44 Μήνες blogging

1,532 views
1,445 views

Published on

44 Μήνες blogging, από το blog του Δημήτρη Θανασά imagine.pblogs.gr

0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
1,532
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
3
Actions
Shares
0
Downloads
4
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

44 Μήνες blogging

  1. 1. 44 µήνες blogging… 1 Δημ ή τρ η ς Θα νασ άς44 μήνες blogging… αποστάγματα καρδιάς από μια διαδρομή 44 μηνών στο Terra Incognita και στον κόσμο http://imagine.pblogs.gr ΑΘΗΝΑ 2010∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  2. 2. 44 µήνες blogging… 2 ΠεριεχόµεναΠΡΟΣ: αξιότιµο κο Πώλ Τόµσεν, "Κυβερνήτη" της Ελλάδας ..................................................... 4Φοβάµαι πως οι σηµερινοί 25άρηδες έχουν Χάσει το Παιχνίδι .................................................. 6Αγαπητή µου κυρία Μπακογιάννη... ..................................................................................... 7Γιατί ∆ΕΝ θα εισπραχθεί ΠΟΤΕ η Φοροδιαφυγή ...................................................................... 8Τώρα πώς θα διορίζεις κόσµο, κε Βουλευτά µας...; ................................................................ 9Τέρµα οι ΓΚΡΙΝΙΕΣ και η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ. Ας πάρουµε τη ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ .......................10Είναι πλέον η ΕΠΟΧΗ για ΗΡΩΕΣ ;......................................................................................11∆ΕΝ µε πειράζει που µ έχουν υπό Κηδεµονία. ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ, ΟΜΩΣ... .......................................12"Εσείς οι Έλληνες είστε ο ΘΟΡΥΒΟΣ του Συστήµατος" ...........................................................13∆εν υπάρχει ΑΓΑΠΗ χωρίς ΘΥΣΙΑ .......................................................................................14Μεγαλώνω, πατέρα, µεγαλώνω... .......................................................................................15Γιατί ∆ΕΝ Γουστάρω την "Γενιά των 700 Ευρώ" ....................................................................17Ο Έλληνας που ΦΟΒΑΤΑΙ, ή ο Έλληνας που ΠΟΛΕΜΑΕΙ; .......................................................18Αναρρωτιέµαι πού θα περάσει το Καλοκαίρι του ο Άστεγος του Θησείου ...................................19Λίγη ΑΙΣΙΟ∆ΟΞΙΑ ρέεεεεεεε...............................................................................................20Όσο ο Χριστός δεν απεργεί, έχω µια ελπίδα... ......................................................................21Τέρµα οι ΓΚΡΙΝΙΕΣ και η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ. Ας πάρουµε τη ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ .......................22Για ΕΣΕΝΑ φίλε ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΑΡΑ: Αϊ Σιχτήρ... .....................................................................23Η Οικονοµική Κρίση είναι απλά το Σύµπτωµα... Άλλη είναι η Ασθένεια .....................................24ΕΞΕΓΕΙΡΟΜΑΙ ως Έλληνας όταν µε θεωρούν ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟ ....................................................25Όταν ΦΥΓΕΙ η ΚΑΡ∆ΙΑ σου απ αυτό που κάνεις....................................................................26ΠΑΡΑΦΑΓΑ... ...................................................................................................................27Τί πάει να πει "ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΜΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ" ;......................................................................28Τελικά ο Έλληνας ∆ΕΝ έχει ΑΙΣΘΗΣΗ του ΧΩΡΟΥ .................................................................292 Ευρώ για ΕΚΕΙΝΟΝ, ή 2 Ευρώ για τον ΠΑΚΙΣΤΑΝΟ των Φαναριών; ......................................30Γιατί ∆ΕΝ θα πάψουµε ΠΟΤΕ να ΣΚΟΤΩΝΟΜΑΣΤΕ στους ∆ΡΟΜΟΥΣ.........................................31Κύριε Πρόεδρε, ΕΝΑ είναι το Μοντέλο: να αλλάξει ο ΚΑΘΕΝΑΣ από ΕΜΑΣ ................................32"Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ έχει ΧΑΣΕΙ την Αξιοπιστία της" .......................................................................33"∆εχόµαστε ΟΛΟΥΣ τους ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ακόµα κι αν έρθουν 3 εκατοµµύρια"............................34Νόµιζα ότι εγώ είχα προβλήµατα... .....................................................................................35Θέλουµε ή δεν θέλουµε 1 εκατ. ∆ηµοσίους Υπαλλήλους; .......................................................36"Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη..."...........................................................................................37Η Μιζέρια του Κακοµοίρη ακτιβιστή Έλληνα blogger ..............................................................38Είναι δυνατόν να εκλείψουν τα διαζύγια; ΕΙΝΑΙ!...................................................................39Ο Βουλευτής Χ, και το ένστικτο αυτοσυντήρησης .................................................................40Κάθε φορά που "κοιτάζω" εκτός Ελλάδος µε πιάνει θλίψη ......................................................41"Μούσκεµα" τα κανα σήµερα... ..........................................................................................42Η Ανακόλουθη Αιτιότητα του Αέναου Υπαρκτικού Γίγνεσθαι....................................................43Προχτές βρέθηκα σένα παιδικό πάρτυ.................................................................................44Τα παιδιά χαίρονται µε απλά πράγµατα ................................................................................45Εκατοµµύρια γεννιούνται και πεθαίνουν χωρίς καταγραφή .....................................................46Χθες βράδυ µου έµεινε το αυτοκίνητο, κι έσπρωχνα..............................................................47Η Ελλάδα δεν βγάζει πια Crazy Horse..................................................................................48Το στοµάχι µας ∆ΕΝ είναι µόνο για φαγητό ..........................................................................49Όταν οι νέοι βιάζονται να µεγαλώσουν... .............................................................................50Όσοι παίζουν σκάκι ξέρουν... .............................................................................................51Άλλος λέει αλλά ∆ΕΝ κάνει τίποτα... ...................................................................................52Όταν καταρρέουν τα γνωστά σηµεία αναφοράς ....................................................................53Περπατάµε στο δρόµο, και βλέπουµε πρόσωπα .....................................................................54Ξυπνάµε το πρωί στις 7.30 ................................................................................................55"Είσαι γυναίκα; Τόσο το καλύτερο!" ....................................................................................56Το 95% των ανθρώπων... .................................................................................................57Σεσένα µιλάω, εικοσάχρονε... ...........................................................................................58Ένα τούβλο, σέναν τοίχο, ένα βράδυ... ..............................................................................59Σε όσους έχουν κουραστεί.................................................................................................60∆εν είναι ο επικριτής που µετράει .......................................................................................61∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  3. 