Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

η θεση της εκκλησιας απεναντι στον αθλητισμο και τους ολυμπιακους αγωνες

435 views

Published on

Η θέση της Εκκλησίας απέναντι στον αθλητισμό και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

η θεση της εκκλησιας απεναντι στον αθλητισμο και τους ολυμπιακους αγωνες

  1. 1. 4ο « ΗΡΑΚΛΕΙΟ » ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΘΗΒΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ « Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ » Υπεύθυνες Προγράμματος : ΖΙΩΓΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ, ΠΕ 01 ΓΚΙΖΙΛΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ, ΠΕ 11
  2. 2. Ο συγγραφέας του βιβλίου, καθηγητής στο Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Α.Π.Θ. κος ΚΑΪΜΑΚΑΜΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
  3. 3. Θερινά Ολυμπιακά Αθλήματα Τοξοβολία Στίβος
  4. 4. Αντιπτέριση Μπέιζμπολ
  5. 5. Καλαθοσφαίριση Μπιτς βόλεϊμπολ
  6. 6. Ποδηλασία BMX Πυγμαχία
  7. 7. Κανόε καγιάκ (σπριντ) Κανόε καγιάκ (σλάλομ)
  8. 8. Ποδηλασία Καταδύσεις
  9. 9. Ιππασία Ξιφασκία
  10. 10. Χόκεϊ Ποδόσφαιρο
  11. 11. Ενόργανη γυμναστική Ρυθμική γυμναστική
  12. 12. Τραμπολίνο Χειροσφαίριση
  13. 13. Τζούντο Μοντέρνο πένταθλο
  14. 14. Κολύμβηση ανοικτής θαλάσσης Κωπηλασία
  15. 15. Ιστιοπλοΐα Σκοποβολή
  16. 16. Συγχρονισμένη κολύμβηση Επιτραπέζια αντισφαίριση
  17. 17. Τάε κβο ντο Αντισφαίριση
  18. 18. Τρίαθλο Πετοσφαίριση
  19. 19. Υδατοσφαίριση Άρση βαρών
  20. 20. Πάλη Σόφτμπολ
  21. 21. 1. Αντισφαίριση με αμαξίδιο
  22. 22. 2. Άρση βαρών σε πάγκο
  23. 23. 3. Goalball ( Γκόλμπολ )
  24. 24. 4. Επιτραπέζια αντισφαίριση
  25. 25. 5. Ιππασία
  26. 26. 6. Ιστιοπλοΐα
  27. 27. 7. Καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο
  28. 28. 8. Κολύμβηση
  29. 29. 9. Boccia ( Μπότσια )
  30. 30. 10. Ξιφασκία με αμαξίδιο
  31. 31. 11. Πετοσφαίριση ( καθιστών )
  32. 32. 12. Ποδηλασία
  33. 33. 13. Ποδόσφαιρο 5x5
  34. 34. 14. Ποδόσφαιρο 7x7
  35. 35. 15. Ράγκμπυ με αμαξίδιο
  36. 36. 16. Σκοποβολή
  37. 37. 17. Στίβος
  38. 38. 18. Τζούντο
  39. 39. 19. Τοξοβολία
  40. 40. 20 Κωπηλασία ( νέο άθλημα στο Πεκίνο )
  41. 41. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΕΝΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΑΘΛΗΜΑΤΟΣ Σύμφωνα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), για να συμπεριληφθεί ένα άθλημα στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες πρέπει αυτό το άθλημα να διεξάγεται σε τουλάχιστον 75 χώρες και σε 4 ηπείρους από άντρες, ενώ σε τουλάχιστον 40 χώρες και σε 3 ηπείρους από γυναίκες. Αντίστοιχα για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, ένα άθλημα συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα, αν διεξάγεται σε τουλάχιστον 25 χώρες και σε 3 ηπείρους τόσο από άνδρες, όσο και από γυναίκες).
  42. 42. Η επίδραση της Φυσικής Αγωγής και του Αθλητισμού στο σώμα, πνεύμα και την ψυχή του ανθρώπου. ΟΡΙΣΜΟΣ: Ο όρος αθλητισμός γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1894. Τότε δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Ακρόπολις», προκειμένου να περιγραφεί η δραστηριότητα των αθλητών, η ενασχόληση με τα αθλήματα και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από την εφημερίδα «Άστυ». Εκείνος όμως, που την καθιέρωσε ήταν ο Δημήτριος Βικέλας, στις 7 Μαΐου του 1895. Ωστόσο, αν η λέξη αθλητισμός έχει ηλικία μόλις 110 ετών, ο αθλητής είναι αρχαιότερος. Αυτός προέρχεται από το ρήμα ἀθλέω-ῶ, που πολλοί το ετυμολογούν από το όνομα του Αεθλίου, του γιου της Πρωτογένειας και του Δία. Γενικότερα αθλητισμός ονομάζεται το σύνολο των προσπαθειών που καταβάλλει ο άνθρωπος και των ασκήσεων που εκτελεί με σκοπό, τη βελτίωση της σωματικής του κατάστασης και τη δημιουργία επιδόσεων.
  43. 43. Η επίδραση της Φυσικής Αγωγής και του Αθλητισμού στο σώμα, πνεύμα και την ψυχή του ανθρώπου.  Ο αθλητισμός ενισχύει και σταθεροποιεί την ικανότητα και την ετοιμότητα για κοινωνικά καθορισμένη δράση. Θεωρείται σαν σύστημα με δικούς του κοινωνικούς κανόνες, αξίες και ρόλους.  Στον αθλητισμό το άτομο μαθαίνει τον τρόπο της κοινωνικής συμπεριφοράς, όπως προσαρμογή στις απαιτήσεις της ομάδας, αλληλεγγύη προς του συναθλητές, συνεργασία και ευγένεια.  Ακόμη, ο αθλητισμός ενισχύει μέσω της προπόνησης και του αγώνα την πνευματική ικανότητα, η οποία δεν στηρίζεται μόνο στην ευφυΐα και στην μνήμη αλλά και στην εργατικότητα, αντοχή και αυτοσυγκέντρωση. Δηλαδή ιδιότητες που καλλιεργούνται στον αθλητισμό.  Άλλες τέτοιες ιδιότητες είναι: Μείωση στρες και ανάπτυξη θετικής στάσης απέναντι στη ζωή, βελτίωση αυτοπειθαρχίας και υπευθυνότητας, ανάπτυξη αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης, ανάπτυξη ικανότητας καθορισμού στόχων και αντιμετώπισης της ήττας, καλύτερη σχολική επίδοση.
