DPE - European Parliament

∆ΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙ∆ΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΟΧΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ Πολυκεντρική περιφερειακή οργάνωση του πλανήτη Η Ε.Ε. αποτελεί το πλέον προωθηµένο παράδειγµα µιαςπολυκεντρικής περιφερειακής οργάνωσης του πλανήτη. Παράδειγµα γιατην Αφρικανική, την Νότιο Αµερικανική και άλλες περιφέρειες του. Ο άλλοςδρόµος είναι αυτός του παγκοσµιοποιηµένου χάους, της αυτοκρατορίας τουχάους και της ανθρώπινης οπισθοδρόµησης. Συναντώνται σ’ αυτήν οι παραδόσεις και οι δυνάµεις που µπορούν ναδείξουν έναν άλλο δρόµο για την παγκοσµιοποίηση. Τον δρόµο των λαών, τωνδικαιωµάτων, της ειρήνης, σε αντίθεση µε αυτόν της βίας, του πολέµου, τηςυποβάθµισης, των εργασιακών και περιβαλλοντολογικών σταθερών, τουαποκλεισµού λαών, κοινωνικών οµάδων, του ρατσισµού. Μπορεί νααποτελέσει ένα πρότυπο ∆ηµοκρατίας που θα στηρίζεται στιςευρωπαϊκές αξίες της Ελευθερίας, Ισότητας, Αδελφοσύνης, τηςκοινωνικής ∆ικαιοσύνης. Το ευρωπαϊκό οικοδόµηµα στηρίχθηκε σε µεγάλο βαθµό στιςελληνικές αξίες, στον ελληνικό πολιτισµό. Εκφράσθηκε στο προοίµιο τουΕυρωπαϊκού Συντάγµατος. Αυτό το στοιχείο αποτελεί µια µεγάληπρόσοδο, µια µεγάλη κληρονοµιά για τις πολιτικές δυνάµεις της χώραςπου παρουσιάζονται στο ευρωπαϊκό πεδίο. ∆υστυχώς όµως το αγνοούν.ΕΥΡΩΛΑΤΡΕΙΑ – ΕΥΡΩΕΧΘΡΟΤΗΤΑ: ΤΑ ΑΛΛΟΘΙ ΤΗΣΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ Στην χώρα µας εδώ και δεκαετίες παρουσιάζονται νεφελώδεις φανατικέςιδεοληψίες και αφηρηµένες διαιρέσεις των πολέµιων ή των λατρών της Ε.Ε., τηςίδιας της Ευρώπης. Αυτό όµως που αποκαλύπτει ένας απολογισµός τηςεικοσαετούς και πλέον, ευρωπαϊκής παρουσίας, είναι ότι απέχουµε πολύ από τιςευρωπαϊκές κατακτήσεις και επιδόσεις. Αυτό που ονοµάζεται ευρωπαϊκή

