Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΩΡΙΟΥ             από τηνΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ               του       Σπυρίδωνος Τρικο...
1821       ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ
Επανάστασις Αιτωλοακαρνανίας. — Εισβολή Ελλήνων εις Βραχώρι και κυρίευσις αυτού, Τεκέ, Πλαγιάς και Ζαπαντίου. — Μάχαι Μακρ...
Μάιος      Κατόπιν αυτών μετέβησαν εις το αυτό μέρος και ο        διοικητής και η φρουρά του Μεσολογγίου ησύχως, και την  ...
ετοποθετήθησαν ο μεν Μακρής μετά 700 Μεσολογγιτών,Ανατολικιωτών και Ζυγιωτών παρά τα γεφύρια του Αλαήμπεηπρος την πόλιν· ο...
δώσωμεν συνοδίαν έως εις το Μακρυνόρος εις ασφάλειάν          του, αν θέλη φιλικώς να φύγη». Αποτυχούσης της          επικ...
ε ι ς;» τον ηρώτησαν οι μπέηδες· «Κάμετε», τοις απεκρίθηψυχρά, «ό, τ ι - σ α ς - φ ω τ ί σ η - ο - θ ε ό ς», καιδιέταξεν α...
αντικρύ της αγίας Μαύρας τειχίδια του Τεκέ και τηςΠλαγιάς, και ταύτα μεν εκυρίευσε, τους δε εν αυτοίςάλλους εσκότωσε, και ...
εξ αιτίας του συμβάντος τούτου. Πέντε Έλληνες εφονεύθησαν        την ημέραν εκείνην, και δεκατρείς επληγώθησαν·        εφο...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΩΡΙΟΥ από την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ του Σπυρίδωνος Τρικούπη

3,558 views

Published on

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΩΡΙΟΥ

από την

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

του

Σπυρίδωνος Τρικούπη

  • Be the first to comment

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΩΡΙΟΥ από την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ του Σπυρίδωνος Τρικούπη

  1. 1. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΩΡΙΟΥ από τηνΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ του Σπυρίδωνος Τρικούπη
  2. 2. 1821 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ
  3. 3. Επανάστασις Αιτωλοακαρνανίας. — Εισβολή Ελλήνων εις Βραχώρι και κυρίευσις αυτού, Τεκέ, Πλαγιάς και Ζαπαντίου. — Μάχαι Μακρυνόρους και Πέτα. — Καταστροφή Καλαρρύτων και Συράκκου — Τα κατά το Καρπενήσι και το Ασπροπόταμον. — Αποτυχία της προς ελευθέρωσιν της Πάργας εκστρατείας.ΕΙΠΑΜΕΝ τας αιτίας δι ας εβράδυνε να κινηθή ηΑιτωλοακαρνανία, ως πλησιεστέρα των μεγάλων εχθρικώνδυνάμεων. Το πρώτον σύμπτωμα των ταραχών εκείνου τουμέρους εφάνη αρχομένου του Μαρτίου. Εστέλλετο εκΜεσολογγίου εις Ναύπακτον επί μετακομίσει ειςΚωνσταντινούπολιν ο συνήθης ετήσιος φόρος. Ο Μακρής,καταλαβών την Σκάλαν του Μαυρομμάτη, στενήν δίοδον προςτην Ναύπακτον, εκτύπησε την 5 Μαρτίου τους συνοδεύονταςτα χρήματα, και αυτούς μεν εφόνευσεν εκτός ενός, όστιςστραφείς εις το Μεσολόγγι ανήγγειλε το γεγονός, τα δεχρήματα ήρπασεν. Η τουρκική Αρχή της πόλεως εθεώρησε τοκοινόν του Μεσολογγίου ένοχον της πράξεως και υπεύθυνοντης αρπαγής και ελογομάχει μετά των προεστώτωναρνουμένων πάσαν ενοχήν και αποποιουμένων πάσαν απόδοσιν.