• Save
Konformazioa
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Konformazioa

on

  • 2,113 views

Fabrikazio-prozesuen barruan, piezen konformazioa

Fabrikazio-prozesuen barruan, piezen konformazioa

Statistics

Views

Total Views
2,113
Views on SlideShare
1,958
Embed Views
155

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

1 Embed 155

http://www.arizmendikoop.net 155

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Konformazioa Konformazioa Presentation Transcript

  • KONFORMAZIOA Analisia eta aukeraketa
  • Piezak egiteko prozedurak
    • Piezak egiteko garaian faktore batzuk kontutan izatea ezinbestekoa da, prozedura bat edo beste bat aukeratu aurretik:
    • Prezioa.
    • Doitasuna.
    • Forma geometrikoa.
    • Pieza egiteko azkartasuna.
    • Materiala.
    • Pieza kopurua.
    • Eduki behar dituzten ezaugarri mekanikoak.
  • Piezen konformaziorako prozedura ohikoenak:
    • Galdaketa.
    • Ebaketa eta deformazioa.
    • Soldadura.
    • Txirbil harroketa.
    • Beste prozedura batzuk.
  • Galdaketa
    • Egin nahi den piezaren forma ematen dion hondarrezko, buztinezko, metalezko eta material sintetikozko hutsunedun molde deituriko ontzira likido eran metala sartzean datza metalen galdaketazko konformazioa.
    • Ontzia hondarrezkoa bada moldaketa deritzo eta ontzia metalezkoa bada maskorrezko (coquilla) moldaketa.
  • Galdaketaren erabilpena
    • Tamaina handi eta forma konplexua duten piezak egiteko.
  • Galdaketazko konformazioan erabiltzen diren metalak
    • Erabiltzen diren materialek izan behar dituzten bi ezaugarri nagusienak; urtugarritasun eta isurgarritasun handia izatea dira.
    • Lortzen den produktuak erresistentzia altua, korrosioarekiko erresistentzia, bibrazioak xurgatzeko ahalmena,... izan beharko du.
    • Erabiltzen diren material ohikoenak:
    • - Burdinurtuak, altzairuak, letoiak, brontzeak, aluminio aleazioak dira.
  • Areazko galdaketa_Moldeaketa
    • Kontutan izan beharko ditugu fase hauek:
    • Modeloen diseinu eta fabrikazioa (material ohikoenak: egurra, plastikoa, letoia, burdinurtua,...).
    • Erabilitako arearen ezaugarriak (silizio eta aluminak, arzilla): ezetasun maila, silize eta arearen proporzioak, alearen forma eta tamaina.
    • Arearen ezaugarriak hobetzeko aglutinante (olio, dextrina eta erretxin sintetikoak) eta errebestimenduak (hauts karbonosoak-grafitoa) gehitzen zaizkie.
  • Areazko galdaketa_Moldeaketa
    • Moldeaketan oso elementu garrantzizkoak izango dira bebederoak eta rebosaderoak.
    • Bebederoen helburua kargak bertatik egitea izango da, eta rebosaderoena berriz gasak bertatik ateratzea, soberan dagoen karga ateratzea eta ahal den neurreian pieza uniformeki hozten joatea, lodiera handiko guneetan.
  • Arren (matxoen) moldeaketa
    • Galdatu beharreko piezek zuloak eta hutsuneak baditu, matxoak erabili beharko dira metal-urtuak zati horiek bete ez ditzan.
    • Matxoak areazkoak izaten dira, bainan areari aditibo batzuk gehitzen zaizkio, forma eman eta gero labeetan berotzen baitira (egosi) ondoren handik aterata nahiko gogorrak izanik.
    • Matxo hauen areak: Silize askoko areak dira, arzilla kopuru gutxikoak ( %2 gehienez) eta aditiboak ( linazazko olioak, grafitoak,...).
  • Maskorrezko galdaketa (Coquilla)
    • Serie handiak egin behar direnean, moldea areazko erabili beharean, molde metalikoak izango dira.
