Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

M.alexandros

5,196 views

Published on

Published in: Travel, Entertainment & Humor
  • Be the first to comment

M.alexandros

  1. 1. -1- Ένας Έλληνας στα βάθη της Ασίας Ο Μέγας Αλέξανδρος οφείλει το όνομά του στις κατακτήσεις του , οι οποίες, κατάτον 4ο αιώνα π.Χ. επέκτειναν την ελληνική αυτοκρατορία μέχρι την Ασία. Ηαπίστευτη στρατιωτική εκστρατεία του αποτελεί και μία εξερεύνηση του κόσμου.Μέσα σε μερικά χρόνια, ο Αλέξανδρος τριπλασίασε την επιφάνεια του τότε γνωστούκόσμου. Η αυτοκρατορία στα βάθη του ‘Νέου Κόσμου’ Έζησε από το 356π.Χ έως το 323π.Χ. Βασιλιάς της Μακεδονίας, από τουςμεγαλύτερους στρατιωτικούς της αρχαιότητας, γιος του Φιλίππου Β’ και τηςΟλυμπιάδας, κόρης του βασιλιά των Μολοσσών της Ηπείρου Νεοπτόλεμου. Μετά τηδολοφονία του πατέρα του, ανέβηκε στο θρόνο ως Αλέξανδρος Γ’. Ήτανπροικισμένος με σπάνια σωματική αντοχή και δύναμη και ακόμα πιο σπάνιο πνεύμα.Αγαπούσε την ιστορία και την ποίηση. Ο Όμηρος ήταν ο αγαπημένος του ποιητής καιστην Ιλιάδα βρήκε στο πρόσωπο που ονειρευόταν να μιμηθεί. Ο Φίλιππος φρόντισε Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  2. 2. -2-πολύ για τη διαπαιδαγώγησή του Αλεξάνδρου και το 343 κάλεσε στην Πέλλα, τονΑριστοτέλη για να τον μορφώσει. Ο Αλέξανδρος διατήρησε πάντα ένα βαθύ σεβασμόγια το δάσκαλό του, άσχετα με το πόσο τελικά κατόρθωσε να επιδράσει στηδιαμόρφωσή του. Μελετούσε τους τραγικούς και ποτέ του, ακόμα και στην περίοδοτων εκστρατειών του, δεν άφηνε τη μελέτη. Πριν γίνει βασιλιάς, σε ηλικία 16 ετών,όταν ο Φίλιππος τον είχε αφήσει επίτροπο του θρόνου, κατέπνιξε την επανάστασητης φυλής των Μαίδων. Οι συγκυρίες έφεραν τον Αλέξανδρο νωρίς στο θρόνο, και από τότε αρχίζει μιασειρά από γεγονότα που ανέδειξαν τις ικανότητες και την ευφυΐα του. Διακρίθηκε στημάχη της Χαιρώνειας το 338π.Χ, όταν ο Φίλιππος του είχε αναθέσει την αρχηγία τηςαριστερής πτέρυγας του στρατού. Μετά την δολοφονία του πατέρα του, το 336π.Χ,ανέβηκε στο θρόνο, σε ηλικία 20 ετών. Η κατάσταση, που επικρατούσε στοεσωτερικό της χώρας δεν ήταν καθόλου εύκολη. Στο εξωτερικό είχε να αντιμετωπίσειτην εξέγερση των Θρακών και των Τριβαλλών και τις κινήσεις των διάφορωνελληνικών πόλεων, που ήθελαν να αποκτήσουν την αυτονομία τους. Όσο καιρό ο Αλέξανδρος πολεμούσε στον βορρά, οι Θηβαίοι επαναστάτησαν καιπολιόρκησαν την μακεδονική φρουρά της Καδμείας, ενώ και στην Αθήνα και άλλεςπόλεις επικράτησε αναβρασμός που προκαλούσαν οι αντιμακεδονικοί διαδίδοντας ότιο Αλέξανδρος είναι νεκρός. Ο Αλέξανδρος με μια αστραπιαία πορεία, έφτασε σε επτάμέρες στην Θεσσαλία και σε ακόμη πέντε στην Βοιωτία. Εκεί, μετά από σύντομηαλλά δυνατή αντίσταση των Θηβαίων κατόρθωσε να τους υποτάξει. Τότε διέταξε τονθάνατο έξι χιλιάδων Θηβαίων, και να πουληθούν ως δούλοι οι υπόλοιποι τριάνταχιλιάδες κάτοικοι των Θηβών. Τη ίδια την πόλη την ισοπέδωσε, αφήνοντας όρθιαμόνο τους ναούς και το σπίτι του ποιητή Πίνδαρου. Οι μεγάλες μάχεςΑφού ο Αλέξανδρος, έλυσε όλα τα εσωτερικά προβλήματα και εδραίωσε τηνκυριαρχία του μακεδονικού κράτους, αποφάσισε να ξεκινήσει την εκστρατεία στηνΑσία, βάζοντας έτσι σε εφαρμογή τα σχέδια του Φιλίππου. Την άνοιξη του 334αφήνει αντιβασιλιά τον Αντίπατρο και ξεκινάει επικεφαλής 40.000 πεζών και 5.000ιππέων από την Πέλλα. Αφού πέρασε την Αμφίπολη, μέσα σε είκοσι μέρες φτάνειστη Σηστό, όπου συναντάει τον στόλο του και με αυτόν περνάει τον Ελλήσποντο. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  3. 3. -3-Φτάνοντας στην Τροία κάνει θυσία στην Αθηνά και στεφανώνει τον τάφο τουΑχιλλέα. Έτσι φτάνει η στιγμή της σύγκρουσης ανάμεσα στους Έλληνες και τουςΠέρσες, βασιλιάς των οποίων ήταν ο Δαρείος Γ΄ ο Κοδομανός, της δυναστείας τωνΑχαιμενιδών. Αν και ο στρατός των Περσών είναι πολύ μεγάλος και το περσικόκράτος πολύ πλούσιο, όμως του λείπει η οργάνωση, η πειθαρχία και η ομοιογένεια.ΤοΜάη του 334 γίνεται η πρώτη σύγκρουση στο Γρανικό ποταμό, όπου ο Αλέξανδρος,παρά τη γνώμη του Παρμενίωνα, επιτίθεται και νικάει τους Πέρσες. Από τα πρώταλάφυρα στέλνει αφιέρωμα στην Αθηνά 300 πανοπλίες με την επιγραφή:’Αλέξανδροςο Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων από των βαρβάρων των την Ασίακατοικούντων’ . Τους Έλληνες μισθοφόρους των Περσών τους έστειλε αιχμαλώτουςνα δουλεύουν στη Μακεδονία. Μετά τη νίκη του αυτή, ανακηρύσσει αυτόνομες καιανεξάρτητες τις ελληνικές πόλεις και έτσι εξασφάλισε την εύνοιά τους. Η Μακεδονική Φάλαγγα οπλισμένη με σάρισες I. Η μάχη στο Γρανικό Η παράταξη των στρατευμάτων Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  4. 4. -4- Ο Παρμενίων συμβούλευσε τον Αλέξανδρο να αναβληθεί η μάχη. Ο Αλέξανδρος,θεώρησε, παρατηρώντας την περσική παράταξη ότι με μάχη εκ παρατάξεως είχε υπέρτου όλες τις πιθανότητες και αποφάσισε να μη δώσει οποιαδήποτε ευκαιρίαοπισθοχώρησης στους Πέρσες για κατά τη διάρκεια της νύχτας. Σύμφωνα με τιςεντολές του στο κέντρο της δύναμης βρίσκονταν οι έξι τάξεις της φάλαγγας μεστρατηγούς τον Περδίκκα, τον Κοίνο, τον Αμύντα, τον Φίλιππο, τον Μελέαγρο καιτον Κρατερό. Δεξιά της φάλαγγας ήταν παρατεταγμένοι οι υπασπιστές υπό τονΝικάνορα του Παρμενίωνα. Κατόπιν έρχονταν οι σαρισοφόροι, οι Παίονες και η ίλητων συμμάχων από την Απολλωνία υπό τον Σωκράτη, και όλων αυτών στρατηγός οΑμύντας του Αρραβαiου. Μαζί τους ήταν συνταγμένοι οι υπόλοιποι σύμμαχοι, οιτοξότες και οι Αγριάνες ακοντιστές, όλοι υπό τον Φιλώτα, διαμορφώνοντας το δεξιόκέρας της παράταξης. Οι αριστερές πλευρές της φάλαγγας προστατεύονταν από τρειςδιαφορετικές μοίρες του ιππικού. Πρώτοι συντάχθηκαν οι Θράκες υπό τον Αγάθωνα,κατόπιν οι σύμμαχοι ιππείς υπό τον Φίλιππο του Μενέλαου και τέλος οι Θεσσαλοίιππείς υπό τον Κάλλα του Αρπάλου, διαμορφώνοντας το αριστερό κέρας. Ο ίδιος οΑλέξανδρος ανέλαβε τη στρατηγία της δεξιάς πτέρυγας, και έδωσε την αριστερή στονΠαρμενίωνα.