  44. 44. Τα νοσηρά φαινόμενα του σύγχρονου αθλητισμού. ( ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ) o Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού αλλάζει τον πραγματικό χαρακτήρα του, η δε ύπαρξη του « επαγγελματικού αθλητισμού » δηλητηριάζει και υπονομεύει κάθε ηθική βάση του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Με την εμπορευματοποίηση που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό, τον αθλητικό κόσμο του σήμερα, ο αθλητισμός έχει εξελιχθεί από μια δραστηριότητα, σε μία μεγάλη επιχείρηση. o Η βιομηχανία του αθλητισμού είναι σήμερα, από τις πλέον ισχυρές οικονομικές επιχειρήσεις και έχει ενταχτεί στο σύγχρονο marketing. Όταν λοιπόν, η αθλητική ομάδα θεωρείται επιχείρηση, η ίδια και οι χορηγοί της, θέτουν ως στόχο την αύξηση των κερδών και επομένως η, πάση θυσία και με κάθε μέσο, νίκη του αθλητή αποτελεί σκοπό για την μεγιστοποίηση του κέρδους. o Σήμερα, μέσω του αθλητισμού προωθείται η εμπορευματοποίηση και ο καταναλωτισμός. Οικονομικοί παράγοντες εμφανίζονται ως χορηγοί, το θέαμα ταυτίζεται με τη διαφήμιση προϊόντων, βιομηχανοποιούνται σύμβολα ομάδων, μετατρέποντας έτσι τα αθλητικά σωματεία σε κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, εξαγοράζονται συνειδήσεις, δωροδοκούνται αθλητές ή αθλητικοί παράγοντες.
  45. 45. ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΙΔΕΩΔΗ  Τη βασική αρχή της ισότητας και της ισονομίας στον Αθλητισμό εκφράζουν με τον καλύτερο τρόπο οι Ολυμπιακοί Αγώνες και το Ολυμπιακό πνεύμα, αλλιώς γνωστό και Ολυμπιακό Ιδεώδες. Κοιτίδα των Ολυμπιακών αγώνων είναι η αρχαία Ολυμπία, όπου οι αγώνες διεξάγονταν κάθε τέσσερα (4) χρόνια, από το 776 π.Χ. και μετά.  Οι αγώνες ήταν αφιερωμένοι στον Δία, το άγαλμα του οποίου βρισκόταν στην Ολυμπία. Συνήθως διαρκούσαν πέντε (5) μέρες στην ακμή τους, όμως οι εορταστικές εκδηλώσεις μπορεί να κρατούσαν και δύο (2) εβδομάδες.  Τα Ολύμπια διέπονταν από κανόνες αυστηρούς και απαραβίαστους, για την τήρηση των οποίων, υπεύθυνοι ήταν οι Ελλανοδίκες.
  46. 46. ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΙΔΕΩΔΗ  Η πρώτη μέρα περιελάμβανε τελετή έναρξης με θρησκευτικές εκδηλώσεις και θυσίες προς τους θεούς. Τη δεύτερη μέρα γινόταν ο αγώνας σταδίου, το άθλημα με τη μεγαλύτερη αίγλη. Τις επόμενες μέρες πραγματοποιούνταν αγωνίσματα δισκοβολίας, πάλης, πυγμαχίας, άλματος εις μήκος και πεντάθλου.  Η πιο σημαντική αξία όμως που καθιέρωσαν οι Έλληνες στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το πασίγνωστο « ευ αγωνίζεσθαι » ή όπως είναι γνωστό στην αγγλική ορολογία σήμερα...fairplay.  Είναι το πνεύμα υγιούς ανταγωνισμού, η περίφημη ευγενής άμιλλα. Η νίκη όμως κατακτιέται μόνο με τίμια μέσα. Μόνον έτσι φανερώνεται το μεγαλείο του κάθε αθλητή και του κάθε ανθρώπου.
  47. 47. Το πραγματικό νόημα του αθλητισμού Το σωστό πρόσωπο του αθλητισμού δεν έχει σαν μοναδικό σκοπό να δημιουργεί γερά και δυνατά σώματα μόνο..ταυτόχρονα προσπαθεί να δημιουργήσει γερές και δυνατές ψυχές, σαν αυτές που οικοδομούν την ευτυχία και τον πολιτισμό. Ψυχές ελεύθερες, δίκαιες, δυνατές, που αναδεικνύουν τον άνθρωπο σαν τέλειο δημιούργημα του Θεού. Ο γνήσιος αθλητισμός είναι αυτός που ενσαρκώνεται από την ιδεολογία του, η οποία βιώνεται μέσα από τη συμμετοχή.
  48. 48. Η θέση του Αθλητισμού στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο • Η έλλειψη αρμονικής καλλιέργειας σώματος και πνεύματος βρήκε αντίθετους μεγάλους Έλληνες φιλοσόφους, όπως τον Σόλωνα, Ξενοφάνη, Αριστοφάνη, Ισοκράτη, Ευριπίδη, Ξενοφώντα, Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη • Επίσης την ίδια αντίθεση εξέφρασαν και οι μεγάλοι γιατροί της αρχαιότητας, όπως ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός, καθώς επίσης και μεγάλοι στρατηγοί, όπως ο Επαμεινώνδας και ο Μ. Αλέξανδρος.
  49. 49. Η παρακμή και η κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων κατά τη ρωμαϊκή εποχή.  Είναι σημαντικό να επισημανθεί, ότι ο Θεοδόσιος δεν κατήργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, επειδή ήταν ελληνικός θεσμός ή επειδή δεν αγαπούσε τον αθλητισμό και τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, αλλά επειδή ήταν αφιερωμένοι σε θεό της παλιάς θρησκείας. Άλλωστε, όπως θα φανεί και στη συνέχεια, το διάταγμα που εξέδωσε το 392 μΧ αφορούσε την απαγόρευση γενικά κάθε «εθνικής» (ειδωλολατρικής) θρησκευτικής εκδήλωσης και όχι τον ίδιο τον αθλητισμό.  Πέρα από το γεγονός αυτό, είναι σημαντικό να σημειωθεί επίσης ότι, όταν ο Θεοδόσιος κατήργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν είχαν καμία σχέση με την αίγλη και το σεβασμό του θεσμού, που σφυρηλάτησε στους απανταχού Έλληνες το τρίπτυχο «ομόαιμο, ομόγλωσσο και ομόδοξο». Όπως θα φανεί και στη συνέχεια, και οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες «κατήσχυναν το θεσμό εξαγοράζοντας αθλητές ή εκβιάζοντας τους κριτές, ώστε να ανακηρύσσονται νικητές…».
