The President’s Speech in Cairo: A New Beginning - Dari

‫ﺑﻴﺎﻧﺎت رﺋﯧﺲ ﺟﻤﻬﻮ ﺑﺮاﮎ اوﺑﺎﻣﺎ‬ ‫ﻳﮏ ﺁﻏﺎز ﻧﻮ‬ ‫ﻣﺼﺮ، ﻗﺎهﺮﻩ‬ ‫ﭼﻬﺎرم ﻣﺎﻩ ﺟﻮن 9002‬ ‫ﺟﺎﯼ اﻓﺘﺨﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ درﺷﻬﺮ ﺗﺎرﯦﺨﯽ وﮐﻬﻦ ﻗﺎهﺮﻩ هﺴﺘﻢ ، و ﻣﻬﻤﺎن دو اﻧﺴﺘﯧﺘﯧﻮت ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ‬ ‫هﺴﺘﻢ. ﺑﯧﺸﺘﺮ ازﻳﮏ هﺰار ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ اﻻزهﺮ ﺑﻪ ﺣﯧﺚ ﯦﮏ راهﻨﻤﺎﯼ ﻋﻠﻮم اﺳﻼﻣﯽ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ. وﺑﯧﺶ از‬ ‫ﯦﮏ ﻗﺮن اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻮهﻨﺘﻮن ﻗﺎهﺮﻩ ﺑﻪ ﺣﯧﺚ ﻣﻨﺸﺄ ﭘﯧﺸﺮﻓﺖ ﻣﺼﺮ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ. ﺷﻤﺎ ﺑﺎهﻤﺪﻳﮕﺮ از هﻢ ﺁهﻨﮕﯽ و‬ ‫ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ. ﻣﻦ ازﻣﻬﻤﺎن ﻧﻮازې ﺷﻤﺎ ﻣﻤﻨﻮن هﺴﺘﻢ، و از ﻣﻬﻤﺎن ﻧﻮازې ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ ﻧﯧﺰ‬ ‫ﺳﭙﺎﺳﮕﺰارم. هﻤﭽﻨﻴﻦ ا ﻓﺘﺨﺎر ﻣﯧﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﻧﻴﺎت ﻧﻴﮏ ﻣﺮدم اﻣﺮﯦﮑﺎ، و ﺗﻤﻨﻴﺎت ﺻﻠﺢ ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮐﺸﻮرم را‬ ‫ﺑﺎ ﺧﻮد دارم. \" اﻟﺴﻼم وﻋﻠﻴﮑﻢ \"‬ ‫ﻣﺎ درزﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎهﻢ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯧﮑﻨﯧﻢ ﮐﻪ ﺑﻴﻦ اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ اﻣﺮﻳﮑﺎ و ﺟﻬﺎن اﺳﻼم ﺗﺸﻨﺠﯽ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ ﮐﻪ رﻳﺸﻪ‬ ‫ﺁن در ﻗﺪرت هﺎﯼ ﺗﺎرﻳﺨﯽ ﻓﺮاﺗﺮ از ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ ﻣﺸﯽ ﮐﻨﻮﻧﯽ اﺳﺖ. ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ اﺳﻼم و ﻏﺮب زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺴﺎﻟﻤﺖ‬ ‫ﺁﻣﻴﺰ ﮐﻨﺎر ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ و هﻤﮑﺎرﯼ را ﺷﺎﻣﻞ اﺳﺖ. اﻣﺎ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮﺧﻮردهﺎ، وﺟﻨﮕﻬﺎﯼ ﻣﺬهﺒﯽ را ﻧﯧﺰ ﺷﺎﻣﻞ اﺳﺖ.‬ ‫ﺗﺸﻨﺞ اﺧﯧﺮ، ﺑﺎ ﺳﯧﺎﺳﺖ ﻣﺴﺘﻌﻤﺮاﺗﯽ ﻗﻮت ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺣﻘﻮق و ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﯼ زﻳﺎدﯼ را ﺑﺮاﯼ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻧﻔﯽ ﻣﯽ‬ ‫ﮐﻨﺪ، و ﺟﻨﮓ ﺳﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁن ﺑﺎ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ اﮐﺜﺮﻳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺎ ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺁروزهﺎﻳﺸﺎن روﻳﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﻋﻼوﻩ ﺑﺮﺁن، ﺗﺤﻮﻻت ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﺗﻮام ﺑﺎ ﻋﺼﺮﯼ ﺷﺪن و ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺷﺪن ﺑﺴﻴﺎرﯼ ازﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را ﺑﺮ ﺁن داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﻏﺮب ﺑﻪ ﺣﻴﺚ دﺷﻤﻦ ﻋﻘﺎﻳﺪ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.‬ ‫اﻓﺮاﻃﯽ ﮔﺮﯼ هﺎﯼ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺎر، درﺑﺨﺸﯽ ﮐﻮﭼﮏ وﻟﯽ ﻧﯧﺮوﻣﻨﺪ ﺟﻬﺎن اﺳﻼم از اﻳﻦ ﺗﻨﺸﺞ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺮدارﯼ‬ ‫ﮐﺮدﻧﺪ. ﺣﻤﻼت ﯦﺎزدﻩ ﺳﭙﺘﻤﺒﺮ ﺳﺎل 1002 و ﻣﺴﺎﻋﯽ دواﻣﺪار در راﺳﺘﺎﯼ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻋﻠﻴﻪ اﻓﺮاد ﻏﻴﺮ ﻧﻈﺎﻣﯽ‬ ‫ﺑﻌﻀﺎ در ﮐﺸﻮرﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺳﻼم را ﺑﻪ ﺣﻴﺚ دﺷﻤﻨﯽ ﻧﺎﮔﺰﻳﺮ ﺗﻠﻘﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاﯼ اﻣﺮﻳﮑﺎ و‬ ‫ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ. اﻳﻦ ﺗﺼﻮر هﺮاس و ﺑﯽ اﻋﺘﻤﺎدﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮ را ﺑﻪ ﺑﺎر ﺁورد.‬ ‫ﺗﺎزﻣﺎﻧﯧﮑﻪ رواﺑﻂ ﻣﺎ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ اﺧﺘﻼﻓﺎت ﻣﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،ﻣﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎﯦﯽ ﻗﺪرت ﻣﯽ دهﯧﻢ ﮐﻪ درﻋﻮض‬ ‫ﺻﻠﺢ، ﻧﻔﺮت را اﺷﺎﻋﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ ﻗﺪرت ﻣﯽ دهﻴﻢ ﮐﻪ درﻋﻮض هﻤﮑﺎرﯼ ﮐﻪ هﻤﻪ ﻣﺮدم را در ﺑﻪ‬ ‫رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺷﮑﻮﻓﺎﻧﯽ ﻳﺎرﯼ ﮐﻨﺪ ﻣﻨﺎزﻋﻪ را ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. اﻳﻦ ﭼﺮﺧﻪ ﺑﺪﺑﻴﻨﯽ و ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎرﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬ ‫ﺁن ﭘﺎﻳﺎن ﺑﺪهﻴﻢ.‬ ‫ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ام ﺗﺎ ﺁﻏﺎزﯼ ﻧﻮ را ﺑﻴﻦ اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ و ﺟﻬﺎن ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻨﻔﻌﺖ و اﺣﺘﺮام ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ اﺳﺘﻮار‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ – ﻳﮑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺮﺣﻘﻴﻘﺖ اﺳﺘﻮار ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﻣﺮﻳﮑﺎ واﺳﻼم اﻧﺤﺼﺎرﯼ ﻧﻴﺴﺖ، و ﻧﻴﺎز ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﻧﻴﺴﺖ.‬ ‫درﻋﻮض ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ هﻢ ﻣﺸﺘﺮﮎ هﺴﺘﻨﺪ، ودر اﺻﻮل ﻣﺘﺸﺮﮎ ﺑﺎ هﻢ ﺳﻬﻴﻢ هﺴﺘﻨﺪ – اﺻﻮل ﻋﺪاﻟﺖ و ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ؛‬ ‫ﺗﺤﻤﻞ و ﮐﺮاﻣﺖ ﺑﻪ هﻤﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ.‬ ‫ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ ﺁن ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻓﻮرا ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺁﻳﺪ ﻳﮏ ﺳﺨﻨﺮا ﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﯽ اﻋﺘﻤﺎدﯼ را ازﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد، و‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﻮاﻻت ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ رﺳﺎﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﮕﻮﻳﺪ. اﻣﺎ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ هﺴﺘﻢ ﮐﻪ‬