    • Maskorra normalean bi atalez osatua egongo da: moldearen gorputza,lortu nahi den piezaren kanpoko forma izango duena eta matxoak edo nukleoa piezaren barruko zatiei forma emango diena.
  • Maskorrezko galdaketa (Coquilla)
    • Kontutan izan beharko dira erabilpen kondizio batzuk:
    • Erabili beharreko lubrikatzailea.
    • Metalaren kolada tenperatura.
    • Maskorra mantendu beharreko tenperatura.
    • Koladaren forma eta abiadura.
    • Nukleoaren hozketa.
    • Desmoldeaketa ordena.
  • Maskorrezko galdaketa - Abantailak
    • Areazko galdaketan baino prezisio dimentsional handiagoa lortzen da.
    • Kontrakzio lineal txikiagoa, kokilla bera ere dilatatzen baita.
    • Fundizioan bertan espazio eta manipulazio txikiagoa.
    • Fabrikazio ekonomikoagoa egin beharreko pieza kopurua handia bada (desabantaila kokillaren prezio altua).
  • Galdaketazko konformazioan lortutako piezen kalitateak
    • Lortutako piezen gainazalaren itxura gehienetan zakarra izaten da. Galdaketa prozeduraren ondoren mekanizaketak egitea ohikoa izan da.
    • Dena den gaur egun asko hobetu dira hauen akabera mailak zuzenean bukatutako piezak lortzeko ( Hobekuntzak prozeduran, material aleazioetan,...).
  • Galdaketa_kontrakzioak
    • Galdaketa egiterakoan kontutan izan beharko dugu diseinatu behar dugun piezak dimentsio handiagoak izan beharko dituela ondoren piezak hoztean jasango dituen kontrakzioen ondorioz lortu nahi dugun dimentsioak izan ditzan.
  • Galdaketazko konformazioan lortutako piezak
  • Hautsen metalurgia_sinterizazioa
  • Hautsen metalurgia_sinterizazioa
    • Metalak hauts fin-fin bihurtuz eta ondoren molde egokietan eta tenperatura zehatz batean konprimituz lortutako piezak dira.
    • (Berotze tenperatura elementu urtugarrienaren urtze tenperatura baino txikiagoa da).
  • Sinterizazioa
    • Hautsen metalurgia edo sinterizazioa 3 faseetan egiten da.
      • Hautsak sortu.
      • Konpresioa hotzean.
      • Sinterizazioa.
      • Azken bi eragiketa hauek fase berean egiten bada kasu horretan berotako konpresioa deritzo.
  • Hautsen metalurgiaren erabilpena
  • Hautsen metalurgian erabiltzen diren materialak
    • Metalikoak eta ez metalikoak. Oso hauts finean bihurtuta erabiltzen dira materialak, (metodo kimiko edo mekanikoen bidez).
    • Gehien erabilitakoak:
    • - Burdina eta kobrea.
    • - Wolframio, Mo, Fe, Ni, Co.
    • - Kobrea.
    • - Burdina, Nikela.
  • Hautsen metalurgiaz lortutako piezen kalitateak
    • Lortutako gainazal akaberak ez dira kalitate handikoak izaten. Dena den dimentsioei dagokienez, pieza nahiko doituak lortzeko ahalmena.
    • Ohikoak dira artezketako eragiketak piezak beharrezkoak dituen akabera mailak lortzeko. Bestalde tratamendu termikoak egitea ere ohikoa da: tenplea, iraoketa, zementazioa, nitrurazioa. Baita korrosioaren aurkako gainazal tratamenduak.
  • Hauts metalurgiaren limitazioak
    • Prozedura honek hainbat muga dauzka:
    • - Piezaren forma konplexua-indarrak.
    • - Piezen dimentsioa- prentsen indarrak.
    • - Beste prozedura batzuk baino propietate mekaniko eskasagoak (galdaketa, mekanizazioa).
    • - Matrizen prezio garestia.
  • IJEZKETA
  • IJEZKETA
    • Kontrako noranzkoan biratzen duten eta bata bestearen gainean jarririk dauden bi arrabolen artean masa bat deformatzean datza ijezketa.
