Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Παπαδιαμάντης

192 views

Published on

Νεοελληνική Γλώσσα

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Παπαδιαμάντης

  1. 1. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ Τ’ αγνάντεμα Δημιουργία- Επιμέλεια ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ ΣΤΑΜΑΤΙΑ
  2. 2. ΣΠΟΡΑΔΕΣ: ΣΚΙΑΘΟΣ
  3. 3. Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΘΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
  4. 4. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ:( 1851- 1911)
  5. 5. Σ' αυτό εδώ το δωμάτιο, στην πλευρά αριστερά από το τζάκι, στις 2 προς 3 Ιανουαρίου 1911, άφησε την τελευταία του πνοή ο σπουδαίος ένοικος αυτού του σπιτιού, όντας 35 μέρες κατάκοιτος από γρίππη και πνευμονία.
  6. 6. ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ «ΚΑΤΕΥΟΔΟΤΡΙΑΣ» ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑ ΤΗΣ
  7. 7. Τ’ ΑΓΝΑΝΤΕΜΑ
  8. 8. Αν η «Παναγιά η Κατευδότρια» αγιογραφήθηκε για να συνοδεύει με το κατευόδιό της τους ναυτικούς στα μακρινά τους ταξίδια και να τους προστατεύει ως την επιστροφή τους στο νησί μαζί με τις ελπίδες και τις προσευχές των δικών τους, μια άλλη θαυμαστή εικόνα της Παναγίας σαν προστάτισσα της Σκιάθου είναι ευρύτερα γνωστή. Πρόκειται για την Παναγία Εικονίστρια ή Κουνίστρα. Η λαϊκή παράδοση αναφέρει πως η εικόνα αυτή βρέθηκε, όταν κατά την δύσκολη περίοδο της τουρκοκρατίας ο Ιερομόναχος Συμεών που ήταν καλόγερος σε ένα Μοναστήρι, είδε ένα φως να λάμπει κάποια νύχτα μέσα στο δάσος. Προσπάθησε να πλησιάσει πολλές φορές στο σημείο όπου έφεγγε το φως, αλλά κάθε φορά το φως χανόταν. Μετά από προσευχή και νηστεία τελικά έφτασε το φωτεινό σημείο και βρήκε την Εικόνα της Παναγίας κρεμασμένη να κουνιέται σε ένα ψηλό πεύκο. Στη θέση της ανεύρεσης χτίστηκε μοναστήρι το 1655 αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου και ονομάστηκε ‘’της Κουνίστρας’’, είτε επειδή η Θαυματουργή εικόνα ‘κουνιόταν’ πάνω στο πεύκο, είτε από την ονομασία της περιοχής ‘κουνίστρες’ λόγω της συχνής ταλάντευσης των δέντρων από τον άνεμο. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι πως η εικόνα βρέθηκε κρεμασμένη στο δέντρο και έλαμπε σαν αστέρι . Γι΄ αυτό ονομάστηκε «εικών αστρία» (παραφθορά κονίστρια)
  9. 9. Η Παναγιά Εικονίστρια ή Κουνίστρα είναι η πολιούχος του νησιού και η ομώνυμη ιερή εικόνα της βρίσκεται σήμερα στο μητροπολιτικό ναό των Τριών Ιεραρχών στη χώρα και γιορτάζει με λαμπρό πανηγύρι στα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου). Το προηγούμενο βράδυ συγκεντρώνονται οι πιστοί στο μοναστήρι της «Κουνίστρας» και ξενυχτούν στο προαύλιο γύρω από αναμμένες φωτιές. Ανήμερα της γιορτής γίνεται περιφορά της Εικόνας και λιτανεία από την πόλη προς το μοναστήρι.
  10. 10. ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ • Υπολογίζεται πως πάνω από 1500 προσωνύμια αποδίδονται στην Παναγία, τη γλυκιά και πανάγια εκείνη μορφή που ο ευσεβής ελληνικός λαός από τη στιγμή που έγινε μητέρα του Χριστού τη θεωρεί και δική του μητέρα. • Οι ονομασίες αυτές της Παναγίας προέρχονται είτε από ύμνους της Εκκλησίας, ή δηλώνουν ιδιότητες και χαρακτηρισμούς της, τον τόπο εύρεσης ή προέλευσης θαυματουργού εικόνας της, την τοποθεσία ναού ή μοναστηριού αφιερωμένου στη Χάρη της ή αποδίδουν τις επικλήσεις των πιστών ή τον τρόπο που έχει αγιογραφηθεί η μορφή της σύμφωνα με το δόγμα και την υμνογραφία. • Ακόμη μία εκδοχή για την απόδοση ενός προσωνυμίου στη Θεοτόκο, είναι ο συσχετισμός της με γεγονότα ή φυσικά φαινόμενα. Έτσι στη Σάμο υπάρχει το μοναστήρι της Παναγίας της Βροντιανής, που ονομάστηκε έτσι γιατί στο υψόμετρο που βρίσκεται φυσάει δυνατός άνεμος, ο οποίος βροντάει.