‫ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ، ﻣﺎ ﺑﺎﯦﺪ ﺁﺷﮑﺎرا ﭼﻴﺰهﺎﻳﯽ را ﮐﻪ دردﻟﻬﺎﯼ ﻣﺎن دارﻳﻢ ﺑﻴﺎن ﮐﻨﻴﻢ، و ﺁن ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ را‬ ‫ﮐﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﭘﺸﺖ درب هﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺴﺎﻋﯽ دواﻣﺪارﯼ ﺟﻬﺖ ﮔﻮش ﻓﺮادادن ﺑﻪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ وﺟﻮد‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، از ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺑﻪ هﻤﺪﻳﮕﺮ اﺣﺘﺮم ﺑﮕﺬارﻳﻢ، وزﻣﻴﻨﻪ هﺎﯼ ﻣﺸﺘﺮﮎ را ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﻴﻢ ﺁن‬ ‫ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻗﺮﺁن ﭘﺎﮎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ. \" ﺑﻪ ﻳﺎد ﺧﺪاﺑﺎﺷﻴﺪ و هﻤﻮارﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ.\" اﻳﻦ هﻤﺎن ﭼﻴﺰﯼ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﻦ درﺗﻼش هﺴﺘﻢ – ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺗﺎ اﻧﺪازﻩ ﻳﯽ ﮐﻪ درﺗﻮاﻧﻢ اﺳﺖ. از وﻇﻴﻔﻪ ﮐﻪ درﭘﯧﺶ رو دارﯦﻢ‬ ‫اﺣﺴﺎس ﻋﺠﺰ ﻣﯧﮑﻨﻢ ، و ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ در ﺑﺎورم ﮐﻪ ﻋﻼﺋﻖ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﺗﺮ از ﻗﻮاﻳﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ را ازهﻢ‬ ‫ﺟﺪا ﻣﯽ ﺳﺎزد.‬ ‫ﯦﮏ ﺑﺨﺶ ازﯦﻦ ﻋﻘﯧﺪﻩ ، از ﺗﺠﺎرب ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻨﺪﻩ، رﯦﺸﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ . ﻣﻦ ﯦﮏ ﻣﺴﻴﺤﯽ هﺴﺘﻢ. ﭘﺪر ﻣﻦ ازﯦﮏ ﻓﺎﻣﯧﻞ‬ ‫ﮐﯧﻨﯧﺎﺋﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯦﻦ ﻧﺴﻞ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن درﺁن ﺷﺎﻣﻞ اﺳﺖ. ﺑﺤﯧﺚ ﯦﮏ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﭼﻨﺪﯦﻦ ﺳﺎل را در اﻧﺪوﻧﯧﺰﯦﺎ‬ ‫ﺳﭙﺮﯼ ﮐﺮدم. و ﺻﺪاﯼ ﻣﻮءذن را هﺮﺻﺒﺤﮕﺎﻩ وﺷﺎم ﻣﯥ ﺷﻨﯧﺪم. ﺑﻪ ﺣﯧﺚ ﯦﮏ ﺟﻮان ﻣﻦ درﺟﻮاﻣﻊ ﺷﯧﮑﺎﮔﻮ‬ ‫ﮐﺎر ﮐﺮدم. ﺟﺎﺋﯧﮑﻪ ﺧﯧﻠﯥ از ﻣﺮدم ﺑﻪ ﻋﻘﯧﺪﻩ اﺳﻼﻣﯽ ﺧﻮد اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯧﮑﻨﻨﺪ و اﺣﺴﺎس ﺻﻠﺢ واراﻣﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.‬ ‫ﺑﻪ ﺣﯧﺚ ﯦﮏ ﺷﺎﮔﺮد ﺗﺎرﯦﺦ، ﻣﻦ هﻤﭽﻨﻴﻦ درﮎ ﮐﺮدﻩ ام ﮐﻪ ﺗﻤﺪ ن ﻣﺪﯦﻮن اﺳﻼم اﺳﺖ. اﯦﻦ اﺳﻼم ﺑﻮد ﮐﻪ در‬ ‫اﻣﺎﮐﻨﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ داﻧﺸﮕﺎﻩ اﻻزهﺮ ﻃﯽ ﭼﻨﺪﯦﻦ ﻗﺮن ﻣﺸﻌﻞ ﺗﻌﻠﯧﻢ راﺑﺪوش ﮐﺸﻴﺪﻩ و راﻩ را ﺑﺮاﯼ ﺗﺠﺪد ادﺑﯽ،‬ ‫ﻓﺮهﻨﮕﯽ وروﺷﻨﻔﮑﺮﯼ اروﭘﺎ هﻤﻮار ﻧﻤﻮد. ﻧﻮ ﺁورﯼ درﺟﻮاﻣﻊ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﺎﻋﺚ اﻧﮑﺸﺎف ﻃﺮق ﺟﺪﯦﺪ در اﻟﺠﺒﺮ‬ ‫ﮔﺮدﯦﺪ، ﻗﻄﺐ ﻧﻤﺎهﺎﯼ ﻣﻘﻨﺎﻃﯧﺴﯽ ووﺳﺎﯦﻞ ﮐﺸﺘﯧﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﯧﺎن ﺁﻣﺪ. ﻣﻬﺎرت و اﺳﺘﺎدﯼ ﻣﺎدر اﺳﺘﻌﻤﺎل ﻗﻠﻢ وﭼﺎپ‬ ‫ﮐﺮدن، و ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ ﻣﺎ ﮐﻪ اﻣﺮا ض ﭼﮕﻮﻧﻪ ﭘﺨﺶ ﮔﺮدﯦﺪﻩ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﺪاوﯼ ﻣﯧﮕﺮدﻧﺪ، هﻤﻪ وهﻤﻪ اﻧﮑﺸﺎف‬ ‫ﮐﺮد. ﮐﻠﺘﻮر وهﻨﺮ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻤﺎ ﮔﻨﺒﺪهﺎﯼ ﺷﺎهﺎﻧﻪ، ﻣﻨﺎرهﺎﯦﯥ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻ، ﺷﺎﻋﺮﯼ ﺳﺮﻣﺪﯼ، ﻣﻮﺳﯧﻘﯽ ﮔﺮاﻣﯽ، هﻨﺮ‬ ‫ﻇﺮﯦﻒ ﺧﻄﺎﻃﯽ، ﻣﻘﺎﻣﻬﺎﯼ ﭘﺮﺳﮑﻮن ﺑﺮاﯼ ﻏﻮر و ﺗﻌﻤﻖ ﺗﻘﺪﯦﻢ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ. اﺳﻼم دراﻣﺘﺪاد ﺗﺎرﯦﺦ ﺑﺎ اﻟﻔﺎظ وﺑﺎ‬ ‫ﻋﻤﻞ، ﻣﻤﮑﻨﺎت ﺗﺤﻤﻞ ﻣﺬهﺒﯽ و ﻣﺴﺎوات ﻧﮋادﯼ را اﺷﮑﺎر ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ.‬ ‫ﻣﻦ اﯦﻦ را ﻧﻴﺰ ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ اﺳﻼم هﻤﻮارﻩ ﺑﺨﺸﯽ از داﺳﺘﺎن اﻣﺮﯦﮑﺎ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ. ﻣﺮاﮐﺶ ﮐﺸﻮرﯼ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯦﺎﻻت‬ ‫ﻣﺘﺤﺪﻩ اﻣﺮﯦﮑﺎ راﺑﻪ رﺳﻤﯧﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻮد. رﺋﯧﺲ ﺟﻤﻬﻮر دوم ﻣﺎ ﺟﺎن ﺁدﻣﺰ هﻨﮕﺎم اﻣﻀﺎﯼ ﻣﻌﺎهﺪﻩ ﺗﺮﯦﭙﻮﻟﯽ در‬ ‫ﺳﺎل 6791 ﻣﯧﻼدﯼ ﭼﻨﯧﻦ ﻧﻮﺷﺖ : ).. اﯦﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ اﻣﺮﯦﮑﺎ ﺑﺬات ﺧﻮد ﻋﻠﯧﻪ ﻗﻮاﻧﯧﻦ ، اﺳﻼم، و اﺳﺎﯦﺶ‬ ‫ﻣﻠﺴﻤﺎﻧﺎن دﺷﻤﻨﯽ وﺧﺼﻮﻣﺖ ﻧﺪارد.‬ ‫ازهﻨﮕﺎم ﺗﺸﮑﯧﻞ ﮐﺸﻮرﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن اﻣﺮﯦﮑﺎ ﯦﯥ در ﻏﻨﺎﯼ اﯦﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ ﻧﻘﺶ داﺷﺘﻨﺪ. ﺁﻧﻬﺎدرﺟﻨﮕﻬﺎﯼ ﻣﺎ‬ ‫ﺟﻨﮕﯧﺪﻧﺪ؛ در ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺟﺮاﯼ وﻇﯧﻔﻪ ﮐﺮدﻧﺪ؛ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺣﻘﻮق ﻣﺪﻧﯽ ﻗﯧﺎم ﮐﺮدﻧﺪ؛ ﺗﺠﺎرﺗﻬﺎ را اﻏﺎزﮐﺮدﻧﺪ؛‬ ‫درداﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎﯼ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﺪرﯦﺲ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ؛ درﺑﺨﺸﻬﺎﯼ ورزش ﭘﯧﺸﻘﺪم ﺷﺪﻧﺪ؛ ﺟﺎﯦﺰﻩ هﺎﯼ ﻧﻮﺑﻞ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ؛‬ ‫ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﯦﻦ ﻋﻤﺎرت ﻣﺎرا ﺗﻌﻤﯧﺮ ﮐﺮدﻧﺪ.، و ﻣﺸﻌﻞ اوﻟﻤﭙﯧﮏ راروﺷﻦ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ؛ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اوﻟﯧﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻪ‬ ‫ﺗﺎزﮔﯽ هﺎ در ﮐﺎﻧﮕﺮﯦﺲ اﻣﺮﯦﮑﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﮔﺮدﯦﺪ و ﺑﺮاﯼ دﻓﺎع از ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﺣﻠﻒ وﻓﺎدارﯼ ﻧﻤﻮد. اوﺑﻪ هﻤﺎن‬ ‫ﻗﺮﺁﻧﯽ ﺳﻮﮔﻨﺪ وﻓﺎدارﯼ ﯦﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ ﯦﮑﯽ ازﺑﻨﯧﺎن ﮔﺰاران اﻣﺮﯦﮑﺎ - ﺗﺎﻣﺲ ﺟﻔﺮﺳﻦ - در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺧﻮد‬ ‫ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد.‬ ‫ﻣﻦ اﺳﻼم را درﺳﻪ ﻗﺎرﻩ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ام ﻗﺒﻞ ازﯦﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺋﯽ ﺑﯧﺎﯦﻢ ﮐﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﻇﻬﻮر ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد. اﯦﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ‬ ‫رهﻨﻤﺎﯼ، ﻋﻘﯧﺪﻩ ﻣﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮاﮐﺖ ﺑﯧﻦ اﻣﺮﯦﮑﺎ واﺳﻼم ﺑﺎﯦﺪ ﺑﮕﻮﻧﻪ ﺋﯽ ﮐﻪ اﺳﻼم هﺴﺖ، اﺳﺘﻮار ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﮔﻮﻧﻪ ﻳﯽ ﮐﻪ ﺁن اﺳﻼم ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﻦ اﯦﻦ را ﺑﻪ ﺣﯧﺚ رﺋﯧﺲ ﺟﻤﻬﻮر اﯦﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ اﻣﺮﯦﮑﺎ ، ﯦﮏ ﺑﺨﺸﯽ از‬ ‫ﻣﺴﻮوﻟﯧﺖ ﺧﻮد ﻣﯧﺪاﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﻋﻠﯧﻪ ﻧﻈﺮﯦﺎت ﮐﻠﯧﺸﻪ ﺋﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ اﺳﻼم، درهﺮﺟﺎﯼ ﮐﻪ ﻇﻬﻮر ﮐﻨﺪ ﻣﺒﺎرزﻩ ﮐﻨﻢ.‬

‫اﻣﺎ هﻤﺎن اﺻﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺎﻣﻞ ذهﻨﻴﺖ ﺟﻬﺎن اﺳﻼم از ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﺷﻮد. هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن در ﻳﮏ ﻗﺎﻟﺐ ﺧﺎم و‬ ‫زﻣﺨﺖ ﻧﻤﻴﮕﻨﺠﻨﺪ، ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ هﻢ در ﻗﺎﻟﺐ اﻣﭙﺮاﺗﻮرﯼ ﺧﻮد ﻣﺤﻮرﯼ ﻗﺮار ﻧﻤﯽ ﮔﻴﺮد. اﯦﺎ ﻻت ﻣﺘﺤﺪ اﻣﺮﯦﮑﺎ ﯦﮏ‬ ‫ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺮزگ ﭘﯧﺸﺮﻓﺖ وﺗﺮﻗﯽ ﺑﻮﻩ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎل ﺑﺸﺮﯦﺖ ﻧﻈﯧﺮ ان راﻧﺪﯦﺪﻩ اﺳﺖ. ﮐﺸﻮر ﻣﻦ از اﻧﻘﻼب ﻋﻠﯧﻪ ﯦﮏ‬ ‫اﻣﭙﺮاﻃﻮرﯼ ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﮐﺸﻮر ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ اﻳﻦ ﺁرﻣﺎن ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻳﮑﺴﺎن ﺧﻠﻖ ﺷﺪﻩ اﻧﺪ ﺗﺄﺳﻴﺲ ﺷﺪ و ﻣﺎ ﻧﻴﺰ‬ ‫ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺧﻮن دادﻩ اﻳﻢ و ﻣﺒﺎرزﻩ ﮐﺮدﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﻌﻨﺎ دهﻴﻢ: در داﺧﻞ ﺳﺮﺣﺪات ﻣﺎ، و ﮔﺮداﮔﺮد ﺟﻬﺎن.‬ ‫ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﻣﺘﺸﮑﻞ از هﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻓﺮهﻨﮓ از ﮔﻮﺷﻪ و ﮐﻨﺎر ﺟﻬﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻳﮏ اﻧﺪﻳﺸﻪ ﺳﺎدﻩ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ:‬ ‫) ازﻣﯧﺎن ﺟﻤﻊ، ﯦﮏ ﻧﻔﺮ.(‬ ‫در ﻣﻮرد اﻳﻨﮑﻪ ﻳﮏ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﯽ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﺋﯽ ﺗﺒﺎر ﺑﻨﺎم ﺑﺮاﮎ ﺣﺴﻴﻦ اوﺑﺎﻣﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ رﻳﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮرﯼ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ‬ ‫اﻧﺘﺨﺎب ﺷﻮد، ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺨﻦ راﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. اﻣﺎ داﺳﺘﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮد ﻧﻴﺴﺖ. در ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ روﻳﺎﯼ‬ ‫ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاﯼ هﻤﮕﺎن ﺗﺤﻘﻖ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ، اﻣﺎ ﻗﻮل ﻣﻴﺪهﻢ ﮐﻪ اﻳﻦ اﻣﮑﺎن ﺑﺮاﯼ ﺁﻧﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﻮاﺣﻞ ﻣﺎ ﺑﻴﺂﻳﻨﺪ وﺟﻮد دارد‬ ‫– و اﻳﻦ ﺷﺎﻣﻞ ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻪ ٧ ﻣﻴﻠﻴﻮن ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﯽ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮد. ﺣﻘﻴﻘﺘً، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﯽ از درﺁﻣﺪ و‬ ‫ﺎ‬ ‫ﺗﺤﺼﻴﻼﺗﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.‬ ‫ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ، ﺁزادﯼ در ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ از ﺁزادﯼ ﻣﺬهﺐ ﺗﻔﮑﻴﮏ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ اﺳﺖ. از اﻳﻨﺮوﺳﺖ ﮐﻪ در هﺮ ﻳﮏ از‬ ‫اﻳﺎﻟﺘﻬﺎﯼ ﻣﺎ ﮐﻢ از ﮐﻢ ﯦﮏ ﻣﺴﺠﺪ و ﺟﻤﻌﺎ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﻴﺶ از ٠٠٢١ ﻣﺴﺠﺪ وﺟﻮد دارد. از اﻳﻨﺮوﺳﺖ‬ ‫ً‬ ‫ﮐﻪ دوﻟﺖ اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﺤﮑﻤﻪ رﻓﺖ ﺗﺎ از ﺣﻖ زﻧﺎن و دﺧﺘﺮان ﺑﺮاﯼ ﺣﻔﻆ ﺣﺠﺎﺑﺸﺎن دﻓﺎع ﮐﻨﺪ و ﺁﻧﺎﻧﯽ را‬ ‫ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮاﺳﺘﻨﺪ اﻳﻦ ﺣﻖ را از ﺁﻧﺎن ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﮐﻨﺪ.‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﮕﺬارﻳﺪ هﻴﭻ ﺟﺎﯼ ﺗﺮدﻳﺪ ﻧﻤﺎﻧﺪ: ﮐﻪ اﺳﻼم ﺑﺨﺸﯽ از ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺳﺖ. ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪم ﮐﻪ در ﺑﻄﻦ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ اﻳﻦ‬ ‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻬﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪون درﻧﻈﺮداﺷﺖ ﻧﮋاد، دﻳﻦ، ﻳﺎ ﻣﺮﺣﻠﻪ از زﻧﺪﮔﯽ، هﻤﻪ ﻣﺎ ﻳﮏ ﺁرﻣﺎن ﻣﺸﺘﺮﮎ دارﻳﻢ‬ ‫– زﻳﺴﺘﻦ در ﺻﻠﺢ و اﻣﻨﻴﺖ؛ ﮐﺴﺐ ﺗﺤﺼﻴﻞ و ﮐﺎر ﺑﺎ ﻋﺰت، ﻋﺸﻖ ورزﻳﺪن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮادﻩ، ﺟﻮاﻣﻊ و ﺧﺪاﯼ ﻣﺎ.‬ ‫اﻳﻨﻬﺎ ﻧﻘﺎط ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻣﺎ هﺴﺘﻨﺪ. اﻳﻦ اﻣﻴﺪ ﮐﻞ ﺑﺸﺮﻳﺖ اﺳﺖ.‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ، اﻳﻦ را هﻢ ﻣﻴﺪاﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﻓﻬﻢ ﻣﺴﻠﻪ اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ ﻣﺸﺘﺮﮎ، ﭘﺎﻳﺎن ﮐﺎر ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺎزﻩ ﺁﻏﺎز ﺁن اﺳﺖ. ﮐﻠﻤﺎت‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﻧﻴﺎز اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ را ﺑﺮﺁوردﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺎﻳﺪ در ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﭘﻴﺶ رو ﺑﻪ ﺟﺮﺋﺖ زﯦﺎ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢ. ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ‬ ‫درﮎ ﮔﺎم ﺑﺮدارﻳﻢ ﮐﻪ ﭼﺎﻟﺸﻬﺎﯼ ﻣﺮدم در ﮔﺮداﮔﺮد اﻳﻦ ﺟﻬﺎن ﺷﺮﯦﮏ اﺳﺖ و ﻋﺪم ﺗﻮاﻧﺎﺋﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﺎن‬ ‫ﺑﻪ هﻤﻪ ﻣﺎ ﺁﺳﻴﺐ ﺧﻮاهﺪ رﺳﺎﻧﺪ.‬ ‫ﺗﺠﺮﺑﻪ اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻧﻈﺎم ﻣﺎﻟﯽ درﯦﮏ ﮐﺸﻮر ﮐﻤﺰور ﺷﻮد، رﻓﺎﻩ در هﻤﻪ ﺟﺎ ﺁﺳﻴﺐ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﺪ.‬ ‫هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺁﻧﻔﻠﻮﺁﻧﺰاﯼ ﺟﺪﻳﺪﯼ ﻳﮏ اﻧﺴﺎن را ﺁﻟﻮدﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، هﻤﻪ در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻧﺪ. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﻳﮏ ﮐﺸﻮر در ﭘﯽ ﺑﺪﺳﺖ اوردن ﺗﺴﻠﻴﺤﺎت اﺗﻤﯽ اﺳﺖ، ﺧﻄﺮ ﺣﻤﻠﮥ اﺗﻤﯽ ﺑﺮاﯼ ﮐﻠﻴﻪ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﯽ‬ ‫ﻳﺎﺑﺪ. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻓﺮاط ﮔﺮاﻳﺎن در ﻳﮏ ﺑﺨﺶ ﮐﻮﻩ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺮدم در ﺁﻧﺴﻮﯼ ﺑﺤﺮ ﺑﺎ ﺗﻬﺪﻳﺪ روﺑﺮو ﻣﯽ‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ. و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدم دارﻓﻮر و ﺑﺎزﻧﯧﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺁن ﻟﮑﻪ اﻳﺴﺖ ﺑﺮ وﺟﺪان هﻤﮕﯽ ﻣﺎ. اﻳﻦ اﺳﺖ‬ ‫ﻣﻨﻈﻮر از ﺳﻬﻴﻢ ﺷﺪن در ﺟﻬﺎن ﻗﺮن ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﮑﻢ. اﻳﻦ اﺳﺖ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻌﻨﻮان اﻧﺴﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ‬ ‫دارﻳﻢ.‬

