Update 51 Fam Bloomwood

315 views
279 views

Published on

Leuke update bij Sara, Ruben & Nathan :D
Terug van weggeweest.
Veel lees plezier!
'x. Liefs Pareltje

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
315
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Update 51 Fam Bloomwood

  1. 2. Het was vrijdag avond, Sara en Ruben gingen een avondje samen uit. Sara had een oppas geregeld, en gaf haar zoon nog een dikke knuffel. Ze stelde hem gerust, en zei dat de oppas echt een lieve vrouw was, wat ze zelf niet had gedacht, ze had nogal een hekel aan oppassers. Maarja, toen Ruben zei dat ze ook eens samen dingen zouden moesten kunnen doen, gaf ze hem wel gelijk. De toeter van de taxi klonk, en ze vertrokken…
  2. 3. Na een kwartier in de taxi te hebben gezeten, waren ze er dan eindelijk. ‘ Het word vast heel gezellig.’ zei Ruben, Sara gerustellend. Hij wist dat ze er moeite mee had om Nathan alleen te laten, met iemand anders. ‘ Ik weet het wel zeker.’ lachte Sara, en drukte een kus op zijn mond.
  3. 4. Even stonden ze daar buiten. ‘ Zullen we dan maar een tafeltje bestellen?’ vroeg Ruben lachend. ‘ Laten we dat maar doen!’ zei ook Sara met een lach, en ze liepen op de man af.
  4. 5. Ze kregen een tafel toegewezen, er stond een leuk kaarsje op tafel, en de menukaarten werden gebracht. ‘ Ik kan niet kiezen.’ zei Sara, voor zich uit starend. ‘ Haha, ik weet het al hoor liefje, ik neem lekker spareribs. Niet zo netjes om te eten maar ze zijn hier heerlijk.’ ‘ Niks voor mij, ik heb mijn keuze eindelijk gemaakt, een lekkere biefstuk.’ lachte ze.
  5. 6. De ober had hun bestellingen opgenomen en ze moesten wachten op hun eten. ‘ Een kusje voor de mooiste.’ zei Ruben gemeend. ‘ Wat ben je toch lief.’ lachte Sara verlegen. ‘ Jij bent de liefste.’ Sara bloosde, wat had ze een geluk met hem!
  6. 7. ‘ Mijn hartje voor mijn alles.’ zei hij nog. ‘ Jij bent ook mijn álles.’ zei Sara nu, en pakte zijn hand. ‘ Het eten.’ klonk opeens de stem van de ober.
  7. 8. Snel lieten ze elkaars hand los. Ze begonnen te lachen, omdat de ober niet zo goed wist wat te zeggen. Het leek wel een stel verliefde tieners! ‘ Uhh, ik hoop dat het u gaat smaken.’ vertelde de ober. ‘ Vast wel.’ giechelde Sara. ‘ Ja.’ lachte Ruben, en wisselde een blik met Sara.
  8. 9. Het werd een gezellig diner, en ze praatten over van alles. ‘ Dit is echt heerlijk.’ zei Sara. ‘Hoe wist je van deze tent?’ ‘ Haha, ja het is echt super eten hier.’ lachte Ruben. ‘Ik kwam hier vroeger altijd met mijn ouders, toen ik nog heel klein was.’ ‘ Hihi, een kleine Ruben, die wil ik wel eens zien.’ zei ze lachend.
  9. 10. Eenmaal weer thuis, lag Nathan al op bed. Ze gingen samen nog even in de tuin liggen, sterren kijken. Sara kroop dicht tegen hem aan. ‘ Ik ben echt heel blij dat ik jou heb ontmoet, Sara Diaz.’ zei Ruben. Sara werd emotioneel, en drukte een kus op zijn wang. ‘We horen bij elkaar, dat staat in de sterren geschreven.’ zei ze, een traan viel over haar wang, zo in het vochtige gras.
  10. 11. Ze stonden op, en Ruben duwde haar achter over voor een passionele zoen. ‘ Je bent een prachtvrouw, weet je dat?’ fluisterde hij in haar oor. Sara werd week van binnen, dit had ze nog nooit voor iemand gevoeld. Ze voelde zich heel speciaal als ze met Ruben was.