  11. 11. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: • Ονομασίες της Παναγίας ανάλογα με τη γεωγραφική θέση ή την τοποθεσία που βρίσκονται οι αντίστοιχες εκκλησίες, είναι οι εξής: η Παναγία η Κανάλα στην Κύθνο, η Παναγία Σουμελά, η Παναγία η Λιμνιά στη Λίμνη Ευβοίας, η Ιεροσολυμίτισσα, η Παναγία η Αγιασώτισσα στην Αγιάσο Λέσβου. • Ονομασίες ανάλογα με το σημείο όπου βρίσκεται χτισμένος ο ναός: Παναγία Σπηλιανή στο Πυθαγόρειο Σάμου, Παναγία Θαλασσινή στην Άνδρο, χτισμένη σε βράχο μέσα στη θάλασσα, Παναγία η Πλατανιώτισσα, χτισμένη μέσα στον πλάτανο πάνω στον οποίο αποτυπώθηκε θαυματουργικά η εικόνα της σε χωριό της Αχαΐας που από τότε ονομάστηκε Πλατανιώτισσα.
  12. 12. ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ Παναγία Πορταΐτισσα : Η ιερή αυτή εικόνα αποδίδεται στον Ευαγγελιστή Λουκά και βρίσκεται σήμερα στη μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους. Πήρε το όνομά της επειδή είναι τοποθετημένη στο παρεκκλήσιο της μονής αριστερά στην κεντρική Πύλη. Η εικόνα αυτή ανήκε σε μια ευσεβή χήρα που ζούσε στη Νίκαια της Μ. Ασίας και αναγκάστηκε το 829 μ.Χ. να τη ρίξει στη θάλασσα για να μην πέσει στα χέρια των εικονομάχων. Η εικόνα στάθηκε πάνω στα κύματα και κατευθύνθηκε προς τη Δύση. Για 170 χρόνια ήταν χαμένη. Το 1004 μ.Χ. οι μοναχοί της μονής Ιβήρων στον Άθω, έβλεπαν για μέρες ένα δυνατό φως στη θάλασσα. Όταν πλησίασαν με βάρκες το φαινόμενο και είδαν ότι πρόκειται για εικόνα, προσπάθησαν να την πλησιάσουν, αλλά εκείνη απομακρυνόταν. Η Παναγία όμως έδωσε εντολή στον ταπεινό αναχωρητή Γαβριήλ να ειδοποιήσει τον ηγούμενό του πως ήθελε να τους δώσει την εικόνα της για προστασία και πως ο ίδιος έπρεπε να βαδίσει πάνω στα κύματα για να την πάρει. Έτσι η εικόνα έφτασε στο μοναστήρι και τοποθετήθηκε στο καθολικό της Μονής. Κάθε βράδυ όμως εξαφανιζόταν από’ κει και εμφανιζόταν πάνω στην πύλη της Μονής, παρόλο που οι μοναχοί μετά την πρώτη της εξαφάνιση την επανάφεραν στο καθολικό.
