Your SlideShare is downloading. ×
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Code geass 20191 2
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

Code geass 20191 2

355

Published on

Published in: Education, Technology
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
355
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. วันที่ 21 พฤษภาคม atb.2019 งานยุทธกีฬา, โกเบ, ญี่ปุ่น 9.50น “การรบในสมัยนี ้ .... ไม่ใช่การรบแค่สาหรับทหารอย่างเดียว .... แต่วาเป็ นรบสาหรับผู้บงคับบัญชาด้ วย .... และ ่ ัการรบในสมัยนี ้นัน ต้ องการผู้บญชาการที่ดี สมรภูมินี ้ จึงจะได้ รับชัยชนะมาได้ !”นายทหารญี่ปนในเสื ้อสีกากีบรรยายเสียง ้ ั ุ่ดังผ่านโทรโข่ง ในขณะทีมีผ้ ชม มาชมการแสดงกันอย่างอื ้ออึง ่ ู นี่เป็ นการแสดงเกี่ยวกับการปะทะกันระหว่างกองทหารญี่ปนกับกองทหารข้ าศึกไม่ทราบสังกัดบนทุงราบแห่งนึง ุ่ ่ พอการรบเริ่ มขึ ้นได้ สกระยะนึง ทหารทังสองฝ่ ายเริ่ มปะทะกันด้ วยการตังแนวยิงปื นยาวสวนกันไปมา ก่อนที่ ั ้ ้นายทหารชุดดาของทัพญี่ปนจะตะโกนสังถอย นายทหารคนข้ างๆก็เป่ าแตรสัญญาณบอก กองทหารญี่ปนก็รีบวิงหนีกนไป ุ่ ่ ุ่ ่ ัอย่างเป็ นระเบียบ ในขณะที่ข้าศึกไล่ตามมาติดๆ จนพอมาถึงจุดนึง ทหารญี่ปนที่ถอยมาก็หมอบลงพร้ อมกันตามคาสัง ุ่ ่นายทหารชุดดา ทหารอีกกลุมก็กรูขึ ้นมาจากเนิน และยิงปื นใส่พวกข้ าศึก ก่อนที่นายทหารชุดดาจะชักดาบออกมาและสัง ่ ่ให้ ทกคนเข้ าปะทะทันที โดยในการรบครังนัน ฝ่ ายญี่ปนชนะ ุ ้ ้ ุ่
  • 2. “ด้ วยความสามารถ ความเก่งกาจและความกล้ าหาญของนายทหารจากหน่วยบัญชาการภาคีอศวินดา ทาให้ ักองทัพของมหาสหพันธ์ได้ รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนืออริ ราชศัตรู .... หากพ่อแม่พี่น้องชมการแสดงแล้ วเกิดความประทับใจขึ ้นมา ก็ขอให้ ทานได้ บริ จาคเงิน เข้ าสมทบทุนในการฝึ กนายทหารหน่วยบัญชาการภาคีอศวินดา สาขาโกเบด้ วย ่ ั...