imazhet në një shirit filmi;pikërisht sikur që imazhet në një film që nuk mund të kenë kurrfarëndikimi në film dhe ta ndryshojnë atë, qeniet njerëzore që luajnërolet e tyre individuale në jetë nuk mund të ndikojnë në rrjedhën engjarjeve të regjistruara në shiritin e fatit. Qeniet njerëzore nuk kanëkurrfarë ndikimi mbi fatin. Është pikërisht e kundërta, është fati aiqë është faktor përcaktues në ketrat e njerëzve. Njeriu, njëkomponentë absolute e fatit, nuk është i ndarë dhe as i pavarur prejtij. Njeriu nuk është në gjendje të shkoj përtej kufijve të fatit, e lërë mëtë ndryshojë fatin. Për ta kuptuar më mirë, ne mund të tërheqim njëparalele midis një njeriu dhe një aktori në një film. Aktori s’mund tëlargohet pa rënë në sy, të marr një ekzistencë fizike dhe të filloj të bëjndryshime në film duke shlyer skenat e papërshtatshme apo dukeshtuar disa skena të reja. Ky do të ishte padyshim një sugjerim ipaarsyeshëm. Për këtë arsye, nocionet e mposhtjes së fatit apo ndërrimit tëdrejtimit të rrjedhës së ngjarjeve janë ide plotësisht të gabuara.Njeriu që thotë: “Unë e mposhta fatin tim.” vetëm mashtronvetveten – dhe fakti se ai vepron kësisoj është çështje e fatit të tij. Një person mund të mbetet në komë me ditë të tëra. Mund tëduket se vështirë se do të mbijetojë. Mirëpo, nëse arrin të rimarrveten, kjo nuk nënkupton se “ai e mposhti fatin e tij” apo se “mjekëtndryshuan fatin e tij.” Ky është thjeshtë një tregues se koha e tijakoma nuk ka kaluar. Përmirësimi shëndetësor i tij nuk është asgjëtjetër veçse një komponentë e pashmangshme e fatit të tij. Fati i tij 17
  14. 14. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)sikurse ai i të gjithë qenieve tjera njerëzore është i përcaktuar nëDijen e Allahut. … Dhe nuk i jepet askujt të jetojë gjatë ose t’i shkurtohet jeta e tij, vetëm se ajo është e shënuar në Libër (Levhi Mahfudh), e kjo për Allahun është e lehtë. (Sure Fatir: 11) Profeti ynë (paqja qoftë mbi të) ia tha këtë një besimtare e cila poi lutej Allahut që t’ia mundësojë asaj të nxjerr dobi prej personave tëdashur të saj: Ti e ke lutur Allahun për gjatësinë e jetëve tashmë tëpërcaktuara dhe gjatësinë e ditëve tashmë të caktuara dhe përfurnizimet hisja e të cilave tashmë është vendosur. Allahu s’do tëbënte asgjë para se të vjen koha e caktuar apo Ai nuk do të vononteasgjë përtej kohës së saj. (Libri 33, Numër 6438, Sahih Muslim) Ngjarje të tilla janë mjeti përmes të cilit Allahu ia shfaq njeriutmençurinë, urtësinë, llojllojshmërinë dhe mirësinë të pandashme mekrijimin e Tij dhe mënyra se si Ai e sprovon njeriun. Njëllojllojshmëri e tillë ia rritë vlerën, habinë dhe, përfundimisht, rritëbesimin e njerëzve. Megjithatë, tek jobesimtarët, ato prodhojnëndjenja diku në mes të dyshimit, habisë dhe çoroditjes të cilat, dukeiu falënderuar mentalitetit të tyre të padijshëm, i shtyn ata të marrinnjë qëndrim më kryengritës ndaj Allahut. Ndërkohë, vetëdija për njëbotëkuptim kaq të pavëmendshëm nga ana e jobesimtarëve, i shtynbesimtarët të ndjehen më falënderues ndaj Allahut që i lejoi të kenëbesim dhe urtësi, që i bëjnë ata më superior se jobesimtarët. Sipas një pjese tjetër të urtësisë së pranuar, vdekja e një personiqë vdes në vitet e tij të 80-ta është “fat” ndërsa vdekja e një foshnje, enjë njeriu të ri apo një njeriu në moshë mesatare është një “ngjarje etmerrshme.” Për të qenë në gjendje që vdekjen ta pranojnë si një 18
  15. 15. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)dukuri natyrore, ata përpiqen që vdekja t’iu përshtatet kritere të tyretë caktuara. Kështu vdekja duket e pranueshme pas një sëmundje tëgjatë dhe të rëndë, ndërsa vdekja si pasojë e një sëmundje të papriturapo aksidenti është një fatkeqësi e parakohshme! Kjo është arsyejapse ata shpesh takojnë vdekjen me një shpirt kryengritës. Njëqëndrim i tillë është një shenjë e qartë se Ata që ushqejnë një gjendjetë tillë shpirtërore do të kenë fatin të jetojnë në pikëllim dhe telashetë vazhdueshme në këtë jetë. Ky është në të vërtetë fillimi i vuajtjes tëpafund, e cila rezulton prej të qenit jobesimtar. Besimi në reinkarnim (rimishërim) Njëri prej besimeve të zakonshme të paarsyeshme për vdekjenështë se “reinkarnimi” është i mundshëm. Reinkarnimi nënkuptonse me vdekjen fizike të trupit, shpirti migron ose lind përsëri në njëtrup tjetër me identitet të veçantë në një kohë dhe vend tjetër. Sëvoni, është shndërruar në një lëvizje të çoroditur që joshë shumëpërkrahës prej jobesimtarëve dhe pasues të besimeve paragjykuese. Në aspektin teknik, arsyet pse përkrahen besime të tillaparagjykuese – pa pasur mbështetje në çfarëdo dëshmie konkrete –janë shqetësimet që jobesimtarët ushqejnë në ndërdijen e tyre. Dukemos besuar në Ahiret (Jetën e përtejme), njerëzit i frikësohenzhbërjes së plotë të tyre pas vdekjes. Ata që kanë besim të dobët, nëanën tjetër, i shqetëson mendimi i përfundimit në xhehenem pasi qëjanë të vetëdijshëm, apo së paku e marrin parasysh mundësinë, sedrejtësia e Allahut përmban ndëshkimin e tyre. Mirëpo, për të dyjapalët, ideja e rilindjes së shpirtit në trupa tjerë në kohëra të ndryshmetingëllon si tejet joshëse. Kështu, qarqet e caktuara të cilat eshfrytëzojnë këtë besim të çoroditur ia arrijnë qëllimit që t’i bëjnë 19
  16. 16. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)njerëzit të besojnë në këtë ide të gabuar me ndihmën e një mashtrimitë vogël. Fakti se pasuesit e tyre nuk kërkojnë ndonjë dëshmi tjetër iinkurajon përpjekjet e këtyre spekulatorëve. Fatkeqësisht, një besim kaq i çoroditur gjen përkrahës edhe nëqarqet Myslimane. Këta janë kryesisht ai tip i Myslimanëve që bëjnëçmos që të projektojnë një imazh intelektual dhe liberal për veten etyre. Ekziston edhe një tjetër dimension serioz lidhur me këtë çështjeqë vlen të përmendet; njerëz të tillë përpiqen që t’i vërtetojnëpikëpamjet e tyre me ndihmën e vargjeve Kuranore. Për këtë qëllim,ata i shtrembërojnë kuptimet e qarta të vargjeve dhe fabrikojnëinterpretimet e tyre Kuranore. Qëllimi ynë këtu është të theksojmë seky besim i çoroditur është në mospërputhje të plotë me Kuranin dheIslamin dhe tërësisht në kundërshtim me ajetet e Kuranit që janëabsolutisht të sakta. Këto qarqe pretendojnë se ekzistojnë disa ajete në Kuran të cilatvërtetojnë pikëpamjet e tyre të shtrembëruara. Njëri prej këtyreajeteve është: Ata (jobesimtarët) thonë: “Allahu ynë, na bëre të vdesim dy herë dhe na ngjalle dy herë, e ne pranuam për mëkatet tona, pra a ka ndonjë rrugëdalje?” (Sure Gafir: 11) Bazuar në këtë ajet, njerëzit të cilët besojnë në rimishërimpohojnë si në vazhdim: njeriut i dhurohet një jetë e re pasi të ketëjetuar në këtë jetë për një kohë dhe pastaj vdes. Kjo është hera e dytëqë ai vjen në jetë dhe po ashtu periudha gjatë të cilës shpirti i tijplotëson zhvillimin e vet. Pas vdekjes së dytë, që pason këtë jetë tëdytë, ata pohojnë, njeriu ringjallet në Ahiret. Tani duke u ndarë prej çfarëdo paragjykimesh, le të analizojmëkëtë ajet: nga ky ajet, është e qartë se njeriu përjeton dy gjendje të 20