Στην αντίπερα όχθη παρατάχθηκε κατά μήκος του ποταμού το περσικό ιππικό δεξιάοι Μήδοι και οι Βακτριανοί υπό τον Ρεομίθρη, αριστερά ο Μέμνων και οι γιοι του,μαζί με τον Αρσαμένη και τους ιππείς τους και στο μέσο οι Παφλαγόνες και οιΥρκανοί, υπό την αρχηγία του Αρσίτη και του Σπιθριδάτη. Τo περσικό, το ασιατικόκαι το ελληνικό πεζικό παρατάχθηκαν λίγο πιο πίσω, ως επιφυλακή, γιατί οι εχθροίήθελαν κυρίως με το ιππικό να αντιταχθούν στη διάβαση του Αλέξανδρου. Η τακτικήδύναμη των Περσών 20.000, περίπου, συγκροτείτο από ιππείς Μήδους, Βακτριανούς,Υρκανούς, Καππαδόκες και Παφλαγόνες ιππείς και άλλους τόσους Έλληνεςμισθοφόρους. Ως προς το πλήθος βέβαια το ιππικό ήταν υπέρτερο του ελληνικού, ενώαντίθετα το πεζικό, συγκροτημένο κυρίως από Έλληνες μισθοφόρους, ήταν κατώτεροτου ελληνικού, τουλάχιστον κατά τον Αρριανό, σύμφωνα με τον οποίο το μεν ιππικόέφθανε συνολικά στους 20.000, το δε πεζικό άλλες 20.000 γιατί άλλοι, αναφέρονταςαπίθανα πράγματα, ανεβάζουν τους εχθρούς γύρω στους 110.000, ο δε Ιουστίνος καιστους 600.000 Η έκβαση της μάχης Ο Αλέξανδρος μπήκε στο ποτάμι οδηγώντας τη δεξιά παράταξη κάτω από τουςήχους των σαλπίγγων και τις ιαχές προς τον Ενυάλιο Άρη. Προχωρούσαν λοξά, όπωςτους τραβούσε το ρεύμα, για να μην πέσουν πάνω τους οι Πέρσες παραταγμένοι σεσειρά, καθώς θα έβγαιναν, αλλά να τους χτυπήσει ο ίδιος όσο γινόταν κατά μέτωπο. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  5. 5. -5- Οι Πέρσες άρχισαν να ρίχνουν ακόντια στο σημείο όπου βγήκαν οι πρώτοιστρατιώτες του Αμύντα και του Σωκράτη. Εκείνοι που βρίσκονταν στο ψηλό σημείοτης όχθης έριχναν μέσα στο ποτάμι κι όσοι βρίσκονταν χαμηλότερα κατέβαιναν μέσαστο νερό. Οι ιππείς συγκρούονταν, καθώς οι Μακεδόνες έβγαιναν από το ποτάμι καιοι Πέρσες τους εμπόδιζαν. Οι πρώτοι πολεμούσαν με τα δόρατα και οι δεύτεροιέριχναν ακόντια. Οι Μακεδόνες σε τούτη την πρώτη επίθεση έχαναν χρόνο και είχαναρκετές απώλειες, καθώς αμύνονταν από αβέβαιο σημείο στο ποτάμι και οι Πέρσεςβρίσκονταν ψηλότερα. Σε αυτό το σημείο είχε παραταχθεί άλλωστε και το πλέοναξιόμαχο τμήμα του περσικού ιππικού. Μαζί του πολεμούσαν ο Μέμνων και ταπαιδιά του. Οι πρώτοι Μακεδόνες που συγκρούστηκαν με τους Πέρσες πολέμησανθαρραλέα, σώζοντας και τους υπόλοιπους που στράφηκαν προς τον επερχόμενοΑλέξανδρο. Εκείνος, οδηγώντας τη δεξιά παράταξη, επιτέθηκε πρώτος στους Πέρσες,στο σημείο που το ιππικό τους ήταν πυκνότερο και βρίσκονταν οι ηγεμόνες τους. Στομεταξύ, οι μακεδονικές φάλαγγες περνούσαν σχετικά εύκολα πια, η μια μετά τηνάλλη. Παρά το γεγονός ότι η μάχη διεξαγόταν πάνω στα άλογα, έμοιαζε περισσότερομε μάχη πεζικού. Τα άλογα συμπλέκονταν, οι στρατιώτες πολεμούσαν σώμα μεσώμα, οι Μακεδόνες προσπαθούσαν να σπρώξουν τους Πέρσες από την όχθη στηνπεδιάδα, οι Πέρσες προσπαθούσαν να εμποδίσουν τους Μακεδόνες να βγουν και νατους ρίξουν πάλι στο ποτάμι. Έσπασε πάνω στη μάχη το δόρυ του Αλέξανδρου. Ζήτησε άλλο από τον Αρέτη,ένα νεαρό της βασιλικής ακολουθίας. Σε δύσκολη θέση εκείνος, γιατί είχε σπάσει καιτο δικό του δόρυ και πολεμούσε σκληρά με το σπασμένο, το έδειξε στον Αλέξανδροκαι του φώναξε να ζητήσει άλλο. Τελικά κάποιος από τους συμμάχους, ο ΚορίνθιοςΔημάρατος του έδωσε το δικό του. Εκείνος το πήρε και μόλις είδε τον γαμπρό τουΔαρείου, τον Μιθριδάτη, να προσπαθεί να τους εμβολίσει με ένα τμήμα ιππικού,έτρεξε ο ίδιος μπροστά από τους άλλους και τον διαπέρασε με το δόρυ του. Τότε οΡοισάκης επιτέθηκε στον Αλέξανδρο και