Code geass 20191 5
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Like this? Share it with your network

Share

Code geass 20191 5

on

  • 707 views

 

Statistics

Views

Total Views
707
Views on SlideShare
696
Embed Views
11

Actions

Likes
0
Downloads
2
Comments
0

2 Embeds 11

http://writer.dek-d.com 10
http://my.dek-d.com 1

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Code geass 20191 5 Document Transcript

  • 1. วันที่ 4 มิถุนายน atb. 2019 “กองทัพยูโร-สเฟี ยร์ ยงคงบุกหนักไปทางตะวันออก ลึกเข้ าไปในเขตของมหาสหพันธ์มากขึ ้นเรื่ อยๆ กองทัพ ัเบลารุส, ยูเครน และกองทัพแดงของรัสเซียที่เข้ ามาเสริ มกําลังปองกันก็ไม่สามารถจะยันให้ อยูได้ กองทัพเยอรมันแห่งยูโร- ้ ่สเฟี ยร์ บกผ่านโปแลนด์เข้ าสูเ่ บลารุส ร่วมกับกองทัพบอลติกและปรัสเซียตะวันออก ในขณะที่กองทัพฮังการี่ และโรมาเนีย ุแห่งยูโร-สเฟี ยร์ บกผ่านแคว้ นเบสเซอราเบีย ตรงเข้ าสูยเู ครน” ุ ่ “กองทัพโรมาเนียแห่งยูโร-สเฟี ยร์ ได้ บกเข้ าไปในตุรกีเรื่ อยๆ และมีแนวโน้ มว่าจะยึดประเทศได้ ภายในเร็ ววัน” ุ
  • 2. “กองทัพยูโร-สเฟี ยร์ บกลงใต้ ทําการยกพลขึ ้นบกและเข้ ายึดตูนิเซีย สมรภูมิแอฟริ กาเหนือเริ่ มขึ ้น เหล่าประเทศ ุเป็ นกลางแห่งแอฟริ กาเหนือ ทําการก่อตังสันนิบาตแอฟริ กาเหนือ เพื่อเตรี ยมปองกันการรุกรานและเตรี ยมขับไล่พวกยูโร- ้ ้สเฟี ยร์ ออกจากตูนิเซีย” สงครามได้ ลามไปทัวยุโรปและแอฟริ กา ภาคพื ้นทวีปยุโรปตกเป็ นของจักรวรรดิไรช์ยโร-สเฟี ยร์ ภายในวันเดียว ่ ูในขณะที่กองทัพยูโร-สเฟี ยร์ ยงคงบุกหนักไปทางตะวันออกและก็เปิ ดแนวรบใหม่ที่แอฟริ กา กองทัพมหาสหพันธ์ที่อิตาลี ัและโปแลนด์ กับกองทัพบริ ทานเนียที่โปรตุเกส พ่ายยับเยินในการรบแค่วนแรก ในขณะทียโร-สเฟี ยร์ บกเข้ าไปเรื่ อยๆ ั ู่ ุ
  • 3. ช่ องโทรทัศน์ IMTV (Imperial Military TV) ของบริทานเนีย “ในวันนี ้ คานาเมะ โอกิ ท่านผู้นําแห่งภาคีอศวินดํา ได้ ประกาศลาออกจากตําแหน่งผู้นําภาคี ยอมรับว่าแผนการ ัรบของกองทัพในเขตยุโรปตะวันออกที่เขาเสนอนัน ล้ มเหลวโดยสิ ้นเชิง ทําให้ กองทัพมหาสหพันธ์เขตยุโรปตะวันออกเสีย ้กําลังพลไปมากรวมถึงเขตแดนมากมาย ทังในเบลารุสและยูเครน โดยในขณะนี ้ทางสมเด็จพระจักรพรรดินี สุเมรากิ คางู ้ยะก็ทําการแต่งตังพลเอกคาวาอิเดะ คูริบาชิ ขึ ้นมาทําหน้ าที่แทนท่านคานาเมะ โอกิแล้ ว” ้ “พวกเราจะต้ องหาแผนการ เพื่อมาต่อต้ านพวกยูโร-สเฟี ยร์ .... การเสียสละนัน ย่อมมีแน่ แต่พวกเราจะทําให้ การ ้เสียสละของเหล่าทหารกล้ าพวกนัน สามารถแลกมากับชัยชนะอันยิ่งใหญ่ได้ ในท้ ายที่สด!” – พลเอกคาวาอิเดะ คูริบาชิ ้ ุ “ในขณะนี ้ แนวรบยุโรปตะวันออกนัน ยังคงเป็ นสนามรบทีรุนแรง ทางฝ่ ายมหาสหพันธ์ ยังคงเสียกําลังมากขึ ้น ้ ่ในขณะที่ยโร-สเฟี ยร์ เริ่ มแผนการยึดแอฟริ กาเหนือ ... ในวันนี ้ ท่านลอร์ ดดาร์ ดาเนลส์ เอสทอน ผู้อํานวยการโรงเรี ยน ูเตรี ยมทหาร Sandhurst จะมาวิเคราะห์ เกี่ยวกับความพ่ายแพ้ ของประเทศต่างๆ ในการรบกับพวกยูโร-สเฟี ยร์ ” [เอสทอน] – “ในการวิเคราะห์ของผมวันนี ้ ผมจะเอาตัวอย่างง่ายๆ ที่ทานมาร์ แชลกิลฟอร์ ดและมาร์ แชลคูรุรูกิไป ่เห็นมาที่โปรตุเกส... อย่างแรกเลยที่ทําให้ โปรตุเกสแพ้ ง่าย โดยที่พวกเราช่วยแล้ ว ก็คือ... ความไม่พร้ อมในการทําสงครามและการที่พวกยูโร-สเฟี ยร์ บกไว ... ตอนที่พวกมันทําการทิ ้งระเบิดใส่แนวชายแดนนัน คือเวลาประมาณ 6 โมงเช้ า ตอน ุ ้นันเอง พวกทหารต่างกําลังนังกินข้ าว และทํากิจวัตรประจําวันอยูเ่ ลย ดังนันตอนระเบิดลง ความชุลมุนจึงเกิด และ ้ ่ ้แผนการของยูโร-สเฟี ยร์ นนคือเน้ นบุกไว ทําให้ พวกเราต้ านมันไม่อยูและไม่ทนด้ วย” ั้ ่ ั