  50. 50. Η παρακμή και η κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων κατά τη ρωμαϊκή εποχή.  Γεγονός αναμφισβήτητο είναι πάντως ότι, επί ρωμαιοκρατίας, ο θεσμός των Ολυμπιακών Αγώνων δεν είχε την αίγλη, την ελληνικότητα, την καθαρότητα, την αξιοπιστία, το σεβασμό, την ιερότητα της παλιάς εποχής και τη μοναδικότητα, αφού είχαν ιδρυθεί πολυάριθμοι άλλοι αγώνες με την επωνυμία Ολυμπιακοί. (Αντιόχεια, Αιγές, Δίον, Αλεξάνδρεια κ.α.)  Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είχαν πια περιπέσει σε κατάσταση ύψιστης παρακμής και ανυποληψίας. «Οι αγώνες μπορεί να μην είχαν σταματήσει ακόμα, είχε όμως εκλείψει η Ολυμπιακή ιδέα».
  51. 51. Η παρακμή και η κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων κατά τη ρωμαϊκή εποχή.  Τέλος βέβαιον είναι ότι ο Θεοδόσιος κατήργησε όλες τις θρησκευτικές γιορτές που ήταν αφιερωμένες στους θεούς της παλιάς θρησκείας-μεταξύ αυτών και τους Ολυμπιακούς που ήταν αφιερωμένοι στο Δία- και όχι τον αθλητισμό. Καλό θα ήταν οι επικριτές του χριστιανισμού να μην τα παραβλέψουν όλα αυτά, διότι από αυτά αντλούν και τα αίολα επιχειρήματά τους.
  52. 52. Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ – το σώμα του ανθρώπου κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας Αρκετοί άνθρωποι σήμερα πιστεύουν ότι ο Χριστιανισμός έδειξε αποστροφή στον αθλητισμό, ότι κατήργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ότι δεν ενδιαφέρεται για το σώμα, παρά μόνο για την ψυχή του ανθρώπου κτλ. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική από τις παραπάνω απόψεις, αφού « το σώμα στην Ορθόδοξη Παράδοση έχει μεγάλη αξία και η άσκηση εντάσσεται σε μια προοπτική αγιασμού και θεώσεως ».
  53. 53. Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ – το σώμα του ανθρώπου κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας Σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας η ψυχή και το σώμα δημιουργούνται ταυτόχρονα και είναι αλληλένδετα και αλληολοεξαρτώμενα. Ο απόστολος Παύλος αποκαλεί το σώμα « ναό της ψυχής », ενώ ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει πως ο χριστιανός παιδαγωγός « πρέπει να είναι διδυμότοκος, να αποβλέπει και στη μόρφωση της ψυχής και στη διάπλαση και ευσχημοσύνη του σώματος…» .
  54. 54. Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ – το σώμα του ανθρώπου κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας  Ο άγιος Νεκτάριος λέγει ότι υπάρχει στενός σύνδεσμος μεταξύ ψυχής και σώματος και κατά συνέπεια υπάρχει αλληλεπίδραση των δύο αυτών στοιχείων του ανθρώπου. Κάθε τι που συμβαίνει στο σώμα του ανθρώπου ανταποκρίνεται στο ενιαίο πρόσωπο και το ίδιο συμβαίνει και στον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου. Όταν το σώμα πάσχει ο άνθρωπος λέγει ότι «…εγώ πάσχω…».  Το ίδιο βέβαια, συμβαίνει και με το πάθος της ψυχής «…διά το ενιαίον πρόσωπον…». Επομένως και τα δύο στοιχεία ασθενούν και τα δύο υγιαίνουν με την αλληλοεπίδραση του ενός επί του άλλου. Οπότε «…ο άνθρωπος οφείλει να προνοήση υπέρ της ενισχύσεως αμφοτέρων…».
  55. 55. Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ – το σώμα του ανθρώπου κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας  Η Ορθοδοξία λοιπόν δεν μπορεί να είναι εναντίον του αθλητισμού και το αντίστροφο, αλλά τέλειοι συνεργάτες. Η Ορθοδοξία στέκεται απέναντι στον αθλητισμό που έχει χάσει τον προσανατολισμό του και πέρασε από τον κότινο (στεφάνωμα με την ελιά), πράγμα το οποίο σημαίνει ότι έτσι επέρχεται η ειρήνη στον άνθρωπο, στον κότο, δηλαδή στην επιθετικότητα.  Σ’ έναν αθλητισμό που καλλιεργεί τα πάθη και τον εγωισμό. Αυτό ίσως συνέβη διότι χάθηκε το μέτρο. Σ’ αυτό το μέτρο αναφέρεται και ο Άγιος Νεκτάριος προτάσσοντας τον λόγο του Αριστοτέλη, τον οποίο ονομάζει «…σοφόν απόφθεγμα…», σύμφωνα με τον οποίο «…τα τε υπερβάλλοντα γυμνάσια και τα αελλείποντα φθείρει την ψυχήν, σώζεται δε η σωφροσύνη υπό της μεσότητος…»
  56. 56. Η αξία του ανθρωπίνου σώματος και της ανθρώπινης ζωής, κατά τους Τρεις Ιεράρχες».  Η πλούσια σκέψη, των απαράμιλλων και ανυπέρβλητων Τριών Ιεραρχών, αλλά και ολόκληρη η Πατερική Θεολογία, έχοντας ευαισθησία γι’ αυτό το θέμα δεν παρέλειψαν στα συγγράμματά τους, να αναφερθούν, άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο σ’ αυτό το θέμα.  Σ’ αυτό το κορυφαίο γεγονός όπου εξυμνείτο το ανθρώπινο σώμα, ο αθλητής ακόμα και κατά την αρχαιότητα έπαιρνε σαν έπαθλο τον « κότινο », δηλαδή ένα στεφάνι από άγρια ελιά και οι νικητές εθεωρούντο πρόσωπα σεβαστά. Έτσι και στην Εκκλησία του Χριστού, ο αθλητής - ασκητής αμείβεται με τον «στέφανο της δικαιοσύνης» (βλ. 2 Τιμοθ. 4:8), όπως ακούμε στον ύμνο της Ακολουθίας του Μυστηρίου του Γάμου: « Άγιοι μάρτυρες, οι καλώς αθλήσαντες και στεφανωθέντες,…».
  57. 57. Οι Τρεις Ιεράρχες πίστευαν στην ισόρροπη ψυχοσωματική ανάπτυξη του ανθρώπου, με την γύμναση - άσκηση και του σώματος και της ψυχής, που στόχο είχε την κατάκτηση της αρετής.
