CI Langeveld.Update 1
Edwin Langeveld komt na een lange dag werken weer thuis. Hijopent de deur van het kleine appartement, waar hij pas isinget...
Zijn kersverse vrouw Anne zit op de bank. ‘Hoe was je dag?’ vraagtze met een bevende stem. Edwin kijkt haar aan, en ziet d...
‘Ed, ik moet je iets vertellen.’ begint ze voorzichtig. Edwin krijgt eenangstig voorgevoel in zijn maag. Hij gaat naast An...
‘Ik ben zwanger.’ Het komt er uit voordat ze er erg in heeft. Edwinschrikt. Het duurt even tot het tot hem doordringt. Hoe...
‘En dat is nog niet alles.’ zegt ze voorzichtig. Anne zucht eens diep. ‘Ikhad dit je al veel eerder moeten vertellen…’‘Wee...
‘Ik dacht dat je…’ stottert ze. ‘Ik weet hoe graag je carrière wil gaanmaken, en een kindje past daar niet bij.’Edwin denk...
‘Ik durfde het je niet te vertellen. Ik was bang dat ik ons huwelijk ophet spel zou zetten. Ik had een afspraak gemaakt in...
Anne staat op en loopt naar het raam. ‘De dokter wilde eerst een echomaken, om te kijken hoe oud het baby’tje was. Toen da...
‘Je hebt het niet laten weghalen toch?’ vraagt Edwin voorzichtig.Anne stopt met huilen, en kijkt strak voor zich uit. ‘Nee...
Edwin staat op en gaat achter haar staan. ‘Het spijt me zo, Edwin.’huilt Anne zachtjes. ‘Laat me alsjeblieft niet in de st...
‘Ben je niet boos op me?’ vraagt Anne verbaasd.‘Natuurlijk ben ik niet boos! Hoe kan ik nou boos op jou zijn? Ik benhier o...
‘Maar Edwin…’ Ze veegt een haar uit haar gezicht. ‘Een vierling, datkunnen wij toch niet aan?! Hoe moet dit nou? We zijn n...
Edwin draait Anne naar zich toe. ‘Natuurlijk zijn we niet hopeloos.We moeten hier gewoon even goed over na denken. Maar ee...
Anne knikt. Edwin begraaft zich in haar haren, om haar een dikkeknuffel te geven. ‘Wat ruikt je haar lekker.’ fluistert hi...
Even later liggen ze op bed. ‘Ik was zo bang dat je bij me weg zougaan, als ik het je zou vertellen. ’ zegt Anne.‘Ik zal n...
‘Omdat ik van je hou. Ik zal altijd van je houden, wat er ook gebeurt.’Er verschijnt een klein lachje op Anne haar gezicht...
Anne gaat rechtop zitten, en streelt Edwin door zijn haren. ‘Ons levenzal compleet veranderen…’ zegt ze.Dat beseft Edwin z...
Integendeel, hij is eigenlijk heel erg blij met de komst van de vierling.‘We zijn nu een beetje geschrokken, maar we moete...
‘We moeten eigenlijk heel gelukkig zijn, dat wij meteen vier kindjeskrijgen.’Anne glimlacht, dit had ze nooit van haar man...
Ze kussen elkaar, en niet veel later verdwijnen ze onder dedekens, om hun huwelijksnacht van laatst, nog eens dunnetjes ov...
Enkelemaandenlater…    ‘Weet je zeker dat je het volhoudt vandaag?’ vraagt Edwin bezorgd    aan zijn hoogzwangere vrouw. ‘...
‘Ed, ik red het echt wel. En anders zeg ik het, oké? En daarbij, ik benpas achtentwintig weken zwanger, er kan echt niets ...
‘Kijk eens wie we daar hebben!’ roept een bekende stem. Anne enEdwin kijken op. Het zijn Luuk en Jenny met hun dochtertje ...
Anne en Edwin leerden hun kennen op de middelbare school, daarnazijn ze samen gaan studeren. Luuk en Jenny droomden altijd...
Myrthe is pas twee jaar geworden, en Jenny is opnieuw zwangergeraakt. ‘Kijk mama, daar zijn Anne en Eddin!’ roept het meis...
Jenny zet Myrthe op de tafel, en staat op om Anne te begroeten. ‘Hoegaat het met je dikke buik?’ vraagt Anne lachend.‘Met ...
‘Jeetje, An. Zo dik was ik niet eens aan het einde van mijnzwangerschap van Myrthe.’Anne moet lachen. ‘Dit zijn er ook gel...
Edwin en Luuk geven elkaar een grondige knuffel.‘Godallemachtig, wat is Anne dik zeg.’ roept Luuk verbaasd.‘Ja, niet te ge...
Edwin en Anne besluiten om even te blijven.‘Hoe is het met de verbouwing van het nieuwe huis?’ vraagt Luuknieuwsgierig.Ann...
‘Maar zijn de kamers wel af?’Anne schudt haar hoofd. ‘De keuken is net geplaatst, en debadkamer is bijna af. Maar de aanbo...
‘Luuk, jij hebt toch connecties bij het gemeentehuis? Kun jij dat nieteven regelen? Dat die vergunningen rond zijn?’‘Ik za...
Anne’s gezicht klaart op. ‘Dat zou fantastisch zijn! Als we die kamerskunnen afmaken, dan voel ik me al een stuk minder on...
‘Al die stress is ook helemaal niet goed voor de baby.’ zegt Luuk wijs.‘Baby’s!’ corrigeert Edwin hem. Iedereen moet lache...
‘Wij zijn anders ook heel erg benieuwd naar het broertje of zusje vanMyrthe.’ zegt Edwin, en hij kijkt Myrthe aan.Het meis...
Er wordt nog een tijdje gezellig gekletst, maar het begint al laat teworden. ‘Zeg Anne, zullen wij nog maar even langs de ...
Anne stemt daarmee in. Ze staan allemaal op om afscheid van elkaarte nemen. ‘Hou je taai hè!’ zegt Jenny tegen Anne.‘Dank ...
