Update 103 fam. bloomwood.
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Update 103 fam. bloomwood.

on

  • 402 views

Update bij m'n stamgezin :D

Update bij m'n stamgezin :D
Have fun everybody :D
XXX Liefs

Statistics

Views

Total Views
402
Views on SlideShare
301
Embed Views
101

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

1 Embed 101

http://lj-toys.com 101

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Update 103 fam. bloomwood. Update 103 fam. bloomwood. Presentation Transcript

  • Moonstreet 2 – Tim, Kyle, Suzanne, Justin, Barbara, Julie en Daniël.In het hoofdhuis was iedereen helemaal weg van de kleine Daniël.Barbara was met hem, al was het niet haar baby, helemaal in dewolken. Suzanne en Kyle waren zo gelukkig met hun kleine zoontje,ze hadden het geluk dat als ze moesten werken er altijd weliemand thuis was om voor de kleine te zorgen.
  • Barbara nam vaak het initiatief om te koken. Er stond iedere avondwel een lekker maaltje op tafel, met drie van die keukenprinsesjesin huis. ‘Bar, het ruikt weer goddelijk.’ zei Kyle. ‘Dankje! We etenechte Spaghetti, op Italiaanse wijze bereid.’ giechelde ze.
  • Iedereen schoof aan tafel, Suzanne legde Daniël nog even goed in zijnwiegje en Julie kwam net uit haar werk en kon direct aanschuiven. ‘Ikben gepromoveerd tot muzikaal behang!’ vertelde ze enthousiast.Het avondeten was echt iedere avond heel druk en gezellig.
  • s’Avonds verzamelden de vrouwen zich om de tvvoor Goede Tijden Slechte Tijden. Justin deed eenpotje schaak met zijn vader en Kyle nam even eenmomentje met zijn zoon. Hij kon hem zo makkelijkopvrolijken, daar was echt maar een kleinprutteltje van Daniël voor nodig.
  • Iedereen zocht daarna zijn of haar slaapkamer op, want morgenwas het weer gewoon een dag vol werk. Justin en Barbara,Suzanne en Kyle, ze vielen lekker warm tegen elkaar in slaap, methun kindje in de buurt. Tim en Julie lagen alleen, Tim denkend aanIvy, zijn droomvrouw, hij bad nog iedere avond voor haar. En Juliedacht aan Bruce, hij was geweldig. Ze zou morgen eens vragen ofhij langs zou komen.
  • De volgende morgen was iedereen weer vroeg uit de veren.Behalve Justin die hield wel van uitslapen met zijn meisje, alleenmoest die wel vaak vroeg uit bed. Tim’s eerste taak was het hokvan Pumba schoonmaken en hem eten en drinken geven. Hij deedhet met liefde van de vogel gaf hem zoveel liefde terug.
  • Daarna nam hij Daniël aan van Suzanne om hem te voeden zodatzij zich kon douchen. Ja, in de ochtend had dit gezin een aardigritueeltje opgebouwd. Dat moest ook wel met zo’n groot gezin enmaar één badkamer. Tim genoot van dit moment met zijnkleinzoon, het voelde echt weer als gisteren dat hij Kyle voor heteerst in zijn armen had. Maar hij had zijn taak voortgezet, hij hadeen kind op de wereld gezet en dit wat nu al generatie vijf. De tijdging snel.
  • Barbara, die iedere ochtend Justin met moeite van zich af moestduwen, mocht het eerst naar haar werk vertrekken alsOnderofficier. Hij was echt gek op haar, gelukkig maar dat ze hemhad getroffen, want ze hield ook onwijs veel van hem. ‘Dag Bar, totvanavond!’ riepen haar vriendinnen.
  • Nadat de zon was opgekomen en de rest samen een snel ontbijthad gehad, konden Suzanne en Tim naar hun werk vertrekken. Juliewas gek met haar neefje en vaak de oppas als de rest uit werkenwas, zij moest altijd s’avonds werken, dus dat was ideaal.