  • IJEZKETA
    • Hotzetako edo berotako ijezketa egin daiteke.
    • Hotzetako ijezketa giro-tenperaturan burutzen da, deformatzean garraztasuna sortuz, ijezketako prozedurarekin jarraitzeko ezinbestekoa da suberaketa bat egitea, bestela materialak deformazioaren ondorioz pitzadurak izango lituzke.
  • IJEZKETA
    • Ijezketa trenetan egiten da.
  • Ijezketa trenak
    • Hauek laminadore batzuez osatua dago, materiala aurrera joan ahala progresiboki bere sekzioa eraldatzen doa.
    • Laminazio trenak lerrokatutakoak, kontinuoak, semikontinuoak edo “Cros Country” izan daitezke, hauek hartzen dituzten disposizioen arabera.
    • Ezagunenak:
    • - Desbastatzeko trenak.
    • - Palankillazko trenak.
    • - Fermachine trenak.
    • - Tren estrukturalak.
    • - Tren komerzialak.
    • - Xafletarako trenak.
  • Lortzen diren produktuak erdilandu komertzialak dira.
  • Tenkaketa edo tiraketa
    • Material harikorrak luzatzeko erabiltzen den prozedura da, materiala zulo kalibratu batzuen bidez pasata, hauei “hilerak” deitzen zaie.
  • Tenkaketa eta trefilaketaren arteko desberdintasunak
    • Bi prozedurak funtsean berdinak dira desberdintasun hauek dituztelarik:
    • Erabiltzen den materialean dimentsioei dagokionez:
    • D > 10mm tenkaketa , D < 5-8 mm trefilaketa
    • Eragiketaren helburua:
    • Tenkaketa: kalibratu, gogortu, forma egokia eman.
    • Trefilaketan: materiala txikitu-harian bihurtu.
    • Eragiketan (fase kopuruan):
    • Tenkaketa_ pasada bakarrean egiten da.
    • Trefilaketa_ pasada batzuetan progresiboki lortzen da haria.
  • Erabili ohi diren materialak
    • Materiala harikorra ( “dúctil”) izan behar da.
    • Trakzio erresistentzia nahikoa trakzio indarraren eraginez hautsi ez dadin.
    • Kalitatezkoa: uniformea konposizioan eta egituran.
    • Karbono altzairuak, altzairu aleatuak, kobreak, letoiak, aluminio eta bere aleazioak eta magnesioa eta bere aleazioak.
  • TREFILAKETA
  • TREFILAKETA
    • Trefilaketaren helburua alanbrea lortzea da.
    • Erabiltzen diren materialak tenkaketaren berdinak dira.
    • Trefilaketa eragiketa hauetaz osatzen da:
    • - Prestatzeko eragiketa: zorrozketa, dekapaketa.
    • - Trefilaketako eragiketa.
    • - Akaberako eragiketak: Mozketa, Suberaketa eta leunketa.
  • TREFILAKETA
  • XAFLAREN HOTZETAKO KONFORMAZIOA
  • XAFLAREN HOTZETAKO KONFORMAZIOA
    • Azken urteetan konformazioko prozedura hauek izugarrizko indarra hartu dute, produktu batzuen haskuntzari esker: abiazioa, automozioa, elektrodomestikoak,...
    • Abantail hauek ditu:
    • - Ekonomia.
    • - Ezaugarri mekaniko uniformeak.
    • - Piezen akamera maila altua.
    • Lehengaia: kalitatezkoa, lodiera eta ezaugarri mekaniko uniformekoa.
  • Materialak
    • Altzairuzko xaflak F-111.
    • Aluminio eta Al aleazioziko xaflak.
    • Letoizko xaflak.
  • Eragiketa ohikoenak
    • Punzonaketa eta trokelaketa.
    • Tolestaketa eta kurbaketa.
  • Eragiketa ohikoenak
    • Enbutizioa.
    • Tenkaketa.
  • Punzonaketa eta trokelaketa
    • Xafla batetatik prentsa baten laguntzaz, talka baten ondorioz, xaflari eragiten zaion mozketa bat da, utillaje baten laguntzaz. Utillaje hau matriz eta punzoi batez osatua dago .