  13. 13. Αυτό συνεχιζόταν ώσπου ο μοναχός Γαβριήλ άκουσε ξανά τη φωνή της Παναγίας να λέει: «Πες στον ηγούμενο να παύσετε να με πειράζετε, διότι δεν ήρθα στο Μοναστήρι για να με φυλάτε σεις, αλλά ήρθα για να γίνω εγώ φύλακας και φρουρός σας και σ’ αυτήν και στην μέλλουσα ζωή. Και όσοι θα ζήσουν με ευλάβεια και φόβο Θεού και δεν αμελούν στην απόκτηση των αρετών, και τελειώσουν την πρόσκαιρη ζωή τους σ’ αυτόν τον τόπο, ας έχουν θάρρος και να μη φοβούνται την κόλαση διότι αυτή τη χάρη ζήτησα από τον Θεό και Υιό μου και την πήρα. Ως επιβεβαίωση των λόγων μου σας δίνω αυτό το σημείο: Όσο βλέπετε την εικόνα μου στο Μοναστήρι σας, δεν θα λείψει απ’ το Όρος τούτο η χάρις και το έλεος του Υιού μου και Θεού» (ε’ 143). Ο Ηγούμενος έδωσε τότε την εντολή να κτιστεί ειδικό παρεκκλήσιο έξω από την πόρτα της Μονής και εκεί να αποθέσουν την ιερή εικόνα. Από το 1004 μ. Χ. που βρέθηκε μέχρι σήμερα η εικόνα της Πορταΐτισσας δεν έχει βγει ποτέ από το Άγιον Όρος. Ο θρύλος λέει πως σύμφωνα με όσα υποσχέθηκε η Παναγία, όσο η εικόνα παραμένει στη θέση της, το Άγιον Όρος θα έχει την προστασία του Θεού. Αν χαθεί, η Δευτέρα Παρουσία Του πλησιάζει.
  14. 14. Τοιχογραφία (έργο του Μάρκου Καμπάνη) στην Ιερά Μονή Παναγίας Πορταΐτισσας, στην Κορνοφωλιά Έβρου. Το έργο είναι μέρος της συνολικής τοιχογράφησης του καθολικού της μονής. Παριστά την ιστορία της εικόνας της Παναγίας Πορταΐτισσας. Το έργο ολοκληρώθηκε το 2014 και κοσμεί το στηθαίο του γυναικωνίτη.
  15. 15. Με την προστασία της Παναγίας στο Μοναστήρι σχετίζεται και το θαύμα του Αγίου Βάρβαρου. Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά την εικόνα θα διαπιστώσει, πως στο κάτω μέρος της σιαγόνας της Παναγίας υπάρχει μια ουλή, η οποία κατά την παράδοση προήλθε από το ξίφος ενός πειρατή. Από την ουλή αυτή έρευσε αίμα, το οποίο πηγμένο διακρίνεται και σήμερα. Κατά την παράδοση λοιπόν, όταν η Μονή των Ιβήρων έγινε στόχος του Άραβα πειρατή Ραχάι. οι άνδρες του πλησίασαν τη Μονή για να την λεηλατήσουν, αλλά δεν τα κατάφεραν. Επιστρέφοντας στο πλοίο τους είπαν στον Ραχάι πως μια γυναίκα τους είχε εμποδίσει. Ο ίδιος δοκίμασε τότε να τους αποδείξει πως όλα αυτά ήταν της φαντασίας τους. Φθάνοντας στη Μονή είδε μπροστά του την εικόνα της Παναγίας και τη χτύπησε με το ξίφος του στο πρόσωπο. Παραδόξως το εικόνισμα άρχισε να αιμορραγεί στο σημείο που χτυπήθηκε. Ο πειρατής κατάλαβε πως δεν είχε να κάνει με κάτι άψυχο, έμεινε στη Μονή των Ιβήρων, βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός. Του έδωσαν το όνομα Δαμασκηνός, αλλά εκείνος θέλοντας να ταπεινωθεί ζητούσε να τον φωνάζουν Βάρβαρο. Έζησε όλη του τη ζωή μπροστά από την εικόνα της Παναγίας.
  16. 16. Η Θαυματουργή Αγία Εικόνα της Παναγίας Ιεροσυλιμίτισσας έχει αγιογραφηθεί τον 19ο αιώνα. Φέρει χρονολογία 1870 και έχει το εξής ιστορικό: Μόναζε εκείνο τον καιρό στην Ιερά Μονή της Μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, που βρίσκεται στους πρόποδες του Όρους των Ελαιών απέναντι από την Ιερουσαλήμ, μια μοναχή αγιογράφος με το όνομα Τατιανή. Η Τατιανή λοιπόν καθώς κοιμόταν ένα βράδυ είδε ότι την επισκέφθηκε στο κελί της μία άγνωστη Μοναχή, η οποία της είπε: «Αδελφή Τατιανή, ήλθα να με ζωγραφίσεις». Η Τατιανή απάντησε: «Ευλόγησον, αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος». Και η Επισκέπτρια της λέγει: «Τότε να με αγιογραφήσεις». Η Τατιανή εξεπλάγη με το θάρρος της ξένης και απεκρίθη: «Δεν έχω ξύλο (σανίδι), πού να σε ζωγραφίσω;». Και τότε η Επισκέπτρια Μοναχή της δίδει ένα σανίδι αγιογραφήσεως και λέγει: «Ζωγράφισε»! Αλλά ενώ ζωγράφιζε η Τατιανή την Μοναχή, είδε τα Άμφιά Της να γίνονται χρυσά, το Πρόσωπό Της να λάμπει πολύ, και Την άκουσε να λέγει: «Ω μακαρία Τατιανή, μετά τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά, θα με αγιογραφήσεις πάλι εσύ».