τον χτύπησε με την πάλα στο κεφάλι,σχίζοντας το κράνος του. Ο Αλέξανδρος τον σκότωσε, χτυπώντας τον στο στέρνο καιδιαπερνώντας με το δόρυ τον θώρακα του. Ο Σπιθριδάτης στο μεταξύ πλησίαζε τονΑλέξανδρο από πίσω κρατώντας υψωμένη την πάλα. Τον πρόλαβε, όμως, ο Κλείτος,ο επονομαζόμενος Μέλας και τον χτύπησε στον ώμο, κόβοντάς του το χέρι. Οι Πέρσες και τα άλογά τους βάλλονταν από παντού. Τους χτυπούσαν τα δόρατα,τους έσπρωχναν οι ιππείς ανακατεμένοι με τους ψιλούς. Έτσι τράπηκαν σε φυγή,πρώτα στο σημείο όπου πολεμούσε ο Αλέξανδρος. Μόλις έσπασε το κέντρο,παρέλυσαν και οι δύο πτέρυγες και τράπηκαν σε άτακτη φυγή. Σκοτώθηκαν περίπουχίλιοι Πέρσες ιππείς. Η καταδίωξη δεν κράτησε πολύ, γιατί ο Αλέξανδρος στράφηκεεναντίον των μισθοφόρων. Το πυκνότερο τμήμα τους είχε κρατήσει την αρχική τουθέση, γιατί η απρόσμενη εξέλιξη της μάχης τους έκανε να τα χάσουν. Ο Αλέξανδροςοδήγησε εναντίον τους τη φάλαγγα και διέταξε τους ιππείς να τους περικυκλώσουν.Τους κατέσφαξε μέσα σε λίγη ώρα. Δε σώθηκε κανένας, εκτός αν κάποιος τρύπωσεανάμεσα στους νεκρούς. Περίπου δύο χιλιάδες πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Σκοτώθηκαν Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  6. 6. -6-πολλοί ηγεμόνες των Περσών, ο Νιφάτης, ο Πετήνης, ο σατράπης της ΛυδίαςΣπιθριδάτης, ο ύπαρχος της Καππαδοκίας Μιθροβουζάνης, ο γαμπρός του ΔαρείουΜιθριδάτης, ο γιος του άλλου Δαρείου (του γιου του Αρταξέρξη) Αρβουπάλης, οκουνιάδος του Δαρείου Φαρνάκης, ο αρχηγός των μισθοφόρων Ωμάρης. Ο Αρσίτηςκατέφυγε μετά τη μάχη στη Φρυγία, όπου αυτοκτόνησε θεωρώντας τον εαυτό τουυπαίτιο της συμφοράς των Περσών. Από τους Μακεδόνες κατά την πρώτη επίθεση σκοτώθηκαν είκοσι πέντεσύμμαχοι. Ο Αλέξανδρος ανέθεσε στον Λύσιππο, τον μόνο γλύπτη που είχε τοδικαίωμα να κάνει και τη δική του προτομή, να τους φτιάξει χάλκινες προτομές, οιοποίες στήθηκαν στο Δίο. Σκοτώθηκαν ακόμη περίπου εξήντα ιππείς και τριάνταπεζοί. Ο Αλέξανδρος τους έθαψε την επόμενη μέρα με τα όπλα τους και άλλακτερίσματα. Η μάχη στο Γρανικό II. Η μάχη της Ισσού Ο δεύτερος θρίαμβος του Μεγάλου Αλεξάνδρου επί των Περσών μετά τονΓρανικό. Αυτή τη φορά, αντίπαλός του ήταν ο ίδιος ο βασιλιάς τους, Δαρείος Γ. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  7. 7. -7- Μετά τη Μάχη του Γρανικού και τη λύση του Γόρδιου Δεσμού, ο ΜέγαςΑλέξανδρος ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Μικράς Ασίας και στράφηκε προς τηΣυρία. Ο Δαρείος ανησύχησε και συγκρότησε -σύμφωνα με τον αρχαίο ιστορικόΑρριανό- ένα πανίσχυρο στρατό, αποτελούμενο από 600.000 πεζούς (ανάμεσά τουςκαι 30.000 Έλληνες μισθοφόροι), και 100.000 ιππείς. Οι αριθμοί φαντάζουνυπερβολικοί για τους σύγχρονους ιστορικούς, που υποστηρίζουν ότι η δύναμη τωνΠερσών δεν πρέπει να ξεπερνούσε τις 100.000 άνδρες. Επικεφαλής τους τέθηκε οίδιος ο Δαρείος, παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις των Ελλήνων συμβούλωντου. Η ώρα της μάχης Η αποφασιστική αναμέτρηση δόθηκε στις 12 Νοεμβρίου 333 π.