  • Punzonaketa eta trokelaketa
    • Atal nagusienak:
    • 1_“Placa Portamatriz”
    • 2_“Matriz de corte”
    • 3_ “Guías”
    • 4_ “Extractor guía”
    • 5_ “Tope”— “Punzones”
    • 6_ “Brida”
    • 7_ “Placa de apoyo”
    • 8_ “Placa portapunzones”
    • 9_ “Vástago”
  • Punzonaketa eta trokelaketa
  • TOLESTAKETA- KURBAKETA
    • Deformaziozko eragiketa, xaflak ez du bere lodieran aldaketarik izango.
    • Punzoiak proiektatzerakoan xaflak izango duen konportamendu elastikoa kontutan izan beharko da.
    • Kasu batzuetan tolestaketa fase eta orden jakin batean egin beharko da nahi den produktua lortu ahal izateko.
  • TOLESTAKETA- KURBAKETA
    • Tolestaketa eta kurbaketaren desberdintasun handiena punzoi-matrizak duen forma da.
  • TOLESTAKETA- KURBAKETA
    • Kurbaketa
    • Arrollaketa
  • Tolestu beharreko pieza baten desarroiloa_ fibra neutroa
    • Fibra neutroa: fibra honek ez du ez trakzio indarrik eta ez konpresio indarrik jasaten. Esan daiteke xaflak bere barnean jasaten dituen trakzio eta konpresio indarren muga dela. Xafla baten haserako dimentsioak kalkulatzeko fibra honen dimentsioak hartu behar dira kontutan. Fibra honen posizioa erdi alden dago bainan xaflaren lodiera handitzen doan heinean bere posizioa barruago aurkitzen da.
  • ENBUTIZIOA
  • ENBUTIZIOA
    • Enbutizioaren helburua xafla bat ontzi baten itxurako pieza batean bihurtzea da.
    • 3 elementuz osatua dago: Matriza, Punzoia eta zapalgailua (pliegeak saihesteko).
  • HOZKAKETA
  • HOZKAKETA_Tornu enbutizioa
    • Tornuan egiten da, erraminta bezela gailu berezi bat erabiliaz. Honek piezak biratzen duen bitartean presioa egiten du piezarengan hau deformatuz eta nahi dugun forma sortuaz.
  • LAUTZEKO MAKINA ARRABOLADUNA
    • Makina hauek ijezketako prozesuetan erabiltzen dira, xaflari kurbatura eta alabeoak kentzeko, ez da xaflaren deformazio gehiago bilatzen baizik eta ahal den zuzenena bihurtzea.
  • FORJAKETA
  • FORJAKETA
    • Prozesu hau pieza berkristalizazioko tenperaturatik gora dagoenean golpe edo presioaren bidez pieza deformatu eta nahi diogun forma ematean datza. Tenperatura horretatik gora metala oso errez deformatzen da eta gainera deformazio horren ondorioz ez da garraztasunik sortuko.
    • Forjaketan bi motatako lanak egiten dira:
    • - Amaierako piezak, prozesu honen bidez pieza amaituak lortuko ditugu.
    • - Arbastaketa piezak, forjaketaren bidez forma nagusiena emango diogu piezari eta mekanizaketan bukatuko da.
  • FORJAKETA
    • Prozesu honen bidez materialak ezaugarri mekaniko hobeak lortzen ditu, honi esker mikroegitura, “sopladura”, segregazio eta dentritak txikitu egiten baitira, honetaz gain zuntzak hobeto orientatuak sortzen dira.
  • FORJAKETA_Materialak
    • Orokorrean esan daiteke metalak plastikoak izanik orokorrean denak direla forjagarriak, kontutan izanik aleazio elementu batzuk forjagarritasun hori mugatzen dutela. Orokorrean altzairuak forjagarriak dira, berkristalizazio tenperaturan(austenita), bainan giro tenperaturan zementita asko badute ez dira oso forjagarriak. Burdinurtuak berotan ere ez dira forjagarriak tenperatura horretan zementita osagaia azaltzen baitzaie.