  • Na een telefoontje stond Bruce binnen enkele minuten voor dedeur. De carpool van Kyle en Justin was ook net gearriveerd. Blijwaren ze voor hun zusje, dat ze nu ook iemand had gevonden.Bruce had zijn verblijf in Nederland wat verlengt, speciaal voorJulie. Samenwonen ging ze nog iets te ver, maar dat heen en weergaan vonden ze juist wel leuk, dat latten.
  • Bruce’ vader was inmiddels overleden. Hij had het er niet heelmoeilijk mee, gelukkig maar, Julie zou niet weten hoe ze hem opzou moeten vangen. Mmm.. Moeilijk zoiets. Voor nu moest zehaar neefje de fles geven. ‘Echt heel schattig.’
  • ‘Wat? Daniël? Of ikzelf?’ giechelde ze. ‘Jullie allebei.’ Bruce wou allang niet meer terug naar Amerika. Zijn overdreven accent werdook steeds minder. Iets hield hem hier. Julie, ze maakte iets los inhem wat nog geen vrouw was gelukt.
  • Ze boog zich voorover om Danïel in zijn wiegje te leggen. Opeensvoelde ze een grote, warme hand op haar linkerbil. Giechelenddraaide ze zich om en gaf zich over aan Bruce. Ze waszenuwachtig, het zou gebeuren. Vandaag! Ze wist het zeker.
  • En ze had gelijk. Eindelijk kwamen hun verlangens samen, allespanning die zich had opgebouwd, barste los. Het deed geen eenszeer. Het was alleen maar fijn. Zuchtend van genot woelde ze doorzijn haar. Het glansde zo mooi.
  • Ze hadden nog zeker een uur op bed gelegen. Dicht tegen elkaaraan, genietend van elkaar. Toch vond Julie het nog niet verstandigom hem te vragen bij hen te komen wonen. ‘We smsen knapperd.’zei ze en drukte een kus op zijn lippen. ‘Doen we, ik kan nietwachten om een ochtend naast je wakker te worden Juul.’ ‘Mm.Misschien binnenkort..’
  • Barbara kwam thuis en Julie werd opgehaald. ‘Succes meis!’ zeiBarbara, heerlijk om zo vroeg thuis te zijn. ‘Thanks. Take care ofDan!’ Nu lag de zorg voor Daniël eventjes bij haar. En dat vond zeecht niét erg.
  • Na het geven van een flesje aan Daniël en een korte douche,druppelde iedereen omstebeurt binnen. ‘Lieverd!’ zei Barbaraopgewekt toen Justin thuis kwam. Ze gingen even aan tafel zittenmet een trommel koekjes en een pot thee. Iedereen kon zoaanschuiven. Bijna iedereen had promotie gemaakt! Barbara wasnu Contraspionne, Justin Architect, Suzanne Gemeenteraadslid enJulie was nu Buikspreker. Wat een goed nieuws allemaal.
  • Na een lekker bordje boerenkool made by Suzanne, verzameldeiedereen zich om de taart voor de verjaardag van Daniël.
  • Iedereen was in een vrolijke stemming, benieuwdnaar hoe de kleine man er als peutertje uit zouzien. Er werden liedjes voor hem gezongen endaarna was het toch echt tijd voor de sprong.‘Kom op Daan!’
  • Trots ving Kyle zijn roodharige (?) peuterzoontje op. ‘Mooie knulvan me, wat ben je opeens groot!’ ‘Ik kan het bijna niet geloven,de tijd gaat zo snel..’ zei Suzanne, die met natte ogen toekeek.
  • Het oude pakje van Justin werd hem tijdelijk aangetrokken enSuzanne hielp even met het doen van zijn haartjes. Daniël wasabsoluut geen lelijke maar een schattige peuter. De blauwe ogenvan zijn moeder waren prachtig, hij had de brede neus van zijnvader en een mengeling van gelaatstrekken. Hij was een mooiventje.