σύγκλιση. Η ευθύνη γι’ αυτό ανήκει τόσο στους πολέµιους όσο και στους λάτρεις τιςΕυρώπης. Τόσο η λατρεία όσο και η εχθρότητα αποτελούν άλλοθι µιαςκραυγαλέας εσωτερικής ελλαδικής ανεπάρκειας. Κρίνουν τις ικανότητεςτου ελληνικού πολιτικού προσωπικού που αποδεικνύονται µικρές. Έχουµε τηνπλέον ανεπαρκή πολιτική τάξη της Ευρώπης. Σ’ αυτό το πεδίο του απολογισµού και της σύγκρισης µε τιςεπιδόσεις άλλων ευρωπαϊκών χωρών θέλουµε να αναπτύξουµε τηνσυνοµιλία µας µε τους πολίτες στην προοπτική των εκλογών της 13ηςΙουνίου. Αυτή η συνοµιλία, εκτός από την αποκάλυψη των αδυναµιών τουπαλιού πολιτικού κόσµου, θα συµβάλει σε µια µεγάλη υπευθυνότητα καιωρίµανση ως πολιτικό σύστηµα, ως κοινωνία, ως χώρα.ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΑΣΜΑ:ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΙΚΟΤΗΤΑ – ΥΠΕΡΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟΣ Το πρώτο πεδίο αφορά την περιφερειακή οργάνωση του κράτους. Ένααπό τα θεµέλια του ευρωπαϊκού οικοδοµήµατος αποτελούν οιπεριφέρειες. Ιδιαίτερα στις σηµερινές συνθήκες της παγκοσµιοποίησης ταευρωπαϊκά κράτη-έθνη δεν διαλύονται, όπως υποστηρίζουν πολλοί στηνΕλλάδα, αλλά επεκτείνουν και αναδιοργανώνουν την περιφερειακή τουςοργάνωση σε πολυκεντρική βάση. Όταν η περιφερειακή οργάνωση του κράτουςαποτελεί µια ευρωπαϊκή κατάκτηση δεκαετιών, στην χώρα µας διατηρούµετο πλέον συγκεντρωτικό κράτος στην Ευρώπη και στον κόσµο. Στον κρατικό υπερσυγκεντρωτισµό οφείλεται η χρόνια κακοδιοίκηση καικακοκυβέρνηση της χώρας και όχι µόνον. Σ’ αυτόν οφείλονται οι ελληνικέςκαθυστερήσεις στους τοµείς της περιφερειακής ανάπτυξης, του κοινωνικούκράτους, της απασχόλησης, των υπηρεσιών υγείας και παιδείας. Η παγκόσµιαεµπειρία αποδεικνύει, ότι το περιφερειακό κράτος είναι συνώνυµο τουκοινωνικού κράτους. Η ελληνική υστέρηση στις υπηρεσίες υγείας, παιδείας,ασφάλισης, έχει τα αίτιά της στις παθολογίες του ελλειµµατοφόρου κρατικού καισυντεχνιακού συγκεντρωτισµού (νεοφιλελεύθερου ή σοσιαλιστικού, δεξιού ήαριστερού). Καµιά χώρα δεν µπορεί να κυβερνηθεί από πολυπληθή καιγραφειοκρατικά υπουργεία, όπως συµβαίνει στην ελληνική περίπτωση.∆υστυχώς όλα τα πολιτικά κόµµατα επιµένουν στον υπουργοκεντρικόσυγκεντρωτισµό. Στις αρχές του νέου αιώνα η Ελλάδα έχει ανάγκη τη µεγάλη µεταρρύθµισητης επαναθεµελίωσης του κράτους στη βάση των δέκα ιστορικών περιφερειώνκαι των 700 δήµων για να καλύψει το µεγάλο χάσµα µε την Ευρώπη. Η χώραµας πρέπει να επανασυνδεθεί µε την πλούσια εθνική παράδοσητοπικής αυτοκυβέρνησης που αξιοποίησαν οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί καιοι διευθύνουσες οµάδες τους. Αυτό που δεν κάνουν οι δικές µας “Ελίτ”συµπολιτευόµενες και αντιπολιτευόµενες.