Iedereen neemt afscheid van elkaar, en daarna gaan Anne en Edwinrichting de supermarkt om wat boodschappen te halen. Het i...
De tijd vliegt als je het naar je zin hebt, het is dan ook al tegen zessenals ze bij de supermarkt aankomen. ‘Wat moesten ...
‘Gewoon de dagelijkse dingen.’ zegt Edwin. Ze lopen naar binnen.‘Zullen we ook alvast een pak luiers kopen?’ vraagt Anne, ...
‘Nog even wat lekkere dingen voor in de diepvries.’ lacht Edwin.‘Dan moet je ook even die lekkere waterijsjes pakken. Weet...
Dan voelt Anne opeens steken in haar onderbuik. Ze grijpt zich vastaan de ijskast. ‘Gaat het wel Anne?’ vraagt Edwin bezor...
Eerst een kort rondje door de supermarkt, en daarna is het tijd om afte rekenen. ‘Zevenendertig euro alstublieft.’ zegt he...
Opnieuw krijgt Anne pijn in haar onderbuik. ‘Lieverd, wat is er aande hand?’‘Ik weet het niet.’ fluistert Anne. ‘Het doet ...
‘Ik wil eerst nog even naar de wc, als dat mag.’‘Natuurlijk mag dat!’Anne gaat het damestoilet in, en Edwin blijft bezorgd...
Anne stapt het wc-hokje in. Dit heeft ze nog nooit eerder gevoeld.Natuurlijk voelt ze wel eens trapjes in haar buik, maar ...
Dan gilt ze het uit van de pijn. Edwin, die buiten op haar stond tewachten, twijfelt geen moment en rent het damestoilet b...
Met een verkrampt en bleek gezicht komt Anne uit het hokje. Edwinneemt haar in zijn armen. ‘Het gaat echt niet goed met je...
‘Ik denk dat de bevalling gaat beginnen.’Edwin wordt helemaal nerveus. De bevalling gaat beginnen! Watmoet hij nu in godsn...
Samen lopen ze naar buiten. Anne leunt tegen een bak met groentesaan, terwijl Edwin een ambulance belt.‘Hallo? Mijn vrouw ...
Terwijl Edwin het gesprek afrond, probeert ze rustig in-, en dan weeruit te ademen. ‘Niet in paniek raken Anne’ zegt ze te...
Edwin komt naast haar staan. ‘Ze komen eraan lieverd, gaat het weereen beetje?’Anne schudt haar hoofd.‘Het komt goed, dat ...
Gelukkig wel, denkt Anne. Wat zou er gebeurt zijn als ze alleen wasthuisgebleven? Wat had ze dan gedaan?
Ze horen de sirenes van de ambulance al in de verte. Zodra hijarriveert stappen ze in. Met loeiende sirenes rijden ze naar...
Enkeleurenlater..     Het is al zeker midden in de nacht als Edwin in een gang in het     ziekenhuis zit te wachten. Het z...
Aan de geboorte van een meerling hangen veel risico’s, voor zowel demoeder, als voor de kleintjes zelf. Het maakt Edwin bl...
Er was geen enkele arts die hem iets kon vertellen over de toestandvan Anne. Het moet niet lang meer duren, of hij heeft g...
De lift komt omhoog. Gespannen kijkt Edwin naar de deur. Zodra hijziet dat het een arts is, springt hij van zijn stoel.‘U ...
‘Het spijt me, ik moet dringend naar een bevalling toe. Ik kan u evenniet te woord staan.’‘Dat is de bevalling van mijn vr...
‘Ik ben net gearriveerd, ik kan je nog niets vertellen. Het spijt me.’‘Dit is toch te gek voor woorden! Ik mag toch zeker ...
‘Zoals ik net ook al zei, ben ik nog niet op de hoogte. Als ik meerinformatie heb, zorg ik dat iemand u te woord staat. Al...
Hij gaat weer op zijn stoel zitten en kijkt toe hoe de arts de kamer inloopt, waar zijn vrouw een paar uur geleden naar bi...
De hele bevalling laat hem maar niet los. Het is halverwege denacht, en Edwin zijn oogleden worden zwaar. Hij heeft de hel...
Er lopen al een hele tijd geen artsen meer in en uit. Zou dat eengoed, of een slecht teken zijn? Misschien is er aan de an...
Dan komt er eindelijk iemand naar buiten. Hoopvol kijkt hij naar dearts die voor hem staat. De man weet zich geen houding ...
Edwin staat op.‘Jij bent Edwin Langeveld?’Edwin knikt, hij weet niets uit te brengen.
De arts begint rustig te praten. ‘Ik ben Erik Nijhuis, ik heb je vrouwgeholpen bij de bevalling.’Edwin knikt. Zover was hi...
De dokter schraapt zijn keel. ‘Met uw vrouw gaat het naaromstandigheden prima, ze zal heel erg zwak zijn. U moet begrijpen...
‘Zoals u zelf ook wel weet neem ik aan, is de vierling veel te vroeggeboren. Dat is normaal bij een meerling, maar er hang...
‘Alle vier kindjes zijn levend op de wereld gebracht. Op dit momentworden ze helemaal onderzocht of ze al sterk genoeg zij...
De arts schudt droevig zijn hoofd. ‘U zult nog even geduld moetenhebben. Dat ze levend uit de buik zijn gekomen, wil niet ...
Edwin is bang. Hij voelt een ontzettende knoop in zijn maag.‘Als u wilt kunt u naar uw vrouw. U moet niet schrikken, ze ka...
‘Komt u maar met mij mee.’ De dokter leidt Edwin naar binnen.Op het bed ligt Anne, zijn vrouw waarvan hij zoveel houdt. Ze...
‘Anne, neem wel je rust.’ zegt de dokter streng.Anne knikt.‘Dan zal ik jullie nu even alleen laten. Als er wat is, kun je ...
‘Daar ben je, eindelijk…’ fluistert Anne zacht als de dokter de kamer uit is.Edwin gaat op de stoel naast het bed zitten. ...