  58. 58. Η θέση του αθλητισμού κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας.  Κορυφαίοι εκκλησιαστικοί Πατέρες διδάσκουν ότι υπάρχει στενή σχέση ψυχής και σώματος του ανθρώπου και ότι η σωματική άσκηση είναι ευεργετική για την ψυχή. Επειδή λοιπόν ο αθλητισμός είναι ένα εργαλείο με το οποίο μπορεί κανείς να φροντίσει άριστα το σώμα, δηλαδή το « ναό της ψυχής », ο Χριστιανισμός τον αποδέχεται, αρκεί να καλλιεργείται « χάριν αρετής ». Με άλλα λόγια, αν βοηθάει η γυμναστική την υγεία και την ευεξία, βοηθιέται συγχρόνως και η υγεία της ψυχής μας.  Ένας άλλος σοβαρός λόγος, ο οποίος παρακίνησε τους Πατέρες να δουν με ανοχή τη γυμναστική ήταν η δεδομένη μεγάλη αγάπη και ο σεβασμός που έδειξε πρώτος ο ίδιος ο Χριστός. Έτσι αποδέχτηκαν την αναγκαία και ενστικτώδη αγάπη που τρέφουν τα παιδιά για την κίνηση, το χορό, τη μουσική και τον αθλητικό ανταγωνισμό.
  59. 59. Η θέση του αθλητισμού κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας. Δυστυχώς αρκετοί από τους επικριτές των Πατέρων της Εκκλησίας παραθέτουν σαν κάτι το μεμπτό και εχθρικό προς τον αθλητισμό, τα κείμενα των πατέρων, τα οποία όμως ΔΕΝ αναφέρονται στον αθλητισμό γενικά αλλά στα παρακμιακά φαινόμενα ( συγκρούσεις, διαπληκτισμοί, ύβρεις κτλ ) κατά τη διάρκεια των αγώνων του Ιπποδρόμου.
  60. 60. Η ιστορία του μπάσκετ: ένας συνδυασμός πίστης-αθλητισμού Ήταν ένα κρύο και βροχερό χειμωνιάτικο απόγευμα του 1891 όταν ο Καναδός Τζιμ Νέισμιθ, ο νεαρός γυμναστής του Κολεγίου Σπρίνκγφιλντ της Μασαχουσέττης, καθόταν προβληματισμένος στο γραφείο του. Σκεφτόταν πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα παιχνίδι για να παίζουν οι μαθητές του σε κλειστό χώρο και ταυτόχρονα να είναι ενδιαφέρον και θεαματικό. Η ώρα περνούσε κι άρχισε ν' απογοητεύεται. "Άδικα πονοκεφαλιάζω", είπε και εκνευρισμένος πέταξε στο καλάθι των σκουπιδιών ένα τσαλακωμένο χαρτί, που όση ώρα σκεφτόταν, το ταλαιπωρούσε στα χέρια του. Το χάρτινο μπαλάκι μπήκε στο καλάθι και τότε ο Νέισμιθ, σαν να χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα. Πετάχτηκε όρθιος. Χτύπησε τα χέρια του και φώναξε σαν νέος Αρχιμήδης: "Εύρηκα". Η ενστικτώδης κίνηση που έκανε, του έδωσε την ιδέα πάνω στην οποία θα στήριζε το παιχνίδι. Ο Νέισμιθ είχε σπουδάσει θρησκευτικά, αλλά τον κέρδισε ο αθλητισμός γιατί, όπως έλεγε κι ο ίδιος, « πιο εύκολα μπορώ να επηρεάσω τους νεαρούς να γίνουν Χριστιανοί μέσω του αθλητισμού, παρά με το κήρυγμα ».
  61. 61. Η ιστορία του μπάσκετ: ένας συνδυασμός πίστης-αθλητισμού  Ο επικεφαλής του αθλητικού τμήματος στο Σπρίνγκφιλντ είχε προετοιμάσει τον Νέισμιθ. Του επίστησε την προσοχή ότι οι μαθητές του ήταν "επαναστάτες", ότι οι παλιές ασκήσεις γυμναστικής τους άφηναν παντελώς αδιάφορους κι ότι έπρεπε να βρεθεί ένα νέο παιχνίδι που να τους αποσπάσει το ενδιαφέρον.  Ο οραματιστής Νέισμιθ σκεφτόταν: «θα είναι παιχνίδι με μπάλα, αλλά όχι ποδόσφαιρο που είναι επικίνδυνο. Οι παίκτες δεν θα μπορούν να τρέχουν με την μπάλα, άρα δεν θα γίνονται τάκλιν, άρα δεν θα υπάρχουν τραυματισμοί». Το επόμενο πρόβλημα ήταν και το πιο βασικό. Πώς το παιχνίδι θα γινόταν ανταγωνιστικό.  Δηλαδή πώς θα σκόραραν οι παίκτες. Σκέφτηκε να βάλει ένα κουτί στο πάτωμα και να έριχναν εκεί οι παίκτες την μπάλα, αλλά αυτό ήταν ανέφικτο, καθώς οι αμυντικοί θα στέκονταν μπροστά και το παιχνίδι θα γινόταν τραχύ.
  62. 62. Η ιστορία του μπάσκετ: ένας συνδυασμός πίστης-αθλητισμού Έτσι αποφάσισε να βάλει τα κουτιά να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των παικτών. Το επόμενο μέλημα του ήταν να βρει την κατάλληλη μπάλα. Αυτή του αμερικανικού ποδοσφαίρου ήταν εύκολο να κουβαληθεί από τους παίκτες και έτσι αποφάσισε ότι η μπάλα του ποδοσφαίρου ήταν η πιο κατάλληλη. Το πρωί ο Νέισμιθ βρήκε τον κ. Στέμπινς, επιστάτη του κολεγίου και του ζήτησε δύο κουτιά.Ο επιστάτης απάντησε αρνητικά, αλλά είπε στον Νέισμιθ ότι έχει δύο καλάθια από ροδάκινα να του δώσει.Ο Νέισμιθ πήρε τα καλάθια και τα κρέμασε στο μπαλκόνι του γυμναστηρίου, είχε ύφος 3 μέτρα και 5 εκατοστά. Αυτό το ύψος έχουν μέχρι και σήμερα τα καλάθια του μπάσκετ. Στις 11.30 ο Νέισμιθ περίμενε τους μαθητές του να τους παρουσιάσει το νέο παιχνίδι. Νωρίτερα τους είχε δείξει κι άλλα παιχνίδια, αλλά οι μαθητές του τα απέρριψαν, γελώντας ειρωνικά. Η αγωνία του νεαρού καθηγητή ήταν μεγάλη. "Ει, άλλο ένα νέο παιχνίδι" φώναξε ένας μαθητής, μόλις μπήκε στο γυμναστήριο."Δοκιμάστε κι αυτό και αν δεν σας αρέσει, δεν θα σας παρουσιάσω ποτέ κανένα άλλο" είπε ο Τζιμ.