    • Forjagarriak dira: kostrukzioko C altzairuak, Kobre, Aluminio, Magnesio eta bere aleazioak.
  • FORJAKETA_Materialak
  • FORJAKETA_Ziklo termikoa
    • Forjaketa tenperaturara berotu.
    • Forjaketako eragiketa (deformazioa).
    • Metalaren hozketa giro tenperaturara (airean, altzairua aleatua ez den kasuetan bestela labean).
  • FORJAKETA_makinak
    • Martinete a Prentsa exzentrikoa
  • ESTANPAZIOA
  • ESTANPAZIOA
    • Prentsa edo martinete baten bidez konpresioko indar bat eragiten zaio material bati, hau bi molde artean zanpatu eta nahi dugun forma lortuz. Molde hauei estanpak deitzen zaie. Eragiketa hau berotan egiten da.
  • Estanpazioa_estanpa
    • Aurreko forma definitu (preforma).
    • Distribuzio razionala goiko zein beheko estanpen artean (pieza simetrikoa balitz simetria planoa).
    • Piezaren irteera.
    • Bizarren aurreikuspena.
    • Estanpak serietan.
  • Estanpak_material_prozedurak
    • Estanpak egiteko erabiltzen dugun materialak ezaugarri hauek izan beharko ditu: Konpresioarekiko erresistenteak, talkarekiko erresistenteak, higadurarekiko erresistenteak, Tenperatura altuetan erresistenteak. Ezaugarri guzti hauek altzairu aleatuek betetzen dituzte.
    • Estanpak egiteko prozedura ohikoenak: sarpenezko elektrohigadura eta abiadura handiko fresagailuak.
  • ESTANPAZIOA
  • EXTRUSIOA
    • Presioaren eraginpean materiala hutsune batetik pasa arazten da honen forma aldatuz. Txurroak egiteko prozedurarekin konpara dezakegu. Prozedura honen bidez perfilak eta tutuak ekoizten dira. Eragiketa hau bai hotzean eta berotan egin daiteke.
  • EXTRUSIOA_Hotzean
    • Materialak punzoiarekiko hartzen duen norabidearen arabera extrusioa zuzena edo alderantzizkoa izan daiteke. Normalean tutuak.
  • EXTRUSIOA_Berotan
    • Materiala berkristalizaziotik gora berotu eta punzoi baten bidez matriz batetik pasa arazten da, interesatzen zaigun forma lortuz. Berotako extrusioa askoz zabalduagoa dago hotzetako baino, beraz extrusioaz hitzegitean normalean berotan hitzegiten dela suposatzen da.
  • EXTRUSIOA_Materialak
    • Material erabiliena beruna da. Honetaz gain erabiltzen dira ere: Sn, Ni, Cu, Al, altzairu gozo erdoilgaitzak,...
    • Erabili beharreko Tenperatura_Abiadura_Presioa
  • SOLDADURAZKO KONFORMAZIOA
  • SOLDADURA_Definizioa
    • Bi pieza metaliko lotzeko prozedura da. Hau material aportazioarekin edo gabe egin daiteke.
    • - Soldadura Heterogeneoa= 2 materialak desberdinak (edo aportazioko material desberdina).
    • - Soldadura Homogeneoa = soldaduran parte hartzen duten materialak antzekoak direnean.
    • - Soldadura Autogenoa = aportaziorik gabe egiten den soldadura da.
  • Soldadura motak
    • Soldadura normalean beroaren ondorioz lotu nahi ditugun guneak urtu eta ondoren bat egiten dute. Bero hori era desberdintan sortzen delarik: su-garra, arku elektrikoa, besteak.
  • Soldadura Oxiazetilenikoa
    • Kau honetan beroa sugar baten bidez lortzen da_Oxigeno eta Azetilenoaren arteko konbustioaren bidez, hau soplete baten bidez egiten da. Normalean material aportazioarekin egiten da.