  17. 17. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)jetës dhe vdekjes. Në këtë kontekst, një gjendje e tretë e të qenit ivdekur apo i gjallë është e pamundur. Pasi që është kështu, nëmendje na bie një pyetje: “Cila ishte gjendja fillestare e njeriut? Ivdekur apo i gjallë?” Në ajetin në vazhdim gjejmë përgjigjen në këtëpyetje: Si e mohoni Allahun, e dihet se ju ishit të vdekur, e Ai ju ngjalli, mandej ju bën të vdisni e pastaj ju ringjall, e mandej tek Ai do të ktheheni? (Sure Bekare: 28) Ky ajet është i vetëkuptueshëm, fillimisht, njeriu është i vdekur.Me fjalë tjera, falë vet natyrës së krijimit të tij, ai është fillimisht ipërbërë prej materies së pajetë si uji, dheu, etj., siç bëjnë me dije këtovargje. Pastaj, Allahu i dha jetë këtij grumbulli të materies së pajetë,“e krijoi dhe i dha formë” atij. Kjo është vdekja e parë dhe prandajringjallja e parë prej të vdekurit. Një kohë pas kësaj ringjalljeje tëparë, jeta përfundon dhe njeriu vdes. Ai kthehet përsëri në tokë,sikurse në fazën e pare, dhe përsëri shndërrohet në asgjë. Ky ështëtranzicioni i dytë drejt gjendjes së vdekjes. Rasti i dytë dhe i fundit ingjalljes prej të vdekurit është ai që ndodhë në Ahiret. Pasi që ështëkështu, nuk ka një ringjallje të dytë në jetën e kësaj bote. Përndryshe,kjo do të kërkonte një ringjallje të tretë. Megjithatë, nuk ekzistonndonjë referencë për ringjalljen e tretë në cilindo prej vargjeve. Si nëSuren Mu’min: 11 ashtu edhe në Suren Bekare: 128, nuk ekzistonasnjë referim që sugjeron mundësinë e një ringjalljeje të dytë në këtëbotë. Përkundrazi, këto vargje zbulojnë në mënyrë të qartëekzistencën e një ringjalljeje në këtë botë dhe të një ringjalljeje tjetërnë Ahiret. E prapëseprapë përkrahësit e reinkarnimit investojnë të gjithashpresat e tyre në këto dy vargje. 21
  18. 18. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Siç bëhet e qartë, madje edhe këto vargje të paraqitura si dëshminga përkrahësit e reinkarnimit e hedhin vet poshtë këtë mënyrë tështrembëruar të gjykimit. Veç kësaj, disa vargje tjera në Kuran ebëjnë të qartë se ekziston vetëm një jetë ku njeriu vihet në sprovë dhese kjo është në jetën e kësaj bote. Se nuk ka kthim në këtë jetë pasvdekjes theksohet në ajetin në vazhdim: E kur ndonjërit prej tyre i vjen vdekja, ai thotë: “O Allahu im, më kthe, që të bëj vepra të mira e të kompensoj atë që lëshova!” Kurrsesi, (kthim nuk ka) e kjo është vetëm fjalë që e thotë ai, e ata kanë para tyre një perde (distancë periodike) deri në ditën kur ringjallen. (Sure Mu’minun: 99-100) Bashkëbisedimet në këtë ajet e bëjnë të qartë se pas vdekjes, nukka më kthim në këtë jetë. Ndërkaq, në këtë ajet, Allahu na tërheqvëmendjen për faktin se jobesimtarët ushqejnë shpresa tëpaarsyeshme për një ringjallje të dytë nga të vdekurit, një kthim tëdytë në këtë jetë. Mirëpo, ky ajet e qartëson se këto janë vetëm fjalë tësugjeruara prej jobesimtarëve të cilat nuk kanë kurrfarë baze. Në ajetin në vazhdim përshkruhet fakti se njerëzit e Xhenetits’do të përjetojnë një vdekje tjetër pos vdekjes “së parë”: Aty nuk do të përjetojnë vdekjen atje, përveç asaj të parës në dynja. Ata i shpëtoi (Allahu) prej vuajtjeve të Xhehenemit. (Ato të mira) Janë dhuratë nga Allahu yt,e ai është shpëtim i madh. (Sure Duhan: 56-57) Lumturia e madhe e njerëzve të Xhenetit përshkruhet në një ajettjetër. Kjo lumturi është për shkak të faktit se ata nuk do të përjetojnënjë tjetër vdekje përveç asaj të parës: Dhe ne nuk do të vdesim më, përveç vdekjes sonë të parë dhe 22
  19. 19. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) ne nuk do të dënohemi më! Vërtet, kjo është ajo Fitore e madhe! (Sure Saffat: 58-60) Ajetet e mësipërme nuk lënë hapësirë për pyetje tjera.Përfundimi është se ekziston vetëm një vdekje të cilën e përjetonnjeriu. Në këtë fazë, mund të lind një pyetje tjetër: “Përkundërpërmendjes së dy vdekjeve në ajetet e mëparshme, pse përmendetvetëm një vdekje në Suren Saffat: 58?” Përgjigja në këtë pyetje ështëdhënë në vargun e 56-të të Sures Duhan, i cili thotë: “Ata nuk do tëshijojnë vdekjen atje – përveç asaj të parës.” Vërtetë, ekziston një dhevetëm një vdekje që njeriu takon me vetëdije. Ai takon atë dhe me tëgjitha ndjenjat e tij, e percepton atë. Kjo është vdekja që njeriu takonnë momentin kur përfundon jeta e tij. Ai padyshim se nuk mund tëkuptoj gjendjen e parë të vdekjes pasi që atëherë ai është i privuarnga ndjenjat dhe vetëdija. Përballë shpjegimeve të tilla të sakta dhe të qarta që sjellëKurani, të pohosh se ekzistojnë më shumë vdekje dhe gjendje tëringjalljes prej të vdekurit dhe të besosh se ekziston një migrim ishpirtit do të ishte një mohim i hapur i ajevete të Kuranit. Në anën tjetër, po të kishte krijuar Allahu një sistem të kësaj jetetë bazuar në rimishërim, atëherë Ai padyshim se do ta kishteinformuar njeriun për këtë në Kuran, i cili është udhëzimi i vetëmdrejtës rrugës së vërtetë për njerëzimin. Po të ishte kështu, Allahupadyshim se do të na ofronte një shpjegim të hollësishëm të gjithafazave të reinkarnimit. Mirëpo, në Kuran, i cili ofron çdo llojinformacioni lidhur me këtë jetë dhe jetën tjetër të besimtarëve, nukekziston as edhe një e dhënë e vetme për reinkarnimin, e të mosflasim për përmendjen e drejtpërdrejtë të tij. 23
  20. 20. PERDJA E PAKUJDESISË Njeriu është në thelb egoist; ai është tejet i ndjeshëm për çështjetqë kanë të bëjnë me interesat e tij. Çuditërisht, ai nuk çan fare kokënpër vdekjen, që do të duhej të ishte preokupimi më i lartë i tijkryesor. Në Kuran, kjo gjendje mendore e veçantë për “ata të cilëtnuk i përmbahen Besimit me vendosmëri” definohet prej Allahut menjë fjalë: “pakujdesi”. Kuptimi i pakujdesisë është mungesë e perceptimit të plotë tëfakteve si pasojë e vetëdijes së turbullt apo madje si pasojë emungesës së plotë të vetëdijes dhe dështimit për të arritur gjykime tëshëndosha dhe për të dhënë përgjigje me vend. Një shembull i kësajështë dhënë në ajetin në vazhdim: Njerëzve u është afruar koha e llogarisë së tyre, e ata të hutuar në pakujdesi nuk përgatiten fare për të. (Sure Enbija: 1) Njerëzit janë të sigurt se njeriu i cili vuan nga një sëmundjefatale apo e pashërueshme do të vdes. Mirëpo, hiç më pak se ky isëmurë, këta njerëz që kanë ndjenja të tilla sigurie, do të vdesin poashtu. Se kjo do të ndodhë dikur në të ardhmen apo shumë shpejt kjonuk e ndryshon këtë fakt. Shpeshherë, pakujdesia e turbullon këtë tëvërtetë. Për shembull, është shumë e mundshme që dikush që është iinfektuar nga virusi HIV do të vdes në një të ardhme të afërt. Mirëpo,mbetet fakti se gjithashtu është shumë e mundshme – nëse thuhet e 24
  21. 21. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)vërteta, është e sigurtë – se një person i fuqishëm pranë tij një ditë dotë vdes. Ndoshta vdekja do t’i vjen atij shumë më herët se që do t’ivjen atij “të sëmurit të infektuar me virusin HIV”. Kjo sipas të gjithagjasave do të ndodhë në një moment krejtësisht të papritur. Anëtarët e familjes brengosen për të sëmurët para vdekjes sëtyre. Megjithatë, ata vështirë se brengosen ndonjëherë për veten etyre, që padyshim se një ditë do të vdesin. Megjithatë, pasi që është epashmangshme, përgjigja s’duhet të ndryshojë varësisht nga ajo se ado të ndodhë së shpejti apo në një kohë më të largët. Nëse, përballë vdekjes, pikëllimi është përgjigja e saktë qëduhet dhënë, atëherë çdo njeri do të duhej menjëherë të filloj të qajëpër veten e tij apo për dikë tjetër. Ose, do të duhej ta tejkaloj këtëpikëllim dhe të përpiqet të ketë një kuptim më të thellë për vdekjen. Për këtë qëllim, njohja me arsyet e pakujdesisë do të jetë edobishme. Shkaktarët e pakujdesisë Mungesa e mendjemprehtësisë: Shumica e individëve që epërbëjnë një shoqëri nuk janë të mësuar të mendojnë për çështje tërëndësishme. Duke e bërë pakujdesinë mënyrë të jetës, ata nukshqetësohen për vdekjen. Secili problem i përditshëm që ata nukarrijnë ta zgjedhin i mban mendjet e tyre vazhdimisht tëpreokupuara. Çështje të parëndësishme, që tashmë “mbushin”mendjet e tyre të kufizuara, nuk i lejojnë ata që t’ju kushtojnëvëmendjen e duhur çështjeve me rëndësi. Kështu, ata kalojnë jetën etyre duke lëvizur me rrjedhën e ngjarjeve të përditshme. Ndërkohë,me rastin e vdekjes së dikujt, apo kur bisedohet për vdekjen, atangushëllohen me shprehje që pa dashje dalin prej gojëve të tyre dhe 25
