η ομότιμη προοπτική

περιεχόμενα 1 ο μέρος: κινήματα που απαιτούσαν 2 ο μέρος: κινήματα που δημιουργούν 3 ο μέρος: η υπόσχεση των Κοινών 4 ο μέρος: επίλογος

1 ο μέρος κινήματα που απαιτούσαν

Καρλ Μαρξ (1818 – 1883)

εκμετάλλευση παραλογισμός ανελευθερία σχέσεις παραγωγής αλλοτρίωση πάλη των τάξεων αποξένωση

επαναστάσεις αντιστάσεις

Χέγκελ : “ η πρόοδος της ανθρωπότητας δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η πρόοδος της συνειδητοποίησης της ελευθερίας ”

2 ο μέρος κινήματα που δημιουργούν

το πλήθος δημιουργεί βασισμένο σε ένα ήθος συνεργασίας, σεβασμού κι αλληλεγγύης

μέσα παραγωγής (διαδίκτυο, κώδικας, τεχν. επικ., γνώση) η ομότιμη παραγωγή τρίτος τρόπος παραγωγής πέρα από το χρηματικό κέρδος, την καταπίεση, τον ανταγωνισμό και τις ιεραρχίες ελεύθερη συνεργασία αξία χρήσης / κοινό αγαθό

η ομότιμη παραγωγή όχι «οικονομία δώρων» αλλά «οικονομία Κοινών»

η ομότιμη διακυβέρνηση η παραγωγή διευθύνεται άμεσα από την ίδια την κοινότητα και όχι από μια εταιρική ιεραρχία ή την αγορά: ο τρόπος διακυβέρνησης των ομότιμων εγχειρημάτων ονομάζεται ομότιμη διακυβέρνηση

η ομότιμη ιδιοκτησία τα προϊόντα είναι ελεύθερα διαθέσιμα μέσω νέων καθεστώτων κοινής ιδιοκτησίας που δημιουργούν ένα νέο θεσμικό πλαίσιο ιδιοκτησίας και χρήσης: η ομότιμη ιδιοκτησία είναι μία τρίτη μορφή ιδιοκτησίας διαφορετική από τις παραδοσιακές μορφές ιδιοκτησίας

Η ατομική ιδιοκτησία έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά: είναι προσωπική αλλά είναι και αποκλειστική, δηλαδή δηλώνει «ότι είναι δικό μου, δεν είναι δικό σου». Η κρατική ιδιοκτησία αποτελεί συλλογική ιδιοκτησία αλλά παραμένει αποκλειστική. Δηλώνει ότι το αγαθό «είναι δικό μας» αλλά τα άτομα δεν έχουν σχεδόν καμιά κυριαρχία σ' αυτό, γιατί, ενώ προέρχεται από εμάς, συνήθως ελέγχεται από μια γραφειοκρατική ιεραρχία ή ένα αντιπροσωπευτικό σώμα

Η φύση των αγαθών αυτών κάνει τον ανταγωνισμό μεταξύ των ανθρώπων ανούσιο και την αποκλειστική τους ιδιοκτησία οπισθοδρομική. Αν οι μορφές αποκλειστικής ιδιοκτησίας κυριαρχούν σε έναν υλικό κόσμο όπως αυτός της βιομηχανικής κοινωνίας, οι μη αποκλειστικές μορφές ιδιοκτησίας τείνουν να επεκταθούν και να κυριαρχήσουν στον μετα-υλικό κόσμο της μετα-βιομηχανικής κοινωνίας

3 ο μέρος η υπόσχεση των Κοινών

πληροφοριακά κοινά φυσικά κοινά σε αφθονία: όσο περισσότερο χρησιμοποιούνται, τόσο πιο ωφέλιμα για το κοινωνικό σύνολο σε σπανιότητα: η κατάχρηση τους οδηγεί στην «τραγωδία των Κοινών»

καινοτομία έρευνα εκπαίδευση βιωσιμότητα βασικό εισόδημα πολιτισμός εναλλακτικές οικονομίες

Η ανάγκη ενός εναλλακτικού πολιτικού αγώνα, αυτόν της θεσμοθέτησης και ενδυνάμωσης της σφαίρας των Κοινών

4 ο μέρος Επίλογος P2P και Ουτοπία

Παίζει το βίντεο « P2P και Ουτοπία» από http://www.vimeo.com/2308689

βιβλιογραφία Barnes, P., (2006), Capitalism 3.0: A Guide to Reclaiming the Commons , San Francisco: Berrett-Koehler Publications. Bauwens, M., (2005), The Political Economy of Peer Production , Ctheory Journal. Benkler, Y., (2006), The Wealth of Networks: How Social Production Transforms Markets and Freedom , New Haven and London: Yale University Press. Hegel, G.W.F., (1991), The Philosophy of History , μετάφραση στα Αγγλικά Sibree, J., N ew York: Prometheus Books. Marcuse , H erbert, (1967), The end of Utopia , in: Five Lectures: Psychoanalysis, Politics, and Utopia ; trans. Jeremy Shapiro and Shierry Weber (Boston: Beacon, 1970), 62-81. Wilde, Oscar, (1963), The Works of Oscar Wilde , Spring Books .