นะขอรับ” หนึงในผู้ชมทีกาลังนังปรบมืออยูแถวหน้ านัน ก็มีคางูยะกับพลเอกโทโดนังรวมอยูด้วย ่ ่ ่ ่ ้ ่ ่ “ขอความอุปการะจากท่านด้ วยขอรับ ท่านพลเอกโทโด เคียวชิโร่ ”นายทหารโค้ งคานับและยื่นกล่องเงินบริจาค ให้โทโดใส่เงิน “พยายามฝึ กฝนเข้ านะ”โทโดให้ กาลังใจและใส่เงินเข้ าไป “ขอให้ พยายามเข้ านะคะ”คางูยะใส่เงินต่อจากโทโด โดยเธอก็ใส่ไปหลายเยนเหมือนกัน “ขอบคุณนะขอรับ....ฝ่ าบาท”นายทหารเดินรับบริ จาคเงินต่อไป ต่อจากนันเอง คางูยะก็หนไปถามโทโด ้ ั “คุณโทโดคะ...มีขาวคราวอะไรจากยุโรปบ้ างไหมคะ?” ่ “ตอนนี ้...ทางศูนย์บญชาการภาคีอศวินดาที่เวนิซในอิตาลี ก็ได้ แค่รายงานมาว่า พวกเยอรมันยันตรึงกาลังตาม ั ัชายแดนอยู่ ส่วนจากที่ทางศูนย์บญชาการเวียนนารายงานมา ทางนันบอกว่าพวกเยอรมันได้ ใช้ กองพลภูเขาประชิดตาม ั ้แนวเทือกเขาแอลป ประชิดกับชายแดนออสเตรี ย”โทโดรายงานพร้ อมกับนึกภาพ จากภาพถ่ายทีเ่ ขาเพิ่งดูเมื่อวาน ์
  • 3. “แต่วาที่นาเป็ นห่วงก็คือ...”เสียงของโอกิที่กาลังเดินมาดังขึ ้น ่ ่ “คุณคานาเมะเองหรื อคะ”คางูยะหันไปทางโอกิที่แต่งชุดนายทหารอัศวินดาเต็มยศ “ตอนนี ้พวกเยอรมันมีไนท์แมร์ แบบบริ ทานเนียใช้ เต็มกองทัพแล้ ว.... และตามที่รับรายงานมา... พวกนันมี ้ประสิทธิภาพเหนือกว่าของบริ ทานเนียอีกด้ วย”โอกิกล่าวพลางจับหมวกของเขา “เห็นทางศูนย์บญชาการวอร์ ซอ ก็บอกมาว่า พวกมันมีเยอะกว่าทางบริ ทานเนียด้ วยนี่”โทโดหันไปทางโอกิ ั “แต่วา....”คางูยะมองไปทางตะวันตก ก่อนที่จะพูดอย่างมีความหวัง ่ “พวกเราก็กาลังเตรี ยมพร้ อมกับสงคราม ไปทัวมหาสหพันธ์ ไม่ใช่หรื อคะ?” ่ เขตซ้ อมรบ, รัฐกัว, อินเดีย 6.55น (เวลาท้ องถิ่น) คาเรนกาลังนังสงบสติอารมณ์ของตัวเองในค็อกพิตของกูเรนที่กาลังจอดในเรื อลาเลียงไนท์แมร์ ที่ลอยลาอยูนอก ่ ่ชายฝั่ งกัวพร้ อมๆ กับกองเรื อญี่ปน เหลืออีกไม่กี่วินาที การซ้ อมรบ”กัว-โกลเดน” ก็จะเริ่มขึ ้น ตอนนี ้เอง เธอก็กาลังนึกภาพ ุ่แผนที่โฮโลแกรมที่นากิสะฉายให้ ดเู มื่อคืน แสดงให้ เห็นถึงกองทัพอินเดียที่ประจาตามชายฝั่ งต่างๆ พร้ อมกับกองกาลังบังคลาเทศและพม่าทีเ่ ตรี ยมสนับสนุนจากแนวที่สอง ไม่ใช่แค่เธอที่ร้ ูสกตื่นเต้ น พวกทหารหน่วยไนท์แมร์ กบหน่วยนาวิกโยธิน ึ ัที่รออยูบนเรื อ ก็ตื่นเต้ นไม่แพ้ กน ่ ั ที่เต๊ นท์หลังนึง ที่ตงอยูเ่ ฉียดๆกับเขตการซ้ อมรบนัน เป็ นเต๊ นท์ของพวกทหารช่างบริ ทานเนียที่มาศึกษาดูงานทีกว ั้ ้ ่ ัโดยตอนนี ้ พวกทหารช่างก็ได้ ตงกล้ องส่องทางไกล เตรี ยมใช้ งานทันทีทการซ้ อมรบเริ่ มขึ ้น ส่วนมิลลี่, รี วาลกับเชอร์ ลย์ พวก ั้ ี่ ี่เขาก็กาลังนังดืมน ้าชาที่นายทหารของลอยด์ทาให้ ซึงก็แก้ ง่วงได้ นดนึง หลังจากที่ตื่นเช้ ามา ่ ่ ่ ิ
  • 4. “อื ้ม...น ้าชาของคุณรีเนอร์ เนี่ย.... อร่อยจังนะคะ”เชอร์ ลย์เอ่ยปากชมนายทหารที่ชงน ้าชาให้ เธอและเพื่อนๆได้ ดื่ม ี่ “ไม่เป็ นไรหรอกครับ.... เป็ นเกียรติมากกว่า ที่ผมได้ ทาน ้าชาให้ พวกคุณดื่มกัน”นายทหารกล่าวอย่างถ่อมตน “เป็ นเกียรติ งันหรื อ?”มิลลีคอยๆจิบชาพร้ อมทาหน้ างง ้ ่ ่ “ผมเป็ นแฟนคลับติดตามผลงานของคุณมานานแล้ วนะครับ คุณมิลลี่ แอชฟอร์ ด”นายทหารหันมาพูดกับมิลลี่แล้ วถอดหมวกแสดงท่าทางอ่อนน้ อม “รู้สกว่า... พวกทหารก็ติดใจข่าวพวกเราด้ วยแฮะ”รี วาลโยกตัวไปคุยกับเชอร์ ลย์ ึ ี่ “นันสินะ.. รี วาล”เชอร์ ลย์พยักหน้ าเห็นด้ วย ่ ี่ หวอ!!!!! เสียงเตือนภัยดังขึ ้น ทุกคนต่างหยุดทาสิงทีตนกาลังทาอยูทนที ่ ่ ่ ั “เกิดอะไรขึ ้น!?”ลอยด์รีบลุกขึ ้นจากเก้ าอี ้ “การซ้ อมรบจะเริ่ มขึ ้นแล้ วคะ!”เซซิลวิ่งเข้ ามารายงาน ในขณะนี ้เอง หากมองจากกล้ องส่องทางไกลล่ะก็ จะเห็นได้ วา พวกทหารอินเดียเริ่ มวิงเข้ าไปประจาตาแหน่งของ ่ ่ตน พร้ อมๆกับหน่วยไนท์แมร์ และยานเกราะชนิดต่างๆ “เตรี ยมพร้ อมลุยเลย พวกเรา!”มิลลีทบโต๊ ะเบาๆ พร้ อมกับฉีกยิ ้มร้ ายๆเล็กน้ อย เธอกาลังจะได้ ขาวกลับไปฉายที่ ่ ุ ่บ้ านแล้ ว มาดูทางพวกคาเรนกันบ้ าง “อีก20วินาที ก็จะเริ่ มการซ้ อมรบล่ะนะ”นากิสะติดต่อคาเรนผ่านทางวิทยุ “พร้ อมแล้ วค่ะ คุณนากิสะ”คาเรนพูด แล้ วก็มองไปข้ างหน้ าตรงหน้ าจอมอนิเตอร์ ที่กาลังฉายภาพทะเลกับชายฝั่ งกัวที่อยูหางออกไปไกล ่ ่ “ไนท์แมร์ ทกหน่วย....รายงานด้ วย!”นากิสะสังเสียงดัง ุ ่ “หน่วยเซโตะกับหน่วยคินอิจิ พร้ อม!” “หน่วยคาซาว่ากับหน่วยการะ พร้ อมแล้ วครับ!” “ดีละ”คาเรนยิ ้มพร้ อมกับดูนาฬิกาข้ อมือของเธอ ซึงแสดงเวลาให้ เห็นว่า เหลืออีกแค่ 10 วินาที ่ ่
