Revista ORXÁS CEIP ESPIÑEIRA-ALDÁN Nº. 41
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Revista ORXÁS CEIP ESPIÑEIRA-ALDÁN Nº. 41

on

  • 536 views

 

Statistics

Views

Total Views
536
Slideshare-icon Views on SlideShare
536
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
1
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Revista ORXÁS CEIP ESPIÑEIRA-ALDÁN Nº. 41 Revista ORXÁS CEIP ESPIÑEIRA-ALDÁN Nº. 41 Document Transcript

    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41Este ano os máis pequenos fixemos unha morea de traballossobre un bechiño moi simpático : ASXOANIÑAS Compoñemos o seu nome , letra a letra , moi amodiño! Fixemos xoaniñas con material de refugallo 2 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 AS XOANIÑAS 2 Índice 3 Editorial 4 OBRADOIROS DE COCIÑA 5e6Í Fomos a CANGAS FLIS-FLI-RIS-FLAS O SAMAÍN 7 a 11 12 13N Refráns do OUTONO 14 e 15 O MAGOSTO 16 O BOKASHI 17 CONCERTO D-VERTIDO 18D OS SOÑOS NA GAIOLA VIVEIRO DAS AREAS en Tui RAMÓN PIÑEIRO LÓPEZ: Vida e obra 19 20 e 21 22 e 23 A VIDA NOS RÍOS: Animais e plantas 24 a 27I Visita á Biblioteca Pública de Aldán Feitizo de ENTROIDO Unha escritora no cole: FINA CASALDERREY 28 e 29 30 31C MARCO POLO 32 O VERBUM 33 Celebramos os MAIOS 34 Visitounos ANXO FARIÑA: Ilustrador e escritor 35E Saída á Casa da Xuventude: Contacontos Pasatempos A nosa Biblioteca 36 37 e 38 39 e 40 A nosa horta 41 ATA SEMPRE e… BENVIDA 42 e 43CEIP Espiñeira- Aldán 3
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41O la a todas e a todos! Aquí está “ORXÁS” repleta de algúns dos vosos traballiños. Alá vai outro 17 de maio, Día das cultural humano”. Foi o primeiro presidente do Consello da Cultura Galega, desde 1983 ata a súa morte. Recibiu a Medalla Castelao da Xunta de Galicia e a Creu de Sant Jordi,Nosas Letras Galegas. Este ano 2.009 da Generalitat de Catalunya.dedicámolo a Ramón Piñeiro López Salientaremos o valor sociolingüís-(1915-1990), gran defensor da cultura, tico de facer ensaio filosófico en galego,lingua e literatura galegas. Foi tradutor e sobre todo daquela, así como a claridade e aescritor, director literario da editorial calidade da súa prosa xunto co seu dominioGalaxia e da revista Grial, descubridor da do galego, que mamou e cultivou. Dovocación literaria de moitos dos escritores filósofo Martin Heidegger traduciu “Daen galego, promovendo as súas esencia da verdade” e de Julius Pokornypublicacións, orientando a carreira de “Cancioneiro da poesía céltica”. Os seusfuturos estudosos da nosa cultura, lingua, ensaios reuníronse nos libros Filosofía daliteratura, historia, sociolingüística… saudade (1967), Olladas no futuro (1974) e Denunciou a represión cultural do A linguaxe e as linguas (2008).Estado sobre as culturas periféricas coa É moi de agradecer o colosal labor“Denuncia ante a UNESCO da realizado por Ramón Piñeiro na defensa epersecución do idioma galego polo Estado divulgación da nosa identidade, da nosaespañol” na VIII Asemblea Xeral deste cultura e da nosa lingua, tan necesitada aíndaorganismo celebrada en Montevideo, que hoxe de moitas iniciativas, como poden sería asinada por moitos centros galegos de as carreiras do “Correlingua”, refráns,América. Este documento causou un adiviñas, topónimos, cancións, audiovisuais,enorme impacto entre os delegados xogos de ordenador, en internet… usalo benasistentes e conseguiu que se relaxase un e tomar conciencia de que está en xogo opouco a presión sobre as linguas futuro do galego. Podedes visitar, entreperiféricas. Para chegar a comprender a outras páxinas web,situación actual da nosa lingua é moi http://xunta.es/linguagalega/equipos_de_noimportante entender a represión cultural e rmalizacionlingüística da posguerra, coñecer e http://www.edu.xunta.es/xogos/reflexionar sobre esta época na que Piñeiro http://www.galego21.net/ldc/desenvolveu a maior parte da súa http://galego.org/actividade. http://www.realacademiagalega.org/ Ingresou na Real Academia Galega http://www.coordinadoraendl.org/web/en 1967, co seu discurso: “A linguaxe e as http://www.culturagalega.org/linguas”, onde explica: “Porque somos un http://www.edugaliza.org/pobo dotado dunha lingua e, polo mesmo, http://www.vieiros.com/dunha cultura, somos unha realidade http://trafegandoronseis.blogspot.com/orixinal dentro do patrimonio humano. A http://gl.wikipedia.org/nosa misión consiste en facer que esa http://www.blogoteca.com/nalinguadetodos/realidade orixinal acade a súa plenitude. http://www.orellapendella.org/ …Somos os responsables de que prospere ou e sobre todo, como non, visitar moito a nosafracase unha creación que a vida humana http://centros.edu.xunta.es/ceipdaespineira/expresa a través de nós… O noso destino -a Moitas grazas pola vosanosa responsabilidade- é cultivala e colaboración!ofrecerlle os seus froitos ao patrimonio 4 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 OBRADOIROS DE COCIÑA Os máis pequeniños do colexio gozamos un montónao longo deste curso cociñando. Pasámolo moi ben! Aquí podedes ver unha mostra do noso traballo coa“ torta de castañas “Descascamos ovos ebatémolos Raíamos o limónTivemos que moeras castañas Que rica estaba!!!!!!CEIP Espiñeira- Aldán 5
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41Tamén fixemos galletas de chocolateeee!!!!! En inglés chámanse COOKIES.Imos cara ao supermercado Buscamos os ingredientes No colexio comezamos a COCIÑARPuxémonos a amasar Mesturamos ingredientesE xa por fin comemos Que boas!!!! 6 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009E así viu Iria “A capela do Hospital A Hospital:” “A Casa da Bola” é as para Ainoa : asíCEIP Espiñeira- Aldán 7
