Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
Sherry Turkle – Alone together: Why we expectmore form technologie and less from eachotherSamenvattingDe documentaire gaat...
Sherry TurkleSherry Turkle houdt zich als klinisch psycholoog al dertig jaar bezig met de vraag hoe mensennieuwe technolog...
Mijn mening over haar voordrachtZoals in mijn samenvatting al vermeld wil Turkle benadrukken dat we niet moeten doen wat d...
Moet de overheid iets doen?Turkle heeft het over het feit dat de virtuele wereld en de realiteit door elkaar lopen. Zo zij...
In hoeverre denk je dat de identiteit van mensen nog verder aangetast zal worden doorde nieuwe media?Ik ben van mening dat...
BronnenWikipedia (2011), Sherry Turkle. Geraadpleegd op 18 december 2011.http://en.wikipedia.org/wiki/Sherry_TurkleYoutube...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Documentaire S. Turkle

354 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Documentaire S. Turkle

  1. 1. Sherry Turkle – Alone together: Why we expectmore form technologie and less from eachotherSamenvattingDe documentaire gaat over Sherry Turkle die net haar boek heeft afgerond en hier een kortepresentatie over geeft. Het boek bevat een 15 jaar lange onderzoek naar hoe de technologie onsleven maakt. Turkle wil benadrukken dat we niet moeten doen wat de technologie wil, maar onsmoeten concentreren op de menselijke keuze en waar wij naar toe willen gaan met detechnologie. Het is al een feit dat de technologie onze leven beïnvloedt, maar het ligt aan onswelke relatie we met de technologie aan willen gaan en dat moeten we gaan beseffen. Wemoeten er op een gezonde en productieve manier mee leren leven, want zonder kunnen we nietmeer.Ze heeft het over de nieuwe sociale norm, ‘the always on-culture’. Waar vroeger alleen nerds dehele tijd online waren en werden bestempeld als gestoord en gehandicapt, zo is tegenwoordigiedereen lid van deze nieuwe cultuur. Denk hierbij aan telefoons op de tafel tijdens hetavondeten, sms’en tijdens een begrafenis etc. Wel is ze ervan overtuigd dat er een verschuivingplaats gaat vinden van deze cultuur, dit vanwege het feit van de jongste generatie. Deze zien hunouders verslaafd aan hun telefoon en voelen zich verwaarloosd, omdat zij geen aandacht krijgen.Ze zullen dit volgens haar dus anders doen als zij zelf ouders zijn. Waar ik het totaal oneens meeben, maar oké…Haar verhaal draait met name om de menselijke aspecten van de technologie. En hierbij heeft zehet over de ‘sociable robots’. Dit zijn robots die oogcontact maken, menselijke gebaren makenen jouw naam noemen. Ze krijgen menselijke trekken mee. Ze zijn naar haar mening gemaakt omin te spelen op de kwetsbaarheid van de mensen. Ze dienen als vervanging van de mens. Ditomdat de mens alleen aandacht wil, iemand die om hun ‘geeft’, iemand om bij thuis te komen ofhet een mens of een robot is maakt niet uit. Het gaat van beter dan niets, naar gewoon beter.Liever een robot dan niets en dan uiteindelijk ‘komen we erachter’ dat de robot er bijvoorbeeldaltijd voor ons is en ons nooit zal verlaten, waardoor het dus gewoon beter is dan een mens. Het feit dat deze robot vraagt om zorg is wat ons inpakt. De mens is namelijk zo dat wij nietzorgen voor wat we houden, maar houden van wat we zorgen. Denk bijvoorbeeld aan de razendetamagoci’s en furby’s.Ook behandelt ze het feit dat de virtuele wereld en de realiteit door elkaar gaan lopen. Hoe wedenken dat we een rol spelen als we spelletjes spelen en ‘echt’ zijn als we ons op sociale mediazoals facebook bevinden, zo hebben we het totaal mis. Het is juist andersom. Spelen we een spel,dan spelen we met bepaalde aspecten van onszelf en we kruipen in een rol als we ons opfacebook bevinden. Dit kan zijn vanwege de drang om er bijvoorbeeld bij te horen.Als laatste bespreekt ze de ‘I’d rather text than talk’. Ze had het al over een overgang naar eennieuwe cultuur en dat we hiermee onze huidige cultuur onteren. Alles moet snel, snel, snel. Wekrijgen honderden mails binnen, waar we allemaal op reageren dus er is geen diepgang meer.Mensen vinden persoonlijk contact te confronterend en sturen dus liever een sms of mail.