‫ﻗﺒﻮل اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ دﺷﻮار اﺳﺖ. زﻳﺮا ﮐﻪ ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﺸﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﯼ از اﻋﻤﺎل ﮐﺸﻮرهﺎ و ﻗﺒﺎﻳﻞ در‬ ‫ﻣﻨﮑﻮب ﮐﺮدن ﯦﮏ دﻳﮕﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮد اﺳﺖ. اﻣﺎ در اﻳﻦ دوران ﺟﺪﯦﺪ ، اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ رﻓﺘﺎر ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﺪارد. ﺑﺎدر‬ ‫ﻧﻈﺮداﺷﺖ اﺗﮑﺎ ﺑﺎﻻﯼ ﯦﮑﺪﯦﮕﺮ ورواﺑﻂ ﺑﺎهﻤﯽ، هﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﻈﺎم ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻳﮏ ﮐﺸﻮر ﻳﺎ ﮔﺮوﻩ از ﻣﺮدﻣﺎن را‬ ‫ﺑﺮ دﻳﮕﺮﯼ ارﺟﺢ داﻧﺪ، ﻧﻬﺎﻳﺘﺎ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. ﻟﺬا، ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮد را زﻧﺪاﻧﯽ ﻧﻈﺮﯦﺎت ﺧﻮ د در ﻣﻮرد‬ ‫ً‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻨﻴﻢ. ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﮑﻼت را از راﻩ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺣﻞ ﮐﻨﻴﻢ و در ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﯼ ﻣﺎ ﺳﻬﻴﻢ ﺷﻮﻳﻢ.‬ ‫ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ اﯦﻦ ﻧﯧﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﺸﻨﺞ را ﻧﺎدﯦﺪﻩ ﺑﮕﯧﺮﯦﻢ. ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻼف ﺁن: ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ روﺑﺮو ﺷﻮﻳﻢ.‬ ‫ً‬ ‫در ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺎﻟﺖ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﯧﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮاﻧﻢ در ﻣﻮرد ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺸﮑﻼت ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ‬ ‫ﮐﻨﻴﻢ، ﺻﺮﻳﺢ و ﺳﺎدﻩ ﺳﺨﻦ ﮔﻮﻳﻢ.‬ ‫اوﻟﻴﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁن ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﻴﻢ اﻓﺮاط ﮔﺮاﺋﯽ در هﺮ ﺷﮑﻞ و ﻧﻮع ﺁﻧﺴﺖ:‬ ‫ﻣﻦ در ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ اﻧﻘﺮﻩ واﺿﺢ و روﺷﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﺎ اﺳﻼم در ﺟﻨﮓ ﻧﺒﻮدﻩ و هﻴﭽﮕﺎﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد. در‬ ‫ﻋﻴﻦ ﺣﺎل، ﻣﺎ ﺑﺎ اﻓﺮاط ﮔﺮاﻳﺎن ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺎرﯼ ﮐﻪ اﻣﻨﻴﺖ ﻣﻠﯽ ﮐﺸﻮرﻣﺎ را ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﻨﺪ، ﺑﺮﺧﻮرد ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد.‬ ‫ﻋﻠﺖ ﺁن اﯦﻨﺴﺖ ﮐﻪ : ﻣﺎ هﻤﺎن ﭼﻴﺰهﺎﺋﯽ را ﻣﺤﮑﻮم ﻣﯽ ﺷﻤﺎرﻳﻢ ﮐﻪ دﻳﮕﺮ ادﻳﺎن ﻧﻴﺰ رد ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ: ﮐﺸﺘﻦ زﻧﺎن،‬ ‫ﻣﺮدان و ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻩ.‬ ‫و اﯦﻦ وﻇﯧﻔﻪ ﻣﻦ ﺑﺤﯧﺚ رﺋﯧﺲ ﺟﻤﻬﻮر اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدم اﻣﺮﯦﮑﺎ را ﻣﺤﻔﻮظ ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﺷﺮاﻳﻂ در اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﻣﺘﺒﻴﻦ اهﺪاف ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ و ﺣﺎﮐﯽ از ﻧﻴﺎز ﺑﻪ هﻤﮑﺎرﻳﺴﺖ. ﺑﻴﺶ از ٧ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ، اﻳﺎﻻت‬ ‫ﻣﺘﺤﺪﻩ، ﺑﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ، ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ و ﻃﺎﻟﺒﺎن ﭘﺮداﺧﺖ. ﻣﺎ ﺑﻪ اﻧﺠﺎ ﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻮد ﻧﺮﻓﺘﯧﻢ . ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﻟﺤﺎظ ﺿﺮورت اﻳﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدﻳﻢ. ﺁﮔﺎﻩ هﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻧﻴﺰ وﻗﺎﻳﻊ ١١ ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ را زﻳﺮ ﺳﺆال ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ. اﻣﺎ‬ ‫ﺑﮕﺬارﻳﺪ در اﻳﻨﺠﺎ ﻳﺎدﺁور ﺷﻮم ﮐﻪ : در ﺁن روز ، اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ٣ هﺰار ﻧﻔﺮ را ﮐﺸﺖ.‬ ‫ً‬ ‫ﻗﺮﺑﺎﻧﯧﺎن اﯦﻦ ﺣﺎدﺛﻪ ﻣﺮدان، زﻧﺎن و اﻃﻔﺎل ﺑﯧﮕﻨﺎﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﻈﺎﻟﻢ ﺳﯧﺎﺳﯽ ﯦﺎ اﯦﺪﯦﻮﻟﻮژﯼ ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯧﺰ‬ ‫اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ هﯧﭻ ﺳﺮوﮐﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ. وﻟﯽ ﺑﺎ اﻧﻬﻢ اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎر ا ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺑﯧﺮﺣﻤﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﺎﻧﺪ. وﻣﺴﻮوﻟﯧﺖ اﯦﻦ‬ ‫ﺣﻤﻼت راﻗﺒﻮل ﮐﺮدﻧﺪ. ﻋﺰاﯦﻢ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻣﮑﺮر ﺑﯧﺎ ن داﺷﺘﻨﺪ و ِﺘﯽ ﺣﻞ ﻻ هﻢ ﻣﯧﮕﻮﯦﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎزهﻢ ﺑﻪ‬ ‫ﺣ‬ ‫ﮐﺸﺘﺎر دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ د رﺑﺴﯧﺎرﯼ از ﮐﺸﻮرهﺎ اﺷﺨﺎص واﺑﺴﺘﻪ ﺑﺨﻮددارﻧﺪ وﻣﯧﺨﻮاهﻨﺪ ﺳﺎﺣﻪ‬ ‫دﺳﺘﺮس ﺧﻮدرا ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺨﺸﻨﺪ. ﺁﯦﻦ ﻧﻈﺮﯦﺎت ﻧﯧﺴﺖ ﮐﻪ درﻣﻮر د ﺑﺤﺚ ﻗﺮار ﮔﯧﺮد ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻘﺎﯦﻘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯦﺪ ﺑﺎ‬ ‫ﺁن ﺑﺮﺧﻮر د ﺷﻮد.‬ ‫اﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﻨﯧﺪ، ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاهﯧﻢ ﮐﻪ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺧﻮدر ا در اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﻧﮕﻬﺪارﯦﻢ. ﻣﺎ در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﻮاهﺎن ﻣﺮاﮐﺰ ﻧﻈﺎﻣﯽ‬ ‫ﻧﯧﺴﺘﯧﻢ. ﺑﺮاﯼ اﻣﺮﯦﮑﺎ ﺧﯧﻠﯽ دردﻧﺎﮎ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدان وزﻧﺎن ﺟﻮان ﺧﻮدرا ازدﺳﺖ ﺑﺪهﯧﻢ. اداﻣﻪ اﯦﻦ ﺑﺮﺧﻮرد‬ ‫وﻣﻌﺮﮐﻪ ازﻟﺤﺎظ ﻣﺎﻟﯽ ﻗﯧﻤﺖ ﺑﻬﺎ اﺳﺖ و از ﻟﺤﺎظ ﺳﯧﺎﺳﯽ ﺧﯧﻠﯽ ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ. د ر اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن وﭘﺎﮐﺴﺘﺎن‬ ‫ﺗﻨﺪروان ﻣﺘﺸﺪدﯼ وﺟﻮد دارﻧﺪ، ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ اﻣﺮﯦﮑﺎﯦﺎن هﺴﺘﻨﺪ؛ ﺑﻪ هﺮ اﻧﺪازﻩ ﺋﯧﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ. اﮔﺮ ﻣﺎ‬ ‫ﻣﺘﯧﻘﻦ ﺷﺪﻩ ﻣﯧﺘﻮاﻧﯧﺴﺘﯧﻢ ﮐﻪ اﯦﻦ ﺗﻨﺪرروان در ان ﮐﺸﻮرهﺎ وﺟﻮد ﻧﺪارﻧﺪ ، ﻣﺎﺑﻪ ﺧﻮﺷﯽ هﺮﯦﮑﯽ ازﻋﺴﺎﮐﺮ ﺧﻮد‬ ‫را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺑﺎز ﻣﯧﮕﺮداﻧﯧﻢ.‬ ‫اﻣﺎ ﻋﻠﻴﺮﻋﻢ اﻳﻨﻬﺎ، ﻋﺰم ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﮐﻤﺰور ﻧﻤﯽ ﺷﻮد. ﺁﻧﺎن در ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﮐﺸﻮرهﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﺎر زدﻩ اﻧﺪ. ﺁﻧﺎن‬ ‫ﻣﺮدﻣﺎﻧﯽ از ادﻳﺎن ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﺸﺘﻪ اﻧﺪ – و ﺑﻴﺶ از هﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎ ن را ﮐﺸﺘﻪ اﻧﺪ. ﻋﻤﻞ ﺁﻧﺎن ﺑﺎ ﺣﻘﻮق‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﮐﺸﻮرهﺎ، و ﺑﺎ اﺳﻼم ﺁﺷﺘﯽ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ و در ﺗﻀﺎد اﺳﺖ. ﻗﺮﺁن ﻣﻘﺪس ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ هﺮﮐﻪ ﺑﻴﮕﻨﺎهﯽ را‬ ‫ﺑﮑﺸﺪ، ﺑﺴﺎن ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﺮﻳﺖ را ﮐﺸﺘﻪ و هﺮ ﮐﺲ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را ﻧﺠﺎت دهﺪ ﺑﺴﺎن ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﺮﻳﺖ را ﻧﺠﺎت‬