  • 5. “เอาล่ะ... เตรี ยมตัวให้ พร้ อม!”นากิสะสังก่อนที่จะเริ่ มนับถอยหลัง ่ “6....5.....4....3....2” และในที่สด ก็มาถึงเลขตัวสุดท้ ายและวินาทีสดท้ ายแห่งการเตรียมพร้ อม ุ ุ “หนึง!” ่ หน่วยไนท์แมร์ ก็พงทะยานออกจากเรื อบรรทุกกันอย่างพร้ อมเพรี ยง ก่อนที่จะปรับรูปขบวนบนฟ้ าและมุงหน้ าไปที่ ุ่ ่ชายฝั่ งกัวพร้ อมกัน ในขณะทีเ่ รื อลาเลียงทหารเริ่ มแล่นออกมาแล้ ว “เรื ออาซาเซงิ เรื อฮาราชิมา... ยิงจรวดใส่แนวชายฝั่ งได้ !”พลเรื อเอกอาราอิตะโกนสังจากเรื อไอ-เจ-เอ็น อาราชิ ่ ่แล้ วมองไปที่เรื อรบที่เขาสัง กาลังทาการระดมยิงจรวดใส่ชายฝั่ ง ่ จรวดพวกนี ้ เป็ นจรวดซ้ อมรบ ซึงจะระเบิดออกมาเป็ นกลุมควันทันทีที่กระทบเปาหมาย และทาให้ เปาหมายหยุด ่ ่ ้ ้ทางานทันที “จรวดงันรึ!?”นายทหารอินเดียที่เป็ นแขกซิกข์สองกล้ องระยะไกลเห็นจรวดนับหลายลูก กาลังพุงตรงเข้ ามา ้ ่ ่ก่อนที่เขาจะวอสังต่อไป ่ “หน่วยยานเกราะและไนท์แมร์ ทกหน่วยตามแนวชายฝั่ ง หาที่กาบัง!!” ุ ไนท์แมร์ ของอินเดียรี บใส่เกียร์ เข้ าที่กาบังทันที ในขณะที่บางตัวทีหลบไม่ทน ก็โดนจรวดลูกนึงพุงเข้ าชนอย่างจัง ่ ั ่จนกระเด็นหงายท้ อง จรวดระเบิดออกมาเป็ นควันสีขาว พร้ อมกับทาให้ ไนท์แมร์ ตวนันหยุดทางาน ค็อกพิตดีดตัว ออกทันที ั ้ “อันตรายจริ งๆ”นักบินอินเดียพูดเบาๆ ในขณะที่บงคับหุนให้ หลบอยูในที่กาบัง ั ่ ่ ในตอนนี ้เอง หน่วยไนท์แมร์ ญี่ปนก็กาลังพุงตรงเข้ ามาหาพวกเขา โดยที่แนวแรกก็เริ่ มทาการระดมยิงกระสุน ุ่ ่เพนท์บอลจากปื นกลมือซ้ ายเข้ าใส่แนวปองกันของพวกอินเดีย ้ “ทุกเครื่ อง....อย่าเพิงโดนยิงร่วงล่ะ”นากิสะบอกผ่านทางวิทยุ ่ “ไม่โดนหรอกค่ะ”คาเรนตอบกลับแล้ วมองไปทางด้ านซ้ าย เห็นอาคัตสึกิตวนึงกาลังร่วงหลังจากทีโดนกระสุน ั ่เพนท์บอลที่ปีก โดยกระสุนลูกนัน พุงมาจากปื นยาวที่ไนท์แมร์ ฝ่ายอินเดียกาลังใช้ ยิงโต้ กลับ ้ ่ “ปื นยาว!”คาเรนร้ องเตือน และรี บบินหลบหลีกพร้ อมๆกับตัวอื่นๆ ทุกตัวบินกระจายกันออกไป ไม่เป็ นไปตามรูปขบวนเดิม ก่อนทีจะพุงตรงไปที่แนวปองกันด้ วยความเร็ วสูงสุด ่ ่ ้และปะทะกับกองกาลังอินเดียที่ประจาอยูตามชายฝั่ ง ่