  • 4. [เอสทอน] – “และอีกอย่างนึงก็คือ เรื่ องอาวุธยุทโธปกรณ์ ผมจะเริ่ มที่เรื่ องปื น ... ท่านกิลฟอร์ ดมาเล่าให้ ผมฟั งว่าพวกทหารโปรตุเกสนัน ยังคงใช้ ปืนยาวรุ่น Lebel 1886 ซึงดูเก่าไปแล้ ว ในขณะที่พวกเราและยูโร-สเฟี ยร์ มีปืนใหม่กว่า คือ ้ ่Lee-Enfield และ Kariber-64” [เอสทอน] – “เรื่ องยานยนต์ทีใช้ นน ผมได้ ยินจากปากของท่านมาร์ แชลคูรุรูกิมาว่า กองทัพอากาศโปรตุเกสยังใช้ ั้Gloster Gladiator ที่พวกเราเลิกใช้ ไปตังแต่ต้นสงครามแปซิฟิคครังที่ 2 ก่อนที่จะถูกแทนด้ วย Spitfire ... เครื่ องบินพวกนี ้ ้ ้พวกเรามอบให้ พวกอาณานิคมอิสระหรื อ Dominion ของเราในยุโรป ช่วงต้ นรัชกาลขององค์จกรพรรดิลลช พอพวกนัน ั ูุ ้ได้ รับเอกราช ตามสนธิสญญาฟูจิ พวกเราก็ทยอยมอบให้ พวกเขาต่อ หรื อเรี ยกง่ายๆว่า การล้ าง Stock…” ั วังหลวงบริทานเนีย, เมืองหลวง Puniccus, บริทานเนีย 7.21น “วิจารณ์ดีอยูเ่ หมือนเดิมเลยนะ... ถึงแม้ จะพาดพิงไปนิดนึง”ลูลชที่นงอยูในห้ องนังเล่น พยักหน้ าหลังจากที่ดทีวี ุ ั่ ่ ่ ูเสร็ จ “เขาก็เป็ นแบบนี ้อยูแล้ วนี”ซีทเู ดินมาข้ างๆ ่ ่
  • 5. “น้ องได้ ยินมาว่า ช่วงนี ้กองทัพงานยุงมากๆ เลยนะคะ ท่านพี่คอร์ นีเลียกับคุณสุซาคุแทบไม่ได้ นอนเลยช่วงนี ้” ่นานาลีพยายามนึกหน้ าคอร์ นีเลียกับสุซาคุที่มีวงดําๆ แบบหมีแพนด้ าที่ตาทังสองข้ าง ่ ้ “พี่ร้ ู... ช่วงนี ้สุซาคุ ทํางานหนักมาก”ลูลชพูดและมองออกไปนอกหน้ าต่าง ุ ศูนย์ บัญชาการกองทัพบริทานเนีย นายทหารระดับสูงหลายนายยังคงง่วนอยูกบการทํางานหนักที่แทบจะไม่ได้ หยุดพัก โดยที่ผ้ บญชาการของพวก ่ ั ู ัเขาต่างก็ทํางานหนักไม่แพ้ กน ั คอร์ นีเลีย, กิลฟอร์ ดและสุซาคุกําลังทํางานอยูในห้ องของพวกเขาเช่นกัน ่ “โอกิลาออกแล้ วหรื อ... ทําไมไวจังนะ?”คอร์ นีเลียพูดขึ ้นหลังจากดูขาว ด้ วยนํ ้าเสียงที่ฟังดูสะใจเล็กน้ อย ่ “เป็ นถึงกับกองทัพใหญ่แห่งมหาสหพันธ์ ทําไมถึงบกพร่องเยอะจังนะ ภาคีอศวินดําเนี่ย....” ั “ผมเคยอ่านรายงานมา เมื่อปลายปี ที่แล้ วเองครับ”กิลฟอร์ ดเอ่ยขึ ้น “จากนิตยสารใช่ไหมครับ?”สุซาคุหนไปร่วมวงด้ วย ั “ใช่แล้ ว”กิลฟอร์ ดพยักหน้ าให้ ก่อนที่จะเริ่ มร่ายยาว “หลังจากที่สงครามจบลง ภาคีอศวินดําไม่สามารถควบคุมกองทัพต่างๆ ได้ โดยตรงตามวรรคที17 ของกฎบัตร ั ่มหาสหพันธ์ ว่าด้ วยกองทัพของประเทศสมาชิก เนื่องจากประเทศสมาชิกเริ่ มมีมากขึ ้นและก็มีการเรี ยกร้ องจากหลายประเทศ ทําให้ ทานสุเมรากิต้องยอมมอบอํานาจทางทหารคืนให้ กบประเทศสมาชิก ให้ ดแลการทหารของตนได้ เหมือนเดิม ่ ั ูในขณะที่ให้ ภาคีอศวินดํา ขึ ้นมาเป็ นกองบัญชาการคอยวางแผนการให้ ในยามสงคราม” ั “พวกมหาสหพันธ์ก็ก่อตัง้ Army Group ในเขตต่างๆด้ วย เพื่อจัดสรรการบัญชาการกองทัพด้ วยหนิ”สุซาคุพดขึ ้น ู “นันเป็ นสิงที่ทําให้ การสังการง่ายขึ ้น.... เหมือนการจัดของเป็ นหมวดๆ”กิลฟอร์ ดอธิบายต่อ ่ ่ ่ “แต่วา หากหัวไม่ดี งานก็ลมได้ ง่ายๆ ดูอย่าง Army Groupในเขตยุโรปตะวันออกสิ มีทหารมากมาย ยังโดนตี ่ ่แตกง่ายๆเลยนะ”คอร์ นีเลียเอาเรื่ องเก่าเมื่อหลายวันที่แล้ วมาเล่าอีกครัง ้ “นันก็ใช่ครับองค์หญิง... นับตังแต่พวกนันขาดซีโร่ไป พวกนันก็ขาดความน่ากลัวไปเลย”กิลฟอร์ ดเห็นด้ วยกับคอร์ ่ ้ ้ ้นีเลีย “คิดว่า พวกเราน่าจะมาทํางานต่อดีกว่า ... พวกเราต้ องวางแผน สิงที่จะทําต่อจากนี ้นะ”คอร์ นีเลียสังและก็มองดู ่ ่แผนที่บริ ทานเนียต่อไป