  11. 12. Ruben ging op zijn knieën. ‘Sara, ik wil je iets belangrijks vragen. Je bent mijn droomvrouw, in mijn kale leven, was jij het lichtpuntje, het is snel gegaan bij ons, maar dat maakt mijn liefde voor jou niet minder. Alles wat ik met je doe, je bent echt heel speciaal voor me. Ik wil je alles geven, mijn ziel, mijn hart, mijn leven. Ik wil mijn geluk met je delen, liefste. Dus wil ik je vragen, wil je met me trouwen?’ vroeg hij, ze merkte dat hij bijna moest huilen. ‘ Ja! Ja! Natuurlijk wil ik dat! Héél graag.’ zei ze in tranen.
  12. 13. Ze kusten, en stonden daar minuten lang, in elkaars armen. Ruben veegde een haar uit haar gezicht. ‘ Je bent mooi als je emotioneel bent.’ zei hij. ‘ Jij bent mooi als je bent wie je bent.’ zei ze lief.
  13. 14. ‘ Ik heb trouwens wel een ideetje om onze verloving te vieren.’ lachte Sara. ‘ Oh, nou volgens mij denken wij hetzelfde.’ lachte Ruben geheimzinnig. Hand in hand rende ze naar hun slaapkamer.
  14. 15. Het werd een passioneel liefdespel. Het was fijn, het voelde goed en veilig. En voor Sara was het helemaal fijn, omdat ze nooit zo vrij seks had kunnen hebben.
  15. 16. De vonken vlogen er van af, en de foto’s waren opgehangen, als einde van de avond hadden ze foto’s laten maken en die hingen nu boven hun bed. Samen beleefde ze die avond iets heel moois.
  16. 17. Iets moois tussen hen twee, en misschien was er die avond wel iets verwekt?! ‘ Hou van jou.’ fluisterde Ruben. ‘ Love you to.’ fluisterde ook Sara. En ze vielen in elkaars armen in slaap.
  17. 18. De volgende morgen was het zover, nadat alles was uitgelegd aan Nathan. Ze wouden het klein vieren en hadden wel allebei hun ouders nog gebeld. ‘ Je gaat mijn vrouw worden, ik kan het nog steeds niet geloven.’ zei Ruben verliefd. ‘ Het is toch echt zo liefje.’ zei Sara.
  18. 19. De trouwerij begon, en Nathan keek lachend toe. Zijn moeder was gelukkig, en dat straalde ze uit. En trouwens, Ruben was echt tof. Heel stilletjes bracht hij de ringen naar hun toe, en liep terug naar zijn plekje.
  19. 20. Er werden lieve woordjes gezegd, en de ringen werden uitgewisseld. ‘ Ja ik wil.’ zei Sara stralend. En ze deed hem ook een ring om. ‘ I do.’ zei hij ongelofelijk gelukkig.
  20. 21. ‘ We zijn getrouwd!’ zei Sara. ‘ Ja, we zijn man en vrouw.’ zei Ruben, die het amper kon beseffen. ‘ En het voelt geweldig.’ zei Sara en niks of niemand kon haar geluk afpakken. Ze was verliefd, en getrouwd met een super lieverd. Ze had een zoon, een mooi huis en lieve familie en vrienden, wat wou ze nog meer?
  21. 22. ‘ Je maakt me zo gelukkig, Ruben Sanders.’ zei ze met ooghoeken die zich vulde met tranen. ‘ Jij mij ook, Sara Sanders.’ lachte hij. ‘Klinkt heel mooi.’
  22. 23. Sara liep naar Nathan toe. ‘ Gefeliciteerd mama, ik zie dat je heel gelukkig bent.’ zei hij vrolijk. ‘ Dankje lieve jongen. Ik ben heel gelukkig, en heel blij met zo’n lieve zoon als jij.’ lachte ze.
  23. 24. Die avond, toen Ruben lekker bezig was in de tuin, en Nathan op zijn kamertje aan het spelen was, voelde Sara haar buik groeien. ‘ Ik ben zwanger!’ gilde ze. Geluk overspoelde haar, dat ze nóg gelukkiger kon worden had ze niet gedacht.
  24. 25. Ze trok maar gauw een jurk aan die wat ruimer zat, maar zou snel wat leukers gaan kopen. Eerst maar even Nathan op de hoogte stellen.
