O noso camiño edi

1,123 views

Published on

Published in: Technology, Travel
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,123
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
3
Actions
Shares
0
Downloads
4
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

O noso camiño edi

  1. 1. Titulo actividad: "O NOSO CAMIÑO" Autoras: Mª JOSÉ MÉNDEZ LÁZARE e Mª del CARMEN  LOZANO DÍAZ Centro: CEIP "VIRXE do PORTAL". SOBRADO DOS  MONXES. Nivel: TERCEIRO CICLO DE E.P. Obxectivos: • Dar a coñecer aos nenos e as nenas a través dunha proposta lúdica,cooperativa e innovadora,  unha opción de ocio, recreativa, cultural e deportiva para o goce do seu tempo libre nun futuro;  creando inquietude nesta xeración das vantaxes de realizar o Camiño de Santiago. • Desarrollar a participación, a desinhibición persoal e a compenetración grupal.  • Utilizar las TIC.  • Coñecer os aspectos de interés do Camiño de Santiago mediante un aprendizaxe significativo.  • Utilizar las destrezas motrices adquiridas para superar as probas plantexadas.  Contidos:  • Os diferentes camiños de Santiago; a súa historia; o noso patrimonio cultural e natural do  Camiño; Santiago de Compostela como capital galega mundialmente coñecida. • O xogo como medio de adquisición de contidos . • Actividades para o coñecemiento das curiosidades do Camiño de Santiago.  • Socialización e cooperación  Orientacións Metodolóxicas: Partiremos cunha visita ao Mosteiro de Sobrado dos Monxes onde recibirán a credencial de  peregrino e selarase o punto de partida.  A  parte virtual do camiño de SANTIAGO consistirá en ir superando probas na pizarra dixital. Para  “percorrer” cada etapa terán que superar as probas virtuais correspondentes a esa etapa. Por  cada unha superada obterán un selo na credencial.  A última etapa de chegada a Santiago de Compostela será a pé. Unha vez finalizadas as probas  entregarase a cada participante “A Compostelana”, como recordo da actividade. Avaliación: Á hora de realizar esta avaliación tomaremos sempre como referente los  obxectivos didácticos, sinalados anteriormente, e os criterios de avaliación para esta Unidade  Didáctica que sinalamos a continuación: • Esfórzase por lograr un fin común.  • Acepta e respecta as normas de clase e las regras específicas dos xogos. • Participa en actividades grupales e mostra actitudes de cooperación respecto e igualdade sen  discriminar aos compañeiros ou compañeiras. 
  2. 2. O NOSO CAMIÑO  DENDE   SOBRADO DOS MONXES ATA       SANTIAGO DE COMPOSTELA
  3. 3. PRIMEIRA FASE: prepara o camiño Visita ao Mosteiro e credencial de peregrino. Le atentamente o texto. MOSTEIRO DE SOBRADO DOS MONXES      Na provincia da Coruña. Lonxe do mar. Nas terras do interior. Onde calla a neve.  Deitado nas ladeiras suaves de montañas antiguas, dorme­vive, con certo aire de  intemporalidade, o Mosteiro de Sobrado dos Monxes.       Ten a súa orixe no século X. En 1147 o papa Uxío III confirma a súa fundación; en  1498 únese á congregación reformada do Cister; entre os anos 1600­1700 fanse nel  grandes obras e reformas; en 1834 unha Real Orde elimina o Cenobio, o cal fai que o  , mosteiro quede abandoado; en 1945 comenza a súa restauración e en 1966 volve a  establecerse nel unha comunidade de monxes procedentes da Abadía de Viaceli  (Cóbreces­Cantabria).  Tres claustros,o dos peregrinos, sobrio e sinxelo,onde hai un albergue para peregrinos  ,con dúas plantas ( Sobrado é un dos lugares senlleiros do Camiño do Norte), o dos  Medallóns, máis rico e fermoso; e o da comunidade, moito máis grande que os outros  dous. Unha igrexa grandiosa, fachada principal, obra de Pedro Monteagudo, feita alá polos  arredores de 1680; planta de cruz latina, con tres naves; cúpula ricamente decorada;  sacristía do séculoXVI, sorprendente tamén pola súa decoración e pola súa cúpula; e a  capela do Rosario do século XVII, onde o barroco é máis barroco ca nunca,  destacando á súa entrada a súa cúpula; e a capela de San Xoán Bautista, do século  XII, a parte máis antiga que se conserva neste Mosteiro. A luz da tarde entra polas  "linternas". Hai unha forza irresistible que nos empuxa a mirar cara arriba,cara o teito,  buscando un ceo debuxado nas pedras. E dentro unha comunidade. Monxes que rezan, traballan,estudian...Monxes que  cantan esculpindo almas nas pedras... Que ben soa neste marco a lingua galega!!! "O que converte a vida nunha bendición non é facer o que nos gusta, senón  que nos guste o que facemos" (GOETHE) Clica aquí para ver o video Mosteiro de Sobrado
  4. 4. Despois da visita ao mosteiro, relaciona cada fotografía co nome das partes do mosteiro. CLAUSTRO dos ALBERGUE IGREXA PEREGRINOS FACHADA CASA DAS AUDIENCIAS MUIÑO BÓVEDA COCIÑA CÚPULA VISTA AÉREA XARDÍNS VÍA SACRA ENTRADA SALA CAPITULAR CLAUSTRO dos VIRXE MARÍA MEDALLÓNS
  5. 5. Cubre a túa credencial de peregrino cos teus datos. Clicade aquí e selade a credencial.