Anne knikt. ‘Hoe gaat het met de kindjes?’Edwin kijkt bedroefd. ‘Dat weet ik nog niet. Op dit moment leven zenog. Maar er ...
‘Maar wat ik me afvraag…’ begint hij. ‘Hoe gaat het met jou?’ Anne haalt een diepe zucht. ‘Ik ben uitgeput.’‘Het moet een ...
Anne knikt. ‘Misschien heb je gelijk.’Edwin helpt haar onder de dekens. Hij zoent haar op haar voorhoofd.‘Probeer maar lek...
Het duurt slechts een paar minuten voordat Anne inslaap valt. Edwinkijkt een beetje ongerust toe. Het komt toch wel goed m...
Devolgendemorgen…    De rest van de nacht brengt Edwin door op de bank die in de kamer    stond. Als hij wakker wordt, is ...
Hij kijkt met een glimlach toe, hoe Anne nog ligt te slapen. Die laat iknog lekker even liggen, denkt hij bij zichzelf.
Hij voelt zijn maag knorren, en besluit dat het tijd is om weer eenswat te gaan eten. Hij gaat naar het kleine eetcafé in ...
Dit zal niet de laatste slapeloze nacht zijn voorlopig, denkt hij. Zouhij wel klaar zijn voor het vaderschap? Hij geeft me...
En daarbij komt ook nog eens, dat zijn tafelmanieren niet echt netjeszijn. Eigenlijk voelt hij zich zelf soms nog een kind...
Als hij terug de kamer in komt, zit Anne in de rolstoel. Het verbaasdhem dat ze al wakker is, ze leek net zo diep te slape...
‘We moeten je iets vertellen…’ Er klinkt een beetje angst in haarstem, en dat werkt Edwin op zijn zenuwen.‘Alle kindjes le...
Wanneer Anne dat zegt, beseft hij zich opeens dat hij nog geenseconde heeft nagedacht over het geslacht van de baby’tjes. ...
‘Maar wees maar niet bang.’ begint de dokter. ‘Dat is heel normaal bijbaby’s die te vroeg geboren zijn. De arts op die afd...
Anne glimlacht. ‘Dan kunnen we ze zien Edwin. Ik ben heelbenieuwd hoe ze eruit zien.’Edwin glimlacht. Hij is zo trots op z...
‘Ben je niet benieuwd op wie ze lijken?’ babbelt Anne enthousiast alsze in de lift staan. ‘Het is toch geweldig, dat er tw...
Als ze uit de lift komen komt er gelijk een vrouw naar buiten.‘Hallo, ik ben Tineke Elschot. Jullie zijn de ouders van de ...
‘Eén van de vierling ligt nu in de couveuse. Dat is voor kindjes die tevroeg geboren zijn heel normaal. In de couveuse kan...
Tineke neemt hun mee naar een glazen raam. ‘En hier liggen deandere drie kindjes. De baby in het midden, is het jongetje.’...
‘Kijk dan toch…’ fluister Anne zacht. ‘Kijk eens hoe lief!’ Ze paktEdwin zijn hand beet, en knijpt er voorzichtig in. ‘Ik ...
‘We worden geweldige ouders.’ zegt Edwin vastbesloten. Een poosjestaren ze naar de drie wondertjes die aan de andere kant ...
Niet veel later wenkt Tineke hun naar binnen. ‘Dit meisje is dejongste van de vierling, die kwam als laatste uit jouw buik...
Tineke tilt het kindje uit haar bedje, en legt haar bij Anne op schoot.Edwin knielt naast de rolstoel neer. ‘Hallo lieverd...
Ze kijken elkaar aan. ‘Dan is dit Tessa toch?’ zegt Edwin. Anne kniktgoedkeurend. ‘Ja, dit is Tessa.’
Terwijl Edwin en Anne genieten van het kleine meisje op Anne haarschoot, haalt Tineke het andere kindje uit bed.‘Deze jong...
Edwin staat op, en neemt de baby in zijn handen. ‘Hij is het tweedejongetje?’ vraagt Edwin aan Tineke, terwijl hij het kin...
Edwin gaat opnieuw door zijn hurken, om de jongen aan Anne telaten zien.‘Hallo kleine Stijn.’ zegt Anne vrolijk. Edwin lac...
Als laatst haalt Tineke het andere meisje uit haar bedje. Met de babyop de arm komt ze naar hen toegelopen. ‘En welke naam...
‘Tessa, Stijn en Edmee.’ herhaalt Tineke. ‘Hele mooie namen. Ik benbenieuwd welke naam jullie voor het andere jongetje in ...
Als Tessa, Stijn en Edmee weer in hun bedjes liggen, gaan ze naar dekamer waar Lars in de couveuse ligt. ‘Jullie hoeven ni...
‘Hallo Lars, kijk eens wie hier zijn. Dit zijn papa en mama.’ Tinekesteekt haar handen door de gaten, en controleert of al...
Voorzichtig steekt Edwin zijn hand door één van de gaten, en aaitLars over zijn hoofd. ‘Hallo klein ventje.’Anne glimlacht...
‘Ik ben zo blij dat ze allemaal gezond zijn.’ zegt Anne tegen Edwin.‘Het had heel anders kunnen lopen. Het komt niet vaak ...
Anne kan het niet laten om haar handen ook even door de gaten testeken. Voorzichtig staat ze op uit haar rolstoel. Eventje...
‘Dat is een tijd geleden dat ik jullie gezien heb! Hopelijk hebben jullieeen beetje genoten van de eerste update. Vanaf hi...
‘Het is zeker niet makkelijk om een vierling op te voeden. Als jebenieuwd bent hoe dit het jonge stel af gaat, moet je vol...
‘Het kan even duren voordat de volgende update online komt, wantClaudia besteed niet al haar vrije tijd aan de Sims. Ik ho...
Tot volgende keer!