3. 44 µήνες blogging… 3Το µέλλον ∆ΕΝ είναι πια αυτό που ήταν παλιά... ...................................................................62Σέρριξαν κάτω, και σε πάτησαν; ........................................................................................63Μπαίνεις σε ένα πάρτυ... ...................................................................................................64"Πατρίδα µας όλη η Γη".....................................................................................................65Είσαι στην πρώτη γραµµή..................................................................................................66Παίξε µε τα κουζινικά σου, κυρά µου! .................................................................................67Βία είναι..........................................................................................................................68Όσο εµείς απολαµβάνουµε τη ζωούλα µας... ........................................................................69"Θα µε παντρευτείς...;" .....................................................................................................70Είναι δύσκολο το καπετανιλίκι ............................................................................................71Τα απογεύµατα της Κυριακής... ..........................................................................................72Η "∆ραπετσώνα" µας... .....................................................................................................73Πού να βρίσκονται τώρα, άραγε...; .....................................................................................74Μα καλά! Στα "Μυστικά της Εδέµ", ΜΙΑ νορµάλ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ δεν ΥΠΑΡΧΕΙ; .............................75ΤΟΤΕ: "Ψωµί, Παιδεία, Ελευθερία". ΤΩΡΑ: "Φραπές, Τσιγάρο, και Παραλία"..............................76Πώς θα µας φαινόταν να Πηγαίναµε ∆ιακοπές µια φορά κάθε 4 ΧΡΟΝΙΑ; .................................77Μια γιαγιούλα... ...............................................................................................................78ΠΡΟΣ: τον πατέρα µου......................................................................................................79Αδέσµευτο Φοιτητικό Κίνηµα: υπάρχει; ...............................................................................81"Με λένε Γιώργο, κι είµαι αλκοολικός..." ..............................................................................82Όταν γκρεµίζεται ένα σπίτι... .............................................................................................83Θυµάµαι τις Γυµναστικές Επιδείξεις... ..................................................................................84Έρχονται στιγµές που λυγάµε... .........................................................................................85Ποινή που Τιµωρεί, ή που Θεραπεύει; .................................................................................86Τα κορίτσια µε την τσικλόφουσκα .......................................................................................87Ξέρει κανείς την ιστορία του Υψώµατος 731; .......................................................................88Μήν µε σκοτώσεις µαµά µου, σε παρακαλώ!.........................................................................89Γιατί παίρνω ΦΑΚΕΛΑΚΙ ....................................................................................................90∆εν θέλουµε να είµαστε "καλά παιδιά".................................................................................91Μέχρι πού είσαι διατεθειµένη να θυσιαστείς; ........................................................................92Γι αυτούς που µένουνε, και περιµένουνε... ..........................................................................94Τί έµαθα σήµερα από τον Ρούντολφ Ες................................................................................95 "τόλµησα"....................................................................................................................95Μια φουρνάρισα στο Λεβίδι, µου έµαθε Μάρκετινγκ ..............................................................96∆υό παιδιά παίζουν στην άµµο ...........................................................................................97"Γιατί βάζω φωτιές" ..........................................................................................................98Ασύµµετρε ταραξία ......................................................................................................... 100Σε έναν παρ ολίγον αυτόχειρα......................................................................................... 101Ο εγκεφαλικός θάνατος, είναι ΘΑΝΑΤΟΣ ; ......................................................................... 102Είναι ανθρώπινο να πέφτεις, είναι θεϊκό να ξανασηκώνεσαι .................................................. 103...ώστε να διοριστούµε επιτέλους στο ∆ηµόσιο... ................................................................ 104Για τον Οδηγό του Άρµατος που Έρριξε την Πόρτα.............................................................. 105Μην φοβάσαι να σταθείς Όρθιος και να Τοποθετηθείς.......................................................... 106Τί µίζα της SIEMENS, τί βύσµα για διορισµό; Το ίδιο είναι .................................................... 107Ο θυµωµένος νεο-έλληνας .............................................................................................. 108Κάποτε η βροχή χτυπούσε στα κεραµίδια µας... .................................................................. 109"Γιατί Ντοπαρίστηκα" ...................................................................................................... 110Κύριε Πρωθυπουργέ, αντέχετε να "χύσετε το νερό" ; .......................................................... 111"Γιατί είµαι Φοροφυγάς" .................................................................................................. 112Τα "Συγνώµη" και τα "Σε Συγχωρώ" που ∆ΕΝ είπαµε ποτέ ................................................... 114Τα Παιδιά των Φαναριών ................................................................................................. 115Ήταν ένα Πάσχα, πριν πολλά πολλά χρόνια... .................................................................... 116Ο Φόβος είναι Επιλογή, όχι Αναγκαιότητα .......................................................................... 117Τί ∆ΙΚΑΙΩΜΑΤΑ έχουν οι ΣΥΖΥΓΟΙ µεταξύ τους; ................................................................. 118Και οι Άντρες Κλαίνε πότε πότε... ..................................................................................... 119"Πατέρα φεύγω, θα ζήσω µακρυά σου" είπε ο Γιός .............................................................. 120Φαντάσου... .................................................................................................................. 122∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  4. 4. 44 µήνες blogging… 4ΠΡΟΣ: αξιότιµο κο Πώλ Τόµσεν, "Κυβερνήτη" της ΕλλάδαςΑγαπητέ κε Τόµσεν,Ως, επί της ουσίας, "Κυβερνήτης" του τόπου µου εδώ και µερικούς µήνες, από τότε που τεθήκατεεπικεφαλής της "Τρόϊκας" ∆ΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ η οποία υπαγορεύει επακριβώς την πολιτική που ασκεί ηελληνική κυβέρνηση, ήθελα απλά να σας επισηµάνω ορισµένα πράγµατα για την Ελλάδα και τουςΈλληνες, ορµώµενος από την πρώτη σας δήλωση στις 25 Απριλίου 2010 ότι: "Εχω πάει και ελέγξεισχεδόν 30 χώρες. Αυτά που βλέπω εδώ δεν τα είδα πουθενά!".