  6. 6. SEGUNDA FASE: un pouco de historia Le atentamente os textos. A historia do Camiño de Santiago remóntase ao século IX. Son moitas lendas as que hai sobre este famoso  camiño, pero o certo é que ano tras ano, cada vez máis peregrinos, polos motivos que sexan, van en busca dun  estreitamiento de lazos co Apóstolo Santiago o Maior, gran amigo de Xesús, e morto por decapitación baixo as  ordes de Herodes Agria I. Hai moitos porqués e moitas maneiras de facer o Camiño de Santiago. • O ¿por qué facer ol Camiño de Santiago?, recibe unha resposta tan amplia, como distintas poden ser as  motivacións que leven a peregrinar. Promesas, peticións, aventuras, rogos, esperanzas...  • Maneiras de facer o Camiño de Santiago; en bici, o que require unha preparación física especial, igual que  a propia bici. A cabalo. Andando, maneira máis habitual. Dende Francia, dende España...dende onde sexa.  Unha das cousas máis especiais do Camiño de Santiago é a Certificación oficial que se entrega ao final do  traxecto, "A Compostela". Para obtela é necesario haber percorrido a pé ou a cabalo alomenos 100 km ou 200  km en bicicleta. Na Credencial do peregrino, que se pode obter ao inicio do Camiño, pedindoa nas parroquias ou  albergues,  iranse poñendo selos ou firmas por cada parroquia, refuxio ou albergue do pobo que se atravese. As 7 rutas históricas polas cales pode realizarse o Camiño de Santiago son: • Camiño Francés: A máis famosa, aquela pola cal, a maior parte dos peregrinos fan o camiño.O itinerario  que segue entra a España por Roncesvalles e Sompot, situado nos Pirineos e pasa por Aragón, Navarra, A  Rioxa, Castela e a Mancha e entra en  Galicia por  O Cebreiro.  • Camiño Inglés: Corresponde aos peregrinos do Norte de Europa e de Inglaterra, que facían unha  peregrinaxe dividida en 2 etapas, unha por mar e unha vez desembarcados no Porto de Ferrol ou no de A  Coruña, seguían ata a Catedral a pé.  • Camiño Portugués: Discurre desde Portugal ata Tui.O itinerario que sigue é Tui, O Porriño, Mos,  Redonda, Soutomaior, Vilaboa, Pontevedra, Barro, Portas, Caldas de Reis, Valga, Pontecesures, Padrón,  Rois, Teo y Arnes, ata Santiago. Esta ruta pode unirse por Verin ao Camiño Sureste.  • Camiño Sureste­Vía da Prata:Procedede Sevilla, Mérida, Zamora. Esta ruta unha vez que entra a  Galicia por Ourense, atravesa moitos dos seus pobos ata chegar a Santiago. A entrada a Galicia faise dende  A Mezquita ou dende A Gudiña.  • Camiño de Fisterra­Muxia: Data da Edade media, cando os peregrinos seguían despois de haber  acadado Santiago, ata Fisterra, considerado a fin do mundo.  • Camiño Norte: Dende a costa pasando por Ribadeo entra en Galicia, ou dende o interior pasando por A  Fonsagra. Unha vez en Irún, vanse atravesando Euskadi, Cantabria e Asturias. • Ruta Marítima de Mar de Arousa e Río Ulla: Esta ruta segue o mesmo itinerario que o camiño  portugués.É importante porque conmemora a chegada do Apóstolo Santiago dende Palestina.  Se queres saber máis clica na cuncha.
  7. 7. Fíxate no mapa de Galicia cos principais camiños.
  8. 8. Completa cos nomes dos camiños. CAMIÑO ............................................  CAMIÑO ............................................  CAMIÑO ............................................  CAMIÑO ............................................  CAMIÑO ............................................  CAMIÑO ............................................  CAMIÑO ............................................  Cal é o noso camiño? ..................................................... 
  9. 9. SOPA DE LETRAS C D G U Q L E H O O P I F B J M G N M R W G E R A T I P A I J O I P A R O T F K T G H J G S A P N Z X C V E T E A H M Q E R R E S J M A T A L E L E F N A S L V P A P E Ñ O M X S G • Nome das persoas que fan o camiño  • Onde remata o camiño?   • Vía da ... • Como se chama o certificado do peregrino? Clicade aquí e selade a credencial.
  10. 10. A mochila do peregrino Mete na mochila seis obxectos que consides máis importantes: lanterna credencial bolígrafo compás saco gorra pilas botas bastón cantimplora móbil cámara fotos chubasqueiro almofada • Aconsellan que a mochila dun pregrino non debe sobrepasar o 10 % do seu peso. Calcula o peso da túa  mochila. Eu peso.............................................. O 10% do meu peso é................................ Amiña mochila debe pesar..........................
  11. 11. PUZZLE Constrúe o puzzle e comproba na páxina seguinte.
