Vogels

559 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Vogels

  1. 1. Het hoogste punt van het dak van onze schuur is elf meter hoog. Bovenin de nok ligt een deur op twee balken en de gaten onder de uilenborden zijn dichtgemaakt met kippengaas. Hier woonde ooit een uil. Het verhaal gaat dat de vorige eigenaar wel eens levende kuikens kocht zodat de uilen wat te doen en te eten hadden. Nu er gaas voor de gaten zit, kunnen de uilen niet meer ín de schuur, zodat wij overlast van muizen hebben maar geen uilenballen. Ook de vogelwacht heeft gezien dat wij gaas voor de gaten hebben. Juist daarom belt de plaatselijke vogelwacht bij ons aan. Of wij in de schuur een uilenbak willen hebben. En dat alles in rap Fries. Ik vraag de man langzamer in het Fries te praten, ik versta het redelijk maar uilen- en vogeltaal is mij zelfs in het Nederlands vreemd, laat staan in het Fries…. Hij leent twee dakpannen om een mooi rond gat in te maken en monteert een gesloten uilenbak in de schuur, zodat ze wel hoog kunnen nestelen maar niet meer ín de schuur kunnen komen. Het wachten is op de lente.<br />Wanneer onze twee katten op een nacht twee vogels hebben gedood, zie ik dat een van de twee geringd is. Ik bel de vogelwacht wat te doen. Hij komt langs om me te vertellen wat voor vogels het zijn: een waterral en een watersnip. Hij raadt me aan de geringde vogel af te melden bij het Vogeltrekstation in Arnhem per internet. Ik geef aan bij “doodsoorzaak” dat de katten hem gegrepen hebben, datum en nog zo wat. Ik krijg een email terug dat deze waterral in september 2009 op Schiermonnikoog geringd is en toen nog geen 12 maanden oud was. Grappig, een nieuwe wereld gaat voor mij open. Jammer ook, want vooral de waterral schijnt hier een zeldzame vogel te zijn. De vogelwacht adviseert ons contact op te nemen met het Fries Natuurmuseum om ze daar te brengen en ze tot die tijd in de diepvries te leggen. Ik mail met de preparateur, hij wil de vogels heel graag hebben. Vandaag is het zover, we brengen de vogels naar de preparateur. Deze is net bezig met het opzetten van een ijsvogel en na ons komt iemand binnen met een reiger. Met het koude winterweer is het een komen en gaan van dode beesten. En ik maar denken dat wij zo bijzonder waren door een beestje te brengen. Het roodborstje van begin 2009 heb ik destijds weggegooid: dit zijn nieuwe ervaringen voor ons, de preparateur zegt dat weinigen weten dat zij graag dode beesten willen hebben. Na deze column misschien niet meer?<br />

×