  17. 17. Η Τατιανή αντελήφθη ότι αγιογραφούσε την Παναγία! Ταράχτηκε και ξύπνησε. Αμέσως έσπευσε στην Ηγουμένη και της διηγήθηκε το Όραμα. Η Ηγουμένη δυσπίστησε και της είπε να πάει να κοιμηθεί και αύριο να αγιογραφήσει μία Εικόνα της Παναγίας. Καθώς όμως επέστρεφε, είδε να βγαίνει από το κελί της φως και αισθάνθηκε ευωδιά! Τότε ειδοποίησε την Ηγουμένη και μαζί εισήλθαν στο φωτεινό και ευωδιάζον κελί, όπου είδαν εκπληκτικότερο Θαύμα. Η Εικόνα του Οράματος βρισκόταν μέσα στο κελί πραγματική, Αχειροποίητη! Η Παναγία όμως παρουσιάστηκε και πάλι στη Μοναχή και πρόσταξε : «Να με κατεβάσετε κάτω στο σπίτι μου, στη Γεθσημανή». Πράγμα που έγινε. Από τότε η Αχειροποίητη Αγία Εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας, βρίσκεται στο Ιερό Προσκύνημα του Θεομητορικού Μνήματος της Γεθσημανής, και Θαυματουργεί. Και τις τρεις φορές που πλημμύρισε ο Ιερός Ναός στη Γεθσημανή, η Εικόνα ανέβηκε μόνη Της από τον μαρμάρινο θρόνο που βρίσκεται και στάθηκε στο σύστημα εξαερισμού, χωρίς να στηρίζεται πουθενά! Τα Θαύματά Της είναι αναρίθμητα, όπου και αν πήγε.
  18. 18. Σύμφωνα με μαρτυρία του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, που αξιώθηκε να δει σε όραμα την Υπεραγία Θεοτόκο όσο ζούσε στα επίγεια, η Αγία αυτή Εικόνα της «Ιεροσολυμίτισσας», είναι εκείνη που απεικονίζει ακριβέστερα από οποιαδήποτε άλλη, τα Χαρακτηριστικά της Αγίας Μορφής της Παναγίας. Σήμερα το Θεομητορικό Μνήμα αποτελεί τον Κενό Τάφο της Παναγίας μας ,αφού η Υπεραγία Θεοτόκος Μετέστη με το Σώμα Της στους Ουρανούς την τρίτη ημέρα από την Κοίμησή Της. Πάνω αριστερά η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας στο μαρμάρινο στασίδι της στο ναό της Γεθσημανής και δίπλα το σημείο που εκοιμήθη σύμφωνα με την παράδοση πριν τη Μετάστασή της
  19. 19. ΤΟ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΟ ΜΝΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗ ΓΕΘΣΗΜΑΝΗ
  20. 20. Παναγία η Φιδιώτισσα ή Φιδού. Κάποτε κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο της νότιας Κεφαλονιάς οι χωρικοί είδαν ένα δέντρο να καίγεται και έσπευσαν να σβήσουν τη φωτιά για να μην επεκταθεί στο δάσος. Στις ρίζες όμως του καμένου δέντρου βρήκαν ακουμπισμένη και ανέγγιχτη από τη φωτιά μια πολύ όμορφη δυτικότροπη εικόνα της Παναγίας. Τη μετέφεραν με ευλάβεια και τιμές στο ναό του χωριού τους, αλλά εκείνη επέστρεφε στο σημείο που την είχαν βρει. Έτσι αποφάσισαν να χτίσουν εκεί ναό και να τοποθετήσουν την εικόνα. Αργότερα χτίστηκε και μοναστήρι γυναικών, όπου οι μοναχές προσεύχονταν καθημερινά στην Παναγία Προστάτισσά τους, όπως και την ημέρα που συνέβη το θαύμα. Πειρατές και κουρσάροι που θέριζαν το Ιόνιο, είχαν βάλει στόχο να λεηλατήσουν το μοναστήρι. Οι προσευχές όμως των μοναχών εισακούστηκαν και πλήθος φιδιών περικύκλωσε το μοναστήρι, τρέποντας τους πειρατές σε άτακτη φυγή.