  12. 12. É _________________________________ Clicade aquí e selade a credencial.
  13. 13. Fíxate no que leva posto o peregrino
  14. 14. Agora escribe ti os nomes
  15. 15. Poesía no Camiño de Santiago.      Un pouco antes de chegar a Nájera, beira do Camiño, nunha parede, está escrito este fermoso poema:                                                                    POEMA DEL CAMINO DE SANTIAGO, Eugenio Garibay (párroco) Polvo, barro, sol y lluvia es Camino de Santiago. Millares de peregrinos y más de un millar de años. Peregrino, ¿Quién te llama? ¿qué fuerza oculta te atrae? Ni el campo de las estrellas, ni las grandes catedrales. No es la brava Navarra, ni el vino de los riojanos, ni los mariscos gallegos,  ni los campos castellanos. Peregrino, ¿Quién te llama? ¿qué fuerza oculta te atrae? Ni las gentes del camino, ni las costumbres rurales. No es la historia y la cultura ni el gallo de La Calzada ni el palacio de Gaudí ni el castillo de Ponferrada. Todo lo veo al pasar y es un gozo verlo todo,  más la voz que a mi me llama la siento mucho más hondo. La fuerza que a mi me empuja, la fuerza que a mi me atrae no sé explicarla ni yo. ¡Sólo el de Arriba lo sabe! Contesta as seguintes preguntas sobre o poema. • Cantas estrofas ten? _________________________ • Cantos versos ten cada estrofa?_________________ • Cantos versos ten o pema? ­­­­____________________ • A rima é asonante ou consonante? _______________ Clicade aquí e selade a credencial.
  16. 16. CAMIÑO DO NORTE Ribadeo ­ Santiago Arrodea as etapas do noso percorrido.
  17. 17. Mapa do noso percorrido virtual e real.  Arrodea no mapa o punto de partida,os lugares de paso do camiño norte e o punto de chegada. 
  18. 18. PRIMEIRO TRAMO SOBRADO ­ ARZÚA Distancia: 19 km Saíndo de Sobrado, a ruta continúa ata Vilarchao, Peruxil e Carelle e chega ao lugar de Corredoiras, pasando por unha encrucillada de  camiños antes de adentrarse no concello de Boimorto a través de Gándara. O Camiño Norte únese finalmente co Francés en Arzúa. Fíxate no mapa da esquerda pon puntos nos lugares de paso do primeiro tramo do camiño no mapa da dereita.  Logo une con rotulador o tramo. Saímos de Sobrado pola estrada, pero pronto tomamos  un atallo para acortar hasta Castro. Desta localidade  saímos polo camiño e iniciamos o suave descenso que  caracteriza esta etapa. Por estrada secundaria  chegamos a Badelos, por camiño primeiro e por  estrada despois a Corredoiras, cruzamos a perigosa  estrada C­540 e chegamos a Boimil. Seguindo pola  estrada, chegamos a Boimorto, desde onde se nos  ofrece a variante de O Pino para non pasar por Arzúa.  En caso contrario, seguimos polo camiño sinalizado,  que nos leva por estrada en suave descenso ata  Sendelle. Por estrada e posteriormente por unha  cómoda pista acercámonos a Arzúa. O refuxio, xa no  Camiño Francés,atópase no centro da cidade.
  19. 19. SEGUNDO TRAMO ARZÚA ­ PEDROUZO Distancia: 19,20 km Neste tramo o Camiño adéntrase de novo entre prados, carballos e eucaliptos que arrodean pequenas aldeas, algunhas  con topónimos de resonancia xacobea: A Calzada, A Calle, Ferreiros, A Salceda, A Brea, Santa Irene, A Rúa, ésta xa ás  portas de Arca , capital do concello de O Pino, o último antes de Santiago. En xeral a etapa transcorre por camiño de terra, con tramos por secundarias e tamén por sendeiros paralelos á estrada. Bastante igualada en canto a ascensos e chairas e moi ben sinalizada de principio a fin. En case todos os pobos hai  lugares en donde tomar algo e fontes a intervalos regulares. O Camiño abandona Arzúa por unha pequena estrada que deixa atrás a comarca de Arzúa para entrar en O Pino. Cruza a  estrada xeral por debaixo (túnel) na comarca de Arzúa e logo volve a cruzarse con ela a altura de Santa Irene, onde se  atopa o albergue publico e unha bonita capela. Seguindo o Camiño, dende a súa entrada en O Pino destacan grandes tramos que se internan por bosques de  eucaliptos e replantación de pinos e abetos en filas simétricas, o que produce un curioso efecto visual. Curiosamente, en case ningunha das aldeas que atravesa a etapa hai carteis indicadores mostrando os seus nomes.  Para saber onde se está hai que buscar nos miliarios que marcan o Camiño. Fíxate ben no mapa da esquerda e pon puntos nos lugares de paso do segundo tramo do camiño no mapa da páxina  seguinte. Logo une con rotulador o tramo.
  20. 20. Aínda que esta és unha das etapas máis longas do Camiño, Santiago de  Compostela xa está ao alcance da man. O traxecto é un calco da xornada  anterior con subidas e baixadas entre pequenas aldeas e caseríos. O  primeiro núcleo con servicios é Salceda e a estrada convirtese na nosa  aliada e, despois, un andadeiro permítenos acceder ao Alto de Santa  Irene. Ao finalizar o descenso, encontrase a pequena aldea co mesmo  nome. A unha media hora de camiño encóntranse os pobos de Rúa e  Pedrouzo. 
