Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

M.Malewska, A.Radziszewska, centrum kultury i nauki pb

902 views

Published on

Projekt Centrum Kultury i Nauki Politechniki Białostockiej, Konkurs Technotalenty.
Jest to projektkoncepcyjny, który miałby powstać na kampusie PB na rogu ulicy Zwierzynieckiej i Wiejskiej. Obiekt miałby oprócz funkcji naukowo-rozrywkowejpelnić też funkcję repezentacyjna poprzez swoją lokalizację. Główną idęą było stworzenie obiektu nowoczesnego, odpowiadającego funkcji oraz odpowiadającemu otoczeniu przy jednoczesnym dbaniu o naturę.

Published in: Design
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

M.Malewska, A.Radziszewska, centrum kultury i nauki pb

  1. 1. Monika Malewska Agnieszka Radziszewska
  2. 2. Główną inspiracją było najbliższe otoczenie. Nie ma nic piękniejszego od podlaskiej zieleni. W tym przypadku projektowanie złożyło się w czasie z wyjazdem do Holandii, mogłyśmy więc czerpać z zagranicznych wzorców. Najbardziej zauroczyło nas śmiałe wykorzystanie kolorów, które w zestawieniu z zielonymi inspiracjami z Białegostoku ukształtowało ideę Centrum Kultury i Nauki Politechniki Białostockiej.
  3. 3. Budynek miał zostać zlokalizowany na kampusie PB, na rogu ulicy Zwierzynieckiej i Wiejskiej. Ze względu na lokalizację budynek oprócz funkcji naukowo-kulturowej miałby pełnić również funkcję reprezentacyjną. Narożnik jest bardzo eksponowany, budynek musiał więc przyciągać wzrok i być pozytywną dominantą.
  4. 4. Zależało nam na spełnieniu trzech głównych założeń, obiekt miał: reprezentować region, wnosić świeżość do miasta, wykorzystywać odnawialne źródła energii.
  5. 5. Proste, kubiczne formy są odpowiedzią na istniejące już budynki, forma okien też została uproszczona, postanowiłyśmy wyróżnić elewację akcentem w postaci kolorowych szyb. Druga część fasady za którą kryje się audytorium została zaakcentowana nie tylko poprzez swoją wielkość ale także przez zieloną fasadę, która zespaja obiekt z otoczeniem. Zieleń wspina się na elewację oraz przechodzi na dach tworząc w ten sposób przedłużenie trawnika - każdy może wejść na górę i obejrzeć miasto z innej perspektywy nie tracąc przy tym zielonego gruntu pod nogami.
  6. 6. Główna elewacja budynku od strony miasta miała być jednocześnie reprezentacyjna i wykorzystywać odnawialne źródła energii. Pojawiło się pytanie w jaki sposób to zrobić aby nie powielać już istniejących rozwiązań?
  7. 7. Postanowiłyśmy odwrócić proporcje, zamiast jednego dużego wiatraka zrobić sto małych. Powstało kolejne pytanie, do czego je przymocować?
  8. 8. Co jeśli wykorzystamy już istniejące elementy infrastruktury jako stelaż - stare mosty, słupy, różnego rodzaju konstrukcje? To było trochę jak wtykanie kwiatów w lufy, nadawanie starym obiektowym nowego życia, dostrzeżenie zalety tam gdzie inni widzą wady. Małe wiatraki o wielkim potencjale znalazły zastosowanie w budynku Centrum Kultury i Nauki.
  9. 9. Ze względu na chęć umieszczenia ich na elewacji postanowiłyśmy wykorzystać wiatraki o pionowej osi obrotu. Przestrzenią do zagospodarowania stała się cała główna fasada i tam właśnie - elewacja zamieniła się w jeden wielki stelaż dla setek małych wiatraków produkujących energię z wiatru, do konstrukcji stelaża mogłyby zostać wykorzystane stalowe elementy z odzysku.
  10. 10. Energia wytworzona przez wiatraki przekazywana jest przewodami ukrytymi w konstrukcji stelaża do zbiorników w dolnej części elewacji i przewodzona dalej i wykorzystywana w budynku.
  11. 11. Pozostała jeszcze kwestia ogólnego odbioru – chciałyśmy nadać elewacji lekki wyraz. Pomysłu nie trzeba było szukać daleko. Znalazłyśmy go w parku: świeciło słońce i wiał lekki wiatr, zwróciłyśmy uwagę na liście poruszające się delikatnie na wietrze które pięknie odbijały światło. Chciałyśmy, żeby właśnie takie skojarzenie i emocje wywoływała główna elewacja wśród przechodniów. Każdy wiatrak miałby być wykonany z materiału odbijającego światło dla uzyskania efektu liści migoczących na wietrze. Cały stelaż przyjął bardziej nieregularną formę i pofalowany kształt.
  12. 12. Zależało nam, aby budynek był przejściem a nie barierą. Jego układ funkcjonalny jest podporządkowany komunikacji. Główne wejście znajduje się na rogu ul. Zwierzynieckiej i Wiejskiej gdyż ten narożnik jest najbardziej eksponowany, drugie wejście znajduje się od strony kampusu, oba prowadzą przez serce budynku, czyli wewnętrzny plac na planie koła z którego rozchodzi się cała komunikacja do pozostałych części. Przejście z miasta na kampus jest niezakłócone.
  13. 13. Oferta Centrum Kultury i Nauki miałaby być skierowana zarówno do mieszkańców Białegostoku jak i ludzi spoza miasta. Starałyśmy się aby obiekt całą swoją bryłą wpływał na edukację mieszkańców i pokazywał nowe standardy. Niektórzy mierzą wartość miasta ilością betonowych bloków na metr kwadratowy, a Białystok jest przecież zielonym miastem Polski o ogromnym potencjale. To jest powód do dumy. Zależy nam na kształtowaniu świadomości odbiorców, pokazywaniu rozwiązań które łączą funkcjonalność, estetykę oraz harmonijnie współgrają z otoczeniem. Chcemy promować architekturę która jest w stanie budować tożsamość miasta i promować nasz region. Taki właśnie jest projekt Centrum Kultury i Nauki PB

×