  2. 2. Sherry TurkleSherry Turkle houdt zich als klinisch psycholoog al dertig jaar bezig met de vraag hoe mensennieuwe technologische ontwikkelingen ondergaan. Ze focust zich nu op haar onderzoek oppsychoanalyse en mens-technologie interactie. Ze heeft verschillende boeken geschreven overde psychologie van de menselijke relatie met de technologie, met name op het gebied vancomputertechnologie en computerverslaving.In The Second Self (1984) schrijft Turkle over hoe de computer meer dan alleen een hulpmiddelis, het is een deel van ons dagelijks persoonlijke en psychologische leven. Ze kijkt naar hoe decomputer de manier waarop we naar onszelf en onze relaties met anderen beïnvloeden, ervanovertuigt dat de computer onze denken en handelen bepaalt. Dit boek geeft ons de kans omopnieuw te kijken en te beoordelen wat onze relaties met de technologie zijn.In haar andere boek Life on the Screen (1995) discussieert Turkle over hoe het gebruik van decomputers is geëvolueerd in de tijd en de grote invloed van deze machine op haar gebruikers. Decomputer, die miljoenen mensen over de wereld samen verbindt, verandert de manier waaropwe denken en onszelf zien. Hoewel het oorspronkelijk bedoeld was als een hulpmiddel om ons tehelpen om communiceren met anderen, is het recent omgevormd tot een middel dat onsverstrekt met virtuele werelden waar we in kunnen stappen voor interactie met andere mensen.Het begrip ‘cyberspace’ is ontstaan en verwijst naar onze dagelijkse interacties op de computer,zoals het controleren van e-mail of het reserveren bij een luchtvaartmaatschappij. Dankzijcyberspace kunnen wij in contact komen met andere mensen over de hele wereld en virtuelerelaties met ze ontwikkelen. Dit boek van haar bespreekt dus hoe dergelijke simulatie vaninvloed is op onze geest en de manier waarop we over onszelf denken. Ze bespreekt ook demanier waarop onze menselijke identiteit aan het veranderen is dankzij de langzaamverdwijnende grens tussen mens en computers, en hoe mensen nu moeite hebben onderscheidte maken tussen mensen en machines. Vroeger dachten we dat mensen niks gemeen hadden metmachines, omdat mensen gevoelens hadden en machines niet. Maar met de verbeteringen van detechnologie worden de computers steeds mens-achtiger en moeten de grenzen dus opnieuwgetekend worden. Mensen vergelijken hun gedachten nu met machines en praten vrij en zonderschaamte of verlegenheid met hen. Turkle twijfelt aan onze ethiek in de definiëring endifferentiatie tussen het echte leven en gesimuleerde leven.Daarnaast heeft ze talloze artikelen geschreven over psychoanalyse en cultuur en over de‘subjectieve’ kant van mensen en hun relatie met de technologie. Ze heeft zich verdiept in actievestudies over robots, digitale huisdieren en gesimuleerde wezens, met name welke ontworpenzijn voor kinderen en ouderen evenals in een studie van mobiele technologieën. De artikelen zijnverschenen in publicaties van ‘The New York Times’, ‘Scientific American’ en ‘Wired Magazine’.Ze is ook een aanbevolen media commentator op de effecten van technologie voor CNN, NBC,ABC en NPR. 11 Sherry Turkle, www.wikipedia.com
  3. 3. Mijn mening over haar voordrachtZoals in mijn samenvatting al vermeld wil Turkle benadrukken dat we niet moeten doen wat detechnologie wil, maar ons moeten concentreren op de menselijke keuze en waar wij naar toewillen gaan met de technologie. Het is al een feit dat de technologie onze leven beïnvloedt, maarhet ligt aan ons welke relatie we met de technologie aan willen gaan en dat moeten we gaanbeseffen. We moeten er op een gezonde en productieve manier mee leren leven, want zonderkunnen we niet meer.Ik vind dit een onzin standpunt. Ik ben van mening dat we niet bezig zijn met wat de technologiewil, maar werkelijk met wat wij willen. Het ontstaan van bijvoorbeeld cyberspace en deontwikkelingen van de computer, dit is gebeurd omdat er vraag naar is. Wij verlangen blijkbaarnaar een virtuele wereld, was dit niet zo dan zouden we ons er niet in thuis voelen. Dan zou hethelemaal niet aanslaan. Daarnaast heeft ieder persoon een ander bewustzijn, waardoor diegenehet leven anders ziet. Dit bepaald ook de relatie met de technologie voor diegene. De een kanzich verliezen in de technologie, terwijl de ander er op een ‘gezonde en productieve manier’ meeleeft. Dus ondanks haar onderzoek kan ze niet spreken van dat wij doen wat de technologie wil;het verschilt per mens en bewustzijn. Het feit dat haar boeken op onderzoek gebaseerd zijn,betekent niet dat ze gelijk heeft. Het gaat om de invulling van haar onderzoek, dit kan een