Bij deze uitdaging is het de bedoeling dat
verschillende families het met tegen
elkaar opnemen op verschillende fronten.
Deze uitdaging is heel vrij in het aantal
sims en de lengte van de uitdaging.
Het begin: Je maakt een nieuwe, lege
buurt aan. Je maakt families aan met 1
sim. Of dat een man of een vrouw is, mag
je zelf weten. De hoeveelheid families
moet minimaal 2 zijn en maximaal 10. Bij
de keuze van het aantal families is het wel
belangrijk dat je weet dat deze sims een
familie gaan stichten, en zich nog een
aantal generaties moeten voortplanten.
Je moet met elke sim blijven spelen.
Je speelt met familie 1 de eerste drie
dagen van de week, daarna ga je verder
met familie 2, familie 3 etc. Als je alle
families gehad hebt, ga je weer verder
met familie 1, dan de laatste 4 dagen van
de week, dan familie 2 etc. Tot de week
van vooraf aanbegint.
Elke familie zet je neer op een kavel, waar
je ze allemaal met het zelfde laat
beginnen. Later mogen ze, als het
mogelijk is, het huis uitbreiden en van de
Family Battle; Better than the rest ruimte gebruik maken
Made by Nienke (xxAppel)
Enjoy yourself

Voor deze legacy heb ik een klein huisje gemaakt en ingericht. Hier starten alle families,
met dezelfde spullen en hetzelfde bedrag. Het huisje staat op een 4x4 kavel en kan
altijd verbouwd etc. worden.

Familie 1
Vanessa Uyl is onze eerste slachtoffer, en zij gaat de legacy volbrengen.
Ze heeft een familiewens, wat goed uitkomt voor een eigen gezinnetje.

Familie 2
Sven Ackermans heeft gekozen voor deze legacy en hij heeft er een goed gevoel over.
Hij heeft een kenniswens, maar hij wilt uiteraard een normaal leventje hebben, dus dat zit
wel goed.

Familie 3
Gabrielle van der Meer is degene die het rijtje afsluit, maar geheel vrijwillig was het ook
weer niet.
Zij gaat voor het grote geld, en dus is het logisch dat zij een rijkdomswens heeft.

Uyl
Tevreden staart Vanessa naar de omgeving. Ja, hier kan zij een geweldig leven
opbouwen. Weken geleden had ze de kans om haar leven compleet om te gooien,
aangenomen. Ze wou doorbreken uit die dagelijkse sleur, en haar leven apart
opbouwen, met een missie.

Toen lag de brief met haar ticket en informatie op de mat. Vluchtig had ze alles
verlaten, en had een startershuisje gekregen. Ze gaat er het beste van maken. “Zo,
laten we eens gaan kijken wat het huisje inhoudt,” mompelt Vanessa en ze loopt
naar binnen.

Als eerste besluit Vanessa het huisje te verkennen, en als snel was ze alweer op
haar beginpunt. “Ze overdreven niet, toen ze zeiden dat het een huisje is,” zegt
Vanessa. Dan besluit ze om een hoognodig bezoekje aan het toilet te brengen,
en al snel voelt ze zich opgelucht.

Daarna maakt ze zich een kommetje met yoghurt en fruit, en gaat aan tafel zitten.
Terwijl ze kauwt, vraagt ze zich af wat ze echt wilt. “Een man, een gelukkig huwelijk
en kinderen,” antwoordt ze resoluut op haar eigen vraag. Het is iets wat Vanessa
altijd al heeft geweten, en hier gaat het haar lukken, dat weet ze bijna zeker.

Als ze klaar is met eten, bedenkt ze zich dat het handiger zou zijn als ze eerst een
baantje bemachtigt. Ze loopt daarop meteen naar buiten en vist de krant van de
grond. Nieuwsgierig gaat ze op de bank zitten en slaat de krant open. Na een paar
bladzijdes vindt ze de vacatures.