ΤΟ ∆ΕΥΤΕΡΟ ΧΑΣΜΑ: ΥΠΟ∆ΟΜΕΣ:ΣΙ∆ΗΡΟ∆ΡΟΜΟΙ – ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ∆ΡΟΜΟΙ – ΛΙΜΑΝΙΑΗ ΣΠΑΤΑΛΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΠΟΡΩΝ Ένα δεύτερο επίπεδο στο οποίο αποδεικνύεται µια µεγάλη ελληνικήκαθυστέρηση και ανωµαλία είναι αυτό της αξιοποίησης των ευρωπαϊκών πόρων,των γνωστών πακέτων. Σ’ όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι ευρωπαϊκοίπόροι έγιναν ανάπτυξη. Οι ευρωπαϊκές στατιστικές αποδεικνύουν, ότι στηχώρα µας ακολουθήθηκε ο δρόµος της πελατειακής σπατάλης, τωνανώφελων χιλιάδων µικροέργων, της ιδιοποίησής τους από εξωπαραγωγικάστρώµατα και οµάδες. Στην παρατηρούµενη εσωτερική διαφθορά προστίθεται ηδιαφθορά που αφορά την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων, ηευρωδιαφθορά. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι πόροι επενδύθηκαν κύρια στιςυποδοµές, σε αυτοκινητοδρόµους και σιδηροδρόµους. Οι νέεςγεωπολιτικές και γεωοικονοµικές συνθήκες επέτρεπαν στην Ελλάδα να γίνεικέντρο του ευρωπαϊκού και παγκόσµιου συστήµατος µεταφορών. Αυτό όµως τοιστορικό ραντεβού η χώρα µας εµφανίζεται να το χάνει λόγω της κακήςαξιοποίησης των ευρωπαϊκών πόρων. Επί πλέον το χάσµα, όσον αφορά στουςαυτοκινητοδρόµους και σιδηροδρόµους µε τις άλλες ευρωπαϊκές χώρεςδιευρύνεται. Πλησιάζουµε τις τρίτες χώρες αντί να συγκλίνουµε µε την Ευρώπη.Τα ελληνικά λιµάνια, µε πρώτο αυτό του Πειραιά, υποβαθµίζονται αντί νααναβαθµίζονται. Αντίθετα µεσογειακά λιµάνια άλλων χωρών κάνουν ιστορικάάλµατα. Στις σηµερινές συνθήκες η σηµασία των υποδοµών είναι καθοριστικήγια την οικονοµία µιας χώρας. Από τις υποδοµές εξαρτάται η ανάπτυξή της,οι επενδύσεις, η δηµιουργία θέσεων εργασίας. Υπάρχει όµως µια άλλη διάσταση.Η Ελλάδα είναι η µόνη ευρωπαϊκή χώρα της οποίας οι περιφέρειες καιοι πόλεις δεν επικοινωνούν, δεν ενώνονται µε σύγχρονουςαυτοκινητοδρόµους και σιδηροδρόµους. Εµείς στον µεγάλο µας αγώνα να ενώσουµε τις ελληνικέςπεριφέρειες δεν είχαµε τη συµµετοχή και την αλληλεγγύη των άλλωνπολιτικών χώρων. Ούτε στον αγώνα για την Εγνατία, ούτε την Ιόνια οδό, ούτετον άξονα Ηγουµενίτσας – Βόλου, ούτε αυτόν της Ρούµελης (Πόρτο Γερµαινό -Ιτέα – Αγρίνιο).ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΧΑΣΜΑ:ΑΓΡΟ∆ΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΥΠΕΡ∆ΥΝΑΜΗ Ή ΑΓΡΟΤΙΚΗΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ∆ΙΑΤΡΟΦΙΚΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΓΚΤΟΝΑΛΝΤΟΠΟΙΗΣΗ Ένα τρίτο πεδίο, όπου το χάσµα µε τις άλλες ευρωπαϊκές χώρεςδιευρύνεται, είναι αυτό του αγροτικού χώρου και των τροφίµων. Η Ελλάδα θαµπορούσε στα πλαίσια της Ε.Ε. να αναγεννήσει τον αγροδιατροφικότης τοµέα. Αντίθετα ο ελληνικός αγροτικός χώρος αντιµετωπίζει µια κρίση και

