Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Evolucioni nje përrallë

  • Login to see the comments

  • Be the first to like this

Evolucioni nje përrallë

  1. 1. Evolucioni nje perralle Personi që paraqiti atë që njihet si teoria e evolucionit ishte një natyralist amator anglez, Çarls Robert Darvin. Darvini kurrë nuk pati rastin të merrte një edukim shkollor në biologji. Ai kishte vetëm një interes amator për natyrën dhe gjallesat. Interesi i tij e nxiti të merrte pjesë në një ekspeditë me anijen Bigëll që u nis nga Anglia në 1832 dhe udhëtoi në rajone të ndryshme të botës për 5 vjet. Gjatë udhëtimit të tij në ishujt e Galapogos u mahnit dhe filloj të mendoi se ndryshimi i sqepave të shpendeve ishte shkaktuar nga nevoja e tyre për t'u përshtatur me kushtet e jetesës. Sipas Darvinit, njeriu ishte hallka më e zhvilluar e zinxhirit të këtij mekanizmi. Darvini e quajti këtë proces "evolucioni nëpërmjet seleksionimit natyror". Ai mendoi se kishte zbuluar origjinën e llojeve: Origjina e një lloji ishte një lloj tjetër. Ai i publikoi këto pikëpamje në librin e tij "Origjina e llojeve me anë të seleksionimit natyror" në 1859.
  2. 2. Përralla e kalimit nga uji në tokë Evolucionistët pretendojnë se jovertebrorët që gjenden në shtresën e Kambrianit evoluan në peshq në dhjetra miliona vjet. Jovertebrorët e kanë skeletin të jashtëm, ndërsa peshqit janë vertebrorë që kanë skelet të brendshëm. Qe te ndodh kjo duhet të pasqyrohen në miliona forma kalimtare që duhet t'i kenë pasur ato, por askush nuk ka gjetur qoftë edhe një formë të ndërmjetme midis tyre. Peshku i quajtur Kolekanth, që është vlerësuar të jetë 410 milionë vjeçar, është konsideruar si një formë kalimtare me mushkëri primitive, tru të zhvilluar, me sistem qarkullimi dhe tretjeje gati për të funksionuar në tokë. Bile edhe me një mekanizëm primitiv ecjeje. Kolekanthi është në të vërtetë një peshk që jeton në thellësi të oqeanit dhe që kurrë nuk ngjitet në thellësi më të vogla se 180 metra nga sipërfaqja.
  3. 3. Antilopa me deshire kalon ne gjirafe Sipas Lamarkut gjallesat i kalonin veçoritë e fituara gjatë jetës së tyre nga një gjeneratë në tjetrën e kështu evoluan. P.sh. gjirafat evoluan nga antilopat, si kafshë që shtrinin qafën e tyre gjithmonë e më tepër nga gjenerata në gjeneratë, duke u përpjekur të arrinin degët më të larta të pemëve. Kështu Darvini e përdori "tezën e kalimit të veçorive të fituara" të propozuar nga Lamarku, si faktorin bazë që i bëri gjallesat të evoluojnë.
  4. 4. Ndërsa ndjehej jehona e librit të Darvinit, një botanist austriak me emrin Gregor Mendel zbuloi ligjet e trashëgimisë në 1865.
  5. 5. Ligjet e trashigimise te grupet e gjakut Landsteineri i zbuloi grupet humane të gjakut A, B, dhe O në vitin 1900, Antigjenet e ABO sistemit të grupeve të gjakut janë prezente në eritrocite dhe në lëngjet tjera trupore(sekrecionet). Prezenca e anigjeneve eritrocitare A,B,O varet nga gjenet ABO që ndodhen në lokusin e kromozomit të nëntë.
  6. 6. "Edhe sikur Ne t'u hapnim atyre një derë në qiell dhe të ngjiteshin vazhdimisht në të, ata vetëm do të thonin: "Sytë tanë po na mashtrojnë. Jo, ne jemi magjepsur." (El-Hixhr: 14-15) "Edhe sikur t'u zbrisnim atyre engjëjt, apo t'u flisnin të vdekurit, apo të mblidhnim para syve të tyre çdo gjë, ata nuk kishin për të besuar vetëm nëse do të dëshironte Allahu, por shumica e tyre injorojnë (të vërtetën)." (El-En'am: 111)
  7. 7. Mrekullia e qelizës dhe fundi i evolucionit Qeliza është kaq komplekse sa bile edhe niveli i lartë teknologjik i arritur sot nga njeriu nuk mund të prodhojë një qelizë të vetme. Matematicienti dhe astronomi anglez Fred Hoyle megjithese evolucionis thote : Eshtë e pamundur për një qelizë të vijë në ekzistencë rastësisht dhe për këtë arsye ajo duhet patjetër të jetë "e krijuar". Proteinat janë elementet më vitale për qeniet e gjalla. Një proteinë mesatare përbëhet nga 288 aminoacide të 20 llojeve të ndryshme. Këto mund të kombinohen në 10300 mënyra të ndryshme. Mundësia që ky "1" të formohet praktikisht është zero. (Në matematikë probabilitetet më të vogla se 1 në 1050 janë pranuar si "probabilitet zero"). Te aminoacidet kemi forma e djathte dhe e majte, per formimin e proteinave ekziston vetem forma e majte Përveç proteinave, qeliza gjithashtu ka acide nukleikeADN dhe ARN, karbohidrate, lyra, vitamina dhe shumë kimikate të tjera si elektrolitë të rregulluar me harmoni me një sasi, strukturë dhe funksion të caktuar.
  8. 8. Molekula e mrekullueshme: ADN-ja Në vitin 1955, puna e dy shkencëtarëve, James Watson dhe Francis Crick, mbi ADN-në hapi një faqe të re në biologji. . Informacioni që ka të bëjë me të gjitha karakteristikat e një personi, që nga pamja e jashtme deri në strukturën e organeve të brendshme, është i regjistruar në ADN me anë të një sistemi të veçantë kodimi. Kjo është pak a shumë si një kasafortë të dhënash e përbërë prej 4 shkronjash. Përveç karakteristikave si gjatësia, sytë, flokët dhe ngjyra e lëkurës, ADN-ja e një qelize gjithashtu përmban dize- njimin e 206 kockave, 600 muskujve, një rrjeti me 10.000 muskuj dëgjimi, një rrjeti tjetër me 2 milionë nerva optikë, 100 bilionë qeliza nervore, 130 bilionë metra enësh gjaku dhe me 100 trilionë qeliza.
  9. 9. A mundet që ADN-ja të vijë në ekzistencë rastësisht? Në këtë pikë, jemi para një detaji të rëndësishëm që meriton t’i kush- tohet vëmendje. Një gabim në sekuencën e nukleotideve që ndërtojnë gjenin, e bën gjenin plotësisht të padobishëm. Kur merret në konsideratë se ka 200.000 gjene në trupin e njeriut, bëhet akoma më shumë e qartë se sa e pamundur është për miliona nukleotide që përbëjnë gjenet të formohen rastësisht në sekuencat e duhura.

×