Het is niet veelbelovend, en ze pakt het beste maar aan. “Archivaris, klinkt niet
spannend, maar het is beter iets dan niets,” zucht Vanessa, en ze slaat de krant dicht.
Als ze de krant net neerlegt, gaat de bel. Nieuwsgierig loopt ze naar de voordeur.

Ze ziet een welkomstcomité aan de deur staan, en vrolijk doet ze de deur verder
open. De gasten stellen zich zelf voor als Sven Ackermans, Mariëtte van der Beek
en Arthur Goëemans. Meteen knoopt Sven een gesprek aan met Vanessa en
Vanessa gaat er op in.

Maar al snel blijkt dat zij en Sven niet dezelfde interesses hebben, en dat ze ook nog
eens elkaars rivalen zijn. Sven bezit een van de andere huisjes met dezelfde missie.
Beledigd zegt Vanessa hem gedag, en gaat naar binnen. Daar zitten Mariëtte en
Arthur op de bank.

“Zal ik lunch maken?” stelt Vanessa voor, en de overgebleven gasten stemmen
snel in. Terwijl Vanessa de boterhammetjes maakt, rennen Arthur en Mariëtte
naar buiten met een bal. En als Vanessa de boterhammen smeert, valt haar oog
op Arthur. Eigenlijk ziet hij er leuk uit, denk Vanessa.

Dan roept Vanessa de gasten, en samen gaan ze aan de eettafel zitten. "Wat lekker,
Vanessa," zegt Arthur en hij glimlacht naar Vanessa. Vanessa voelt een blosje op
haar wangen kleuren en glimlacht terug naar Arthur. Mariëtte, die blijkbaar niet
graag genegeerd wordt, begint een gesprek en Arthur gaat er op in.

Vanessa, die in gedachten zit, bekijkt Arthur nog eens goed. Hij ziet er heel goed
uit, denkt Vanessa, met zijn lichtbruine ogen en donkere huid. Dan klinkt de stem
van Mariëtte door haar hoofd, en schrikt ze op uit haar gedachten. “Niet waar,
Vanessa?” vraagt ze, en Vanessa kan niet anders bedenken dan te knikken.

“Precies,” brengt ze uit, en Arthur lacht naar haar. Vanessa smelt ter plekke,
althans dat denkt zij. Gelukkig kan ze haar gedachten de rest van de lunch bij het
gesprek houden, maar haar ogen dwalen steeds af naar Arthur. Zou hij een
vriendin hebben, vraagt ze zich af.

Als de boterhammen op zijn, ruimt Vanessa alles snel op. Ze voelt dat Arthur haar
wilt helpen, maar ze laat hem niet eens vragen. Als alles opgeruimd is, loopt ze naar
Arthur toe. “Het was gezellig dat jullie er waren, maar jullie kunnen nu maar eens
beter gaan.” Arthur knikt, en zwaait. Vanessa zwaait ook, en de gasten verlaten het
huis.

Daarna gaat Vanessa onder douche, en als ze klaar is, is het alweer zes uur geweest.
Omdat Vanessa zich verveelt, en het te vroeg is om iemand te bellen, loopt ze naar
de andere kamer, en pakt een boek uit de kast. Ze gaat zitten, en laat haar ogen
dwalen over de pagina`s.

Maar het verhaal kan haar niet boeien, en met haar gedachten zit ze er ook niet bij.
Haar gedachten gaan steeds naar Arthur, en ze kan er niet mee stoppen. ‘Ben ik
verliefd,’ vraagt ze zichzelf af, ‘Kan het mogelijk zijn?’ Ze slaat een pagina om, zonder
te weten waar het over gaat.

Na een tijdje geeft ze het op, en zet het boek weg. Ze pakt een blikje fris uit de
koelkast en gaat op de bank zitten. Terwijl ze drinkt, dwalen haar gedachten, alweer,
af naar Arthur maar ook naar haar baan. Zal morgen alles goed gaan?