Διήρκει η απαίτησις της Αρχής και η αποποίησις τωνπροεστώτων, ότε ήλθεν είδησις ότι υδραιοσπετσιωτικάπλοία κατέπλεαν όσον ούπω εις τον Κορινθιακόν κόλπον. Ηείδησις αύτη ηρέθισεν εις άκρον την φιλοτιμίαν τωνεισέτι υπό τον ζυγόν Μεσολογγιτών και έδωκεν αφορμήν νασυνέλθωσι μυστικώς οι προεστώτες και συσκεφθώσι περί τουπρακτέου. Ο διοικητής ηθέλησε να συλλάβη αυτούς εν τωδιοικητηρίω, όπου τον επεσκέπτοντο συνήθως την πρωίανεκάστης ημέρας· αλλ ούτοι υποπτεύσαντες, δεν τονεπεσκέπτοντο έκτοτε όλοι ομού.Εν τοις μεταξύ Μεσολογγίου και Ναυπάκτου χωρίοις, Γαλατάκαι Μποχωρίω, εστάθμευε τουρκική φρουρά. Διεδόθη λόγοςεκείναις ταις ημέραις ότι ήρχετο κατ αυτής ο ΚώσταςΧορμόβας μεθ ικανών παλληκαρίων· επί δε τω λόγω τούτωκατέφυγεν αύτη εις Μεσολόγγι. Την επιούσαν διεφημίσθηπάλιν ότι τα βουνά του Ζυγού εσκεπάσθησαν υπό κ λ ε π τώ ν καταβαινόντων εις κυρίευσιν του Μεσολογγίου. Όστιςφοβηθή, πιστεύει ευκόλως ό,τι επίφοβον ακούση· οι δε ενΜεσολογγίω ολίγοι Τούρκοι ευλόγως εφοβούντο, διότι είχανυπ όψιν τα εν Πελοποννήσω και εν τη Ανατολική Ελλάδισυμβάντα. Τοιουτοτρόπως προδιατεθειμένοι, ακούσαντες καιπιστεύσαντες τα λεγόμενα, παρέλαβαν εν ειρήνη και οιεντόπιοι και οι πάροικοι Τούρκοι τας γυναίκας και τατέκνα των, διεβιβάσθησαν διά της λίμνης αντικρύ τουΑνατολικού και μετέβησαν εις Βραχώρι μήτ ενοχλούντεςμήτ ενοχλούμενοι (α).
  4. 4. Μάιος Κατόπιν αυτών μετέβησαν εις το αυτό μέρος και ο διοικητής και η φρουρά του Μεσολογγίου ησύχως, και την 20 Μαΐου, καθ ην εφάνησαν εισπλέοντα τον κόλπον τα ελληνικά πλοία, κατέλαβαν οι Χριστιανοί το εγκαταλειφθέν διοικητήριον, ανεστήλωσαν την επαναστατικήν σημαίαν χαίροντες και αλαλάζοντες, εκάλεσαν τον έξω περιφερόμενον Μακρήν εις την πόλιν και ανήγγειλαν τοις προκρίτοις και οπλαρχηγοίς των άλλων μερών της Δυτικής Ελλάδος τα συμβάντα, προσκαλούντες αυτούς να κινηθώσι και προκαταλάβωσι τα στενά του Μακρυνόρους εις αντίκρουσιν πάσης δι εκείνου του μέρους εχθρικής εισβολής. Η πρόσκλησις εισηκούσθη, και ο μεν Μακρής εισήλθεν εις την πόλιν το μεσονύκτιον, και την επαύριον μετέβη εις Ανατολικόν, όπου ελθόντες προς αυτόν οι εντόπιοι Τούρκοι παρέδωκαν τα όπλα και ανεχώρησαν και αυτοί εις Βραχώρι συν γυναιξί και τέκνοις ανενόχλητοι. Οι δε οπλαρχηγοί και προεστώτες των άλλων μερών ητοιμάσθησαν, οι μεν να καταλάβωσι τα στενά του Μακρυνόρους, οι