Χ. στη στενήπεδιάδα, που ορίζεται από τον κόλπο της Ισσού και το όρος Ακμανός, κοντά στηνπόλη Ισσό της Κιλικίας (σημερινό Ισκεντερούν τηςΝοτιοανατολικής Τουρκίας). Ο Αλέξανδρος με τοένα τρίτο των δυνάμεων του Δαρείου εφάρμοσε τηνπροσφιλή του τακτική της λοξής φάλαγγας, όπωςκαι στη Μάχη του Γρανικού. Παρέταξε τις δυνάμειςτου στην αντίπερα όχθη του ποταμού Πινάρου, έτσιώστε να καλύπτουν όλο το πλάτος της εχθρικήςπαράταξης. Ο Δαρείος επανέλαβε το λάθος του Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  8. 8. -8-Γρανικού. Παρέταξε τον πολυπληθή στρατό του σε στενό χώρο κι έτσι δεν είχεπεριθώριο ελιγμών. Ο Αλέξανδρος διάβηκε πρώτος τον ποταμό και κατόρθωσε να αποκόψει τηναριστερή πτέρυγα του εχθρού. Αυτή υποχώρησε και άφησε ακάλυπτο το κέντρο,όπου η Μακεδονική φάλαγγα είχε διαρραγεί από τους Έλληνες μισθοφόρους, οιοποίοι τώρα πλήττονταν και από τα πλάγια. Ο Δαρείος πανικοβάλλεται καιτρέπεται σε άτακτο φυγή, συμπαρασύροντας και τον στρατό του. Στο πεδίο τηςμάχης ο Πέρσης μονάρχης αφήνει μητέρα και σύζυγο, οι οποίες αιχμαλωτίζονται,καθώς και πολλά λάφυρα. Μεγάλες ήταν οι απώλειες και για τους δύο αντιπάλους.Οι Πέρσες έχασαν 30.000 άνδρες και οι Μακεδόνες 7.000. Η νίκη του Αλεξάνδρου στην Ισσό εδραιώνει τη φήμη του ως μέγα στρατηλάτηκαι καταρρακώνει το ηθικό των Περσών. Στη συνέχεια θα καταλάβει τη Φοινίκη, τηνΠαλαιστίνη και την Αίγυπτο και έχοντας εξασφαλίσει τα νώτα του και τον έλεγχοόλης της Ανατολικής Μεσογείου θα στραφεί προς το εσωτερικό της Ασίας, όπου θααναμετρηθεί εκ νέου με τον Δαρείο στη Μάχη των Γαυγαμήλων. Γενικά από όλο εκείνο το στράτευμα δε διατήρησαν την παράταξή τους παρά μόνο4.000 άνδρες, εκείνοι που πέρασαν τον Ευφράτη με τον Δαρείο και 8.000 Έλληνεςμισθοφόροι οι οποίοι, κατόρθωσαν να διασωθούν στην Αίγυπτο με τον ένα τρόπο ήτον άλλο. Για να πετύχει αυτή τη νίκη, ο ελληνικός στρατός είχε απώλειες περί τους450 νεκρούς από το πεζικό και τους ιππείς και περίπου 4.500 τραυματίες. Έτσι έγινεη μάχη στην Ισσό, για την ακρίβεια η μάχη στον Πίναρο ποταμό. Μία τακτική εντέλεινίκη του Αλέξανδρου και όχι στρατηγική, καθώς δεν επιτεύχθηκε η βασική τουεπιδίωξη να κυριαρχήσει δια μιας σε ολόκληρη την Ασία. Ο Δαρείος διέφυγε καιπροσπαθούσε ήδη να οργανώσει μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Συνεπώς, το έπαθλοτης νίκης δεν ήταν η Βαβυλώνα και τα Σούσα επί του παρόντος, αλλά η παραλία τηςΜεσογείου και ιδιαίτερα η Φοινίκη. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  9. 9. -9- Ο Μέγας Αλέξανδρος στη μάχη της Ισσού http://www.youtube.com/watch?v=gJm2zAeVTfY III. Η μάχη των Γαυγαμήλων Η πλέον αποφασιστική μάχη που έδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος εναντίον τωνΠερσών. Έγινε την 1η Οκτωβρίου 331 π.Χ. στα Γαυγάμηλα, μία πεδινή περιοχή, τηνοποία μπορούμε να την προσδιορίσουμε σήμερα μεταξύ Μοσούλης και Αρμπίλ στοΙράκ. Μετά τη νίκη του επί του Δαρείου στην Ισσό (333 μ.