  • 6. แล้ วเจเรเมียห์ก็เดินเข้ ามาในห้ อง“มีอะไรหรื อมาร์ กราฟเจเรเมียห์?”คอร์ นีเลียเอ่ยถาม“มีทางอื่นหรื อไม่ ที่จะชนะสงครามในเร็ ววัน?”เจเรเมียห์ถามสวนกลับไป“ก็มีอยู.่ ...”คอร์ นีเลียพูด ทิ ้งให้ กิลฟอร์ ดเสริ มต่อ“... ส่งกองบินทิ ้งระเบิดไป1กอง และหย่อนเฟรย่าใส่กรุงเบอร์ ลนใช่ไหมครับ... ทางเลือกที่วา?” ิ ่“แต่นนมันจะขัดต่ออนุสญญากรี นแลนด์”คอร์ นีเลียแย้ งและก็ถามเจเรเมียห์ตอ ั่ ั ่“แล้ วเจ้ ามานี่ ต้ องการถามเรื่ องอะไรล่ะ?”“ผมมีเรื่ องจะมาเสนอ”เจเรเมียห์พด ู“เรื่ องอะไรหรื อครับ”สุซาคุหนมาถามอีกคน ั“ผมอยากจะไปเด็ดหัวองค์ไกเซอร์ ด้วยตัวเอง และทําให้ สงครามจบลง”เจเรเมียห์บอกกับคอร์ นีเลียแล้ วทังห้ องก็ดเู หมือนจะเงียบไปชัวขณะ ก่อนที่ทกคนจะตกใจกับสิงที่เจเรเมียห์พดเมื่อกี ้ ้ ่ ุ ่ ู“ว่าไงนะครับ!?”สุซาคุสะดุ้งเป็ นคนแรก“จะไปฆ่าไกเซอร์ เนี่ยนะ!? นี่นายบ้ าไปแล้ วหรื อไง ไอ้ ส้ม!?”และกิลฟอร์ ดก็ตกใจเป็ นคนต่อไป“โบราณว่า... หากเด็ดหัวได้ ตัวก็จะล้ มลงตาม”เจเรเมียห์ถึงกับเอาคําพูดของคนโบราณมาใช้“เอาเถอะๆ... ว่าแต่ เจ้ าต้ องการจะทําจริ งๆหรื อไม่ละ”คอร์ นีเลียลองถามเพือความแน่ใจ ่ ่“หากพวกเราไม่ทํา ก็ไม่มาเสนอหรอกครับ”โรโล่เดินเข้ ามาเสริ มอีกคน“โรโล่... นี่นายก็เอาด้ วยหรื อเนี่ย?”กิลฟอร์ ดถามอย่างแปลกใจ“พวกเราตกลงกันแล้ ว ว่าจะช่วยกันประสานงาน....”โรโล่พดต่อ และให้ เจเรเมียห์เสริ ม ู“...เพื่อที่จะได้ มา ซึงดวงชีพผู้นําศัตรูตวฉกาจของพวกเราทังหมด” ่ ั ้“เอาน่าๆ”คอร์ นีเลียสังให้ ทงสองคนหยุดพล่าม และก็บอกต่อไป ่ ั้“จะได้ หรื อไม่ ต้ องรอให้ องค์จกรพรรดิพิจารณาก่อน” ั
  • 7. “พวกเรารอได้ อยูแล้ ว”ทังสองคนนันยิ ้ม ่ ้ ้ เขต Mogilev, เบลารุ ส 14.25น (เวลาท้ องถิ่น) พวกทหารเบลารุส, โปแลนด์และรัสเซียยังคงรักษาที่มนของตน โดยอยูในแนวสนามเพลาะที่ขดขึ ้น ... พวกเขา ั่ ่ ุกําลังพักผ่อนอยู่ แต่ในขณะเดียวกัน ก็เตรี ยมพร้ อมหากเกิดเรื่ องขึ ้น สิงนี ้ ก็ไปอยูในสายตาของนายทหารเยอรมันอย่าง เออร์ วิน เดสทราดท์ ที่กําลังส่องกล้ องดูจากระยะไกลเข้ าให้ ่ ่โดยกองทหารของเขาก็กําลังเตรี ยมบุก “พวกนันดูเหมือนจะเตรี ยม... แต่นี่ยงไม่ดีพอ”เขาเอ่ยขึ ้น ้ ั “คําสังล่ะครับ?”นายทหารถาม ่ “เตรี ยมเข้ าโจมตีได้ ... สังกองบิน Stuka ให้ ทําการเขาโจมตีก่อนเป็ นอันดับแรก”เออร์ วนสัง ่ ิ ่ “Ja sir!”นายทหารรับทราบและยกหูวิทยุขึ ้นเพื่อวอไปหากองบิน แล้ วเครื่ องบิน Stuka 3 ลําก็บินผ่านหัวเออร์ วินไป ฟิ วๆๆ ้ พวกทหารมหาสหพันธ์รีบกระโจนลงหลุมเพลาะของตน ในขณะที่หากระสุนและระเบิดต่างพุงเข้ ามาใส่ ่ ่ รถถังที่จอดอยูนน กลายเป็ นเปาหมายแรกๆ ที่พวกเหยี่ยวเหล็กจะเอาเป็ นเหยื่อ ... ลูกระเบิดตกใส่รถถังที่จอดอยู่ ่ ั้ ้จนพังทุกคัน และบางคันก็ปลิวหรื อหงายควํ่าทันที ทหารมหาสหพันธ์รีบวอเรี ยกกําลังเสริม ซึงนันก็คือ Burai รุ่นเก่า ที่กองทัพเบลารุสได้ รับจากญี่ปน ่ ่ ุ่
  • 8. Knightmare พวกนันถูกยิงทําลายโดยทันที โดยพวก Reich Sutherland ที่กราดยิงใส่พร้ อมกับเดินหน้ าลุยเข้ า ้ไป ทําให้ พวกมหาสหพันธ์เริ่ มเสียขวัญ และคิดจะถอย แต่พวก Burai ที่คิดจะถอย ต่างก็ถกหอกแทงทะลุ Cockpit จากด้ านหลัง โดยKnightmare รุ่น Rittenbruder ซึง ู ่หนึงในนัน เป็ นเครื่ องของเออร์ วิน ในขณะที่กองรถถังยูโร-สเฟี ยร์ บกลุยเข้ ามาซึงๆหน้ า และก็เปิ ดฉากยิงใส่แนวปองกันของ ่ ้ ุ ่ ้มหาสหพันธ์ที่กําลังแตกสลาย ที่ทาการรัฐบาล, เกียวโต, ญี่ปุ่น 21.39น (เวลาท้ องถิ่น) คางูยะกําลังนังอ่านหนังสือพิมพ์อยูในห้ องทํางานของเธอ โดยในขณะนันเอง ผู้บญชาการอัศวินดําคนใหม่ พล ่ ่ ้ ัเอกคาวาอิเดะ ก็เดินเข้ ามาเพื่อรายงาน “ท่านคางูยะครับ” “มีอะไรหรื อคะ คุณคาวาอิเดะ?”คางูยะวางหนังสือพิมพ์ลง “รายงานจากแนวรบยุโรปตะวันออกครับ”พลเอกคาวาอิเดะพูดและก็ก้มหน้ าเล็กน้ อย “ข่าวร้ ายใช่ไหมคะ?”คางูยะเองก็ร้ ูและก็ถามด้ วยความเป็ นห่วง “ครับ”พลเอกคาวาอิเดะตอบสันๆ ้ คางูยะเริ่ มทําหน้ าเป็ นกังวล แต่ยงไงในฐานะผู้นํา เธอต้ องฟั งรายงานทุกอย่าง ทังทีดีหรื อไม่ก็ตาม ั ้ ่
