Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Θέμα Δ- κυρίου Γιώργου Μιχαηλίδη. Λύση: Φάνης Μαργαρώνης

945 views

Published on

O κύριος Γιώργος Μιχαηλίδης δημοσίευσε στη σελίδα του στο facebook (εδώ: https://www.facebook.com/levmige) ένα εξαιρετικό Δ θέμα. Αυτή είναι μια προτεινόμενη λύση από εμένα.

Published in: Education
  • Be the first to comment

Θέμα Δ- κυρίου Γιώργου Μιχαηλίδη. Λύση: Φάνης Μαργαρώνης

  1. 1. ΘΕΜΑ Δ - Κύριος Γιώργος Μιχαηλίδης Επίλυση: Φάνης Μαργαρώνης
  2. 2. ΘΕΜΑ Δ – Γιώργος Μιχαηλίδης Επίλυση: Φάνης Μαργαρώνης _____________________________________________________________________________________________ Δ1. Είναι x 0 x 0 f (x) 1 f (x) 1 f '(0) f '(0) 2017 lim lim x x 2017→ → − − =⋅ ⇔ = Έστω συνάρτηση f (x) 1 (x) f (x) x (x) 1 x − φ = ⇔ = ⋅φ + , και x 0 f '(0) lim (x) 2017→ φ = . Οπότε : [ ]x 0 x 0 f '(0) limf (x) lim x (x) 1 0 1 1 2017→ → = ⋅φ + = ⋅ + = . Επειδή η f είναι συνεχής, θα ισχύει: x 0 f (0) limf (x) 1 → = = . Οπότε η αρχική σχέση γίνεται: x 0 f (x) f (0) f '(0) 2017 lim f '(0) 2017 f '(0) f '(0) 0 x 0→ − = ⋅ ⇔ = ⋅ ⇔ = − Άρα, πράγματι, η εφαπτομένη της Cf στο σημείο Α(0,f(0)) είναι παράλληλη στον άξονα x’x. Δ2. Ισχύει: ( ) 2 3f (x) 1 f ''(x) 6x 8+ = + (1) , για x≥0. Οι f και f ‘ είναι συνεχείς ως παραγωγίσιμες. Είναι 2 6x 8+ >0 για κάθε x≥0, επομένως συμπεραίνουμε άμεσα από την (1) ότι: • Η συνάρτηση ω(x)=3f(x)+1≠0 για κάθε x≥0. • f ''(x) 0≠ για κάθε x≥0. • ω(x) και f ''(x) : ομόσημες στο [0,+∞) Όμως η ω(x) είναι συνεχής , ως αποτέλεσμα συνεχών, και αφού ω(x)≠0 , θα διατηρεί σταθερό πρόσημο. Επίσης ω(0)=3f(0)+1=4>0, οπότε ω(x)>0 στο [0,+∞). Συνεπώς f ''(x) 0> για κάθε x≥0, άρα : • η f θα είναι κυρτή και • ηf '(x) θα είναι γνησίως αύξουσα στο [0,+∞). Επίσης f ‘(0)=0, άρα: για f ' x 0 f '(x) f '(0) 0≥ ⇔ ≥ =  . Οπότε η f θα είναι γνησίως αύξουσα. [1]
  3. 3. Δ3. α) 23f (x) 1 0 6x 8 A ό (1) f ''(x) 3f (x) 1 + > + π ⇔ = + (1α) Αρκεί να δείξω ότι : 2 2(1 ) 2 2 26x 8 3x 4 2f ''(x) 3x 4 2 3x 4 4 3x 4 3f (x) 1 3f (x) 1 α + + < + ⇔ < + ⇔ < + + + 2 3x 4 0 3f (x) 1 0 4 3f (x) 1 f (x) 1 + > + > ⇔ < + ⇔ > , που ισχύει, αφού είναι: f x 0 f (x) f (0) 1> ⇔ > =  . β) Η εξίσωση ισοδυναμεί με: 4 8 2 2 4 2x x 2f (x) 2x 2f (x ) 2x g(x) g(x ) 4 4 − − = − − ⇔ = (2) , όπου 4 2x g(x) 2f (x) 2x 4 = − − , x ≥ 0. και 3 g'(x) 2f '(x) x 4x= − − και 2 g''(x) 2f ''(x) 3x 4 0= − − < για κάθε x>0, από ερώτημα (α). Η g’ είναι συνεχής στο [0,+∞) , ως αποτέλεσμα πράξεων μεταξύ συνεχών, επομένως θα είναι g’ γνησίως φθίνουσα . Επίσης g’(0)=2f ‘(0)=0 ‘Aρα θα είναι: για x≥0⇔g’(x)≤g’(0)=0. Η g είναι συνεχής στο [0,+∞) ως αποτέλεσμα πράξεων συνεχών συναρτήσεων, επομένως θα είναι γνησίως φθίνουσα , άρα και 1-1. Τότε η εξίσωση: 1 1 2 (2) x x − ⇔ = ⇔ x=0 ή x=1. Δ4. Έχουμε: ( ) 2 2 (1) 3f (x) 1 f ''(x) 6x 8 3f (x)f ''(x) f ''(x) 6x 8⇔ + = + ⇔ + = + Από την (1α) προκύπτει ότι και η f ''(x)είναι συνεχής, άρα έχουμε ισότητα συνεχών συναρτήσεων. Οπότε: ( ) 1 1 1 2 0 0 0 1 13 00 f '(0) 0 1 0 3f (x)f ''(x)dx f ''(x)dx 6x 8 dx 3 f (x)f ''(x)dx f '(1) f '(0) 2x 8x 3 f (x)f ''(x)dx f '(1) 10 = + = +  ⇔ ⋅ + − = +  ⇔ ⋅ + = ∫ ∫ ∫ ∫ ∫ (3) [2]