  21. 21. TERCEIRO TRAMO PEDROUZO ­ SANTIAGO Distancia: 19,98 km A última etapa do Camiño, xa moi cerca da meta. Un percorrido cheo de expectativas, dende O Pedrouzo a Santiago pasando por  O Monte do Gozo (dende aquí faremos o Camiño a pé). Sáese do albergue de O Pedrouzo hacia a gasolinera da entrada do pobo, onde se volve a coller o Camiño. Crúzase ata o seguinte  pobo, San Antón, onde comeza a subida ata a entrada no concello santiagués, por bosques de pinos e eucaliptos e algún carballo.  Ao chegar ao cume, pásase a carón do aeroporto e comeza unha suave baixada hacia A Lavacolla. Moi cerca está o Monte do  Gozo, unha pequena elevación dende a cal os peregrinos teñen por vez primeira a visión da catedral de Santiago. O Monte do Gozo, reconvertido no Xacobeo 93 nunha zona para peregrinos, ten un gran monumento na súa cume, fonte, capela de  San Marcos, restaurantes, hoteis e un gran albergue, o último público do camiño. Dende aquí o percorrido e practicamente urbano, chegando a Catedral a través do barrio de San Lázaro, Rúa de San Pedro, Porta  do Camiño, Rúa das Casas Reais e Praza de Cervantes, para baixar xa directamente á catedral e acceder pola Porta Santa, ou se  non é Ano Santo, pola de Azabachería. Fíxate no mapa e pon puntos nos lugares de paso do terceiro tramo do camiño no mapa ampliado da  páxina seguinte. Logo une con rotulador o tramo.
  22. 22. Desde O Pedrouzo, un longo e cómodo ascenso entre eucaliptos da paso  ao Alto da Labacolla e nesta localidade iníciase a subida ao Monte do Gozo  pasando pola poboación de San Marcos. Boa parte deste tramo hai que  facela por asfalto, pero a seguridade de que Santiago de Compostela está  cerca, suple as últimas penurias do peregrino.  Clicade aquí e selade a credencial.
  23. 23. Fíxate nos gráficos de perfil dos tramos do noso percorrido. Representan a altitude ou altura do terreo en  metros e a distancia á que están dos puntos de principio e de final do tramo. • Marca o punto de maior altitude de cor vermello e o de menor altitude de cor verde.  • Traza as liñas vertical e horizontal desde eses puntos ata os eixes para obter a altura e a distancia (coordenadas) • Contesta as seguintes preguntas: ­ Cal é a altura do punto máis alto? A que distancia está de Sobrado? _________________________________ ­ Cal é a altura do punto máis baixo? A que distancia está de Arzúa? __________________________________ ­ Repasa de cor amarelo as partes do percorrido que son chans.
  24. 24. • Marca o punto de maior altitude de cor vermello e o de menor altitude de cor verde.  • Traza as liñas vertical e horizontal desde eses puntos ata os eixes para obter a altura e a distancia (coordenadas) • Contesta as seguintes preguntas: ­ Cal é a altura do punto máis alto? A que distancia está de O Pedrouzo? _________________________________ ­ Cal é a altura do punto máis baixo? A que distancia está de Arzúa? __________________________________ ­ Repasa de cor amarelo as partes do percorrido que son chans.
  25. 25. • Marca o punto de maior altitude de cor vermello e o de menor altitude de cor verde.  • Traza as liñas vertical e horizontal desde eses puntos ata os eixes para obter a altura e a distancia (coordenadas) • Contesta as seguintes preguntas: ­ Cal é a altura do punto máis alto? A que distancia está de Sobrado? _________________________________ ­ Cal é a altura do punto máis baixo? A que distancia está de Santiago? __________________________________ ­ Repasa de cor amarelo as partes do percorrido que son chans. Clicade aquí e selade a credencial.