Επιπλέον, παίρνω αφορµή από χθεσινές κατ ιδίαν δηλώσεις υψηλόβαθµων στελεχών της οµάδαςσας, που, όπως είδαν το φως της δηµοσιότητας, τις παραθέτω:- "Όταν τελειώσει η τριετία του µνηµονίου, η Ελλάδα πρέπει να είναι µία άλλη χώρα"- οι ξένοι επόπτες, κατά τις χθεσινές τους συναντήσεις µε τους βασικότερους υπουργούς τηςκυβέρνησης, ζήτησαν το ξήλωµα όλων των επενδυτικών αντικινήτρων και το γκρέµισµα τουσπάταλου και αντιπαραγωγικού κρατικού µηχανισµού- Άµεση εξυγίανση των ελλειµµατικών ∆ΕΚΟ, πάταξη της γραφειοκρατίας, άνοιγµα των κλειστώνεπαγγελµάτων και των υπηρεσιών, χτύπηµα των «πιράνχας» στην Υγεία και την Άµυνα,τοποθέτηση ορκωτών ελεγκτών νοσοκοµεία, Ταµεία και ΟΤΑ, ευέλικτη αγορά εργασίας, είναιµερικές µόνο από τις βασικές µεταρρυθµίσεις που ζήτησε η τρόικα τις τελευταίες µέρες.Αν τις δει κανείς επί της ουσίας όλες αυτές τις δηλώσεις, εκτός Μνηµονίου, θα µπορούσε να τιςταυτίσει µε τις θεαµατικές προεκλογικές εξαγγελίες καθενός από τα δύο µεγάλα κόµµατα πουκυβερνούν τον τόπο µου εδώ και 36 χρόνια.Βέβαια, εσείς φαίνεστε άνθρωπος σοβαρός, που µετράτε τα λόγια σας, και κυρίως άνθρωπος τηςπράξης.Επιτρέψτε λοιπόν σ εµένα, τον ελάχιστο πολίτη αυτής της χώρας, να σας επισηµάνω 3-4πράγµατα, που ίσως δεν γνωρίζετε για τον τόπο µου: 1. Ξέρετε, ίσως, ότι η ιστορία του Ελληνισµού πηγαίνει πίσω 5000 χρόνια. ∆εν σας ζητάω εύσηµα για τον Αισχύλο, τον Περικλή, τον Μεγαλέξανδρο, τον Παλαιολόγο, τον Κολοκοτρώνη, το Βενιζέλο, τον Ελύτη, το Χατζηδάκη, και τόσους άλλους. Απλά, πρέπει να γνωρίζετε ότι ο Έλληνας δεν είναι µόνο ρεµούλα, απάτη, κακοδιαχείριση, τεµπελιά. Είναι λαός εύστροφος, µε φιλότιµο, που µπορεί να παθιαστεί για κάτι µεγάλο, που όµως µπορεί εξίσου εύκολα να απογοητευτεί από κάτι µικρό. ∆εν έχουµε το δικό σας ψυχρό αίµα, γιατί αν το είχαµε δεν θα είµασταν Έλληνες αλλά ∆ανοί όπως εσείς. Έχουµε όµως ζεστή καρδιά. Και µυαλό "ξουράφι". Και εργατικότητα ατελείωτη. Αρκεί να πιστέψουµε σε αυτό που κάνουµε. 2. Είµαστε προσωπικότητες διχασµένες. Έχουµε έναν "καλό" και έναν "κακό" εαυτό. Πότε επικρατεί ό ένας, και πότε ό άλλος. Ο "καλός" εαυτός υπερισχύει όταν βρεθούµε στα δύσκολα. Τότε αντρειωνόµαστε, θεριεύουµε. Τότε παίρνουµε το σπαθί µας, ή την πένα µας, και µαστιγώνουµε την Οικουµένη ολόκληρη. Ο "κακός" εαυτός υπερισχύει όταν έρθουν οι πρώτες επιτυχίες, ή οι πρώτες µεγάλες αποτυχίες. Τότε τα παρατάµε. Αράζουµε. Βγάζουµε ό ένας το µάτι του αλλουνού. Κρυβόµαστε. Κάνουµε την µικροαπατεωνιά µας. ∆είτε ένα παράδοξο: τη µία στιγµή θα µουτζώσουµε το γέρο που παρακωλύει την κυκλοφορία µε το Φιατάκι του, και την άλλη θα του δώσουµε το χέρι µας για να ανεβεί τα σκαλιά. Μην προσπαθήσετε να µας αλλάξετε, δεν θα το καταφέρετε. Έτσι είµαστε, τελεία και παύλα. 3. Έχουµε µερικά πράγµατα σε τεράστιο βαθµό. Τεράστιες αντοχές. Τεράστιο φιλότιµο. Τεράστια αγάπη για τον άνθρωπό µας. Τεράστια ανυποµονησία. Τεράστια δυνατότητα αυτοκαταστροφής. Τεράστια γενναιότητα. Τεράστιο πάθος για το άγνωστο και τεράστια επιµονή, ειδικά όταν όλα έχουν καταρρεύσει. Τεράστια αγάπη για την Πατρίδα µας, ακόµα κι όταν µας πετάει στο δρόµο. Τεράστια ευστροφία. Τεράστια αυτοθυσία. Τεράστια απέχθεια για δυνάστες. 4. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθήσουν ίσως να σας πείσουν για το αντίθετο, θέλουµε να είµαστε στην πρώτη γραµµή των εξελίξεων στο παγκόσµιο χωριό. Υπάρχει χώρα όπου δεν θα βρείτε Έλληνες; Υπάρχει τοµέας στον οποίο να έχουµε υστερήσει; Υπάρχει αρετή που να µην έχουµε τιµήσει; Υπάρχει δραστηριότητα στην οποία να µην έχουµε επιδοθεί επιτυχώς;Ίσως αναρρωτιέστε γιατί σας τα λέω αυτά.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  5. 5. 44 µήνες blogging… 5Η απάντηση είναι απλή.Αν περνούσε από το χέρι µου, θα σας είχα ζητήσει να φύγετε σήµερα από τον τόπο µου. Αλλάαυτό δεν γίνεται.Προσπαθώ λοιπόν να σας πώ: αν λάβετε σοβαρά υπόψιν σας, και εσείς και οι κουστουµάτοιµανατζερίσκοι της οµάδας σας, το τί είδους λαός είµαστε, αν δείτε όχι µόνο τους αριθµούς αλλάκαι τις καρδιές, ίσως υπάρχει µια πιθανότητα στο τέλος της τριετίας "η Ελλάδα να γίνει µια άλληχώρα".Όχι επειδή εσείς µας το επιβάλλατε.Αλλά επειδή οι συµπατριώτες µου, όταν στριµώχθηκαν στη γωνία που τους έβαλε ΚΑΙ η δική τουςαδιαφορία ΚΑΙ η διαχρονική απάτη όλων σχεδόν των πολιτικών µας, πήραν τις τύχες τους σταχέρια τους.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  6. 6. 44 µήνες blogging… 6Φοβάµαι πως οι σηµερινοί 25άρηδες έχουν Χάσει το ΠαιχνίδιΕίναι κρίµα το πώς η οικονοµική κρίση διαλύει µια ολόκληρη γενιά ανθρώπων.Οι σηµερινοί 25-30άρηδες, πέρασαν τα πανεπιστηµιακά τους χρόνια καθώς και τα πρώταεπαγγελµατικά τους χρόνια (µαζί µε το Στρατό) µε ένα µεγάλο όνειρο: το διορισµό στο ∆ηµόσιο.Έµαθαν στα εύκολα: εύκολα περνάω τις εξετάσεις στη Σχολή (ίσως και µε λίγη αντιγραφή),εύκολα παίρνω "βυσµατική" µετάθεση στο Στρατό, εύκολα διορίζοµαι ως συµβασιούχος (µε τηβοήθεια του πολιτικού βύσµατος) σε κάποια από τις αναρίθµητες υπηρεσίες του ∆ηµοσίου.Σε κάθε διαγωνισµό δηµόσιας υπηρεσίας, ήταν όλοι εκεί, σε ατελείωτες ουρές, µε τα έντυπα σταχέρια.Για να πάρουν εύκολα το δίπλωµα οδήγησης, έπρεπε να "λαδώσουν". Και το έκαναν.Αν δούλευαν στο ελεύθερο επάγγελµα, χρειαζόταν µόνο να είχαν ένα βύσµα σε κρατική θέση, πουενέκρινε κονδύλια.Εύκολα τα stage µετατρέπονταν σε προϋπηρεσία και µετά σε µονιµοποίηση.Εύκολα παντρεύονταν, και εξίσου εύκολα χώριζαν. ∆εν έµαθαν να έχουν υποµονή, να κάνουνυποχωρήσεις, να δίνουν αντί να παίρνουν.Το φαγητό ήταν γρήγορο, η διασκέδαση απρόσωπη, το ποτό ήταν σφηνάκι και πινόταν µονορούφικαι εύκολα.Ο µπαµπάς εύκολα έδινε το χαρτζηλίκι.ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ. ΗΡΘΕ η ΚΡΙΣΗ.Και όλα αυτά τα παιδιά, έχασαν τη γή κάτω από τα πόδια τους. Έµειναν ξεκρέµαστα. Όλα όσαείχαν µάθει, όλα όσα προσδοκούσαν, χάθηκαν στον άνεµο.Όµως, τα παιδιά αυτά, που ορίζονταν ΟΧΙ από τις ιδέες και τα πιστεύω τους αλλά από το µέγεθοςτου βασικού τους µισθού, 700 Ε, είχαν µεγαλώσει µόνο στα εύκολα.∆εν είχαν µάθει να κάνουν "εξωπραγµατικά" όνειρα.∆εν είχαν µάθει να αγωνίζονται για να ανακαλύψουν "νέες στεριές".∆εν είχαν αντιστάσεις στη διαφθορά και στο "εύκολο".∆εν είχαν µάθει να αντιπαρατίθενται, να διαφωνούν, να παθιάζονται.∆εν είχαν µάθει να ρισκάρουν, για να κερδίσουν ή να χάσουν.∆εν είχαν µάθει να κινούνται έξω από τη ζώνη ασφάλειάς τους.Όταν τους έλεγες ότι "µέσα στους αιώνες, υπήρχαν πάντα άνθρωποι που έκανα τα πρώτα βήµατασε νέους δρόµους, οπλισµένοι µόνο µε το όραµά τους", σε κοιτούσαν σαν εξωγήινο.Άραγε, είναι δικό τους φταίξιµο; Μήπως δεν βρήκαν αυτούς τους "κανόνες του παιχνιδιού"έτοιµους και στρωµένους από τη γενιά των πενηντάρηδων;Πράγµατι. ∆εν φταίνε 100% τα παιδιά αυτά. Κάποιος τους έπαιζε το σκοπό, και αυτά απλώς"χόρευαν στο ρυθµό".Τη λυπάµαι αυτή τη γενιά των 25-30άρηδων. Χάθηκαν µέσα στα συντρίµια της οικονοµικήςκρίσης. ∆εν έχουν τον τρόπο σκέψης "θα αγωνιστώ, θα παλέψω" που είχαν π.χ. οι νέοι του1950/60. Και εκείνοι κρίση έζησαν. Αλλά είχαν µεγαλώσει στα δύσκολα.Ελπίζω όµως στη γενιά των 15άρηδων. Αυτών που έχουν χρόνο να αφοµοιώσουν τις νέες Μετά-Κρίση εποχές. Να καταλάβουν ότι ο εύκολος διορισµός και το χαρτζηλίκι του µπαµπά τελείωσαν.Να κάνουν όνειρα.Και να τολµήσουν να τα πραγµατοποιήσουν.