  22. 22. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)thjeshtë i shmangen kësaj teme. Ata janë njerëz me mendje tëkufizuar që ushqejnë mendime të kufizuara dhe boshe. Kompleksiteti dhe gjallëria e jetës: Jeta rrjedh shumë shpejtëdhe ka një gjallëri joshëse. Në mungesë të përpjekjes sëjashtëzakonshme mendore, njeriu ka mundësi të mos i kushtojvëmendje vdekjes, e cila është gati ta pushtoj atë herët a vonë. Dukemos pasur besim në Allahun, ai është shumë larg koncepteve si fati,mbështetja në Allahun dhe nënshtrimi ndaj Tij. Nga momenti qëbëhet i vetëdijshëm për nevojat materiale, ai përpiqet të sigurojëjetesë të mirë. Një person i tillë as që lodhet madje t’i shmangetvdekjes sepse ai tashmë është zhytur në brengat e dynjasë. Aivazhdimisht vrapon pas planeve, interesave dhe qëllimeve të rejadhe, një ditë, pa mundësi parashikimi dhe prandaj pa kurrfarëpërgatitje, ballafaqohet me realitetin e vdekjes. Ai atëherë pendohetdhe dëshiron të kthehet në jetë, por pa dobi. — Rritja e mashtrimit të popullatës: Njëra prej arsyeve tëpakujdesisë janë lindjet. Popullsia botërore vazhdon të rritet, ajokurrë nuk pakësohet. Mirëpo, me t’u futur në spiralen e jetës, njeriumundet, për arsye të ideve të gabuara, të besojë në nocionet joshëse eprapëseprapë krejtësisht iluzore si “lindjet zëvendësojnë vdekjet”,duke mbajtur në këtë mënyrë një baraspeshë të popullatës. Njëpërsiatje e tillë i bën kushtet e pjekura për formimin e njëbotëkuptimi të pavëmendshëm mbi vdekjen. Megjithatë, nëse që ngaky moment e tutje, nuk do të ndodhte më asnjë lindje në mbarëbotën, ne ende do të ishim dëshmitarë të vdekjeve që do të ndodhninnjëra pas tjetrës dhe, si pasojë, një popullsi botërore që zvogëlohet.Atëherë do të fillonte të hetohej llahtari i vdekjes. Njeriu do të shihtehumbjen e njerëzve që e rrethojnë njërin pas tjetrit dhe do tëkuptonte se edhe ai po ashtu do ta përjetonte këtë fund të 26
  23. 23. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)pashmangshëm. Kjo i ngjason asaj që ndiejnë ata që janë të dënuarme vdekje në radhën e vdekjes. Çdo ditë ata përjetojnë marrjen e njëapo dy njerëzve për t’u ekzekutuar. Numri i njerëzve në qelivazhdimisht zvogëlohet. Vitet kalojnë, por ende çdo ditë, ata që janëende gjallë shkojnë të flenë në gjendje ankthi mos në ditën eardhshme do t’u vjen radha atyre. Ata kurrë s’pushojnë së kujtuarivdekjen, as edhe për një sekondë. Çuditërisht, gjendja e tanishme nuk ndryshon nga shembulli ilartpërmendur. Të porsalindurit nuk kanë kurrfarë ndikimi çfarëdoqoftë mbi ata që e kanë të paracaktuar të vdesin. Kjo është vetëm njëide e gabuar psikologjike. Banorët e tokës të cilët jetuan 150 vite mëherët sot nuk janë më. Gjeneratat që erdhën pas tyre nuk i shpëtuanata nga vdekja. Gjithashtu, 100 vite më vonë, ata që jetojnë tani, medisa përjashtime, s’do të jenë gjallë. Kjo për arsye se dynjaja nukështë një vend i përhershëm për njeriun. Metodat e mashtrimit të vetvetes Prej arsyeve të cilat bëjnë që ne të harrojmë vdekjen dhe tëzhytemi në pakujdesi, ekzistojnë po ashtu mekanizma të caktuarmbrojtës të cilat njerëzit përdorin për të mashtruar vetveten. Këtamekanizma, disa prej të cilave janë përmendur më poshtë, eposhtërojnë njeriun deri në nivelin e strucit, i cili fut kokën e tij nërërë për t’ju shmangur një situate të papëlqyeshme. — Shtyrja e të menduarit për vdekjen për në vitet e vona të jetës:Njerëzit në përgjithësi e marrin si gjë të sigurt se do të jetojnë deri nëmesin e të gjashtëdhjetave apo shtatëdhjetave të tyre. Kjo shpjegonarsyen pse në përgjithësi të rinjtë dhe ata me moshë mesatare epërdorin këtë mekanizëm mbrojtës. Me kalkulime të tilla në mendje, 27
  24. 24. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)ata e shtyjnë të menduarit për çështje të tilla “të zymta” për vitet evona të jetës së tyre. Në rininë e tyre – apo në kulmin e jetës së tyre –ata nuk duan t’i “turbullojnë” mendjet e tyre me çështje“dëshpëruese”. Vitet e vona të jetës janë në mënyrë tëpashmangshme koha kur njeriu nuk mund ta nxjerr më të mirën ngajeta dhe kjo periudhë e jetës mendohet prej shumë njerëzve të jetëfaza më e përshtatshme për të menduar më me zell për vdekjen dhepër t’u përgatitur më mirë për jetën e ardhshme. Kjo sjell po ashtulehtësim shpirtëror, pasi që jep ndjenjën e të punuarit për Ahiretin. Megjithatë, është e qartë se bërja e planeve të tilla afat-gjata dhejo përfundimtare nuk kanë kurrfarë kuptimi për atë të cilit nuk igarantohet as edhe frymëmarrja e ardhshme e tij. Çdo ditë ai shehshumë njerëz të moshës së tij apo edhe më të rinj që vdesin.Lajmërimet e vdekjeve përbëjnë një pjesë të konsiderueshme tëgazetave të përditshme. Kanalet televizive japin lajme për vdekje nëçdo kohë. Njeriu është shpesh dëshmitar i vdekjes së njerëzve të tij tëafërt. Mirëpo, ai pak mendon për faktin se njerëzit që e rrethojnë atëdo të jenë dëshmitar të vdekjes së tij apo do të lexojnë për këtë nëgazetë. Në anën tjetër, edhe nëse jeton për një kohë të gjatë, asgjë nukdo të ndryshojë në jetën e tij, pasi që mentaliteti i tij do të mbetet injëjtë. Derisa ai nuk ballafaqohet vërtet me vdekjen, ai vetëm shtyntë menduarit për vdekjen. Supozimi se njeriu do të “kryej dënimin e tij” në xhehenemvetëm për një periudhë të caktuar: Kjo pikëpamje, e cila dominon nëshoqëri, nuk është asgjë tjetër pos një paragjykim. Në fund të fundit,nuk është një besim që i ka rrënjët në Kuran. Në asnjë pjesë tëKuranit nuk gjejmë përmendje të “ndëshkimit të njeriut” nëxhehenem për një kohë të caktuar dhe pastaj të falet. Është krejtësishte kundërta, në të gjitha ajetet relevante, në mënyrë specifike 28
  25. 25. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)përmendet ndarja e besimtarëve dhe jobesimtarëve në Ditën eGjykimit. Përsëri ne e dimë nga Kurani se besimtarët do të mbesin nëXhenet përjetësisht, derisa jobesimtarët do të hidhen në xhehenem,ku do të përjetojnë vuajtje të përjetshme: Ata edhe thanë: “Neve nuk do të na kapë zjarri vetëm për disa ditë të numëruara!” Thuaj: “A mos keni marrë prej Allahut ndonjë premtim, e Allahu nuk e then premtimin e vet, ose jeni duke thënë për Allahun atë që nuk e dini? Po, (do t’ju kapë zjarri) ai që bën keq dhe që e vërshojnë gabimet e tij, ata janë banues të zjarrit, aty janë përgjithmonë. E ata që besuan dhe bënë vepra të mira, ata janë banues të Xhenetit, aty janë përgjithmonë. (Sure Bekare: 80-82) Një tjetër ajet thekson të njëjtën gjë: E atë (e bënin) ngase ata thoshin: “Neve nuk do të na djegë zjarri vetëm për pak ditë të numëruara, e ajo që shpifën për fenë e tyre, i mashtroi keq. (Sure Ali Imran: 24) Xhehenemi është një vend i vuajtjes së paimagjinueshme.Rrjedhimisht, edhe po të ishte qëndrimi në xhehenem vetëm për njëkohë të caktuar, një njeri me vetëdije kurrë nuk do të pajtohej tëkalonte nëpër atë vuajtje. Xhehenemi është vendi ku vetitë e Allahut,el-Xhabar (Imponuesi) dhe el-Kahar (Nënshtruesi) manifestohengjer në shkallën më të lartë. Vuajtjet e xhehenemit janë tëpakrahasueshme me çdo dhimbje në dynja. Një person i cili nukmund të durojë madje një djegie të gishtit të tij të thotë se do të ishtei gatshëm t’i nënshtrohet një vuajtje të tillë thjeshtë shprehmendjelehtësi. Veç kësaj, një person që nuk ndihet i tmerruar ngaZemërimi i Allahut nuk arrin t’i jap respektin që Ai meriton. Njëperson i tillë, tërësisht i privuar nga besimi, është një njeri i dobët i 29