  26. 26. Esta é a última etapa do Camiño. Nós faremos a pé o último tramo que vai desde o Monte do Gozo  ata Santiago. outicon.exe • Repasa cun rotulador azul o tramo Monte do Gozo ­Santiago. • Calcula a distancia total en km. • Nomea os lugares de paso:_____________________________________________________________
  27. 27. TERCEIRA FASE: TRAMO A PÉ Relaciona con cada imaxen un título e un pe de foto O noso obxectivo está a punto de cumprirse. Sólo nos queda cubrir a etapa más gozosa de toda a Ruta  Xacobea. Atrás quedan todas las durezas do Camino ao alcanzar Santiago de Compostela e un relaxado  paseo nos levará ata o sepulcro do Apóstol Santiago. Desde a primeira avenida da cidade restan apenas  unha hora para chegar ao casco antigo da cidade. Ao alcanzar a Praza de San Pedro, apréciase unha  das torres da catedral. Santiago arroupa ao peregrino coas súas rúas e conduceo hacia a Praza do  Obradorio onde agarda a maxestuosa Catedral de Santiago. Nestos momentos ponse fin a unha viaxe  que culmina ao abrazar o busto do santo e visitar a súa tumba. A meta está alcanzada. • Calcula o total de Km do Camiño dende Sobrado ata Santiago. ____________________________________________________ • É Ano Santo cando o día 25 de xullo, día de Santiago Apóstol é domingo. Cada século celébranse 14 Anos Santos cunha cadencia de 6 ­ 5 ­ 6 ­11 anos. Se foron Anos Santos 1993, 1999, 2004 e 2010. Cando volverá ser Ano Santo? ________________________________________________________________
  28. 28. Relaciona con cada imaxen un título e un pe de foto ABRAZO Á IMAXEN  DO APÓSTOL SANTIAGO BOTAFUMEIRO A PORTA SANTA  MATAMOUROS Un dos Símbolos máis coñecidos de  Está situada encima do Altar Maior da  Santiago.É un incensario do S. XIX  Catedral.  que naceu como remedio para  Existe un recorrido determinado.  Como matamouros: Bandeira, alma e  perfumar e desinfectar a catedral tras  patrón da Reconquista. Aparece  Despois do abrazo báixase  a chegada dos peregrinos, xa que ata  Está situada detrás do Altar  directamente ao sepulcro do Apóstol.  Maior,entre as capelas do Salvador e  montado a cabalo, coa espada en alto,  lles erapermitido dormir dentro se  vencendo a varios guerreiros  chovía. da Virxen da Azucena. Ábrese cada  ano Santo, e os peregrinos entran por  musulmáns. ela á Catedral da Catedral.  Clica aquí para ver o video Botafumeiro
  29. 29. Sobrado dos Monxes Arzúa O Pino Contorno natural e pequenas aldeas neste  Vila de orixe medieval, nacida como lugar de repouso  Concello que é a antesala de Compostela.  para os peregrinos que se dirixían a Santiago polo  Camiño Francés. Por esta zona, o Camiño transcorre por  A súa importancia na tradición xacobea queda  recunchos de intensa beleza natural,  patente no feito de ser lugar de confluencia dos  pasando por lugares como a ermida adicada  Mosteiro cisterciense fundado no ano 952 e  camiños Norte, Primitivo e Francés.  a Santa Irene, mártir portuguesa, cunha  declarado Monumento Nacional no 1931. Atópase na zona central de Galicia, cun territorio  fonte barroca de augas curativas. É unha das mostras máis representativas do  dominado polo curso dos ríos  Ulla e Tambre e a súa  barroco galego, con elementos renacentistas e  rede de afluentes. O máis salientable: as fragas de  románicos moi ben conservados. No seu interior  ribeira, as pequenas aldeas e as múltiples  funcionan  unha hospedaría e albergue para  construcións medievais conservadas. É zona de  elaboración de queixos amparados pola D.O. Arzúa­ peregrinos. Ulloa Este apreciado queixo caracterízase pola súa  forma cilíndrica, codia fina e elástica, amarela,  brillante, limpa e lisa. É un queixo de cor uniforme,  entre branco marfil e marelo pálido, de aspecto  brillante, sen fendas e con poucos ollos, pequenos e  de distribución irregular.O seu aroma é lácteo, con  matices a manteiga e iogur, e sutís toques a vainilla,  nata e noz. Nesta vila celébrase cada ano unha multitudinaria  festa de exaltación deste queixo, cunha variada  programación de concertos que atrae a milleiros de  persoas.
  30. 30. Lavacolla (Pedrouzo­Santiago) Monte do Gozo Santiago de Compostela Monolito esculpido co bordón, cabaza e vieira.  Atópase a uns 380m. É unha pequena elevación  Anuncia a entrada a Santiago de Compostela. dende a que os peregrinos obteñen por primeira vez a  Río Sionlla máis coñecido como  Lavacolla.  visión das torres da catedral de Santiago. Regato que os antigos peregrinos utilizaban  Dende o Ano Santo de 1993 converteuse en zona  para lavarse e purificarse antes de chegar a  residencial para peregrinos e punto de partida do  Santiago de Compostela. tramo urbano que conduce finalmente  ata as portas  da catedral compostelá. Clica aquí para ver o video Monte do Gozo Clicade aquí e selade a credencial.
