nana lomidze

2,178 views
1,962 views

Published on

Published in: Technology, Business
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
2,178
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
396
Actions
Shares
0
Downloads
7
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

nana lomidze

  1. 1. გორის VIII საჯარო სკოლა <ul><li>საგანი - ქართული ლიტერატურა </li></ul><ul><li>თემა - გიორგი ლეონიძის ბიოგრაფია </li></ul><ul><li>კლასი - V </li></ul><ul><li>მასწავლებელი - ნანა ლომიძე </li></ul>
  2. 2. “ სულ უბრალო სოფელს მაშინ გაუვარდება დიდი სახელი, თუ იქ დიდი ომი მოხდება” – ცნობილი ფრანგი მწერლის – ვიქტორ ჰიუგოს ეს გამონათქვამი მიხეილ ჯავახიშვილმა – XX საუკუნის დიდმა ქართველმა პროზაიკოსმა ასე დაასრულა: “და მაშინაც გაუვარდება, თუ აქ დიდი ვაჟკაცი დაიბადება”.
  3. 9. <ul><li>როგორც გოგლა აღნიშნავს, დედას ძალიან ჰყვარებია ვარდები და ეზოში წითელი “ ვარდისჭალა ჰქონია გამართული”. დღესაც ყვავის ვარდები ლეონიძეების ეზოში; დღესაც დგას დედის ხელით დარგული თუთის ხე. </li></ul>
  4. 11. გენეალოგია
  5. 12. ნილოლოზი ლევანი სიმონი ევგენია ნინო თინათინი ნესტანი გიორგი ქავთარაძე გიორგი
  6. 13. დედა-სოფიო ნიკოლოზის ასული გულისაშვილი
  7. 14. გიორგი ლეონიძის მშობლები <ul><li>მამა - ნიკოლოზ სიმონის ძე ლეონიძე </li></ul><ul><li>დედა - სოფიო ნიკოლოზის ასული გულისაშვილი </li></ul>
  8. 15. გოგლას და - ძმა
  9. 16. გოგლასეული ნივთები
  10. 20. სახლის პირველი სართული
  11. 24. მარანი
  12. 27. ეზო <ul><li>თუთის ხე </li></ul>
  13. 28. მაგიდა და სკამები თუთის ხის ქვეშ, სადაც იკრიბებოდნენ გოგლას მეგობრები
  14. 30. მეუღლე <ul><li>გიორგი ლეონიძემ თავისი ცხოვრება დაუკავშირა ეფემია გედევანიშვილს. თავადური წარმომავლობის ქალბატონი სოფელ გოროვანიდან იყო. </li></ul>
  15. 32. “ კი არ უნდა ვწერდე, ყვავილებით უნდა ვწნავდე, ჩემი სოფლის ყვავილებით უნდა ვქსოვდე ამ წიგნის კიდობანს.” ეს წიგნი “ ნატვრის ხეა”, რომელიც პოეტმა დედის ხსოვნას მიუძღვნა .
  16. 33. გიორგი ლეონიძე ნატვრის ხე
  17. 34. სიცოცხლის ბოლო წლები <ul><li> 1959 წელს პოეტი გიორგი ლეონიძე წერდა: “როგორია ჩემი გეგმები მომავლისთვის? მე მელოდება რომანი “პატარძეული”, პატარა პოემები ხალხის გმირულ შრომაზე, ლირიკული ლექსების ციკლი და პოემა “ჩემი ბაღი” – მოგონებანი განვლილი გზისა, - რასაც გაზაფხულზე უნდა შევუდგე.” ამ შემოქმედებითი განაცხადის შემდეგ გ.ლეონიძემ დაახლოებით ექვს-ნახევარი წელი იცოცხლა. ეს ყვე;ლაფერი კი განუხორციელებელი დარჩა. 1966 წლის 9 აგვისტოს, საღამოს 8 სათზე, წყნეთში, საკუთარ აგარაკზე გარდაიცვალა გიორგი ლეონიძე. მწერალთა კავშირის სახლიდან გიორგი ლეონიძის ცხედარი გადაასვენეს მთაწმინდის პანთეონში და იქვე დაკრძალეს. </li></ul>

×