  • 6. ในขณะนี ้เอง ทางกองทัพญี่ปนก็ได้ ทาการส่งนาวิกโยธินตรงเข้ ามาที่ชายฝั่ งแล้ ว โดยอีกไม่นาน พวกเขาก็จะออก ุ่จากเรื อลาเลียงทหารและทาการยกพลขึ ้นบก ซึงพอพวกเขาได้ วงออกมาจากเรือ ก็เจอกับห่ากระสุนช็อตไฟฟ้ าราวกับสายฝนจากแนวปองกันของพวกอินเดีย ่ ิ่ ้ “หมอบทังหมู!! หมอบ!!”หัวหน้ าหมูร้องตะโกนแล้ วรี บหมอบลงกับพื ้นหาดทรายทันที ้ ่ ่ หลังจากที่สาดสายตามองตรวจสอบข้ างหน้ าและคิดไตร่ตรองดูแล้ ว หัวหน้ าหมูก็สามารถวางแผนได้ วาจะทา ่ ่อย่างไรต่อกับแนวปองกันของอินเดีย เขาจึงสังต่อไปท่ามกลางเสียงปื น ้ ่ “หมู่ 1! เคลือนที่ไปข้ างหน้ า! ด้ วยวิธีคลานต่า .... ไปทังหมู่ ไปได้ !” ่ ้ แล้ วทังหมูก็คอยๆ ทาการคลานตาฝ่ าห่ากระสุนเข้ าไปเรื่ อยๆ จนพอมาถึง ณ จุดนึงแล้ ว หัว หน้ าก็สงต่อ ้ ่ ่ ่ ั่ “หมู่ 1 เตรียมลูกระเบิดขว้ าง!” ทหารทุกนายจึงควักระเบิดออกมา แล้ วฟั งคาสังต่อไป ่ “ดึงสลักออก!” หลังจากที่ทวนคาสังแล้ ว ทุกคนก็รีบดึงสลักระเบิด ก่อนที่จะง้ างมันออกไป ่ “ขว้ าง!” ทุกคนขว้ างระเบิดออกไป ก่อนทีระเบิดลูกต่างๆ จะตกในแนวของพวกอินเดียและระเบิดออกมาเป็ นควัน ่
  • 7. “หมู่ 1 เตรียมทาการตะลุมบอน! ติดดาบ!” ทหารทุกนายรี บติดดาบปลายปื นปลอมที่สามารถช็อตไฟฟ้ าใส่ข้าศึกจนสลบได้ และก็มองไปที่ข้างหน้ าพร้ อมกับเพ่งสมาธิไปที่พวกอินเดียในขณะที่ตวเองกาปื นไว้ แน่นในมือน เพื่อรอคาสังเดียว ั ่ “ตะลุมบอน!!!” ทหารทุกนายรี บลุกขึ ้นและวิ่งเข้ าประจันบานทันที เฮ!!! ในขณะที่คาเรนกาลังใช้ กรงเล็บของกูเรนจับไปที่หวของอาคัตสึกิทแสนจะดวงจู๋ตวนึงของอินเดีย หุนตัวนันก็หยุด ั ี่ ั ่ ้ทางาน เสร็ จแล้ วเธอก็มองไปที่ชายหาด แล้ วเห็นพวกทหารญี่ปนกาลังดาหน้ าขึ ้งฝั่ งกันมาแทบจะไม่ขาดสาย ุ่ “ภาพนี ้ยังดูค้ นตาจังนะ”คาเรนยิ ้มในขณะทีเ่ ธอกาลังนึกเรื่ องในอดีต ก่อนที่ลกน้ องจะวอมาตามเธอ ุ ู “พันเอกโคสึกิครับ! พวกเราต้ องการกาลังเสริ มที่เขต 5!” “กาลังจะไปนะ!”