  31. 31. MOI BEN! AQUÍ TÉS O NECESARIO NON ESQUEZAS SEGUIR AS INDICACIÓNS, E... BO CAMIÑO
  32. 32. NORABOA!!! AQUÍ ESTÁ A COMPOSTELANA.                                  Certificamos que: ___________________________________________________ Demostrou coñecer moi ben o Camiño de Santiago e por tal  motivo emítese o presente certificado. Animámoste a que fagas o verdadeiro Camiño de Santiago. Santiago de Compostela, a 21 de maio de 2010. Asdo. A Titora Clica aquí para ver o video Clica aquí para ver o video Pórtico da Gloria Praza do Obradoiro
  33. 33. Santiago, o maior: fillo de Zebedeo e Salomé.      Os Evanxeos amósannos a Santiago como un dos primeiros discípulos de Xesús, e formando parte (con  Pedro e Xoan) do grupo máis cercano ó Maestro.    O Evanxeo de San Mateo cóntanos así a forma en que Xesús escolleu ós seus primeiros discípulos:    "Camiñando pola ribeira do mar de Galilea, viu a dous hirmáns: Simón, tamén chamado Pedro, e Andrés; os  dous, que eran pescadores, estaban largando o aparello no mar. Díxolles: ­Vide conmigo, e fareivos pescadores de homes. Eles deixaron de contado o aparello, e seguírono. Máis adiante atopou outros dous irmáns: Santiago e máis  Xoán, fillos de Zebedeo, que estaban co seu pai na barca arranxando o aparello. Tamén os chamou, e eles coa  mesma deixaron a barca e mais a seu pai e seguírono." (Mateo, 4, 18­22).      Santiago era pescador no mar de Galilea. Era fillo de Zebedeo e de Salomé, e irmán de Xoán (o Evanxelista).  É coñecido como Santiago o de Zebedeo e como Santiago o Maior, para diferencialo de outro apóstolo que  tamén se chamaba Santiago, o de Alfeo, e de Santiago o Menor.     Santiago, o seu irmán Xoán e Pedro son os discípulos que acompañan a Xesús nos momentos máis  importantes, como na transfiguración e na oración no horto de Xetsemaní. "...colleu Xesús a Pedro, a Santiago e a Xoan seu irmán, e subiu con eles sós a un monte alto. Alí transfigurouse  diante deles;..." (Mt 17, 1­2). "Entón chegou Xesús cos seus discípulos a un terreo chamado Xetsemaní e díxolles: ­Sentade aquí mentres eu vou orar.  E, levando consigo a Pedro e mais ós dous fillos de Zebedeo, empezóu a poñerse triste a a sentirse fondamente  angustiado. E díxolles: ­Morro de tristura. Quedade aquí e vixiade conmigo" (Mt 26, 36­38).    Santiago predicou o Evanxeo en Xudea e Samaría. E segundo unha antiga tradición predicouno tamén en  España (anos 36­39), formando a primeira comunidade cristiana en Galicia. Logo, en Zaragoza, para darlle  ánimos na súa predicación, aparecéuselle o Virxe no lugar onde logo se levantou a Basílica do Pilar.      Foi decapitado en Xerusalén por orde de Herodes Agripa I, convertíndose no primeiro apóstolo que sufriu o  martirio. "Por ese tempo o rei Herodes botou man dalgúns membros da Igrexa, para os maltratar. Mandou matar  coa espada a Santiago, o irmán de Xoán, e, vendo que iso lles agradaba ós xudeus, mandou prender tamén a  Pedro." (Feitos dos Apóstolos 12, 1­3). Tendo en conta que Herodes Agripa I morreu no ano 44, esta persecución  e a conseguinte morte de Santiago hai que situala entre os anos 41­44.      Conta a tradición que despóis da súa morte, o seu corpo foi recollido por dous dos seus discípulos, Teodoro e  Atanasio, e colocado nunha nave, que despois de sete días de navegación arribou nas costas galegas de Iria  Flavia, cerca da actual vila de Padrón; logo os restos do Apóstolo foron levados nun carro de bois a un terreo  onde foron enterrados, sito no lugar onde moitos séculos máis tarde se acabaría construíndo a Catedral de  Santiago.
  34. 34. Historia das peregrinacións       As guerras, e as invasións de suevos, godos, visigodos, e musulmáns, serían a causa de que os restos do Apóstolo se  mantuvesen agochados durante séculos.      Conta a tradición que ó redor do ano 820 da era cristiana, un ermitán, que se chamaba Paio, viu no lugar de Solovio, no bosque de  Libredón, ­onde hoxe se atopa Santiago de Compostela­, luces prodixiosas, que semellaban unha chuvia de estrelas nun pequeno  lumbeiro. E comunicóullelo ó bispo de Iria Flavia (lugar que hoxe se chama Padrón, no que naceu o premio nobel de literatura Camilo  José Cela). E Teodomiro ­que así se chamaba o bispo­ foise alá con un grupo de fieis, seguindo un camiño que lles ía marcando unha  estrela, e deron cunha cova, na que atoparon unha arca de mármore, dentro da cal estaban os restos do Apostol Santiago o Maior, o  fillo de Trueno, evanxelizador de España. Alí, naquel campo a onde os levou a estrela (Campus Stellae), nacería Santiago de  Compostela. Catedral de Santiago de Compostela, dentro da cal se conserva o sepulcro do Apóstolo Santiago.      