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

CI Langeveld update 1

211

Published on

h

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
211
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

CI Langeveld update 1

  1. 1. CI Langeveld.Update 1
  2. 2. Edwin Langeveld komt na een lange dag werken weer thuis. Hijopent de deur van het kleine appartement, waar hij pas isingetrokken.
  3. 3. Zijn kersverse vrouw Anne zit op de bank. ‘Hoe was je dag?’ vraagtze met een bevende stem. Edwin kijkt haar aan, en ziet dat er tranenover haar wangen rollen. ‘Wat is er aan de hand?’ vraagt Edwinbezorgd. Anne speelt zenuwachtig met haar vingers.
  4. 4. ‘Ed, ik moet je iets vertellen.’ begint ze voorzichtig. Edwin krijgt eenangstig voorgevoel in zijn maag. Hij gaat naast Anne zitten, en slaateen arm om haar heen. ‘Je kunt me alles vertellen.’ fluistert hij.
  5. 5. ‘Ik ben zwanger.’ Het komt er uit voordat ze er erg in heeft. Edwinschrikt. Het duurt even tot het tot hem doordringt. Hoe kon ditgebeuren? Ze zijn nog zo jong… ‘Weet je… weet je het zeker?’ zegt hijuiteindelijk. Anne knikt. Ze begint te schokken.
  6. 6. ‘En dat is nog niet alles.’ zegt ze voorzichtig. Anne zucht eens diep. ‘Ikhad dit je al veel eerder moeten vertellen…’‘Weet je het al lang dan?’ vraagt Edwin geschrokken.Anne knikt.
  7. 7. ‘Ik dacht dat je…’ stottert ze. ‘Ik weet hoe graag je carrière wil gaanmaken, en een kindje past daar niet bij.’Edwin denkt na, ergens weet hij dat Anne gelijk heeft, maar diep inzijn hart is hij heel nieuwsgierig naar hun kleine baby’tje, en kan hijniet wachten tot het zover is.
  8. 8. ‘Ik durfde het je niet te vertellen. Ik was bang dat ik ons huwelijk ophet spel zou zetten. Ik had een afspraak gemaakt in hetziekenhuis, om te kijken of ik het nog kon laten weghalen…’
  9. 9. Anne staat op en loopt naar het raam. ‘De dokter wilde eerst een echomaken, om te kijken hoe oud het baby’tje was. Toen dat gebeurtwas, vroeg ik of een abortus nog mogelijk was, en toen…’ Anne barstin tranen uit.
  10. 10. ‘Je hebt het niet laten weghalen toch?’ vraagt Edwin voorzichtig.Anne stopt met huilen, en kijkt strak voor zich uit. ‘Nee, het is tegevaarlijk. Ik zou de operatie niet overleven, omdat…’ Ze slikt even.‘Het is een vierling.’
  11. 11. Edwin staat op en gaat achter haar staan. ‘Het spijt me zo, Edwin.’huilt Anne zachtjes. ‘Laat me alsjeblieft niet in de steek.’‘Natuurlijk laat ik je niet in de steek! Ik laat je nooit in de steek!’ Hijgeeft haar een kusje in haar nek.
  12. 12. ‘Ben je niet boos op me?’ vraagt Anne verbaasd.‘Natuurlijk ben ik niet boos! Hoe kan ik nou boos op jou zijn? Ik benhier ook verantwoordelijk voor hoor.’Anne haalt opgelucht adem. ‘Ik ben zo blij dat je zo reageert.’ zegt ze.
  13. 13. ‘Maar Edwin…’ Ze veegt een haar uit haar gezicht. ‘Een vierling, datkunnen wij toch niet aan?! Hoe moet dit nou? We zijn nog zo jong.En daarbij, we kunnen toch niet in dit appartementje vier kleinekinderen gaan opvoeden? En we hebben ook niet genoeg geld vooriets anders. We zijn hopeloos…’
  14. 14. Edwin draait Anne naar zich toe. ‘Natuurlijk zijn we niet hopeloos.We moeten hier gewoon even goed over na denken. Maar eerstmoeten we dit allemaal even laten bezinken. We gaan er een nachtjeover slapen, oké?’
  15. 15. Anne knikt. Edwin begraaft zich in haar haren, om haar een dikkeknuffel te geven. ‘Wat ruikt je haar lekker.’ fluistert hij in haar oor.En daarna geeft hij haar een kus.
  16. 16. Even later liggen ze op bed. ‘Ik was zo bang dat je bij me weg zougaan, als ik het je zou vertellen. ’ zegt Anne.‘Ik zal nooit bij je weggaan, Anne. Er is niets wat ons huwelijk kanverpesten, en weet je waarom niet?’
  17. 17. ‘Omdat ik van je hou. Ik zal altijd van je houden, wat er ook gebeurt.’Er verschijnt een klein lachje op Anne haar gezicht.‘Zie ik daar nou een glimlach?’ roept Edwin ondeugend.
  18. 18. Anne gaat rechtop zitten, en streelt Edwin door zijn haren. ‘Ons levenzal compleet veranderen…’ zegt ze.Dat beseft Edwin zich maar al te goed. Edwin heeft altijd gezegd dathij eerst carrière wilde maken, en dat pas kinderen wildekrijgen, maar gek genoeg is hij nu helemaal niet teleurgesteld…
  19. 19. Integendeel, hij is eigenlijk heel erg blij met de komst van de vierling.‘We zijn nu een beetje geschrokken, maar we moeten niet vergetendat een kindje krijgen het mooiste is wat er bestaat.’ zegt hij tegenAnne.
  20. 20. ‘We moeten eigenlijk heel gelukkig zijn, dat wij meteen vier kindjeskrijgen.’Anne glimlacht, dit had ze nooit van haar man verwacht. Eenoverweldigend gevoel van geluk overspoelt haar.‘Ik hou van je Edwin.’‘Ik hou ook van jou, Anne.’
  21. 21. Ze kussen elkaar, en niet veel later verdwijnen ze onder dedekens, om hun huwelijksnacht van laatst, nog eens dunnetjes overte doen.