  21. 21. Από τότε έως σήμερα τα φιδάκια κάνουν σταδιακά την εμφάνισή τους από τις 6 Αυγούστου – ημέρα Μεταμορφώσεως του Σωτήρος – και την παραμονή της Κοιμήσεως αυξάνονται υπερβολικά. Βρίσκονται στην εικόνα της Παναγίας και στον Εσταυρωμένο, άλλα στους άρτους της αρτοκλασίας, ενώ τα περισσότερα κυκλοφορούν ανάμεσα στους πιστούς, στα προσκυνητάρια και τα στασίδια, δίνοντας έναν τόνο εδεμικό, αφού στην Εδέμ οι πρωτόπλαστοι ζούσαν αδελφωμένοι με τα ζώα.
  22. 22. Είναι γκρίζα, λεπτά, μικρότερα του ενός μέτρου, ενώ στο πλατύ τους κεφάλι και στην άκρη της λεπτής τους γλώσσας σχηματίζεται ένας μικρός σταυρός. Φεύγοντας ο Δεκαπενταύγουστος αναχωρούν και τα φίδια. Η εμφάνισή τους είναι καλό σημάδι για το νησί, κάτι που δεν έγινε το 1940 και το 1953, χρονιές που το νησί δοκιμάστηκε από σεισμούς.
  23. 23. ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ- ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ « Ο Δ Η Γ Η Τ Ρ Ι Α » Η Εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας είναι ιστορικά η πρώτη εικόνα της Εκκλησίας, ιστορηθείσα από τον Ευαγγελιστή Λουκά όσο η Παναγία ζούσε··γι’ αυτό αποτελεί και τον πιο διαδεδομένο και προσφιλή εικονογραφικό τύπο της Θεοτόκου. Η αρχική εικόνα που φιλοτέχνησε ο Άγιος Λουκάς διασώθηκε στην Παλαιστίνη και στάλθηκε σαν δώρο από την Αυτοκράτειρα Ευδοκία, στην αδελφή του Θεοδοσίου Αγία Πουλχερία που την κατέθεσε στην Μονή των Οδηγών, της οποίας ήταν κτητόρισσα . Από το γεγονός αυτό καθιερώθηκε και η ονομασία Οδηγήτρια. Η Θεοτόκος όμως είναι και οδηγός, εκείνη που μας οδηγεί στη Σωτηρία, που «οδηγεί προς γνώσιν θεϊκήν άπαντας». Έτσι ψάλλουμε και στον Ακάθιστο 'Ύμνο : χαίρε πύρινε στύλε, οδηγών τους εν σκότει».
  24. 24. ΡΟΔΟΝ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟΝ Η προσωνυμία αυτή της Θεοτόκου προέρχεται από τον ύμνο των Χαιρετισμών: Ρόδον το αμάραντον, χαίρε η μόνη βλαστήσασα· το μήλον το εύοσμον, χαίρε η τέξασα · το οσφράδιον του πάντων Βασιλέως Στον ύμνο αυτό χρησιμοποιείται σαν εικόνα το λουλούδι με το ωραιότερο άρωμα: το ρόδο δηλ. η τριανταφυλλιά. Η Παναγία είναι η Τριανταφυλλιά, απ’ όπου βλάστησε το Τριαντάφυλλο που λέγεται Χριστός. Ο Χριστός είναι «το ρόδον το αμάραντον». Όποιος πλησιάζει το Χριστό αισθάνεται μία ουράνια ευωδία. Το λέει ο απόστολος Παύλος: «Χριστού ευωδία εσμέν τω Θεώ εν τοις σωζομένοις» (Β’ Κορ. 2,15). Ιησούς! Το ρόδον της σωτηρίας. Βλάστησε στη στείρα γη. Ο Χριστός είναι ρόδο, τριαντάφυλλο, εκ Παρθένου. Και τα ωραιότερα λουλούδια της γης είναι μολυσμένα από το μόλυσμα της αμαρτίας. Ένα λουλούδι είναι απόλυτα αμόλυντο: Ο Ιησούς Χριστός. Και αυτό γιατί γεννήθηκε από Παρθένο, χωρίς το κληρονομικό μόλυσμα του προπατορικού αμαρτήματος.