  • Vlak bij de keuken was er uitgebouwd, met hulp van Justin, met alsdoel een kamer voor de kleine. Een blauwe. ‘Vind je het een mooiekamer? Mooi hé met al dat blauw!’ zei Kyle. Daniël knikteenthousiast met zijn bol. ‘Zal papa jou eens de kieteldood geven!’‘Aaaaah!’ kirde hij.
  • Na nog even te hebben gekroeld met zijn zoontje, apetrots, legdehij hem in zijn ledikantje. ‘Lekker slapen Daantje, morgen weer eennieuwe dag. Welterusten.’ Kyle gaf hem een nachtzoen en ging opweg naar zijn vrouwtje, die in bed op hem lag te wachten.
  • De volgende morgen stond Tim weer vroeg op. Hij sliep het dichtstbij Daniël en hoorde hem geluidjes maken. ‘Moest jij zo nodig eenplasje doen? Dat had opa wel door hoor knul.’ Tim zette hem ophet potje, hij deed meteen een plas en leek het snel op te pikken.
  • ‘Goed hoor, van jou. Voortaan gaan we dus niet meer in de luierplassen en poepen, maar op het potje! Toch Daniël?’ ‘Taa!’ zei hetventje op een onwijs schattige manier, hij gedroeg zichvoorbeeldig. Maar die ontdekkende drukke fase zou nog welkomen. ‘Je houd wel van badderen hé?’ vroeg hij iets later. Daniëlspetterde vrolijk zijn opa nat.
  • Daarna werd Daniël aan zijn moeder gegeven. ‘Mami!’ ‘Wathoorde ik nou van opa? Ben jij al op het potje geweest? En al inbad? Jeetje, knap hoor!’ Daniël schaterde de. ‘Heb je al een beetjetrek?’ ‘Knor!’ riep hij. ‘Haha, je bent toch geen varkentje.’giechelde zijn moeder, ze warmde een bordje pap op en deed hemeen slabbertje om.
  • Julie had weer promotie gemaakt tot Ridder van de Ronde tafelmaar werkte nog steeds s’avonds. Dus mocht zij weer de hele dagsamen zijn met haar neefje. En wat was ze gek met hem..’Waar isJulie nou?’ vroeg ze, ze deed haar handen voor haar gezicht. ‘Taar!Taar! Ik zie wel! Echt wel! Hahahahaha’ lachte hij. ‘Kiekeboe!’ zeize. En weer begon hij te lachen.
  • Daarna was het tijd om wat woordjes te oefenen. ‘Zeg maar: Julie.’ze wees naar zichzelf. Al gauw legde Daniël de link en wees naarJulie. ‘Juwie!’ riep hij. ‘Bijna goed, probeer het nog eens!’ ‘Julwie!’‘Goed genoeg. Knap hoor!’ ‘En ik ben jou tante. Tante Julie.’‘Tawnte Juwie!’ Julie was zo trots op wat ze hem had geleerd, zeoefende meer woordjes met hem, tot hij moe werd. Tijd voor zijnmiddagdutje.
  • Barbara was rond vieren thuis en trof daar tot haar verbazing haarliefje aan, die eerder klaar was. ‘Zullen we van de winter gaangenieten?’ had hij gevraagd. Ze hadden een wandeling door debuurt gemaakt en nu was hij bezig met een sneeuwpop. ‘Kijk eensschat, ik maak een engel!’ riep Barbara, ze voelde zich echt weereven kind. ‘Haha, dat deden Juul en ik vroeger ook altijd.Geweldige herinneringen.’ Hij deed de pop een sjaal om, gaf hemogen een neus en een mond en wat knopen. En als slagroom op detaart, een paar armen en een bezem. Daarna liep hij naar Barbara.
  • Dit was het moment. ‘Liefje,’ zuchtte hij, zenuwachtigals hij was. Hij frommelde uit zijn zak een doosje metde naam van juwelier erop. Oh mijn god, dachtBarbara, was dit wat ze hoopte? ‘Lieve lieve Barbara,vanaf de dag dat ik je zag, viel ik als een blok voor je.We hebben een vervelende tijd gehad, maar dat hadeen oorzaak, en uiteindelijk is onze relatie er veelsterker van geworden. We kennen elkaar door endoor en ik hou onvoorwaardelijk van jou, ik wil oudmet jou worden. Dus vraag ik je bij deze, wil je metme trouwen? ‘ De tranen sprongen in haar ogen.