  22. 22. Enkelemaandenlater… ‘Weet je zeker dat je het volhoudt vandaag?’ vraagt Edwin bezorgd aan zijn hoogzwangere vrouw. ‘Je hebt het heel erg zwaar, en ik wil niet dat er iets met je gebeurt.’
  23. 23. ‘Ed, ik red het echt wel. En anders zeg ik het, oké? En daarbij, ik benpas achtentwintig weken zwanger, er kan echt niets gebeuren.’Edwin gaat akkoord. ‘Als je wilt uitrusten zeg je het maar.’
  24. 24. ‘Kijk eens wie we daar hebben!’ roept een bekende stem. Anne enEdwin kijken op. Het zijn Luuk en Jenny met hun dochtertje Myrthe.Ze zitten op een terasje in het centrum.
  25. 25. Anne en Edwin leerden hun kennen op de middelbare school, daarnazijn ze samen gaan studeren. Luuk en Jenny droomden altijd al vaneen groot gezin, dus het verbaasde Anne en Edwin dan ook helemaalniets dat ze al zo vroeg een kindje hadden gekregen.
  26. 26. Myrthe is pas twee jaar geworden, en Jenny is opnieuw zwangergeraakt. ‘Kijk mama, daar zijn Anne en Eddin!’ roept het meisjevrolijk. Jenny moet lachen. ‘Hij heet Edwin lieverd.’
  27. 27. Jenny zet Myrthe op de tafel, en staat op om Anne te begroeten. ‘Hoegaat het met je dikke buik?’ vraagt Anne lachend.‘Met mijn buik gaat het prima, maar die van jou is nog veel dikker.’
  28. 28. ‘Jeetje, An. Zo dik was ik niet eens aan het einde van mijnzwangerschap van Myrthe.’Anne moet lachen. ‘Dit zijn er ook gelijk vier hè?’‘Dat is waar!’
  29. 29. Edwin en Luuk geven elkaar een grondige knuffel.‘Godallemachtig, wat is Anne dik zeg.’ roept Luuk verbaasd.‘Ja, niet te geloven toch! En ze is pas achtentwintig weken zwanger!’
  30. 30. Edwin en Anne besluiten om even te blijven.‘Hoe is het met de verbouwing van het nieuwe huis?’ vraagt Luuknieuwsgierig.Anne zucht. ‘We krijgen de vergunningen maar niet rond. Het is zo’ngedoe hè. En we moeten wel opschieten, het duurt niet heel langmeer voordat ik ga bevallen.’
  31. 31. ‘Maar zijn de kamers wel af?’Anne schudt haar hoofd. ‘De keuken is net geplaatst, en debadkamer is bijna af. Maar de aanbouw voor de kinderkamersverloopt niet zo soepel. We lopen weken achter op schema.’
  32. 32. ‘Luuk, jij hebt toch connecties bij het gemeentehuis? Kun jij dat nieteven regelen? Dat die vergunningen rond zijn?’‘Ik zal vanavond direct even bellen, om te kijken wat ik voor julliekan doen.’
  33. 33. Anne’s gezicht klaart op. ‘Dat zou fantastisch zijn! Als we die kamerskunnen afmaken, dan voel ik me al een stuk minder ongerust.’
  34. 34. ‘Al die stress is ook helemaal niet goed voor de baby.’ zegt Luuk wijs.‘Baby’s!’ corrigeert Edwin hem. Iedereen moet lachen.‘Ik kan niet wachten tot ik die vier kindjes van jullie kanbewonderen!’ roept Jenny.
  35. 35. ‘Wij zijn anders ook heel erg benieuwd naar het broertje of zusje vanMyrthe.’ zegt Edwin, en hij kijkt Myrthe aan.Het meisje begint meteen te glunderen. ‘Ik word een grote zus!’ zegtze trots.
  36. 36. Er wordt nog een tijdje gezellig gekletst, maar het begint al laat teworden. ‘Zeg Anne, zullen wij nog maar even langs de supermarktgaan? Daarvoor zijn we hier tenslotte gekomen.’
  37. 37. Anne stemt daarmee in. Ze staan allemaal op om afscheid van elkaarte nemen. ‘Hou je taai hè!’ zegt Jenny tegen Anne.‘Dank je wel! En jij moet ook voorzichtig doen hoor!’
  38. 38. Iedereen neemt afscheid van elkaar, en daarna gaan Anne en Edwinrichting de supermarkt om wat boodschappen te halen. Het is nogsteeds prachtig weer, zoals een zomerse dag hoort te zijn.
  39. 39. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt, het is dan ook al tegen zessenals ze bij de supermarkt aankomen. ‘Wat moesten we nou ook alweerhalen?’ vraagt Anne.
  40. 40. ‘Gewoon de dagelijkse dingen.’ zegt Edwin. Ze lopen naar binnen.‘Zullen we ook alvast een pak luiers kopen?’ vraagt Anne, die Edwinop de aanbieding van de luiers wijst.Edwin knikt. ‘Goed plan.’
  41. 41. ‘Nog even wat lekkere dingen voor in de diepvries.’ lacht Edwin.‘Dan moet je ook even die lekkere waterijsjes pakken. Weet je welkeik bedoel? Die waar ik zo gek op ben!’
  42. 42. Dan voelt Anne opeens steken in haar onderbuik. Ze grijpt zich vastaan de ijskast. ‘Gaat het wel Anne?’ vraagt Edwin bezorgd. Annekrimpt ineen van de pijn. ‘Ja het gaat wel.’ zegt ze uiteindelijk.
  43. 43. Eerst een kort rondje door de supermarkt, en daarna is het tijd om afte rekenen. ‘Zevenendertig euro alstublieft.’ zegt het meisje achter dekassa.Anne zucht, het geld vliegt er doorheen de laatste tijd. En sinds zegestopt is met werken, komt er alleen maar minder binnen.