  25. 26. ‘ Hé lieverd.’ lachte ze. ‘ Mama, wat een mooie jurk! Je lijkt alleen wel dik.’ zei hij serieus. ‘ En bedankt!’ lachte Sara. ‘Je hebt gelijk hoor jongen, mama is zwanger! Je krijgt een broertje of zusje. Leuk hé?’ ‘ Wow! Ik word grote broer! Wat tof! Echt heel leuk mama.’ lachte hij vrolijk en hyper.
  26. 27. ‘ Mag ik is voelen?’ vroeg hij. ‘ Ja, natuurlijk mag je dat, zovaak als je maar wil!’ lachte ze. ‘ Hállo kindje! Ik ben je grote broer. Kom je snel, dan kunnen we spelen.’ ratelde hij door. Sara wou hem vertellen dat dat nog wel even zou duren, maar bedacht zich. Ze wou de pret niet bederven.
  27. 28. ‘ Nou ik ga het Ruben maar even laten zien.’ zei ze, en gaf hem een knuffel. ‘ Die vind het vast leuk, dan kunnen we met ze drieën spelen mama!’ riep hij vrolijk. ‘ Haha, ik denk het ook wel hoor schat.’ lachte ze. ‘ Nou ik ga een tekening maken! Voor het kindje!’ zei hij, en rende naar zijn kamertje.
  28. 29. Ze liep in de richting van de voordeur, maar kwam ondertussen Ruben al tegen. Zijn oog viel op haar buik. ‘Bén je..?’ stamelde hij. ‘ Zwanger? Ja.’ lachte ze trots. ‘ Dat is geweldig nieuws!’ riep hij blij uit.
  29. 30. Iedereen is huis was blij met de komst van de baby. Het huisje was een beetje verbouwd, ze hadden een wat ruimere keuken gekregen. ‘ Ik kan echt niet wachten tot je er bent, kleintje.’ zei Ruben, terwijl hij over haar buik wreef. ‘ Ik ook niet schat.’ zei Sara glunderend.
  30. 31. Wat later die middag was Sara van plan lekker te gaan winkelen, ze liep gauw nog eveb naar buiten om haar twee liefste mannetjes even ‘gedag’ te zeggen. Verterderd keek ze naar het tweetal, wat fijn dat Nathan het zo goed opnam. En dat hij en Ruben het zo goed konden vinden samen. ‘ Hé schatjes.’ riep ze hen toe. ‘ He daar is je moeder.’ zei Ruben, die Nathan weer met beide benen op de grond zette.
  31. 32. ‘ Dit alsjeblieft.’ zei Sara, en legde de leuke setjes neer. Ze was bijna vergeten hoe heerlijk het was om te winkelen. ‘ Dat is dan €134,- alstublieft.’ zei de verkoper. ‘ Alsjeblieft.’ zei Sara, en duwde hem €135,- contant in zijn handen. ‘Hou maar.’ lachte ze, ze nam zich voor die middag lekker in de tuin te gaan werken.
  32. 33. Daar stond ze dan, in haar nieuwe kleding, lekker de plantjes water te geven. Het was een heerlijk warme dag en Ruben was aan de kinderkamer aan het werk. ‘ Schat, kom eens kijken?’ riep hij vanaf binnen. ‘ Ik kom!’ riep Sara terug en zette de gieter weg.
  33. 34. ‘ Wat ben je vér!’ zei Sara verheugd. ‘ Tof he mama, ik mocht Ruben helpen met het lanimaat.’ ‘ Goed hoor lieverd, het is trouwens laminaat schatje.’ zei Sara lachend en streek over zijn bol. ‘ Oh, maar het was heel leuk!’ zei Nathan enthousiast. ‘ Hij heeft goed geholpen.’ zei Ruben.
  34. 35. Ruben hees zich zelf omhoog en Sara gaf hem een kus,. ‘Ik kijk er zo naar uit dat we hier straks ons kindje naar bed brengen.’ zei Sara met haar hoofd bij de baby. ‘ Ik ook schat.’ zei Ruben en kuste haar weer. ‘ Hebben jullie al een naam mama?’ vroeg Nathan nieuwschierig. ‘ Nee, maar volgens mij moet jij nog huiswerk maken, jongeman.’ lachte Sara.
  35. 36. En dat was ook waar. Nathan had Ruben gevraagd om te helpen en dat wou hij. Sara ruimde wat speelgoed op, en genoot ervan hoe haar twee ventjes elkaar zo mochten. Het was nu echt al een knus gezinnetje. ‘ Ik ben boterhammen smeren.’ zei Sara en vrolijk liep ze de kamer uit.