  • ‘Jaaa! Jaa natuurlijk! Oh liefje! Ik had dit zo niet verwacht.. Watgeweldig! We gaan zo gelukkig worden, gelukkiger dan we al zijn!’gilde ze.
  • ‘Kan dat wel?’ vroeg hij. ‘Met jou kan alles. Je bent mijn alles.’fluisterde Barbara snikkend in zijn oor, ze zag er zo aandoenlijk uitnu, met dat rode neusje en die traantjes van geluk. ‘Ik wil er altijdvoor jou zijn en je nooit meer laten gaan.’zei Justin.
  • Julie en Barbara keken even samen tv en het was zo moeilijk omniets te zeggen. Toch had ze met Justin afgesproken het tijdens hetavond eten te vertellen. Suzanne was druk met het eten bezig enKyle leerde Daniël lopen. Justin had zich samen met Tim teruggetrokken op het terras boven, om weer eens te schaken. De sfeerwas gezellig in huize Bloomwood.
  • ‘Mag ik even de aandacht?’ vroeg Justin, hij tikte voorzichtig metzijn mes op zijn bord. ‘Barbara en ik,’ Barbara wierp hem eenliefdevolle blik toe. ‘We gaan trouwen.’ zei Barbara enthousiast.‘Oh wat leuk! Ik vroeg me al af wanneer dat ging gebeuren, dieverloving.’ zei Julie enthousiast. ‘Haha nou, binnenkort dus! Wewillen er niet te lang mee wachten en nee dat heeft geen reden!’zei Justin omdat hij wist hoe zijn familie was. Iedereen feliciteerdeelkaar en er ontstond een heel gezoen en geknuffel. Barbarastraalde als nooit te voren, helemaal zin om het allemaal te gaanplannen.
  • Die avond was iedereen thuis, gelegenheid voor een gezelligavondje. Daniël had niet langer meer een hangwieg maar eenslaapmat zodat hij zelf rust kon zoeken wanneer hij dat nodig had.Ze keken met zijn allen een film, Tim genoot van deze momenten.Hij voelde zich zo rijk. Hoopte dat hij nog lang met deze lievemensen mocht zijn. Hij was trots dat hij de drie zo goed hadopgevoed in zijn eentje, het was geen eitje geweest. En nu zatkleine Daantje voor hem op de vloer, te spelen. De tijd ging vlug.
  • De film was afgelopen, Julie was al gaan slapen en dat was ook hetplan van Justin en Barbara, tot ze opeens een schop in haar buikvoelde. ‘Dit meen je niet!’gilde ze. Justin keek haar verward aan.‘Wat?’ ‘Gefeliciteerd!’ riep Tim, die het meteen al zag. ‘Ik benzwanger.’ stamelde ze. ‘Echt?’ vroeg Justin hoopvol.
  • Hij wreef over haar buik. ‘Ik kan het gewoon niet geloven! Wateen geweldig nieuws. Hij of zij zal ons geluk compleet maken.’ zeiJustin, kuste zijn verloofde vol geluk. ‘Ik ben zo blij Just.’ zeiBarbara, weer liep er een traan over haar wang. Ze was al zekerdrie maanden en ze had tot nu toe niets door gehad! Wat apart.
  • Iedereen stond op om deze avond opnieuw het jonge stel tefeliciteren. Barbara was moe geworden en zocht haar bed op.Justin beloofde snel naar boven te komen maar hij zat nog voladrenaline. Hij werd vader! ‘Daniël, je krijgt een neefje of nichtje!Leuk hé? Misschien krijgt hij ook wel rood haar en dan lijken jullienet broertjes. ‘ ‘Jij gaat er dus al vanuit dat het een jongetje word?’vroeg zijn vader opmerkelijk. ‘Uhh, nee, dat ging automatisch.’lachte Justin hij gaf Daniël nog een kus en verdween ook naarboven.
  • Een week of twee later was iedereen vroeg uit de veren. Ermoest veel geregeld worden want vandaag stond er eentrouwerij op de planning. Barbara kon niet veel doen enontfermde zich daarom maar over Daniël. Kon ze alvast eenbeetje wennen. Ze had niets liever gewild sinds het moment datze Daniël vasthield. Een eigen kindje van haar en Justin.