‫دادﻩ اﺳﺖ. دﻳﻦ زﻳﺒﺎﯼ ﺑﻴﺶ از ﻳﮏ ﻣﻴﻠﻴﺎرد ﻧﻔﺮ، از ﺗﻨﻔﺮ ﺗﻨﮓ ﻧﻈﺮاﻧﻪ ﻋﺪﻩ ﻣﺤﺪودﯼ، ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرﮔﺘﺮ اﺳﺖ. ﻣﻦ‬ ‫ﻣﻴﺪاﻧﻢ اﺳﻼم ﺟﺰﺋﯽ از ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ اﻓﺮاﻃﮕﺮاﺋﯽ ﺧﺸﻮﻧﺘﺒﺎر ﻧﻴﺴﺖ – ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺸﯽ از راﻩ ﺣﻞ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﻣﺎ ﻣﯧﻔﻬﻤﯧﻢ ﮐﻪ ﻗﺪرت ﻧﻈﺎﻣﯽ، ﻣﺸﮑﻼت ، اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن و ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺣﻞ ﻧﺨﻮاهﺪ ﮐﺮد.‬ ‫ﺑﻪ هﻤﯧﻦ ﺳﺒﺐ ﭘﻼن ﺳﺮﻣﺎﯦﻪ ﮔﺬارﯼ درﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﻃﻮرﯼ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ درهﺮﺳﺎل 5.1$ ﻣﻠﯧﺎرد داﻟﺮ ﺑﺮاﯼ‬ ‫ﻣﺪت ﭘﻨﺠﺴﺎل ﺑﻪ ﺁن ﮐﺸﻮر دادﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯧﻬﺎ ﺑﻪ اﯦﻦ ﮐﻤﮏ هﺎ ﻣﮑﺎﺗﺐ ، ﺷﻔﺎﺧﺎﻧﻪ هﺎ، و ﺳﺮﮐﻬﺎ‬ ‫راﻋﻤﺎر ﮐﺮدﻩ ، ﺳﺮﻣﺎﯦﻪ ﮔﺬارﯼ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮐﺮد. ﺻﺪهﺎ ﻣﻠﯧﻮن داﻟﺮﺑﺮاﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ اﺧﺘﺼﺎص دادﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ازﺧﺎﻧﻪ‬ ‫هﺎې ﺧﻮد ﺑﯧﺨﺎﻧﻪ ﮔﺮدﯦﺪﻩ اﻧﺪ. ﻣﺎﺑﻪ اﻓﻐﺎﻧﻬﺎ ٢ اﻋﺸﺎرﯦﻪ هﺸﺖ ﻣﻠﯧﻮن داﻟﺮ ﮐﻤﮏ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﯧﮑﻨﯧﻢ ﮐﻪ اﻗﺘﺼﺎد ﺧﻮدر‬ ‫ا اﻧﮑﺸﺎف ﺑﺪهﻨﺪ وﺧﺪﻣﺎﺗﯽ را ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺁﺟﺮا ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺁن اﺗﮑﺎ و واﺑﺴﺘﮕﯽ دارﻧﺪ.‬ ‫ﺁﺟﺎزﻩ دهﯧﺪ درﻣﻮر د ﻣﺴﻠﻪ ﻋﺮاق ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ. ﺑﺮﻋﮑﺲ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن د ر ﺟﻨﮓ ﻋﺮاق اﺧﺘﯧﺎرداﺷﺘﯧﻢ. ﺑﻪ هﻤﯧﻦ‬ ‫ﺳﺒﺐ، ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ درﮐﺸﻮر ﻣﺎ وﺟﻬﺎن ﺑﻪ اﺧﺘﻼف ﻧﻈﺮهﺎﯼ ﻋﻤﯧﻖ داﻣﻦ ﺑﺰﻧﺪ. ﺑﺎ اﯦﻨﮑﻪ، ﻣﻦ ﺑﺮﯦﻦ ﻋﻘﯧﺪﻩ‬ ‫ام ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻋﺮاق ﺑﺪون ﻣﻈﺎﻟﻢ ﺻﺪام ﺣﺴﯧﻦ، در ﻧﻬﺎﯦﺖ، ﺧﯧﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ هﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻦ هﻢ ﭼﻨﺎن ﻋﻘﯧﺪﻩ دارم ﮐﻪ‬ ‫ﺣﻮادث ﻋﺮاق ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎن ﻣﯧﺴﺎزد ﮐﻪ در ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻼت ﺑﻪ دﯦﭙﻠﻮﻣﺎﺳﯽ ﺿﺮورت ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ. در‬ ‫ﺣﻘﯧﻘﺖ ﻣﺎ اﻟﻔﺎظ ﯦﮑﯽ از رﺋﯧﺲ ﺟﻤﻬﻮران ﺑﺰرگ و ﺳﺎﺑﻖ ﺗﺎﻣﺲ ﺟﻔﺮﺳﻦ راﺑﺨﺎﻃﺮ اوردﻩ ﻣﯧﺘﻮاﻧﯧﻢ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ:‬ ‫اﻣﯧﺪوارم ﮐﻪ داﻧﺶ وﺧﺮدﻣﺎ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻣﺎ رﺷﺪ ﯦﺎﺑﺪ. وﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﺗﻌﻠﯧﻢ دهﺪ ﮐﻪ هﺮﻗﺪر از ﻗﺪرت ﺧﻮد ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺎر‬ ‫ﺑﮕﯧﺮﯦﻢ ﺑﻪ هﻤﺎن اﻧﺪازﻩ ﺑﺰرﮔﺘﺮﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد.‬ ‫اﻣﺮوز اﻣﺮﯦﮑﺎ ﻣﺴﻮوﻟﯧﺖ دوﮔﺎﻧﻪ دارد: ﺑﻪ ﻋﺮاﻗﯧﻬﺎ ﻣﺴﺎﻋﺪت ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﺧﻮد ﺁﯦﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺑﺴﺎزﻧﺪ. وﻋﺮاق‬ ‫را ﺑﻪ ﻋﺮاﻗﯽ هﺎ واﮔﺬار ﮐﻨﺪ. ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻋﺮاق ﺑﻪ وﺿﺎﺣﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ در ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﻣﺮاﮐﺰ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻧﯧﺴﺘﯧﻢ.‬ ‫وﺑﻪ ﺧﺎﮎ وﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﻬﺎ هﻢ هﯧﭻ ادﻋﺎﯼ ﻧﺪارﯦﻢ. ﻋﺮاق ﺣﺎﮐﻤﯧﺖ و اﺳﺘﻘﻼل ﺧﻮدرا دارد.‬ ‫ﺑﻪ هﻤﯧﻦ ﺳﺒﺐ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﻄﻌﺎت ﻣﺤﺎرﺑﻮﯼ اﻣﺮﮐﺮدﻩ ام ﮐﻪ درﮔﺴﺖ ﺳﺎل ﺁﯦﻨﺪﻩ از ﻋﺮاق ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ هﻤﯧﻦ‬ ‫ﺳﺒﺐ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﻮاﻓﻖ ﺧﻮ د ﺑﺎ دوﻟﺖ ﻣﻨﺘﺨﺐ ود ﯦﻤﻮﮐﺮاﺗﯧﮏ ﻋﺮاق وﻓﺎ ﺧﻮاهﯧﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﺤﺎرﺑﻮﯼ را از‬ ‫ﺷﻬﺮهﺎ ﯼ ﻋﺮاق در ﻣﺎﻩ ﺟﻮﻻﯼ ﺑﯧﺮون ﺧﻮاهﯧﻢ ﮐﺮد. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺧﻮدرا از ﻋﺮاق در ﺳﺎل ٢١٠٢‬ ‫ﺧﺎرج ﺧﻮاهﯧﻢ ﮐﺮد. ﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﺮاق ﮐﻤﮏ ﺧﻮاهﯧﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻗﻮاﯼ اﻣﻨﯧﺘﯽ ﺧﻮدرا ﺗﺮﺑﯧﻪ ﻧﻤﺎﯦﺪ و اﻗﺘﺼﺎد ﺧﻮدرا‬ ‫رﺷﺪ ﺑﺨﺸﺪ. ﻣﺎ از ﯦﮏ ﻋﺮاق ﭘﺮ اﻣﻦ و ﻣﺘﺤﺪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﯦﮏ ﺷﺮﯦﮏ و ﻣﺘﺤﺪ ﺣﻤﺎﯦﺖ ﺧﻮاهﯧﻢ ﮐﺮد ﻧﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ‬ ‫ﯦﮏ وﻟﯧﻨﻌﻤﺖ وﻧﮕﻬﺒﺎن.‬ ‫وﺑﺎﻻﺧﺮﻩ، ﻃﻮرﯦﮑﻪ اﻣﺮﯦﮑﺎ ﺗﺸﺪد و اﻓﺮاﻃﯧﺖ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮدﻩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎ ﺑﺎﯦﺪ هﯧﭽﮕﺎﻩ اﺻﻮل ﺧﻮدار‬ ‫ﺗﻐﯧﯧﺮﻧﺪهﯧﻢ. ﻓﺎﺟﻌﻪ ﯦﺎزدﻩ ﺳﭙﺘﻤﺒﺮ ﯦﮏ ﺻﺪﻣﻪ ﺧﯧﻠﯽ ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرﻣﺎ ﺑﻮد. ﻏﯧﻆ وﻏﻀﺒﯽ ﮐﻪ درﻧﺘﯧﺠﻪ ان‬ ‫ﺑﻮﺟﻮد اﻣﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﻮد. اﻣﺎ در ﺑﺮﺧﯽ ازﻣﻮارد ﺑﺎﻋﺚ اﯦﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﺧﻼف اﺻﻮل ﺧﻮد ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯧﻢ. ﻣﺎﺑﺮاﯼ‬ ‫ﺗﻐﯧﯧﺮ اﯦﻦ راﻩ اﻗﺪاﻣﺎت ﺟﺪﯼ ﻣﯧﮑﻨﯧﻢ. ﻣﻦ اﺳﺘﻌﻤﺎل ﺗﻌﺬﯦﺐ وﺷﮑﻨﺠﻪ را ﺑﻪ ﺷﮑﻞ واﺿﺢ ﺗﻮﺳﻂ اﯦﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ‬ ‫اﻣﺮﯦﮑﺎ ﻣﻤﻨﻮع ﻗﺮاردادﻩ ام. هﻤﭽﻨﺎن ﺣﮑﻢ دادﻩ ام ﮐﻪ زﻧﺪان ﮔﻮاﻧﺘﺎﻧﻤﻮ درواﯦﻞ ﺳﺎل اﯦﻨﺪﻩ ﻣﺴﺪود ﺷﻮد.‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ، ﺑﺎ رﻋﺎﻳﺖ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﮐﺸﻮرهﺎ و ﺣﮑﻢ ﻗﺎﻧﻮن، ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ از ﺧﻮد دﻓﺎع ﺧﻮاهﺪﮐﺮد‬ ‫ﻣﺎاﯦﻦ اﻗﺪاﻣﺎت را، ﺑﻪ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺟﻮاﻣﻊ اﺳﻼﻣﯽ ﮐﻪ اﻧﻬﺎهﻢ ﻣﻮرد ﺗﻬﺪﯦﺪ ﻗﺮارﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ، اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﯧﻢ داد.‬ ‫هﺮﭼﻪ زودﺗﺮ اﻓﺮاﻃﯧﺎن ﺗﺠﺮﯦﺪ ﮔﺮدﻧﺪ ود ر ﺟﻮاﻣﻊ اﺳﻼﻣﯽ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻧﺸﻮﻧﺪ ﺑﻪ اﺳﺮع وﻗﺖ ﻣﺎ ﻣﺼﺌﻮﻧﺘﺮ‬ ‫ﺧﻮاهﯧﻢ ﺑﻮد.‬

‫ﻣﻨﺒﻊ دوم وﻣﻬﻢ ﺗﺸﻨﺞ رواﺑﻂ، ﮐﻪ ﻣﻦ ﺁﻧﺮ ا ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﻗﺮارﺧﻮاهﻢ داد ﺣﺎﻟﺖ ﺑﯧﻦ اﺳﺮاﯦﯧﻞ، ﻓﻠﺴﻄﯧﻦ و ﺟﻬﺎن‬ ‫ﻋﺮب اﺳﺖ.‬ ‫رواﺑﻂ ﻧﯧﺮوﻣﻨﺪ اﻣﺮﯦﮑﺎ ﺑﺎ اﺳﺮاﯦﯧﻞ ﺑﻪ هﻤﻪ اﺷﮑﺎر اﺳﺖ. اﯦﻦ ﭘﯧﻮﻧﺪ ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﯽ اﺳﺖ. اﯦﻦ رواﺑﻂ ﺑﺮاﺳﺎس ﻋﻼﯦﻖ‬ ‫ﮐﻠﺘﻮرﯼ وﺗﺎرﯦﺨﯽ اﺳﺘﻮار اﺳﺖ. ﺑﺎدرﮎ اﯦﻦ ﺣﻘﯧﻘﺖ ﮐﻪ ﺗﺼﻮر ﺑﻪ ﻣﯧﺎن اﻣﺪن ﯦﮏ دوﻟﺖ ﯦﻬﻮدﯼ ﻧﻬﻔﺘﻪ درﯦﮏ‬ ‫ﺗﺎرﯦﺦ ﺗﺮاژﯦﮏ اﺳﺖ ﮐﻪ ازان اﻧﮑﺎرﺷﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ.‬ ‫ﻣﺮدم ﯦﻬﻮد ﺑﺮاﯼ ﻗﺮﻧﻬﺎ درﮔﺮداﮔﺮد ﺟﻬﺎن اذﯦﺖ ﻣﯧﮕﺮدﯦﺪﻧﺪ. ﺿﺪﯦﺖ ﺑﺎﯦﻬﻮد ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺑﯥ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺋﯽ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻋﺎم‬ ‫وﮐﺸﺘﺎر ﺁﻧﻬﺎ درهﻠﻮﮐﺎﺳﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﮔﺮدﯦﺪ. ﻓﺮدا ﻣﻦ از ﺑﮑﻨﻮاﻟﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﺸﯽ از ﯦﮏ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﮐﻤﭗ هﺎﯼ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫ﯦﻬﻮدﯦﻬﺎ د ر ان ﺑﻪ اﺳﺎرت ﮐﺸﯧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ، دﯦﺪن ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد. دراﯦﻦ ﮐﻤﭗ ﯦﻬﻮدﯦﻬﺎ ﺗﻌﺬﯦﺐ ﺷﺪﻩ ، ﯦﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﺿﺮب ﮔﻠﻮﻟﻪ و ﯦﺎﺗﻮﺳﻂ ﮔﺎز ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﯧﺮﺳﯧﺪﻧﺪ. در اﻧﻮﻗﺖ ﺷﺶ ﻣﻠﯧﻮن ﯦﻬﻮد ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﯧﺪ. ﺗﻌﺪاد ﺁﻧﻬﺎ ﺑﯧﺸﺘﺮ‬ ‫از ﻧﻔﻮس اﻣﺮوزﯼ ﻣﻠﺖ اﺳﺮاﯦﯧﻞ اﺳﺖ.‬ ‫اﻧﮑﺎر ازﯦﻦ ﺣﻘﯧﻘﺖ ﺑﯥ ﺑﻨﯧﺎد و ﺗﻨﻔﺮ اﻧﮕﯧﺰ اﺳﺖ، ﻧﺎﻓﻬﻤﯽ اﺳﺖ. ﺗﻬﺪﯦﺪ ﮐﺮدن اﺳﺮاﺋﯧﻞ ﺑﻪ ﺗﺨﺮﯦﺐ ، ﺗﮑﺮار ﺑﯽ‬ ‫ﺷﺮﻣﺎﻧﻪ ﺗﺼﻮرات ﮐﻠﯧﺸﻪ ﺋﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ ﯦﻬﻮد، دراذهﺎن ﻣﺮدم اﺳﺮاﯦﯧﻞ ﺧﺎﻃﺮات دردﻧﺎﮐﯽ را زﻧﺪﻩ ﻣﯧﺴﺎزد. در‬ ‫ﻋﯧﻦ ﺣﺎل ﻣﺎﻧﻊ ﺑﺮﻗﺮارﯼ ﺻﻠﺤﯽ ﻣﯧﺸﻮد ﮐﻪ ﻣﺮدم اﯦﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﺰاوار وﻣﺴﺘﺤﻖ ﺁن هﺴﺘﻨﺪ.‬ ‫از ﺳﻮﯼ دﻳﮕﺮ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮان اﻧﮑﺎر ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ – ﻣﺴﻠﻤﺎن و ﻣﺴﻴﺤﯽ – ﻧﻴﺰ در ﺟﺮﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻦ‬ ‫ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺑﺮاﯼ ﺧﻮد رﻧﺞ ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ. ﺑﻴﺶ از ٠۶ ﺳﺎل، ﺁﻧﺎن درد ﺁوارﮔﯽ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ. ﺑﺴﻴﺎرﯼ در ﮐﻤﭗ‬ ‫هﺎﯼ ﻣﻬﺎﺟﺮﯦﻦ در، ﻏﺰﻩ، و ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎﯼ هﻤﺠﻮار در اﻧﺘﻈﺎر زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﺻﻠﺢ و اﻣﻨﻴﺖ ﮐﻪ هﻴﭽﮕﺎﻩ از ﺁن‬ ‫ﺑﺮﺧﻮردار ﻧﺒﻮدﻩ اﻧﺪ، ﺑﺴﺮ ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ. هﺮ روز ﺁﻧﺎن ﻣﺘﺤﻤﻞ اﺣﺴﺎس ﺣﻘﺎرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺷﻐﺎل هﻤﺮاﻩ اﺳﺖ، ﻣﯽ‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺷﮏ و ﺷﺒﻬﻪ اﯼ وﺟﻮد ﻧﮕﺬارم: وﺿﻌﻴﺖ ﻣﺮدم ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻴﺴﺖ. ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ از‬ ‫ﺁرﻣﺎﻧﻬﺎﯼ ﻣﺸﺮوع ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻋﺰت ، ﻓﺮﺻﺖ و ﮐﺸﻮر ﺑﺮاﯼ ﺧﻮد ﺷﺎن ﻣﯽ ﺷﻮد، ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﺨﻮاهﺪ‬ ‫رﻓﺖ.‬ ‫ﺑﺮاﯼ دهﻬﺎ ﺳﺎل، ﻣﺎ درﺣﺎﻟﺘﯽ ﺗﻮﻗﻒ ﺑﻮدﻩ اﻳﻢ: دو ﻣﻠﺖ ﺑﺎ ﺁرﻣﺎﻧﻬﺎﯼ ﻣﺸﺮوع، هﺮ ﻳﮏ ﺑﺎ ﺗﺎرﻳﺨﯽ دردﻧﺎﮎ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺼﺎﻟﺤﻪ را اﻣﺮﯼ دﺷﻮار ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. اﻧﮕﺸﺖ اﺗﻬﺎم ﺑﺮدن ﮐﺎرﯼ ﺳﻬﻞ اﺳﺖ – ﺑﺮاﯼ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن اﺷﺎرﻩ ﺑﻪ اﯦﻨﮑﻪ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﻮﺟﻮد ﺁوردن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﯧﺠﺎ ﺷﺪن اﻧﻬﺎ ﮔﺮدﯦﺪﻩ، و ﺑﺮاﯼ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﺎن ﮐﻪ اﺷﺎرﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﻣﺖ و‬ ‫ﺣﻤﻼت ﻣﺪاوم ﮐﻪ از داﺧﻞ و ﺧﺎرج از ﺧﺎﮎ ﺧﻮد در ﻃﯽ ﺗﺎرﻳﺦ ﻋﻠﯧﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ . اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﺎ اﻳﻦ‬ ‫درﮔﻴﺮﯼ را از ﻳﮏ زاوﻳﻪ و ﻧﻪ دﻳﮕﺮﯼ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﺸﻢ ﺧﻮد را ﺑﺮ روﯼ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺴﺘﻪ اﻳﻢ: ﯦﮕﺎﻧﻪ راﻩ ﺣﻞ‬ ‫اﻳﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺁرﻣﺎن هﺮ ﻳﮏ از ﺟﺎﻧﺒﯧﻦ ﺑﺎ اﻳﺠﺎد دو ﮐﺸﻮر ﮐﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﺎن و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن هﺮ ﻳﮏ در ﺻﻠﺢ و‬ ‫اﻣﻨﻴﺖ زﻳﺴﺖ ﮐﻨﻨﺪ، ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﺑﺪ.‬ ‫اﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ اﺳﺮاﺋﻴﻞ، ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن و ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺳﺖ. ﺑﻪ اﻳﻦ ﻟﺤﺎظ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺘﺮﺻﺪ هﺴﺘﻢ ﺷﺨﺼﺎ‬ ‫ً‬ ‫اﻳﻦ هﺪف را ﺑﺎ هﻤﻪ ﺷﮑﻴﺒﺎﺋﯽ ﻻزم ﮐﻪ اﻳﻦ ﮐﺎر ﻣﯽ ﻃﻠﺒﺪ، دﻧﺒﺎل ﮐﻨﻢ. ﺗﻌﻬﺪاﺗﯽ ﮐﻪ هﺮدو ﻃﺮف ﻗﻀﯧﻪ ﺗﺤﺖ‬ ‫ﭘﻼن ﻧﻘﺸﻪ راﻩ ، ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁن ﺗﻮاﻓﻖ ﮐﺮدﻧﺪ روﺷﻦ وﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ. ﺑﺮاﯼ رﻩ ﺁورد ﺻﻠﺢ، زﻣﺎن ﺁن ﻓﺮا رﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ‬ ‫ﺁﻧﺎن – و هﻤﻪ ﻣﺎ – ﺑﻪ وﻇﺎﺋﻒ وﺗﻌﻬﺪات ﺧﻮد ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢ.‬