  4. 4. Είναι : [ ] ( ) ( ) f '(0) 01 1 11 2 2 00 0 0 f (x)f ''(x)dx f (x)f '(x) f '(x) dx f (1)f '(1) f '(x) dx = = − = −∫ ∫ ∫ . Τότε: ( ) 1 2 0 (3) 3f (1)f '(1) f '(1) 10 3 f '(x) dx⇔ + = + ∫ (3α) Πρόσθετα, είναι προφανώς: ( ) 2 f '(x) 0≥ και η f ‘ όχι παντού μηδέν, αφού είναι γνησίως αύξουσα και άρα f ‘(x)>0 για x>0, άρα ( ) 1 2 0 f '(x) dx 0>∫ (4). Ενώ η (1) για x=1 γίνεται: ( ) 14 3f (1) 1 f ''(1) 14 3f (1) 1 f ''(1) + ⋅ = ⇔ = − (5). Τότε: ( ) ( ) ( ) (5) 1 2 0 1 2 0 1 2 0 14 (3 ) 1 f '(1) f '(1) 10 3 f '(x) dx f ''(1) f '(1) 14 f '(1) f '(1) 10 3 f '(x) dx f ''(1) f '(1) 5 3 5 f '(x) dx , λόγω της (4). f ''(1) 7 14 7   α ⇔ − + = +    ⇔ − + = + ⇔ = + ⋅ > ∫ ∫ ∫ Απαντήσεις στα εναλλακτικά ερωτήματα: Δ5. α) Θα δείξω ότι: f(x) 1 xf '(x)− ≤ , για x≥0. Για x=0 ισχύει ως ισότητα. Για x>0 αρκεί να δείξω ότι: f (x) 1 f '(x) x − < . Η f είναι παραγωγίσιμη στο [0,x] επομένως ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Θεωρήματος Μέσης Τιμής. Έτσι θα υπάρχει τουλάχιστον ένα ξ∈(0,x) τέτοιο, ώστε: f (x) f (0) f (x) 1 f '( ) x 0 x − − ξ= = − . Τότε: f ' f (x) 1 x f '( ) f '(x) f '(x) x − ξ < ⇔ ξ < ⇔ <  . Επομένως ισχύει το ζητούμενο. [3]
  5. 5. β) Η εξίσωση ισοδυναμεί με: x x x 1 f 1 f (e ) 1 1x (e ) 1e x x   − −   = ⇔ θ = θ    (6) , όπου f (x) 1 (x) x − θ = , με x>0. Η θ(x) είναι παραγωγίσιμη στο (0,+∞) ως αποτέλεσμα παραγωγίσιμων, με: 2 f '(x) x f (x) 1 '(x) x ⋅ − + θ = . Όμως από το ερώτημα Δ5α προκύπτει ότι θ’(x)>0 , επομένως η θ(x) είναι γνησίως αύξουσα, άρα 1-1. Τότε για την εξίσωση έχουμε: 1 1 x x1 (6) e xe 1 0 x − ⇔ = ⇔ − = Θέτω h(x)= x xe 1− , Ah=(0,+∞), παραγωγίσιμη στο (0,+∞) με x x h '(x) e xe 0= + > , για κάθε x>0. Άρα η h θα είναι γνησίως αύξουσα στο (0,+∞), με h(A)=(-1,+∞), αφού: • xx x x lim h(x) lim 1 1 e−→−∞ →−∞   = − =−    , επειδή: x xx dlH x x 1 lim lim 0 e e −∞ +∞ − −→−∞ →−∞ = = − • ( )x x x lim h(x) lim xe 1 →+∞ →+∞ = − = +∞. To 0∈h(A), επομένως θα υπάρχει xo∈A τέτοιο, ώστε h(xo)=0. Ενώ το xo θα είναι μοναδικό, αφού η h είναι γνησίως αύξουσα στο Α. Άρα η αρχική εξίσωση έχει μοναδική λύση το xo στο διάστημα (0,+∞). γ) Θα δείξω ότι : 1 0 1 f (1) 1 f (x)dx 2 + < <∫ . • Έχουμε f(x)>1 , από ερώτημα Δ3α. Επομένως προκύπτει: 1 1 1 0 0 0 f (x)dx 1dx f (x)dx 1> ⇔ >∫ ∫ ∫ • Επίσης από ερώτημα Δ5α ισχύει: f(x) 1 xf '(x)− ≤ και ισοδύναμα: f(x) 1 xf '(x)≤ + Οπότε προκύπτει: [ ] 1 1 1 1 11 00 0 0 0 0 f (x)dx 1dx xf '(x)dx f (x)dx 1 xf (x) f (x)dx< + ⇔ < + − ⇔∫ ∫ ∫ ∫ ∫ 1 1 0 0 1 f (1) 2 f (x)dx 1 f (1) f (x)dx 2 + ⇔ < + ⇔ <∫ ∫ . Οπότε και προκύπτει το ζητούμενο.∎ [4]

×