ερηµοποίηση ιστορικών διαστάσεων. Πολλές πολιτικές δυνάµεις της χώραςθεώρησαν υπεύθυνη γι’ αυτό την ευρωπαϊκή πολιτική. Πρόκειται για ένα άλλοθι.Γιατί αυτές οι δυνάµεις δεν µπορούν να ερµηνεύσουν το πώς ελλειµµατικές στοντοµέα των τροφίµων ευρωπαϊκές χώρες απέκτησαν ισχυρούς αγροδιατροφικούςτοµείς στα πλαίσια της ευρωπαϊκής πολιτικής. Το πώς ο Ιταλικός καιΠορτογαλικός αµπελώνας διευρύνθηκαν ενώ ο Ελληνικός εξαφανίσθηκε. ΗΙταλία έχει σήµερα 120.000 ετικέτες κρασιού ενώ η Ελλάδα έχει µόνο 500. Ηευθύνη για την ελληνική καθυστέρηση δεν ανήκει στην Ε.Ε. αλλά στις ελληνικέςσυµπολιτεύσεις και αντιπολιτεύσεις. Είναι όµως επόµενο, σε µια χώρα που ήθελαν να κόψουν τις ελιές, να µηνυπάρχει το 2004 πολιτική για το Ελληνικόν Έλαιον. Είναι επόµενο να ελέγχεταιαυτό από τις πολυεθνικές και να εµφιαλώνεται από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.Αντίθετα η χώρα µας θα µπορούσε να είναι η Σαουδική Αραβία του ελαιόλαδου. Ενώ οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες αξιοποίησαν τους πόρους για τηγεωργία, στη χώρα µας ένα µεγάλο µέρος απ’ αυτούς ιδιοποιήθηκε έναεξωαγροτικό στρώµα που διαχειρίζεται προγράµµατα, σεµινάρια,επιδοτήσεις. Το 2004 η Ελλάδα µπορούσε να είναι αγροδιατροφική υπερδύναµη αντί νααντιµετωπίζει µεγάλη αγροτική κρίση, διατροφικά ελλείµµατα καιµαγκτοναλντοποίηση Ο Αγροτικός χώρος αποτέλεσε το Βατερλό τουµεταπολιτευτικού πολιτικού κόσµου. Ο Ελληνικός Αγροτικός χώρος, οιΈλληνες αγρότες, ο χώρος της διατροφής, της γαστρονοµίας στην Ελλάδα καιτη διασπορά (Γερµανία) στερήθηκε και στερείται πολιτικής. Κύρια στερήθηκεµιας αντιπροσώπευσης στους Ευρωπαϊκούς Θεσµούς, στα ΕυρωπαϊκάΣυµβούλια, στα Συµβούλια Υπουργών, στο Ευρωκοινοβούλιο, στην ΕυρωπαϊκήΕπιτροπή. Όταν οι παλιές πολιτικές δυνάµεις µιλούσαν, στόχευαν, στην αγροτικήσυρρίκνωση, αντιµετώπιζαν και αντιµετωπίζουν τον αγροτικό χώρο ως ΚΑΠΗ,εµείς δείξαµε το δρόµο της Αγροτικής Αναγέννησης. ∆είξαµε το δρόµο τηςΑγροφιλίας, αυτόν που προσδοκούµε να αποτελέσει ένα ευρωπαϊκό όροAGROFILIA και να εκφράσει µια σύγχρονη ευρωπαϊκή τάση. Όλοι, πολίτες, θεσµοί, αγρότες, καταναλωτές, γνωρίζουν, ότι εµείςµπορούµε να αντιπροσωπεύσουµε µε επάρκεια, εξυπνάδα, φαντασία αλλά κύριαµε αγάπη για τον τόπο µας, τον Ελληνικό Αγροτικό χώρο στους ευρωπαϊκούςθεσµούς, στο Ευρωκοινοβούλιο. Να αντιπροσωπεύσουµε τις ανάγκες, τιςπροσδοκίες, τα οράµατά του. Ένα σχέδιο για τη διατροφική και αγροτικήαναγέννηση της χώρας. Επιτέλους το Ελληνικόν Έλαιον, ο ελληνικός οίνος, τα ελληνικά µήλα καιροδάκινα, τα ελληνικά τυριά, το βαµβάκι, το ελληνικό γάλα, το κρέας, το µέλι,τα φασόλια Πρεσπών, τα πεπόνια της Θράκης, του Άργους, της Κω, τουΑντιγόνου Φλώρινας, η ελληνική διατροφή και γαστρονοµία νααποκτήσουν έκφραση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η πραγµατικότηταδείχνει ότι µέχρι σήµερα δεν είχαν. Γι’ αυτό περιορισθήκαµε στη φέτα, ότανείναι µεγάλο το βασίλειο των ελληνικών τυριών.ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΧΑΣΜΑ:

ΤΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΤΟΠΙΟ – ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ Ένα πεδίο στο οποίο η χώρα µας υστερεί τραγικά, σε σχέση µε τις άλλεςχώρες της Ε.Ε., είναι η πολιτική για τις πόλεις, για την αισθητική τουαρχιτεκτονικού αστικού και αγροτικού τοπίου. Στον τοµέα αυτό κρίνονταισήµερα όχι µόνον ο πολιτισµός, ο τουρισµός αλλά η ίδια η οικονοµία και ηανάπτυξη µιας χώρας. Η οµορφιά του τοπίου είναι συνώνυµη τηςανάπτυξης. Η ασχήµια της υποανάπτυξης. ∆υστυχώς, αν υπήρχε στην Ε.Ε. ένα Μάαστριχ της αισθητικής του αστικούκαι αγροτικού αρχιτεκτονικού τοπίου η χώρα µας θα ήταν η µόνη που δεν θασυµπλήρωνε τις παραµέτρους. Η σηµασία αυτής της διάστασης και οιεπιπτώσεις της στην οικονοµία της χώρας δεν έχουν ακόµησυνειδητοποιηθεί από τον παλιό πολιτικό κόσµο. Ως γνωστόν εµείς προτείναµε µια πολιτική για τις υπαρκτές πόλεις,όπως ένα σχέδιο για την ίδρυση νέων πόλεων που ως ιδέα πρότυποσυζητήθηκε σε πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήµια και βρίσκει µιµητές. Εδώ αντί να πρωτοτυπήσουµε ακολουθήθηκε, ειδικά στην Θράκη, οδρόµος των χρυσωρυχείων. Ο τριτοκοσµικός δρόµος για την παγκοσµιοποίησηπου περιφρονεί τις περιβαλλοντολογικές σταθερές και αξίες και προκαλείυποανάπτυξη και καταστροφή. Σ’ ένα παράλληλο πεδίο συνεχίζεται ηκλωνοποίηση των ελληνικών πόλεων µε βάση το καταστρεπτικό Αθηναϊκόπρότυπο. Την ίδια στιγµή συνεχίζεται και επεκτείνεται η καταστροφή στην ίδιατην Αττική. Ο πόλεµος µε την ιστορία, τη φύση, την αρχιτεκτονική κληρονοµιά,τον άνθρωπο. Η µεγαλύτερη ύβρις συγκεντρώνεται στο Φάληρο. Σε καµιάπαραλία του κόσµου δεν συγκεντρώθηκε τόσο τσιµέντο και σίδερο. Αυτά ταυλικά, όπως είναι γνωστό, δεν προκαλούν την έλξη επισκεπτών. Γι’ αυτό ηΑθήνα είναι η µόνη ευρωπαϊκή πόλη χωρίς τουρισµό της πόλης. Εκτός από τουςεπισκέπτες του Παρθενώνα.ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΗ ΕΛΛΑ∆Α ΗΘΙΚΗ ∆ΥΝΑΜΗΤΟ ΝΕΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ – ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Το πεδίο στο οποίο η Ελλάδα, λόγω ιστορίας και γεωγραφίας, µπορούσε ναπρωταγωνιστήσει ήταν αυτό µιας νέας ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής για τοχώρο της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Μεσογείου. Στην περιοχή δεν υπάρχουν Ελληνοτουρκικές διαφορές. Υπάρχειη χρόνια Τουρκική παθολογία, το Τουρκικό πρόβληµα και οιδιαδικασίες της Ευρωπαϊκής διεύρυνσης, ενσωµάτωσης καιοικοδόµησης. Η λύση της Τουρκικής παθολογίας, της επιθετικότητας, τηςπολεµικότητας και της βίας στο εσωτερικό της ενάντια στις κοινωνικές οµάδες,στους άλλους λαούς, στους ανθρώπους και στο εξωτερικό προς όλους τουςγείτονες, θα καταργούσε τις Ελληνοτουρκικές τριβές που προκαλούνται από τηνΤουρκική προβληµατικότητα ή προκλήθηκαν απ’ αυτήν στο παρελθόν καισήµερα ζητούν την αποκατάσταση του ∆ικαίου.