‫از ﺟﻬﺖ دﻳﮕﺮ، ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ هﺎ ﺑﺎﻳﺪ از ﺧﺸﻮﻧﺖ دﺳﺖ ﺑﺮدارﻧﺪ. ﻣﻘﺎوﻣﺖ از ﻃﺮﻳﻖ ﺧﺸﻮﻧﺖ و ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ‬ ‫ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺮدم ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺳﺖ دراﻣﺮﻳﮑﺎ ازﻣﺠﺎزات ﺷﻼق ﺧﻮردن ﺑﻪ ﺣﻴﺚ ﺑﺮدﻩ و ﺗﺤﻘﻴﺮ و ﺗﺒﻌﻴﺾ ﻧﮋادﯼ رﻧﺞ‬ ‫ﺑﺮدﻧﺪ. اﻣﺎ اﻳﻦ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻧﻬﺎﻳﺘﺎ ﺣﻘﻮق ﻣﺴﺎوﯼ وﮐﺎﻣﻞ را ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﺪ. ﺁن ﺗﺎﮐﻴﺪ ﻗﺎﻃﻌﺎﻧﻪ و ﺻﻠﺢ ﺁﻣﻴﺰ‬ ‫درﻣﻮرد ﻧﻈﺮات در ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺸﮑﻴﻞ اﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﻮد. ﻋﯧﻦ اﻳﻦ داﺳﺘﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮدم از اﻓﺮﻳﻘﺎﯼ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺗﺎ‬ ‫ﺟﻨﻮب ﺁﺳﻴﺎ ﺑﻴﺎن ﺷﻮد، از اروﭘﺎﯼ ﺷﺮﻗﯽ ﺗﺎ اﻧﺪوﻧﺰﻳﺎ ﺑﯧﺎن ﺷﻮد. اﻳﻦ داﺳﺘﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﺎدﻩ: اﻳﻨﮑﻪ‬ ‫ﺧﺸﻮﻧﺖ راهﯽ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ. اﻳﻦ ﻧﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺷﺠﺎﻋﺖ وﻧﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻗﺪرت ﺑﺮاﯼ ﻓﯧﺮ راﮐﺖ ﺑﺮ اﻃﻔﺎﻟﯧﮑﻪ درﺧﻮاب‬ ‫اﺳﺖ و ﻧﻪ اﻧﻔﺠﺎر دادن زﻧﺎن درﻣﻮﺗﺮ ﺳﺮوﯦﺲ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. روﺣﻴﻪ ﺻﻼﺣﯧﺖ اﺧﻼﻗﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﺁﯦﺪ؛ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اﯦﺴﺖ ﮐﻪ رهﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد.‬ ‫اﮐﻨﻮن وﻗﺖ ﺁن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻨﻴﺎن ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺗﻌﻤﯧﺮ ﮐﻨﻨﺪ، ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻘﺎﻣﺎت ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻧﻬﺎدهﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺿﺮورت هﺎﯼ ﻣﺮدم ﭘﺎﺳﺦ ﺑﮕﻮﻳﺪ اﻧﮑﺸﺎف ﺑﺪهﺪ. ﺣﻤﺎس درﻣﻴﺎن‬ ‫ﺑﺮﺧﯽ از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ هﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ دارد، اﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ هﺎﯦﯥ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ: اﻳﻔﺎﯼ ﻧﻘﺶ در‬ ‫ﺑﺮﺁوردن ﺁرﻣﺎﻧﻬﺎﯼ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن و ﻣﺘﺤﺪ ﮐﺮدن ﻣﺮدم ﻓﻠﺴﻄﯧﻦ. ﺣﻤﺎس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﭘﺎﻳﺎن دهﺪ، ﺗﻮاﻓﻘﻬﺎﯼ‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﺑﭙﺬﻳﺮد و ﺣﻖ ﻣﻮﺟﻮدﻳﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮﺳﻤﻴﺖ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.‬ ‫درهﻤﻴﻦ ﺣﺎل، اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪاﻧﺪ ﮐﻪ ﻃﻮرﯦﮑﻪ ﺣﻖ ﻣﻮﺟﻮدﻳﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ رد ﺷﻮد ﺣﻖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن ﻧﻴﺰ‬ ‫ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺷﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ. اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ ﻣﺸﺮوﻋﻴﺖ ﺁن ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﻧﻤﯽ ﭘﺬﻳﺮد ﮐﻪ ﻣﯧﮕﻮﯦﻨﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ درﻳﺎ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ، اﻣﺎ ﻣﺎ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺸﺮوﻋﻴﺖ ﻣﺴﮑﻮﻧﻪ هﺎﯼ داﺋﻢ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را ﻧﻤﯽ ﭘﺬﻳﺮﻳﻢ. اﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺗﻮاﻓﻘﺖ‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﻧﻘﺾ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﻣﺴﺎﻋﯽ ﺑﺮاﯼ دﺳﺖ ﻳﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺻﻠﺢ را ﺧﺪﺷﻪ دار ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺣﺎل زﻣﺎن ﺁن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺷﻬﺮﮐﻬﺎﯼ ﺟﺪﯦﺪا را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺑﺴﺎزﻧﺪ.‬ ‫اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﻌﻬﺪات ﺧﻮد ﻋﻤﻞ ﮐﺮدﻩ و اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﮐﺎر و زﻧﺪﮔﯽ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮد را ﺗﻮﺳﻌﻪ دادﻩ، ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﺒﺮﻧﺪ. و هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ اداﻣﻪ ﺑﺤﺮان اﻧﺴﺎﻧﯽ در ﻏﺰﻩ و ﻋﺪم‬ ‫ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ ﺑﺮاﯼ ﺧﺎﻧﻮادﻩ هﺎﯼ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ را از ﺑﻴﻦ ﻣﯽ ﺑﺮد، ﺑﻨﻔﻊ اﻣﻨﻴﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻬﺒﻮد در ﺷﺮاﻳﻂ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ روزاﻧﻪ ﻣﺮدم ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺸﯽ از ﻧﻘﺸﻪ راﻩ ، ﺑﺴﻤﺖ ﺻﻠﺢ ﺑﺎﺷﺪ و اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ اﻗﺪاﻣﺎت ﺟﺪﯼ‬ ‫اﻧﺠﺎم دهﺪ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﭼﻨﻴﻦ ﭘﯧﺸﺮﻓﺖ را ﻓﺮاهﻢ ﮐﻨﺪ.‬ ‫ﻧﻬﺎﻳﺘﺎ، دول ﻋﺮﺑﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﮐﻪ اﺑﺘﮑﺎر ﺻﻠﺢ ﻋﺮب ﻳﮏ ﺁﻏﺎز ﻣﻬﻢ ﺑﻮد، اﻣﺎ ﻧﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﺷﺎن.‬ ‫ﻣﻨﺎزﻋﻪ ﻋﺮب واﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاﯼ ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﻠﻞ ﻋﺮب از ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺸﮑﻼت اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﺸﻮد. درﻋﻮض، اﻳﻦ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ داﻋﻴﻪ ﻳﯽ ﺑﺮاﯼ اﻗﺪام درﺟﻬﺖ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ دراﻧﮑﺸﺎف ﻧﻬﺎدهﺎﻳﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﺗﺪاوم‬ ‫ﮐﺸﻮرﺷﺎن ﮐﻤﮏ ﻣﯧﮑﻨﺪ؛ ﺑﺮاﯼ ﺑﻪ رﺳﻤﻴﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﻣﺸﺮوﻋﻴﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﺷﺪ وﺑﺮاﯼ ﺗﺮﺟﯧﺢ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ‬ ‫درﻋﻮض ﺗﻮﺟﻪ وﺗﻤﺮﮐﺰﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻀﺮر ﺁﻧﺎن اﺳﺖ، ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻧﻴﮑﻪ در ﭘﯽ ﺻﻠﺢ هﺴﺘﻨﺪ، ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺧﻮاهﺪ داد و ﻋﻠﻨﯽ ﺁﻧﭽﻪ را ﮐﻪ ﭘﺸﺖ درهﺎﯼ‬ ‫ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﺎن، ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن و اﻋﺮاب ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ، ﺑﻴﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺻﻠﺢ را ﺗﺤﻤﻴﻞ ﮐﻨﻴﻢ. اﻣﺎ، در‬ ‫ﭘﺸﺖ ﭘﺮدﻩ، ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻤﯽ ﺷﻮد، و ﻣﺘﻘﺎﺑﻼ ﺑﺴﻴﺎرﯼ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﺎن‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺿﺮورت ﺑﻪ وﺟﻮد اﻣﺪن ﻳﮏ ﮐﺸﻮر ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ هﺴﺘﻨﺪ. زﻣﺎن ﺁن ﻓﺮا رﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ هﻤﮕﺎن ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ‬ ‫داﻧﻨﺪ ﺣﻘﻴﻘﺖ اﺳﺖ، ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ.‬