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41… pero Diego viuna asíAdrián fixouse no mercado 8 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009Sabela na Colexiata…e Manuel en Santiago a cabalo que está diante:CEIP Espiñeira- Aldán 9
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41A Lucía gustoulle o lavadoiro:…a Javier esta casa de patín onde está a Oficina de Turismo: 10 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009Diego ,Miguel e Martín pensan que é importante estar enhora… ¡CANTAS COUSAS VIMOS EN CANGAS! …e aínda hai moitas máis... Alumnado de 1º E. P.CEIP Espiñeira- Aldán 11
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 FLIS- FLI- RIS- FLAS O pasado vinte e nove estaba encerrada conde outubro fixemos unha Bartolo.saída, moi divertida, ao Martiño non sabía queauditorio de Cangas. facer. Ao final decidiu queVimos unha obra que vou ía rescatar a Carmiña.intentar contarvos. Cando chegou apareceu Un neno, chamado un libro máxico. O libroMartiño, vai para a cama díxolle dúas palabrase seu pai cóntalle un máxicas: Flis-Fli- Ris-conto. Flás e Troco-Troco- Flís. Martiño tiña dúbidas. Ao final elixiu as primeiras: Flís- Fli-Ris- Flás. Cando durmiu soñouque estaba no mar. Desúpeto viu unha estrela, Pronunciounas echamada Carmiña, que lle cando o malo estabapreguntou se a axudaba a parado aproveitou pararescatar ao seu amigo, o rescatalos e fuxiron. Nesepolbo Bartolo, do Señor da momento MartiñoEscuridade. espertou. Martiño díxolle que Foi moi divertido etiña medo. Un peixe pasámolo moi ben.comentoulle que Carmiña André Nerga García 2º. E.P. Ilustracións: Elsa(E. inf. 5 anos) e André 2 º E.P. 12 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 O SAMAÍN No noso colexio celebramoso samaín a finais de outubro, conactuacións teatrais, lambonadas… Este ano xuntamos cartóns de leite, cos que fixemos un castro que serviu de decorado para unha obra de teatro que os nenos e nenas de quinto curso representaron, explicando en que consiste e de onde vén a festa do samaín. Moitos poñémonos undisfrace de medo para asustar ouporque nos gusta: de zombis,pantasmas, esqueletos... Os queactúan tamén se disfrazan,cantan cancións... Tamén nos fanfotografías coas cabazas quelevamos preparadas da casa.Apáganse as luces e acendemos asvelas que colocamos dentro dasnosas cabazas, manguetas oucabazos. É unha festa moi 2º de E.P.divertida porque nolo pasamos Ilustracións:Manuel P., André e Xiánmoi ben.CEIP Espiñeira- Aldán 13
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 14 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009CEIP Espiñeira- Aldán 15
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 O MAGOSTO En novembro, polo San Coas landras tamén aprendemos aMartiño, celebramos unha festa xogar a “crico e michis”e a sumarchamada “O Magosto”. puntos se colamos a landra nos Celébrase nos colexios, nas buracos de distinta forma e tamañocasas, asociacións… Antes de asalas, as dun plástico grande e negro.castañas deben estar amosegadas, oque quere dicir que hai que sacarlle unanaco da carapa ou carapela de fóra, amáis dura. Fanse fogueiras e candohai brasas ponse a grella coascastañas un tempo ata que esteanfeitas. Debuxamos con xices as casiñas do “avión” para poder xogar á mariquitiña, pé manquiño, cento, peletre, truco, mariola… Para ver quen No noso centro, o alumnado empeza e quen segue despois engoza moito facendo cornetes con papel varios xogos, tiramos landras a unhade xornal, escarapelándoas ben antes liña e a persoa que queda máis cerca,de comelas e, sobre todo, divertíndose primeira, e así sucesivamente.cos xogos tradicionais: aos ”trompos”, Cando as castañas xa estánque en galego chamamos buxainas ou asadas dannos un cornete cheo delas,peóns, ás bólas, aos birlos tirando aínda quentiñas. Comémolas e algúnsbotellas con landras que recollemos píntanse a cara coa borralla como fanantes debaixo dos carballos, á corda os indios e outros pobos do mundo.de varios xeitos, carreiras de sacos etamén levando landras nas culleres 2º de E. P.con moito coidadiño para que non Ilustracións: Abel e Pablocaian, cos zancos pequenos e grandes… 16 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 O BOKASHIBokashi é unha verba xaponesa que significa materia orgánicafermentada. A compostaxe con bokashi é un xeito de fermentar os restosorgánicos para utilizalos como fertilizante. Para iso, usamos bokashi defarelo. PREPARACIÓN:Para descompoñer os restos orgánicosprecisamos un recipiente que se poidapechar. Tamén precisamos bokashi e osrestos orgánicos, mellor cortados en anacos.Non se pode botar papeis (pola tinta),cristais, plásticos...Neste colexio facémolo coa axuda docomedor. Bokashi de farelo ou relónCollemos os restos de comida:1º-Bótase unha capa de comida.2º-Engádese por riba unha cullerada de bokashi de farelo.3º-Repetimos o proceso ata encher o recipiente.4º-Cada día baleirase o líquido do recipiente, polo que convén poñerlleunha billa. Botando este líquido polos desaugadoiros desatasca as tubaxesou canos da fontanería da casa. Tamén serve como un bo fertilizante,mesturado con auga, sen cloro, pero hai que usalo en 48 horas. Necesitamoita máis auga que fertilizante, nunha proporción aproximada de 100 deauga por unha de líquido.5º-Pasados os quince días este compost xa se pode enterrar. Éconveniente agardar polo menos outros 15 días antes de sementar.Toda a información foi recollida da páxina da empresa Reboreda SLhttp://www.reboreda.es/menu.htm Ana, Pablo, Verónica 4º de E.P.CEIP Espiñeira- Aldán 17
