nana lomidze

გორის VIII საჯარო სკოლა
საგანი - ქართული ლიტერატურა
თემა - გიორგი ლეონიძის ბიოგრაფია
კლასი - V
მასწავლებელი - ნანა ლომიძე

“ სულ უბრალო სოფელს მაშინ გაუვარდება დიდი სახელი, თუ იქ დიდი ომი მოხდება” – ცნობილი ფრანგი მწერლის – ვიქტორ ჰიუგოს ეს გამონათქვამი მიხეილ ჯავახიშვილმა – XX საუკუნის დიდმა ქართველმა პროზაიკოსმა ასე დაასრულა: “და მაშინაც გაუვარდება, თუ აქ დიდი ვაჟკაცი დაიბადება”.

როგორც გოგლა აღნიშნავს, დედას ძალიან ჰყვარებია ვარდები და ეზოში წითელი “ ვარდისჭალა ჰქონია გამართული”. დღესაც ყვავის ვარდები ლეონიძეების ეზოში; დღესაც დგას დედის ხელით დარგული თუთის ხე.

გენეალოგია

ნილოლოზი ლევანი სიმონი ევგენია ნინო თინათინი ნესტანი გიორგი ქავთარაძე გიორგი

დედა-სოფიო ნიკოლოზის ასული გულისაშვილი

გიორგი ლეონიძის მშობლები
მამა - ნიკოლოზ სიმონის ძე ლეონიძე
დედა - სოფიო ნიკოლოზის ასული გულისაშვილი

გოგლას და - ძმა

გოგლასეული ნივთები

სახლის პირველი სართული

მარანი

ეზო
თუთის ხე

მაგიდა და სკამები თუთის ხის ქვეშ, სადაც იკრიბებოდნენ გოგლას მეგობრები

მეუღლე
გიორგი ლეონიძემ თავისი ცხოვრება დაუკავშირა ეფემია გედევანიშვილს. თავადური წარმომავლობის ქალბატონი სოფელ გოროვანიდან იყო.

“ კი არ უნდა ვწერდე, ყვავილებით უნდა ვწნავდე, ჩემი სოფლის ყვავილებით უნდა ვქსოვდე ამ წიგნის კიდობანს.” ეს წიგნი “ ნატვრის ხეა”, რომელიც პოეტმა დედის ხსოვნას მიუძღვნა .

გიორგი ლეონიძე ნატვრის ხე

სიცოცხლის ბოლო წლები
1959 წელს პოეტი გიორგი ლეონიძე წერდა: “როგორია ჩემი გეგმები მომავლისთვის? მე მელოდება რომანი “პატარძეული”, პატარა პოემები ხალხის გმირულ შრომაზე, ლირიკული ლექსების ციკლი და პოემა “ჩემი ბაღი” – მოგონებანი განვლილი გზისა, - რასაც გაზაფხულზე უნდა შევუდგე.” ამ შემოქმედებითი განაცხადის შემდეგ გ.ლეონიძემ დაახლოებით ექვს-ნახევარი წელი იცოცხლა. ეს ყვე;ლაფერი კი განუხორციელებელი დარჩა. 1966 წლის 9 აგვისტოს, საღამოს 8 სათზე, წყნეთში, საკუთარ აგარაკზე გარდაიცვალა გიორგი ლეონიძე. მწერალთა კავშირის სახლიდან გიორგი ლეონიძის ცხედარი გადაასვენეს მთაწმინდის პანთეონში და იქვე დაკრძალეს.

nana lomidze

by treningigori2

Accessibility

Categories

Upload Details

Usage Rights

1 Embed 184

Statistics

nana lomidze Presentation Transcript