  63. 63. Η ιστορία του μπάσκετ: ένας συνδυασμός πίστης-αθλητισμού Στη συνέχεια χώρισε τους 18 μαθητές του σε δύο ομάδες των 9 ατόμων και έβαλε τους δύο αρχηγούς να σταθούν στη μέση του γηπέδου. Πέταξε την μπάλα ψηλά ανάμεσα τους. Ήταν το πρώτο τζάμπολ.Οι δύο νέοι πήδηξαν να διεκδικήσουν την μπάλα και ήταν γεγονός: το πρώτο παιχνίδι μπάσκετ είχε αρχίσει. Οι παίκτες, αφού δεν μπορούσαν να τρέχουν κρατώντας την μπάλα στα χέρια, άρχισαν να αλλάζουν πάσες και να προσπαθούν να τη βάλουν στο καλάθι. Έκαναν αυτό που κάνουν σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι σ' ολόκληρη τη γη. Έπαιζαν το πιο συναρπαστικό από όλα τα σπορ, αυτό που μαγνητίζει στις μέρες μας όλο τον κόσμο.Τα γέλια και οι φωνές των μαθητών του Νέισμιθ αντηχούσαν στο παλιό γυμναστήριο. Οι παίκτες, φορώντας μακρύ παντελόνι και μπλούζα, απολάμβαναν το νέο παιχνίδι και ο Νέισμιθ τους κοιτούσε γεμάτος περηφάνια. Μετά από μισή ώρα παιχνιδιού κι ενώ είχε μπει ένα μόνο καλάθι, οι μαθητές ήταν εξουθενωμένοι, αλλά ευτυχισμένοι. Το "μικρόβιο" του μπάσκετ τους είχε κατακτήσει για τα καλό. Ρώτησαν το γυμναστή τους πότε θα μπορούσαν να ξαναπαίξουν αυτό το υπέροχο παιχνίδι. Έπαιζαν συχνά στη συνέχεια.
  64. 64. Η θέση του Αθλητισμού στο Βυζάντιο  Η Ανατολική ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο), με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη συνέχισε την πορεία της για χίλια περίπου χρόνια, διατηρώντας τα κύρια χαρακτηριστικά του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού (ελληνική γλώσσα, θεσμοί, νόμοι, παραδόσεις κτλ).  Μεταξύ αυτών που διατηρήθηκαν είναι η έννοια του αθλητισμού και των αθλητικών αγώνων, κάτω όμως από διαφορετικές συνθήκες, διαφορετική μορφή και σκοπό και κυρίως απαλλαγμένοι από τα παγανιστικά στοιχεία.  Σύμφωνα με τη διεθνούς Φήμης βυζαντινολόγο καθηγήτρια Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ (πρύτανη του πανεπιστημίου της Σορβόννης και του πανεπιστημίου της Ευρώπης) :
  65. 65. Η θέση του Αθλητισμού στο Βυζάντιο « Το Βυζάντιο ήταν μια πολυεθνική αυτοκρατορία που εμφανίστηκε ως χριστιανική αυτοκρατορία, σύντομα αποτέλεσε την εξελληνισμένη χριστιανική αυτοκρατορία της Ανατολής και τέλειωσε την χιλιόχρονη ιστορία της, το 1453, ως ελληνικό ορθόδοξο κράτος». (εξελληνισμένο ως προς την γλώσσα και το πνεύμα)…» .
  66. 66. Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στον Αθλητισμό στα νεότερα χρόνια  Η Εκκλησία της Ελλάδος και ο κλήρος συμμετείχαν με διάφορους τρόπους στα δρώμενα του λαϊκού αθλητισμού, της φυσικής αγωγής και των Ολυμπιακών Αγώνων του νεοελληνικού κράτους.  Η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία ακολουθώντας την αρχαία παράδοση ενέταξε στις διάφορες θρησκευτικές πανηγύρεις της και αθλητικούς αγώνες , σύμφωνα με τα πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων. Οι αγώνες αυτοί λάμβαναν χώρα κυρίως στη γιορτή του Αγίου Γεωργίου, ενώ συνοδεύονταν με μουσική, χορούς και τραγούδια.  Τα αγωνίσματα που περιλάμβανε το αθλητικό πρόγραμμα είχαν πολλές ομοιότητες με τους αρχαίους αγώνες, αφού ήταν κυρίως πάλη, δρόμος, άλμα, ρίψη λιθαριού και ιππασία (ένα είδους αρχαίου πένταθλου). Όλες αυτές οι αθλητικές εκδηλώσεις, που τελούνταν υπό την αιγίδα της Εκκλησίας, ήταν προσαρμοσμένες στη φιλοσοφία και τα βιώματα του Χριστιανισμού και δεν είχαν καμία σχέση με τις αρχαίες παγανιστικές εκδηλώσεις.  Κάτι τέτοιο δεν συνέβη στη Δυτική εκκλησία του Μεσαίωνα, αφού εκεί πολεμήθηκε ο αθλητισμός και απαξιώθηκε το σώμα.
  67. 67. Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στον Αθλητισμό στα νεότερα χρόνια  Στην αναβίωση και διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων που τελέστηκαν στο νεοελληνικό κράτος, (1896, 1906, 2004), η ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και τα μοναστήρια στάθηκαν αρωγοί με διαφόρους τρόπους, αφού αυτός ο θεσμός ενσαρκώνει, την συμφιλίωση, την ευγενή άμιλλα και το « ευ αγωνίζεσθαι », δηλαδή αξίες, τις οποίες προβάλει ο Χριστιανισμός.  Ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης, θεωρείται προστάτης των αθλητών και των σταδίων, αφού ήταν κάτοχος της αρχαιοελληνικής γραμματείας, του αρχαιοελληνικού αθλητισμού, που καλλιεργείται για την αρετή.
  68. 68. Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στον Αθλητισμό στα νεότερα χρόνια  Ο Οικ. Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ο αποκαλούμενος Μεγαλοπρεπής ήταν, μεταξύ άλλων και προσανατολισμένος στη ίδρυση αθλητικών συλλόγων. Ήταν αυτός, που επέλεξε και διόρισε κατά την περίοδο του μακεδονικού αγώνα, πολλούς φωτισμένους Ιεράρχες, μεταξύ των οποίων τον Γερμανό Καραβαγγέλη, τον Χρυσόστομο Σμύρνης, το μητροπολίτη Σερρών Γρηγόριο Ζ’ κ.α., οποίοι ίδρυσαν αθλητικούς συλλόγους, στήριξαν το σχολικό αθλητισμό, αλλά και το θεσμό των Ολυμπιακών Αγώνων.  Η Εκκλησία και ο κλήρος αντέδρασαν μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου κάποιοι ήθελαν μαζί με τους Ολυμπιακούς Αγώνες να αναβιώσουν και τις αρχαίες παγανιστικές- θρησκευτικές τελετές.