  • 9. “เรื่ องมันเป็ นยังไงล่ะคะ?” “แนวรบ Mogilev แตกแล้ วครับ”พลเอกคาวาอิเดะรายงานสันๆ ้ “กองทัพของเราเสียไปไหร่คะ?”คางูยะถามต่อ “รวมทังเบลารุส, โปแลนด์และรัสเซียและ ก็ประมาณ 1200 กว่านายครับ”พลเอกคาวาอิเดะตอบ ก่อนที่จะถาม ้ความเห็นต่อไป “ผมควรทําไงต่อดีครับ?” “คุณเป็ นผู้นําของภาคีอศวินดํา คุณจะต้ องหาทางออกได้ สคะ”คางูยะพูดกับพลเอก เพื่อเขาให้ มีกําลังใจขึ ้นมา ั ิบ้ าง ถึงเขาจะเพิ่งเป็ นผู้นําภาคี เขาก็ต้องมีกําลังใจที่ดีก่อนในฐานะที่เป็ นทหาร “ครับ...ผมจะลองหาทางดู”พลเอกคาวาอิเดะพยักหน้ าเพียงเล็กน้ อย ก่อนที่เขาจะเดินออกไป “ผมขอตัวก่อนนะครับ” แล้ วคาเรนก็เดินสวนทางกับพลเอกและเข้ ามาในห้ องแทน “ท่านคางูยะ” “มีอะไรหรื อคะ คุณโคสึกิ?”คางูยะเงยหน้ าถามคาเรน “หม่อมชันขอไปประจําการที่อินเดียในตอนนี ้... จะจัดให้ ได้ ไหมคะ?”คาเรนเดินมาขอด้ วยนํ ้าเสียงตามมารยาท ้ของเธอ “พันเอกคาเรน โคสึกิ... ทําไมคุณถึงอยากจะไปอยูที่นนล่ะคะ?”คางูยะรู้สกแปลกใจกับคําขอนี ้ ่ ั่ ึ “หม่อมชันรู้สกว่า...พวกยูโร-สเฟี ยร์ อาจจะบุกผ่านที่นน เราจึงต้ องเตรี ยมพร้ อมไว้ ก่อน”คาเรนอธิบาย ้ ึ ั่ “แต่ที่นน กองทัพก็เตรี ยมพร้ อมอย่างมากแล้ วนะคะ”คางูยะพูด ั่ “แต่วา...”คาเรนยังคงไม่ยอม แต่คางูยะก็เสนอให้ ่ “เราขอสัญญากับคุณคาเรน.... หากที่นนโดนบุก เราจะส่งคุณกับหน่วยไปเสริ มกําลังที่นนในทันที ... ตอนนี ้ขอให้ ั่ ั่คุณใจเย็นก่อนนะคะ” “เพคะ”คาเรนพยักหน้ าแบบจํายอม ที่เป็ นแบบนี ้ เพราะเธอรู้สกไม่พอใจอย่างมาก เมื่อเห็นกองทัพมหาสหพันธ์พายแพ้ ในศึกต่างๆ ที่ยโรป ึ ่ ุ
  • 10. ชานเมืองลั่วหยาง, สหพันธ์ จีน ในยามคํ่า ฉิงเคอะกับหงกู่กําลังยืนดูพวกทหารจีนทีกําลังฝึ กซ้ อมอยูที่ชานเมือง โดยกองทหารกองนันกําลังฝึ ก ่ ่ ้การประจัณบานผ่านทุงหญ้ าที่ยาวเสมอเข่า ในช่วงกลางคืน โดยมีการยิงพลุไฟขึ ้นเป็ นระยะ ซึงพอถึงตอนนัน พวกเขาก็จะ ่ ่ ้หมอบลง “การพุงเข้ าประจัณบานแบบนี ้ก็ดดีนะ”หงกู่เอ่ยชม ่ ู “แต่หากเราไปรบที่ยโรป เราคงต้ องการอาวุธหนักกว่านี ้”ฉิงเคอะพูดจากความคิดเห็นของเขา ุ “เช่นอะไรบ้ างล่ะคะ ท่านแม่ทพลี?”เซี่ยงหลิน ผู้ช่วยหญิงของฉิงเคอะเดินมาสมทบอีกคน ั “อาวุธหนักเช่น Knightmare ทีปราดเปรี ยว แบบที่ญี่ปนกับบริ ทานเนียมีใช้ กน”ฉิงเคอะตอบ ่ ุ่ ั “ของแบบนัน... พวกเรามีซะที่ไหนกันล่ะครับ ท่านแม่ทพ”หงกู่หนมาค้ อนใส่ฉิงเคอะ ้ ั ั “อย่าเป็ นห่วงเลย... แม่ทพหง... พวกรัสเซียที่มีทหารเยอะสุด ก็ยงไม่มี Knightmare ไว้ ใช้ งานเลยนะ”ฉิงเคอะ ั ัลองยกตัวอย่างให้ ฟัง “ช่างหัวพวกคอมมิวนิสต์รัสเซียเถอะ... เอาพวกเราให้ รอดกันก่อน”หงกู่ทําหน้ าเครี ยดๆ “วิ่งให้ ไวหน่อยได้ ไหม! พวกแกมีแรงแค่นี ้เองหรอ!?”เสียงพันเอกจางดังขึ ้นมาแต่ไกล “รู้สกว่า พันเอกจาง ไป่ หลง วันนี ้เขาดูมีกําลังเยอะจังนะคะ .... วันนี ้น่ะ”เซี่ยงหลินเอ่ยขึ ้น ึ “ไม่ร้ ูส.ิ .. นี่ขนาดเขาไม่ได้ โดนสังให้ เตรี ยมไปแนวหน้ าด้ วยนะ”ฉิงเคอะมองดูพนเอกจางที่อยูไกลๆ ่ ั ่ “พวกเจ้ ากําลังทําอะไรอยูหรอ?”เสียงสาวน้ อยดังขึ ้นจากข้ างหลัง ่