ΥΓ. ∆ΕΝ βάζω ΟΛΟΥΣ τους 25-30άρηδες στο ίδιο τσουβάλι. Υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις. Και δενθέλω να θίξω προσωπικά κανέναν. Τη λύπη µου εκφράζω, γι αυτά τα παιδιά που συνήθωςβλέπουν µόνο "τοιχούς" και καµία "πόρτα".∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  7. 7. 44 µήνες blogging… 7Αγαπητή µου κυρία Μπακογιάννη...Σήµερα µας ανακοινώσατε την ίδρυση του "Φόρουµ για την Ελλάδα".Γεµάτο ιδέες, προβληµατισµό, συµµετοχή, προτάσεις, ανοίγµατα. Για την "Ελλάδα του αύριο".Πριν πάµε όµως στο "αύριο", άς έρθουµε λίγο στο "χθες".Αν το φάσµα της χρεωκοπίας µας είναι αποτέλεσµα µιας φαύλης, πελατοκεντρικής καιδιαπλεκόµενης νοοτροπίας σύσσωµου του πολικο-κοινωνικού µας συστήµατος, που επέτρεπε σε"εµένα" να διοριστώ επειδή ήξερα "εσάς, και σε "εσάς" να εκλεγείτε επειδή διορίσατε "εµένα", τίσας κάνει να πιστεύετε ότι εσείς ∆ΕΝ αποτελείται κοµµάτι αυτού του συστήµατος;Με απλά λόγια: αν αρρώσταινα, και πήγαινα στο "Νοσοκοµείο" σας, και αντί να µε κάνατε καλάπαραλίγο να µε στέλνατε στον τάφο, και χρειαζόταν να καλέσω γιατρούς "απ έξω" για να µεσώσουν, τί σας κάνει να πιστεύετε ότι θα ξανα-έρθω στο "Νοσοκοµείο" σας;Αναγνωρίζω τη δήλωσή σας "ήταν λάθος µου που...". Αυτό δείχνει γενναιότητα.Αναρρωτιέµαι όµως: στην πραγµατική ζωή, όταν εγώ κάνω κάποιο λάθος π.χ. δεν δηλώσω όλοµου το εισόδηµα στη φορολογική µου δήλωση, δικαιούµαι να πω "ήταν λάθος µου" και ναξεµπερδέψω χωρίς να πληρώσω το φόρο που µου αναλογεί + το πρόστιµο;Αυτά συµβαίνουν στην πραγµατική ζωή. Για ποιό λόγο ζητάτε εσείς διαφορετικά µέτρα και σταθµά;Βεβαίως, αναγνωρίζω και την ειλικρινή σας διάθεση να προσφέρετε στον τόπο.Έχω λοιπόν 3-4 προτάσεις που είµαι σίγουρος ότι θα µετρήσουν σηµαντικά στην "πλάστιγγα" τηςπροσφοράς.1. Να ιδρύσετε µια Μη Κυβερνητική Οργάνωση, χρηµατοδοτούµενη ΜΟΝΟ από συνεισφορέςεθελοντών, µε σκοπό να εξαλλείψει την πείνα στην Ελλάδα2. Να ασκήσετε επιχειρηµατική δραστηριότητα, δίνοντας δουλειά σε απλούς ανθρώπους3. Να γίνετε πρεσβευτής της χώρας µας στο εξωτερικό, µε σκοπό την προσέλκυση επενδύσεων καιτην ανάπτυξη των εξαγωγών µας4. Να ξεκινήσετε σειρά δωρεάν οµιλιών, χρηµατοδοτούµενες από εθελοντές, µε σκοπό να γυρίσετεκάθε χωριό και κάθε γειτονιά της Ελλάδας, διδάσκοντας τους νέους πώς να κάνουν όνειρα για τοµέλλον τους και να τα πραγµατοποιούν.Πιστεύετε ότι η Ελλάδα χρειάζεται άλλο ένα "Φόρουµ";Πιστεύετε ότι η Ελλάδα χρειάζεται άλλο ένα "Κόµµα";Πιστεύετε ότι η Ελλάδα χρειάζεται άλλον έναν Πολιτικό;Αν όµως επιµένετε στη δράση του "Φόρουµ", τότε θα σας συµβούλευα τα εξής: • γυρίστε όλη την Ελλάδα και αφουγκραστείτε τί θα σας πούν οι απλοί Έλληνες. Ζυµωθείτε µε τον "κάθε" Έλληνα προσωπικά: µπείτε στο σπίτι του, σφίξετε το χέρι του, δείτε την ανέχειά του, καταλάβετε το πρόβληµά του, συλλογιστείτε τα όνειρά του, επισκεφθείτε τον στο Νοσοκοµείο ή στη δουλειά ή στο πεζοδρόµιο ή στη φυλακή • δηµοσιοποιείστε τα όλα στο site σας • φτιάξτε ένα ανοιχτό internet forum, όπου να µπορούν ΟΛΟΙ να συνεισφέρουν προτάσεις και σκέψεις, χωρίς λογοκρισία, έστω κι αν σας πικραίνουν προσωπικάκαι, αφού τα κάνετε όλα αυτά, αφού πλέον θα έχετε σπάσει το γυάλινο πύργο της κληρονοµικήςπολιτικής σας υπόστασης και θα έχετε τσαλαπατήσει την εικόνα του καριερίστα πολιτικού, ΤΟΤΕδεσµευτείτε για το πρόγραµµά σας ως εξής: "Εγώ αν εκλεγώ στη Βουλή, ΓΙΑΥΤΑ θα παλέψω. Στονπρώτο χρόνο, θα δεχτώ να µε κρίνουν ΟΛΟΙ, µε ανοιχτή ψηφοφορία. Αν η πλειοψηφία πει ότι δεντα κατάφερα, τότε θα παραιτηθώ από Βουλευτής" .ΑΝ έχετε την τόλµη, την αντοχή και την ψυχή να τα κάνετε αυτά, εγώ θα σας στηρίξω.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  8. 8. 44 µήνες blogging… 8Γιατί ∆ΕΝ θα εισπραχθεί ΠΟΤΕ η Φοροδιαφυγή65 δις ανακοίνωσε η Κυβέρνηση ότι είναι το συνολικό ανείσπρακτο από φόρους.Τεράστιο ποσό.Όµως, δεν πρόκειται να εισπραχθεί ποτέ.Κατά πρώτον, ∆ΕΝ υπάρχει. Απλά προέκυψε ως κόστος ζηµιογόνας διαχείρισης επιχειρήσεων καιεπαγγελµατιών, που σηµαίνει ότι όλοι αυτοί είχαν ζηµιές και, συνεπώς, φέσωσαν και την Εφορία:άρα δεν τα έχουν. Μην ξεχνάµε: η ελληνική αγορά είναι µικρή, άρα όταν οι επιχειρήσεις ζουν µόνοαπό την εγχώρια ζήτηση, όπως έκαναν µέχρι τώρα, είναι µοιραίο να συσσωρεύουν ζηµιές.Κατά δεύτερον, ο Έλληνας απεχθάνεται το ∆ηµόσιο. Είναι εκ πεποιθήσεως "φοροδιαφεύγων".Πιστεύει ότι το ∆ηµόσιο είναι διεφθαρµένο και σπάταλο, άρα ∆ΕΝ θέλει να του δώσει λεφτά γιατίποτα.Η λύση: η Κυβέρνηση να ΜΗΝ ξοδεύει ούτε 1 Ευρώ παραπάνω από όσα εισπράτει. Με ή χωρίςφοροδιαφυγή, να πει: 100 ευρώ εισέπραξα, 100 ευρώ θα ξοδέψω, είτε φτάνουν (για σχολεία,άµυνα, υγεία) είτε όχι. Μέχρι εκεί που φτάνουν!Επιπλέον, να εκµηδενίσει ΑΥΡΙΟ ΚΙΟΛΑΣ τη σπατάλη και τη διαφθορά στο ∆ηµόσιο. Μόνο έτσι θαχτίσει σχέση εµπιστοσύνης, συν τω χρόνω.Τέλος, να δώσει κίνητρα σε επιχειρήσεις για επενδύσεις και ανάπτυξη. Είναι η µόνη διέξοδος, ανθέλουµε να µην χρεωκοπήσουµε∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  9. 9. 44 µήνες blogging… 9Τώρα πώς θα διορίζεις κόσµο, κε Βουλευτά µας...;Οι θέσεις στο ∆ηµόσιο έκλεισαν, είτε για µόνιµους είτε για συµβασιούχους: το είπε το ∆ΝΤ.Τα κονδύλια σε επιχορηγήσεις ή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση µειώθηκαν: το είπε το ∆ΝΤΟι ιδιωτικές επιχειρήσεις απολύουν αβέρτα: λόγω ∆ΝΤΤώρα να σε δώ, "κε Βουλευτά µας": πού στην ευχή θα βολέψεις όλο τον κοσµάκη που έρχεται στηγραφειάρα σου και σε χιλιοπαρακαλάει;Να ξανα-πουλήσεις υπόσχεση και ελπίδα, δεν σε παίρνει: ο ψηφοφόρος δεν µασάει, είναιανυπόµονος.Αλλά δεν έχεις και κάτι να "πουλήσεις": τελείωσε το παραµύθι, όποιοι διορίστηκαν, διορίστηκαν.Άσε που όλοι σε βρίζουν άσχηµα, εσένα και τους υπόλοιπους 299.Φοβάσαι λιγάκι, κε Βουλευτά µας, έτσι δεν είναι;Φοβάσαι µήπως χαθούν οι πελατειακές σου σχέσεις µε τους ψηφοφόρους σου.Αυτές που σε βοηθούσαν να εκλέγεσαι; τόσα χρόνια τώρα.Για να σε δώ, τώρα...∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  10. 10. 44 µήνες blogging… 10Τέρµα οι ΓΚΡΙΝΙΕΣ και η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ. Ας πάρουµε τη ΖΩΗ ΜΑΣΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣΤα µέτρα ανακοινώθηκαν. Είναι εξαιρετικά έπαχθή.Ό,τι ήταν να ειπωθεί για το τί έπρεπε να γίνει, για το ποιός φταίει ή όχι, ειπώθηκε. Όλα αυτά είναιπλέον συζητήσεις του χθες.Καλώς ή κακώς, πάρθηκαν τα µέτρα, και πήραµε τα 110 δις ευρώ ενίσχυση: ΑΥΤΑ είναι∆Ε∆ΟΜΕΝΑ και δεν αλλάζουν, όσο κι αν γκρινιάξουµε, όσο κι αν απελπιστούµε, όσο κι ανοργιστούµε.Τώρα όλοι µας έχουµε ∆ΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:1. Να συνεχίσουµε να ζούµε σε "άρνηση αποδοχής της πραγµατικότητας", διαιωνίζοντας τιςκραυγές και τα αναφιλητά µας2. Να αποδεχτούµε την πραγµατικότητα, όσο σκληρή κι αν είναι, φταίµε δε φταίµε, ναανασκουµπωθούµε, και να δούµε τί χρειάζεται να ΚΑΝΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ από εδώ κι έπειτα: • για να φροντίσει την οικογένειά του • για να φέρει σε λογαριασµό τα ηµερήσια έξοδά του • για να κάνει καλύτερα τη δουλειά του • για να αναπτύξει την επιχείρησή του, έστω και σε συνθήκες κρίσης • για να βοηθήσει το διπλανό του που ίσως είναι σε απόγνωση • για να κρατήσει τα όνειρά του ζωντανάΕγώ πήρα την απόφασή µου: διάλεξα το 2.Γιατί; Μα είναι απλό.Αρνούµαι να εκχωρήσω τη ζωή µου στο "σύστηµα" και τους "άλλους". Την εκχωρώ µόνο στο Θεό.Αρνούµαι να ζήσω στο φόβο, τη γκρίνια και την αδιέξοδη απελπισία.Επιλέγω, παρά τις δυσκολίες του περιβάλλοντος, να χαράξω το δικό µου δρόµο, να υλοποιήσω ταδικά µου όνειρα, να κάνω τις δικές µου θυσίες.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  11. 11. 44 µήνες blogging… 11Είναι πλέον η ΕΠΟΧΗ για ΗΡΩΕΣ ;Για τα επόµενα 5 χρόνια θα περάσουµε πολύ δύσκολα.