δε να πέσωσιν επί την Βόνιτσαν, και άλλοι να εκστρατεύσωσιν εις Βραχώρι και Ζαπάντι κατοικούμενα υπό πολλών Τούρκων. Το Βραχώρι, Εβραιοχώρι, ή Βλωχοχώρι, κείμενον εν τη επαρχία του Βλωχού εν μέσω πεδιάδος, ήτον η πρωτεύουσα του Καρλελίου, ήτοι του πλείστου μέρους της Αιτωλοακαρνανίας, και κατοικία πλουσίων και ισχυρών Τούρκων, ων αι μεγαλοπρεπείς οικίαι περιείχοντο ως επί το πλείστον εντός διπλού, ενίοτε δε και τριπλού, περιφράγματος· κατέφυγαν δ εκεί, καθώς είπαμεν, ως εις ασφαλές μέρος, οι εκ Μεσολογγίου και Ανατολικού αναχωρήσαντες Τούρκοι και άλλοι εξ άλλων γειτονικών μερών. Ευρίσκετο κατ εκείνον τον καιρόν εν τη πόλει ταύτην, ως μουτεσελήμης και δερβέναγας των Επαρχιών του Καρλελίου, ο Αλβανός Νούρκας Σέρβανης, έχων υπό την οδηγίαν του πολλήν και εκλεκτήν φρουράν εξ Αλβανών· κατά πρόσκλησιν δε αυτού αφίχθη εκεί και ο ομογενής του Ταχήρ - Παπούλιας, δερβέναγας και αυτός των Κραββάρων και του Αποκούρου· ώστε ήσαν εν τη πόλει, εντόπιοι και μη, χίλιοι Τούρκοι μάχιμοι, προσεκτικοί μεν και περιποιητικοί, προς τους έξω Έλληνας, ους εφοβούντο, βαρείς δε και απειλητικοί προς τους εντός, ους κατεφρόνουν. Οπλαρχηγός της επαρχίας του Βλωχού ήτον ο Αλεξάκης Βλαχόπουλος, όστις δεν έπαυεν, εξ ότου εξερράγη η επανάστασις εν Πελοποννήσω, ερεθίζων μυστικώς τους οπλαρχηγούς και προεστώτας των μερών εκείνων εις το να σχίσωσι το προσωπείον. Μετά δε τα εν Μεσολογγίω συμβάντα και τας εκείθεν προτροπάς απεφασίσθη ημέρα εκστρατείας εις Βραχώρι η 28. Κατά την απόφασιν δε ταύτην επλησίασαν την 26 και 27 οι μέλλοντες να εφορμήσωσιν οπλαρχηγοί και
  5. 5. ετοποθετήθησαν ο μεν Μακρής μετά 700 Μεσολογγιτών,Ανατολικιωτών και Ζυγιωτών παρά τα γεφύρια του Αλαήμπεηπρος την πόλιν· ο δε Σαδήμας, οπλαρχηγός του Αποκούρου,μετά 500 συνεπαρχιωτων του, και ο Γρίβας μετά 200, κατάτο Δογρί· ο δε Βλαχόπουλος εν τω παλαιοφρουρίω άνωθεντης πόλεως μετά 500 εκ της επαρχίας του καί τινων άλλωνεκ των υπό τον Τσόγκαν, οπλαρχηγόν της Βονίτσης. Την δε28, πριν φέξη, εισήλθαν πρώτοι οι υπό τον Μακρήν καιΒλαχόπουλον εκ διαφόρων μερών κραυγάζοντες καιτουφεκίζοντες. Ήτο ραμαζάνι, και οι Τούρκοι ήσαν όλοιέξυπνοι και έτρωγαν· ώστε, αφ ού ηκούσθησαν αι κραυγαίκαι οι τουφεκισμοί, οι κατοικούντες τα άκρα της πόλεωςΤούρκοι ήρπασαν τας γυναίκας και τα τέκνα των καιυπεχώρησαν εις τα ενδότερα αφήσαντες εστρωμένας καιαυτάς τας τραπέζας· οι δε Έλληνες ηύραν κενάς τας πρώταςοικίας, τας ελαφυραγώγησαν και τας έκαυσαν· προχωρούντεςδε και πάντοτε καίοντες απήντησαν οι εντεύθεν τουςεκείθεν μετ ολίγον εισβαλόντας συναδέλφους των·απήντησαν και τους κατοίκους του Βραχωρίου Χριστιανούςενόπλους