คาเรนรี บหันเครื่อง และมุงตรงไปตามจุดทีกาหนดทันที ระหว่างนันเธอก็ได้ ยินเสียงจากพลเรื อ ่ ่ ้เอกอาราอิ ที่กาลังสังกองเรื อของเขาอยู่ ่ “เรื ออิคาโนะกับเรื อโชซุ ... ระดมยิงปื นใหญ่!” “ครับท่าน!” แล้ วห่ากระสุนปื นใหญ่ ก็ได้ พงข้ ามหัวของคาเรนไป ก่อนที่จะระเบิดบนพื ้น เป็ นละอองชนิดหนึงที่ทาให้ ยาน ุ่ ่เกราะทุกชนิดหยุดทางานได้
  • 8. วันต่ อมา โรงพักเขตชานเมืองพิวนิคคัส, บริทานเนีย 8.20น แกลลอปกาลังนังไขว่ห้างอยูในห้ องขังคนเดียว ทาท่าเหมือนกับว่าที่นี่เป็ นดังบ้ านหลังที่สามสาหรับเขา ในเมื่อ ่ ่ ่บ้ านหลังที่สองของเขาก็คือฐานทัพหน่วยเอส-เอ-เอส ที่โมบิล ในตอนนี ้เขาก็กาลังนังดูขาวจากโทรทัศน์ที่แขวนอยูข้างบน ่ ่ ่เพดานทีกาลังเปิ ดการสัมภาสน์ของคอร์ นีเลีย ที่กาลังพูดกันถึงเรื่ องสถานการณ์ในยุโรป ่ “องค์หญิงคอร์ นีเลียเพคะ.... ท่านคิดว่าสถานการณ์ในยุโรปตอนนี ้ เสียงกับการเกิดสงครามหรื อไม่คะ?”นักข่าว ่ยื่นไมค์ให้ คอร์ นีเลียตอบ “เราเองก็บอกไม่ได้ เหมือนกัน.... รู้แต่วา หากเกิดสงครามขึ ้นล่ะก็ บริ ทานเนียจะเข้ าร่วมรบ ข้ างฝ่ ายที่ไม่ได้ เริ่ ม ่สงครามเท่านัน”คอร์ นีเลียตอบคาถาม ก่อนที่จะมีคาถามอีกคาถามนึงมาให้ เธอตอบ ้ “ที่ทานพูดมา เป็ นความคิดของท่าน หรื อเป็ นความเห็นขององค์จกรพรรดิหรื อเปล่าครับ?” ่ ั “นี่เป็ นนโยบายต่างประเทศของเรา จักรวรรดิบริ ทานเนีย หลังจากที่ทาสนธิสญญาฟูจิในปลายปี 2018 .... พวก ัเราจะเน้ นการร่วมมือระหว่างประเทศมากยิงขึ ้น และจะเข้ าร่วมในสงครามใหญ่ๆ ที่มีผลต่อความสงบสุขของโลก โดยอยู่ ่ข้ างฝ่ ายที่ไม่ใช่ผ้ ก่อสงคราม”คอร์ นีเลียตอบได้ อีกครัง ก่อนที่เธอจะเปลียนมาเป็ นคนถามเอง ู ้ ่ “มีคาถามอะไรอีกไหม?” แกลลอปพยักหน้ าเห็นด้ วย และก็เอ่ยขึ ้นเบาๆ “ตอบได้ โดนมากครับ องค์หญิง” ในตอนนี ้เอง เจเรเมียห์ในเครื่ องแบบเต็มยศ พร้ อมกับเอลเลสในชุดนายทหารบริ ทานเนีย ก็ได้ เดินเข้ ามาในโรงพัก ตารวจที่นงพักอยูตางก็ยนทาความเคารพให้ ก่อนที่เจเรเมียห์จะเดินไปหาแกลลอปที่ห้องขัง ั่ ่ ่ ื “ท่านมาร์ กราฟ”แกลลอปรี บลุกขึ ้นทันควัน “แดดารัส แกลลอป”เจเรเมียห์เอ่ยขึ ้นด้ วยน ้าเสียงที่ดผดหวัง ก่อนที่เขาจะเริ่ มต่อว่า ูิ “นี่นายไปทาอะไรมาฮะ!? ถึงต้ องมานังในตาราง!?” ่ “เอ่อ...