  25. 25. Και η Παρθένος Μητέρα είναι «ρόδον το αμάραντον», που φανερώνει το αμόλυντον και καθαρόν της Παρθένου. Την είδε ο Θεός και οσφράνθηκε το άρωμα της αρετής της. Γι’ αυτό λέγεται«το οσφράδιον του πάντων Βασιλέως». Στην εικονογραφία της μ’ αυτήν την ιδιότητά της η Παρθένος Μαρία παρουσιάζεται με βασιλικό ένδυμα και κορώνα να κρατά ή τρία τριαντάφυλλα σύμβολο της αγνότητάς της ή ένα κλαδί με λουλούδια ή να περιτριγυρίζεται με ρόδα, ενώ στην αγκαλιά της βαστά το Χριστό που επίσης φορά βασιλικό ένδυμα και φέρει τα σύμβολα της βασιλικής του εξουσίας.
  26. 26. ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ «ΧΑΡΟΥ»: Λαϊκή ονομασία της Παναγίας στο νησί Λειψοί της Δωδεκανήσου. Η εικόνα της Παναγίας που κρατά τον Εσταυρωμένο Χριστό είναι μοναδική. Την ονόμασαν "Παναγία του Χάρου" , επειδή κρατά το γιό Της όχι - όπως συνήθως - ως βρέφος, αλλά επάνω στο Σταυρό, αφού εκεί έχει πια ξεψυχήσει. Ο Χριστός καταδέχτηκε το θάνατο ως προς το «ανθρώπινον» στο σταυρό του μαρτυρίου. Εξού ο θρήνος της μητέρας και το μαρτύριο που πέρασε όταν παρέλαβε το παιδί της νεκρό, ύστερα από ένα σκληρό και ατιμωτικό θάνατο. Η εικόνα της Παναγίας του Χάρου βρίσκεται στο ομώνυμο μοναστήρι στους Λειψούς και χρονολογείται από το 1600 μ.Χ. Γιορτάζει στις 23 Αυγούστου – στα εννιάμερα της Παναγίας – ημέρα κατά την οποία στήνεται μεγάλο πανηγύρι στους Λειψούς.
  27. 27. Από το 1943 - οπότε και έγινε το θαύμα - μέχρι σήμερα, τη μοναδική εικόνα κοσμούν τα περιώνυμα “κρινάκια της Παναγίας”. Σύμφωνα με μαρτυρίες, τον Απρίλιο του έτους εκείνου μια νεαρή κοπέλα τοποθέτησε στην εικόνα της Παναγίας λευκούς κρίνους ως προσφορά στη Μεγαλόχαρη. Όπως ήταν φυσικό οι κρίνοι μαράθηκαν, ώσπου, τρεις μήνες αργότερα, είχαν ξεκινήσει να πρασινίζουν, ενώ τις 23 Αυγούστου είχαν νέα μπουμπούκια. Από τότε, κάθε χρόνο τα λουλούδια τοποθετούνται στην εικόνα την άνοιξη, ξηραίνονται, και στη γιορτή της εικόνας ανθίζουν, βγάζοντας μοσχομυριστά μπουμπούκια.
  28. 28. Tο μπρίκι «Αγαμέμνων» της Μπουμπουλίνας Το Βρίκιον (ή Μπρίκιο) είναι ονομασία παλαιότερου ιστιοφόρου δίστηλου (δικάταρτου) εμπορικού ή πολεμικού πλοίου. Ήταν πανομοιότυπο με τον εμπορικό Δρόμωνα (τύπο πλοίου του Βυζαντινού πολεμικού ναυτικού, που επρόκειτο για πολύ γρήγορο και ευκίνητο πλοίο για επιθετικές και αμυντικές επιχειρήσεις.
  29. 29. Η «Ευαγγελίστρια» σκούνα του 1865 Σκούνα: ιστιοφόρο συνήθως με δύο κατάρτια από τα οποία το πρυμναίο κατάρτι είναι λίγο ψηλότερο (και συνήθως με τραπεζοειδές πανί) από το πλωραίο (που έχει συνήθως τριγωνικό πανί) και πολλές φορές έχει και τρίτο μικρότερο κατάρτι στην πρύμνη, με τριγωνικό πανί, για ιστιοδρομία
  30. 30. 2 ΝΥΦΙΑΤΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΚΙΑΘΟΥ
  31. 31. Η Φ Λ Α Ν Δ Ρ Ω

×