Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

2

Share

Jozef Tischner

Poeci nie zjawiają się przypadkiem - Ewa Białek

Related Books

Free with a 30 day trial from Scribd

See all

Related Audiobooks

Free with a 30 day trial from Scribd

See all

Jozef Tischner

  1. 1. ...w oparciu o współczesną poezję i prozę literacką ...próba interpretacji słów
  2. 3. <ul><li> Kiedy rodzi się człowiek rodzice nadają mu imię. Od tego momentu całe jego życie będzie pieczętowane tym osobistym znakiem. Istnieje powszechne przekonanie, że imię wyraża pewną siłę, która mocno identyfikuje się z osobą, która je nosi. (...) W fenomenologii ks. Józefa Tischnera – otwiera ono horyzont  sensu, którego granice pozwalają nam zrozumieć «kim jest» i «co może» człowiek. </li></ul><ul><li>Dopiero w tej przestrzeni sensu widzimy wyraźne miejsce dla człowieka. Tutaj (i nigdzie indziej) jest on zdolny do pozyskania samowiedzy, która rozwiązuje wszystkie wątpliwości. Tutaj może powiedzieć o sobie: «jestem niczym», albo: «mam miejsce wśród innych ludzi». </li></ul>Eligiusz Dymowski
  3. 4. Eligiusz Dymowski <ul><li>Moja egzystencja  to nie pusta wyobraźnia bez światła ani świt dojrzewającego drzewa cierpkich owoców  życia moja egzystencja to systematyczny bieg czasu ku Nadziei </li></ul>
  4. 5. Adam Ziemianin <ul><li>Ja Newton małego miasteczka uczę moje jabłka spadać niedaleko od jabłoni I oto złota reneta dostojnie siada w fałdach królewskiego płaszcza a płonki bębnią po izbie czeladnej Ale najwięcej kłopotu mam z szarą renetą którą straszy królewski błazen opowieścią o grzesznej rajskiej siostrze Nie mogę jej przekonać że raju już nie będzie </li></ul>
  5. 6. Lesław Falecki <ul><li>Ty - nigdy nie byłaś Ewą - ja nigdy Adamem I pewnie dlatego tak po drodze nam było do sadu gdzie dojrzewał już owoc - niepodzielny dla dwojga </li></ul>
  6. 7. Lesław Falecki <ul><li>Z tego samego drzewa gałęzie moje - sok z gleby tej samej </li></ul><ul><li>I tylko owoce dojrzałe za wcześnie </li></ul><ul><li>I tylko liście muśnięte ostrzem - drżą kiedy słowo uderza zbyt głośno </li></ul>
  7. 8. Zbigniew Barteczka <ul><li>zobaczyłeś sklepienie nieba zrozumiałeś czym jest wieczność owoc poznania dobrego i złego ponownie zerwałeś z drzewa porzucając szatę doskonałości poznałeś istotę człowieczeństwa ciężar samotności dźwigałeś na plecach objawienia </li></ul>
  8. 9. Lesław Falecki <ul><li>Na pniu drzewa usiądźmy, może uda się jeszcze - płacz korzenia usłyszeć </li></ul>
  9. 10. Jan Paweł II <ul><li>Drzewo wiadomości dobrego i złego wyrastało nad brzegami rzek naszej ziemi, wyrastało wraz z nami przez wieki, wrastało w Kościół korzeniami sumień. Nieśliśmy owoce, które ciążą i które wzbogacają. Czuliśmy, jak głęboko rozszczepia się pień, choć korzenie wrastają w jeden grunt... Historia warstwą wydarzeń powleka zmagania sumień. W warstwie tej drgają zwycięstwa i upadki. Historia ich nie pokrywa, lecz uwydatnia... Czyż może historia popłynąć przeciw prądowi sumień? </li></ul>
  10. 11. Adam Ziemianin <ul><li>Jabłonie do pasa bielone Przy nadziei wiernie stoją A zimowe prześcieradła Cicho żeglują po ogrodzie Pływa wśród nich matka Która tym sposobem Zarabia na niebo Ojciec natomiast zręcznie Oprawia królika na obiad Co przy większej odległości Wygląda jakby wyciągał go Z cylindra Ładna dziś pogoda Godzę się z bratem </li></ul>
  11. 12. Zbigniew Barteczka <ul><li>z jednego drzewa wyrośliśmy, wspólne łączą nas korzenie czego nie pojmuje rozum, serce otoczy swoją dobrocią </li></ul>
  12. 13. Jan Paweł II <ul><li>Człowiek nie jest tylko sprawcą swoich czynów, ale przez te czyny jest zarazem w jakiś sposób &quot;twórcą siebie samego&quot;. </li></ul>