‫اﺷﮏ هﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎرﯼ ﺟﺎرﯼ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. ﺧﻮن هﺎﯼ زﻳﺎدﯼ رﻳﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. هﻤﻪ ﻣﺎ ﻳﮏ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺑﺮاﯼ ﮐﺎر‬ ‫ﺑﺮاﯼ روزﯼ دارﻳﻢ ﮐﻪ ﻣﺎدران اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ اﻃﻔﺎل ﺷﺎن ﺑﺪون ﺗﺮس ﮐﻼن ﻣﯽ‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻘﺪس اﻳﻦ ﺳﻪ دﯦﻦ ﺑﺰرگ ﻣﺤﻞ ﺻﻠﺤﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪا ﺁن را ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﻴﺖ‬ ‫اﻟﻤﻘﺪس وﻃﻦ داﯦﻤﯽ وﺳﺮ زﻣﯧﻦ اﻣﻦ ﺑﺮاﯼ ﻳﻬﻮدﻳﺎن، ﻣﺴﻴﺤﻴﺎن و ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن اﺳﺖ و ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﺮاﯼ هﻤﻪ اﻃﻔﺎل‬ ‫اﺑﺮاهﻴﻢ اﺳﺖ ﺗﺎ درﺻﻠﺢ ﻳﮑﺠﺎ ﺑﺎهﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺁﻧﭽﻨﺎن ﮐﻪ درداﺳﺘﺎن اﺳﺮاء ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ و ﻣﺤﻤﺪ‬ ‫درود ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ درﻋﺒﺎدت ﻳﮑﺠﺎ ﺑﻪ هﻢ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻧﺪ.‬ ‫ﻣﻨﺒﻊ ﺳﻮم ﺑﺤﺮان ﮐﻪ ﻣﺎدران ﻣﺴﻮوﻟﯧﺖ ﯦﮑﺴﺎن دارﯦﻢ، ﺣﻘﻮق وﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﻣﻠﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﺳﻠﺤﻪ اﺗﻮﻣﯽ‬ ‫دارد.‬ ‫اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻳﮏ ﻣﻨﺒﻊ ﺧﺎص ﮐﺸﻤﮑﺶ اﺧﯧﺮ ﺑﻴﻦ اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ وﺟﻤﻬﻮرﯼ اﺳﻼﻣﯽ اﻳﺮان ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ.‬ ‫ﺑﺮاﯼ ﺳﺎل هﺎﯼ زﻳﺎدﯼ، اﻳﺮان ﺑﻌﻀﺎ ﺧﻮدش را ﻣﺨﺎﻟﻒ ﮐﺸﻮر ﻣﻦ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ. درواﻗﻊ ﻳﮏ ﺗﺎرﻳﺦ‬ ‫ﭘﺮﺁﺷﻮب ﺑﻴﻦ اﻳﺮان واﻣﺮﻳﮑﺎ وﺟﻮد دارد. دروﺳﻂ ﺟﻨﮓ ﺳﺮد، اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ ﻧﻘﺸﯽ در ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ ﻳﮏ‬ ‫ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﻨﺘﺨﺐ دﻣﻮﮐﺮاﺗﻴﮏ اﻳﺮان را ﺑﺎزﯼ ﮐﺮد. اززﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ ، اﻳﺮان ﻧﻘﺸﯽ در اﻗﺪام ﺑﻪ‬ ‫ﮔﺮوﮔﺎن ﮔﻴﺮﯼ و ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻋﻠﻴﻪ ﻋﺴﺎﮐﺮ وﻏﻴﺮﻧﻈﺎﻣﻴﺎن اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ اﻧﺠﺎم داد. اﻳﻦ ﺗﺎرﻳﺦ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ.‬ ‫ﻋﻮض اﯦﻨﮑﻪ اﺳﯧﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺷﺪ ، ﻣﻦ اﻳﻦ را ﺑﻪ رهﺒﺮان وﻣﺮدم اﻳﺮان واﺿﺢ ﺳﺎﺧﺘﻪ ام ﮐﻪ ﮐﺸﻮرم ﺁﻣﺎدﻩ‬ ‫ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ اﺳﺖ. اﮐﻨﻮن ﺳﻮال اﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ اﻳﺮان ﻣﺨﺎﻟﻒ ﭼﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺳﻮال اﻳﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻳﺮان ﭼﻪ‬ ‫ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻳﯽ را ﻣﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺴﺎزد.‬ ‫ازﻣﯧﺎن ﺑﺮدن ﭼﻨﺪﯦﻦ دهﻪ ﻋﺪم اﻃﻤﻴﻨﺎن دﺷﻮار ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد، اﻣﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺷﻬﺎﻣﺖ، درﺳﺘﮑﺎرﯼ و ﻋﺰم ﺑﻪ ﭘﻴﺶ‬ ‫ﺧﻮاهﻴﻢ رﻓﺖ. ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ ﺑﺴﻴﺎرﯼ ﺑﺮاﯼ ﮔﻘﺘﮕﻮ ﻣﻴﺎن دو ﮐﺸﻮرﻣﺎن وﺟﻮد دارد و ﻣﺎ ﺁﻣﺎدﻩ اﻳﻢ ﺑﺪون ﺑﺪون‬ ‫ﺷﺮاﯦﻂ ﻗﺒﻠﯽ و ﺑﺮ اﺳﺎس اﺣﺘﺮام ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﺮوﻳﻢ. اﻣﺎ ﺑﺮاﯼ هﻤﻪ ﺁﻧﺎﻧﻴﮑﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ دارﻧﺪ روﺷﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ در‬ ‫ﻣﻮرد ﺗﺴﻠﻴﺤﺎت اﺗﻤﯽ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اﯼ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ رﺳﻴﺪﻩ اﻳﻢ. اﻳﻨﺠﺎ دﻳﮕﺮ ﺻﺮﻓﺎ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﻣﻄﺮح ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ‬ ‫ً‬ ‫ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از رﻗﺎﺑﺖ ﺗﺴﻠﻴﺤﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ داﻣﻦ ﮔﯧﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺷﻮد، رﻗﺎﺑﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ را در ﻣﺴﻴﺮﯼ ﺑﺴﻴﺎر‬ ‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﻗﺮار ﺧﻮاهﺪ داد و ﻧﻈﺎم ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻋﺪم ﺗﻮﻟﻴﺪ و ﮔﺴﺘﺮش واﺗﻮﻣﯽ را ﻣﺨﺘﻞ ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد.‬ ‫ﻣﯥ ﻓﻬﻤﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ اﻋﺘﺮاض دارﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎرﯼ از ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺗﺴﻠﻴﺤﺎت اﺗﻤﯽ دارﻧﺪ و دﻳﮕﺮان ﻧﺪارﻧﺪ. هﻴﭻ‬ ‫ﻳﮏ ﮐﺸﻮرﯼ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﺪام ﮐﺸﻮر اﺳﻠﺤﻪ اﺗﻮﻣﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. از اﻳﻨﺮو، ﻣﻦ ﺗﻌﻬﺪ‬ ‫ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ را ﺑﻪ ﭘﻴﮕﻴﺮﯼ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ هﻴﭻ ﮐﺸﻮرﯼ داراﯼ ﺗﺴﻠﻴﺤﺎت اﺗﻤﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم. هﺮ ﮐﺸﻮرﯼ،‬ ‫از ﺟﻤﻠﻪ اﻳﺮان، ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﺣﻖ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ رﻋﺎﻳﺖ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻬﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﭘﻴﻤﺎن ﻋﺪم ﺗﻮﻟﻴﺪ و ﮔﺴﺘﺮش‬ ‫ﺗﺴﻠﻴﺤﺎت اﺗﻤﯽ ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ دارد، ﺑﺘﻮاﻧﺪ داراﯼ ﺗﻮان اﺗﻤﯽ ﺻﻠﺢ ﺁﻣﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ ﺗﻌﻬﺪ در ﮐﺎﻧﻮن ﭘﻴﻤﺎن اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ‬ ‫ﺑﺮاﯼ ﺁﻧﺎﻧﻴﮑﻪ ﻃﺒﻖ ﺁن ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺣﻔﻆ ﺷﻮد.‬ ‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭼﻬﺎرم اﻳﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ درﻣﻮرد دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﻢ.‬ ‫ﻣﻦ ﺑﺎور دارم ﺑﻪ ﻳﮏ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺻﺪا ﺑﺪهﺪ و ﺁن ﺑﻪ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﻗﺎﻧﻮن و ﺣﻘﻮق هﻤﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‬ ‫اﺣﺘﺮام ﺑﮕﺬارد. ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ درﻣﻮرد دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ در ﺳﺎل هﺎﯼ اﺧﻴﺮﺟﺪال وﺟﻮد داﺷﺘﻪ اﺳﺖ و ﺑﻴﺸﺘﺮ اﻳﻦ‬ ‫ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻋﺮاق ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﮕﺬارﻳﺪ واﺿﺢ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﻢ : هﻴﭻ ﮐﺸﻮرﯼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ و ﻧﺒﺎﻳﺪ‬ ‫ﻧﻈﺎم ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﺸﻮر دﻳﮕﺮ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﮐﻨﺪ.‬

‫اﻣﺎ اﻳﻦ از ﺗﻌﻬﺪ ﻣﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دوﻟﺘﻬﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮدﻣﺎﻧﺸﺎن هﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻤﯽ ﮐﺎهﺪ. هﺮ ﮐﺸﻮرﯼ‬ ‫ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺧﻮد و ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﻨﻦ ﻣﺮدم ﺧﻮد ﺑﻪ اﻳﻦ اﺻﻞ ﺣﻴﺎت ﻣﻴﺒﺨﺸﺪ. ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ اﻳﻦ ﺗﻮهﻢ را ﻧﺪارد ﮐﻪ ﻣﻴﺪاﻧﺪ‬ ‫ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺮاﯼ دﻳﮕﺮان ﺧﻮب اﺳﺖ، هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﮏ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت ﺁرام را ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﯽ ﮐﻨﻴﻢ.‬ ‫اﻣﺎ ﻣﻦ اﻋﺘﻘﺎدﯼ راﺳﺦ دارم ﮐﻪ ﻣﺮدم ﺧﻮاﺳﺘﻪ هﺎﯼ ﻣﺸﺨﺼﯽ دارﻧﺪ: اﻣﮑﺎن ﺑﻴﺎن ﻧﻈﺮ ﺧﻮد و ﺳﻬﻴﻢ ﺑﻮدن در‬ ‫ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ادارﻩ ﮐﺸﻮر ﺧﻮد، اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﻗﺎﻧﻮن و اﺟﺮاﯼ ﻋﺪاﻟﺖ، دوﻟﺘﯽ ﺷﻔﺎف ﮐﻪ از اﻣﻮال ﻣﻠﺖ دزدﯼ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ، و ﺁزادﯼ در اﻧﺘﺤﺎب ﻧﻮع زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد. اﻳﻦ ﻣﻮارد ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻈﺮﯦﺎت ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﯽ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻘﻮق‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﻣﺎ در هﺮ ﻧﻘﻄﻪ ﺟﻬﺎن از ﺁﻧﺎن ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ.‬ ‫هﻴﭻ راﻩ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﯽ ﺑﺮاﯼ ﺗﺤﻘﻖ اﻳﻦ ﻗﻮل وﺟﻮد ﻧﺪارد. اﻣﺎ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ ﮐﻪ: دوﻟﺘﻬﺎﺋﯽ ﮐﻪ از اﻳﻦ‬ ‫ﺣﻘﻮق ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﭘﺎﻳﺪارﺗﺮ، ﻣﻮﻓﻘﺘﺮ و ﻣﺴﺘﺤﮑﻤﺘﺮ هﺴﺘﻨﺪ. ﺳﺮﮐﻮب دﻳﺪﮔﺎهﻬﺎ هﻴﭽﮕﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﺑﺮد. ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﻪ ﺣﻖ ﺻﺪاهﺎﯼ ﺻﻠﺢ ﺁﻣﻴﺰ و ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮن در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ، ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺑﺎ ﺁن ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎﺷﺪ،‬ ‫اﺣﺘﺮام ﻣﯽ ﮔﺬارد. ﻣﺎ از هﻤﻪ دوﻟﺘﻬﺎﯼ ﻣﻨﺘﺨﺐ و ﺻﻠﺤﺠﻮ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ، اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﺑﺮ ﻣﺮدم ﺧﻮد‬ ‫ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﻨﻨﺪ.‬ ‫اﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ زﻳﺮا هﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮﺧﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻗﺪرت در اﺧﺘﻴﺎر ﻧﺪارﻧﺪ ﻃﺮﻓﺪاران دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ‬ ‫ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ؛ اﻣﺎ در زﻣﺎن ﻗﺪرت ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ﺑﯽ رﺣﻢ، در ﺳﺮﮐﻮﺑﯽ ﺣﻘﻮق دﻳﮕﺮان ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. در هﺮ ﮐﺠﺎ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ دوﻟﺖ ﻣﺮدم ﺑﺮاﯼ هﻤﻪ ﺋﯥ ﻣﺮدم ﮐﻪ ﻗﺪرت در اﺧﺘﯧﺎر ﺧﻮد دارﻧﺪ ﯦﮏ ﻣﻌﯧﺎر را ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ: ﺑﺎﻳﺪ‬ ‫ﻗﺪرت ﺧﻮد را از رﻩ اﺗﻔﺎق ﻧﻈﺮ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﯽ و ﻧﻪ زور و ﺗﺤﻤﻴﻞ؛ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻘﻮق اﻗﻠﻴﺘﻬﺎﯼ را ﻣﺤﺘﺮم ﺑﺸﻤﺎرﯼ و‬ ‫ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺮدم را ﺑﻪ ﺣﺰب ﺧﻮد ﺗﺮﺟﯧﺢ ﺑﺪهﯽ.‬ ‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭘﻨﺠﻢ اﻳﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎور دارم ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺁن روﺑﺮو ﺷﻮﻳﻢ ﺁزادﯼ ﻣﺬهﺐ اﺳﺖ.‬ ‫اﺳﻼم ﻳﮏ ﺳﻨﺖ ﭘﺮ اﻓﺘﺨﺎر درﻣﻮرد ﺗﺤﻤﻞ ادﯦﺎن دﯦﮕﺮ دارد. ﻣﻦ در ﻧﺨﺴﺖ در زﻣﺎن ﮐﻮدﮐﯽ ام در اﻧﺪوﻧﺰﻳﺎ‬ ‫ﺁن را دﻳﺪم ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎن ﻣﺬهﺒﯽ ﺁزادﻧﻪ در ﻳﮏ ﮐﺸﻮر ﺑﺎ اﮐﺜﺮﻳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎن در ﺁن ﺑﻪ اداﯼ ﻓﺮاﺋﺾ ﺧﻮد‬ ‫ﻣﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. اﻳﻦ روﺣﻴﻪ اﻳﺴﺖ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺁن ﻧﻴﺎز دارﻳﻢ. ﻣﺮدم هﺮ ﮐﺸﻮر ﺑﺎﻳﺪ در اﻧﺘﺨﺎب اﻋﺘﻘﺎدات دﻳﻨﯽ‬ ‫ﺧﻮد ﺑﺮ اﺳﺎس ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻓﮑﺮ، ﻗﻠﺐ و روح ﺁزاد ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺤﻤﻠﯽ ﺑﺮاﯼ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ دﻳﻦ ﺿﺮورﻳﺴﺖ، اﻣﺎ‬ ‫اﮐﻨﻮن از ﺟﻬﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ.‬ ‫دردرون اﺳﻼم، ﻳﮏ ﮔﺮاﻳﺶ ﻧﮕﺮان ﮐﻨﻨﺪﻩ در ﺑﺮﺧﯽ ﺟﺎهﺎ ﺑﺮاﯼ ﺳﻨﺠﺶ اﻋﺘﻘﺎد ﻓﺮدﯼ وﺟﻮد دارد ودرﻧﺘﯧﺠﻪ‬ ‫اﻋﺘﻘﺎدات دﻳﮕﺮان، رارد ﻣﯧﮑﻨﻨﺪ. ﻏﻨﺎې ﺗﻨﻮع دﻳﻨﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻔﻆ ﺷﻮد – از ﻣﺎروﻧﯽ هﺎﯼ ﻟﺒﻨﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻗﺒﻄﻴﻬﺎﯼ‬ ‫ﻣﺼﺮ؛ و اﻳﻦ راﻩ هﺎﯦﯥ اﺧﺘﻼف اﻣﯧﺰ ﻣﻴﺎن ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد ﭼﻪ ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻣﻴﺎن ﺳﻨﯽ و ﺷﻴﻌﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺧﺸﻮﻧﺘﻬﺎﯼ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﺎر ﺧﺼﻮﺻﺎ در ﻋﺮاق اﻧﺠﺎﻣﻴﺪﻩ اﺳﺖ.‬ ‫ً‬ ‫ﺁزادﯼ ﻣﺬهﺐ ﺑﺮاﯼ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻣﺮدم در زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدن ﺑﺎهﻤﺪﻳﮕﺮ اﺻﻞ ﻣﻬﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻮارﻩ راهﻬﺎﯼ‬ ‫ﺣﻔﺎﻇﺖ از اﻳﻦ اﻣﺮ را ﻣﺮور ﮐﻨﻴﻢ. ﺑﺮاﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ، در اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮐﻤﮑﻬﺎﯼ ﺧﻴﺮﻳﻪ ﻋﻤﻞ‬ ‫ﺑﻪ ﻓﺮﺿﻴﺎت را ﺑﺮاﯼ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ دﺷﻮار ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ. از اﻳﻨﺮو ﻣﻦ ﻗﻮل دادﻩ ام ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﻣﺸﺘﺮﮐﺎ‬ ‫ﮐﺎر ﮐﻨﻢ ﮐﻪ راﻩ ﺑﺮاﯼ دادن ذﮐﺎت ﺁﻧﺎن ﻓﺮاهﻢ ﺷﻮد.‬