  • 11. ทุกคนหันไป ก็เห็นเทียนจื่อกับนางกํานัลกําลังเดินมาหา “สายัญสวัสดิ์ พะยะค่ะ องค์ฮ่องเต้”ทังสามก็โค้ งคํานับ ้ “สายัญสวัสดิ์คะ”เทียนจื่อทักทายพร้ อมกับยิ ้มแย้ มให้ ทกคน ่ ุ “ยังไม่บรรทมอีกหรื อครับ?”ฉิงเคอะถาม “ก็เราอยากดูวา พวกเจ้ ากําลังทําอะไรอยูไง.... แสงพลุมนสว่างจนเราเห็นได้ จากวังเลยด้ วยซํ ้า”เทียนจื่อมองไปที่ ่ ่ ัทุงหญ้ าที่ทหารกําลังซ้ อมกันอยู่ ่ “มันเป็ นการรบกวนหรื อเปล่าครับ?”ฉิงเคอะถามอย่างเกรงใจ “มะ.... ไม่เลย ฉิงเคอะ... เจ้ าไม่ต้องเกรงใจเราขนาดนันก็ได้”เทียนจื่อส่ายหน้ าพร้ อมกับสะบัดมือ ้ แล้ วพลุสองแสงก็ถกยิงขึ ้น โดยคราวนี ้ ก็ตามมาด้ วยเสียงสังดังลันของพันเอกจาง ่ ู ่ ่ “เฮ้ ย!!! พวกแกรี บหมอบเลย! เร็ วสิเว๊ ย!!!!” “นันหรื อคะ... บุคลิกพี่ชายของจื่อหลิน?”เทียนจื่อถามหลังจากที่ได้ ยินเสียงแนวโวยวายนัน ่ ่ “พันเอกจาง เขาเป็ นแบบนี ้กับพวกทหารมาแต่ไหนแต่ไรอยูแล้ วเพคะ”เซี่ยงหลินพูด ่ “พี่กบน้ องนี่ ต่างกันมากเลยนะ.... ไป่ หลงน่ะออกแนวบู๊ บ้ าบิ่น แต่จื่อหลินที่เป็ นน้ องสาวกลับดูเป็ นหญิงเป็ นนาง ัสมกับที่จะเป็ นฮูหยินในวันข้ างหน้ าเลยนะ”หงกูเ่ ปรี ยบเปรยแล้ วก็ยิ ้ม “ยิ ้มแบบนี ้... นี่เจ้ าคิดอะไรอยูเ่ นี่ย?”เซี่ยงหลินขมวดคิ ้วใส่เขา “พูดถึงการเป็ นฮูหยินแล้ ว.... เราไม่อยากให้ จื่อหลินแต่งงานเลย”เทียนจื่อทําหน้ าเศร้ าเล็กน้ อย “ทําไมล่ะครับ? ... งานแต่งงาน เป็ นเรื่องดีสดๆเลยนะครับ”ฉิงเคอะถาม ุ “กับข้ าวฟรี ตลอดงานด้ วย”หงกู่เสริ ม “เรากลัวว่า.... เราจะไม่ได้ อยูคยกับจื่อหลินอีกน่ะสิ”เทียนจื่อก็ยิ่งทําหน้ าเศร้ าแบบเด็กๆ ่ ุ “ไม่ต้องห่วงหรอกฝ่ าบาท.... ถึงแม้ หากจะได้ แต่งงานไปแล้ ว จื่อหลินคงจะไม่ยอมปล่อยให้ ทานเหงาในวัง ่ต้ องห้ ามคนเดียวหรอกค่ะ”เซี่ยงหลินพยายามพูดปลอบและให้ กําลังใจ “ขอบใจมากนะ เซี่ยงหลิน ที่เจ้ าเข้ าใจข้ า”เทียนจื่อก็จบมือของเธอ ั
  • 12. “ผู้หญิงนี่คิดอะไรแปลกๆอยูเ่ รื่ อยเลย... ว่าไหม?”ฉิงเคอะพูดกับหงกู่เบาๆ “ผมก็เห็นด้ วย... โชคดี ที่ผมยังไม่มีฮหยิน”หงกู่พยักหน้ าเห็นด้ วยคนนึง ู ลานบินสกาย แรนช์ , มณฑลเนบราสก้ า, บริทานเนีย 13.30น (เวลาท้ องถิ่น) อาเนียวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ ะทํางานของจิโน่ “พวกยูโร-สเฟี ยร์ ช่วงนี ้กําเริ บหนัก... ตุรกียอมแพ้ แล้ ว ในวันนี ้” “งันหรอ”จิโน่หยิบหนังสือพิมพ์ขึ ้นมาอ่านต่อ ้ “สันนิบาตแอฟริ กาเหนือเจ็บหนัก ยูโร-สเฟี ยร์ บกเข้ าสูอลจีเรี ย” ุ ่ ั “ปล่อยไว้ อย่างนี ้ คิดว่าจะดีหรอ?”อาเนียก็ถามต่อไปอีก “นี่เธอหมายถึงอะไร?”แต่จิโน่กลับทําเป็ นไม่ร้ ูไม่ชี ้ “พวกเราจะมองดูเฉยๆ โดยให้ สงครามครังนี ้มันลุกลามไปทัวหรื อไงกัน? จิโน่”ส่วนทางอาเนียก็เริ่ มขึ ้นเสียงใส่ ้ ่ “ก็นี่มนสงคราม เราจะทําอะไรได้ ?”จิโน่ถาม ั “พวกเราไม่คิดที่จะช่วยสู้บางเลยหรื อไง จิโน่? … พวกเราจะยังอยูเ่ ฉยๆ ในขณะที่คนอื่นทํางานหนักหรื อไง?”อาเนียขึ ้นเสียงให้ ดงขึ ้นอีก จนจิโน่ถึงกับรู้สกผิด ั ึ แล้ วเขาก็หยิบล็อกเก็ตที่มีภาพถ่ายของคาเรนขึ ้นมาดู
  • 13. เขาคิดในใจอยูวา หากเป็ นคาเรน เธอก็คงไม่นิ่งดูดายกับสงครามที่กําลังมาถึงตัวแน่ และเขาเองก็นกถึงคําพูด ่่ ึของสุซาคุ ที่ทิ ้งท้ ายเอาไว้ ให้ เขา “หากสามารถคิดได้ แล้ วล่ะก็ บอกชันได้ ตลอดเวลานะ” ้ แล้ วจิโน่ก็เก็บล็อกเก็ตใส่กระเป๋ าเสื ้อตามเดิม ก่อนจะเดินเข้ าไปในห้ องนอนของเขา “อาเนีย.... รี บไปเก็บข้ าวของ ของเธอซะ พวกเราจะไปแล้ ว” “ไปไหน?”อาเนียทําหน้ างง “ไปทําหน้ าที่ของพวกเรา ในสงคราม”จิโน่บอกอย่างแน่วแน่ “รับทราบจ้ า...”อาเนียทําท่าวันธยาหัตรและก็รีบเข้ าไปเก็บของในห้ องนอนของเธออย่างรวดเร็ ว ทังสองคนรี บเก็บข้ าวของเครื่ องใช้ ของตน เหมือนกับว่าตนจะย้ ายบ้ านและคงจะไม่ได้ กลับมาที่นี่อีกนาน ้ ก่อนที่จะออกไปจากบ้ าน จิโน่ก็ลอกบ้ านไว้ ในใจนันคงจะคิดว่า เขาจะล็อกบ้ านนี ้ไว้ อีกนาน จนกระทังเขากับ ็ ้ ่อาเนียจะกลับมาหลังสงครามจบลง 1 ช.