  44. 44. Opnieuw krijgt Anne pijn in haar onderbuik. ‘Lieverd, wat is er aande hand?’‘Ik weet het niet.’ fluistert Anne. ‘Het doet zo’n pijn!’‘We gaan naar huis.’ beslist Edwin.
  45. 45. ‘Ik wil eerst nog even naar de wc, als dat mag.’‘Natuurlijk mag dat!’Anne gaat het damestoilet in, en Edwin blijft bezorgd achter.
  46. 46. Anne stapt het wc-hokje in. Dit heeft ze nog nooit eerder gevoeld.Natuurlijk voelt ze wel eens trapjes in haar buik, maar dit is anders…Zouden het de weeën zijn waar de dokter het over had? Maar dat kantoch niet, ze is pas achtentwintig weken zwanger!
  47. 47. Dan gilt ze het uit van de pijn. Edwin, die buiten op haar stond tewachten, twijfelt geen moment en rent het damestoilet binnen.
  48. 48. Met een verkrampt en bleek gezicht komt Anne uit het hokje. Edwinneemt haar in zijn armen. ‘Het gaat echt niet goed met je hè?’Anne begint te huilen. ‘Ik heb zoveel pijn. Ik denk dat…’ stottert ze.
  49. 49. ‘Ik denk dat de bevalling gaat beginnen.’Edwin wordt helemaal nerveus. De bevalling gaat beginnen! Watmoet hij nu in godsnaam doen?!
  50. 50. Samen lopen ze naar buiten. Anne leunt tegen een bak met groentesaan, terwijl Edwin een ambulance belt.‘Hallo? Mijn vrouw gaat bevallen! Kunt u ons zo snel mogelijkophalen?’ Anne hoort de paniek in zijn stem.
  51. 51. Terwijl Edwin het gesprek afrond, probeert ze rustig in-, en dan weeruit te ademen. ‘Niet in paniek raken Anne’ zegt ze tegen zichzelf. ‘Deambulance komt zo, en dan brengt hij ons direct naar hetziekenhuis.’
  52. 52. Edwin komt naast haar staan. ‘Ze komen eraan lieverd, gaat het weereen beetje?’Anne schudt haar hoofd.‘Het komt goed, dat beloof ik je. Ik ben bij je.’
  53. 53. Gelukkig wel, denkt Anne. Wat zou er gebeurt zijn als ze alleen wasthuisgebleven? Wat had ze dan gedaan?
  54. 54. Ze horen de sirenes van de ambulance al in de verte. Zodra hijarriveert stappen ze in. Met loeiende sirenes rijden ze naar hetziekenhuis…
  55. 55. Enkeleurenlater.. Het is al zeker midden in de nacht als Edwin in een gang in het ziekenhuis zit te wachten. Het zou een zware bevalling worden, en hij mocht er niet bij zijn.
  56. 56. Aan de geboorte van een meerling hangen veel risico’s, voor zowel demoeder, als voor de kleintjes zelf. Het maakt Edwin bloednerveus.
  57. 57. Er was geen enkele arts die hem iets kon vertellen over de toestandvan Anne. Het moet niet lang meer duren, of hij heeft geen nagelsmeer over.
  58. 58. De lift komt omhoog. Gespannen kijkt Edwin naar de deur. Zodra hijziet dat het een arts is, springt hij van zijn stoel.‘U moet me op de hoogte brengen! Hoe gaat het met mijn vrouw?’
  59. 59. ‘Het spijt me, ik moet dringend naar een bevalling toe. Ik kan u evenniet te woord staan.’‘Dat is de bevalling van mijn vrouw! U moet me ietsvertellen, alstublieft! Hoe gaat het met haar?!’
  60. 60. ‘Ik ben net gearriveerd, ik kan je nog niets vertellen. Het spijt me.’‘Dit is toch te gek voor woorden! Ik mag toch zeker wel weten hoemijn vrouw het maakt?!’ valt Edwin uit. Hij voelt zijn bloed koken.
  61. 61. ‘Zoals ik net ook al zei, ben ik nog niet op de hoogte. Als ik meerinformatie heb, zorg ik dat iemand u te woord staat. Als u mij er dannu door wilt laten.’ De arts duwt Edwin opzij en loopt hem voorbij.Edwin weet dat hij zich nu moet beheersen. Uitvallen tegen de dokterdie zijn vrouw nu moet gaan helpen, heeft absoluut geen zin.
  62. 62. Hij gaat weer op zijn stoel zitten en kijkt toe hoe de arts de kamer inloopt, waar zijn vrouw een paar uur geleden naar binnen ging. Hetliefst zou hij erachter aan gaan, maar daarmee zou hij het zijn vrouwalleen maar moeilijker maken.
  63. 63. De hele bevalling laat hem maar niet los. Het is halverwege denacht, en Edwin zijn oogleden worden zwaar. Hij heeft de hele avondnog niets gegeten, hij krijgt geen hap door zijn keel.
  64. 64. Er lopen al een hele tijd geen artsen meer in en uit. Zou dat eengoed, of een slecht teken zijn? Misschien is er aan de andere kant vande kamer ook wel een deur, waar ze langs kunnen, bedenkt hij zich.
  65. 65. Dan komt er eindelijk iemand naar buiten. Hoopvol kijkt hij naar dearts die voor hem staat. De man weet zich geen houding te geven, envoelt zich duidelijk een beetje ongemakkelijk.
  66. 66. Edwin staat op.‘Jij bent Edwin Langeveld?’Edwin knikt, hij weet niets uit te brengen.
  67. 67. De arts begint rustig te praten. ‘Ik ben Erik Nijhuis, ik heb je vrouwgeholpen bij de bevalling.’Edwin knikt. Zover was hij zelf ook wel.‘Is het goed met haar?’ vraagt hij vol spanning.
  68. 68. De dokter schraapt zijn keel. ‘Met uw vrouw gaat het naaromstandigheden prima, ze zal heel erg zwak zijn. U moet begrijpendat het een zware bevalling was.’Edwin knikt, natuurlijk begrijpt hij dat. Hij kan een kleine glimlachop zijn gezicht niet onderdrukken. Hij is blij dat Anne het goedmaakt.
