Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

"Miljoenen Duitse gepensioneerden leven in armoede, en in België wil men ook die kant op"

In Duitsland heeft men vijftien jaar geleden precies hetzelfde gedaan. Het wettelijk pensioen werd afgebouwd, burgers waren aangewezen op pensioensparen of op de groepsverzekering die je krijgt via je werkgever. Maar de verzekeraars hebben een groot deel van die inkomsten in eigen zak gestoken. Gevolg: het rijkste land van Europa telt nu miljoenen ouderen die in armoede leven.

  • Login to see the comments

  • Be the first to like this

"Miljoenen Duitse gepensioneerden leven in armoede, en in België wil men ook die kant op"

  1. 1. E en appartement in Spanje of een jaar- lijkse cruise? Berg die pensioendromen maar op. Een appar- tementje in Blankenberge of een rondvaart op de Leie zal al een heuse prestatie zijn, want we ste- venen af op een toekomst waarin gepensioneerden met moeite zul- len rondkomen. Dat zegt althans PVDA-pensioenspecialist Kim De Witte in zijn nieuwe boek ‘De grote pensioenroof’. HUMO Een pensioenróóf, mijnheer De Witte? DE WITTE «Ja, want dat is wat er gebeurt als we onze pensioe- nen overlaten aan de banken en verzekeraars, zoals de rege- ring-Michel van plan is. »In Duitsland heeft men vijf- tien jaar geleden precies hetzelf- de gedaan. Het wettelijk pensioen werd afgebouwd, burgers waren aangewezen op pensioensparen of op de groepsverzekering die je krijgt via je werkgever. Maar de verzekeraars hebben een groot deel van die inkomsten in eigen zak gestoken. Gevolg: het rijkste land van Europa telt nu miljoenen ouderen die in armoede leven. »In Oostenrijk koos men wel voor de uitbouw van het wet- telijk pensioen: het gemiddel- de pensioen voor mannen be- draagt er 1.820 euro. Onze regering wil de Duitse richting in, terwijl alle experts het eens zijn dat Oostenrijk het lichten- de voorbeeld is.» HUMO Het mantra luidt dat de pensioenen onbetaalbaar worden en dat we daarom langer moeten werken. DE WITTE «Dat klopt niet. Ja, de pensioenen zullen meer kosten door de vergrijzing, maar onbe- taalbaar worden ze niet. Doordat de babyboomgeneratie massaal op pensioen zal gaan, maakt ze tegelijk plaats vrij op de arbeids- ‘Miljoenen Duitse gepensioneerden leven in armoede, en in België wil men ook die kant op’ markt, waardoor de werkloos- heidsuitkeringen zullen dalen. »Het is een politieke kwes- tie: hoeveel is men bereid om aan de pensioenen uit te ge- ven? Weinig, als je vergelijkt met andere EU-landen. Zelfs in 2060 zullen we procentueel gezien nog niet aan de bedra- gen komen die andere Europe- se landen nú al uitgeven.» HUMO Minister van Pensioenen Bacquelaine wil een puntensys- teem. Wie genoeg punten heeft, kan met pensioen tussen 60 en 67. Dat klinkt toch goed? DE WITTE «Dat betwijfel ik. Van- daag bouw je pensioenrechten op met elk gewerkt uur, uitge- drukt in euro. In het puntensys- teem zal je je verdiende punten pas kunnen omzetten in euro wanneer je met pensioen gaat. De waarde van een punt zal af- hangen van de evolutie van het gemiddelde loon, de levensver- wachting en de gezondheid van de staatskas. Dat zijn heel varia- bele factoren. In Duitsland is het pensioen met 10 procent gedaald sinds de invoering van het pun- tensysteem. En in Zweden moet je al werken tot 68,5 jaar om geen pensioen te verliezen Dus neen, bij nader inzien klinkt dat toch niet zo goed.» (tvs) PHOTONEWS MINISTER VAN PENSIOENEN BACQUELAINE LOOKALIKES Caeser, leider in ‘Planet of the Apes’ Björn Soenens, Amerikawatcher Walter Godefroot, wielergoeroe Frank Vercauteren, leider Cercle Brugge Slobodan Praljak, oorlogsmisdadiger Wouter Vandenhaute, goeroe tout court Wielijktvolgensúopwie?Laathetonswetenophumo.be/lookalikes INGESTUURDDOORHETTELEVISIEHUISINGESTUURDDOORPIERREDECLERCK LAATSTE LOODJES Wolf van de week 20 MAART 2018 HUMO / 5  ‘Goed articuleren, Abu Abdul Al-Belgiki, ook als je in naam van God ontploft.’ In het kader van de artistieke vrij- heid wilde het NTGent een onvervalste Syriëganger ten tonele voeren. Een ideetje tussen de bedrijven door. Buiten de schouwburg, in de echte wereld, was het ondertussen weer volop – o, jeugdsentiment! – Koude Oorlog. Ondanks zulke nieuwsberichten gingen mijn vlinderende gedachten de afgelopen tijd nog het meest uit naar de doodgereden wolf in Neeroeteren, een jonge rekel die in de onbestemde verte een vage wolvin meende op te snuiven. Onderweg zou hij, zijn wolvenaard getrouw, vast nog wel het binnenwerk van een paar schapen omwoelen, maar er kwam iets tussen. Zelfs dood, uitge- strekt op de autopsietafel, was hij nog een prachtig dier. Zelfs dood leek hij veel te trots om in oma’s nachtpon, en met haar slaapmuts op, een tut die Roodkapje heet te verschalken. Ik stel me vier uitgaanstypes voor die ’s nachts in een sjonniebak van de ene plattelandsdisco naar de andere sjezen. Boven de snoeiharde techno uit roept één van hen, ze heet ongetwijfeld Sharona: ‘Ik zou zweren dat we daarnet tegen iets zijn aangereden. Moeten we niet te- rug, Wesley?’ Sharona heeft er zich allang bij neergelegd dat ze nooit gehoor krijgt. Later: bloed en haren op de bumper. Is dit een mens? Om me op de komst van nog meer wolven in de Vlaamse verka- velingen voor te bereiden, luisterde ik in mijn schrijfhok op een pit- tig volume naar wolvengehuil, een bloedstollende polyfonie: www. soundsnap.com. In de deuropening vroeg mijn vrouw zich hardop af welke hulpdienst ze het eerst zou bellen. Nog iets: onbevoegden weten niet dat mijn veelgesmade voor- naam ‘roemrijke wolf’ betekent. Vandaar. Rudy Vandendaele

×