‫هﻤﭽﻨﺎن ﺑﺮاﯼ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ ﻧﯧﺰ ﯦﮑﺴﺎن ﻣﻬﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ، ﻣﺎﻧﻊ از ﺁن ﻧﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ اﺗﺒﺎع ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ‬ ‫ﻓﺮاﺋﺾ دﻳﻦ ﺧﻮد ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ - ﺑﺮاﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ دﻳﮑﺘﻪ ﮐﺮدن اﻳﻨﮑﻪ ﻳﮏ زن ﻣﺴﻠﻤﺎن ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺑﭙﻮﺷﺪ. ﺑﺎ‬ ‫ﺑﻴﺎﻧﯽ ﺳﺎدﻩ، ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺧﺼﻮﻣﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﻳﻦ را در ﻋﻘﺐ ﺗﻈﺎهﺮ ﺑﻪ ﻟﻴﺒﺮاﻟﻴﺰ م ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻴﻢ.‬ ‫ﻧﻬﺎﯦﺘﺎ ﻋﻘﯧﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻧﺰدﻳﮏ ﮐﻨﺪ. از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ، ﻣﺎ ﺳﺮﮔﺮم ﺗﻬﻴﻪ ﭘﺮوژﻩ هﺎﺋﯽ هﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺴﻴﺤﻴﺎن، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن و ﻳﻬﻮدﻳﺎن را ﺑﻬﻢ ﻧﺰدﻳﮏ ﮐﻨﺪ. ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ از اﺑﺘﮑﺎر اﻓﺮادﯼ ﭼﻮن ﻣﻠﮏ ﻋﺒﺪاﷲ ﮐﻪ ﻃﺮح‬ ‫ﮔﻔﺘﮕﻮﯼ ﺑﻴﻦ ادﻳﺎن و رهﺒﺮﯼ دوﻟﺖ ﺗﺮﮐﻴﻪ در اﺗﺤﺎد ﺗﻤﺪﻧﻬﺎ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ‬ ‫ﮔﻔﺘﮕﻮ را ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺑﻴﻦ ادﻳﺎن ﮐﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﭘﯧﻮﻧﺪ ﺑﯧﻦ ﻣﺮدم ﺳﺒﺐ ﺗﺤﺮﮎ اﻧﻬﺎ ﺑﺮاﯼ ﻋﻤﻞ ﺷﻮد – ﻣﻬﻢ ﻧﯧﺴﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﺁن ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ ﻣﻠﺮﻳﺎ در ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ اﺳﺖ و ﯦﺎ ﻓﺮاهﻢ ﻧﻤﻮد اﻣﺪاد هﻨﮕﺎم ﺑﺮوز اﻓﺎت ﻃﺒﻴﻌﯽ.‬ ‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺷﺸﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاهﻢ درﺑﺎرﻩ ﺁن ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺣﻘﻮق زﻧﺎن اﺳﺖ.‬ ‫ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﻢ ﻣﺒﺎﺣﺜﺎﺗﯽ درﻣﻮرد اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ وﺟﻮد دارد. ﻣﻦ دﻳﺪﮔﺎﻩ ﺑﺮﺧﯽ هﺎ را درﻏﺮب رد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ‬ ‫ﮔﻮﻳﻨﺪ زﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺷﺶ ﻣﻮﯼ ﺳﺮش را اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺎوﻳﺎﻧﻪ اﺳﺖ. اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺎور دارم ﮐﻪ‬ ‫زﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﺎرف را ﻧﻤﯽ ﭘﺬﻳﺮد ﺗﺴﺎوﯼ را رد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. و اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ درﮐﺸﻮرهﺎﻳﯽ ﮐﻪ زﻧﺎن ﺗﺤﺼﻴﻞ‬ ‫ﮐﺮدﻩ هﺴﺘﻨﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﮑﻮﻓﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ.‬ ‫اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﯧﺪ ، روﺷﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ: ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺮاﺑﺮﯼ زﻧﺎن ﺑﻪ هﻴﭻ ﻋﻨﻮان ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ اﺳﻼم ﻧﻴﺴﺖ. در ﺗﺮﮐﻴﻪ،‬ ‫ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن، ﺑﻨﮕﻼدش، و اﻧﺪوﻧﯧﺰﯦﺎ ، ﮐﺸﻮرهﺎﺋﯽ ﺑﺎ اﮐﺜﺮﻳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎن، دﻳﺪﻩ اﻳﻢ ﮐﻪ زﻧﯽ را ﺑﻪ رهﺒﺮﯼ ﮐﺸﻮر‬ ‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ. در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل، ﻣﺒﺎرزﻩ زﻧﺎن ﺑﺮاﯼ ﺑﺮاﺑﺮﯼ ﭼﻪ در ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ و ﭼﻪ در دﻳﮕﺮ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺟﻬﺎن‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ، اداﻣﻪ دارد. از اﻳﻨﺮوﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﺎ هﺮ ﮐﺸﻮرﯦﮑﻪ داراﯼ اﮐﺜﺮﻳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺮﻳﮏ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‬ ‫ﺗﺎ از ﺳﻮادﺁﻣﻮزﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮاﯼ دﺧﺘﺮان ﺣﻤﺎﻳﺖ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ زﻧﺎن ﺟﻮان ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ از ﻃﺮﻳﻖ ﻓﺮاهﻢ ﮐﺮد ﻗﺮﺿﻪ‬ ‫ﺧﺮد ﺗﺎ اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ارزوهﺎ واﻣﯧﺎل ﺧﻮد دﺳﺖ ﻳﺎﺑﻨﺪ.‬ ‫ﺑﻪ هﻤﺎن اﻧﺪازﻩ ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، دﺧﺘﺮان ﻣﺎ هﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎ ﻓﺮاهﻢ‬ ‫ﻧﻤﻮدن زﻣﻴﻨﻪ ﺑﺮاﯼ ﮐﻞ ﺑﺸﺮﻳﺖ – زﻧﺎن و ﻣﺮدان – ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺪ اﻋﻼﯼ ﺗﻮان ﺧﻮد ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ ﻟﺰوﻣﯽ ﻧﺪارد‬ ‫زﻧﺎن هﻤﺎن ﺗﺼﻤﻴﺎﺗﯽ را ﮐﻪ ﻣﺮدان ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ اﺗﺨﺎذ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﻧﺪ، و ﺑﻪ زﻧﺎﻧﯽ هﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯦﻔﺎﯼ ﻧﻘﺶ‬ ‫ﻋﻨﻌﻨﻮﯼ زن راﺿﯽ هﺴﺘﻨﺪ اﺣﺘﺮام ﻣﻴﮕﺬارم. اﻣﺎ اﻳﻦ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎ ﯦﺪ ازﺧﻮد ﺷﺎن ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﻧﻬﺎﻳﺘﺎ، ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاهﻢ درﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ راﺟﻊ ﺑﻪ اﻧﮑﺸﺎف اﻗﺘﺼﺎدﯼ و ﻓﺮﺻﺖ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﻢ.‬ ‫ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﻢ ﺑﺮاﯼ ﺑﺴﻴﺎرﯼ، ﺻﻮرت ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺷﺪن، ﻣﺴﺎﯦﻞ، ﺿﺪ و ﻧﻘﻴﺾ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ. اﻧﺘﺮﻧﺖ و ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ داﻧﺶ و ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت را ﺑﻴﺎورد، اﻣﺎ هﻤﭽﻨﻴﻦ اﻣﻴﺎل ﺷﻬﻮاﻧﯽ ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ وﺧﺸﻮﻧﺖ اﺑﻠﻬﺎﻧﻪ را ﻧﻴﺰ ﻓﺮاهﻢ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺗﺠﺎرت ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺛﺮوت ﺟﺪﻳﺪ وﻓﺮﺻﺖ هﺎ را ﺑﻴﺎورد . اﻣﺎ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺁﺷﻮب هﺎﯼ ﻋﻈﻴﻢ را ﺑﻪ ﻣﯧﺎن‬ ‫ﻣﯽ ﺁرد، و ﺟﻮاﻣﻊ را ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺪهﺪ. در هﻤﻪ ﮐﺸﻮرهﺎ - از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺸﻮر ﻣﻦ – اﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮف‬ ‫وهﺮاس ﻣﺮدم ﺷﻮد. ﺗﺮس از ﺁﻧﮑﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در ﻧﺘﯧﺠﻪ ﻋﺼﺮﯼ ﺷﺪن ﻣﺎ اﺧﺘﻴﺎر اﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎﯼ اﻗﺘﺼﺎدﯼ،‬ ‫ﺳﻴﺎﺳﯽ، و ﻣﻬﻤﺘﺮ از هﻤﻪ هﻮﻳﺖ ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﺑﺪهﻴﻢ؛ ﻣﻮاردﯼ ﮐﻪ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﺎ، ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﻣﺎ،‬ ‫ﻋﻨﻌﻨﺎت و دﻳﻦ ﻣﺎ ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﺑﺴﯧﺎر ارزش دارد.‬