Ανεργία, φτώχεια, απελπισία, φόβος, απογοήτευση: αυτό είναι το κοινωνικό κοκταίηλ που θαβλέπει κανείς καθηµερινά.Η εποχή µας είναι εποχή ηρώων.∆εν εννοώ ήρωες που εξολοθρεύουν εχθρούς µε το σπαθί στο χέρι.Εννοώ ήρωες της καθηµερινότητας.Που αρνούνται να καταπατήσουν τα όνειρά τους και, ΠΑΡΑ την ανέχεια, βάζουν το µυαλό τους ναδουλέψει πρακτικά για να βρουν λύσεις.Που κρατάνε την οικογένειά τους ενωµένη, και τους δίνουν κουράγιο και προοπτική.Που, αν και δεν έχουν δεκάρα στο πορτοφόλι, δίνουν ένα κοµµάτι ψωµί στο ζητιάνο που δεν έχεικαν πορτοφόλι.Που ανάβουν ένα κερί στην Παναγιά, και κάνουν µια προσευχή στο Χριστό που µας έδειξε τίσηµαίνει θυσία.Που βρίσκουν χρόνο να συµπαρασταθούν σε ένα φίλο που είναι σε απόγνωση, σε έναν γνωστόπου πτώχευσε, σε µια γιαγιά που δεν έχει λεφτά για τα φάρµακά της, σε ένα νέο που αρνείται ναπάρει τη ζωή του στα χέρια του.Που δεν φοβούνται να κουραστούν, κάνοντας 2 και 3 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, ήδουλεύοντας 18 ώρες την ηµέρα για να ζήσουν την οικογένειά τους.Τέτοιους ήρωες βγάζει κατά χιλιάδες αυτός ο τόπος. Όπως έκανε το 480 π.Χ., το 330 π.Χ., το1453, το 1821, το 1912, το 1940. Είναι η ψυχοσύνθεσή µας, το DNA µας. Τουλάχιστον όταν δεντο αποκοιµίζουµε µε φραπέ, βόλτες, ωχαδελφισµό, και ψευτοδιεκδικήσεις.Οι ήρωες δεν γίνονται επειδή το επιβάλλουν οι συνθήκες. Ούτε επειδή πρέπει.ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΠΕΙ∆Η ΤΟ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΟΙ Ι∆ΙΟΙ.Και οι ήρωες θυσιάζονται.Έχω µια ελπίδα ότι ο τόπος µου, στα δύσκολα χρόνια που θα έρθουν, θα ξαναβγάλει ήρωες...∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  12. 12. 44 µήνες blogging… 12∆ΕΝ µε πειράζει που µ έχουν υπό Κηδεµονία. ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ,ΟΜΩΣ...Με πονάει που όλο αυτό το µπάχαλο είναι δικό µου δηµιούργηµα.Και δικό σου... και όλων µας.Η ∆ηµοκρατία, το κατεξοχήν πολίτευµα που πρεσβεύει ότι οι λαοί µπορούν µόνοι τους ναδιαχειριστούν τις τύχες τους, χωρίς κηδεµόνες, γεννήθηκε στην Ελλάδα.Στην Αρχαία Ελλάδα.Γιατί στη νεώτερη Ελλάδα, αλλάξαµε τον ορισµό: έγινε το πολίτευµα όπου ΟΛΟΙ έχουν δικαίωµαστην Απάτη, στη Ρεµούλα, στην Τεµπελιά, στον Ωχαδελφισµό.∆εν εξαιρώ κανέναν από τη λίστα αυτή: ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΟΧΟΙ.Όλοι βάλαµε το µικρό µας λιθαράκι.Για να αποδείξουµε περίτρανα ότι, αφού µας ενδιαφέρει µόνο η πάρτη µας, ∆ΕΝ µπορούµε ναδιαχειριστούµε µόνοι µας τις τύχες του τόπου µας.Και παρακαλάµε, πλέον, τους ξένους να έρθουν να µας διαφεντέψουν.ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ.ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ...∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  13. 13. 44 µήνες blogging… 13"Εσείς οι Έλληνες είστε ο ΘΟΡΥΒΟΣ του Συστήµατος"Είχα ζήσει στην Αγγλία για 9 χρόνια. Από αυτά, δούλευα τα 6, σε πολυεθνικές εταιρείες.Θυµάµαι ένα αφεντικό µου, µου είχε πει το εξής καταπληκτικό:"Ξέρετε γιατί σας θέλουµε εσάς τους Έλληνες στις Εταιρείες µας;Είστε ο ΘΟΡΥΒΟΣ του Συστήµατος, επειδή σκέφτεστε αναπάντεχα και δηµιουργικά.Ο θόρυβος βοηθά ένα σύστηµα να ξεφύγει από µια κατάσταση ισορροπίας και να πάει σε µια νέακατάσταση.Να εξελιχθεί.Αυτό ακριβώς κάνετε οι Έλληνες, γι αυτό σας θέλουµε".Απόλυτα αληθινή διαπίστωση.Οι Έλληνες σκεφτόµαστε αναπάντεχα, δηµιουργικά, µη-προβλέψιµα.Ανοίγουµε νέους δρόµους, παίρνουµε ρίσκα.Έτσι, γινόµαστε καταλύτες εξελίξεων και προόδου.Όπως ο θόρυβος σε ένα κλειστό σύστηµα: το βγάζει από την κατάσταση ισορροπίας/µούχλας, τοφέρνει σε νέες καταστάσεις.Προχωρώντας όµως το παραπάνω σκεπτικό ένα βήµα παρακάτω, διαπιστώνω ότι ο θόρυβος είναιχρήσιµος µόνο όταν είναι ενταγµένος σε ένα οργανωµένο σύστηµα.Όταν είναι µόνος του, ή µαζί µε άλλους σαν κι αυτόν, όταν δηλαδή είναι στην Ελλάδα, εκτός τουοργανωµένου συστήµατος, τότε απλά το µόνο που καταφέρνει να παράγει είναι...... περισσότερο θόρυβο.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  14. 14. 44 µήνες blogging… 14∆εν υπάρχει ΑΓΑΠΗ χωρίς ΘΥΣΙΑΡωτάµε τον/την σύντροφό µας αν µας αγαπά. Ζητάµε να λάβουµε µια διαβεβαίωση ότι µαςθέλουν, ότι µας σκέφτονται, ότι µας υπολογίζουν.Στην πραγµατικότητα: κρυµένος εγωισµός. Θέλουµε προσωπική ικανοποίηση.Θα µου πείτε: µα είναι ανθρώπινο να θέλεις να σε αγαπούν.Πράγµατι. Όµως η διαστροφή είναι να θέλω να µε αγαπούν για λόγους προσωπικής ικανοποίησηςκαι όχι για λόγους συσχέτισης και συνύπαρξης µε το πρόσωπο που µε αγαπά.Με άλλα λόγια: αν η ικανοποίηση του ότι "κάποιος µε αγαπά" είναι ότι "έχω τη δυνατότητα ναλάβω ικανοποίηση" και όχι "έχω τη δυνατότητα να δώσω, δηλαδή να θυσιαστώ" τότε η αγάπηγίνεται εγωισµός, και, ακριβώς επειδή διαστρέφεται η πραγµατική της θυσιαστική φύση, καταντάσχιζοφρένεια χωρίς δυνατότητα θεραπείας. Καταλήγω να γίνοµαι επαίτης της αγάπης, αλλά σεέναν κόσµο επαιτών αγάπης ΚΑΝΕΙΣ δεν θα µου δώσει αγάπη αν πρώτα δεν λάβει, καικαταλήγουµε όλοι απελπιστικά µόνοι.Η λύση: να θυσιαστώ πρώτος, χωρίς αντάλλαγµα. Να αγαπήσω χωρίς να επαιτώ να κάνουνπράγµατα για µένα. Να δώσω.Όταν το κάνω, τότε ανοίγω το δρόµο της σχέσης µε τον άλλον. Σχέσης που βασίζεται στο δόσιµο,στη θυσία, που καταργεί την εµπορική ανταλλαγή, που τερµατίζει τη σχιζοφρένεια, που καταλύειεγωισµούς.Που θεραπεύει ψυχές.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  15. 15. 44 µήνες blogging… 15Μεγαλώνω, πατέρα, µεγαλώνω...∆εν είµαι πια 18, πατέρα... τότε που τέλειωνα το σχολείο, και ετοιµαζόµουν για το Πολυτεχνείο,γεµάτος προσδοκίες, όνειρα, περιέργεια. Τότε που η γνώση ήταν ένα σεντούκι µε θησαυρούς πουµόλις είχα ανακαλύψει, ο κόσµος ήταν ακόµα άσπρο-µαύρο, στα πάρτυ χορεύαµε ατελείωτα, τααγόρια έκαναν ακόµα φλέρτ στα κορίτσια, τα µαλλιά ήταν µακρυά και τα µπλου-τζην στενά.∆εν είµαι πια 23, πατέρα... τότε που ετοιµαζόµουν για το µεγάλο ταξίδι στην Αγγλία, για ταµεταπτυχιακά, το νέο τρόπο ζωής, τότε που ξηµεροβραδυαζόµουν στα γυµναστήρια, που ο έρωταςήταν παιχνίδι, που το διάβασµα ήταν ακόµα µια συναρπαστική εξερεύνηση, που το µυαλό έπαιρνεχιλιάδες στροφές, που τα µάτια αναζητούσαν το καινούργιο, που περπατούσα στη βροχή χωρίςοµπρέλα αλλά δεν µένοιαζε.∆εν είµαι πια 28, πατέρα... τότε που µετρούσα ήδη δυό χρόνια εργασιακής εµπειρίας σε λονδρέζικηεταιρεία και ετοιµαζόµουν για το µεγάλο ταξίδι στον κόσµο του µάρκετινγκ, τότε που έπαιρνα τoPh.D µου γεµάτος περηφάνεια, τότε που οι πολεµικές τέχνες ήταν περισσότερο πολεµικές καιλιγώτερο τέχνες, τότε που η Ευρώπη ανοιγόταν στα πόδια µου, τότε που δεν κόλαγα να κοιµηθώγια βράδυ στο κάθισµα του οδηγού σε ένα παλιό Ford Capri σε κάποιο βενζινάδικο στην Πράγα, οιδηµιουργικές ιδέες έβραζαν και έψαχναν διέξοδο, ο έρωτας ήταν πάθος και αίσθηµα ταυτόχρονα,τότε που έκανα λάθη και τα πλήρωνα, τότε που µάθαινα να σκέφτοµαι µε ορίζοντα όχι τη χώραµου αλλά τον κόσµο ολόκληρο∆εν είµαι πια 34, πατέρα... τότε που πήρα την απόφαση να γυρίσω στην Ελλαδίτσα µας γιατί µουέλλειψε ο ήλιος και το γαλάζιο, που πρωτοένοιωσα το χρόνια να φεύγουν, που µπήκα στις µπίζνεςγια να κυνηγήσω ένα όνειρο ζωής, που ξανα-ίδρωνα στα γυµναστήρια, που έπαψα να ακούωσυστηµατικά µουσική, που τα όνειρα απέκτησαν στόχους και χρονοδιαγράµµατα, που ξανα-γνώρισα το Χριστό, που άφησα το παλιό Ford Capri και αγόρασα ένα ακόµα παλιότερο Lancia Betacoupe, που η ζωή µου µπλέχτηκε µε τη δουλειά µου σε µια µεγάλη περιπέτεια, που ο έρωταςαπέκτησε τη στάµπα της µονιµότητας∆εν είµαι ούτε 40, πατέρα... τότε που όλος ο κόσµος ήταν κλεισµένος στη χούφτα µου, ήµουν ήδη3 χρόνια παντρεµένος και είχα µια κορούλα 1 έτους, τότε που το γυµναστήριο το θυµόµουν µόνοαπό τον αχρησιµοποίητο πάγκο και τα σκουριασµένα βαράκια στο σαλόνι, που οι παλιέςφωτογραφίες έµοιαζαν κιόλας µακρυνές, που είχα γνωρίσει στο µεδούλι τα εύκολα και ταδύσκολα, που τα όνειρα έπαιρναν σάρκα και οστά, που η αδρεναλίνη έτρεχε µε 1000, που ο παλιόLancia Beta coupe είχε δώσει τη θέση του στο Mazda, που η προσωπική µου ζωή και οιπροσωπικές µου ενασχολήσεις είχαν θυσιαστεί στο βωµό του ονείρου, που πάλευα κάθε µέρα µε100 ανθρώπους και µε κάποιο µαγικό τρόπο κατάφερνα να τους κάνω να "παίζουν" όλοι σανορχήστρα.