  69. 69. Οι γνωστοί στο πανελλήνιο Ιεράρχες, Γερμανός Καραβαγγέλης και Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης (σύγχρονοι του Αγίου Νεκταρίου), πέρα από την τεράστια εθνική, πνευματική και ανθρωπιστική προσφορά στον Ελληνισμό, άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους και στον αθλητισμό. ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
  70. 70. Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στον Αθλητισμό στα νεότερα χρόνια  Την απάντηση για το ποια ήταν η σχέση των Ελλήνων με την Ορθοδοξία, την Εκκλησία και τον κλήρο δια μέσου των αιώνων, την έδωσε ο ίδιος ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, όταν στις 3 Οκτωβρίου του 1827 δέχθηκε από τον Άγγλο υφυπουργό πολέμου και αποικιών Ουίλμοτ Όρτον, την ερώτηση: «Τι πρέπει να εννοήσωμεν λέγοντες Ελλάδα σήμερον» . Η απάντηση ήταν ιστορική, αλλά και αποκαλυπτική :  « Το Ελληνικόν Έθνος σύγκειται εκ των ανθρώπων οίτινες από Αλώσεων της Κωσταντινουπόλεως δεν έπαυσαν ομολογούντες την ορθόδοξον πίστιν και την γλώσσαν των πατέρων αυτών λαλούντες, και διέμεναν υπό την πνευματικήν ή κοσμικήν δικαιοδοσίαν της Εκκλησίας των, όπου ποτέ της Τουρκίας και αν κατοικώσι» .
  71. 71. Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στον Αθλητισμό στα νεότερα χρόνια Η Εκκλησία και ο κλήρος της Ελλάδας, όχι μόνο δεν έδειξαν αποστροφή και εχθρότητα στην αναβίωση και διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά αντίθετα τους ευλόγησαν, κάποιες φορές με διάφορους τρόπους συμμετείχαν σε αυτούς. Βασική προϋπόθεση για την εκκλησία ήταν όπως και για ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο, η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων να έχει να κάνει μόνο με τον αθλητισμό και τα Ολυμπιακά Ιδεώδη και όχι με παγανιστικές εκδηλώσεις. Δηλαδή με αξίες, που ο Χριστιανισμός ούτως ή άλλως διακηρύττει, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Στον αιώνα που πέρασε, ο Ολυμπισμός ως ιδεολογία, διαδόθηκε στα πέρατα του κόσμου, αλλά ως θρησκεία έσβησε στη γέννηση της. Παράλληλα τα θρησκευτικού τύπου δρώμενα πέρασαν στους λαούς μόνον ως επικοινωνιακές, θεαματικές και λαογραφικές παραστάσεις και επιδείξεις.
  72. 72. Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στον Αθλητισμό στα νεότερα χρόνια Οι Ολυμπιακοί Αγώνες χρειάζονται ανάταξη και αλλαγή πλεύσης προς τα ιδανικά και τις αξίες που ιδρύθηκαν να υπηρετούν, απαλλαγμένοι όμως από όλα τα παρακμιακά φαινόμενα, αλλά οπωσδήποτε ενταγμένοι στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.
  73. 73. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ Άγιος Νεκτάριος
  74. 74. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ Ύστερα από αίτημα της Πανελλήνιας Ένωσης Γυμναστών και απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ελλάδας ( υπ΄αρίθμ.πρωτ. 11/17-02-2006 ) και του Υπουργείου Παιδείας, ο Άγιος Νεκτάριος καθιερώθηκε από το 2006 επίσημα και ως προστάτης της παραπάνω Ένωσης και γενικότερα των γυμναστών, των αθλητών και των σταδίων.
  75. 75. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Ένας βαθύτατα μορφωμένος και αφοσιωμένος παιδαγωγός, όπως ο Άγιος Νεκτάριος, που ασχολήθηκε με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τον αγάπησε, δεν μπορεί παρά να αναγνώρισε την παιδευτική αξία της αρχαιοελληνικής γυμναστικής, γι’ αυτό με κάθε ευκαιρία ( ιδιαίτερα στην ομιλία του « Περί Γυμναστικής » ), την πρότεινε ανεπιφύλακτα στους νέους της εποχής του.  Βαδίζοντας στα πρότυπα των αρχαίων σοφών, στην παραπάνω ομιλία δεν αφήνει ούτε την παραμικρή αμφιβολία για την παιδευτική αξία της γυμναστικής, αφού σημειώνει , μεταξύ άλλων ότι « η σωματική γυμνασία και η πνευματική ανάπτυξις εισίν οι δύο πόλοι περί ους στρέφεται η τέλεια μόρφωσις και η τέλεια αγωγή…» .
  76. 76. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Μέσα από τα συγγράμματα του Αγ. Νεκταρίου γνωρίζουμε την αξία της « λελογισμένης γυμναστικής ». Της γυμναστικής δηλαδή που καλλιεργείται για την αρετή, την προαγωγή και την ανάταση του ανθρώπου και όχι της γυμναστικής που καλλιεργείται ως αυτοσκοπός. Της γυμναστικής που έχει ως κεντρική ιδέα την αρχαιοελληνική « αιδώ » ( ευγένεια-σεβασμός-μετριοφροσύνη- τιμιότητα ), την οποία στην αρχαία εποχή απαιτούσαν ιδιαίτερα από τους αθλητές.  Ο Άγιος Νεκτάριος διέγνωσε μέσα στον αληθινό, τον « λελογισμένο » αθλητισμό, αξίες και νοήματα που είναι διαχρονικά και πανανθρώπινα. Αυτά δηλαδή, που κηρύττει, εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια και ο Χριστιανισμός.