Por aquel entón a Península Ibérica estaba ocupada polos musulmáns. Os hispanos, refuxiados nas montañas do norte da  Península, formaron un pequeno reino en Asturias, dende onde enpezaron a Reconquista. Santiago aparece neste momento, e o 4 de  setembro do ano 829 Alfonso II, o Casto, rei de Asturias, manda construir no lugar onde apareceran os restos do apóstolo unha  igrexa, e nomea a Santiago Patrón de toda España.       Alfonso III (866­910) mandou construír unha segunda basílica. Almanzor destruíuna. E San Pedro de Mezonzo (997­1003) mandou  construir unha terceira.      No ano 1095 o papa Urbano II trasladou a sé episcopal dende Iria Flavia a Compostela.         Dende o momento en que apareceu a tumba de Santiago, moi pronto empezaron as peregrinacións a Compostela.      Durante a Idade Media os monxes da poderosa orde de Cluny fomentaron as peregrinacións e a Compostela chegaban peregrinos  procedentes de toda Europa e incluso de Oriente. No século XI os reis Sancho o Maior de Navarra e Alfonso VI de León estableceron  a traza do Camiño Francés.      Nos séculos XI e XII as peregrinacións a Santiago alcanzaron o momento de maior explendor. Os peregrinos eran considerados  como enviados de Deus, como homes diferentes e cun espíritu superior ó común.      Arredor do Camiño foron nacendo mosteiros e hospitais para acoller ós peregrinos. Incluso moitos pobos naceron por e para o  Camiño. E ainda hoxe hai pobos que teñen no Camiño a principal razón da súa existencia.      No século XII o crego francés Aymeric Picaud presentou o "Liber Sancti Iacobi", tamén coñecido como "Códex Calixtinus",  composto por cinco libros e varios documentos soltos. No libro V informase con detalle dos treitos do camiño, santuarios, fontes,  lugares para comer e hospedarse... os pobos, as xentes e os costumes locais.... Unha guia medieval para peregrinos.       O papa Calixto II (1118­1124) instituiu o "Ano Santo Xacobeo" outorgando o Xubileo (indulxencia plenaria) ós que peregrinasen a  Santiago nos anos nos que o 25 de xullo (día de Santiago) coincidise en domingo. Este privilexio foi confirmado polo seu sucesor  Alexandre III (1159­1181) na Bula Regis aeterni. Todo esto impulsou aínda máis as peregrinacións a Compostela.     Pero no século XIV a "peste negra", as guerras, e outras catástrofes que sufriu o continente europeo, fixeron que comezase a  decadencia das peregrinacións. E a partires do século XVI, despóis da Reforma Protestante, en España empezou a medrar a  desconfianza e o recelo respecto dos peregrinos que viñan dos países de Europa. Había medo de que trouxesen ideas "enemigas". E  continuou a decadencia da peregrinación a Compostela. Felipe II foi un dos que puxo máis atrancos á circulación de peregrinos, e, por  exemplo, no ano 1590, prohibíu o uso do traxe de peregrino por os naturais do país, e esixíu que os peregrinos extranxeiros trouxesen  documentos que os acreditasen.      A finales do século XVIII case que desapareceron as peregrinacións a Compostela, e o Camiño, o seu espíritu e a súa  infraestructura física e material, convertíronse pouco a pouco en ruinas cheas de vellas telarañas ignoradas e agochadas no casi  completo esquecemento.      No século XIX case que desapareceron de todo as peregrinacións a Compostela. E, por poñer un exemplo, cóntase que o 25 de  xullo de 1867 non había máis de 40 peregrinos na cidade de Santiago de Compostela.      Pero, como sempre, as cousas van e ven.      No Ano Santo de 1982 o papa Xoan Paulo II peregrinou a Santiago de Compostela. Na cripta da Catedral, fronte á tumba do  Apóstolo, púxose unha placa que reza: "Yo Obispo de Roma y Pastor de la Iglesia Universal, desde Santiago te lanzo, vieja Europa,  un grito lleno de amor: vuelve a encontrarte, se tu misma". El papa en su peregrinación a Compostela. 9 de noviembre de 1982.          Nos derradeiros anos do século XX e nos comenzos do XXI está rexurdindo con moita forza a peregrinación a Compostela, e  cada ano que pasa aumenta o número de peregrinos. Polos camiños físicos dende que empeza o ano ata que remata vese un regeiro  contínuo de persoas que camiñan cara Santiago, e polos camiños incorpóreos do pensamento o espíritu do Camiño de Santiago  estáse expallando polo mundo enteiro a través da literatura, da fotografía, do cine, das páxinas web, ... Estamos diante dun  rexurdimento espiritual de consecuencias incalculables.      As estadísticas existentes demostran que nos derradeiros 20 anos o aumento do número de peregrinos que chegan a Compostela  é alucinante. Nos anos 1985 e 1986 chegaban a Santiago menos de 2.500 peregrinos por ano. Pero o número de peregrinos foi  aumentando paulatinamente ano tras ano, e así, por exemplo, no ano 2002 (sin ser Ano Santo) chegaron a Santiago 68.952  peregrinos. Nos "Anos Santos" o número de peregrino é moito maior. E ademáis hai que ter en conta que moitos peregrinos fan  tramos intermedios do Camiño, sin chegar a Santiago, e non están contados nestas estadísticas.