Με αφετηρία αυτήν την προσέγγιση δεν µπορούν να γίνουν ανεκτές οιπαθολογίες του Τουρκικού προβλήµατος στην Κύπρο όταν καλούµε την Τουρκίανα απαλλαγεί απ’ τις εσωτερικές της παθολογίες (ανθρώπινα δικαιώµατα,Κεµαλικός ρατσισµός, εθνότητες) για να εναρµονισθεί µε την Ευρώπη. Ο Ελληνικός πολιτικός κόσµος στάθηκε ανεπαρκής µορφωτικά καιπολιτικά να θέσει, εδώ και µια εικοσαετία, στην ευρωπαϊκή ατζέντα,στην ηµερήσια διάταξη της ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής αυτόπου ονοµάσαµε Νέο Ανατολικό Ζήτηµα. Το Τουρκικό πρόβληµα. Παρέµεινεαπολογητικά και αµυντικά στο πλαίσιο των Ελληνοτουρκικών διαφορών, όταναυτές δεν υπάρχουν. Μετά το µαρτυρικό για τους λαούς της περιοχής 20ο αιώνα, ο 21ος αιώναςανατέλλει µε άλλες προσδοκίες για τους λαούς της. Ο 20ος αιώνας τωνγενοκτονιών, του ρατσισµού, των εθνικών εκκαθαρίσεων δεν µπορεί ναεπανέλθει. Ήρθε ο καιρός που η Ευρώπη και η διεθνής κοινότητα θα ασχοληθείσε βάθος, µε γνώση, ειλικρίνεια και τύψεις για το παρελθόν, µε την περιοχή τηςκαθ’ ηµάς Ανατολής. Η χώρα µας αναδεικνυόµενη σε ηθική δύναµη τηςπεριοχής οφείλει να εκφράσει τις προσδοκίες και τα δικαιώµατα τωνιστορικών λαών της περιοχής. Το Νέο Ανατολικό Ζήτηµα θα λυθεί µε βάσητα δικαιώµατα των λαών, την άνοιξη και όχι τον θάνατό τους όπως έγινε στοπαρελθόν. Ο δρόµος της Μικράς Ασίας, της Ανατολίας, της Τουρκίας προς τη Ε.Ε.περνάει διαµέσου του σεβασµού και της εφαρµογής αυτών των αξιών και τωναρχών. Ο δρόµος αυτός οδηγεί στην είσοδό της από την κεντρική πύλη της Ε.Ε.και όχι από την πίσω πόρτα, όπως προσδοκούν οι δυνάµεις του ρατσισµού στιςδιάφορες συνθέσεις του στην Τουρκία. Η ιστορική αυτή περιοχή πρέπει ναβγει από τον µεσαίωνά της που διαρκεί εκατονταετίες.ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΟΥΤΕ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ ΟΥΤΕ ΙΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ Η χώρα οφείλει να πρωταγωνιστήσει στην επίλυση της βαθιάς πληγής πουτροφοδοτεί τη βία, τον φονταµενταλισµό, την τροµοκρατία διαφόρων µορφών,“το οφθαλµόν αντί οφθαλµού”. Γιατί µ’ αυτόν τον τρόπο, µια και αυτή η βίαπαγκοσµιοποιείται, θα γίνουµε όλοι τυφλοί. Αυτή η µεγάλη πληγή είναι τοΠαλαιστινιακό πρόβληµα και αυτό της Ιερουσαλήµ. Ο κόσµος δεν µπορεί ναεπιστρέψει στις σταυροφορίες και στους Ιερούς πολέµους. Η ιστορική πόλη τηςΙερουσαλήµ πρέπει να είναι πηγή αγάπης, ειρήνης, αλληλεγγύης ανάµεσα στουςλαούς, στις θρησκείες, στους πολιτισµούς και όχι βίας. Η Ε.