  26. 26. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)cili s’meriton madje as të përmendet. Të menduarit “Unë tashmë meritoj Xhenetin”: Ekziston poashtu një grup njerëzish të cilët e konsiderojnë veten si banorë tëXhenetit. Duke bërë disa vepra të vogla që ata supozojnë të jenëvepra të mira dhe duke iu shmangur disa veprave të këqija, atamendojnë se janë të pjekur për të hyrë në parajsë. Të zhytur nëparagjykime dhe duke folur herezi/kufër të cilat i lidhin me fenë,këta njerëz në të vërtetë i mbeten besnik një besimi të ndarëplotësisht prej atij të Kuranit. Ata e paraqesin veten si besimtarë tëvërtetë. Mirëpo, Kurani i radhit ata midis atyre që i bëjnë shokAllahut: E ti sillu atyre (që kërkuan t’i largosh varfanjakët) si shembull dy njerëz; njërit prej tyre i dhamë dy kopshte (vreshta) nga rrushi dhe ato i rrethuam me hurma, e në mes atyre dyjave bimë tjera. Të dy kopshtet jepnin frutat e veta pa munguar prej tyre asgjë, e në mesin e tyre bëmë të rrjedhë një lumë. Ai kishte edhe pasuri tjetër. E ai atij shokut të vet (që ishte besimtar) i tha: - duke u krenuar - “Unë kam pasuri më shumë se ti e, kam edhe krah më të fortë!” Dhe ai hyri në kopshtin e vet (e me besimtarin për dore), po duke qenë dëmtues i vetes (duke mos besuar dhe duke u krenuar) tha: “Unë nuk mendoj se zhduket kjo kurrë!” Dhe nuk besoj se do të ndodhë kiameti, (dita e gjykimit), por nëse bëhet që të kthehem te Allahu im, padyshim do të gjej ardhmëri edhe më të mirë se kjo. Atij ai shoku i vet (besimtari) i tha - duke e polemizuar atë -: “A e mohove Atë që të krijoi ty nga dheu, pastaj nga një pikë uji, pastaj të bëri njeri të plotë?” “Por për mua, Ai Allahu është Allahu im, e Allahut tim unë nuk i bëj shok askënd!” (Sure Kehf: 32-38) 30
  27. 27. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) Me fjalët: “Por nëse do të kthehem te Allahu im”, pronari ikopshtit shpreh mungesën e besimit të shëndoshë në Allah dhe nëAhiret dhe si pasojë zbulon se ai është një idhujtar i cili ushqendyshime. Ndërkohë, ai pretendon se është një besimtar superior. Veçkësaj, ai nuk ndjen dyshime se Allahu do ta shpërblejë atë meXhenet. Ky karakter i pafytyrë dhe i ulët i idhujtarit është shumë irëndomtë midis njerëzve. Këta njerëz, thellë në veten e tyre, e dinë se ata janë krejtësishtmashtrues, mirëpo posa të merren në pyetje për këtë, ata përpiqen tëdëshmojnë pafajësinë e tyre. Ata pohojnë se zbatimi i urdhrave tëfesë nuk është aq me rëndësi. Për më tepër, ata përpiqen tëshfajësojnë vetveten, duke pohuar se njerëzit në dukje besimtar qëshohin rreth vetes së tyre janë të pamoralshëm dhe të pandershëm.Ata përpiqen të vërtetojnë se janë “njerëz të mirë” duke pohuar senuk i duan të keqen askujt. Ata pohojnë se nuk ngurrojnë t’u japin tëholla lypësve, se kanë shërbyer me ndershmëri në shërbim publikme vite të tëra dhe këto janë gjërat që e bëjnë një Mysliman tësinqertë. Ata ose nuk e dinë ose thjeshtë bëhen kinse nuk e dinë seajo që një njeri e bën Mysliman nuk është se shkon mirë me njerëzitpor të qenit rob i Allahut dhe zbatimi i urdhrave të Tij. Në një përpjekje për të mbështetur fenë e tyre të shtrembëruarmbi njëfarë shpjegimi të arsyeshëm, ata pajtohen me disa ide tëgabuara. Kjo është në të vërtetë tipike për josinqeritetin e tyre. Për tëlegjitimuar jetën e tyre, ata kërkojnë strehim në sloganet si: “Formamë e mirë e adhurimit është të punosh” ose “ajo që ka rëndësi ështësinqeriteti i zemrës.” Me fjalët e Kuranit, kjo është pikërisht “shpikjee gënjeshtrave ndaj Allahut” dhe meriton ndëshkimin e Xhehenemittë përjetshëm. Në Kuran, Allahu përshkruan gjendjen e njerëzve tëtillë si vijon: 31
  28. 28. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Ka disa njerëz që thonë: “Ne i kemi besuar Allahut dhe jetës tjetër (Ahiretit), po në realitet ata nuk janë besimtarë. (Sure Bekare: 8) — Shpjegimet e arsyeshme me standarde të dyfishta:Ndonjëherë kur njerëzit mendojnë për vdekjen, ata supozojnë se dotë zhduken përjetësisht. Një ide e tillë befasuese i shtyn ata tëzhvillojnë një tjetër mekanizëm mbrojtës; ata i kushtojnë vetëmgjysmën e besimit faktit se “ekziston një jetë e amshueshme epremtuar prej Allahut.” Një përfundim i tillë ngjallë pak shpresë tekata. Kur ata t’i marrin parasysh përgjegjësitë e një besimtari ndajKrijuesit të tij, ata parapëlqejnë që tërësisht ta shpërfillin faktin e njëjete të amshueshme. Ata ngushëllohen duke menduar: “Në fund tëfundit, ne do të zhdukemi plotësisht. Nuk ekziston jeta pas vdekjes.”Një supozim i tillë shtyp të gjitha frikët dhe shqetësimet, siç ështëdhënia e llogarisë për veprat që ka punuar njeriu në Ditën e Gjykimitapo vuajtja në zjarrin e xhehenemit. Në të dyja rrethanat, ata çojnëjetët e tyre në pakujdesi deri në fund të jetës së tyre. Pasoja e pakujdesisë Siç kemi thënë në pjesët e mëparshme, vdekjapashmangshmërisht ia tërheq vëmendjen njeriut sa të jetoj. Këtapërkujtues nganjëherë dëshmojnë të jenë të dobishëm, duke e shtyrënjeriun të bëj një rishikim të prioriteteve të tij në jetë dhe tërivlerësojë botëkuptimin e tij në përgjithësi. Por ka kohë tjera kurmekanizmat e lartpërmendur mbrojtës marrin kontrollin, dhe mekalimin e secilës ditë, perdja e pakujdesisë përpara syve të njeriutbëhet më e dendur. Nëse jobesimtarët e presin vdekjen të qetë dhe kanë një ndjenjë 32
  29. 29. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)të paarsyeshme të rehatisë, madje edhe kur janë plotësisht tëvetëdijshëm për afrimin e saj në vitet e fundit të jetës së tyre, ështëpër shkak se ata janë plotësisht të mbështjellur me këtë perde. Kjopër shkak se vdekja tek ata ka domethënien e gjumit të rëndë dheçlodhës, prehjes dhe qetësisë dhe një lehtësimi të përjetshëm. Mirëpo, përkundër asaj që ata mendojnë, Allahu, Ai i Cili krijonçdo qenie prej asgjëje dhe Ai i Cili i bën ata të vdesin dhe i Cili do t’jujap jetë të gjitha krijesave në Ditën e Gjykimit, ju premton atyrependim dhe pikëllim të përjetshëm. Ata gjithashtu do të jenëdëshmitarë të këtij fakti në momentin e vdekjes, një kohë kur atapandehin se do të bien në një gjumë të amshueshëm. Ata e kuptojnëse vdekja nuk është një zhdukje totale, por momenti fillestar i njëbote të re përplot vuajtje. Shfaqja e llahtarshme e engjëjve të vdekjesështë shenja e parë e kësaj vuajtjeje të madhe: E si do të jetë atëherë puna e tyre kur engjëjt t’ua marrin shpirtin duke i rrahur fytyrave dhe shpinave të tyre? (Sure Muhammed: 27) Në këtë moment, mendjemadhësia dhe pafytyrësia ejobesimtarëve para vdekjes shndërrohen në llahtar, pendim,dëshpërim dhe dhimbje të përjetshme. Në Kuran, kësaj i referohet sivijon: E ata thanë: “A pasi që ne të tretemi në tokë, a thua ne rishtazi do të krijohemi?” Por (çka është edhe më keq) ata nuk besojnë se do të dalin para Allahut të tyre. Thuaj: “Engjëlli i vdekjes, i cili është caktuar për ju, ua merr shpirtrat, e pastaj do të ktheheni te Allahu juaj”. E, sikur të shihje mëkatarët se si ulin kokat e veta pranë Allahut të tyre: “Allahu ynë, tash pamë dhe dëgjuam, na kthe pra edhe një herë e të bëjmë vepra të mira, se tash jemi të bindur”. (Sure Sexhde: 10-12) 33