κατά το μέρος όπου προεσχεδιάσθη να ευρεθώσι,και όλοι ομού έτρεξαν προς το κέντρον όπου ήσαν αιδυνατώτεραι οικίαι, και όπου ο Νούρκας, ο Ταχήρ -Παπούλιας και οι μπέηδες τους ανέμεναν έγκλειστοι. Εκείήρχισε σφοδρός και πεισματώδης αμοιβαίος τουφεκισμός·και αφ ού εξημέρωσεν, ευρέθησαν τέσσαρες Έλληνες νεκροίκαι πολλοί τραυματίαι. Οι δε Τούρκοι τόσον ήσαν πλήρειςθάρρους, ώστε ητοιμάσθησαν να επεξέλθωσι ερεθιζόμενοιδι αμοιβαίων ύβρεων. «Κ α ρ τ ε ρ ε ί τ ε - μ α ς - π αλ η ο ρ α γ ι ά δ ε ς», έλεγαν οι Τούρκοι. «Ε λ ά τ ε -β ρ ω μ ό σ κ υ λ α, α ν - ε ί σ θ ε - π α λ η κ ά ρ ια», τοις απεκρίνοντο οι Έλληνες.Εν ώ δε ελογομάχουν ομηρικώς προκαλούντες καιπροκαλούμενοι, ηκούσθησαν μακρόθεν πολλοί τουφεκισμοίπερί την α ώραν μετά την ανατολήν του ηλίου. Ήσαν δε οιπερί τον Σαδήμαν και τον Γρίβαν φθάσαντες την ώρανεκείνην και τουφεκίζοντες επί της εισελεύσεώς των. ΟιΤούρκοι εδειλίασαν, και απορούντες ηρώτων τους Έλληναςπόθεν τοις ήλθε τόση νέα δύναμις· «ά λ λ η - τ ό σ η - θα - μ α ς - έ λ θ η - α ύ ρ ι ον», απεκρίθησαν οιΈλληνες «κ α ι - α ν - δ ε ν - π ρ ο σ κ υ ν ή σ η τ ε -σ ή μ ε ρ ο ν, ό λ ο υ ς - θ α - σ α ς - κ ό ψ ω μ ε ν -α ύ ρ ι ο ν». Οι Τούρκοι εζήτησαν περί την μεσημβρίαν ναέλθωσιν εις λόγους μετά των Ελλήνων, και εισακουσθέντεςέστειλαν αξιωματικόν, ον οι Έλληνες εδέχθησανφιλοφρόνως, και ακούσαντες αυτόν λέγοντα εξ ονόματος τωνδερβεναγάδων και των μπέηδων ν απομακρυνθώσι καιησυχάσωσιν, «ειπέ», απεκρίθησαν, «τω δερβέναγα ότι ημείςήλθαμεν ν αποδιώξωμεν τους Τούρκους, και επειδή έχομενπαλαιάς σχέσεις προς αυτόν, είμεθα πρόθυμοι να τω
  6. 6. δώσωμεν συνοδίαν έως εις το Μακρυνόρος εις ασφάλειάν του, αν θέλη φιλικώς να φύγη». Αποτυχούσης της επικηρυκείας, η μάχη εξήφθη σφοδρότερα. Ο δε Νούρκας και οι εν τω διοικητηρίω εγκριτώτεροι μπέηδες τόσον εφοβήθησαν επί τη εφορμήσει, ώστε έφυγαν όλοι διά του όπισθεν μέρους και εκλείσθησαν εντός τινων γειτονικών οικιών· το δε εγκαταλειφθέν διοικητήριον εκυριεύθη υπό των Ελλήνων, ελαφυραγωγήθη και επυρπολήθη. Εγκατελείφθη μετ ολίγον και όλη η πόλις, και οι Τούρκοι περιωρίσθησαν εις πέντε ή έξ οικίας αφήσαντες και αυτάς τας τροφαποθήκας των. Εν τοσούτω συνέρρεαν καθημερινώς εις πολιορκίαν του Βραχωρίου Βαλτινοί και Ξηρομερίται. Την 30 ήλθεν ο Γιώτης αδελφός του οπλαρχηγού του Ξηρομέρου Γεωργάκη Βαρνακιώτου, του σημαντικωτέρου των οπλαρχηγών όλης της Δυτικής Ελλάδος· μετά τρεις ημέρας ήλθε και αυτός ο Βαρνακιώτης·Ιούνιος ώστε την 3 Ιουνίου συνηριθμούντο 4000 οι αυτόθι οπλοφόροι Έλληνες· αλλ έπασχαν έλλειψιν πολεμεφοδίων· εστενοχωρούντο δε και οι Τούρκοι έτι μάλλον καθ ημέραν, πάσχοντες και