Ε. οφείλει να ζητήσειτην καθιέρωση ενός ειδικού διεθνούς καθεστώτος που θα προστατεύειτις διαφορετικές θρησκείες και τα πνευµατικά τους ιδρύµατα στο χώροτης Ιερής Πόλης (Πατριαρχείο, Εκκλησίες, Μνηµεία). Ένα παρόµοιο καθεστώς πρέπει να εφαρµοστεί για το άλλοιστορικό πολιτισµικό κέντρο της περιοχής µας, την Κωνσταντινούπολη.Αυτή η λύση θα είναι αντάξια της ιστορίας αλλά και του µέλλοντος των δύοιστορικών πόλεων που αποτελούν κέντρα του ευρωπαϊκού και παγκόσµιουπολιτισµού.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙ∆ΗΣΜΙΑ ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕΓΑΛΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ Η πολιτική ιστορία της χώρας, η πολιτική και διανοητική παραγωγή τωντελευταίων δεκαετιών, αποτελούν την µεγάλη απόδειξη, ότι εµείς µπορούµε νακάνουµε την Ελλάδα πρωταγωνιστή του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι. Γιατί µέχρι σήµερα συµµετέχει σ’ αυτό ως θεατής, ως παρατηρητής, ωςυπότροφος, ως πέµπτης κατηγορίας, ως διαµαρτυρία και άρνηση. Όταν οισυνθήκες την επιτρέπουν να πρωταγωνιστεί δηµιουργικά, προωθώντας τασυµφέροντά της και δείχνοντας έναν ευρωπαϊκό ορίζοντα Ειρήνης,Αλληλεγγύης, ∆ικαιωµάτων, Ισότητας. Μέχρι σήµερα έλειψε από τους ευρωπαϊκούς θεσµούς, τηνευρωπαϊκή κοινωνία των πολιτών, τα ευρωπαϊκά κόµµατα έναςσοβαρός, δηµιουργικός, µε φαντασία έλληνας συνοµιλητής. Η Ελλάδαέµεινε ουσιαστικά έξω από την Ευρώπη. ∆εν αξιοποίησε αυτά που πήρε, δενπήρε αυτά που έπρεπε, ούτε έδωσε αυτά που µπορεί. Εµείς µπορούµε να κάνουµε την Ελλάδα παρούσα στην Ευρώπη.Να δώσουµε στην Ευρώπη, να πάρουµε για την Ελλάδα. Η υπερψήφιση του Μιχάλη Χαραλαµπίδη και της ∆.Π.Ε. απαιτεί µιαυπερκοµµατική προσέγγιση και στάση. Είναι µια προσέγγιση µεγάλωνοριζόντων, έξω από τα στενά κοµµατικά πλαίσια, σε µια περίοδοκρίσης, ανυπαρξίας των κοµµάτων, µορφωτικής φτώχειας και κρίσηςτης πολιτικής. Αποτελεί ένα σηµαντικό και αποφασιστικό άλµα για τη δηµιουργική,ενεργητική και δυναµική, ελληνική πολιτική παρουσία στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.Ανοίγει τον κύκλο για τον ελληνικό πρωταγωνιστισµό, έναν ελληνικό λόγο πουµέχρι σήµερα απουσίασε. Η ιστορία λέει ότι η Ευρώπη θέλει περισσότερο Ελλάδα. Εµείς αναλαµβάνουµε αυτήν την ευθύνη. Καλούµε τους πολίτες όλης της χώρας σε µια συνάντηση ευθύνης,δηµιουργίας, πρωταγωνιστισµού και µέλλοντος. Σήµερα µπορούµε να το κάνουµε.

http://paper.li	30
http://pinterest.com	28
https://si0.twimg.com	2

DPE - European Parliament

by Dimitris G.E. Tsigos on Dec 04, 2011

Accessibility

Upload Details

Usage Rights

3 Embeds 60

Statistics

DPE - European Parliament Document Transcript