  77. 77. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Το ενδιαφέρον του Αρχιμανδρίτη Νεκτάριου για την φυσική αγωγή και τον αθλητισμό (ως παιδευτικά μέσα), δεν περιορίσθηκε στη Ριζάρειο Σχολή, όπου υπηρέτησε για 14 χρόνια (1894-1908) και στο λόγο « Περί Γυμναστικής », που εκφώνησε το 1893 αλλά εκδηλώθηκε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες, που μόλις το 1896 είχαν αναβιώσει και τελεστεί για πρώτη φορά στην Αθήνα. Λόγος του Αγ. Νεκταρίου : Περί Γυμναστικής  Το 1893 στην Κύμη ιδρύθηκε Αθλητικός-Γυμναστικός Σύλλογος με την πρωτοβουλία των επιστημόνων, των φοιτητών και των σπουδαστών. Στα εγκαίνια του παραπάνω συλλόγου – ήταν μεταξύ των πρώτων στην Ελλάδα - το διοικητικό συμβούλιο και τα μέλη κάλεσαν, τον Νεκτάριο Πενταπόλεως, που υπηρετούσε ως ιεροκήρυκας στην Εύβοια, να κάνει μια διάλεξη με αθλητικό- γυμναστικό περιεχόμενο.
  78. 78. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ Η επιλογή του παραπάνω ιερωμένου για μια τέτοια διάλεξη δεν ήταν τυχαία, αφού στην κοινωνία της Χαλκίδας ήταν γνωστός για την ευρύτητα των γνώσεων, τη σοφία, την κοινή αποδοχή και τη φιλογυμνασία. Πέρα απ’ όλα αυτά, παραμένει αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η κοινωνία της Κύμης και ιδιαίτερα οι παράγοντες του συλλόγου, που οι ίδιοι ήταν φίλαθλοι και επιστήμονες, επέλεξαν έναν κληρικό, για να βάλει τις σωστές θεωρητικές βάσεις σε έναν αθλητικό σύλλογο και να προετοιμάσει και ενημερώσει κατάλληλα το κοινό και τους αθλητές. Εκεί ο ιεροκήρυκας Νεκτάριος πραγματοποίησε μια εμπεριστατωμένη διάλεξη με τίτλο « Περί γυμναστικής », η οποία έμεινε στην ιστορία για την πληρότητα, τις διαχρονικές αξίες, τα μηνύματα που στέλνει στους νέους ( ιδιαίτερα στους αθλητές ) και την απήχηση που είχε στην κοινωνία. Ίσως η ομιλία αυτή να είναι η καλύτερη και ουσιαστικότερη που έχει γίνει ποτέ ( ως προς τον πραγματικό σκοπό της γυμναστικής και την επίδραση αυτής στην ψυχή, το πνεύμα και το σώμα των παιδιών).
  79. 79. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ Ως Ορθόδοξος Θεολόγος, αλλά και ως κάτοχος των απόψεων των αρχαίων φιλοσόφων, ο ομιλητής γνώριζε τη στενή σχέση του σώματος, της ψυχής και του πνεύματος, αλλά και την άμεση αλληλεπίδραση τους. Γι’ αυτό πίστευε βαθύτατα ότι η ολοκλήρωση του ανθρώπου δεν μπορεί να επιτευχθεί, εάν ένα απ’ αυτά δεν συνεργάζεται σωστά. Πίστευε λοιπόν ότι χρειάζεται σύμμετρη και αρμονική ανάπτυξη των δυνάμεων της ψυχής και του σώματος. Ο ομιλητής παρομοιάζει τη γυμναστική και την πνευματική- ψυχική καλλιέργεια ως δύο πόλους γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η τέλεια μόρφωση και η τέλεια αγωγή.
  80. 80. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ Επομένως η Εκκλησία δεν πρέπει να αρνείται τον κόσμο, αλλά να τον προσλαμβάνει και να τον αγιάσει. « Όλα όσα γίνονται μέσα στην μεταπτωτική κοινωνία είναι στην πραγματικότητα προκλήσεις προς την Εκκλησία, ώστε αυτή να τα μεταμορφώσει. Μέσα σ‘ αυτήν την προοπτική εντάσσεται και ο αθλητισμός, τον οποίο η Εκκλησία ούτε μπορεί να τον αρνηθεί, αλλά και ούτε να τον δεχθεί όπως ακριβώς είναι ». Καταλήγοντας, είναι χρήσιμο να σημειωθεί ότι γενικά όλοι οι άνθρωποι, όταν γνωρίζουν το μέτρο και κατέχουν την αρετή βρίσκουν τη χρυσή τομή και πορεύονται στη ζωή τους χωρίς παρεκτροπές. Αυτό το μέτρο, σε ότι αφορά τον αθλητισμό, λείπει ως γνωστόν πολλές φορές και από τους λαϊκούς - ιδιαίτερα από τους νέους - και κάποιες φορές δυστυχώς και από τους κληρικούς.
  81. 81. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ Όσο αντιφατικό και αν φαίνεται, στους κόλπους της Ελληνορθόδοξης Ανατολής υπήρξε και μια τάση για στρατιωτική ανδρεία, ομορφιά, ανδραγαθία και σωματική ευρωστία, χαρακτηριστικά που μεταφέρθηκαν μάλιστα στους θρύλους, στην πίστη του λαού και στην αγιογραφία. Έτσι λοιπόν απεικονίζονται αρκετοί Άγιοι με στρατιωτική στολή και ωραίο αθλητικό σώμα στα πρότυπα της αρχαιοελληνικής τέχνης, οι οποίοι αποπνέουν ηρωισμό, αλλά και καλοκαγαθία.
  82. 82. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
  83. 83. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Ο άγιος Νέστορας, ένας 20χρονος νέος με όμορφη όψη και σώμα, αλλά και καλλιεργημένη ψυχή ήταν ένα από τα χιλιάδες θύματα του μεγάλου διωγμού του Διοκλητιανού στα 296 μ.Χ. Την ίδια εποχή στο στάδιο της Θεσσαλονίκης πρωταγωνιστούσε ως μονομάχος, ο βάρβαρος παλαιστής Λυαίος – προστατευόμενος των διοργανωτών – ο οποίος έβριζε, προκαλούσε τους πάντες και καυχιόταν ότι είναι μοναδικός και αήττητος.  Οι διοργανωτές τον χρησιμοποιούσαν για να «διασκεδάζουν» το λαό, σκοτώνοντας χριστιανούς και άλλους αθώους ανθρώπους. Ήταν η εποχή που οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες είχαν επιδοθεί στην πολιτική « άρτος και θεάματα », αποχαυνώνοντας και εξαχρειώνοντας το λαό με τα αιματηρά θεάματα.  Ο νεαρός Νέστορας μην μπορώντας να αντέξει την αθυροστομία, τις βλασφημίες και τους φόνους του χυδαίου μονομάχου, πήγε στις φυλακές όπου ήταν φυλακισμένος ο φίλος του Δημήτριος και του ζήτησε την ευχή και την ευλογία του για να αντιμετωπίσει και να ταπεινώσει τον Λυαίο.
