Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

17η Νοέμβρη 2017-παρουσίαση

42 views

Published on

Παρουσίαση διαφανειών για την επέτειο του Πολυτεχνείου (2017) από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Γαλατσίου.

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

17η Νοέμβρη 2017-παρουσίαση

  1. 1. 13ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
  2. 2. 2 ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
  3. 3. 3
  4. 4. 4
  5. 5. 5
  6. 6. 6
  7. 7. 7
  8. 8. 8 Ένα το χελιδόνι Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης - Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης [Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή.] X2 Θέλει νεκροί χιλιάδες να 'ναι στους τροχούς. [Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.] X2 [Θεέ μου Πρωτομάστορα, μ' έχτισες μέσα στα βουνά. Θεέ μου Πρωτομάστορα, μ' έκλεισες μες στη θάλασσα.] X2 [Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού, το 'χουνε θάψει σ' ένα μνήμα του πέλαγου.] X2 Σ' ένα βαθύ πηγάδι το 'χουνε κλειστό. [Μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσο.] X2 [Θεέ μου Πρωτομάστορα, μέσα στις πασχαλιές και Συ. Θεέ μου Πρωτομάστορα, μύρισες την Ανάσταση.] X2
  9. 9. 9
  10. 10. 10 Τώρα τώρα Στίχοι: Πάνος Φαλάρας - Μουσική:Lluis Llach 1. Όπως και να ’ναι ο κόσμος, όσα κι αν έχει στραβά, έστω κι αν μείνω πια μόνος, πάντα θα φεύγω μπροστά. Όσα γραφτά κι αν θα κάψουν, στο φως δεν βάζουν φωτιά. Όσες αλήθειες κι αν θάψουν, λεύτερη μένει η καρδιά. [ Όπως και να ’ναι τούτη η γη, θα ’μαι στην πρώτη τη γραμμή, όπως και τώρα, τώρα - τώρα, που είναι δίσεκτοι οι καιροί. ] x2 2. Όπως και να ’ναι ο κόσμος, δε θα σταθώ πουθενά. Δεν καρτεράει ο χρόνος, πίσω ποτέ δε γυρνά. Όπως και να ’ναι ο κόσμος, θα τραγουδώ στη ζωή. Για να μερέψει ο πόνος, πρέπει να κλείσει η πληγή.
  11. 11. 11 [ Όπως και να ’ναι τούτη η γη, θα ’μαι στην πρώτη τη γραμμή, όπως και τώρα, τώρα - τώρα, που είναι δίσεκτοι οι καιροί. ] x2 3. Όπως και να ’ναι ο κόσμος, όσα κι αν έχει στραβά, έστω κι αν μείνω πια μόνος, πάντα θα φεύγω μπροστά. Όσα γραφτά κι αν θα κάψουν, στο φως δεν βάζουν φωτιά. Όσες αλήθειες κι αν θάψουν, λεύτερη μένει η καρδιά. [ Όπως και να ’ναι τούτη η γη, θα ’μαι στην πρώτη τη γραμμή, όπως και τώρα, τώρα - τώρα, που είναι δίσεκτοι οι καιροί. ] x3
  12. 12. 12
  13. 13. 13
  14. 14. 14 Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης - Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 1. Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ, και μυρσίνη συ δοξαστική. Μη παρακαλώ σας μη, μη παρακαλώ σας μη. Μη παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου! 2. Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά, στα ηφαίστεια κλήματα σειρά. και τα σπίτια πιο λευκά, και τα σπίτια πιο λευκά. Και τα σπίτια πιο λευκά, στου γλαυκού το γειτόνεμα! 3. Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό, τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό. τους παλιούς μου φίλους καλώ, τους παλιούς μου φίλους καλώ. Τους παλιούς μου φίλους καλώ, με φοβέρες και μ' αίματα! Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ, και μυρσίνη συ δοξαστική. Μη παρακαλώ σας μη, μη παρακαλώ σας μη. Μη παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου! Μη παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου!
  15. 15. 15
  16. 16. 16
  17. 17. 17
  18. 18. 18
  19. 19. 19
  20. 20. 20
  21. 21. 21
  22. 22. 22
  23. 23. 23 Μικρός λαός Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης, Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος Μικρός λαός και πολεμά, δίχως σπαθιά και βόλια. Για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι. Κάτω απ' τη γλώσσα του κρατεί, τους βόγγους και τα ζήτω. [ Κι αν κάνει πως τα τραγουδεί, ραγίζουν τα λιθάρια. ] x2 Μικρός λαός και πολεμά, δίχως σπαθιά και βόλια. Για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι. Κάτω απ' τη γλώσσα του κρατεί, τους βόγγους και τα ζήτω. [ Κι αν κάνει πως τα τραγουδεί, ραγίζουν τα λιθάρια. ] x2
  24. 24. 24
  25. 25. 25
  26. 26. 26
  27. 27. 27
  28. 28. 28
  29. 29. 29
  30. 30. 30 Έκκληση σε γιατρούς για βοήθεια
  31. 31. 31 Τα τανκς πλησιάζουν το Πολυτεχνείο
  32. 32. 32
  33. 33. 33 3:00 το πρωί το τανκ γκρεμίζει την πόρτα του Πολυτεχνείου
  34. 34. 34
  35. 35. 35 Ο δρόμος Στίχοι: Κωστούλα Μητροπούλου, Μουσική: Μάνος Λοΐζος Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία, κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά. Ήταν μια λέξη μοναχά ελευθερία, κι έπειτα είπαν πως την έγραψαν παιδιά. Λα, λα, λα… Κι ύστερα κύλισε ο καιρός κι η ιστορία, πέρασε εύκολα απ' τη μνήμη στην καρδιά. Ο τοίχος έγραφε μοναδική ευκαιρία, εντός πωλούνται πάσης φύσεως υλικά. Λα, λα, λα… Τις Κυριακές από νωρίς στα καφενεία, έπειτα γήπεδο στοιχήματα καυγά. Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία, είπανε όμως πως την έγραψαν παιδιά. Λα, λα, λα…
  36. 36. 36
  37. 37. 37
  38. 38. 38
  39. 39. 39
  40. 40. 40
  41. 41. 41 Συμμετείχαν Οι μαθητές των Δ1΄ και Δ2΄ Τάξεων του 3ου Δημοτικού Σχολείου Διδασκαλία – Επιμέλεια γιορτής: Πάλλη Πέγκυ, Ρούμπου Μαρία Μουσική επιμέλεια: Ματθαίος Λεγάκης Τεχνική υποστήριξη: Τσιρογιάννη Άννα

×