ม ต่ อมา สถานีรถไฟเนบราสก้ า จิโน่กบอาเนียเดินมาถึงที่สถานีรถไฟ ทีทกอย่างดูไม่เหมือนแต่ก่อน ั ่ ุ ทีนี่เริ่ มมีพวกทหารที่แต่งตัวแบบไม่ครบเครื่ องพร้ อมรบออกมาเดินตรวจความเรี ยบร้ อยไปมาพร้ อมกับถือปื นยาว ่ในมือ พวกนี ้ก็คือพวกทหารรักษาดินแดน แถวชานชะลาก็มีเด็กคอยเดินไปมาและขายหนังสือพิมพ์ให้ กบคนแถวนัน ซึงตอนนี ชาวบริ ทานเนียส่วนมากนัน ั ้ ่ ้ ้เริ่ มตื่นตัวกับสงครามมากขึ ้น “เห็นว่าพวกยูโร-สเฟี ยร์ จะบุกต่อไปทางตะวันออกกลางด้ วยใช่ไหม?” “ไม่ร้ ูสิ รู้แต่วาแอฟริ กาเหนือเริ่ มน่วมแล้ ว” ่ “เห็นวันนี ้ ตุรกีก็เพิ่งยอมแพ้ ไปแหม่บๆ” พอแหวกผ่านฝูงชนมาได้ รถไฟก็เข้ ามาจอดตรงชานชะลา จิโน่กบอาเนียก็เดินขึ ้นไปบนรถไฟ โดยรถไฟนันจอดนานผิดปกติ ั ้
  • 14. “ตอนนี ้รถไฟน่าจะออกได้ แล้ วนะ”จิโน่ร้ ูสกว่าตอนนี ้ น่าจะเป็ นเวลาที่รถไฟออกวิ่งได้ แล้ ว ึ“เดี๋ยวดูให้ นะ”อาเนียโผล่หวออกไปมองนอกหน้ าต่าง ัเธอเห็น Sutherland หลายตัว กําลังถูกขนขึ ้นไปบนตู้ขนส่งนี่คงเป็ นสาเหตุ ที่รถไฟออกช้ าผิดปกติปอมลอร์ ด คาร์ เซบาส, ชายฝั่ งทะเลสาบบอร์ ณเญ, บริทานเนีย 14.50น ้ทหาร SAS สองนายคือเอลเลสกับแกลลอปกําลังนังคุยกัน ในขณะที่นงเฝ้ าอยูบนกําแพงหินของปอม ่ ั่ ่ ้บรรยากาศในปอมยังดูเหมือนเดิม เพียงแค่งานนันกลับยุงมากขึ ้น พวกทหารก็ฝึกหนักกว่าเดิมตังแต่สงครามเริ่ ม ้ ้ ่ ้“คิดว่า หากพวกเราเลิกเป็ นทหารแล้ ว เราไปทําอะไรดี?”แกลลอปเอ่ยขึ ้นถาม“รุ่นพี่เชิญบอกเหอะครับ”เอลเลสขี ้เกียจจะคิด“พวกเราไปปลูกพืชเศรษฐกิจกันดีไหม?”แกลลอปอยูดีๆถามรุ่นน้ องด้ วยคําถามแปลกๆ ่“พืชเศรษฐกิจอะไรหรื อครับ?”เอลเลสถาม“ก็กญชาไง”แกลลอปเฉลยและยิ ้มแบบมีเลศนัย ั“ฮะ!? กัญชาเนี่ยนะ!?”เอลเลสได้ ยินไม่ผิด เขาตกใจมากๆ ที่รุ่นพีพดแบบนัน ่ ู ้
  • 15. “ก็ใช่ไงกัญชา .... เราได้ เงินหลายชิลลิงแน่ๆ ถึงขายไม่ออก เราก็เรี ยกตํารวจมาฟั นไร่ ได้ เงินค่าของกลางอีก” ่แกลลอปอธิบาย แล้ วเจเรเมียห์ก็เดินมาหาทัง2คนนัน ้ ้ “สวัสดีครับท่าน!”แกลลอป ลุกขึ ้นทําความเคารพเป็ นคนแรก “สวัสดี”เจเรเมียห์ทกทายตอบ ั “มีอะไรหรื อครับ?”เอลเลสถามเจเรเมียห์ ส่วนเจ้าตัวก็บอกแบบตรงๆ “พวกนายจงไปเตรี ยมเก็บข้ าวของ.... ในอีกไม่กี่วน พวกเราจะไปยุโรปกัน” ั “ไปยุโรป? ยุโรปไหนครับ? ออกหรื อตก?”แกลลอปรี บถามทันที เท่าที่เขาจําได้ ยุโรปเกือบทังทวีป กลายเป็ นของยูโร-สเฟี ยร์ ไปแล้ วมิใช่หรื อ? หากจะไปที่นน ก็คงจะไม่ได้ ไป ้ ั่เพราะจะไปเที่ยวแน่ๆ “ยุโรปตะวันตก”เจเรเมียห์บอกสันๆ ้ “ที่นนเป็ นเขตยึดครองไปแล้ วไม่ใช่หรื อครับ!?”ตัวเอลเลสสะดุ้งโหยง ั่ “พวกเราจะไปทําอะไรที่นน? พวกเราคงไม่ไปยกพลขึ ้นบกหรอกนะ”แกลลอปพูด ั่ “เดี๋ยวพวกนายก็ร้ ูเอง”เจเรเมียห์บอกก่อนจะเดินจากไป ตอนนันเอง จิโน่กบอาเนียก็เดินมาถึงหน้ าปอม พอเห็นทังสองคนนัน ทหารยามก็ถาม ้ ั ้ ้ ้ “พวกคุณมาทําอะไร?” “แผนกรับสมัครทหารอยูไหน?”จิโน่ถาม ่ “นีนายคิดว่า นี่เป็ นศูนย์เปิ ดรับทหารใหม่หรื ออย่างไรกัน?”ทหารยามถามกลับไปด้ วยนํ ้าเสียงกวนๆ ่ “เปล่า... พวกเราก็แค่...”จิโน่กําลังจะพูดต่อ “ถ้ านายรู้เรื่ องแล้ ว ก็รีบไสหัวไปได้ แล้ ว!”ทหารยามชิงพูดตัดและก็ทําท่าเฉียงอาวุธ ในตอนนัน สุซาคุก็เดินมาด้ วยกันกับยูฟีเมีย เขามีสหน้ าที่ดเู หนื่อยล้ ามากๆ เขาคงทํางานหนักแต่เช้ าและยังไม่ได้ ้ ีพักเลยจนถึงตอนนี ้