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 CONCERTO D VERTIDO D-VERTIDO O venres día 21 de escenario. Pero como non quitou onovembro, fixemos unha saída ao micro, escoitóuselle todo o queauditorio de Cangas a ver un dicía como que o público e os seusconcerto de instrumentos de compañeiros eran uns pesadospesados.corda. Fomos o primeiro colexio en Cando acabou de falar saíu a andochegar e foi moi divertido oi divertido. escena e todo o mundo o apupabaTivemos que subir á parte de berrando: ¡Uuuuuuuuuuu! :arriba do auditorio, porque non Entre todos estescabiamos. Alí atopámonos con acontecementos, a rapaza saíu domoitos colexios, entre eles: o escenario para buscar outrocolexio do Hío, o da Sagrada instrumento, e eles contáronnos nstrumento,Familia de Aldán e moitos m máis... que a rapariga estaba de Cando empezou, apagaron aniversario. Cando volveu,todas as luces e todos os colexios cantámoslle o “Cumpreanos feliz”.comezamos a berrar, só os Deseguido elixiron a tresalumnos claro. Despois, acenderon nenos do público para ir a escena.uns focos e apareceron tres homes Os homes tocaban música triste ee unha muller, todos de traxe, os tres nenos choraban, e setocando: dous homes tocaban o tocaban música alegre rían e legreviolín, o outro home o piano e a bailaban. Tamén elixiron a moitosmuller o violoncello, os tres, nenos e nenas para subir e tocarinstrumentos de corda. os violíns. Tocaron cancións moi Remataron a actuacióncoñecidas, entre elas o Himno da s cantando a canción dos elefantes eAlegría, a canción dos Simpson… logo saímos amodo por orde. Cando No tempo dos nosos avós avós, chegou o autobús só quedaba ocando ían ao cine, os músicos noso colexio alí.estaban alí tocando. Pois elesfixeron o mesmo connosco: connopuxéronnos uns avances do filme Laura Barreiro Magdale Magdaleno“Harry Potter”. A continuación, . Sara Martínez Martínezfixeron o mesmo cunha pelíc película de“Charlot”, (Charles Chaplin pero Charles Chaplin), 6º de E. P.entoando de diferentes modosdependendo, de se querían indicarviolencia, susto, medo... En medio da actuaciónchamaron a un dos homes porteléfono e foi falar detrás do 18 CEIP Espiñeira Aldán Espiñeira-
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 EXCURSIÓN AO AUDITORIO: “Os soños na gaiola” O venres 28 fomos ao tocando unha campaíña tiña queAuditorio de Cangas para ver atopar a Mila, que facendo deunha obra de teatro da editorial rato e tamén cos ollos tapados,“Xerais”, que foi tamén a que nos enganábao escapando mentresregalou un libro con poesías moi facía soar outra campaíña.bonitas chamado “Os soños na E, ¿sabedes quen gañou? Poisgaiola”. Mila, por suposto. Primeiro apareceu un vello Cando ían bañar a Manolo,durmindo e a súa neta colleu el propuxo xogar ao burriño, queunhas campaíñas. Empezou a consiste en que un equipotocar, mentres cantaba un poema sópralle a unha nube e outro a untitulado “As campás” e o vello, burriño e gaña o que primeiromentres ela cantaba, púxose chega á meta. Despois de xogartamén a cantar durmido. bañaron a Manolo a quen, ao Cando espertou buscaron final, ata lle gustou e quedouao caracol Manolo cantando a súa durmido.canción: “O caracol”. Manolo O avó e a rapaza miraroncheiraba mal, porque había moito pola ventá, viron que se estaba atempo que non se duchaba; e celebrar a festa do Patrón e logocomo non quería ducharse bailaron un “rap”. O avó quedoupropuxo xogar ao gato e ao rato. durmido e a neta recitou un poema chamado “A lúa” que estaba no libro que nos regalaron. ¡Foi divertidísimo! A nena foi buscar a unadulto e, ¿sabedes a quen colleu?Pois a Mila. O xogo consistía enque o gato cos ollos tapados e Alicia Trigo Viéitez 5º E.P.CEIP Espiñeira- Aldán 19
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 VIVEIRO DAS AREAS EN TUIEste ano, unha das actividades incluídas no proxecto VozNatura era acudir a un viveiro, para ver como se facían ossementeiros e tamén para aprender moito da fauna e da florados nosos montes. Fomos ao VIVEIRO DAS AREAS , en Tui . Hai unha piscina que era do señor que deseñou o viveiro e viviu alí coa súa familia cando viñan de Madrid. Hai unhas minas de augas subterráneas, que se utilizan para o sistema de rego. Este é un circuíto pechado e, por iso, a auga sempre volve ás minas. Polo visto nesas minas viven colonias de morcegos e xa nos advertiron de que non podiamos entrar. Os sementeiros están rodeados con cordeis para protexelos. Hai que levantar a terra facendo bancais para que as sementes non se encharquen e collan musgo. Nos sementeiros de carballos póñense as landras horizontalmente, senón non poderán brotar. Os carballos tamén teñen outro tipo de bólas, son os bugallos: unhas boliñas con pinchos que se forman cando os insectos poñen os ovos no carballo. Este decátase e, para defenderse, fai unha especie de bolsa. Os acivros pódense plantar sen raíz, son plantas de “estaquilla”. Hai que cortar unha póla de forma oblicua e bótanselle hormonas de crecemento 20 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 para que enraíce máis rápido. Os acivros, cando o necesitan, cambian de sexo. Cando se quere que unha planta medre dereita, pónselle unha estaca ao seu carón e así xa non se torce. Os salgueiros son árbores que medran nas beiras dos ríos e din que filtran as súas augas. Outra forma de repoboar é cos enxertos: córtanse dúas pólas (cada unha dunha árbore distinta pero da mesma especie) e métese un anaco do talo dunha planta na outra. Isto é posible debido a que as plantas poden soldarse cando están en íntimo contacto. Este sistema de reprodución é moi ventaxoso no caso das árbores froiteiras porque, se se fai por sementes, ou non dan froitos ou tardan moito tempo en dalos. Teñen plantas centenarias que se plantaron en 1903 – 1904. Hai unha árbore moi antiga que xa existía na época dos dinosauros. Vaia especie!! A sequoia é unha árbore que pode chegar a medir máis de cincuenta metros e o seu tronco parece que está oco. Hai un eucalipto que cheira a limón e ten a súa cortiza moi lisa, máis cos que vemos normalmente. Cando chove a auga esvara polo tronco abaixo ata a raíz e isto fai que absorba moita. Así medra tanto! Alumnado de 3º e 4ºCEIP Espiñeira- Aldán 21