Είµαι πια 45, πατέρα... κοίταζα προχθές κάποιες παλιές φωτογραφίες και αναρρωτιόµουν πού πήγεεκείνος ο ∆ηµήτρης. Τί έχει µείνει από εκείνον το ∆ηµήτρη; Τα µαλλιά γκριζάρισαν, το σώµακουράστηκε, το µυαλό υπερφορτώθηκε, οι κορούλες µου πηγαίνουν πια Νήπια και ∆ηµοτικό.Έζησα τεράστια όνειρα να σκορπίζονται σαν χάρτινος πύργος, έζησα τί σηµαίνει να είσαιστριµωγµένος στη γωνία µε 1000 εχθρούς γύρω σου. Ένοιωσα τί σηµαίνει να έχεις πολλά λεφτάστην Τράπεζα, και τί σηµαίνει επίσης να έχεις άδειο πορτοφόλι. Τί έχει µείνει από εκείνον το∆ηµήτρη; Τα µαλλιά είναι πια κοντά, το στοµαχάκι άρχισε να φαίνεται, η υποµονή άρχισε ναεξαντλείται εύκολα, ακόµα και το Mazda πάλιωσε.Όµως, ακριβώς στα 45 µου, µέσα από τους πύργους αλλά και τα ερείπια που βρέθηκαν στο δρόµοµου, ακριβώς τώρα, πατέρα, αποφάσισα να ξανακάνω µια καινούργια αρχή. Να ξανα-ονειρευτώ,να ξαναβάλω τον κόσµο στη χούφτα µου, να ξανα-κάνω τεράστια σχέδια, να ξαναχτίσω από τηναρχή. Μαζί µε την οικογένειά µου, φυσικά, δεν θα έκανα βήµα χωρίς αυτή. Αλλά είµαι πάλι στοίδιο γνώριµο σηµείο στο οποίο έχω µάθει να αισθάνοµαι άνετα: στην αρχή ενός δρόµου, µε τοσπαθί στο χέρι, τον χάρτη απλωµένο µπροστά µου, το µυαλό να δουλεύει στα κόκκινα, και όλο τονκόσµο σχεδόν στα πόδια µου. Ναι, πατέρα, τελικά ο ∆ηµήτρης στα 18, στα 23, στα 28, στα 34 καιστα 40 είναι ο ίδιος. Μπορεί να µην σηκώνει πια 110 κιλά στον πάγκο, να µην έχει αντοχές να δίνεισυνεχόµενους αγώνες Κουνγκ Φου, να µην κοιµάται πια στη θέση του οδηγού σε κάποιο σκοτεινόπάρκινγκ τη νύχτα, να µην κυνηγάει τον εφήµερο έρωτα, να µην χορεύει µέχρι το πρωί. Όµωςέχει το ίδιο πάθος για να ανακαλύψει τί κρύβεται από την άλλη πλευρά του λόφου, να τολµήσει το∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  16. 16. 44 µήνες blogging… 16ακατόρθωτο, να ανοίξει το δικό του µονοπάτι, να τα βάλει µε τον κόσµο όλο, να ρισκάρει τα πάνταεπειδή εµπιστεύεται το ένστικτό του.Εσύ, πατέρα, δεν µε ακούς πλέον, έχεις "φύγει" εδώ και 7 χρόνια. Με ακούς όµως από εκεί πουβρίσκεσαι. Και σου λέω πατέρα, θα το ανοίξω το µονοπάτι, το δικό µου µονοπάτι, αυτό που χάραξαστο δικό µου χάρτη, µε το δικό µου σπαθί.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  17. 17. 44 µήνες blogging… 17Γιατί ∆ΕΝ Γουστάρω την "Γενιά των 700 Ευρώ"Γιατί αυτοκαθορίζεται από το µέγεθος του µισθού της και όχι από το µέγεθος των οραµάτων της.Γιατί κυνηγάει αγωνιωδώς µια "θεσούλα στο ∆ηµόσιο": 10 θέσεις προκηρύσσονται, 10.000 οιενδιαφερόµενοι.Γιατί νοµίζει ότι, επειδή έχει ένα πτυχίο και ένα Μάστερ, πρέπει δικαιωµατικά να της προσφέρουνδουλειά.Γιατί προτιµά να δουλέψει delivery σε πιτσαρία, αντί ρισκάρει στο νανοίξει την δική τηςεπιχείρηση.Γιατί ζεί ακόµα στο πατρικό σπίτι, αλλά έχει άποψη για το πώς πρέπει να λειτουργεί η κοινωνία. Κιαυτή όµως η άποψη, είναι νερόβραστη και εγωκεντρική.Γιατί αναζητά εύκολα, γρήγορα και εναλλασόµενα πρότυπα ζωής.Γιατί έκανε σύνθηµα το "περνάω καλά".Γιατί νοιάζεται µόνο για την πάρτη της, όχι για τον διπλανό της.Γιατί δεν έχει κάτι καινούργιο να προσθέσει στον κοινωνικό διάλογο, πέρα του "δεν ΘΕΛΩ να είµαιη γενιά των 700 Ε, ΘΕΛΩ να είµαι η γενιά των 1500 Ε"Γιατί έµαθε να ζητάει, χωρίς να ξέρει πώς θα προσφέρει ή πώς θα αγωνιστεί.Γιατί παίρνει 700 Ε παραπάνω από τον άνεργο 55άρη που µόλις απολύθηκε, αλλά κανείς δεν τονρώτησε πώς τα βγάζει πέρα.Τελικά, µια γενιά που ορίζεται µόνο από το µέγεθος του µισθού της, έχει ένα χαρακτηριστικό:ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ, µόλις πάρει ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΟΥ.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  18. 18. 44 µήνες blogging… 18Ο Έλληνας που ΦΟΒΑΤΑΙ, ή ο Έλληνας που ΠΟΛΕΜΑΕΙ;Μας την έπεσαν όλοι: "είστε υπερχρεωµένοι, οδεύετε προς πτώχευση, συµµαζέψτε τα έξοδά σας"Και µετά άρχισαν τα όργανα: φόροι, περικοπές, "δεν υπάρχει σάλιο".Και ο Έλληνας φοβήθηκε, και κλείστηκε στο σπίτι του.Στις 28 Οκτωβρίου 1940, µας την είχαν ξαναπέσει: "ή περνάµε, ή έχετε πόλεµο"Και είπαµε: "Πόλεµο"∆ΕΝ φοβηθήκαµε. ∆εν κλειστήκαµε στα σπίτια µας.Σηκώσαµε τα µανίκια.Τώρα, τί άλλαξε;Ο ίδιος λαός δεν είµαστε;ΠΟΛΕΜΟ και τώρα!Πόλεµο στην τεµπελιά και τον ωχαδελφισµό µας.Πόλεµο στο βόλεµα και το αραλίκι µας.Πόλεµο στο να "τρώµε από τα έτοιµα, κι όταν τελειώσουν, να δανειστούµε".ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ.Και τότε θα δουν οι ξένοι τί σηµαίνει "Ελληνικό ∆αιµόνιο".∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  19. 19. 44 µήνες blogging… 19Αναρρωτιέµαι πού θα περάσει το Καλοκαίρι του ο Άστεγος τουΘησείουΤο είχα συναντήσει το χειµώνα, ένα κρύο βράδυ που περνούσα από το Θησείο.Είχε ένα χαρτόκουτο για σπίτι, και µια βρώµικη κουβέρτα για να διώχνει το κρύο.Στριµωχνόταν κάτω από ένα υπόστεγο, µαζί µε 2-3 άλλους.Φαινόταν πενηντάρης.∆εν του µίλησα, τον είδα και τον προσπέρασα.Από τότε, πέρασαν 8 µήνες.Ήρθε το καλοκαίρι. Σχεδιάζουµε τις διακοπές µας, τις εκδροµές µας.Παρά την οικονοµική κρίση, όλοι µας σε κάποια παραλία θα βρεθούµε, έστω και για λίγες µέρες.Όλοι µας...;Άραγε ο άστεγος που είδα (και προσπέρασα) εκείνο το κρύο βράδυ στο Θησείο, σε ποιά παραλίαθα περάσει το καλοκαίρι του;∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  20. 20. 44 µήνες blogging… 20Λίγη ΑΙΣΙΟ∆ΟΞΙΑ ρέεεεεεεε......Είναι απίστευτη η µαυρίλα των τελευταίων µηνών.Στα κανάλια, όλοι προφητεύουν πτωχεύσεις, περικοπές µισθών/συντάξεων, ανεργία, πείνα.Βγάζουν στο γυαλί και την άρρωστη γιαγιά που της έκοψαν το ΕΚΑΣ, κατάκοιτη στο κρεβάτι,έρµαιο της τροµολαγνείας που αποζητούν οι τηλεθεατές καθηµερινά.Στο δρόµο, κατήφεια, επιθετικότητα, ανυποµονησία, φόβος.Στο σπίτι, περικοπές, κλειδαµπάρωµα.Στη δουλειά, ανασφάλεια, ρουφιανιά, µίσος για το κακό αφεντικό.Μια κουρτίνα φόβου έχει σκεπάσει όλη την Ελλάδα.Ο Έλληνας, ανήµπορος να κάνει κάτι, απλά παρακολουθεί τα τεκταινόµενα, έχοντας ήδηπαραχωρήσει τη λήψη αποφάσεων σε ξένα κέντρα, που δεν έχουν καµία πρόθεση να µαςυποτάξουν ή να µας εξαφανίσουν, απλά θέλουν να πάρουν πίσω τα λεφτουδάκια τους, που τόσαχρόνια µας δάνειζαν για να χρηµατοδοτούµε έναν τρόπο ζωής πέρα από τις δυνατότητές µας.Όµως, ο φόβος είναι το πρώτο βήµα προς την αδράνεια.Και η αδράνεια, είναι το πρώτο στάδιο της παραίτησης.Και η παραίτηση είναι το πρώτο στάδιο της εθνικής απαξίωσης.Αδυνατώ να δεχτώ ότι η γή που έβγαλε το Σωκράτη, το Θεµιστοκλή, το Μ.Αλέξανδρο, τονΒασίλειο Βουλγαροκτόνο, τον Κολοκοτρώνη, τον Βενιζέλο, τον Ελύτη, δεν µπορεί πλέον ναγεννήσει ανθρώπους που στρέφουν τα µάτια τους προς τον ουρανό, που αρνούνται να δεχτούν τηµοίρα τους, που οραµατίζονται, που αντιστέκονται στη µαυρίλα, που σηκώνουν τα µανίκια, πουβάζουν στόχους, που αισιοδοξούν.Που, σε τελική ανάλυση, είναι διατεθειµένοι να θυσιαστούν.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  21. 21. 44 µήνες blogging… 21Όσο ο Χριστός δεν απεργεί, έχω µια ελπίδα...Στον τόπο µου, το "εγώ" γλύστρισε στο κέντρο του κόσµου.Πάψαµε να λέµε "η Αλήθεια". Λέµε "η δική µου αλήθεια".