Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
MANAGEMENT OF ALLERGIC RHINITIS REVIEWED           โรคจมูกอักเสบจากภูมแพ้ (allergic rhinitis:AR) เป็ นความผิดปกติของระบบหา...
• Only budesonide is FDA approved for use in pregnancy with a category B safety rating.• Mometasone is the only corticoste...
• Nasal saline irrigation is beneficial for chronic rhinorrhea and may be used alone or as          adjuvant therapy.     ...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Management of allergic rhinitis reviewed

806 views

Published on

Published in: Education
  • Be the first to comment

Management of allergic rhinitis reviewed

  1. 1. MANAGEMENT OF ALLERGIC RHINITIS REVIEWED โรคจมูกอักเสบจากภูมแพ้ (allergic rhinitis:AR) เป็ นความผิดปกติของระบบหายใจส่วนบนทีพบได้บ่อยซึง ิ ่ ่แม้จะมีอนตรายตํา่ เมือเทียบกับโรคเรื้อรังชนิดอื่นๆ แต่ก็มผลอย่างมากต่อคุณภาพชีวต ประสิทธิภาพการทํางาน การ ั ่ ี ิเรียน และเป็ นปัจจัยเสียงต่อการเกิดโรคร้ายแรงอืนๆ เช่นหอบหืด ่ ่ ภาวะจมูกอักเสบจากภูมแพ้ เกี่ยวเนื่องกับการทํางานของ immunoglobulin E ซึ่งถูกกระตุนด้วยสารก่อ ิ ้ภูมแพ้หลากหลายชนิดเช่น ไรฝุ่น แมลง รังแคของสัตว์ ละอองรา รวมถึงละอองเกษร อาการที่พบได้บ่อยของผูป่วย ิ ้AR คือมีนามูก คัดแน่นในโพรงจมูก และผื่น-คัน แนวทางการรักษาที่มในปัจจุบนได้แก่การหลีกเลียงสารก่อภูมแพ้ ํ้ ี ั ่ ิการรักษา/ควบคุมอาการด้วยยาชนิดต่างๆ immunotherapy รวมไปถึงการรักษาหอบหืดหากพบร่วมด้วย บทความซึง ่ตีพมพ์ในวารสาร American Family Physician เดือนมิถนายนทีผ่านมาได้มการทบทวนและสรุปเป็ นแนวทางการ ิ ุ ่ ีรักษาไว้ มีรายละเอียดดังนี้Treatment Strategies: Key Recommendations • Patient age and symptom severity should guide treatment of allergic rhinitis. Clinicians should educate patients about the condition and counsel them to avoid known allergens. • The symptoms of allergic rhinitis may be classified as mild to moderate and moderate to severe. • Pharmacologic options include intranasal corticosteroids, topical antihistamines, decongestants, intranasal cromolyn, intranasal anticholinergics, and leukotriene receptor antagonists. • An intranasal corticosteroid alone is recommended first-line therapy for mild to moderate disease. • Second-line treatment is recommended for moderate to severe disease. • Those not responding to second-line treatment should be considered for immunotherapy. • Intranasal corticosteroids have an onset of 30 minutes and peak at several hours, with maximal effectiveness noted after 2 to 4 weeks of use. • According to several studies, nasal corticosteroids are more effective than oral and intranasal antihistamines for allergic rhinitis. • Symptom scores for the 2 treatments are comparable, but quality of life is superior for the intranasal corticosteroid treatment. • There is no evidence that one corticosteroid is superior to another.
  2. 2. • Only budesonide is FDA approved for use in pregnancy with a category B safety rating.• Mometasone is the only corticosteroid that has a delivery device, with recognition from the National Arthritis Foundation for ease of use.• Adverse effects of intranasal corticosteroids include headache, throat irritation, epistaxis, stinging, burning, and dryness.• Data on effect of intranasal corticosteroids on skeletal growth in children are conflicting, and this class of medications carries an FDA warning that long-term use may restrict growth in children.• Oral antihistamines are second-line treatment of allergic rhinitis. Second-generation vs first- generation antihistamines (except for cetirizine) have a better adverse effect profile for sedation.• The second-generation antihistamines stabilize and control some of the nasal and ocular symptoms but have little effect on nasal congestion.• Azelastine and olopatadine are FDA-approved intranasal antihistamines for allergic rhinitis. Onset is 15 minutes with effects up to 4 hours, but their use is limited by adverse effects.• These adverse effects include bitter aftertaste, headache, nasal irritation, epistaxis, and sedation.• Intranasal cromolyn is available over the counter but has an inconvenient dosing schedule of 3 to 4 times daily.• Intranasal anticholinergics such as ipratropium are useful for excessive rhinorrhea but have to be administered 2 to 3 times daily.• Oral montelukast is FDA approved for allergic rhinitis but has been found to be less effective than intranasal corticosteroids and antihistamines and should be used as third-line therapy.• Combination therapy has not been found to be superior to monotherapy with intranasal corticosteroids.• There is insufficient evidence for the efficacy of nonpharmacologic therapies such as acupuncture, probiotics, and herbals; therefore, such alternative treatments cannot be recommended at this time.• Initial treatment of allergic rhinitis should be an intranasal corticosteroid alone, followed by second-line therapies such as oral or intranasal antihistamines.
  3. 3. • Nasal saline irrigation is beneficial for chronic rhinorrhea and may be used alone or as adjuvant therapy. • Immunotherapy is reserved for moderate or severe persistent allergic rhinitis not responsive to usual treatment; the greatest risk is anaphylaxis. • Recombinant DNA technology allows for allergen-specific vaccines, which can significantly reduce rhinosinusitis symptoms, medication use, and skin sensitivity. • Studies have not found benefit from using mite-proof impermeable mattress and pillow covers. • Interventions without documented evidence include breast-feeding, delayed exposure to solid foods in infancy, and the use of air filtration systems.Clinical Implications • First-line pharmacotherapy for allergic rhinitis consists of intranasal corticosteroids, which are superior to oral or intranasal antihistamines. • Immunotherapy is reserved for moderate to severe allergic rhinitis nonresponsive to pharmacotherapy, and the evidence does not currently support use of alternative therapies for allergic rhinitis.แปลและเรียบเรียง เภสัชกรกิตยศ ยศสมบัติ ิ21 สิงหาคม 2553 สถานปฏิบตการเภสัชกรรมชุมชน ัิ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย www.osotsala-chula.comที่มา Am Fam Physician 2010; 81: 1440-1446.  

×