แต่วา”แกลลอปทาหน้ างุนงง เนื่องจากเขายังคงจาได้ วา เจเรเมียห์เองมิใช่หรื อที่ชวนเขามาร่วมงาน จนทา ่ ่ให้ เขาต้ องมาโดนจับขังแบบนี ้ “ไม่มีแต่ หรื อข้ อแก้ ตวใดๆ ทังสิ ้น!”เจเรเมียห์ตะหวาดต่อ ก่อนทีเ่ ขาจะเดินไปหานายตารวจทีคม สน. นี ้ ั ้ ่ ุ
  • 9. “นี่คือเงินประกัน ... เอาไปซะ แล้ วปล่อยตัวเขาทันที”เขายื่นซองกระดาษที่ใส่เงินไว้ เพียบให้ นายตารวจ ก่อนที่จะถามต่อ “ลงประวัติหรื อยังเนีย?” ่ “ยังครับท่าน”นายตารวจพูดพร้ อมกับให้ สญญาณมือบอกให้ ตารวจปล่อยตัวแกลลอปออกจากห้ องขัง ั “แย่จงเลยนะ .... รู้สกว่าพวกนายมันทางานหละหลวมมากเลยนะ”เจเรเมียห์สายหน้ าด้ วยความผิดหวัง ั ึ ่ “จะให้ ผมบันทึกเลยไหม?”นายตารวจถามพร้ อมกับหยิบสมุดประวัติขึ ้นมา และหยิบปากกาเตรียมเขียน “ไม่ต้องเลย!”เจเรเมียห์ร้องลัน ก่อนที่เขาจะค่อยๆเดินกลับไปหาแกลลอปที่กาลังจะเดินออกมาจากห้ องขัง แบบ ่หน้ าเสียเล็กน้ อย ระหว่างทีเ่ ดินออกมา เจเรเมียห์ก็บนเป็ นชุดๆ ทาให้ แกลลอปก็แทบไม่อยากจะเถียงด้ วยเช่นกัน ่ “ครังต่อไป ทางานอะไร อย่าให้ โดนจับอีกล่ะ... เสียเงินค่าประกันตัวนายนี่ ใช่จะน้ อยๆ” ้ “แต่นน มันเป็ นเงินที่ทางเอ็ม-ไอ-ไฟฟ์ ให้ คณมานี่ครับ?”เอลเลสพูดแทรกอย่างคนซื่อ ั่ ุ อาคารประชาสัมพันธ์ ของกองทัพ ทหารบริ ทานเนียทีกาลังถือปื นยาวยืนเฝ้ าหน้ าประตูทาความเคารพวันธยาวุธให้ กบคอร์ นีเลียที่กาลังเดินผ่านมา ่ ัตามทางเดินพร้ อมกับกิลฟอร์ ด “ตอนนี ้ ที่ยโรปเป็ นไรบ้ างล่ะ?”คอร์ นีเลียหันมาถาม ุ “อ้ าว... ไหนบอกว่าท่าน...”กิลฟอร์ ดทาหน้ างง เพราะเขานึกว่าเธอรู้เรื่ องนี ้อยูแล้ ว ่ “ถ้ าฉันบอกว่ารู้ ฉันคงจะถามเธอหรอกนะ กิลฟอร์ ด”คอร์ นีเลียเริ่ มทาหน้ าเซ็ง “ขอประทานอภัยด้ วยขอรับ”กิลฟอร์ ดก้ มหน้ าลง ก่อนที่เขาจะมองหน้ าเธออีกครังและเริ่ มรายงาน ้ “กองทัพเยอรมันได้ ประจาการบนชายแดนและอยูในสภาพพร้ อมรบทังหมด ... มีความเป็ นไปได้ วาหาก ่ ้ ่ประชาชาติยโรปผนึกกาลังกันแล้ ว อาจจะสู้ได้ ... แต่ต้องเสียหายหนักแน่ครับ” ุ “งันหรื อ?”