Πάψαµε να ρωτάµε "τί µπορώ να κάνω για σένα". Ρωτάµε "τί έκανες εσύ για µένα".Ξεχάσαµε τη µετάνοια. Θυµηθήκαµε την εκδίκηση.Ξεχάσαµε τα "όνειρα". Τα αντικαταστήσαµε µε "φιλοδοξίες".Αφήσαµε την "ασκητική" στο ντουλάπι. Τώρα µιλάµε για "φραπέ και παραλία".Εξορίσαµε την υποµονή. Τα θέλουµε όλα τώρα.Αποκηρύξαµε τη θυσία. Μεγαλοποιήσαµε τη λαµογιά.Ο ανθρώπινος πόνος έγινε "νούµερα της AGB".Ο άνθρωπος έγινε στατιστική: κατά κεφαλήν εισόδηµα, γενιά των 700 ευρώ, µέσηπαραγωγικότητα, λειτουργική δαπάνη, αποζηµίωση απόλυσης, επίδοµα, δώρο Πάσχα.Πού πήγε η εικόνα του Χριστού που έχουµε όλοι µέσα µας;Πού πήγε ο Χριστός;Πουθενά δεν πήγε, εδώ είναι. Στην Εκκλησία, την ώρα της Θ.Λειτουργίας, την ώρα της Θ.Κοινωνίας, την ώρα της Εξοµολόγησης.Στο "Κύριε Ελέησον" την ώρα της προσευχής.∆εν απεργεί. Ούτε διαδηλώνει για να τον προσέξουµε. Ούτε πετάει µολότωφ για να διαµαρτυρηθεί.Ούτε σπάει βιτρίνες για να αλλάξει τα πράγµατα.Λειτουργεί µυστικά και ταπεινά, αλλά επαναστατικά, στην ψυχή του καθενός µας.Περιµένει εµείς να τον ζητήσουµε.Για να µας θεραπεύσει.Και όσο στον τόπο µου, την Κυριακή χτυπάει η καµπάνα στην Ενορία, έχω µια ελπίδα...∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  22. 22. 44 µήνες blogging… 22Τέρµα οι ΓΚΡΙΝΙΕΣ και η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ. Ας πάρουµε τη ΖΩΗ ΜΑΣΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣΤα µέτρα ανακοινώθηκαν. Είναι εξαιρετικά έπαχθή.Ό,τι ήταν να ειπωθεί για το τί έπρεπε να γίνει, για το ποιός φταίει ή όχι, ειπώθηκε. Όλα αυτά είναιπλέον συζητήσεις του χθες.Καλώς ή κακώς, πάρθηκαν τα µέτρα, και πήραµε τα 110 δις ευρώ ενίσχυση: ΑΥΤΑ είναι∆Ε∆ΟΜΕΝΑ και δεν αλλάζουν, όσο κι αν γκρινιάξουµε, όσο κι αν απελπιστούµε, όσο κι ανοργιστούµε.Τώρα όλοι µας έχουµε ∆ΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:1. Να συνεχίσουµε να ζούµε σε "άρνηση αποδοχής της πραγµατικότητας", διαιωνίζοντας τιςκραυγές και τα αναφιλητά µας2. Να αποδεχτούµε την πραγµατικότητα, όσο σκληρή κι αν είναι, φταίµε δε φταίµε, ναανασκουµπωθούµε, και να δούµε τί χρειάζεται να ΚΑΝΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ από εδώ κι έπειτα: • για να φροντίσει την οικογένειά του • για να φέρει σε λογαριασµό τα ηµερήσια έξοδά του • για να κάνει καλύτερα τη δουλειά του • για να αναπτύξει την επιχείρησή του, έστω και σε συνθήκες κρίσης • για να βοηθήσει το διπλανό του που ίσως είναι σε απόγνωση • για να κρατήσει τα όνειρά του ζωντανάΕγώ πήρα την απόφασή µου: διάλεξα το 2.Γιατί; Μα είναι απλό.Αρνούµαι να εκχωρήσω τη ζωή µου στο "σύστηµα" και τους "άλλους". Την εκχωρώ µόνο στο Θεό.Αρνούµαι να ζήσω στο φόβο, τη γκρίνια και την αδιέξοδη απελπισία.Επιλέγω, παρά τις δυσκολίες του περιβάλλοντος, να χαράξω το δικό µου δρόµο, να υλοποιήσω ταδικά µου όνειρα, να κάνω τις δικές µου θυσίες.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  23. 23. 44 µήνες blogging… 23Για ΕΣΕΝΑ φίλε ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΑΡΑ: Αϊ Σιχτήρ...Πώς κατάντησες έτσι;Βολεψάκιας, φυγόπονος, απατεωνίσκος, ωχαδελφιστής.Ο κόσµος όλος περιστρέφεται γύρω από την πάρτη σου.Μάγκας µε τις γιαγιάδες και τους παπούδες: εκεί που σε παίρνει δηλαδή.Η µόνη διαπαιδαγώγηση που ξέρεις να δώσεις στο παιδί σου είναι χρηµατική: "πάρε παιδί µου 200ευρώ για να αγοράσεις Playstation και να µ αφήσεις ήσυχο"Στο δρόµο, πίσω από το βολάν, είσαι ο απόλυτος κυρίαρχος: όλοι πρέπει να υποχωρήσουµεµπροστά στην ανυποµονησία και τις απεριόριστες οδηγικές σου ικανότητες, ακόµα και αυτές πουσε στέλνουν να στουκάρεις στην κολώνα στις 3 τα ξηµερώµατα.Φωνακλάς και προκλητικός: πάντα ΕΣΥ έχεις δίκιο, πάντα φταίνε οι ΑΛΛΟΙ.Αραχτός, είτε στην καρέκλα του ∆ηµοσίου, είτε λουφάροντας όσο µπορείς στην καρέκλα τηςιδιωτικής επιχείρησης που σου δίνει ένα κοµµάτι ψωµί ενώ εσύ βρίζεις το αφεντικό της ήκαρφώνεις τους συναδέλφους σου.Εξπέρ στην βασανιστικά αργή κατανάλωση του φραπέ.Έτοιµος για εκδίκηση, ποτέ δεν συγχωρείς κανέναν.Κλεφταράκος εκ συστήµατος: στην εφορία, στο λογαριασµό του πελάτη, στο ζύγι, στα ρέστα, στηνουρά.Ηµιµαθής: ξέρεις 5 πράγµατα επί παντός επιστητού, αλλά αντιστέκεσαι στην εις βάθος γνώση.Κοληµένος µε το "ένδοξο παρελθόν", που αποτελεί το άλοθί σου για το "ξεπουληµένο παρόν".ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ, ∆ΕΝ ΓΕΝΙΚΕΥΩ: ∆ΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ Σ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.Αλλά για εσένα δόλιε τεµπελάκο πονηρέ Ελληναρά: ΑΪ ΣΙΧΤΗΡ...∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  24. 24. 44 µήνες blogging… 24Η Οικονοµική Κρίση είναι απλά το Σύµπτωµα... Άλλη είναι ηΑσθένειαΜας έκοψαν το 14ο µισθό, µας αύξησαν τους φόρους, µας µείωσαν τα επιδόµατα...Όλα εν ονόµατι της Οικονοµικής Κρίσης.Κι εµείς επαναστατήσαµε. Αγανακτήσαµε.Επειδή µας άδειασαν το πορτοφόλι.Και δεν θα έχουµε πλέον να ξοδεύουµε όσο παλιά.Να πηγαίνουµε διακοπές µε δανεικά.Να διοριζόµαστε στο ∆ηµόσιο, χωρίς αντικείµενο απασχόλησης.Να ξοδεύουµε ασύστολα.ΜΑΣ ΕΠΛΗΞΑΝ ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ.Γιατί µάθαµε να ορίζουµε τον εαυτό µας από το τί αγοράζει, και όχι από το τί στόχους βάζει.Από το πόσα λεφτά έχει στην Τράπεζα, και όχι από το πόσες φορές ζήτησε συγνώµη.Από το πόσα κυβικά είναι το αυτοκίνητο, και όχι από το πόσες φορές βοήθησε τον διπλανό πουέχει ανάγκη.ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΜΑΣ ΣΤΟΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣΚαι όταν ο κόσµος αυτός κατέρρευσε, µείναµε ξεκρέµαστοι.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  25. 25. 44 µήνες blogging… 25ΕΞΕΓΕΙΡΟΜΑΙ ως Έλληνας όταν µε θεωρούν ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΤο ECOFIN, το EUROGROUP, το ∆ΝΤ, η Commission, η ΕΚΤ: όλοι θεωρούν ότι είµαστε ήδηχρεωκοπηµένοι.Μας εξευτελίζουν δηµόσια, µας εγκαλούν στην (δηµοσιονοµική) τάξη, µας θεωρούν επαίτες πουβγαίνουµε να ζητήσουµε ψιχουλάκια για να µην πεινάσουµε.Μας βάζουν υπό κηδεµονία, επειδή δεν είµαστε ικανοί µόνοι µας να βάλουµε σε τάξη το σπίτι µας.Μας υβρίζουν λέγοντας ότι έχουµε την απάτη στο DNA µας.Αυτοί φταίνε για όλα αυτά τα απαξιωτικά; Όχι. Εµείς σκάψαµε το λάκο µας µόνοι µας τα τελευταία30 χρόνια: πολλά δάνεια, λίγη δουλειά, πολλή κατανάλωση, πολλή καλοπέραση. Ο κακός µαςεαυτός πήρε το πάνω χέρι. Ξεχάσαµε τις ρίζες µας.Ξεχάσαµε ότι ο Κολοκοτρώνης έφερε τη λευτεριά όταν ΚΑΙ ΤΟΤΕ όλοι οι Ευρωπαίοι µαςθεωρούσαν τελειωµένους.Ξεχάσαµε ότι ο Μ. Αλέξανδρος γονάτισε τη µεγαλύτερη αυτοκρατορία της εποχής, όταν ΚΑΙ ΤΟΤΕ,µόλις δολοφονήθηκε ο Φίλιππος, όλοι τον θεωρούσαν τελειωµένο.Ξεχάσαµε ότι ο Ωνάσης έφτιαξε µια ναυτιλιακή αυτοκρατορία, παρότι στα 20 του χρόνια ξεκινούσεγια την Αργεντινή µε 100 δολλάρια στην τσέπη.Ξεχάσαµε το δαιµόνιο του Έλληνα.Και γιαυτό, όταν οι ξένοι µε θεωρούν τελειωµένο, επαναστατώ. ∆ΕΝ δέχοµαι να βαδίσω στοµονοπάτι της παρακµής που µου προδιαγράφουν.Οι εποχές που ζούµε είναι δύσκολες. Προδιαγεγραµµένες λύσεις δεν υπάρχουν. Χρειάζεται κάτικαινούργιο. Χρειάζεται να σκεφτούµε µε απρόβλεπτους τρόπους, να κάνουµε πράξη τοαναπάντεχο, να κινηθούµε γρήγορα, ο καθένας στον τοµέα του. Όλα αυτά τα έχουµε στο DNAµας.Είναι στο χέρι µας να τα ενεργοποιήσουµε.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  26. 26. 44 µήνες blogging… 26Όταν ΦΥΓΕΙ η ΚΑΡ∆ΙΑ σου απ αυτό που κάνεις...