  84. 84. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Ο Δημήτριος, ο οποίος είχε φυλακιστεί, επειδή είχε ομολογήσει την πίστη του στον Χριστιανισμό, σφράγισε με το σημείο του Σταυρού το Νέστορα και του είπε: « Και τον Λυαίο θα νικήσεις και για τον Χριστό θα μαρτυρήσεις ». Βέβαια αυτός ο λόγος δεν ήταν μόνο για το Νέστορα, αλλά και για τον ίδιο, αφού κι οι δύο μαρτύρησαν για το Χριστό.  Ο Νέστορας, καταλαβαίνοντας μέσα του δύναμη Θεού, πήγε στο στάδιο και αφού έκανε την προσευχή « Ο Θεός Δημητρίου, βοήθει μοι », πάλεψε με τον Λυαίο και τον κατατρόπωσε. Παράλληλα τραυμάτισε βαριά και τον Μαξιμιανό, που ήταν συμβασιλέας του Διοκλητιανού και προστάτης του Λυαίου. Ύστερα από όλα αυτά ο Μαξιμιανός, έδωσε διαταγή να θανατωθούν ο Δημήτριος κι ο Νέστορας με φρικτά βασανιστήρια.  Έτσι με το μαρτυρικό τους θάνατο, έλαβαν κι οι δυο μαζί το στεφάνι της νίκης του αθλητή, του σώματος και του πνεύματος.
  85. 85. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
  86. 86. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Ο Άγιος Γεώργιος έμεινε στη συνείδηση του ελληνικού λαού, όχι μόνον ως προστάτης των αθλητών του πνεύματος, αλλά και των αθλητών του σώματος.  Ο Άγιος Γεώργιος είναι από τους δημοφιλέστερους Αγίους σε όλον τον χριστιανικό κόσμο. Ονομάζεται « Μεγαλομάρτυς », « Τροπαιοφόρος », αλλά και « Πρωταθλητάρχης », « Μαργαρίτης πολύτιμος », « Λέων ο ένδοξος », « Αστήρ ο πολύφωτος » κ.α. Ειδικά στη χώρα μας δεν υπάρχει περιοχή που να μην έχει εξωκλήσι ή εκκλησία αφιερωμένη στη μνήμη του, ενώ το όνομα Γεώργιος είναι από τα πλέον συνηθισμένα.
  87. 87. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Το 303 μ.Χ. ο Διοκλητιανός άρχισε λυσσαλέους διωγμούς κατά των χριστιανών. Ο Γεώργιος που είχε πιστέψει στο Χριστό, αρνήθηκε να εκτελέσει τις διαταγές του και ομολόγησε την πίστη του. Ο αυτοκράτορας, που δεν περίμενε αυτή τη συμπεριφορά από ένα δικό του άνθρωπο, διέταξε να τον υποβάλουν σε φρικτά βασανιστήρια, προκειμένου να απαρνηθεί την πίστη του. Ο Γεώργιος, υπέμεινε καρτερικά το μαρτύριο και στις 23 Απριλίου του 303 μ.Χ. αποκεφαλίστηκε στα τείχη της Νικομήδειας μαζί με τη μητέρα του.  Έτσι ο Άγιος Γεώργιος έμεινε στη συνείδηση του ελληνικού λαού, όχι μόνον ως προστάτης των πνευματικών αθλητών, αλλά και των αθλητών του σώματος. Ως τροπαιοφόρος (στρατιωτικός) Άγιος και ελευθερωτής συγκεντρώνει πολλές θαυμάσιες διηγήσεις και παραδόσεις, από τις οποίες η σπουδαιότερη είναι αυτή που μιλάει για το φόνο του δράκοντα και τη σωτηρία της βασιλοπούλας.
  88. 88. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ του ΣΑΡΩΦ
  89. 89. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ  Ο Άγ. Σεραφείμ έζησε, έδρασε και έλαμψε τον 18ο και 19ο αιώνα (1759-1833) στο μοναστήρι Σαρώφ, αλλά και σε απρόσιτα βουνά και ερήμους της Ρωσίας. Μεταξύ άλλων, για τρία χρόνια εξασκήθηκε μακριά από τον κόσμο στην πλήρη σιωπή χωρίς να μιλήσει ποτέ σε κανέναν. Ήταν λιτός και απέριττος, αλλά σοφός και αξιόλογος πνευματικός καθοδηγητής. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των λόγων και της συμπεριφοράς του ήταν η αγάπη και η ταπείνωση.  Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έτρεχαν κοντά του να τον ακούσουν και να βρουν τη γαληνή, τη χάρη και την παρηγοριά. Είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά με τα οποία έπαιζε, με σκοπό να τα πλησιάσει και να τους προσφέρει την άδολη αγάπη του και τις διδαχές του. Γνωρίζοντας οι γονείς το γεγονός αυτό, προκειμένου να τον πλησιάσουν στο δάσος όπού κρυβόταν, έστελναν μπροστά τα παιδιά, διότι γνώριζαν ότι ο Άγιος μόλις τα δει, θα εμφανιστεί να παίξει μαζί τους .
  90. 90. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ-ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, θεωρείται προστάτης των χιονοδρόμων και των ορειβατών. Μάλιστα στην είσοδο του χιονοδρομικού κέντρου Βέροιας (Σέλι) υπάρχει εκκλησάκι αφιερωμένο σ’ αυτόν, το οποίο κτίστηκε πριν 15 χρόνια από τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας. Κάθε χρόνο στις 3 Ιανουαρίου, ήμερα γιορτής του Άγιου, το εκκλησάκι πανηγυρίζει , ψάλλεται αρχιερατική Θεία Λειτουργία και τελείται επιμνημόσυνη δέηση για τους χιονοδρόμους, που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα χιόνια.
  91. 91. Πηγές • http://www.google.gr/imgres?imgurl=http%3A %2F%2Fwww.patrastimes.gr%2Fimg%2Fpict ures%2F333DIMAS- p.jpg&imgrefurl=http%3A%2F%2Fwww.patra stimes.gr%2Farthro.php%3Fid%3D13010&h= 376&w=62 • Wikipedia
  92. 92. • http://filologikesidees.blogspot.gr/2013/03/normal-0-false- false-false-el-x-none-x_8.html?m=1 • https://jimagas.wordpress.com/2013/01/10/%CE%B5%CE %BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%85%CE %BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%C E%B9%CE%B7%CF%83%CE%B7- %CF%84%CE%BF%CF%85- %CE%B1%CE%B8%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B 9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85-2/ • http://www.clab.edc.uoc.gr/seminar/ptixiakes/elia/site/Koti nos.htm

×