  30. 30. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Nuk ka ikje nga vdekja Vdekja, posaçërisht në moshë të re, rrallëherë na shkon nëmendje. Duke e konsideruar këtë si fundin, njeriu madje i shmangetedhe të menduarit për të. Mirëpo, pikërisht sikur që shmangja fizikenuk siguron shërim për vdekjen, po ashtu as shmangja e tëmenduarit për të. Veç kësaj, është e pamundshme të shpërfilletvdekja. Çdo ditë, gazetat mbajnë tituj lidhur me vdekjen e aq shumënjerëzve. Ju shpesh hasni në makina varrimi apo kaloni pranëvarreve. Të afërmit dhe bashkëpunëtorët vdesin. Funeralet e tyreapo vizitat për të ngushëlluar anëtarët e familjespashmangshmërisht e sjellin vdekjen në mendjen tonë. Meqenësenjeriu është dëshmitar i vdekjes së tjerëve dhe në veçanti vdekjes sënjerëzve të dashur të tij, ai pashmangshmërisht mendon për vetfundin e tij. Ky mendim e lëndon atë thellë në zemër, duke e bërë tëshqetësohet. Pa marr parasysh se sa shumë reziston individi, kudo që kërkonmbrojtje apo sado që përpiqet të ik, ai në të vërtetë mund të takojvdekjen e tij në çdo moment. Ai nuk ka zgjidhje tjetër. Përpara tij nukekziston asnjë rrugëdalje tjetër. Numërimi nuk mbaron kurrë, asedhe për një moment. Kudo që ai kthehet, vdekja e pret aty. Qarkumbyllet vazhdimisht dhe përfundimisht i arrin ata: Thuaj: “S’ka dyshim se vdekja prej së cilës po ikni, ka për t’ju zënë, e mandej do të silleni te Ai që e di të padukshmen dhe të dukshëm, dhe atëherë Ai do t’ju njoftojë me atë që keni punuar”. (Sure Xhum’a: 8) Kudo që të jeni vdekja do t’ju kapë, po edhe në qoftë se jeni në pallate të fortifikuara. (Sure Nisa: 78) Kjo është arsyeja pse ne duhet të ndalojnë së mashtruari veten 34
  31. 31. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)apo të shpërfillim faktet dhe të përpiqemi të fitojmë kënaqësinë eAllahut gjatë kësaj periudhe të paracaktuar prej Tij. Vetëm Allahu edin kur do të kalojë kjo kohë. Profeti ynë Muhammedi (saas) ka thënë po ashtu se njëra prejmënyrave më të mira që të ndalohet ngurtësimi i ndërgjegjes sënjeriut dhe të arrijë karakter të mirë është duke përkujtuar shpeshvdekjen: Abdullah ibn Umari ka rrëfyer: “I Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) ka thënë: ‘Këto zemra ndryshken mu sikurse hekuri kur preket nga uji.’ Në pyetjen se çfarë do të mund t’i pastronte ato ai u përgjigj: ‘Përkujtimi i vazhdueshëm i vdekjes dhe këndimi i Kuranit.’” (Tirmidhiu 673) 35
  32. 32. VDEKJA E VËRTETË DHE AJO QË VËZHGOHET LIDHUR ME VDEKJEN Vdekja e shpirtit (vdekja e vërtetë) A keni menduar ndonjëherë për mënyrën se si do të vdisni, siduket vdekja dhe çfarë do të ndodhë në momentin e vdekjes? Deri më tani, askush prej atyre që kanë vdekur nuk ështëringjallur dhe që do të mund të ndante me ne përvojat dhe ndjenjat etij të vërteta për vdekjen. Duke qenë puna kështu, teknikisht është epamundshme të mblidhen informata lidhur me atë se çfarë ështëvdekja dhe çfarë ndjenë njeriu në momentin e vdekjes. Allahu, Ai i Cili i dhuron jetën njeriut dhe e merr atë në kohën ecaktuar, na informon në Kuran për mënyrën se si ndodhë vdekja nëtë vërtetë. Pra, Kurani është burimi i vetëm prej të cilit mund tëmësojmë për mënyrën se si vdekja ndodhë në të vërtetë dhe çfarëpërjeton dhe ndien në të vërtetë ai i cili vdes. Vdekja, siç përmendet në Kuran, është krejtësisht e ndryshmenga “vdekja mjekësore” që njerëzit e vëzhgojnë së jashtmi. Së pari, disa vargje na njoftojnë me ngjarje ashtu siç shihen atonga vet personi që po vdes, të cilat kurrë nuk mund të perceptohenprej të tjerëve. Kjo rrëfehet në Suren Vakia 36
  33. 33. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) Përse, pra kur arrin shpirti në fyt. E ju në atë moment shikoni (se ç’po i ngjet). E Ne jemi më afër se ju, por ju nuk shihni. (Sure Vakia: 83-85) Për dallim nga vdekja e jobesimtarëve, vdekja e besimtarëveështë e lumtur: Të cilëve duke qenë të pastër, engjëjt ua marrin shpirtin, duke u thënë: ‘Esselamu alejkum’ - gjetët shpëtimin, hyni në xhenet, për hir të asaj që vepruat. (Sure Nahl: 32) Këto vargje zbulojnë një fakt shumë të rëndësishëm dhe tëpandryshueshëm për vdekjen: në momentin e vdekjes, ajo nëpër tëcilën kalon personi që po vdes dhe ajo që ata pranë tij shohin janëpërvoja të ndryshme. Për shembull, një njeri që ka kaluar tërë jetën etij si jobesimtar i paepur mund të perceptohet se po përjeton një“vdekje të qetë” së jashtmi. Megjithatë, shpirti, tani në një dimensionkrejtësisht tjetër, e shijon vdekjen në një mënyrë shumë tëdhimbshme. Në anën tjetër, shpirti i një besimtari, përkundër asaj seduket që po përjeton dhimbje të madhe, e lëshon trupin e tij “në njëgjendje të mirë”. Thënë shkurt, “vdekja mjekësore e trupit” dhe vdekja e shpirtit,që përmendet në Kuran, janë ngjarje krejtësisht të ndryshme. Duke qenë të pavetëdijshëm për këtë të vërtetë me të cilën nanjofton Kurani, jobesimtarët, të cilët supozojnë se vdekja është njëgjumë i përjetshëm dhe i qetë, po ashtu përpiqen të gjejnë mënyra qëmomenti i vdekjes të jetë pa dhimbje dhe i lehtë. Pasojat e një ideje tëtillë të gabuar mund të shihen qartë në shembujt e atyre që bëjnëvetëvrasje duke marrë barna, duke thithur gaz natyral apo duke iudrejtuar ndonjë forme pa dhimbje të vdekjes për t’i ikur njësëmundjeje që shkakton dhimbje. 37
  34. 34. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Siç kemi përmendur më herët, vdekja “e shijuar” prejjobesimtarëve është një burim i madh i vuajtjes për ta, ndërsa përbesimtarët rezulton të jetë lumturi. Kurani jap një shpjegim tëhollësishëm të vështirësisë nëpër të cilën kalojnë jobesimtarët derisatë merren shpirtrat e tyre, për shkak të mënyrës me të cilën sillenengjëjt me shpirtin e një jobesimtari në momentin e vdekjes: E si do të jetë atëherë puna e tyre kur engjëjt t’ua marrin shpirtin duke i rrahur fytyrave dhe shpinave të tyre? E atë (dënim) për shkak se ata ndoqën rrugë të cilën Allahu e urren, kurse e urryen atë që Ai e pëlqen, prandaj ua asgjësoi veprat e tyre. (Sure Muhammed: 27-28) Në Kuran po ashtu përmendet “agonia e vdekjes,” e cila ështënë të vërtetë rezultati i dhënies së lajmit prej engjëjve për vuajtjen eamshueshme në momentin e vdekjes: …E, sikur t’i shihje mizorët kur janë në agoni të vdekjes, e engjëjt kanë shtrirë duart e veta (me ndëshkim) e (u thonë): “Shpëtoni pra vetveten (nëse mundeni)”. “Tash përjetoni dënimin e turpshëm për shkak se e thoshit të pavërtetën për Allahun, dhe ndaj argumenteve të Tij ishit kryeneç. (Sure En’am: 93) Sikur t’i kishe parë engjëjt kur ua marrin shpirtin atyre që mohuan (do të shihje tmerr), u binin fytyrave dhe shpinave të tyre: “Shijoni dënimin e djegies!” Këtë (dënim e morët) për shkakun e asaj që fituat. Allahu nuk është i padrejtë për robërit e Tij. (Sure Enfal: 50-51) Siç bëjnë të qartë këto vargje, vetëm vdekja e një jobesimtari është një periudhë e tërë e agonisë në vetvete. Derisa njerëzit që e rrethojnë atë shohin një vdekje në dukje të qetë në 38