Χ.), ο Αλέξανδρος δενεπεδίωξε να καταδιώξει τον Πέρση βασιλιά. Αντί αυτού, πορεύθηκε προς το Νότο,κατά μήκος των παραλίων της Μεσογείου, και στη συνέχεια προς τη Συρία. Τότεέστειλε τον Παρμενίωνα να καταλάβει τη Δαμασκό, όπου φυλάσσονταν οι θησαυροίτης Αυτοκρατορίας. Οι θησαυροί αυτοί ήταν απολύτως αναγκαίοι στους Μακεδόνες,καθώς θα έλυναν τα οικονομικά προβλήματα της εκστρατείας. Ο Δαρείος, από την πλευρά του, έστειλε απεσταλμένους στον Αλέξανδρο, μεσκοπό να τον πείσουν να αφήσει ελεύθερη τη βασιλική οικογένεια, η οποία είχεσυλληφθεί μετά τη Μάχη της Ισσού και να συναφθεί ειρήνη. Ο Αλέξανδρος τουςυπενθύμισε ότι είχε έλθει στην Ασία για να τους τιμωρήσει για τα αδικήματα πουείχαν διαπράξει οι πρόγονοί τους κατά των Ελλήνων και τους επισήμανε ότι αν ο Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  10. 10. - 10 -Δαρείος ήθελε κάτι, καλά θα έκανε να έρθει αυτοπροσώπως και να το ζητήσει απότον «Βασιλιά της Ασίας», όπως αποκαλούσε τον εαυτό του. Στο πεδίο της μάχης Ο Δαρείος, αφού απέτυχε να εξευμενίσει τον Αλέξανδρο, κατάλαβε ότι μόνο με ταόπλα θα μπορούσε να υπερασπίσει την αυτοκρατορία του. Συγκέντρωσε μια τεράστιαστρατιωτική δύναμη, αποτελούμενη από 1.000.000 πεζούς και 40.000 ιππείς, αν καιοι αριθμοί αυτοί είναι υπερβολικοί... Το σίγουρο είναι ότι ήσαν πολυπληθέστεροι τωνΜακεδόνων και των συμμάχων τους, που αριθμούσαν 40.000 οπλίτες και 7.000ιππείς. Στο στρατό του Δαρείου συμμετείχαν 20.000 Έλληνες μισθοφόροι, ενώδρεπανηφόρα άρματα και 50 πολεμικοί ελέφαντες συμπλήρωναν τον βαρύ οπλισμότου. Ο Πέρσης αυτοκράτορας διάλεξε την ανοιχτή πεδιάδα των Γαυγαμήλων,προκειμένου να αντιπαρατεθεί για δεύτερη φορά με τον Αλέξανδρο. Εκεί, η τεράστιαπερσική στρατιά θα μπορούσε να ελιχθεί με άνεση και να εκμεταλλευτεί τον όγκοτης. Ο Αλέξανδρος έφθασε στο πεδίο της μάχης στα τέλη Σεπτεμβρίου, αφού οιδυνάμεις του διάβηκαν τον Τίγρη και τον Ευφράτη, χωρίς να συναντήσουν τηνπαραμικρή αντίσταση. Στο πεδίο της μάχης, ο Δαρείος με τους επίλεκτους οπλίτες του κάλυπταν τοκέντρο της παράταξης του περσικού στρατού. Στην αριστερή πτέρυγα είχαντοποθετηθεί το ιππικό, με επικεφαλής τον σατράπη Βήσσο, και τα δρεπανηφόραάρματα. Στα δεξιά, ο σατράπης Μαζαίος είχε υπό τις διαταγές του δυνάμεις ιππικούκαι χιλιάδες μισθοφόρους, ανάμεσά τους και τους Έλληνες. Ο Αλέξανδρος ανέλαβετη δεξιά πτέρυγα του στρατεύματός του και ο Παρμενίων την αριστερή. Ο Αλέξανδρος εφάρμοσε ένα νέο στρατήγημα. Προκάλεσε το ιππικό των Περσώννα επιτεθεί πρώτο προς την πλευρά του, με σκοπό να εκμεταλλευθεί το κενό που θαδημιουργηθεί μεταξύ των γραμμών του εχθρού και να επιτεθεί στο κέντρο τηςπαράταξής τους, όπου βρίσκονταν ο Δαρείος με τους επίλεκτους οπλίτες του. Τηνυλοποίηση του σχεδίου θα αναλάμβαναν οι φάλαγγες και το ιππικό των Εταίρων, πουθα σχημάτιζαν μία μεγάλη σφήνα, με τον ίδιο τον Αλέξανδρο στην κορυφή. Το σχέδιο εκτελέσθηκε κατά γράμμα και ο Δαρείος βρέθηκε απομονωμένος, αφούο Βήσσος, που κατείχε την αριστερή πτέρυγα, αποκόπηκε και ετράπη σε φυγή.Ακολούθησε ο Δαρείος, τον οποίον, όμως, δεν καταδίωξε ο Αλέξανδρος, καθώς Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  11. 