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 LETRAS GALEGAS 2009 Ramón Piñeiro López: Ramón Piñeiro López naceu no seo seus amigos,dunha familia labrega o día 31 de maio de vese obrigado1915 na parroquia de Armea, concello de a incorporarseLáncara, provincia de Lugo. Tivo outros a filas candosete irmáns, dos que tres morreron chaman á súasendo moi novos. Era fillo de Vicenta quinta, porqueLópez Fernández e de Salvador Piñeiro ingresar noGarcía, quen sempre demostrou unha exército dospreocupación pola cultura e pola sublevadoseducación dos seus pequenos superior á preséntase Retrato por Antón Pulidohabitual naquela época entre a xente como o únicohumilde. xeito de salvar a vida. Isto non foi comprendido por boa parte dos Con nove anos foi vivir a Lugo, onde galeguistas e nacionalistas. Máis tarde,estudou o bacharelato, para regresar determinados ideólogos do galeguismodespois a Armea e máis tarde ir traballar foron especialmente críticos con Ramóna Sarria, en 1930. Ao ano seguinte asiste Piñeiro, e co grupo representado pora un mitin de Lois Peña Novo que esperta Galaxia, cualificándoos denel o interese pola cultura e a política "conservadores".galegas. No 32 volveu a Lugo, ondecoñeceu a Ramón Otero Pedrayo (1888- Fronte á nova actitude adoptada por1976), a quen convidaría a dar unha Ramón Piñeiro e outros galeguistas doconferencia no instituto. Traba amizade interior, xurdiron tamén duras críticascon Luís Pimentel, Ánxel Fole, Ramón dos galeguistas no exilio, representadosCabanillas… e tamén con outros por Castelao como presidente dopersoeiros do galeguismo político como Consello de Galiza. Mentres os doCastelao ou Alexandre Bóveda interior, xunto aos partidos nacionalistas vascos e cataláns e mais aos socialistas, Participa como orador o 25 de xullo argüían que todo cambiara moito e ade 1935 na Praza da Quintana de forma concreta do futuro réximeCompostela e, no 36, chega a ser elixido importaba menos que a recuperaciónsecretario do Comité Provincial do democrática, os galeguistas de CastelaoPartido Galeguista, polo que participa defendían a tese da república e aintensamente na campaña a prol do aceptación do Estatuto de 1936 comoEstatuto de Autonomía de Galicia. Tras o única saída política. Ademais estesalzamento militar de xullo de 1936, ten criticaban que non se fixese política ninque fuxir varias veces. Aconsellado polos se promovesen folgas de obreiros ou 22 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 LETRAS GALEGAS 2009 Vida e obraestudantes, e Piñeiro respondíalles que o Na actualidade, ambos os dous premios“culturalismo” do que os acusaban era un fican unificados baixo a denominaciónxeito de acción política, a que se podía Premio de Ensaio Ramón Piñeiro.facer neses tempos aquí. Os galeguistasdo interior tamén se negaban a Acompañou a boa parte do alumnadorecoñecer como órgano oficial e supremo universitario nos anos 50 e 60 quede todo o galeguismo ao consello de visitaban o seu domicilio na rúa Xelmírez,Galicia, creado no exilio por Castelao. nº. 15 de Santiago de Compostela. Para moitos este é o seu maior mérito: máis Nos anos 50 publica varios ensaios, ca como intelectual, político ou escritor,como "Significado metafísico da darse a valer como ser humano. RamónSaudade" (1951), como separata no Piñeiro López finou en Compostela o díanúmero 1 de Cadernos da Colección 27 de agosto de 1990 despois dunha vidaGrial que axiña se traduciu e reproduciu serena e discreta.en Portugal, "A saudade en Rosalía"(1952) e "Para unha filosofía da saudade"(1953). Invitado por diversasuniversidades participa en congresos,coloquios e conferencias. Estas obrasforon integradas con "A Filosofía e oHome" e "Saudade e Sociedade" nun sóvolume baixo o título "Filosofía daSaudade". Como tradutor, en 1951 verte aogalego con Celestino Fernández de laVega, o "Cancioneiro da Poesía Céltica"de Julius Pokorny. En 1956 publican enGalaxia a conferencia "Von Wessen derWahrkeit" de Martin Heidegger baixo otítulo galego "Da esencia da verdade". A súa casa aberta para escoitar, dialogar e acompañar á xente, sobre todo, aos/ás No ano 2000, a Editorial Galaxia universitarios/as.comezou a convocar os Premios Ramón Marta Freire BaqueiroPiñeiro de ensaio e, en 2003, o Centro Beatriz Méndez SantoméRamón Piñeiro convocou os PremiosCentro Ramón Piñeiro de ensaio breve. 6º E. P.CEIP Espiñeira- Aldán 23