ούτοι έλλειψιν τροφών. Έπλεε κατ εκείνας τας ημέρας προς τον λιμένα των Πατρών αγγλικόν πλοίον εμπορικόν, φέρον υπό την ασφαλή σκέπην της ουδετέρας του σημαίας πολεμεφόδια εις πώλησιν. Κατά τύχην έμαθεν ο πλοίαρχος έξω του λιμένος του Μεσολογγίου τα του Βραχωρίου, και ην έπασχαν οι Έλληνες έλλειψιν πολεμοφοδίων, έρριψεν άγκυραν, απεβίβασε τα πολεμεφόδιά του και έν ελαφρόν κανόνι, και τα συνώδευσεν εις Βραχώρι όπου τα επώλησεν. Εφοδιασθέντες τοιουτοτρόπως οι Έλληνες εμάχοντο σφοδρότερον. Οι δε Τούρκοι, μη προσδοκώντες ταχείαν έξωθεν βοήθειαν εις λύσιν της πολιορκίας, διότι ήκουσαν ότι οι Έλληνες κατέλαβαν τα στενά του Μακρυνόρους, καταναλώσαντες και όλας σχεδόν τας τροφάς απεφάσισαν να συμβιβασθώσι και εζήτησαν δευτέραν συνέντευξιν. Ο Νούρκας, ως άνθρωπος γνωστός, τινών δε των οπλαρχηγών και φίλος, υπήγε προς αυτούς και εσυμβιβάσθη, αυτός μεν και οι συν αυτώ Αλβανοί να εξέλθωσι την επαύριον αβλαβείς και ένοπλοι υπό την συνοδίαν και εγγύησιν των Ελλήνων φέροντες και τα πράγματά των, οι δε λοιποί Τούρκοι να συνθηκολογήσωσιν ιδίως μετά των Ελλήνων, αν ήθελαν· τοις παρέδωκε δε ως όμηρον και τον υιόν του. Τοιουτοτρόπως ο αισχρός αντιπρόσωπος του σουλτάνου, παραβάς το προς αυτόν χρέος του και καταπατήσας την τιμήν του, εγκατέλειψε τους συμπάσχοντας ομοπίστους του επ ασφαλεία και ωφελεία μόνον εαυτού και των οικείων του. Αναιδής εις τους λόγους του και άτιμος εις τας πράξεις του, ειδοποίησε τους μπέηδας, επιστρέψας, ότι αυτός και οι Αλβανοί του θ ανεχώρουν την επαύριον επί συνθήκη. «Α μ - η μ ά ς - π ο ύ - μ α ς - α φ ί ν
  7. 7. ε ι ς;» τον ηρώτησαν οι μπέηδες· «Κάμετε», τοις απεκρίθηψυχρά, «ό, τ ι - σ α ς - φ ω τ ί σ η - ο - θ ε ό ς», καιδιέταξεν αυτούς και τους πλουσίους Εβραίους να τω φέρωσιτα πολύτιμά των πράγματα και τα χρήματα, ειπών ότιαρεστότερον τοις ήτο να τα επάρη αυτός ο φίλος τωνσήμερον, ή να τα επάρωσιν οι εχθροί των αύριον. Οιμπέηδες και οι Εβραίοι, ακούσαντες τους λόγους τούτους,απηλπίσθησαν, διότι έβλεπαν ότι επρόκειτο να γυμνωθώσισήμερον υπό των φίλων των, και να πέσωσιν αύριον γυμνοίεις χείρας των εχθρών των· υπείκοντες δε εις την ανάγκηνέδωκαν μεν πολλά των πολυτίμων πραγμάτων τω Νούρκα, αλλειδοποίησαν κρυφίως τους γνωρίμους των οπλαρχηγούςΈλληνας διά τινος Εβραίου, ότι ο Νούρκας τους επήρεν όσασκοπόν είχαν να τοις δώσωσιν εις λύτρωσίν των. Οιοπλαρχηγοί ειδοποίησαν τον Νούρκαν, ότι έμαθαν ταςπράξεις του, και διελάλησαν εν τη πόλει, ότι όστιςΑλβανός, μικρός ή μεγάλος, εφωράτο επί της εξόδου απάγωνοποιουδήποτε είδους πράγματα των εντοπίων Τούρκων ήΕβραίων θα εφονεύετο ως παραβάτης του συμβιβασμού. ΟΝούρκας