11. - 11 -επέλεξε να βοηθήσει τον Παρμενίωνα, που αντιμετώπιζε προβλήματα με τον Μαζαίοκαι τις δυνάμεις του. Όμως, ο Πέρσης σατράπης γρήγορα αντελήφθη το μάταιο τηςπροσπάθειάς του και υποχώρησε με τις δυνάμεις του. Οι Πέρσες άφησαν ανυπολόγιστο αριθμό νεκρών επί του πεδίου της μάχης, ενώ οιΜακεδόνες από 100 έως 3.000, σύμφωνα με τις διάφορες πηγές. Οι άνδρες τουΑλέξανδρου πήραν ως λάφυρα 4.000 τάλαντα από τη σκηνή του Δαρείου, το άρματου και το προσωπικό του τόξο, καθώς και τους πολεμικούς ελέφαντες, που δενέπαιξαν κανένα ρόλο στη μάχη. Ο Αλέξανδρος μπήκε θριαμβευτικά στη Βαβυλώνα και ανακηρύχθηκε «ΜεγάλοςΒασιλεύς». Ο Δαρείος κατέφυγε στα βουνά της Μηδίας, με σκοπό ναανασυγκροτήσει τον στρατό του και να επιτεθεί εκ νέου στον Αλέξανδρο. Δενπρόλαβε, καθώς ο Βήσσος, που εποφθαλμιούσε το θρόνο, τον έπιασε αιχμάλωτο καιτον σκότωσε το 330 μ.Χ. Ήταν, όμως, αργά γι αυτόν .Ο Αλέξανδρος ήταν οκυρίαρχος της Ασίας και της Μεγάλης Περσικής Αυτοκρατορίας. IV. Η μάχη στον Υδάσπη Ο Αλέξανδρος αφού ανακοίνωσε τα σχέδιά του πως θα στρεφόταν εναντίον τηςΙνδίας και αφού ενθουσίασε τους στρατιώτες του, ξεκίνησε στο τέλος της άνοιξης του327 π.Χ. από τη Βακτρία, για την τελευταία του μεγάλη μάχη. Το βασίλειο του Ταξίλου γειτόνευε με το βασίλειο του Πόρου, που απλωνότανανατολικά του ποταμού Υδάσπη. Τα δύο βασίλεια βρίσκονταν πάντα σε πολύ κακέςσχέσεις. Ο στρατηλάτης κατάλαβε ότι ο Πώρος δε σκόπευε να παραδοθεί και πως θααναγκάζονταν να δώσει μάχη. Τον Ιούνιο του 326 π.Χ. ο Αλέξανδρος έφυγε από τα Τάξιλα με 5.000 Ινδούς και40 ελέφαντες που του έδωσε ο βασιλιάς Τάξιλος για τον Υδάσπη. Η διάβαση του ποταμού ήταν δύσκολη αλλά τελικά έγινε με επιτυχία τον Ιούλιοτου 326 π.Χ., ώστε να ακολουθήσει μια μεγάλη μάχη μεταξύ του στρατού τουΑλεξάνδρου και του στρατού του Πώρου ο οποίος ανερχόταν σε 4000 ιππείς, 300άρματα, 200 πολεμικούς ελέφαντες και 30000 πεζούς. Οι Μακεδόνες αντιμετώπισανμε ευκολία το ιππικό του Πώρου και τελικά κατάφεραν να υπερισχύσουν στηνπρωτόγνωρη γι αυτούς μάχη εναντίον των ελεφάντων κερδίζοντας μια μεγάλη νίκη. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  12. 12. - 12 - Στις όχθες του Υδάσπη ίδρυσε δύο πόλεις, την Νίκαια και την Βουκεφάλα(προςτιμή του αλόγου του που πέθανε εκεί). Αφήνοντας τον Κρατερό να επιβλέπει τοχτίσιμο των πόλεων, συνέχισε την πορεία του και μετά από μια νίκη στα Σάγγαλα,σταμάτησε μπροστά στον ποταμό Ύφαση. Επιθυμία του Αλέξανδρου ήταν νασυνεχίσει περνώντας τον ποταμό και την έρημο που εκτεινόταν μετά από αυτόν,συνάντησε όμως την έντονη αντίδραση του στρατού του. Οι κουρασμένοι σωματικάκαι ψυχικά στρατιώτες του συγκεντρώθηκαν στο στρατόπεδο και φώναζαν ότι δενήθελαν να συνεχίσουν. Τελικά ο Αλέξανδρος αποφάσισε να επιστρέψει. Μετά απότελετές διαίρεσε σε τμήματα τον στρατό του και επέστρεψε στην Νίκαια και τηνΒουκεφάλα, και λαμβάνοντας ενισχύσεις από την Ελλάδα στράφηκε προς τον νότο.Ναυπήγησε στόλο και πλέοντας τους ποταμούς Υδάσπη και Ινδό, με τμήματα τουστρατού του στην αριστερή και δεξιά όχθη, έφθασε σε ένα σημείο όπου έδωσεφονική μάχη με τους Μαλλούς όπου και τραυματίστηκε. Τελικά έφτασε στην πόληΠάτταλα την οποία οχύρωσε και ανοικοδόμησε. Ο Αλέξανδρος στον Υδάσπη Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  13. 