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 Galicia é o país dos mil ríosAlgúns son grandes,outros medianos, outros pequenos,outros son regatos que baixan dosmontes ás valiñas e vales, que nunha parte do curso seatorrentan, brincan e escumexane noutros remansan e apozan. Álvaro CunqueiroComo ben di Cunqueiro, Galicia ten moitos ríos, e neles habitan cantidade de animais eplantas. O alumnado do 3º ciclo imos presentarvos algún destes habitantes, os que máisnos gustaron : A LAMPREA Ten o corpo cilíndrico e alongado. É dos vertebrados máis primitivos; non ten mandíbulas e as aletas tenas pouco desenvolvidas. Pode medir entre 60 e 90 cm. Nace no río e de adulta vive no mar. Aliméntase sobre todo de peixes aos que lle chupa o sangue. Gastronomicamente é moi apreciada. A PíNTEGA RABILONGAMide entre 6 e 11 centímetros de lonxitude corporal, aínda quecoa cola pode chegar aos 20 centímetros . Pode vivir 20 anos ecome todo tipo de insectos. Gústanlle as miñocas e larvas dosinsectos. Vive preto da auga pois aínda que é terrestre, para areprodución pon os ovos na auga. O SALMÓN Tras unha permanencia de 2 ou 3 anos no mar, en zonas de auga frías e ricas en nutrientes, os salmóns atlánticos adultos volven aos ríos nos que naceron para se reproducir. Nas súas remontadas nos ríos non comen porque a súa comida é mariña. A TROITAÉ o peixe máis dúbida. Ten unha cor denegrida no lombo, consignificativo pintas vermellas ou negras, e por baixo brancodos ríos de amarelado. Hoxe ten moitos inimigos: aGalicia: o contaminación, a inexistencia depeixe máis depuradoras, as minicentrais, os encoros, afermoso de pesca intensiva, entre outros. A troitatodos, sen gústanlle os invertebrados e os peixes. 24 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 O CANGREXO DE RÍO Este é un cangrexo de río. Aliméntase de pequenos peixes. O cangrexo de río ten a cuncha máis dura que a do cangrexo común de auga salgada, para poder defenderse dunha bacteria que o mata. Por iso está en perigo de extinción. A LIBELIÑAA libeliña ten un pares de alas semitransparentes. Soncorpo fusiforme, co predadoras e comen outrosabdome moi insectos.Viven nas zonas pantanosasalongado, ollos ou preto de ribeiras ou regatos. Taméncompostos e dous se chama cabalo do demo. O SAPOO sapo é un dos anfibios máis coñecido animais máise robusto, chegando a alcanzar os 20 abundantescm. de lonxitude. Segue a ser un dos nas beiras dos ríos galegos. O SAPOCONCHOEste animal tamén está presente nalgúns dos ríos de Galicia decorrente reducida. Ten unha cola longa cunhas liñas lonxitudinaisalaranxadas no seu colo. Tamén presenta unha coiraza achatadade coloración variable entre parda e verdosa. Debe o seu nomepopular a que nas coirazas de moitos exemplares se instalan grancantidade de algas dándolle un aspecto escamoso. A LONTRA Ten o corpo alongado cuberto dunha gran pelaxe de cor gris, máis escura no lombo e máis clara na barriga. Pode chegar a medir ata un metro pero o normal é entre 60 e 80 cm. Vive en ríos de augas limpas pero onde hai moita vexetación que necesita para esconderse. Nada con moita rapidez e bucea para cazar as súas presas: anguías , troitas, etc. Os seus inimigos son o home e as minicentrais que están acabando con elas. É un animal protexido.CEIP Espiñeira- Aldán 25
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 A LENTELLA DE AUGA (Lemna minor) Vive flotando sobre a superficie da auga. As súas follas son moi pequenas (2-5 mm) e teñen forma oval. Normalmente medran en augas tranquilas, entre os meses de abril e maio. O RANÚNCULO(Ouca) No verán aparece en case redondeada.todos os ríos e regatos de Galicia. No veránGústalle a auga con pouca bota unhascorrente. Ten dúas clases de follas, flores conas que mergulla na auga que levan pétalos demoitos fíos e as que nadan na cor branca.superficie que teñen forma O XUNCO (Scirpus holoschoenus) É unha herba perenne. Ten talos simples e cilíndricos cunhas espigas en cabeciñas globosas. Dáse en lugares húmidos, preto por suposto dos ríos. As súas flores son hermafroditas. Os seus talos son moi flexibles. O FENTO COMÚN (Pteridium Os lóbulos (follas) das aquilinum) frondes son enteiras e É abondoso nas beiras dos ríos os soros van no envés,galegos, en xeral en lugares húmidos e parte de atrás da folla.sombríos. As frondes (ramas) son duras. Cobren moitos lugaresO talo tamén é moi duro. onde non hai árbores. A CANA (Arundo donas) Planta gramínea perenne. Os seus talos leñosos e endurecidos, e poden chegar a medir cinco ou seis metros de altura. As follas son moi longas e a súa flor ten forma de espiga de cor verde violácea. 26 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 ESTRALOTES (Digitalis purpurea) Son moi abondosos nas beiras dos ríos, sobre todo enterreos calizos. Pode chegar a medir máis dun metro de altura.Ten follas basais ovais ou case aserradas bastante grandes. Ofroito está nunha cápsula ovoidea. É TÓXICA.O estralote é a planta galega con máis nomes: dedaleira,croques, dixital, bilitroques, estalos, estalotes, estraloques,abeloura, abeluria, estoupallo, abrula, bolexo, milicroque,sanxoán ou estralos de San Xoán… O AMENEIRO – AMIEIRO ( Alnus glutinosa) Forma parte dos bosques de galería dos ríos galegos. O tronco é dereito e cilíndrico, a súa cortiza ten unha cor parda agrisada. A madeira é especial para carpintería fina, e tamén se usa na fabricación de zocas. As follas son moi boas para curar os pés cansados. Ten flores masculinas e femininas,e bota un froito en forma de pequenas piñas. O SALGUEIRO ( Salix atrocinerea) Estas árbores teñen a particularidadede fixarse intensamente no terreo nomomento das riadas polo que frean eatenúan as mesmas.As follas, alongadas e finamente serradas,parecen as orellas dun rato cando son novas.A súa cortiza é moi rica en tanino e conténsalicina, que é a base dun medicamento moicoñecido: a aspirina. O SABUGUEIRO (Sambuco nigra) É un arbusto que non pasa dos oito metros de alto. Posiblemente como planta medicinal sexa unha das máis importantes. As súas flores desprenden un aroma non moi agradable, pero teñen propiedades diuréticas. Os froitos son boliñas negras ou violáceas. Úsanse para escurecer o viño e tamén hai xente que os come cocidos ou confeitados. Alumnado do 3º ciclo de E.P.CEIP Espiñeira- Aldán 27