  69. 69. ‘Zoals u zelf ook wel weet neem ik aan, is de vierling veel te vroeggeboren. Dat is normaal bij een meerling, maar er hangen risico’saanvast.’Edwin voelt de spanning oplopen. Mag hij zich vader noemen vanvier gezonde kindjes?
  70. 70. ‘Alle vier kindjes zijn levend op de wereld gebracht. Op dit momentworden ze helemaal onderzocht of ze al sterk genoeg zijn. ’‘Kunnen we ze zien?’ vraagt Edwin nieuwsgierig.
  71. 71. De arts schudt droevig zijn hoofd. ‘U zult nog even geduld moetenhebben. Dat ze levend uit de buik zijn gekomen, wil niet zeggen datze ook blijven leven. Ze zijn pas achtentwintig weken, het is eenrisico. En het zal niet de eerste keer zijn dat…’ Even is de arts stil.‘Nou ja, u begrijpt me wel.’
  72. 72. Edwin is bang. Hij voelt een ontzettende knoop in zijn maag.‘Als u wilt kunt u naar uw vrouw. U moet niet schrikken, ze kan erslecht uitzien.’Edwin zijn gezicht klaart een klein beetje op. Hij wil naar Anne, hijwil haar zien.
  73. 73. ‘Komt u maar met mij mee.’ De dokter leidt Edwin naar binnen.Op het bed ligt Anne, zijn vrouw waarvan hij zoveel houdt. Ze ishelemaal uitgeput en ziet lijkbleek. Er verschijnt een lachje op haargezicht als ze ziet dat Edwin binnenkomt.
  74. 74. ‘Anne, neem wel je rust.’ zegt de dokter streng.Anne knikt.‘Dan zal ik jullie nu even alleen laten. Als er wat is, kun je me altijdoproepen.’
  75. 75. ‘Daar ben je, eindelijk…’ fluistert Anne zacht als de dokter de kamer uit is.Edwin gaat op de stoel naast het bed zitten. Hij kan zich eindelijk weereen beetje ontspannen. ‘Ik was er de hele tijd lieverd, maar ik mocht nietnaar binnen.’
  76. 76. Anne knikt. ‘Hoe gaat het met de kindjes?’Edwin kijkt bedroefd. ‘Dat weet ik nog niet. Op dit moment leven zenog. Maar er kan nog van alles gebeuren, dus worden ze onderzocht.We kunnen ze nog niet zien.’
  77. 77. ‘Maar wat ik me afvraag…’ begint hij. ‘Hoe gaat het met jou?’ Anne haalt een diepe zucht. ‘Ik ben uitgeput.’‘Het moet een loodzware bevalling zijn geweest. Misschien is hetbeter als je even probeert te slapen. Ik blijf bij je, oké?’
  78. 78. Anne knikt. ‘Misschien heb je gelijk.’Edwin helpt haar onder de dekens. Hij zoent haar op haar voorhoofd.‘Probeer maar lekker te slapen.’
  79. 79. Het duurt slechts een paar minuten voordat Anne inslaap valt. Edwinkijkt een beetje ongerust toe. Het komt toch wel goed met haar? Hetstelt hem gerust, dat de artsen haar goed in de gaten houden.
  80. 80. Devolgendemorgen… De rest van de nacht brengt Edwin door op de bank die in de kamer stond. Als hij wakker wordt, is het al licht buiten. Hij heeft hooguit drie uurtjes geslapen de afgelopen nacht…
  81. 81. Hij kijkt met een glimlach toe, hoe Anne nog ligt te slapen. Die laat iknog lekker even liggen, denkt hij bij zichzelf.
  82. 82. Hij voelt zijn maag knorren, en besluit dat het tijd is om weer eenswat te gaan eten. Hij gaat naar het kleine eetcafé in hetziekenhuis, en haalt een zak koekjes uit de automaat.
  83. 83. Dit zal niet de laatste slapeloze nacht zijn voorlopig, denkt hij. Zouhij wel klaar zijn voor het vaderschap? Hij geeft meteen al het slechtevoorbeeld door een zak koekjes als ontbijt te nemen.
  84. 84. En daarbij komt ook nog eens, dat zijn tafelmanieren niet echt netjeszijn. Eigenlijk voelt hij zich zelf soms nog een kind. Hij zucht. Zodenken alle vaders waarschijnlijk in het begin, zegt hij tegen zichzelf.
  85. 85. Als hij terug de kamer in komt, zit Anne in de rolstoel. Het verbaasdhem dat ze al wakker is, ze leek net zo diep te slapen.‘Goedemorgen lieverd.’ zegt Anne vrolijk. Ze ziet er al een stuk beteruit als gister.
  86. 86. ‘We moeten je iets vertellen…’ Er klinkt een beetje angst in haarstem, en dat werkt Edwin op zijn zenuwen.‘Alle kindjes leven nog. Alleen met één van hen gaat het niet zo goed.Eén van de twee jongetjes ligt op dit moment in de couveuse.’
  87. 87. Wanneer Anne dat zegt, beseft hij zich opeens dat hij nog geenseconde heeft nagedacht over het geslacht van de baby’tjes. Als ertwee jongetjes zijn, moeten er ook twee meisjes zijn. Watgeweldig, denkt hij bij zichzelf.
  88. 88. ‘Maar wees maar niet bang.’ begint de dokter. ‘Dat is heel normaal bijbaby’s die te vroeg geboren zijn. De arts op die afdeling zal jullie watmeer over de situatie vertellen. Het lijkt me een goed idee als julliehaar even gaan opzoeken.’
  89. 89. Anne glimlacht. ‘Dan kunnen we ze zien Edwin. Ik ben heelbenieuwd hoe ze eruit zien.’Edwin glimlacht. Hij is zo trots op zijn vrouw, dat ze zomaar evenvier kinderen op de wereld heeft gezet. En hij is ontzettend blij dat zezo snel opknapt.