  • Soldatzeko moduak
  • Soldatzeko moduak
  • Soldatzeko moduak
  • Soldaduran akatsak
    • Penetrazio falta_fusio osatugabea.
    • Pegadurak_aportazio metala funditu gabe itsatsitakoa (soldadura faltsua).
    • Oxidazio eta erreketak_ sugar desegokia.
    • Sopladurak eta Kokerak_sortzen diren hutsuneak (sortutako gasen bidez).
    • Deformazioak_ dilatazio desberdinak.
    • Barne tentsioak.
  • OXIKORTEA
    • Helburua pieza zulatzea eta ebakitzea. Aportaziorik gabekoa.
    • Oxikortea gertatzeko:
    • - Metalaren oxidazioa exotermikoa.
    • - Metalaren inflamazio tenperatura urtze tenperatura baino bajuagoa izatea.
    • - Oxidoaren fusio tenperatura metalarena baino altuagoa izatea.
    • Baldintza hauek betetzen dira Karbono altzairu eta aleatutako batzutan. Dena den prozedura berezi batzuen bidez, Burdina eta Cu moztu daitezke.
  • ARKU BIDEZKO SOLDADURA ELEKTRIKOA
    • Beroa arku elektriko baten bidez sortzen da, hau polaridade desberdineko elektrodoen artean ematen da.
  • ARKU BIDEZKO SOLDADURA ELEKTRIKOA
    • Bi poloetatik (pieza eta elektrodoa), korronte elektriko altu bat pasa arazten da. Biak kontaktuan ez daudenez, bien artean erresistentzia hadiaren ondorioz hauen arteko hutsunea ionizatu egiten da airea konduktorea bihurtuz, ondoren korronteak saltatu egiten du materiala berotuz eta urtuz. Hau korronte jarrai edo alternoaren bidez gerta daiteke, bigarren kasu honetan arkua mantentzea zailagoa suertatzen delarik (bainan momentuoro pi poloek polaritate desberdina izan beharko dute).
  • ARKU BIDEZKO SOLDADURA ELEKTRIKOA
    • Soldadura elektrikoan ezinbestekoa da bi polariteteen artean distantzia jakin bat mantentzea, bestela elektrodoa piezan pegatuko zaigu bainan ez dugu soldatuko. Bestalde haseran soldatzen hasi aurretik Elektrodoa zebatu egin beharko da; kontaktua bilatu txispa saltatu eta airea ionizatu dadin.
    • Soldadura honetan kontutan eduki beharrekoak izango dira:
    • - Elektrodoak.
    • - Energia sorgailuak.
  • Elektrodoak
    • Elektrodoak aportazioko materialaz gain estaldura berezi bat dute; honi esker, arkua errezago gertatzen da sustantzia ionizatzaileak baititu eta honela arkua estableagoa bihurtuz. Bestalde soldaduraren ezaugarriak hobetzen ditu, Kordoiaren gainean babes moduko bat sortzen baitu honela oxidaziotik babestuz.
    • Elektrodoak arautuak
    • dira.
  • Elektrodoak
    • Elektrodoak arautuak dira. Bai aportazio metalaren arabera edo estalduraren arabera.
  • ATMOSFERA BABESTUAN EGINIKO SOLDADURA
    • TIG ( Tungsten Inert Gas) . Atmosfera inertean (Argoia edo Helioa) eginiko soldadura, elektrodoa (Tugstenoa) kontsumitzen ez delarik.
    • MIG ( Metal Inert Gas) . Atmosfera inertean eginiko soldadura, elektrodoa kontsumitzen delarik.
    • MAG (Metal Active Gas) . Gasak kasu honetan soldaduran parte hartzen du, normalean CO 2 izaten da. Elektrodoa bai kasu honetan zain aurrekoan 0.8-1.6 mm diametrokoa izaten da metalezkoa eta kobrez estalitakoa. Metala material basearen antzekoa da eta erabilitako gasaren araberakoa.