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41ITINERARIO:Saímos do colexio, tomamos á dereita polo camiño que vai a Areacova.Chegamos a un cruce e fomos polo Camiño Vello. Pasamos pola casa deJoaquín e chegamos á igrexa, onde había tres cruces. Collemos o segundoe chegamos á estrada que vai ao peirao. Xiramos á esquerda e xa vimos aCasa do Mar. A biblioteca está na parte dereita. Subimos as escaleiras e…estabamos dentro! Joaquín 4º E. P. COMO É?O edificio por fóra vese moi altoe é de pedra (A casa do Mar deAldán). Ten dúas plantas, pero elasó ocupa unha parte da superior.É pequena pero posúe tantoslibros como a nosa. Para o ano quevén, esperan que a amplíen.¿Sabedes por que? Cando cheganos novos libros e non lle caben,teñen que retirar os máis vellospara un depósito. Alí quedan 28 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 almacenados en caixas para deixarlle sitio ás novidades. A sala ten dous ordenadores con internet e tamén hai Wifi, por se queres levar un portátil. Conta con tres mesas grandes e unha pequena. Os libros para lectoresinfantís, están á entrada e os de literatura xuvenil están polo resto dosmobles. ¡É MOI BONITA! Romina 3º e Pablo 4º E.P.FUNCIONAMENTOA súa bibliotecaria chámase Isabel e explicounos como funciona:Os libros levan unha etiqueta co “telluelo” no que van os nºs. da CDU, astres iniciais do autor/a e as tres primeiras letras do título.Os libros que chegan deben rexistrarse nun libro e despois pásase arexistralos no ordenador. Tamén usan o mesmo programa que nós: oMEIGA.Podemos ver o seu catálogo por internet, igual que o da nosa. Hai motospuntos de coincidencia entre a biblioteca parroquial e a do CEIP Espiñeira.Para levar prestados libros, precisamos facer o carné cubrindo unhasolicitude cos nosos datos persoais. Se tes menos de 16 anos e queresacceder a internet, debes traer unha autorización asinada polos teus paisou titores. Ese carné sírveche para todas as bibliotecas públicas deCangas.Podemos acceder á biblioteca dende internet, entrando primeiro no seublog. Aldan.cangas@rbgalicia.org Anxo e Ana de 4º E.P.CEIP Espiñeira- Aldán 29
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 Un feitizo colosal Primeiro, as xoaniñas sucedeu no carnaval. cativiñ@s. porque eran cativiñ s.Unha meiga fixo un truco Detrás, as bolboretase transformou aos que ían moi “coquetas”.nen@snen s do “Grupo.” Seguían as abellas pequeniñ@sEn animais pequeniñ s amarelas coma estrelas. s rapaciñ@s.viráronse @s rapaciñ s. arañas, final, As arañas, ao final, deste cortexo animal. Ao vérense co novo traxe quixeron ir de viaxe. ¡Se te queres divertir Do cole de Espiñeira a Espiñeira tes que vir! sairon en ringleira. Alumnado de 1º 30 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 O día 12 de marzo foi un gran día, moi especial e moi esperado, para todo oalumnado do C.E.I.P.Espiñeira – Aldán. Neste gran día visitounos a famosa escritoraFina Casalderrey. Xa leramos moitos dos seus libros, dos que fixemos diversos traballosque colgamos nos corredores do colexio, acompañados de fotos dela. Logo na bibliotecadeunos unha charla, contándonos bonitas historias, animándonos a escribir. Nósfixémoslle algunhas preguntas que con moito gusto respondeu:-Cando comezaches a escribir?-Cando comecei a dar clases.-Nalgúns dos teus libros falas de maltrato. Preocúpache este tema?-Por suposto, a quen non?-Cantos libros escribiches?-Escribín 50.-Na maioría dos teus libros os personaxes son nenos de pobo e non de cidade, por que?-Será porque eu son de pobo.-Que che gusta máis escribir ou dar clase?-Dar clase, aínda que agora é máis difícil.-Cal foi o libro no que máis inspiración necesitaches?-Todos por igual.-Cal foi o libro que máis che gustou?-O do “O estanque dos parrulos pobres”.-Por que te decidiches a ser escritora?-Non sei, foi como de repente.-Por que na maioría dos teus libros aparece un avó?-Porque non tiven avós.-Cal foi o teu 1º libro?-“Mutacións xenéticas”.-Canto che durou o teu libro máis longo?-Non ando mirando polo reloxo.-Grazas por contestar as nosas preguntas.-Para min foi un pracer. Espero volvervos ver. Jorge Gregorio Pousa 5º de E.P.CEIP Espiñeira- Aldán 31
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 O alumnado de 3º 4º º5 e 6º adentráronse nas montañas de Asia fixemos unha saída a Vigo, para ver Central, seguindo o itinerario da ruta unha obra de teatro titulada “Marco da seda, a travesía do Pamir. Polo e o “Museo das palabras”. A Atravesaron os desertos e chegaron a obra tiña moitos personaxes, entre Kancheu, a primeira cidade realmente eles: Marco Polo, que é o China. Estando no deserto protagonista, o seu pai Nicolás, o seu roubáronlles toda a mercancía e tío e moitos máis. Marco enfermou un ano enteiro e tivo Marco Polo vivía en Venecia, que subir a cima dunha montaña co seu pai e co seu tío. A súa nai para respirar aire fresco e puro. morrera cando el era pequeno. Marco Estando en Kancheu traballou era dunha familia de mercadores. para “Kubilai Kan” facendo algunhas Nicolás, o seu pai, xunto co misións. seu tío fixeron unha viaxe en 1255. Pasando o tempo, fixéronse Cando regresaron, incluído Marco, ricos e comunicáronlle a Kubeicai o fixeron outra viaxe, en 1271. seu desexo de regresar a Venecia. Atravesaron Israel, Armenia, Kubilai Kan encargoulles unha chegaron as rexións da actual última misión: levar a unha princesa Georgia, e logo ao golfo Pérsico. ata Persia, porque ía casar cun Dende alí remontaron cara ao norte, príncipe. cruzaron