απεκρίθη, ότι έτοιμος ήτο ν αποδώση αυτόςπρώτος όσα επήρε, και να υποβληθή και υποβάλη και όλουςτους συντρόφους του, την επαύριον επί της εξόδου ειςψηλάφησιν· περί δε τα μεσονύκτιον εδραπετέυσε μεθ όληςτης συνοδίας του απάγων όσα ήρπασεν. Οι μπέηδεςεγνωστοποίησαν αμέσως την δραπέτευσίν του, και οιΈλληνες έστειλαν εις καταδίωξιν τον Κώσταν Βλαχόπουλονκατά το Μακρυνόρος. Ο Νούρκας ανέβη δρομαίως τηνεπαρχίαν του Καρπενησίου, προθέμενος να μεταβή ειςΠατρατσίκι· αλλ έπεσε και αυτός, έπεσαν και όσα ήρπασενεις χείρας των αδελφών Γιολδασαίων, οπλαρχηγών τουΚαρπενησίου, ειδοποιηθέντων εν καιρώ περί τηςδραπετεύσεώς του και προκαταλαβόντων τας διόδους. Ούτωςη θεία δίκη επαίδευσε τον παραβάτην των καθηκόντων τουκαι τον προδότην των ομοθρήσκων του. Οι δε εν ΒραχωρίωΤούρκοι και Εβραίοι παρεδόθησαν την 9 επί ασφαλεία ζωήςκαι τιμής· και οι μεν μπέηδες δεν εκακόπαθαν, ως υπό τηνπροστασίαν των δυνατών οπλαρχηγών, και ουδείς των άλλωνΤούρκων εφονεύθη· οι δε Εβραίοι υπέφεραν τα πάνδεινα,και οι πλείστοι εφονεύθησαν ανηλεώς επί προφάσει, ότι οιομόπιστοί των έσυραν εις τας οδούς τηςΚωνσταντινουπόλεως το σώμα του πατριάρχου, και κατεμήνυαντους κρυπτομένους Χριστιανούς. Τοιουτοτρόπως Χριστιανοίκαι Τούρκοι εφάνησαν επί της επαναστάσεως πολλάκιςμαθηταί ενός και του αυτού σχολείου, αλλά σχολείουτουρκικού διδάσκοντος να παιδεύωνται διά πταίσματα άλλωνοι μη πταίσαντες.Καθ ην δε ημέραν επάτησαν οι Έλληνες το Βραχώρι, έπεσεκαι ο Τσόγκας αίφνης επί τους ολίγους Τούρκους τουςκατέχοντας τα επί της δυτικής εσχατιάς της Ακαρνανίας
  8. 8. αντικρύ της αγίας Μαύρας τειχίδια του Τεκέ και τηςΠλαγιάς, και ταύτα μεν εκυρίευσε, τους δε εν αυτοίςάλλους εσκότωσε, και άλλους απέστειλεν εις Άρταν επίανταλλαγή· προσέβαλε μετά ταύτα και την πόλιν τηςΒονίτσης και την επάτησεν έρημον μείνασαν, διότι οι μενκάτοικοι αυτής Χριστιανοί έφυγαν προ της εισβολής του,οι δε Τούρκοι εκλείσθησαν εν τω φρουρίω της. Μη δυνηθείςδε να την διατηρήση, ως πολεμούμενος άνωθεν, τηνεγκατέλειψεν.Οι Έλληνες αφ ού εκυρίευσαν το Βραχώρι, εγκατέστησανπροσωρινήν Αρχήν και εστράτευσαν προς το Ζαπάντι, μικράνκωμόπολιν, όλην υπό Τούρκων κατοικουμένην και τρίατέταρτα της ώρας απέχουσαν του Βραχωρίου. Βλέποντες οιεν αυτή Τούρκοι τα κατά το Βραχώρι προείδαν τι τοιςέμελλεν· αλλά προσδοκώντες πάντοτε βοήθειαν παρά του ενΆρτη οθωμανικού στρατού περιετειχίσθησαν εκ του προχείρουκαι ητοιμάσθησαν εις αντίστασιν· ωχύρωσαν και δύο ζαμίακαι τέσσαρας δυνατούς πύργους και τους περιετάφρευσαν.