Vanessa wordt ziek van haar gedachtes, en gooit haar blikje weg. Dan loopt ze
naar haar slaapkamer, en kleedt zich om. Dan gaat ze in bed liggen. Met zoete
dromen over Arthur en haar leven in deze buurt.

Vanessa wordt wakker, en springt uit bed. De zenuwen zijn al bezig in haar buik,
en tot haar verbazing is het pas vijf uur. “Ten minste genoeg tijd om me klaar te
maken,” zegt ze en ze loopt de badkamer in. Ze doet rustig haar behoefte en
gaat douchen.

Al bij al is ze klaar rond 6 uur, en tevreden maakt ze ontbijt. Ze gaat aan de tafel
zitten, en eet van haar pap. “Hoe zou het met Arthur zijn?” mompelt ze. “Zou het te
vroeg zijn om te bellen?” Terwijl ze piekert, trekt het daglicht opeens haar aandacht,
en ze werpt een blik op de klok. “O, nee, mijn carpool kan hier ieder moment zijn.”

Snel ruimt ze alles op, en trekt haar werkoutfit aan. Dan hoort ze de carpool toeteren
en snel rent ze de deur uit. Ze stapt in, en haar eerste werkdag gaat beginnen. De
chauffeur begroet Vanessa en dan rijdt hij de straat uit.

Rond 4 uur in de middag komt de carpool van Vanessa de straat weer inrijden, en
zet Vanessa af. Tevreden stapt ze uit, geen promotie, maar het was wel een
geslaagde dag. Voor een promotie moest ze meer vrienden hebben, zei haar baas.

Ze pakt meteen de telefoon en belt Arthur op. Als hij opneemt, verliest Vanessa
opeens haar stem. “Hallo?” “Uh, hallo. Met Vanessa…” “Ooh, hee, Vanessa.” “Zeg,
Arthur, heb je soms zin om dadelijk langs te komen?” “Maar natuurlijk. Ik kom
meteen. Tot zo.” “Tot zo, Arthur.”

Opgelucht hangt ze op, ze was even bang dat hij nee zou zeggen. Gelukkig zei hij
ja! Vanessa kan wel het wel uitroepen, maar ze besluit om haar paar vrije
minuten om te douchen. En ze kan het niet laten om onder de douche te zingen.
Dan hoort ze de bel gaan, en beschaamd stapt ze eronder uit.

Ze doet de deur open, en begroet Arthur. Ondertussen is het al donker geworden.
“Alles goed, Vanessa?” vraagt Arthur. “Ja,” glimlacht Vanessa. “Goed zo,” en hij
lacht naar haar. Vanessa voelt zich steeds meer tot hem aangetrokken, en blijft
hem aankijken.

Dan, opeens, haalt Arthur een kussen achter hem vandaan en slaat op
Vanessa. Verbaasd, maar lachend slaat ze met een ander kussen terug, en al
snel spelen de twee volwassenen met elkaar. “Stop, stop,” hijgt Vanessa. Ze
moet zo erg lachen, dat ze pijn in haar zij krijgt, en Arthur helpt niet bepaald
goed mee.

Lachend houdt hij op, en Vanessa ploft op de grond neer. Arthur gaat tegenover
haar zitten. “Jij bent ook een mietje,” plaagt hij. “Ooh, laat dat,” giechelt Vanessa.
Hij lacht weer naar haar, en Vanessa voelt een dieprode blos op haar gezicht komen.
“Wat ben je toch schattig,” zegt hij en dan draait hij zijn hoofd een beetje weg.

Vanessa kan het niet laten om te lachen, en kijkt hem aan. “Ik, schattig? Met wat
vergeleken? Een neushoorn?” “Nee, vergeleken met een kitten, en die zijn super
schattig,” lacht Arthur. Vanessa lacht en praat verder over dieren. Dan kijkt Arthur
op zijn horloge en hij staat verschrikt op.