‫اﻣﺎ اﻳﻨﺮا هﻢ ﻣﻴﺪاﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮان ﻣﺎﻧﻊ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ اﻧﺴﺎن ﺷﺪ. ﺿﺮورت ﺑﻪ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑﻴﻦ اﻧﮑﺸﺎف و ﻋﻨﻌﻨﻪ ﻧﻴﺴﺖ.‬ ‫ﮐﺸﻮرهﺎﻳﯽ ﻣﺜﻞ ﺟﺎﭘﺎن و ﮐﻮرﻳﺎﯼ ﺟﻨﻮﺑﯽ اﻗﺘﺼﺎد هﺎﯼ ﺷﺎن را درﺣﺎﻟﯽ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ دادﻩ اﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺮهﻨﮓ هﺎﯼ‬ ‫ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺷﺎن را ﺣﻔﻆ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ. ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ ﺁن ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ در درون اﺳﻼم از ﮐﻮاﻻﻟﻤﭙﻮر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ‬ ‫دوﺑﯽ ﺻﺪق ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. در ﻋﺼﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎن و در زﻣﺎن ﻣﺎ ﺟﻮاﻣﻊ اﺳﻼﻣﯽ ﻧﺸﺎن دادﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ در‬ ‫اﺧﺘﺮاﻋﺎت و ﻣﻌﺎرف ﭘﯧﺸﺮو ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫اﻳﻦ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ زﻳﺮا هﻴﭻ ﺳﺘﺮاﺗﯧﮋﯼ اﻧﮑﺸﺎﻓﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ از زﻣﯧﻦ ﺑﻴﺮون ﻣﯽ ﺁﻳﺪ اﺳﺘﻮار‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ، و ﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اداﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻓﺮاد ﺟﻮان ﺑﻴﮑﺎر ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺧﻠﻴﺞ از‬ ‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺛﺮوت درﻧﺘﯧﺠﻪ ﻣﻮﺟﻮدﯦﺖ ﻧﻔﺖ ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ، و ﺑﺮﺧﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﺎن را دراﻧﮑﺸﺎف ﻣﺴﺎﯦﻞ‬ ‫ﺟﺎﻣﻌﺘﺮﯼ ﺷﺮوع ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ. اﻣﺎ هﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪاﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﻣﻌﺎرف و اﺧﺘﺮاع رواج ﻗﺮن 12 اﺳﺖ.ﻣﻦ ﺁن را در‬ ‫ﮐﺸﻮر ﺧﻮدم ﺗﺎﮐﻴﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. و درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻣﺮﻳﮑﺎ درﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺖ وﮔﺎز در اﻳﻦ ﺑﺨﺶ ازﺟﻬﺎن ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐﺮدﻩ‬ ‫اﺳﺖ ﻣﺎ ﺣﺎل ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﺎرهﺎﯦﯥ وﺳﻴﻊ ﺗﺮﯼ را ﻣﺼﺮوف ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد.‬ ‫درﺑﺨﺶ ﻣﻌﺎرف، ﻣﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ هﺎﯼ ﺗﺒﺎدﻟﻪ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺷﺎﮔﺮدان را ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﻮاهﻴﻢ داد، و ﺑﻮرس هﺎﯼ ﺗﺤﺼﻴﻠﯽ را‬ ‫اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﯽ دهﻴﻢ، ﻣﺜﻞ ﺁن ﺑﻮرس هﺎ ﻳﯽ ﺗﺤﺼﯧﻠﯽ ﮐﻪ ﭘﺪرم را ﺑﻪ اﻣﺮﻳﮑﺎ ﺁورد. درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻣﺮﻳﮑﺎﻳﻴﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮ‬ ‫را ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ درﻣﻮرد ﺟﻮاﻣﻊ اﺳﻼﻣﯽ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. و ﻣﺎ ﻣﺤﺼﻠﻴﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻣﺘﻌﻬﺪ را ﺑﺎ دورﻩ هﺎﯼ‬ ‫ﮐﺎرﺁﻣﻮزﯼ دراﻣﺮﻳﮑﺎ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﯽ دهﻴﻢ ، در زﻣﻴﻨﻪ ﺁﻣﻮزش از ﻃﺮﻳﻖ اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﺮاﯼ ﺁﻣﻮزﮔﺎران و ﺷﺎﮔﺮدان‬ ‫در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﮔﺬارﯼ ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد و ﻳﮏ ﺷﺒﮑﻪ ﺟﺪﻳﺪ اﻳﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﺑﻮﺟﻮد ﺧﻮاهﻴﻢ ﺁورد ﺗﺎ ﻳﮏ‬ ‫ﻧﻮﺟﻮان در اﻳﺎﻟﺖ ﮐﺎﻧﺰاس ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﻮﺟﻮان دﻳﮕﺮ در ﻗﺎهﺮﻩ ﺗﻤﺎس ﺑﮕﻴﺮد.‬ ‫در ﺑﺨﺶ اﻧﮑﺸﺎف اﻗﺘﺼﺎدﯼ، ﻣﺎ ﺷﺮﮐﺖ هﺎﯼ رﺿﺎﮐﺎر ﻣﺸﺎﻏﻞ را ﺑﺎ ﺷﺮاﮐﺖ ﺑﺎ هﻤﺘﺎﻳﺎن درﮐﺸﻮرهﺎﯼ‬ ‫اﮐﺜﺮﻳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎن اﻳﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. و ﻣﻦ ﻳﮏ ﺟﻠﺴﻪ ﻳﯽ را درﻣﻮرد ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎﻳﺎن ﭘﻴﺸﻘﺪم اﻣﺴﺎل ﻣﻴﺰﺑﺎﻧﯽ ﺧﻮاهﻢ‬ ‫ﮐﺮد ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﻌﻤﻴﻖ ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺑﻴﻦ رهﺒﺮان ﻣﺸﺎﻏﻞ، ﺑﻨﻴﺎدهﺎ و ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎﻳﺎن اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دراﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ‬ ‫اﻣﺮﯦﮑﺎ و ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺟﻬﺎن را ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﯽ ﮐﻨﻴﻢ.‬ ‫درﺑﺨﺶ داﻧﺶ و ﺗﮑﻨﺎﻟﻮژﯼ، ﻣﺎ ﺑﻮدﺟﻪ ﻳﯽ ﺟﺪﯦﺪ ﺑﺮاﯼ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﯽ از ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژﯼ در ﮐﺸﻮرهﺎﯼ داراﯼ‬ ‫اﮐﺜﺮﻳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎن اﻳﺠﺎد ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد و ﺑﻪ اﻧﺘﻘﺎل اﻓﮑﺎر و اﺑﺘﮑﺎرهﺎ ﺑﻪ ﺑﺎزار ﮐﺎر ﮐﻤﮏ ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ‬ ‫ﺷﻐﻞ اﻳﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺎ در ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ، ﺷﺮق ﻣﻴﺎﻧﻪ و ﺁﺳﻴﺎﯼ ﺟﻨﻮب ﺷﺮﻗﯽ ﻣﺮاﮐﺰ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺎز ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد و‬ ‫ﻳﮏ ﺳﻔﻴﺮ ﺧﺎص ﺑﺮاﯼ هﻤﮑﺎرﯼ در زﻣﻴﻨﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ هﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺟﺪﻳﺪ اﻧﺮژﯼ، اﻳﺠﺎد ﻣﺸﺎﻏﻞ ﺳﺒﺰ، ﺳﻮاﺑﻖ‬ ‫دﻳﺠﻴﺘﺎل، ﺁب ﭘﺎﮐﻴﺰﻩ، و ﮐﺸﺖ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻨﺼﻮب ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد. و اﻣﺮوز ﻣﻦ ﻳﮏ ﮐﻮﺷﺶ ﺟﻬﺎﻧﯽ‬ ‫ﺟﺪﻳﺪ را ﺑﺎ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺳﺎزﻣﺎن ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﺮاﯼ رﻳﺸﻪ ﮐﻨﯽ ﻓﻠﺞ اﻃﻔﺎل ﺁﻏﺎز ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و ﻧﻴﺰ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺑﺎ‬ ‫ﺟﻮاﻣﻊ اﺳﻼﻣﯽ را در ﻃﺮﯦﻖ ﭘﯧﺸﺮﻓﺖ اﻣﻮرﺻﺤﯽ و ﺗﺪاوﯼ ﻣﺎدران و اﻃﻔﺎل ﻧﻮزاد را ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﻮاهﻴﻢ داد.‬ ‫هﻤﻪ اﻳﻦ ﮐﺎرهﺎ ﺑﺎ ﻣﺸﺎرﮐﺖ اﻧﺠﺎم ﭘﺬﻳﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻴﺎن ﺁﻣﺎدﻩ اﻧﺪ ﺑﻪ اﺗﺒﺎع ، دوﻟﺖ هﺎ، ﺟﻮاﻣﻊ، ﺳﺎزﻣﺎن‬ ‫هﺎ، رهﺒﺮان ﻣﺬهﺒﯽ و رهﺒﺮان ﻣﺆﺳﺴﺎت ﺗﺠﺎرﺗﯽ و اﻗﺘﺼﺎدﯼ در ﺟﻮاﻣﻊ اﺳﻼﻣﯽ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﺑﭙﻴﻮﻧﺪﻧﺪ‬ ‫ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻣﺎ ﮐﻤﮏ ﺷﻮد ﺗﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻬﺘﺮﯼ را دﻧﺒﺎل ﮐﻨﻨﺪ.‬

‫ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻴﺎن ﮐﺮدﻩ ام، ﻧﺎﻳﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺳﺎن ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد. اﻣﺎ ﻣﺎ ﺑﺮاﯼ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ هﻤﺪﻳﮕﺮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ‬ ‫دارﻳﻢ از ﻃﺮف ﺟﻬﺎن ﻣﺎ، ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻓﺮاﻃﯽ هﺎ دﻳﮕﺮ ﻣﺮدم ﻣﺎ را ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ، و ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﻪ وﻃﻦ‬ ‫ﺷﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻳﮏ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ هﺎ وﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن هﺮﮐﺪام در ﮐﺸﻮرﺧﻮدﺷﺎن اﻳﻤﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ و اﻧﺮژﯼ‬ ‫ذروﯼ ﺑﺮاﯼ ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺻﻠﺢ ﺁﻣﻴﺰ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﻴﺸﻮد. دﻧﻴﺎﺋﯽ ﮐﻪ در ﺁن دوﻟﺖ هﺎ ﺑﻪ اﺗﺒﺎع ﺧﻮﻳﺶ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﻨﺪ و‬ ‫ﺣﻘﻮق هﻤﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺧﺪا ﻣﺤﺘﺮم ﺷﻤﺮدﻩ ﻣﯧﺸﻮد. اﻳﻦ هﺎ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ وهﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ اﺳﺖ. اﻳﻦ اﺳﺖ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ‬ ‫ﻣﯽ ﺟﻮﺋﻴﻢ وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻔﻘﺎ ﺑﺎهﻤﺪﯦﮕﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﺁ ن ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺨﺸﻴﻢ.‬ ‫ً‬ ‫ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن وﻏﻴﺮﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن زﻳﺎدﯼ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﻮال ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ اﻳﺎ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ اﻳﻦ ﺁﻏﺎز را ﺗﻌﻤﯧﺮ‬ ‫ﮐﻨﻴﻢ. ﺑﻌﻀﯽ هﺎ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﻧﻔﺎق را ﺷﻌﻠﻪ ور ﺳﺎزﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻊ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺮﺧﯽ هﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻋﯽ ارزﺷﯽ ﻧﺪارد – ﺁﻧﻬﺎ اﺳﺘﺪﻻل ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ اﺧﺘﻼﻓﺎت ﺷﺪﻩ اﻳﻢ، و‬ ‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻤﺪن هﺎ ﺑﻪ درﮔﻴﺮﯼ ﻣﯽ اﻧﺠﺎﻣﺪ. ﺑﺴﻴﺎرﯼ دﻳﮕﺮ واﻗﻌﺎ در ﺗﺮدﻳﺪ هﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻴﻢ زﻳﺎد و ﺑﯽ اﻋﺘﻤﺎدﯼ‬ ‫وﺟﻮد دارد. اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﺤﺼﻮر ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺁن وﻗﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ هﺮﮔﺰ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﮐﺮد.‬ ‫اﻳﻦ دﻧﻴﺎ ﺑﺮاﯼ ﻟﺤﻈﻪ اﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ در ﺗﺎرﻳﺦ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ هﻤﻪ ﻣﺎﺳﺖ. ﭘﺮﺳﺶ اﻳﻦ ﺳﻮال ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﺁن را دارﻳﻢ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ را از هﻢ ﺟﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻴﻢ و ﺁﻳﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻳﮏ ﺗﻼش – ﺗﻼش دواﻣﺪار –‬ ‫ﺑﺮاﯼ ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ زﻣﻴﻨﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻳﻢ و ﺑﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ اﯼ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﻣﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻴﻢ و‬ ‫ﺑﻪ ﮐﺮاﻣﺖ هﻤﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ اﺣﺘﺮام ﺑﮕﺬارﯦﻢ.‬ ‫اﻳﻦ ﭼﻴﺰهﺎ ﺳﺎدﻩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺁﻏﺎز ﺟﻨﮓ هﺎ ﺁﺳﺎن ﺗﺮ ازﺧﺘﻢ ﺁﻧﻬﺎ اﺳﺖ. ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﺮدن دﻳﮕﺮان ﺁﺳﺎن ﺗﺮ از ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻔﺲ ﺧﻮﻳﺶ اﺳﺖ. دﻳﺪن ﺗﻔﺎوت دﻳﮕﺮان ﺁﺳﺎن ﺗﺮ از ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﺸﺘﺮﮐﺎت ﺁﻧﻬﺎ اﺳﺖ. اﻣﺎ ﻳﮏ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻧﻴﺰ وﺟﻮد دارد‬ ‫ﮐﻪ در دل هﺮ دﻳﻨﯽ ﻧﻬﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ \"ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮاهﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﺮدم ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﮐﻨﻨﺪ، ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺁن ﭼﻨﺎن‬ ‫ﮐﻨﻴﺪ\". ﺣﻘﻴﻘﺖ از وﺟﻮد ﻣﻠﺖ هﺎ و اﻗﻮام ﻓﺮاﺗﺮ ﻣﯽ رود. اﻳﻦ ﻋﻘﯧﺪﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺴﺖ، ﺳﻴﺎﻩ ﻳﺎ ﺳﻔﻴﺪ ﯦﺎ ﻗﻬﻮﻩ ﺋﯽ هﻢ‬ ‫ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﺴﻴﺤﯽ و اﺳﻼﻣﯽ و ﻳﻬﻮدﯼ هﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﻋﻘﯧﺪﻩ ﺋﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ در ﮔﻬﻮارﻩ ﺗﻤﺪن ﺗﭙﻴﺪﻩ و هﺌﻮز هﻢ درﻗﻠﻮب‬ ‫ﻣﻴﻠﻴﺎردهﺎ اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺗﭙﺪ. وﺁن اﻳﻤﺎن ﺑﻪ دﻳﮕﺮان اﺳﺖ و هﻤﯧﻦ ﭼﻴﺰ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮا اﻣﺮوز ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوردﻩ اﺳﺖ.‬ ‫ﻣﺎ ﻗﺪرت ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺟﻬﺎﻧﯽ را ﮐﻪ درﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ان هﺴﺘﯧﻢ، دارﻳﻢ. اﮔﺮ ﻣﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺁﻏﺎزﯼ ﻧﻮ را داﺷﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﻴﻢ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺁﻧﭽﻪ را ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ.‬ ‫ﻗﺮﺁن ﮐﺮﯦﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ: »اﯼ ﻣﺮدم، ﻣﺎ ﺷﻤﺎ را ﻣﺮد و زن ﺧﻠﻖ ﮐﺮدﻳﻢ و از ﺷﻤﺎ ﻣﻠﺖ هﺎ و ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺳﺎﺧﺘﻴﻢ،‬ ‫ﺗﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ را ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﺪ.(‬ ‫ﺗﻠﻤﻮد ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ \" هﺪف ﮐﻞ ﺗﻮرات، ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺻﻠﺢ اﺳﺖ.\"‬ ‫اﻧﺠﻴﻞ ﻣﻘﺪس ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ\" ﻣﺼﻠﺤﻴﻦ ﻣﻮرد رﺣﻤﺖ هﺴﺘﻨﺪ ، زﻳﺮا اﻳﺸﺎن ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﺪا ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ.\"‬

‫ﻣﺮدم ﺟﻬﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﺻﻠﺢ ﺑﺎ هﻤﺪﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺎ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯧﻢ ﮐﻪ اﯦﻦ ﻣﺸﯧﯧﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ. اﮐﻨﻮن،‬ ‫اﻳﻦ ﺑﺎﯦﺪ وﻇﻴﻔﻪ ﻣﺎ هﻢ درزﻣﯧﻦ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺸﮑﺮ.‬ ‫و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺻﻠﺢ را ﺑﺮﺷﻤﺎ ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﺪ.‬

The President’s Speech in Cairo: A New Beginning - Dari

0 comments

Notes on slide 1

Favorites, Groups & Events