  • 16. “สุซาคุ... นี่คณยังไหวอยูหรื อเปล่า?”ยูฟี่ถามด้ วยความเป็ นห่วง ุ ่ “ยังไหวอยูครับ”สุซาคุเอามือซ้ ายกุมขมับตัวเองเล็กน้ อย ่ “มีอะไรให้ ฉนช่วยคุณได้ ไหมคะ?”ยูฟี่ถามด้ วยความหวังดี ั “ไม่ต้องหรอกครับ ยูฟี่”สุซาคุพยายามยิ ้มสู้กบความเหนื่อย ก่อนที่จะได้ ยินเสียงคนเถียงกัน ั “นี่นายรู้ไหมว่า ชันเป็ นใคร?” ้ “แล้ วชันจะไปรู้ไหม นายยังไม่ร้ ูเลยว่าตัวเองเป็ นใคร” ้ นันคือเสียงของจิโน่ที่กําลังยืนเถียงกับทหารยาม สุซาคุเลยยิ ้มกว้ างและรี บเดินเข้ าไปหา ่ “จิโน่!”เขาเรี ยกเสียงดัง “ท่านมาร์ แชลคูรุรูก!”ทหารยามหันมาทําความเคารพสุซาคุโดยทันที ิ “อ้ าว สุซาคุ นี่นายมาทันเวลาพอดี ... คือทหารคนนี ้... ชื่ออะไรนะ?”จิโน่หนมาพูดกับสุซาคุด้วยนํ ้าเสียงเฮฮา ัพร้ อมกับถามชื่อทหารยามคนนัน ้ “เดลตันครับ”ทหารยามพูดและก้ มหน้ าเล็กน้ อย ้ “ใช่ๆ... เดลตันไม่ยอมให้ ชนผ่านประตูนะ”จิโน่พดจ้ อต่อ ้ ั้ ่ ู “แล้ วนายกับ... อาเนียมาทําอะไรที่นี่ละ?”สุซาคุถามต่อ หลังจากทีเ่ ขาลืมเรื่ องที่จะถามไปนาน ่ “พวกเราจะมา...ขอทําหน้ าที่ของพวกเราในสงครามน่ะ..สุซาคุ”อาเนียบอกแทนจิโน่ ที่ไม่ร้ ูวาจะพูดอะไรต่อดี ่ แล้ วสุซาคุก็ยิ ้ม ก่อนที่เขาจะพูดด้ วยนํ ้าเสียงปลื ้มปิ ติ “ยินดีต้อนรับกลับบ้ านนะ” ในตอนนันเอง ยูฟีเมียก็ยืนยิ ้มอยูไกลๆ ในความสําเร็ จของสุซาคุ ในขณะที่เขาก็หนกลับมาส่งยิ ้มให้ เธอเช่นกัน ้ ่ ั 30 นาทีต่อมา ห้ องพักนายทหาร หลังจากที่จิโน่กบอาเนียลองเสื ้อนายทหารเสร็ จแล้ ว สุซาคุกบยูฟีเมียก็เดินเข้ ามาหาทังสองคน ั ั ้ “ชันมีขาวดีมาบอก”สุซาคุบอกกับสองคนนันพอเขาเดินมาถึง ้ ่ ้
  • 17. “อะไรหรื อ? สุซาคุ”อาเนียถามในขณะที่ดชดนายทหารสีกากีของตัวเอง ูุ “จิโน่กบเธอ จะได้ รับยศพันเอก และกองทหารของตัวเอง.... จิโน่ นายได้ กองบิน ส่วนเธออาเนีย เธอได้ กองปื น ัใหญ่”สุซาคุบอกข่าวดีที่วาและมองหน้ าทังสองคนนันด้ วยความยินดี ่ ้ ้ “นันน่ะดีมากเลยนะ... ดีจริ งๆ”จิโน่ยิ ้มแฉ่ม ่ “ขอแสดงความยินดีกบคุณทังสองคนด้ วยค่ะ”ยูฟี่พด ั ้ ู แล้ วลอยด์กบเซซิลก็เดินเข้ ามา ั “สวัสดีนะครับ ทุกคน.... เอ่อ...”ลอยด์กล่าวทักทายและมองไปทางจิโน่กบอาเนีย ั “พันเอกจิโน่ ไวน์เบิร์ก กับพันเอกอาเนีย อัลสเตรม”สุซาคุพดชื่อและยศของสองคนนันให้ ลอยด์นกได้ ู ่ ึ “ใช่ๆ... พันเอกทังสอง.... ได้ โปรดตามผมมาที่อู่ Knightmare จะได้ ไหมครับ”ลอยด์พดต่อพร้ อมท้ งมองหน้ าพัน ้ ูเอกทังสอง ดูวาพวกเขาจะตกลงหรื อไม่ ้ ่ และทังสองคนก็พยักหน้ าตกลง ตามที่เขาคาดไว้ ้ อู่ Knightmare อาเนียกับจิโน่ได้ เดินตามลอยด์กบเซซิลเข้ ามาในอูจอด Knightmare มืดๆ โดยที่สซาคุกบยูฟีเมียก็ตามมาดูด้วย ั ่ ุ ัเผื่อๆ จะมี Surprise อะไรสักอย่าง พอหยุดเดินแล้ ว ลอยด์ก็ดีดนิ ้วให้ สญญาณ และไฟก็เปิ ดจนสว่างไปทัวอู่ ั ่ แล้ วทุกคนเห็นKnightmare 2 ตัวที่ค้ นตาคือ Tristan และ Mordred ที่ถกสร้ างใหม่ ุ ู “นี่คือ Tristan กับ Mordred ที่ถกสร้ างขึ ้นใหม่ และมีการเติมแต่งเข้ าไปบางส่วน เพื่อเตรี ยมพร้ อมในสงครามยุค ูนี ้”ลอยด์พดก่อนที่เขาจะเริ่ มสาธยาย ู
  • 18. “Tristan นัน เราได้ เพิ่มช่องใส่ระเบิดและจรวดไปที่ปีก ท่านสามารถโฉบลงไปทิ ้งระเบิดหรื อระดมยิงจรวดแบบ ้เครื่ องบินรบได้ ส่วน Mordred เราได้ เพิ่มระยะเรดาร์ และรัศมีการยิงของปื น ทําให้ เหมือนกับปื นใหญ่” แล้ วจิโน่ก็เดินเข้ าไปดูใกล้ ๆ พร้ อมกับเอ่ยชม “มันดีมากๆ ดีมากๆเลย” “นี่สาหรับท่าน”ลอยด์เดินเข้ าไปมอบกุญแจ Knightmare ให้ กบจิโน่ โดยเขาเองก็รับมาแล้ วก็กํามันแน่น ํ ั “ฉันพร้ อมทําสงครามแล้ วล่ะ” สภาขุนนาง พวกขุนนางที่มีจํานวนไม่นาจะถึง 10 รวมถึงลอร์ ดเอสทอน และเอิร์ลเจอร์ ราด ฟราก้ า กําลังนังประชุมอยูในสภา ่ ่ ่ทีบรรยากาศนันดูอมครึมเล็กน้ อย ่ ้ ึ “หากเรายกพลขึ ้นบกที่โปรตุเกส จะเป็ นไง?” “เรื อรบ HMS Unites เพิ่งโดนจมโดยเรื อ U-Boat ของพวกมันนะ” “เสริ มกําลังตามแนวชายฝั่ งน่าจะดีนะ” ในระหว่างที่ประชุมนัน ซีทกบนานาลีก็อยูข้างๆ ลูลชเช่นกัน ้ ู ั ่ ่ ุ “คิดว่าจะได้ เรื่ องไหมเนี่ย?”