  13. 14. Jan Twardowski <ul><li>Szukasz prawdy ale nie tajemnic liścia bez drzewa wiedzy bez zdziwienia boisz się oprzeć na tym czego nie można dotknąć zaczynasz od sukcesu wielki i zbędny nie milczysz ale pyskujesz Bogu </li></ul><ul><li>chcesz być kochany ale sam nie umiesz kochać myślisz że sobie zawdzięczasz wyrzuty sumienia nie wiesz że dowodem na istnienie jest to że dowodu nie ma inteligentny i taki niemądry </li></ul>
  14. 15. Jan Twardowski <ul><li>Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka gdyby wszyscy byli silni jak konie gdyby wszyscy byli jednakowo bezbronni w miłości gdyby każdy miał to samo nikt nikomu nie byłby potrzebny </li></ul><ul><li>(...) </li></ul><ul><li>modlimy się bo inni się nie modlą wierzymy bo inni nie wierzą umieramy za tych co nie chcą umierać kochamy bo innym serce wychłódło list przybliża bo inny oddala nierówni potrzebują siebie im najłatwiej zrozumieć że każdy jest dla wszystkich i odczytywać całość </li></ul>
  15. 16. Matka Teresa z Kalkuty <ul><li>Ludzie są nierozsądni, nielogiczni i zajęci sobą, Kochaj ich mimo to. Jeśli uczynisz coś dobrego, zarzucą ci egoizm i ukryte intencje. Czyń dobro mimo to. Jeśli ci się uda, zyskasz fałszywych przyjaciół  i prawdziwych wrogów. Staraj się mimo to. Dobro, które czynisz,  jutro zostanie zapomniane. Czyń dobro mimo to. Uczciwość i otwartość wystawią cię na ciosy. Bądź mimo to uczciwy i otwarty. (...) Daj światu z siebie wszystko, a wybiją ci zęby. Mimo to dawaj światu z siebie wszystko... </li></ul>
  16. 17. Jan Twardowki <ul><li>Nie przyszedłem pana nawracać zresztą wyleciały mi z głowy wszystkie mądre kazania jestem od dawna obdarty z błyszczenia jak bohater w zwolnionym tempie nie będę panu wiercić dziury w brzuchu pytając co pan sądzi o Mertonie nie będę podskakiwał w dyskusji jak indor z czerwoną kapką na nosie </li></ul><ul><li>nie wypięknieję jak kaczor w październiku nie podyktuję łez, które się do wszystkiego przyznają nie zacznę panu wlewać do ucha świętej teologii łyżeczką po prostu usiądę przy panu i zwierzę swój sekret że ja, ksiądz,wierzę Panu Bogu jak dziecko </li></ul>
  17. 18. Jan Paweł II <ul><li>Starość wieńczy życie. Jest czasem żniw.  Żniw tego, czego się nauczyliśmy, co przeżyliśmy; żniw tego, co zdziałaliśmy i osiągnęliśmy, a także tego, co wycierpieliśmy i wytrzymaliśmy.  Jak w końcowej partii wielkiej symfonii, te wielkie tematy współbrzmią potężnie.  </li></ul>
  18. 19. <ul><li>Czasami wydaje nam się, że mieszka w nas dwóch różnych ludzi. Jeden, który wszystko doskonale czyni i tego człowieka prezentujemy światu. Jest też i ten drugi, którego się wstydzimy, i tego ukrywamy. W każdym człowieku istnieje coś takiego jak wewnętrzny dysonans i niespójność. Każdy chciałby być dobry, a jedynie dokonuje czynów, których sam często nie rozumie. </li></ul><ul><li>Dlaczego tak jest? Dlatego, że człowiek nie jest Bogiem, nie jest też aniołem, ani jakąś nadistotą, a jedynie małym pielgrzymem w długiej, dalekiej drodze swojego życia... </li></ul>Phil Bosmans
  19. 20. sł. pol. Łucja Matulewicz – Gazda i Marek Dagnan, muz. Igor Talkow <ul><li>Poeci nie zjawiają się przypadkiem Z niebieskich do nas przybywają stron Na zawsze niezgłębioną jest zagadką Dlaczego z nami los swój dzielić chcą W źrenicach tych posłańców prosto z nieba Istnienia smutek i marzenia blask W chaosie ziemskich spraw ich serca wiecznie płoną dając znak Tym którzy zabłądzili w mgle... </li></ul>
  • EdytaTeter

    Feb. 1, 2019
  • magrabo

    Jun. 3, 2009

Poeci nie zjawiają się przypadkiem - Ewa Białek

Views

Total views

2,774

On Slideshare

0

From embeds

0

Number of embeds

224

Actions

Downloads

0

Shares

0

Comments

0

Likes

2

×