  36. 37. Ze pakte een zak boterhammen, een pot met smeerkaas en wat ham. Zorgzaam smeerde ze wat boterhammen. Even stopte ze met smeren en keek naar haar buik, ze wreef erover. ‘Dag kleintje, later sta ik hier voor jou boterhammetjes te smeren.’ fluisterde Sara tegen haar buik.
  37. 38. Sara riep haar mannetjes aan tafel. Het was echt gezellig tijdens de lunch. ‘ Ik weet al wat ik ga geven als de baby er is. Héél veel speelgoed!’ riep Nathan enthousiast. Sara keek lieflijk toe hoe haar zoon zo enthousiast praatte over de baby. ‘Dat vind het kindje vast leuk.’ zei ze dan ook.
  38. 39. ‘ Ruben? Mag ik van tafel? En daarna naar de speeltuin?’ vroeg Nathan beleefd. ‘ Natuurlijk jongen.’ zei Ruben. ‘ Dankje.’ zei hij en wou aanstalten doen om naar buiten te gaan. ‘ Ruim je dan wel even die twee bordjes af. Ik ben nog aan het eten.’ zei Sara die net aan een nieuwe boterham was begonnen, tegen haar zoon.
  39. 40. Nathan deed wat hem gezegd werd en hoorde zijn moeder heel erg opgewonden praten over de kinderkamer. ‘ Het lijkt me leuk om veel bloemen in de kamer te hebben, leuke accenten.’ zei Sara. ‘ Ja, maar wat dan als het een jongen word?’ vroeg Ruben. ‘ Dan ook.’ zei Sara lachend. ‘ Mama, mag mijn tekening dan op de kamer hangen?’ vroeg Nathan lief. ‘ Tuurlijk jongen. Dat geeft wat sfeer.’ zei ze en wierp hem een glimlach toe.
  40. 41. Na het afruimen mocht Nathan dan eindelijk naar buiten. Én wat had hij een pret! Hij klom omhoog en gleed vanaf de stang naar beneden. Wat was dat leuk zeg! Hij zou hier later vast met zijn broertje of zusje spelen.
  41. 42. Het verliefde stel las allebei een boek, heerlijk, dat Sara nu wél de zwangerschap zo fijn kon beleven. Samen met iemand waarvan ze heel veel hield en het zoontje dat haar ooit op de been had gehouden en haar de juiste keuzes had laten maken. Sara las een boek over het moederschap en Ruben las een soort technisch iets wat heette: ‘Bouwen voor je baby.’ Handy tips voor een kinderkamer dus.
  42. 43. ‘ Zó het regent écht hard.’ zei Sara opeens, die flink getik hoorde van buiten. Ruben had zijn boek al lang weggelegd. ‘ Ik ga Nathan naar binnen roepen, wil jij even een dekentje halen? Hij heeft het vast enorm koud.’ ‘ Is goed hoor lieverd.’ zei Ruben en ging op zoek naar een fleecedeken.
  43. 44. ‘ Och lieverd toch! Kom maar gauw binnen je hebt het vast heel koud.’ zei Sara bezorgd. ‘ Jaa...ik ben doorweekt.’ zei Nathan bibberend. ‘ Ga maar lekker douchen, dan doen we daarna je pyjamaatje aan, Ruben heeft al een dekentje voor je gepakt lieverd.’ zei Sara snel. ‘ Dankjew..w..el.’ stotterde hij.
  44. 45. Nathan gooide zijn natte kleren op de grond, die vast zaten geplakt aan zijn lijf. Wat had hij toch een lieve mama en wát had hij het koud. De warme stralen warmde zijn kleine lijfje gauw op en hij bleef wel een kwartier staan, hij trok na het douchen snel zijn pyjama aan en liep naar de woonkamer.
  45. 46. Ruben en Sara zaten dicht tegen elkaar aan en Nathan zat lekker warm onder zijn dekentje in zijn pyjama. ‘ Zo wat een snertweer zeg.’ zei Ruben die het erg vervelend vond. ‘ Zeg dat wel.’ zei Sara. ‘ Gelukkig zitten we nu lekker binnen, droog en heerlijk warm.’ zei de kleine Nathan. *De deken moeten jullie er even bij denken. ^^
  46. 47. Tot de volgende update! <3

×