“Jeetje, het is erg laat. Ik denk dat ik maar eens ga. Anders haal ik de morgen
niet,” lacht hij. “Nu al?” zegt Vanessa sip, en Arthur lacht weer. Hij pakt haar kin
vast en kijkt in haar gezicht. “Je hoeft niet zo verdrietig te kijken, ik kom
volgende keer veel langer.”

Dan geeft hij haar een kus, en Vanessa gaat er gewillig op in. De kus duurt te kort
voor haar mening, en al snel laat Arthur haar los. Na een glimlach draait hij zich
om en loopt weg. “Dag, Arthur,” fluistert ze gelukkig.

Daarna gaat Vanessa naar bed, en voor ze in bed kruipt, hoopt ze dat ze ooit eens
wakker wordt naast Arthur. “Laat ik dat maar hopen dat het echt gebeurt,”
fluistert ze.

De volgende ochtend wordt Vanessa weer wakker. “Hmm, wat heb ik vannacht
heerlijk geslapen,” zegt ze, terwijl ze zich uitrekt. Loom blijft ze op het randje
zitten, totdat ze beseft dat ze aan het dromen is. Dromen over Arthur. “Zou hij
het leuk vinden om vanavond te komen eten?”

Omdat het nog vroeg is, en ze geen zin heeft om zich aan te kleden, gaat
Vanessa op de bank liggen. Voor dat ze het doorheeft, is het daglicht al
verschenen. Ze hoort ook haar carpool de straat inrijden. “Nu al?” vraagt ze
geïrriteerd. Ze komt overeind en schiet in haar werkoutfit.

Ze stapt in de auto, en zucht. “Te vroeg, zeker?” grinnikt de chauffeur. “Ja,
inderdaad! Kan ik niet eens wat langer uitslapen?” “Helaas, meiske, maar jij
hebt voor deze baan gekozen. Net als ik.”zegt de chauffeur voordat hij gas
geeft.

Maar voor het middaguur rijdt de carpool van Vanessa de straat in. Verslagen stapt
Vanessa uit, en zucht diep. “Ontslagen, alleen maar omdat ik de verkeerde
volgorde gebruikt heb,” zegt ze terwijl ze haar hoofd schudt. De chauffeur fluit
medelevend en rijdt weg. “Hoe kon dit nou gebeuren?” vraagt ze.

“Ik schaam me echt zo diep. Ik was zo goed bezig,” fluistert ze, terwijl de tranen in
haar ogen staan. “Waarom? Waarom nou ik?” Teleurgesteld haalt Vanessa haar
hand door haar staart. “Wat nu? Ik heb ook nog niet eens mijn dagloon gekregen,
of zelfs maar een deel ervan!”

“Ik heb Arthur nodig. Misschien dat hij me kan helpen,” zegt Vanessa tegen de
lucht en meteen loopt ze naar binnen. Ze grijpt de telefoon en belt Arthur.
“Arthur? Kun je alsjeblieft langskomen? Ik heb je nodig,” zegt Vanessa zacht.
Arthur beaamt meteen en hangt op.

Een paar minuten later staat Arthur voor de deur en hij geeft Vanessa een
zoen. “Zeg, wat is er aan de hand?” vraagt hij. “Ik ben net ontslagen, omdat ik
een dingetje verkeerd deed,” zegt Vanessa. “Och, Vanessa, wat erg,” zegt hij
en hij aait over haar arm.

“Ik ben blij dat je gekomen bent,” zegt Vanessa. “Voor jou kom ik altijd,” glimlach hij,
“Ik weet zeker dat je binnenkort iets anders vindt.” “Bedankt,” zegt Vanessa en ze
kijkt hem aan. “Kom hier,” zegt Arthur en hij geeft haar een knuffel. “Laten we naar
binnen gaan,” zegt Vanessa.

Arthur gaat op de bank zitten, en Vanessa volgt zijn voorbeeld. Ze gaat naast hem
zitten, maar Arthur lacht. “Kom hier, gek,” zegt hij, en hij slaat een arm om haar
heen. Vanessa pakt zijn hand en Arthur knijpt er zachtjes in. “Ik heb je gemist,”
zegt Arthur opeens, als ze een paar minuten zo zitten.