  • Ze trouwden in de avond, een wensvan Barbara. Ze droeg dezelfde jurkals Suzanne, traditie. Al had zegelukkig dat deze een beetje los zat.‘Oh wat een helse pijn..’ jammerde ze,ze greep naar haar rug.
  • ‘Lukt het wel schat? Ik wil dolgraag met jetrouwen maar jij staat voorop, samenmet de baby.’ ‘Ik wil niets liever dan numet je trouwen en die pijn moet ik memaar even over heen zetten.’ zei ze. Zijnkranige meisje. Zijn dappere meisje. Zeglimlachten naar elkaar.
  • Youre insecureDont know what forYoure turning headswhen you walk through the doorDont need make upTo cover upBeing the way that you are is enough
  • Everyone else in the room can see itEveryone else but you
  • Baby you light up my world like nobody elseThe way that you flip your hair gets me overwhelmedBut you when smile at the ground it aint hard to tellYou dont knowYou dont know youre beautiful
  • If only you saw what I can seeYoull understand why I want you so desperatelyRight now Im looking at you and I cant believeYou dont knowYou dont know youre beautifulBut thats what makes you beautiful
  • So come onYou got it wrongTo prove Im right I put it in a songI dont whyYoure being shyAnd turn away when I look into your eyes
  • Everyone else in the room can see itEveryone else but you
  • Baby you light up my world like nobody elseThe way that you flip your hair gets me overwhelmedBut you when smile at the ground it aint hard to tellYou dont knowYou dont know youre beautiful
  • If only you saw what I can seeYoull understand why I want you so desperatelyRight now Im looking at you and I cant believeYou dont knowYou dont know youre beautifulBut thats what makes you beautiful
  • Iedereen had genoten van de muziek, de omstandigheden, alles!Het was een geweldige bruiloft. Ze aten na afloop met z’n allennog een stuk taart en Kyle vermaakte Daniël maar even, hij vondhet nog moeilijk om zichzelf te vermaken, hij had dus evenaandacht nodig.
  • Suzanne bracht alle troep naar buiten en had samen met Tim allesopgeruimd buiten, tot ze een grauw geluid hoorde. Ze draaide zich omen wat ze zag, deed haar de grond onder haar voeten vandaan halen.
  • ‘Magere Hein? Ik wil nog niet dood!’ schreeuwde Tim. ‘Suzanne!Help!’ ‘Zijn tijd is nog niet om, hij moet hier blijven!!’ Suzannebegon te huilen, de rest te roepen. Ze hoorden haar niet. ‘Je tijd isgekomen, je zult je vrouw weer zien Tim.’ zo probeerde MagereHein het makkelijker te maken. ‘Suzanne, vertel ze dat ik veel vanze hou en altijd bij ze zal zijn. Ik wil nog niet, maar ik moet..Ikwens jullie alle geluk, zorg goed voor elk..’ weg was hij.
  • Suzanne kwam de nog feestende rest halen, zelf stond ze verstardte huilen. ‘Dit had niet mogen gebeuren.’ ze herhaalde zijn laatstewoorden. Het was maar goed dat Barbara al sliep, straks kreeg dienog een miskraam. Suzanne probeerde er zo goed mogelijk te zijnvoor de drie overgebleven kinderen, al had ze zelf ook grootverdriet.
  • Een enorm verlies. ~
  • Héllo Over het algemeen wel eenvrolijke update, maar alleenhet einde niet.Hij had nog niet mogen gaan!Ik ben benieuwd wat jullie ervan vonden.Liefs Megan ♥