13. - 13 - Επιστροφή και άδοξο τέλος του Μεγάλου Θρύλου Για την επιστροφή ο Αλέξανδρος χώρισε το στράτευμά του σε τρία μέρη. Τοπρώτο με αρχηγό τον Κρατερό ακολούθησε πορεία προς την ΑλεξάνδρειαΑραχωσίας και μέσω της κοιλάδας του Ετύμανδρου εγκαταστάθηκε στην Καρμανίαόπου περίμενε τον Αλέξανδρο. Το δεύτερο ήταν ο στόλος, που με αρχηγό τονΝέαρχο, παρέπλευσε τις ακτές της Περσίας όπου βρίσκονταν οι χώρες των Ωρών,των Γεδρωσιών και των Ιχθυοφάγων. Το τρίτο μέρος του στρατεύματος με τονΑλέξανδρο ξεκίνησε από τα Πάτταλα (τέλη Αυγούστου 324 π.Χ.) για να διασχίσειτην έρημο της Γεδρωσίας. Οι σατράπες της επικράτειας έφεραν εκεί και 30.000 έφηβους Πέρσες που είχανεκπαιδευτεί και οπλισθεί μακεδονικά, τους οποίος ονόμασε «Επιγόνους».ΟΑλέξανδρος επέστρεψε στην Βαβυλώνα και άρχισε να οργανώνει τον περίπλου τηςΑραβίας και την εξερεύνηση των ακτών της Βόρειας Αφρικής. Λίγο πριν τηναναχώρηση για την Αραβία, στις 2 προς 3 Ιουνίου 323 π.Χ. συμμετείχε σε συμπόσιοέπειτα από το οποίο εκδήλωσε πυρετό, που διάρκεσε και τις επόμενες ημέρεςαναγκάζοντάς τον να μεταθέσει την ημερομηνία αναχώρησης. Μετά από μια σύντομηβελτίωση της υγείας του κατέρρευσε ξανά, χωρίς να μπορεί να περπατήσει ή ναμιλήσει. Η φήμη ότι είχε ήδη πεθάνει ανάγκασε τους στρατηγούς του να επιτρέψουνσε όλους τους στρατιώτες του να περάσουν από τον κρεβάτι του για να τονχαιρετίσουν. Μετά από δύο ημέρες πέθανε, στις 13 Ιουνίου 323 π.Χ. Λίγο πρινπεθάνει ρωτήθηκε σε ποιόν αφήνει την βασιλεία του και απάντησε «τω κρατίστω»,δηλαδή «στον δυνατότερο». Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  14. 14. - 14 - Ο θάνατος του Μεγάλου Στρατηλάτη Περίοδος της αντιβασιλείας Τον Ιούλιο του 323 π. Χ, ο Αντίπατρος αναγνωρίστηκε ως στρατηγόςαυτοκράτορας Ευρώπης. Έτσι διατήρησε όλες τις εξουσίες που είχε ως αντιβασιλέας,παρότι είχε μειωθεί το κύρος του από προηγούμενη απόφαση του Αλέξανδρου, μεσυμβασιλέα τον Κρατερό ο οποίος έφερε τον τίτλο του στρατηγού προστάτη τηςΒασιλείας. Κατά την επιστροφή του στη Μακεδονία, βρήκε τους Αθηναίους,Αιτωλούς και άλλους Έλληνες, εκτός των Βοιωτών και των Σπαρτιατών, να έχουναποστατήσει. Ακολούθησε ο Λαμιακός πόλεμος, με ήττα των Αθηναίων και τωνσυμμάχων τους. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  15. 15. - 15 - Επίλογος Η προσφορά του Αλέξανδρου στους τομείς της τέχνης, της πολιτικής και τουπολιτισμού είναι αδιαμφισβήτητη και διαχρονική. Παρ’ όλο που στο πέρασμα τουχρόνου οι κατακτήσεις του έσβησαν, το όνομά του έμεινε αθάνατο στους αιώνες. Γι’αυτό και η ιστορία τον ονόμασε επάξια ‘Μέγα’. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα
  16. 16. - 16 -ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : • Μέγας Αλέξανδρος, εκδόσεις ΑΛΜΑ 1987 • Papyrus Larousse Britannica εγκυκλοπαίδεια • Οι αρετές του πολέμου, εκδόσεις Πατάκη • Οι μεγάλες εξερευνήσεις, εκδόσεις Ρέκος Να εκφράσουμε τα θερμά μας ευχαριστήρια στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών και την καθηγήτριά μας κ. Κατερίνα Δωρή για την καθοδήγησή της και τις επισημάνσεις της. Από τους Αριστοτέλη Παναγιώτη Π. Και Χρήστο Φ. Το παρόν έγγραφο προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα

×