  35. 35. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) shtratin e tij, një vuajtje e madhe shpirtërore dhe fizike fillon për të. Engjëjt e vdekjes marrin shpirtin e tij, duke i sjellë atij dhimbje dhe poshtërim. Në Kuran, engjëjt që marrin shpirtrat e jobesimtarëve përshkruhen si: “ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim!” (Sure Nazi’at: 1) Faza e fundit e mënyrës se si merret shpirti shpjegohet si vijon: Jo dhe jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gurmaz dhe thuhet (nga familja e të afërmit): “Kush do ta shërojë?” Dhe ai bindet se ai po ndahet. (Sure Kijame: 26-28) Në këtë moment, jobesimtari ndeshet me të vërtetën që ai e kamohuar gjatë gjithë jetës së tij. Me vdekje, ai do të fillojë të vuajpasojat e fajit të tij të madh, mohimit të tij. Engjëjt “që iu bienshpinave të tyre” dhe “që marrin shpirtrat me rrëmbim” janë vetëmfillimi dhe një tregues më i vogël i pikëllimit që e pret atë. Përkundrazi, vdekja për besimtarin është fillimi i fatmirësisëdhe lumturisë së përjetshme. Për dallim nga shpirti i jobesimtarit icili vuan dënim të hidhur, shpirti i besimtarit “merret me lehtësi”(Sure Nazi‘at: 2) duke u thënë engjëjt: “Esselamu alejkum - gjetëtshpëtimin, hyni në xhenet, për hir të asaj që vepruat.” (Sure Nahl:32) Kjo është e ngjashme me gjendjen e gjumit. Në gjumë, shpirtikalon lehtë në një dimension tjetër, siç dëshmohet në vargun nëvazhdim: Allahu i merr shpirtrat kur është momenti i vdekjes së tyre (i vdekjes së trupave të tyre), e edhe atë që është në gjumë e nuk ka vdekur, e atij që i është caktuar vdekja e mban (nuk e kthen), e atë tjetrin (që nuk i është caktuar vdekja, por është në gjumë), e lëshon (të kthehet) deri në afatin e caktuar… (Sure Zumer: 42) 39
  36. 36. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Kjo është e vërteta përfundimtare për vdekjen. Së jashtmi,njerëzit përjetojnë vetëm vdekjen mjekësore: një trup që gradualishthumb funksionet e veta trupore. Ata të cilët shikojnë prej së jashtminjë person në buzë të vdekjes nuk shohin as fytyrën e tij as shpinën etij që rrahet, dhe as shpirtin e tij që arrin në gurmaz. Vetëm shpirti ipersonit në fjalë përjeton këto ndjenja dhe i sheh këto pamje. Mirëpo,vdekja e vërtetë “shijohet” në të gjitha aspektet e saj nga personi qëvdes në një dimension të panjohur për ata që përjetojnë vdekjen sëjashtmi. Me fjalë të tjera, ajo që përjetohet gjatë rrjedhës së vdekjesështë një “ndryshim në dimension.” Ne mund t’i nënvizojmë faktet e zbuluara në vargjet që kemianalizuar gjer më tani si vijon: qoftë besimtar apo jobesimtar, vdekjae një personi as nuk vonohet as nuk shpejtohet madje as edhe për njëçast. Kudo që të jenë qeniet njerëzore, vdekja i arrin ata, nëse kaardhur koha e caktuar për ta. Gjatë përjetimit të vdekjes, ataindividualisht pranojnë trajtime krejtësisht të ndryshme, edhe psekjo nuk është e dukshme prej së jashtmi. Vdekja e besimtarit — Duke qenë i vetëdijshëm se vdekja është e pashmangshme,besimtari përgatitet për vdekjen gjatë gjithë jetës së tij dhe në fundndërron jetë. — Engjëjt e vdekjes e përshëndesin atë dhe ia komunikojnëlajmin e mirë të xhenetit. — Engjëjt e marrin shpirtin e një besimtari me butësi. — Besimtari ndien nevojën t’u jap lajmin e gëzueshëmbesimtarëve tjerë në botë se premtimi i Allahut është i garantuar dhe 40
  37. 37. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)se nuk do të ketë as frikë dhe as pikëllim për besimtarët. Sidoqoftë,kjo nuk është e lejuar. Vdekja e jobesimtarit — Ai takon vdekjen të cilës i është shmangur gjithmonë gjatëgjithë jetës së tij. — Ai vuan nga goditje të fuqishme të dridhjes gjatë vdekjes. Engjëjt zgjasin duart e tyre ndaj tij dhe i japin atij lajmin përndëshkimin poshtërues të Djegies në zjarr. — Engjëjt e çojnë atë në vdekje, duke e rrahur atë në fytyrë dheshpinë. — Shpirti merret me një dhimbje të brendshme të madhe. Shpirti merret me të arritur gurmazin dhe në atë moment nukmbetet askush aty që ta shpëtojë atë. Shpirti merret me zor ndërsa ai zhytet në mohim. Në momentin e vdekjes, nuk lejohet asnjë shprehje e besimit tëtij apo e pendimit të tij. Nga “vdekja mjekësore” që njerëzit e përjetojnë prej së jashtmimund të nxirren po ashtu mësime. Mënyra se si vdekja mjekësore eshndërron trupin e njeriut në asgjë e bën njeriun të shoh disa fakteshumë të rëndësishme. Prandaj, “vdekja mjekësore” dhe varri, qëpresin secilin prej nesh, po ashtu meritojnë të përmenden dhe tëmendohet për to. Vdekja e trupit (ashtu siç përjetohet prej sëjashtmi) Në momentin e vdekjes, me të lëshuar shpirti dimensionin në tëcilin jetojnë qeniet njerëzore, lë prapa trupin e pajetë. Sikurse në 41
  38. 38. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)rastin kur gjallesat ndërrojnë lëkurën e tyre, ai lë prapa veshjen ejashtme dhe lëvizë drejt jetës së vërtetë të tij. Mirëpo, tregimi për “veshjen e jashtme” e cila mbetet këtu nëkëtë botë është i rëndësishëm, posaçërisht për ata të cilët i kushtojnëmë shumë rëndësi trupit në këtë jetë se që ai vërtet e meriton… A keni menduar ndonjëherë në hollësi se çka do t’i ndodhëkësaj “veshje të jashtme” kur vdes njeriu? Një ditë ju do të vdisni. Ndoshta në një mënyrë që kurrë nuk ekeni pritur. Derisa shkoni në një dyqan ushqimor për të blerë bukë,një veturë do t’ju godas. Apo, një sëmundje fatale do t’i jap fund jetëssuaj. Apo, thjeshtë, zemra juaj do të pushojë së rrahuri pa asnjë arsye. Kështu, ju do të filloni të shijoni vdekjen Që nga ai moment, ju nuk do të keni kurrfarë lidhje me trupintuaj. Ai trup, që ju pandehet të jetë “vetja juaj” gjithë jetën tuaj, do tëshndërrohet në një sasi të zakonshme mishi. Me vdekjen tuaj, trupinjuaj do ta bartin të tjerët. Përreth do të ketë njerëz që do të qajnë dhembajnë zi. Pastaj ai trup do të bartet në morg, ku do të qëndrojë përnjë natë. Ditën e ardhshme, do të fillojnë punët e varrimit. Trupi ipajetë, tani krejtësisht i ngurtë, do të lahet i tëri me ujë të ftohtë.Ndërkohë, gjurmët e vdekjes do të fillojnë të shfaqen dhe disa pjesëtë trupit do të fillojnë të marrin ngjyrë të purpurt. Pastaj, trupi do të mbështjellët me një qefin dhe do të vendosetnë një tabut prej druri. Duke shkuar drejt varrezave, jeta do të jetë sigjithmonë në rrugë. Duke e parë se një makinë varrimi po kalonandejpari, disa njerëz do të shfaqin respekt, por shumica do tëvazhdojë punët e tyre të përditshme. Në varreza, tabuti do të bartetprej atyre që ju duan ose prej atyre që duket se ju duan. Me siguri, 42
  39. 39. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)përsëri do të ketë njerëz përreth që qajnë dhe mbajnë zi. Pastaj,njerëzit do të mbërrijnë në destinacionin e pashmangshëm: varrin.Në gurin e mermertë, do të skalitet emri juaj… Trupi juaj do tënxjerrët prej tabutit dhe do të vendoset në gropën e varrit. Do tëkëndohen lutje për ju. Më në fund, njerëzit do të fillojnë ngadalë t’uambulojnë trupin me dhe. Dheu do të hidhet po ashtu edhe në qefin.Do t’ua mbush gojën, fytin, sytë dhe hundën. Pastaj dheu do tambulojë gradualisht qefinin tuaj. Së shpejti, ceremonia e varrimit dotë përfundojë dhe njerëzit do të largohen nga varrezat. Pastaj,varrezat do të kthehen në qetësinë e tyre të thellë. Ata që do tëmarrin pjesë në ceremoninë e varrimit do të vazhdojnë me jetët e tyretë përditshme dhe për trupin tuaj të varrosur, jeta më s’do të ketëkuptim. Një shtëpi e bukur, një person i bukur, një peizazhmarramendës nuk do të ketë më asnjë domethënie. Trupi juaj s’do tëtakojë më kurrë ndonjë mik. Prej atij momenti, gjëja e vetme e sigurtpër trupin do të jetë dheu dhe krimbat dhe bakteret që jetojnë aty. A keni menduar ndonjëherë për atë sesi do të duket trupi juaj pas vdekjes? Me varrim, trupi juaj do t’i nënshtrohet një procesi të shpejtë tëkalbjes, të shkaktuar nga faktorë të jashtëm dhe të brendshëm. Menjëherë pasi t’ju kenë vendosur në varr, do te fillojnë tëveprojnë bakteret dhe insektet që shumohen në kufomë për shkak tëmungesës së oksigjenit. Gazrat e liruara prej këtyre organizmave dotë fryjnë trupin, duke filluar nga barku, duke e ndryshuar formëndhe pamjen e tij. Shkuma e përzier me gjak do të dal nga goja dhehunda për shkak të presionit të gazrave në diafragmë. Mevazhdimin e prishjes, qimet e trupit, thonjtë, shputat dhe pëllëmbët 43