  • Erresistentzia elektriko bidezko soldadura_ Puntu bidezko soldadura
    • Soldadura hau Joule efektuan oinarritua dago:
    • Q = 0.24 * I 2 * R * t
    • Korrontea erresistentzia elektriko txikiena duen puntutik pasako da, hau bi piezen arteko kontaktu puntua izanik. Korrontea puntu horretatik pasatzean puntua berotu eta materiala urtu eta eta soldatuko da.
  • Puntu bidezko soldadura
    • Soldatu beharreko piezak xaflak izaten dira. Soldadurak gune batzutan egiten dira, Puntu erara. Normalean makinatan soldatzen dira eta prozedura automatizatua dago. Oso azkarra.
    • Kontutan izan beharreko faktoreak:
    • - Korrontearen intentsitatea.
    • - Soldadura denbora.
    • - Elektrodoen arteko presioa.
  • ELEKTROHIGADURA
    • Elektrodo baten eta piezaren arteko txinpart-andana errepikatuak material-partikula txikiak aterata eragindako higaduraz baliatzen den prosedura.
  • ELEKTROHIGADURA
    • Arku elektrikoa korronte zuzeneko iturri batez sortzen da; material partikula txikiak polo positiboan harrotzen dira. Piezak polo positiboaren lana egiten du eta erramintak berriz polo negatiboarena. Mekanizatu nahi den hutsunearen forma eduki beharko du erramintak.
    • Bi elektrohigadura mota ezagutzen dira:
    • - Sarpenezkoa (penetración).
    • - Harizkoa (por hilo).
  • ELEKTROHIGADURA
    • Mekanizazio bidezko produkzioa ordezka dezake bi kasuetan:
    • Material oso gogorrak mekanizatzerakoan.
    • Hutsune oso txiki eta sakonak egiterakoan.
    • Elektrohigadurazko mekanizazioaren ezaugarriak:
    • - Korronte dentsitate oso handia.
    • - Tenperatura oso altuak elektrodo-pieza artean (10000ºC).
    • - Produkzioa 100 – 2000 mm 3 / min.
    • - Akabera oso onak artezketan baino hobeak.
    • - Bakarrik material metalikoen mekanizaziorako.
  • Sarpenezko elektrohigadura
    • Pasanteak edo pasanteak ez diren piezak lortzeko. Elektrodoak lortu nahi dugun hutsunearen forma bera.
  • Harizko elektrohigadura
    • Prozedura honen helburua pieza alderik alde forma jakin baten arabera moztea da.
  • Ultrasoinuen mekanizazioa
    • Bibrazio “Ultrasonoro” baten bidez hauts urragarri bat likidoan nahastuta, piezatik txirbil txikiak harrotzen ditu. Bibrazioak ekipo elektromekaniko batek sortzen ditu.
  • Ur zorrotada bidezko mekanizazioa
    • Materiala ur zorrotada baten ondorioz harrotzen da. Hau presio eta abiadura handian jaurtitzen delarik ( 300-400 Mpa , 600-900 m/seg).
    • Bokila oso garrantzitsua da, garai batean zafirozkoa gaur egun metalikoa.
    • Prozesu hau erabili da garbiketa lanak egiteko, baita bizarrak kentzeko eta material berezi batzuen mekanizaketarako: Ti, Zeramikak, plastikoa,...
    • Gaur egun ur zorrotadari Urragarri txikiak gehitzen zaizkio, honela efektiboagoa izanik.
    • Bokila errobot bati ezarrita oso forma konplexuak egin ditzakegu.
  • LASERRA
    • Sorgailu batean sorturiko energia-izpi bat da laserra. Sorgailuaren barneko gasaren molekulak kitzikatuz eta deskitzikatuz energia irradiatzen dute. Energia hori argi gisa agertzen da. Kolore bakarreko izpiz osaturik egoten da, eta lente baten bidez izpi guztiak puntu batean bilduz, puntu horretan energia handia izatea lortzen da.
    • Laserraren aplikazio eremu garrantzitsuena; ebaketa (urtuz), soldadura eta tratamendu temikoetan dauka.
    • Oharra: Aurkezpen honetan eskaneatu diren irudiak “Tecnología Mecánica y Metrotecnia” liburukoak dira. Ed: Donostiarra. J.M. Lasheras