  90. 90. ‘Ben je niet benieuwd op wie ze lijken?’ babbelt Anne enthousiast alsze in de lift staan. ‘Het is toch geweldig, dat er twee meisjes en tweejongetjes zijn geboren.’Edwin luistert niet, hij is helemaal in zijn eigen gedachtenverzonken, en Anne lijkt dat niet echt door te hebben.
  91. 91. Als ze uit de lift komen komt er gelijk een vrouw naar buiten.‘Hallo, ik ben Tineke Elschot. Jullie zijn de ouders van de vierlingtoch?’ Edwin en Anne knikken allebei.‘Het geluk straalt van jullie gezichten af.’
  92. 92. ‘Eén van de vierling ligt nu in de couveuse. Dat is voor kindjes die tevroeg geboren zijn heel normaal. In de couveuse kan het baby’tje noggroeien en aansterken. Jullie kunnen over een paar minuutjes naarhem toe.’
  93. 93. Tineke neemt hun mee naar een glazen raam. ‘En hier liggen deandere drie kindjes. De baby in het midden, is het jongetje.’ Anne enEdwin krijgen een grote lach op hun gezicht bij het zien van hunkindjes.‘Als jullie een momentje hebben, kunnen jullie zo naar binnen.’ Nadie woorden, stapt Tineke in de kamer.
  94. 94. ‘Kijk dan toch…’ fluister Anne zacht. ‘Kijk eens hoe lief!’ Ze paktEdwin zijn hand beet, en knijpt er voorzichtig in. ‘Ik had nooitgedacht dat ik zo gelukkig zou worden van deze vierling.’
  95. 95. ‘We worden geweldige ouders.’ zegt Edwin vastbesloten. Een poosjestaren ze naar de drie wondertjes die aan de andere kant van het glasliggen.
  96. 96. Niet veel later wenkt Tineke hun naar binnen. ‘Dit meisje is dejongste van de vierling, die kwam als laatste uit jouw buik.’Anne en Edwin kijken vol liefde naar het kleine meisje.
  97. 97. Tineke tilt het kindje uit haar bedje, en legt haar bij Anne op schoot.Edwin knielt naast de rolstoel neer. ‘Hallo lieverdje.’ zegt hij met eenschattig stemmetje. Anne moet erom lachen.
  98. 98. Ze kijken elkaar aan. ‘Dan is dit Tessa toch?’ zegt Edwin. Anne kniktgoedkeurend. ‘Ja, dit is Tessa.’
  99. 99. Terwijl Edwin en Anne genieten van het kleine meisje op Anne haarschoot, haalt Tineke het andere kindje uit bed.‘Deze jongen hier, kwam als tweede op de wereld.’ vertelt ze.
  100. 100. Edwin staat op, en neemt de baby in zijn handen. ‘Hij is het tweedejongetje?’ vraagt Edwin aan Tineke, terwijl hij het kindje in zijnarmen bewondert. Tineke knikt.
  101. 101. Edwin gaat opnieuw door zijn hurken, om de jongen aan Anne telaten zien.‘Hallo kleine Stijn.’ zegt Anne vrolijk. Edwin lacht. Anne heeftgelijk, ze hadden afgesproken dat het tweede jongetje Stijn zou heten.
  102. 102. Als laatst haalt Tineke het andere meisje uit haar bedje. Met de babyop de arm komt ze naar hen toegelopen. ‘En welke naam krijgt ditmeisje?’ vraagt ze nieuwsgierig.‘Dat is Edmee.’ zegt Anne.
  103. 103. ‘Tessa, Stijn en Edmee.’ herhaalt Tineke. ‘Hele mooie namen. Ik benbenieuwd welke naam jullie voor het andere jongetje in gedachtenhebben.’Anne moet lachen. ‘Hij krijgt de naam Lars.’ vertelt ze.
  104. 104. Als Tessa, Stijn en Edmee weer in hun bedjes liggen, gaan ze naar dekamer waar Lars in de couveuse ligt. ‘Jullie hoeven niet bang te zijnhoor, het gaat heel erg goed met hem. Ik denk dat hij er heel snel uitmag.’
  105. 105. ‘Hallo Lars, kijk eens wie hier zijn. Dit zijn papa en mama.’ Tinekesteekt haar handen door de gaten, en controleert of alles goed methem gaat. ‘Jullie mogen hem ook wel even aanraken hoor.’ zegt ze alsalles in orde is.
  106. 106. Voorzichtig steekt Edwin zijn hand door één van de gaten, en aaitLars over zijn hoofd. ‘Hallo klein ventje.’Anne glimlacht. Lars is inderdaad nog heel erg klein, kleiner dan deandere drie. Maar er was misschien wel niet genoeg ruimte in haardikke buik. Ze moet lachen om haar eigen theorie.
  107. 107. ‘Ik ben zo blij dat ze allemaal gezond zijn.’ zegt Anne tegen Edwin.‘Het had heel anders kunnen lopen. Het komt niet vaak voor dat eenvierling het overleefd. Meestal overlijden ze allemaal, of één van hen.’merkt Tineke op.
  108. 108. Anne kan het niet laten om haar handen ook even door de gaten testeken. Voorzichtig staat ze op uit haar rolstoel. Eventjes voelt ze zichduizelig worden, maar daarna gaat het prima. Ze raakt het warmelichaampje van het baby’tje aan, en voelt het geluk door haar lichaamstromen.
  109. 109. ‘Dat is een tijd geleden dat ik jullie gezien heb! Hopelijk hebben jullieeen beetje genoten van de eerste update. Vanaf hier kan de uitdagingecht beginnen!’
  110. 110. ‘Het is zeker niet makkelijk om een vierling op te voeden. Als jebenieuwd bent hoe dit het jonge stel af gaat, moet je volgende keerook zeker gaan lezen!’
  111. 111. ‘Het kan even duren voordat de volgende update online komt, wantClaudia besteed niet al haar vrije tijd aan de Sims. Ik hoop tot devolgende keer!’
  112. 112. Tot volgende keer!

×