  40. 40. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)do të bien. Organet e brendshme si mushkëritë, zemra dhe mëlçia dotë kalben po ashtu, duke e shoqëruar këtë ndryshim të jashtëm tëtrupit. Në ndërkohë, skena më e llahtarshme ndodhë në bark, kulëkura më s’mund t’i bëj ballë gazrave dhe befas shpërthen, dukepërhapur një erë tmerrësisht të neveritshme. Duke filluar prejkafkës, muskujt do të ndahen prej vendeve të tyre. Indet e lëkura dheindet e buta do të shpërbëhen plotësisht. Truri do të kalbet dhe do tëfillojë të duket si argjilë. Ky proces do të vazhdojë derisa i tërë trupitë bëhet skelet. Trupi juaj, që e mendoni të jetë vetja juaj, do të zhduket kështunë një mënyrë të tmerrshme dhe të neveritshme. Ndërsa ata që juleni pas vetes kryejnë ritualet e zakonshme, krimbat, insektet dhebakteret që ndodhen në dhe do ta hanë trupin. Nëse vdisni aksidentalisht dhe nuk varroseni, atëherë pasojatdo të jenë edhe më tragjike. Trupin tuaj do ta hanë krimbat, si njëcopë mishi e lënë në temperaturën e dhomës për një kohë të gjatë.Kur krimbat të kenë ngrënë copëzën e fundit të mishit, trupi juaj dotë shndërrohet në skelet. Kjo është mënyra si, jeta e një qenie njerëzore, e krijuar në“formën më të bukur”, përfundon në mënyrën më të tmerrshme tëmundshme. Përse? Padyshim se me Vullnetin e Allahut trupi pushon së ekzistuarinë një mënyrë aq drastike. Arsyeja që ndodhë kjo me të vërtetë bartnjë porosi shpirtërore shumë të rëndësishme në vetvete. Fundi itmerrshëm që pret njeriun duhet të ndikojë që ai të pranojë se nukështë vetëm një trup, por një shpirt “i mbyllur” brenda trupit. Me 44
  41. 41. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)fjalë tjera, njeriu duhet të pranojë se posedon një ekzistencë përtejtrupit të tij. Një fund aq i habitshëm, që përmban në vete aq shumëmësime, është përgatitur për njeriun ashtu që të mund të kuptojë seai nuk përbëhet thjeshtë prej “eshtrave dhe mishit”. Njeriu duhet ta konsideroj këtë trup të cilit i kushton rëndësi,sikurse do të qëndronte në këtë botë të përkohshme përgjithmonëdhe do të duhej të mendonte për fundin e tij – vdekjen e tij. Sepse aido të kalbet nën dhe, do ta hanë krimbat dhe në fund do tëshndërrohet në një skelet. 45
  42. 42. JETA E PËRKOHSHME E KËSAJ BOTE A keni menduar ndonjëherë se njeriut i duhet t’i kushtojë aqshumë kohë dhe mund mbajtjes së trupit të tij të pastër? Pse një trupi papastër, një gojë që mban erë, lëkura apo flokë të yndyrshmeduken aq të pahijshme? Pse njeriu djerset dhe pse era që e shoqërondjersën është aq e padurueshme? Për dallim prej njeriut, bimët kanë erëra jashtëzakonisht tëkëndshme. Një trëndafili apo karafili kurrë nuk i vjen erë e keqe,përkundër faktit se rritet në tokë dhe qëndron në një mjedis në tëcilin ka pluhur dhe papastërti. Megjithatë, njeriu vështirë se mund tëarrijë një aromë aq të qëndrueshme, pa marr parasysh se sa kujdesetpër trupin e tij. A keni menduar ndonjëherë pse njeriu është krijuar me kaqshumë dobësi? Pse Allahu i krijoi lulet me aroma aq të bukura portrupin e njeriut e bëri të prirur të lëshojë një aromë të pakëndshme? Dobësitë e njeriut nuk kufizohen me erërat e trupit: ai lodhetdhe bëhet i uritur, ndihet i dobët, lëndohet, neveritet, sëmuret… Të gjitha këto mund të duken gjëra të zakonshme për njeriun,mirëpo kjo ka një aspekt mashtrues. Fare lehtë mund të ndodhë qëkjo erë e keqe të mos ketë buruar kurrë prej trupit. Gjithashtu, njeriumund t’mos ketë kurrë dhimbje koke apo mund t’mos sëmuret 46
  43. 43. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)kurrë. Të gjitha këto sëmundje të njeriut nuk ndodhin “rastësisht”por janë të krijuara nga Allahu me qëllim. Allahu ia caktoj njeriut njëqëllim të veçantë dhe e bëri atë të dobët qëllimisht. Një strategji e tillë arrin dy qëllime: së pari, ta bëj njeriun tëkuptoj se ai është një qenie e dobët, një “rob” i Allahut. Të qenit ipërkryer është një veti e Allahut. Robërit e Tij, në anën tjetër, janëpafundësisht të brishtë dhe prandaj natyrshëm kanë nevojë përKrijuesin e tyre. Kjo gjë është shpjeguar në Kuran si në vazhdim: O ju njerëz, ju keni nevojë për Allahun e Allahu nuk ka nevojë për ju; Ai është i falënderuari. Po të dojë Ai, juve ju zhduk e sjell krijesë të re. E për Allahun ajo nuk është e vështirë. (Sure Fatir: 15-17) Dobësitë e trupit të njeriut vazhdimisht ia përkujtojnë njeriutdobësitë e tij. Njeriu mund ta konsiderojë veten e tij si një qeniesuperiore dhe e përkryer. Megjithatë, fakti se ai ka nevojë të shkojënë tualet përditë dhe ajo që ai përjeton atje e bën atë ta njoh veten e tijtë vërtetë. Qëllimi i dytë të cilit i shërbejnë këto dobësi është që t’iapërkujtoj njeriut natyrën e përkohshme të kësaj jete. Kjo për arsye sekëto dobësi janë karakteristike për trupin në këtë botë. Në Ahiret,Banorët e Kopshtit do të pajisen me një trup të përsosur. Trupi imangët, jo i përkryer dhe i dobët në këtë botë nuk është trupi ivërtetë i besimtarit por një kallëp i përkohshëm në të cilin ai qëndronpër një kohë të caktuar. Kjo është arsyeja pse në këtë botë kurrë nuk është e arritshmebukuria e përkryer. Personi që është fizikisht më tërheqësi, që ështëmë i përkryeri dhe më i bukuri po ashtu shkon në tualet, djersitet, ivjen erë e keqe e gojës në mëngjes dhe kohë pas kohe i paraqiten 47
  44. 44. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)puçrrat në fytyrë. Njeriut i nevojitet t’ju nënshtrohet rutinave tëpafund për ta mbajtur veten të pastër dhe të freskët. Disa njerëz kanëfytyra të bukura por nuk kanë trupa me formë të hijshme. Ka poashtu raste ku vlen pikërisht e kundërta e kësaj. Disa prej tyre kanësy të bukur por hundë të madhe. Ekzistojnë shembuj të tillë tëpanumërt. Një person me pamje të përkryer të jashtme mund të vuajprej ndonjë sëmundje të rëndë. Mbi gjitha këto, madje edhe personi me pamjen më të përkryernë fund plaket dhe vdes. Në një aksident të papritur trafiku, trupi i tijmund të lëndohet në mënyrë të pandreqshme. Nuk është vetëmtrupi i njeriut që është jo i përkryer, me të meta dhe i përkohshëm nëkëtë botë. Të gjitha lulet vyshken, ushqimi më i shijshëm prishet dhekalbet. Të gjitha këto janë karakteristike për këtë botë. Jeta e shkurtnë këtë botë që na është dhuruar si edhe ky trup janë mirësi tëpërkohshme të dhuruara prej Allahut. Një jetë e përjetshme dhe njëkrijim i përkryer janë të mundshme vetëm në Ahiret. Siç thuhet nëKuran: Çka u është dhënë nga ndonjë send, ajo është kënaqësi në këtë botë, e ajo që është te Allahu është shumë më e mirë dhe e përjetshme, por për ata që besuan dhe që vetëm Allahut të tyre i mbështeten. (Sure Shura: 36) Në një ajet tjetër thelbi i vërtetë i kësaj bote shpjegohet si vijon: Ju njerëz dijeni se jeta e kësaj bote nuk është tjetër vetëm se lojë, kalim kohe në argëtim, stoli, krenari mes jush dhe përpjekje në shtimin e pasurisë dhe të fëmijëve, e që është si shembull i një shiu prej të cilit bima i habit bujqit, e pastaj ajo thahet dhe e sheh atë të verdhë, mandej bëhet e thyer e llomitur, e në botën tjetër është dënimi i rëndë, por edhe falje 48