heelander beeld scheppen dan het werkelijk is.Dit is hetzelfde met de sociable robots. Ik begrijp haar standpunten en haar zorgen, maar dezegaan niet op voor iedereen. Er zullen vast vrouwen zijn die een graag een robotvriend willenhebben omdat ze liever iets hebben dan niets. Maar ik zie mezelf namelijk niet een sociablerobot aanschaffen. Dit omdat het bij mij niet gaat om het gevoel dat er iemand thuis is als ik thuiskom, maar het gevoel dat er iemand om mij, als persoon, geeft. En dit is iets wat een robot mijniet kan geven. Ik ga liever voor de echte dingen in het leven. Natuurlijk is het wel handig als jeeen robot hebt die dingen voor je doet, zoals de afstandsbediening aangeven, maar het hoeft vanmij allemaal niet. Net zoals ze in haar speech ook zegt: je kan een robot niet je kind latenopvoeden, want wat weet een robot over het overbrengen van gevoelens. Daar heeft ze gelijk in.Maar als mensen hier behoefte aan hebben en zich prettig voelen bij robots, wat maakt dat danuit. Zo heb je nu ook de verschillende groepjes: de nerds, populaire mensen, feestbeesten etc.Iedereen heeft andere behoeftes. En ik zie het nog niet zo ver komen dat de robots gaanoverheersen, want de overgrote deel van de mensen die zijn hier volgens mij nog niet eens meebezig. Ik vind dat ze een grote fout maakt door iedereen als gelijke te behandelen. Iedereen heeftandere behoeftes wat betreft de technologie, hier zou ze zich in moeten specialiseren in plaatsvan in de verschillende generaties. Dan zouden haar conclusies zoals wij moeten leren leven mettechnologie ook kunnen afbakenen en beter verkopen.
  4. 4. Moet de overheid iets doen?Turkle heeft het over het feit dat de virtuele wereld en de realiteit door elkaar lopen. Zo zijn weop de social media veel minder onszelf dan we denken. Zodra we iets op facebook plaatsen,stappen we volgens haar in een rol. Dit omdat we het gevoel hebben dat we iets moetenverzinnen om te kunnen delen. Want delen betekent dat we bestaan. Hoe het vroeger was dat weiets voelde en toen deelden, zo is het nu dat we iets willen voelen om te kunnen delen. Dusstappen we in een rol, om zo te kunnen delen. Dit heeft naar mijn mening weer geen betrekkingop iedereen. Het is hetzelfde als dat je in ‘de echte wereld’ ergens bij wil horen. Hier doe je je danook vaak anders voor dan je werkelijk bent en het heeft dus niks met de technologie of socialmedia te maken, maar weer met hoe je als persoon bent… Ze heeft gebruikt ook het punt dat hetkomt door de technologie dat mensen zich fijner voelen bij een robot en hier meer connectiemee hebben en zich alleen voelen bij hun sociale contacten. Dit heeft helemaal niks te makenmet de technologie. Ze haalt allerlei dingen door elkaar. Ze haalt de mens en de technologie doorelkaar. De mens, niet elke mens het heeft weer met bewustzijn te maken, kan zich fijner voelenbij een robot, omdat die hem ‘accepteert’ zoals hij is. Hij hoeft dan niet in een rol te stappen omerbij te horen. Vindt iemand de sociale groep, waar hij thuis hoort dan zal hij dit voor honderdprocent boven een robot kiezen. De overheid kan hier naar mijn mening dus ook niks tegendoen. Hij kan de social media en de robots verbieden, maar dat heeft helemaal geen nut. Debehoeftes zijn er en ja, als de mensen daar ‘gelukkiger’ van worden, waarom zouden we dit danverbieden? Het vormt geen gevaar, behalve dat die mensen, die dit nodig hebben, in hun eigenwerkelijkheid gaan leven. En dat is toch niets nieuws, aangezien iedereen toch al in zijn eigenwerkelijkheid leeft. Ik ben dus van mening dat de overheid zich beter met andere dingen bezigkan houden. Ze kunnen misschien de behoeftes monitoren, maar voor de rest is het naar mijnmening niet zo’n issue.Wat is de conclusie van Turkle m.b.t. de identiteit van mensen in het dagelijks bestaan?Turkle is ervan overtuigd dat de technologie de manier waarop we denken en onszelf zienverandert. Ze gelooft erin dat onze menselijke identiteit aan het veranderen is dankzij delangzaam verdwijnende grens tussen mens en computers, en hoe mensen nu moeite hebbenonderscheid te maken tussen mensen en machines. Vroeger dachten we dat mensen niksgemeen hadden met machines, omdat mensen gevoelens hadden en machines niet. Maar met deverbeteringen van de technologie worden de computers steeds mens-achtiger en moeten degrenzen dus opnieuw getekend worden. Mensen vergelijken hun gedachten nu met machines enpraten vrij en zonder schaamte of verlegenheid met hen. Turkle twijfelt aan onze ethiek in dedefiniëring en differentiatie tussen het echte leven en gesimuleerde leven.