Persia, e despois, Cando chegaron a Venecia, E así foi a historia das viaxes Marco xa era maior, xa non tiña de Marco Polo, que logo publicou quince anos, senón trinta e cinco, a nun libro, e que grazas a ese libro se viaxe durara vinte e cinco anos. Os coñeceron moitos costumes e veciños non se crían as súas historias, tradicións do mundo oriental que non e tivéronlle que ensinar todas as xoias se coñecían. Gustoume moito a vida e diñeiro para que os cresen. de Marco Polo! Ana Rodríguez Soliño 5º E. P. 32 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 EXCURSIÓN A VIGO: O “VERBUM” O día 17 de abril o alumnado de No piso superior había casetas2º e 3º ciclo fomos a Vigo de excursión. en forma de cubo, que cada unhaAdemais dunha obra que trataba da representaba unha letra do abecedario.vida de Marco Polo, visitamos o museoVERBUM, que significa “Casa dasPalabras“. Entramos polo scriptorium,onde había moitos libros feitos ecopiados a man. Os monxes quetraballaban nel eran beneditinos oubieitos. Escribían cunha pluma de aveque arrancaban da á esquerda para queos destros puidesen escribir mellor.Tamén podían usar unha cana de xuncoa que lle facían un corte de viseira paraque escorregase a tinta. Traballabannun banco de copista e escribían copapel inclinado. A única luz que tiñanera a luz das velas. Despois miramos un libro xarematado, que é unha copia exacta dolibro real, chámase “facsímile”, de 800anos de antigüidade. A pel das follasera de pel de cabra, e para preparala, A primeira que visitamos eramollábana e raspábana cunha pedra unha que tiña o alfabeto Braille. Unhachamada “pedra pómez”. Se se guía ensinounos como xogar coas letrasequivocaban, borraban con miga de e as palabras:pan. -Xogamos con “políndromos”, que Escribían tamén con lapis de son palabras ou frases que se len igualcaucho e usaban tinta negra e vermella. do dereito que do revés. Por exemplo:Antes de pintar o libro pasábase polas “ a torre da derrota”.mans do dourador, que o realzaba con -Tamén buscamos palabras que levasenpan de ouro. Para pegar o ouro ao as cinco vogais: Aurelio,libro, usaban pegamento natural que se eucalipto...facía con xelatina, cola de peixe e xeso. -Xogamos con “monovocalismos”, As cores mesturábanas con que son frases cunha soa vogal. Porresinas naturais e xema de ovo para exemplo: “Ana anda ásdarlle o brillo. Unha vez rematados os agachadas”.códices, encadernábanos colocándoosnunha prensa para cortalos e despois Non puidemos visitar todos os cubos,coselos con “puntada pasada”. Por porque xa nos tiñamos que marchar,último colocaban as tapas, decoradas pero gustounos moito!!!!con ilustracións e poñíanlle un selo: Antía Nerga García e Sara Cordeiro“Exlibris” Vizoso 6º E. P.CEIP Espiñeira- Aldán 33
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 CELEBRAMOS OS MAIOSComo todos os anos cando chega o mes os que saben como se vestían de maiosde maio, celebramos a festa dos antigamente: coas xestas facían unha“Maios” no colexio. Ultimamente saia e tamén poñían xestas no corpo eestamos tratando de recuperar “os na cabeza. Cando estabamos todosmaios tradicionais” que iso é o que nos preparados o “Gaiteiro dodin o profesorado e persoas do pobo Piñeiro”empezou a tocar a gaita, Pepeque veñen a axudar e colaborar para o bombo e Manolo o tamboril. Demosrecuperar esa tradición. unha volta ao colexio. Os pequenos Vou contar o que fixemos: o quedaron no colexio pero, primeiroprimeiro foi facer colares, coroas, ciclo, segundo ciclo e terceiro ciclo,pulseiras … con pampillos e tamén fomos polas rúas cantando a canción dooutro tipo de flores que trouxo o maio de Aldán, “Eiquí ben o maioalumnado. Logo unha vez feitos vestido de xestas…”.puxemos estes colares, coroas, etc. Ao Cantamos moito e toda a xente quedourematar isto vestiron a algúns nenos e a vernos, incluso algunhas persoas quenenas con xestas, pero so vestiron a non eran de aquí preguntábannos quemoi poucos porque case non había celebrabamos. Chegamos ata alameda exestas, pois o día anterior e ese día pola alí volvemos cantar o maio facendomañá, chovera tanto que non se unha roda e xa regresamos para o cole.puideron cortar máis xestas. Estes Ao chegar quitámonos todos osserían os “Maios humanos” colares, coroas, pulseiras… e subimos Para vestir eses nenos e nenas ás aulas.¡¡¡QUE BEN O PASAMOS!!!axudáronos persoas do pobo, que son Alejandra 5º de E.P. 34 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 CRÓNICA DE 1º VENRES 8 DE MAIOO venres despois do recreo veuun contacontos que se chamabaAnxo Fariña. Díxonos queescribía moitos libros e fíxonosun debuxo que semellaba unmorcego. Contounos o conto dosmonstros. DIEGO O venres 8 de maio visitounos Anxo Fariña. Ensinounos a facer un debuxo dun morcego e nós copiámolo nun folio. Despois debuxou a Mari coma unha formigata monstro. Logo debuxou un vampiro da Monstroescola. LUCÍA 1º. de E.P. 1º de E.P. CEIP Espiñeira- Aldán 35