ซีทกระซิบข้ างหูลลช ู ูุ “ท่านพี่ควรจะพักก่อนนะคะ”นานาลีพดเบาๆ ่ ู “พี่ยงอยูตอได้ ”ลูลชหันมาบอกน้ องสาวเบาๆ ั ่ ่ ุ “ทุกท่าน ผมมีข้อเสนอ”ฟาเบร่ลกขึ ้น ก่อนที่เขาจะพูด ุ “เนื่องจากพวกยูโร-สเฟี ยร์ ต้ องการจะทําสงครามเพื่อกู้ความมังคังของยุโรปให้ กลับคืนมา .... ทําไมพวกเราจึงไม่ ่ ่คิดเจรจาต่อรองกับพวกมัน ช่วยพวกเขาสู้กบมหาสหพันธ์และเอาพื ้นที่ EU เดิมกลับมาให้ พวกเขาล่ะ?” ั “เอ้ อ... น่าจะดีนะนัน”พวกของฟาเบร่พดคุยกันเองและพยักหน้ าใส่กน ่ ู ั “อะฮึ ้ม”ลอร์ ดเอสทอนกระแอมเสียงและลุกขึ ้นแย้ ง “แต่ทว่า บริ ทานเนียของเราเป็ นพวกที่หยิ่งในเกียรติยศ.... ข้ อเสนอของท่านมันทําให้ เสือมเกียรติสดๆ เลยนะท่าน ่ ุมาร์ ควีสเอ็คโคมันด์”
  • 19. “ท่านมีข้อเสนอทีดีกว่าหรื อไง? ท่านลอร์ ด?”ฟาเบร่หนมาถามแบบไม่สะทบสะท้ าน ่ ั “เปล่าๆ.... หามีไม่....”ลอร์ ดเอสทอนส่ายหน้ า ก่อนที่จะพูดต่อ “แต่ผมมีหลักเหตุผลที่จะมาชี ้แนะ” แล้ วทุกคนก็เงียบและฟั งอย่างใจจดใจจ่อ ก่อนที่ลอร์ ดเอสทอนจะเริ่ มอธิบาย “พวกยูโร-สเฟี ยร์ นน สิงที่มนต้ องการนัน ไม่ใช่แค่อาณาเขตเก่าของ EU ก่อนการล่มสลาย แต่กลับเป็ นอาณาเขต ั้ ่ ั ้รวมถึงอาณานิคมเก่าๆ ของชาติยโรปทัวโลก.... เช่นที่แปซิฟิคก็มีอินโดนีเซีย ที่เคยเป็ นของเนเธอร์ แลนด์และฟิ ลปปิ นส์ที่ ุ ่ ิเคยเป็ นของสเปน.... และในบริ ทานเนียของเรานัน พวกมันก็จ้องไว้ มากเลยด้ วย” ้ “บริ ทานเนียของเราเนี่ยนะ?... พวกเราไปติดอะไรพวกมัน?”ขุนนางฝั่ งฟาเบร่ถามขึ ้น “มีส.ิ ..เยอะด้ วย.... ที่เขต Dominion ของเราที่แคริ บเบียนและอเมริ กาใต้ ... ที่นนเคยเป็ นของสเปน, ดัทช์ และ ั่ชาติอื่นๆมากมายในยุโรป ... เอ๊ ะ ลืมไปอีกที่นง... กรี นแลนด์กบไอซ์แลนด์ ก็เคยเป็ นของเด็นมาร์ กเหมือนกัน” ึ ั “โอ้ โห..... พรรคพวกของมันทังนันเลยนะนัน”พวกขุนนางฝั่ งทหารพยักหน้ าให้ กน รู้วาประเทศที่เอ่ยมา เป็ น ้ ้ ่ ั ่สมาชิกของยูโร-สเฟี ยร์ ทงนันเลย ั้ ้ “ที่ทานลอร์ ดเอสทอนพูดนันก็ถกมากๆ”ลูลชเอ่ยขึ ้นและก็สง ่ ้ ู ุ ั่ “ท่านทังสองจงนังลงได้ แล้ ว” ้ ่ “Yes your majesty”ลอร์ ดเอสทอนกับฟาเบร่ก็คอยๆนังลง ่ ่ “ท่านสุดยอดมากเลยครับ”เอร์ ลเจอร์ ราดเอ่ยชมเบาๆ ข้ างๆหูลอร์ ดเอสทอน “ขอบใจนายมากนะ ที่เชียร์”ลอร์ ดเอสทอนพูดเบาๆ “อย่างที่ทานลอร์ ดเอสทอนพูดมานันก็ถกมากๆ.... พวกเรามิอาจหลีกเลียงสงครามได้ นอกจากจะมอบดินแดน ่ ้ ู ่ให้ พวกมัน”ลูลชกล่าว ซึงพอได้ ยินประโยคสุดท้ าย ทุกคนจึงเริ่ มตกใจ ุ ่ “มอบดินแดนให้ พวกมันเนี่ยนะ?” “นันมันเรื่ องใหญ่เลยนะนัน” ่ ่ แล้ วลูลชก็กล่าวต่อ ุ
  • 20. “แต่ทว่า... เรื่ องนันคงจะไม่ใช่ทางออกที่ดี ที่จะทําให้ สงครามจบลง .... พวกเราก็จะต้ องสู้กบพวกมันสักวัน ้ ัเหมือนกับตอนที่พวกเราสู้กบ EU มาตังแต่ปี 1980 .... ทางที่ดีคือ พวกเราควรจะมาหาทางกันว่า ในตอนนี ้พวกเราควรทํา ั ้ยังไงกันดี ในการต่อสู้ กับพวกมันน่ะ! ทุกคนมีความเห็นหรื อไม่!?” แล้ วขุนนางฝ่ ายทหารคนนึงก็ลกขึ ้นเสนอความเห็น ุ “ในตอนนี ้ กองทัพบกของเราไม่พร้ อม... พวกเราควรจะเน้ นใช้ ทพเรื อ ต่อกรกับพวกมันบนทะเลแอตแลนติกก่อน” ั “อืม... นันก็ดีนะ”ขุนนางอีกคนก็เห็นด้ วย ่ “นายคงจะไม่บอกให้ เรา ทิ ้งทัพบกหรอกนะ คาร์ ลเี นอร์ ”ลอร์ ดเอสทอนพูดแหย่ตามประสาของทหาร “ผมยังไม่ได้ บอกแบบนันเลยนะครับ”ขุนนางฝ่ ายทหารส่ายหน้ า ้ “ใช้ กองทัพเรื อ ต่อสู้กบพวกมันในขณะที่เราสร้ างกองทัพใหม่... แผนการนี ้ก็ไม่เลวนี”ลูลชยิ ้ม ก่อนที่เขาจะลุกขึ ้น ั ่ ุกล่าว “ถ้ างันเราขอดําเนินนโยบายนี ้ สภาวันนี ้เลิกได้ ” ้ “All hail Lelouch, May your reign live long.”