  5. 5. In hoeverre denk je dat de identiteit van mensen nog verder aangetast zal worden doorde nieuwe media?Ik ben van mening dat de nieuwe media niets heeft te maken met de aantasting van je identiteit.Jij als persoon bent verantwoordelijk voor alles wat je wel en niet doet. Mensen weten echt welhet verschil tussen het echte leven en gesimuleerde leven. Ze kiezen er bewust voor waar ze zichwillen begeven en dit heeft weer te maken met wie je bent als persoon. Je identiteit wordtbepaald door jezelf. Dankzij de nieuwe media zijn de mensen die zich vroeger afzonderden inhun kamer en in hun zelf nu juist in staat naar buiten te komen in de virtuele wereld en ‘hun zelf’te zijn. En anderen beleven even lol door zich in de virtuele wereld te bevinden. Het is juist eenvoordeel als je het bekijkt vanuit het standpunt van Turkle. Wel maak ik nu het onderscheidtussen het ‘soort’ mensen en hun behoeftes. Ik denk namelijk niet dat de mensen die echt in dewerkelijkheid leven en zich bewust zijn van het leven, zichzelf verliezen in de virtuele wereld. Ikben sowieso niet van mening dat mensen zich verliezen in de virtuele wereld. Het is iets extra’s,iets aanvullends op je leven. Het is dus eigenlijk verreikend voor je identiteit.Wat zijn de voordelen en de nadelen van de nieuwe media?Zoals ik net al zei is de nieuwe media verreikend. Je kunt jezelf zijn op de van sociale media.Misschien speel je, net als Turkle zei een rol als je iets op Facebook plaatst, maar dankzij denieuwe media is het mogelijk dat je interactie hebt met mensen over de hele wereld. Zo kun jemensen vinden, waar je je wel bij thuis voelt, waar je wel jezelf kan zijn. Chatrooms bestaan aljaren en het is bekend dat mensen het fijner vinden om hun hart te luchten tegen vreemden. Ditkan dankzij de nieuwe media.Een nadeel kan wel de privacy zijn. Dit meer in het opzicht dat zodra je iets op internet zet, is hetbeschikbaar voor iedereen. Maar ook hier ben ik van mening dat je zelf kiest in welke mate je jeprivacy openbaart. Jij bent verantwoordelijk voor wat je van jezelf beschikbaar stelt. Natuurlijkheb je ook de vervelende situaties dat je het niet zelf in de hand hebt en dat er foto’s ofinformatie van/over jou de ronde gaan op het internet zonder dat jij ze geplaatst hebt, maar datmoeten we maar op de koop toe nemen. Het is vervelend, maar jij moet weten wie je bent, danmaakt de rest niet meer uit. Social media is wel de snelste manier om iets te verspreiden, maarals iemand op je wil afgeven kan het ook via andere manieren. We kunnen social media dus nietde schuld geven van hoe mensen zijn.
  6. 6. BronnenWikipedia (2011), Sherry Turkle. Geraadpleegd op 18 december 2011.http://en.wikipedia.org/wiki/Sherry_TurkleYoutube (2011), documentaire Sherry Turkle. Geraadpleegd op 17 december 2011.http://www.youtube.com/watch?v=Us1t4f0PKCc

×