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 Saída á Casa da Xuventude O venres fomos ver un nenos, unha bruxa e aventuras. contacontos na Casa da Tamén nos gustou moito. Xuventude en Cangas. A contacontos, chamada Raquel, recibiunos nas escaleiras. Falounos do Camiño de Santiago que ela estaba a facer. Ao final, nunhas tiras de tea e con rotuladores debuxamos o que quixo cada un. Pasámolo estupendamente. Raquel dixo que Púxonos un vídeo, de os debuxos ían ser vistos como cores, sobre o Camiño, que era se fosen de museo. De volta ao orixinal e bonito. Había casas, cole todos falabamos do ben que ríos, pontes, árbores e un o pasaramos. campesiño estraño armado cunha lanza na súa man dereita. Logo contounos un conto titulado “Pedra, pau e palla” con Matrioskas (bonecas rusas), pedras, paus e pallas, un can de xoguete pequeno, unha casa de madeira, unha especie de cova e unha luva representando ó oso. Foi moi divertido. Laura Herbello Piñeiro 2º E.P. Ilustracións: Despois vimos unha Moisés Bermúdez Soliño película de debuxos animados Abel Dacosta Martínez Pablo Martínez Patiño que se titulaba “A bruxa Regañadentes”. Era de medo, cuns 36 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 PASATEMPOSSOPA DE LETRAS Ñ D O D P A T A C A X B P S W O I B I M I W L Q R Q U R H R N D U E S C V T A Z O Ñ U P I O H N O P O N P X M T S Ì R M U L E O I Ñ U W C T A N O C L E O G H H S T T P C I S W A Z A P E M E N T O R L K R X Z I R R A T P T L O P O N I M E T O• Atopa 8 palabras relacionadas coa horta.ENCRUCILLADO1.- Aveño delabranza queconsta dunha paao cabo dunmango.2.- Terreodedicado aocultivo delegumes,hortalizas eárboresfroiteiras.3.- Guantes.4.- Ferramentacomposta dunmango e dunhafolla rectangularou oval.5.- Parte dofroito que conténo embrión no estado de vida latente.6.- Leira, agro, terra.7.- Fertilizante natural.8.- Sacho grande. 6º de E. P.CEIP Espiñeira- Aldán 37
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 Atopa e escribe nove diferenzas 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. XEROGLÍFICOS ¿Que comen? 1. 2. 3. 6º de E. P. 38 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 Este ano, o noso centro foi un dos elixidos para formarparte do Plan Mellora de Bibliotecas Escolares de Galicia. Déronnos unha dotación económica para mobiliario, equipos informáticos e para fondos: libros, dvd, cd, cd- rom… No mes de novembro celebrouse o mes das bibliotecas escolares e nós, Alí atopamos a nosamascota Espiñeiriña, vestida concadriños de cores, eran as coresda nosa CDU (ClasificaciónDecimal Universal). Agora abiblio ten moitos fondos e demoi diversas clases: dvd, cd,cdrom, libros de literatura emoitos máis de información!!! (deinventos, de historia, deportes,animais, música,manualidades…) Ah!tamén temos revistas ásque estamos subscritos,e chegan novosexemplares cada mes. Se nos convertemos en , xa podemos levar para a nosa casa o que nos guste!!CEIP Espiñeira- Aldán 39
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 Tamén na biblioteca temos un espazo con sillonciños e sofás moi cómodos e coloridos para a lectura. Nesta zona temos instalada unha pantalla plana de tv. que nos enviou a Consellería. Coa axuda de Valente, taméncolgamos unha gran pantalla para proxectarco canón, e asistir a sesións de animación álectura, de educación documental…Outras Está aberta no recreo dos mércores e venres. Polas tardes de 16:30 ás 17:30 tamén está aberta. Temos conexión wifi e podemos traballar cos portátiles (o alumnado de 6º deulle unha boa despedida…) Hai un servizo de autopréstamo para as familias na entrada do comedor. Os nosos amigos/as e coñecidos/as tamén poden facerse socios/as. 40 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 A NOSA HORTAEste curso iniciamos o traballo na nosa horta. Aquí tedes varias fotos do moitoque traballamos nela.Antes e … despoisPlantamos leitugas, tomates, pementos, chícharos, xudías, repolos, patacas…Comemos Así nos debuxou María (E.I. 5 anos)CEIP Espiñeira- Aldán 41
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 Ata sempre ANTONIO MARTÍNEZ PAZO: Levo bo recordo do profesorado, dos libros da biblioteca e dos amigos que puiden facer. ADÁN CORDEIRO DEL RIO: Voume deste cole con moi bos recordos, sobre todo do profesorado que nos ensinou a ser máis educados. E non hai que estar tristes porque acabamos unha etapa e comezamos outra. BEATRIZ MÉNDEZ SANTOMÉ: O que máis me gustou foi estar coas amigas. Dáme moita pena deixar o colexio porque nel aprendín moitas cousas. AZAHARA GARCÍA PÉREZ: Nunca esquecerei os amigos e amigas que fixen. Gustoume moito o profesorado, os festivais e as excursións. ¡Paseino xenial neste colexio! MARTA FREIRE BAQUEIRO: O mellor que me levo son as amigas e os amigos. O profesorado portouse moi ben connosco, ao igual que os compañeiros/as doutras clases. Os mellores recordos son de pequena porque un profe disfrazábase de Papá Noel e dábanos regalos. Foi xenial estar neste colexio. Botarei de menos a os nenos e nenas e a todos os profes. Quérovos moito. ANTÍA NERGA GARCÍA: O que máis me gustou de todos estes anos foi cando cambiamos de infantil a primaria, e cando comezamos a tocar a frauta. Dáme un pouco de pena marchar porque foron 9 anos. SARA CORDEIRO VIZOSO: O que máis me gustou foi as amizades que fixen, a excursión a Manzaneda e cando de pequenos viña Papá Noel a traernos agasallos ao cole. RODRIGO BERMÚDEZ MOLARES: Gustoume moito estar neste colexio. Estiven dende pequeno e agora irme para o instituto… porque o pasamos moi ben todos os días. LAURA BARREIRO MAGDALENO: O que vou botar moito de menos é sobre todo ao profesorado, porque nos ensinaron a ser mellores persoas e porque nos deron unha boa educación, das mellores. Vounos botar, a todos, moito de menos. SARA MARTÍNEZ MARTÍNEZ: Estes nove anos que levo aquí paseinos moi ben, coas miñas amigas, o profesorado… O que máis me gustou de todos estes anos foron as actividades e excursións que fixemos. Gustaríame quedar outro ano aquí coas amigas e o profesorado. Vou botar de menos este colexio. 6º de E.P. 42 CEIP Espiñeira- Aldán
    • ORXÁS Nº 41 Xuño 2009 Benvida Veñen para “Educación Infantil 3 anos”Tamén veñenCEIP Espiñeira- Aldán 43
    • Xuño 2009 ORXÁS Nº 41 44 CEIP Espiñeira- Aldán