  45. 45. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) mëkatesh dhe dhurim i kënaqësisë nga Allahu; pra jeta e kësaj bote nuk është tjetër vetëm se përjetim mashtrues. (Sure Hadid: 20) Thënë shkurt, në këtë botë, Allahu, si dëshmi të fuqisë dhedijenisë së Tij të pafund, krijon shumë gjallesa të bukura dhemahnitëse si edhe shumë gjallesa me të meta. Përhershmëria dhepërsosmëria janë kundër ligjeve të kësaj bote. Asgjë që mendjanjerëzore mund të përfytyroj, duke përfshirë teknologjinë eavancuar, kurrë s’do të mund ta ndryshojë këtë ligj të Allahut. Kjoështë kështu në mënyrë që njerëzit të mund të bëjnë përpjekje tëarrijnë Ahiretin dhe t’ia shprehin Allahut respektin dhe mirënjohjenqë i takon. Gjithashtu, kjo është kështu në mënyrë që njerëzit tëmund të kuptojnë se banesa e vërtetë e këtyre të mirave nuk është kjobotë e përkohshme, por banesa e përjetshme e përgatitur përbesimtarët. Në Kuran, në këtë aludohet si vijon: Por ju i jepni përparësi jetës së kësaj bote, E dihet se jeta e botës tjetër është më e dobishme dhe e përjetshme. (Sure A’la: 16-17) Një ajet tjetër thotë: Kjo jetë e kësaj bote nuk është tjetër vetëmse dëfrim e lojë, e jetë e vërtetë, padyshim është ajo e botës së ardhme(Ahiretit), sikur ta dinin. (Sure Ankebut: 64) Ekziston një ndarjeshumë e hollë në mes të kësaj bote, e cila është banesë e përkohshmedhe “jetës sonë të vërtetë”, Ahiretit. Vdekja është instrumenti i cili engrit këtë perde. Me vdekjen, njeriu do t’i shkëpus të gjitha lidhjet etij me trupin e tij dhe këtë botë; ai do të fillojë jetën e tij tëamshueshme me trupi e tij të rikrijuar. Pasi që jeta e vërtetë është ajo që fillon me vdekjen, “ligjet evërteta të natyrës” janë ato që i përkasin Ahiretit. Mungesat, të metat 49
  46. 46. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI) Immediately after deathSomeone who died foaming at the mouth 50
  47. 47. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) Post-mortem bruising in the eyesThe body of a person burned to death 51
  48. 48. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)The face of a dead person eaten away by insects in the grave Before the dead body starts to fall apart 52
  49. 49. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR) The bones left in the grave Skeletal parts left in the grave 53
  50. 50. VDEKJA, RINGJALLJA, XHEHENEMI (FERRI)dhe përkohshmëria janë ligjet e kësaj bote, e prapëseprapë ato nukjanë ligje të vërteta dhe të pandryshueshme. Ligjet e vërteta janë tëformuluara në parimet e pafundësisë, përsosmërisë dhepavdekshmërisë. Me fjalë të tjera, ajo që është normale është një luleqë nuk vyshket, një njeri që nuk plaket kurrë, një fryt që kurrë nukkalbet. Ligjet e vërteta përmbajnë realizimin e menjëhershëm tësecilës dëshirë të njeriut apo largimin e dhimbjes dhe sëmundjeve,apo madje djersitjen ose ndjenjën e të ftohtit. Megjithatë, ligjet epërkohshme vlejnë në këtë jetë të përkohshme, derisa ligjet e vërtetavlejnë për jetën e ardhshme. Të gjitha të metat dhe mungesat me tëcilat ndeshemi në këtë botë ekzistojnë përmes shtrembërimit tëqëllimshëm të ligjeve të vërteta. Banesa e ligjeve të vërteta, domethënë Ahireti, nuk është larg,siç mendohet. Allahu mund t’i jap fund jetës së njeriut në secilinmoment që Ai dëshiron dhe të bëj që ai të kalojë në Ahiret. Ky kalimdo të ndodhë në një periudhë shumë të shkurt; sa çelë e mbyllë sytë.Kjo i ngjason zgjimit nga një ëndërr. Një ajet Kuranor përshkruankohëzgjatjen e shkurt të kësaj bote si vijon: Ai thotë: “E sa vjet keni kaluar në tokë?” Ata thonë: “Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës, pyeti ata që dinë numërimin!” Ai thotë: “Mirë e keni, sikur ta dinit njëmend pak keni qëndruar!” A menduat se Ne u krijuam kot dhe se nuk do ktheheni ju te Ne? (Sure Mu’minun: 112-115) Kur të vjen vdekja, ëndrrat përfundojnë dhe njeriu fillon jetën etij të vërtetë. Njeriu, i cili qëndroi në tokë për një periudhë po aq tëshkurt sa “rrahja e qerpikëve” vjen në praninë e Allahut për të dhënëpërgjegjësi për veprat e tij në këtë botë. Po qe se nuk e ka harruarvdekjen gjatë gjithë jetës së tij dhe ka jetuar për të fituar kënaqësinë e 54
  51. 51. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)Allahut, do të shpëtojë. Në Kuran, fjalët “kujt t’i jepet libri i vet nga edjathta e tij” janë përmendur si vijon: Kujt t’i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: “O ju, ja, lexoni librin tim!” Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time. (Sure Hakka: 19-20) 55
  52. 52. GJENDJA E ATYRE QË NUKNXJERRIN MËSIME NGA VDEKJANË KËTË BOTË DHE NË AHIRET Shumica e njerëzve kanë një kuptim joadekuat për vdekjen.“Vdekja është momenti kur jeta mbaron” është njëri prej këtyre.Shkoni një hap më tutje dhe njeriu do ta kuptojë se vdekja ështëmomenti kur fillon jeta tjetër. Ky botëkuptim i shtrembëruar bën qëjobesimtarët të përmbledhin gjithçka dëshirojnë ata në kohën shumëtë shkurt të kësaj jete. Kjo është arsyeja pse ata të cilët nuk arrijnë tëkuptojnë të vërtetën e Ahiretit duan ta shfrytëzojnë këtë jetë sa mëshumë që të munden duke mos menduar shumë për të. Duke mosbërë dallim në mes të së drejtës dhe të gabuarës, ata duan t’i kënaqintë gjitha dëshirat e tyre në këtë botë. Ky qëndrim në thelb mbështetetmbi mendimin se vdekja do t’i jap fund të gjitha gëzimeve dhekënaqësive të kësaj bote. Duke besuar se ende u mbesin shumë vitepër të jetuar, ata ndjekin planet afatgjata. Ata e konsiderojnë veten sishumë të zgjuar derisa mendojnë se besimtarët, të cilët kanë besim tëpatundur në Allahun dhe në Ahiret dhe prandaj e përgatitin veten etyre për këtë, nuk janë të mençur. Kjo është njëra prej metodave mëklasike të përdorura nga Shejtani për të mashtruar njeriun. Allahu na 56
  53. 53. HARUN YAHYA (ADNAN OKTAR)tërheq vëmendjen ndaj kësaj “metode mashtruese” në ajetin nëvazhdim: Nuk ka dyshim se ata që u kthyen prapa (në mosbesim) pasi që u ishte sqaruar rruga e drejtë, djalli ua hijeshoi dhe shpresë të rrejshme u premtoi. (Sure Muhammed: 25) Ai u premton atyre dhe i bën të shpresojnë, por djalli nuk premton tjetër vetëm se mashtrim. (Sure Nisa: 120) Duke grumbulluar pasuri në këtë botë sikur jeta të zgjastepërgjithmonë, jobesimtarët e kuptojnë jetën si një lloj gare. Gjatëgjithë jetës së tyre, ata krenohen me pasuri dhe fëmijë. Kjo krenari ujap atyre një ndjenjë të superioritetit të rrejshëm, gjë që bën që ata tëlargohen plotësisht nga mendimi për Ahiretin. Mirëpo, vargjet nëvazhdim zbulojnë se për atë që i pret ata për shkak të këtij gabimi tëmadh. A mos mendojnë ata se me atë që jemi duke u dhënë atyre nga pasuria dhe fëmijët, nxitojmë t’u ofrojmë atyre të mirat? Jo, kurrsesi, por ata nuk po e kuptojnë. (Sure Mu’minun: 55-56) Prandaj, mos të mahnitë pasuria e tyre e as fëmijët e tyre, Allahu do vetëm t’i dënojë me to në jetën e kësaj bote e t’ju nxjerrë shpirtrat duke qenë ashtu qafirë. (Sure Teube: 55) Allahu i jap njeriut shumë paralajmërime dhe porosi ta bëj atë tëmendoj për vdekjen dhe Ahiretin. Në një ajet, Allahu tërheqvëmendjen ndaj sprovave që përjeton njeriu si mësim për të: A nuk e shohin ata se për çdo vit sprovohen një herë apo dy herë, e përsëri nuk pendohen e as nuk marrin mësim. (Sure Teube: 126) Me të vërtetë, shumica e njerëzve ndeshen me sprova të 57

×