  35. 35. Os Camiños de Santiago    Según se dice no Codice Calixtino e según consta en moitos outros documentos da época, no século XII viñan de Europa cinco  grandes vías, que entraban en España por dous puntos dos Pirineos: Roncesvalles (en Navarra), e Somport (en Aragón). Estes dous  camiños, navarro e aragonés, xuntábanse en Puente la Reina. E dende aquí xa había un único camiño hasta Santiago.       Pero antes do "Camiño Francés" existíu o "Camiño Primitivo", que viña dende Asturias a Santiago. E, a partires do século XIV, fóronse  abrindo outros camiños. E hoxe, soio dentro de España, topamos os seguintes camiños: ­ O Camiño Francés, coas suas duas ramas navarra e aragonesa das que antes falamos. Dende Puente la Reina sigue por Estella,  Viana, Logroño, Nájera, Santo Domingo de la Calzada, Burgos, Hornillos del Camino, Castrojeriz, Frómista (¡Santo Deus, ¡qué fermosa é a  igrexa de San Martín de Frómista!!), Carrión de los Condes, Sahagún, León, Astorga, Ponferrada, Villafranca del Bierzo, O Cebreiro, Sarria,  Portomarín, Melide, Arzúa, ... e ¡Santiago!. Este é o "Camiño por antonomasia", o máis coñecido e o máis percorrido.   O Camiño Francés. (Na foto pequema de arriba vese a Igrexa de San Martín de Frómista: unha pequena­gran  xoia do románico no Camiño Francés).
  36. 36. ­ O Camiño mozárabe ou Vía da Prata. Parte de Sevilla, sube por Extremadura, pasa por Salamanca e Zamora, entra  en Galicia pola Gudiña, e segue por Campobecerros, Laza, Xunqueira de Ambía, Ourense, Cea, Oseira, Lalín, Silleda, ... e  chega a Santiago. Ten outras variantes, como a que pasa por Verín, Allariz e Xinzo de Limia, ou a que dende Zamora sube  a Astorga donde se xunta co Camiño Francés.
  37. 37. ­ O Camiño Portugués. Ten varias rutas. Unha delas parte de Lisboa e pasa por Sintra, Caldas da Rainha, Alcobaça,  Coimbra, Porto, Tui, Redondela, Pontevedra, Caldas de Reis e Padrón, chegando finalmente a Santiago.
  38. 38. ­ O Camiño Inglés, que vai dende Coruña ou Ferrol a Compostela. Os peregrinos chegaban en barco dende  Inglaterra ás costas Galegas, e logo facían por terra o camiño ata Santiago. O Camiño que sae de Ferrol pasa por Xubia,  Neda, Fene, Cabanas, Pontedeume, Miño, Betanzos, Bruma, Ordes, A Igrexa (Oroso), Sigueiro e Santiago. O que sae  da Coruña pasa por O Burgo, Cambre e Carral, e xúntase en Bruma co que ven do Ferrol. ­ O Camiño do Norte. Vai beira do mar Cantábrico, dende San Sebastián (Donostia), pasando por Bilbao, Santander  e Oviedo, entra en Galicia por Ribadeo, e vira logo cara o SO xuntándose co Camiño Francés en Melide. A derradeira  parte deste camiño, dende Asturias a Santiago, sería o Camiño Primitivo, que seguirían os primeiros peregrinos que  dende o pequeno reino de Asturias virían a Compostela. Camiño do Norte. Camiño Primitivo. ­ O Camiño da Costa da Morte, que siguen os peregrinos que despois de chegar a Compostela, queren  seguir camiñando ata chegar a Finisterre, para alí cumplir co rito de queimar á beira do mar as roupas usadas  durante a peregrinación.       Dende a Edade Media, Santiago de Compostela (a onde van os peregrinos), Roma e Xerusalén, son os tres  centros de peregrinación máis importantes do cristianismo.
  39. 39. As iconografías de Santiago      Santiago aparece representado en tres formas diferentes: ­ Como apóstolo: vestido cun manto longo, sentado, con un libro nas mans. Algunhas veces aparece descalzo.  Outras veces aparece con unha espada, que simboliza o seu martirio. ­ Como peregrino: vestido con manto de peregrino, cun sombreiro na cabeza, un bastón con unha calabaza  nunha man, un libro na outra man, unha vieira colgando..... ­ Como matamouros: Bandeira, alma e patrón da Reconquista. Aparece montado a cabalo, coa espada en  alto, vencendo a varios guerreiros musulmáns. A "credencial de peregrino" e a "Compostela"      Os peregrinos levan un documento chamado "credencial" que é como un "pasaporte" que os identifica como tales  peregrinos. A "credencial" obtense nas parroquias, cofradías, asociacións de amigos do Camiño, .... Tamén se pode  conseguir no mesmo Camiño de Santiago, en algúns albergues ou igrexas.       A "credencial" sirve para acreditar a condición de peregrino para ser acollido nos albergues do Camiño. E tamén  para solicitar a "Compostela" cando se chega a Santiago. Na credencial vanse poñendo "sellos" dos lugares polos que  se pasa. Cada día hai que poñer polo menos un "sello". E así na credencial queda constancia do camiño que se leva  percorrido. A "Compostela" é un documento que se lles entrega ós peregrinos que chegan a Santiago despois de percorrer polo  menos 100 km a pé ou a cabalo, ou 200 km en bicicleta. É unha certificación oficial que concede a Catedral de Santiago a aquelas persoas que realizaron a peregrinación, sexa  Ano Santo ou non. Os requisitos son os seguintes: Percorrer unha parte do Camiño, acreditando alomenos 100Km a pé ou a cabalo, ou 200Km en bicicleta mediante  credenciais, selos ou firmas das parroquias, albergues, refuxios ou persoas representativas dos núcleos polos que pasa  o Camiño.
  40. 40. Adjuntos ultreia.mp3 ultreia.aup cantoperegrino.mp3.aup

×