“Echt?” vraagt Vanessa. “Ja, sinds gister kan ik alleen maar aan jou denken. En ik wou
jou vandaag ook bellen, maar pas als je klaar zou zijn met werken rond 4 uur,” zegt
Arthur. “En ik verraste je zeker?” lacht Vanessa. “Ja,” zegt Arthur en hij trekt Vanessa
op schoot, en geeft haar een zoen.

“Ik geloof dat ik verliefd op je ben, en ik hoop dat jij dat ook bent,” zegt
Arthur, en Vanessa kan niets anders doen dan knikken en gelukkig
glimlachen. “Ik ben er al zeker van dat ik verliefd ben,” zegt Vanessa.

“Lieve Vanessa,” begint Arthur opeens, “Kun je het me vergeven dat ik zo meteen
weg moet?” “Wat? Waar ga je dan heen?” vraagt Vanessa verbaasd. “Ik moet gaan
werken, en ik wil niet te laat komen, anders ben ik ook mijn baan kwijt,” zegt hij,
terwijl hij over de wang van Vanessa aait.

“Voor deze ene keer dan,” lacht Vanessa en ze laat Arthur los. Ze staan op en
Vanessa wil de deur al open doen, als Arthur haar vast pakt. “Krijg ik geen
afscheidszoen?” vraagt hij, en lachend beantwoordt Vanessa zijn vraag. “Ik bel je zo
snel mogelijk, dan gaan we gezellig uit eten, goed?” vraagt Arthur. “Is goed, Arthur.”

Als Arthur weg is, gaat Vanessa douchen. Vrolijk komt ze onder de douche uit.
Vergeet haar ontslag, het enige wat ze nu wil is, is Arthur bij haar hebben. Zijn
stem horen en zijn lippen proeven. Ja, ze weet het zeker, hij is de ware voor
haar, en ze weet ook al zeker dat hij datzelfde voelt.

Met een vrolijk gestemd humeur maakt ze avondeten, een diepvriesmaaltijd. Ze
wilt niet teveel tijd verspillen aan een maaltijd berijden. Ze wilt direct erna een
baan zoeken en er voor zorgen dat ze ook meteen promotie krijgt. “Mij krijgen ze
niet meer weg,” roept ze uit.

Daarna, het is al donker geworden, pakt Vanessa de krant en zoekt, voor de tweede
keer die week, de vacatures op. Deze keer kiest ze om proefkonijn te worden. Vooral
omdat het een stuk beter verdient, het fijne tijden heeft, en omdat ze dan veel kan
werken aan haar schoonmaakvaardigheden.

Ze gaat dan ook direct aan de slag met een schoonmaakboek. Ze pakt het boek
uit de kast en gaat zitten. Al snel stroomt haar hoofd vol handige tips en
voorbeelden. Na een uurtje zet ze tevreden het boek terug. Hopelijk gaat het
morgen een stuk beter na het leren.

Vanessa gaat op de bank zitten en zet de TV aan. Die heeft ze gekocht van haar
laatste centen, ook heeft ze de bank een kwartslag gedraaid en de stoel heeft ze
verkocht. Ze zet sport op, en kijkt op haar gemak.

Na een tijdje heeft ze genoeg gezien, en klikt de TV uit. Ze trekt haar pyjama
aan en stapt in bed. “Welterusten, Vanessa,” mompelt ze tegen zich zelf. En
dan valt ze in slaap.

Wordt Vervolgd
3 families strijden op elk
vlak met elkaar. Welke
familie heeft de meeste
kinderen, het meeste
verstand of het meeste
invloed?
Lees meer om er achter
te komen welke familie
gaat winnen.
Binnenkort meer over de families in de FB. Ik hoop dat jullie hebben genoten
van het eerste deel ^^
Nienke