Όταν πάψεις να δίνεις ένα κοµµάτι της καρδιά σου, σαυτό που ασχολείσαιόταν πάψει να σε ηλεκτρίζει, µόλις το σκέφτεσαιόταν σταµατήσεις να ιδρώνεις γιαυτόόταν δεν είσαι διατεθειµένος να ανέβεις βουνά και να διασχίσεις ερήµουςόταν δε σε συναρπάζει, δεν σε κρατάει ξάγρυπνοόταν δεν έχεις όρεξη να ασχοληθείς µαζί τουΤΟΤΕ ∆ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΣΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣΑΝ ΟΜΩΣ κάτι µέσα σου, σου λέει να µην εγκαταλείψειςαν ένα µικρό καρβουνάκι είναι ακόµα µισο-αναµένοαν η σκέψη να τα παρατήσεις σε στεναχωρεί,τότε µάζεψε τα κοµµάτια της καρδιά σου,κάνε έναν απολογισµό του "πού βρίσκεσαι τώρα"σκέψου τί είναι αυτό που, στο βάθος βάθος, σε συνάρπαζε σαυτό που κάνειςβάλε ένα φιλόδοξο στόχο, φτιάξε ένα σχέδιο δράσηςσήκωσε τα µανίκια και ξεκίνα.ΙΣΩΣ δεις την καρδιά σου να ξαναφουντώνεικαι τα πόδια σου να ξαναπαίρνουν φωτιά.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  27. 27. 44 µήνες blogging… 27ΠΑΡΑΦΑΓΑ...Τελικά οι γιορτές είναι συνυφασµένες µε το φαγητό.Όπου πάω αυτές τις µέρες, µε ταράζουν στους µεζέδες, στις γαλοπούλες, στα τσουρέκια, σταγλυκά.Απίστευτο φαγητό. Έχω πάρει τουλάχιστον 3 κιλά σε 5 µέρες.Από αύριο δίαιτα. ∆ηλαδή... από µεθαύριο, γιατί αύριο θα πάµε στην κουµπάρα µας.Γιατί ρε παιδιά γιορτάζουµε τα πάντα µε φαγητό και ποτό;ΟΚ, το καταλαβαίνω, άλλαξε χρόνος, άλλαξε δεκαετία.Αλλά µήπως τελικά η γαλοπούλα, το µελοµακάρονο, τα βεγγαλικά και το ξενύχτι είναι απλάυπεκφυγές από την πραγµατικότητα;Μήπως ξεχνάµε αυτούς που, στο γύρισµα του χρόνου, δεν ήταν σπίτι τους αλλά στη δουλειά τους,επειδή εκείνη την ώρα είχαν βάρδια;Μήπως ξεχνάµε τον Πακιστανό που, στο γύρισµα του χρόνου, στριµωχνόταν µαζί µε άλλους 15 σεένα άθλιο σπίτι στα Πατήσια.Μήπως ξεχνάµε τον άρρωστο στο κρεβάτι του Ευαγγελισµού που, στο γύρισµα του χρόνου,ψηνόταν στον πυρετό;Μήπως ξεχνάµε τον φυλακισµένο που, πίσω από τις µπάρες, δεν προσδοκά τίποτα;Μήπως τελικά ξεχνάµε τον Χριστό, που γεννήθηκε για όλους αυτούς;Ουφ! Πολύ κουραστικές σκέψεις,Ας πάω να χλαπακιάσω έναν κουραµπιέ...∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  28. 28. 44 µήνες blogging… 28Τί πάει να πει "ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΜΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ" ;Την ακούγαµε αυτή τη φράση συχνά κατά τη διάρκεια της προεκλογικής καµπάνιας για την ηγεσίατης Ν∆: "η Ν∆ είναι κόµµα εξουσίας"Το ίδιο ακούγαµε και από στελέχη του ΠΑΣΟΚ πριν τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου: "το ΠΑΣΟΚείναι κόµµα εξουσίας".Τί σηµαίνει "κόµµα εξουσίας"; Ότι προετοιµάζεται για να κυβερνήσει τον τόπο; Ότι έχειυλοποιήσιµες προγραµµατικές θέσεις; Ότι έχει στελέχη µε εµπειρία παραγωγής έργου;Φοβάµαι πως η βασική ερµηνεία είναι διαφορετική. Αν συνδυάσουµε τη φράση "είµαστε κόµµαεξουσίας" µε τη φράση "το κόµµα µας πρέπει να στοχεύσει στην ανάκτηση/διαχείριση τηςεξουσίας", καθώς η δεύτερη σχεδόν πάντα συνοδεύει την πρώτη, τότε τα συµπεράσµατα είναιδιαφορετικά.Από τη στιγµή που η "εξουσία" γίνεται στόχος, δηλαδή ισοδυναµεί µε τρόπαιο ενός αγώνα, τότεκαταλαβαίνουµε ότι τα κόµµατα αντιλαµβάνονται την εξουσία ως ένα αγαθό προς Ι∆ΙΟΝ ΟΦΕΛΟΣ:"θέλω την εξουσία, όχι για να διακονήσω το λαό, αλλά επειδή έβαλα στόχο και αγωνίστηκα για νατην καταλάβω".Εκείνο που παραµερίζεται στον στόχο της εξουσίας είναι ότι ο πραγµατικός στόχος ∆ΕΝ µπορείποτέ να είναι η κατάληψή της, αλλά η έκφραση της λαϊκής βούλησης. Ο λαός επιλέγει τονκυβερνήτη του. Άρα, ∆ΕΝ µπορείς να στοχεύεις στο να τον εξουσιάσεις, αλλά στο να τονενηµερώσεις, όσο καλύτερα µπορείς, για την δική σου πρόταση. Από εκεί κι έπειτα, ό,τι αποφασίσειο λαός είναι σεβαστό: αν διαλέξει το κόµµα Α, τότε το κόµµα Β δεν µπορεί σε καµία περίπτωση νανοιώθει "ηττηµένο". Σε µια απόφαση του λαού, δεν υπάρχουν νικητές: ο λαός επιλέγει, και τοθέµα τελειώνει εκεί.Η διαφορά είναι πολύ λεπτή. Για παράδειγµα, αν θέλεις να αγοράσεις ένα αυτοκίνητο, και έχεις ναδιαλέξεις ανάµεσα σε ένα Toyota και ένα Ford, εάν επιλέξεις τη Ford, η Toyota δεν µπορεί νανοιώθει ηττηµένη. Έκανες µια επιλογή, µε βάση τα κριτήριά σου.Αν όµως η Toyota είχε βάλει "στόχο" να κερδίσει οπωσδήποτε την "ψήφο" σου, τότε σίγουρα θανοιώσει ηττηµένη, γιατί δεν αποσκοπούσε στο να σε διακονήσει/υπηρετήσει αλλά στο να σεεξουσιάσει.Άρα, ο αγώνας για "κατάληψη της εξουσίας", αντί για τον αγώνα για "ενηµέρωση και διακονία τουλαού", γίνεται πάντα για ίδιον όφελος του εκάστοτε κόµµατος. Όφελος που θα προκύψει από τηνδιαχείριση της εξουσίας.Πριν 2000 χρόνια, κάποιος Άλλος προσπαθούσε να κερδίσει την "ψήφο" µας: την καρδιά µας. ∆ενέβαλε στόχους. Είπε: "όστις θέλει, οπίσω µου ελθείν". ∆εν έκανε εγγραφές µελών. Απλά δίδασκεκαι θεράπευε. ∆εν ένοιωσε νικηµένος όταν Σταυρώθηκε, ούτε νικητής όταν Αναστήθηκε. ∆ενεξουσίασε, διακόνησε.Μπορούν τα "κόµµατα εξουσίας", άραγε, να γίνουν "κόµµατα διακονίας";∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  29. 29. 44 µήνες blogging… 29Τελικά ο Έλληνας ∆ΕΝ έχει ΑΙΣΘΗΣΗ του ΧΩΡΟΥΠερπατά στο πεζοδρόµιο και προτιµά να "τρακάρει" µε αυτόν που έρχεται από απέναντι, παρά νακάνει λίγο δεξιά.Οδηγεί µε το αυτοκίνητό του και δεν παίρνει είδηση ούτε το αµάξι που είναι δίπλα του, ούτε τοµηχανάκι που ετοιµάζεται να του µπεί σφήνα, ούτε το αυτοκίνητο στη διασταύρωση πουετοιµάζεται να του κόψει το δρόµο.Κατεβαίνει στις κυλιόµενες σκάλες του ΜΕΤΡΟ και θρονιάζεται φαρδύς-πλατύς στην αριστερήπλευρά της σκάλας, αδιαφορώντας για τους από πίσω του, που έχουν πάρει την αριστερή πλευράεπειδή βιάζονται και θέλουν να περπατήσουν στις κυλιόµενες.Κάθεται µε τον κολητό του στη µέση ενός στενού πεζοδροµίου και πιάνει κουβεντούλα, ενίοτεχειρονοµώντας, και δεν παίρνει είδηση ότι έχει κόψει την κίνηση των πεζών.Παρκάρει το αµάξι του όπου βρει: σε διασταυρώσεις, σε διαβάσεις πεζών, επάνω σε στενάπεζοδρόµια, σε δρόµους ταχείας κυκλοφορίας. Όταν παρκάρει σε κανονικές θέσεις πάρκινγκ, θαπιάσει θέσεις για δύο αυτοκίνητα επειδή βαριέται να κάνει λίγο µπρός-πίσω.Ο Έλληνας είναι σίγουρος ότι ΟΛΟΣ ο διαθέσιµος χώρος του ανήκει δικαιωµατικά, και ότι όλοι οιάλλοι είναι υποχρεωµένοι να παραµερίσουν ή να εξαφανιστούν.∆εν ξέρω αν είναι θέµα εγωκεντρικής νοοτροπίας, ελλειπούς παιδείας, ή ελαττωµατικώναισθητηρίων γεωγραφικού προσανατολισµού.Το σίγουρο είναι ότι είµαστε 10 εκατοµµύρια Έλληνες, που ζει ο καθένας µας στη "δική του"Ελλάδα.∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved
  30. 30. 44 µήνες blogging… 302 Ευρώ για ΕΚΕΙΝΟΝ, ή 2 Ευρώ για τον ΠΑΚΙΣΤΑΝΟ τωνΦαναριών;Σήµερα πηγαίνοντας στη δουλειά το πρωί, σταµάτησε στο ίδιο φανάρι, στη διασταύρωσηΚαποδιστρίου και Ηρακλείου στη Νέα Ιωνία. Εκεί πάντα τον πιάνει κόκκινο. Εκεί ήταν και ο ίδιοςΠακιστανός που καθαρίζει παρµπρίζ, στο ίδιο φανάρι, µήνες τώρα.Ο Πακιστανός δεν χρειάζεται να τον ρωτήσει, κάθε φορά που τον βλέπει: πιάνει αµέσως δουλειά.Και αυτός, όλο και κάτι του δίνει.Αυτή τη φορά, άνοιξε το πορτοφολάκι του, όσο ο Πακιστανός καθάριζε, και είδε µέσα κάτι κέρµατατου 1 Ευρώ και των 2 Ευρώ. Η πρώτη του σκέψη ήταν να του δώσει το 1-ευρω.Όµως, χωρίς να ξέρει γιατί, µια σκέψη καρφώθηκε στο µυαλό του: "το 2-ευρω ποιός το χρειάζεταιπερισσότερο; Εγώ ή ο Πακιστανός;"Χωρίς να το πολυ-ταλαιπωρήσει, έπιασε το 2-ευρω και το έδωσε στον Πακιστανό.Η απάντηση ήταν ένα τεράστιο χαµόγελο και ένα "ευκαριστώ πάρα πάρα πολύ".Το φανάρι έγινε πράσινο, έβαλε ταχύτητα, αποµακρύνθηκε. Και στο δρόµο σκεφτόταν: "Πότε ήτανη τελευταία φορά που µου χαµογέλασε µε τέτοια καλοσύνη κάποιος Έλληνας; Πότε ήταν ητελευταία φορά που χαµογέλασα εγώ σε κάποιον άλλον; Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπαευχαριστώ σε κάποιον;"Το αυτοκίνητο συνέχισε το δρόµο του. Απάντηση δεν πήρε...∆ηµήτρης Θανασάς  All Rights Reserved

×