Τριακόσιοι ήσαν οι πολεμισταί, εν οις καί τινες Αλβανοί,και δις απέρριψαν τας περί παραδόσεως προτάσεις τωνΕλλήνων. Την δε 16 εφορμήσαντες οι Έλληνες απεκρούσθησανκαι μεγάλως εβλάφθησαν· μετέφεραν τότε δύο κανόνια εκΜεσολογγίου, αλλ ουδ εξ αυτών ωφελήθησαν διά τηναπειρίαν των κανονοβολιστών και την έλλειψιν καταλλήλωνσφαιρών· μετά ταύτα κατεσκεύασαν πύργον υψηλόν καιεκείθεν εκτύπουν τους εχθρούς· αλλά και ούτως ούτε τουςέβλαπταν ούτε τους εφόβιζαν· ήνοιξαν υπόνομον, τηνάναψαν την 18, κατηδάφισαν μέρος του περιτειχίσματος καιεφώρμησαν συγχρόνως πολλαχόθεν, αλλ αντεκρούσθησαν καιτότε υπό των ολίγων αντιπάλων, φανέντων τόσον ανδρείων,ώστε μετά την έφοδον και την αποτυχίαν των Ελλήνωνεξήλθαν πολλαχόθεν ξιφήρεις και έτρεψαν οι ολίγοι τουςπολλούς εις φυγήν. Κατά δε την έξοδον ο Βλαχόπουλος,απομείνας μετά τινων εν τη θέσει του, είχεν έμπροσθέντου έν μικρόν κανόνι, και οι Τούρκοι ώρμησαν υπό τοναρχηγόν των Ισούφην Σουλευκάραγαν να το αρπάσωσιν· ήλθανδε τόσον πλησίον, ώστε εφόνευσαν ένα εκ των φυλασσόντωναυτό· αλλ εν ώ κατεγίνοντο να σκυλεύσωσι τον φονευθέντα,ο Βλαχόπουλος ετουφέκισεν ένδοθεν του προμαχώνος τουευστόχως και έρριψε νεκρόν τον Σουλευκάραγαν,διακρινόμενον διά της χρυσής ενδυμασίας του. Τότε οιπρος εκείνο το μέρος Τούρκοι εκύκλωσαν τον νεκρόν,αγωνιζόμενοι να τον σηκώσωσιν υπό το πυρ των εχθρών, αλλάδεν το κατώρθωσαν, διότι μετά το συμβάν τούτο επανήλθαντινες των φυγόντων Ελλήνων εις ην κατείχαν οι περί τονΒλαχόπουλον θέσιν και σφοδρώς κτυπούντες τους εφορμώνταςΤούρκους και φονεύοντες τους ηνάγκασαν να επανέλθωσινεντός του περιτειχίσματός των άπρακτοι· υπεχώρησαν δεσυγχρόνως εντός αυτού και οι λοιποί εκ των άλλων μερών
  9. 9. εξ αιτίας του συμβάντος τούτου. Πέντε Έλληνες εφονεύθησαν την ημέραν εκείνην, και δεκατρείς επληγώθησαν· εφονεύθησαν και δεκαοκτώ Τούρκοι. Οι Έλληνες κατά τα διδάγματα των αυθεντών και διδασκάλων των έκοψαν τας κεφαλάς των φονευθέντων και τας εκρέμασαν έξωθεν του πύργου των κατέναντι των πολιορκουμένων δυστυχών συγγενών των. Οι δε Τούρκοι, στερηθέντες του αρχηγού και μηδεμίαν βλέποντες έξωθεν βοήθειαν, έχασαν και τας ελπίδας και το θάρρος και παρεδόθησαν την επαύριον επί ασφαλεία τιμής και ζωής, παρέδωκαν και τα όπλα και δεν εκακόπαθαν· και οι μεν εντόπιοι διεσπάρησαν όπου ηθέλησαν, οι δε Αλβανοί εστάλησαν διά του Μακρυνόρους εις Άρταν ασφαλείς, αλλ άοπλοι.Σημείωση:Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. Κατά τα άλλα έχειδιατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. Λέξεις με έντονους χαρακτήρεςπερικλείονται σε &. Σε διάφορα μέρη, στο περιθώριο, το βιβλίο είχε την ένδειξητου μήνα του γεγονότος. Έβαλα την ένδειξη κάπου κοντά στην ένδειξη τουπεριθωρίου, ξεκινώντας κάθε φορά καινούργια παράγραφο

×