คอร์ นีเลียเริ่ มคิดหนัก ก่อนที่เธอจะได้ ยินเสียงน้ องสาวของเธอ ้ “ท่านพี่คะ” เธอมองไปเห็นยูฟี่กาลังเดินมาหาเธอ พร้ อมกับสุซาคุในเครื่ องแบบเต็มยศและสวมหมวกผ้ าตามตาแหน่ง
  • 10. “สวัสดีครับท่านทังสอง”สุซาคุถอดหมวกลงแล้ วโค้ งคานับให้ ทงคอร์ นีเลียและกิลฟอร์ ด ้ ั้ “อ้ าว....ไหนน้ องบอกว่า จะไปเดินเที่ยวเล่นกับคูรุรูกิในเมืองไง?”คอร์ นีเลียทาหน้ าแปลกใจ “คือว่า หนูคิดว่าท่านพี่กาลังงานยุ่ง เลยคิดจะมาช่วยน่ะค่ะ”ยูฟี่ตอบ ก่อนที่คอร์ นีเลียจะลูบเส้ นผมของยูฟี่เบาๆและบอกกับเธอ “ไม่เป็ นไรหรอกน่า พี่เพิ่งทางานเสร็ จไปเอง” แล้ วคอร์ นีเลียก็หนมามองสุซาคุ ก่อนที่จะเรี ยกใช้ งานเขา ั “มาร์ แชลสุซาคุ คูรุรูกิ” “ขอรับ”สุซาคุเดินเข้ ามาใกล้ ๆ พอเขาเดินเข้ ามาแล้ ว คอร์ นเี ลียก็เริ่ มสัง ด้ วยคาสังสันๆ ่ ่ ้ “เธอยังจาเพื่อนเก่าของเธอได้ ไหม? … ฉันจะวานให้ เธอ ช่วยไปหาเขาหน่อย” มณฑลเนบราสก้ า, บริทานเนีย 9.45น บนทุงราบแห่งนึง ใจกลางมณฑลเนบราสก้ าที่อดมสมบูรณ์ ... มีลานบินเล็กๆ แห่งนึงตังอยูในบริเวณนันพร้ อม ่ ุ ้ ่ ้กับเครื่ องบินปี กสองชัน นังได้ สองคน ติดใบพัดที่ข้างหน้ าของห้ องคนขับ ตัวเครื่ องเป็ นสีน ้าเงิน มันกาลังจอดอยูในบ้ าน ้ ่ ่หลังนึงที่มีสาวน้ อยผมสีชมพู หน้ าอกแบนราบ หน้ าตาออกจะเหม่อลอยกาลังนังพิมพ์คอมพิวเตอร์ อยู่ ซึงดูแล้ วเธอกาลัง ่ ่อัพเดทบล็อกของเธอ แสดงว่าเธอก็ไม่ใช่ใครอื่น เธอคืออดีตอัศวินไนท์ออฟทรี อาเนีย อัลสเตรม ที่มาอยูกบอดีตอัศวิน ไนท์ ่ ัออฟซิกซ์ จิโน่ ไวน์เบิร์ก เพื่อช่วยเขาทามาหากิน โดยการเปิ ดโชว์บินผาดโผน ซึ่งเป็ นแนวคิดของจิโน่ หลังจากที่สงครามลูลุช-ชไนเซล จบลง โดยพวกเขาต้ องใช้ ชีวตที่ออกจะดูเหมือนกบดานและเป็ นสามัญชน .... ถึงแม้ วาทางลูลชจะทาการ ิ ่ ุพระราชทานอภัยโทษและไม่บนทึกว่าพวกเขาเป็ นคนทรยศ แต่พวกเขาทังคูก็ดมีความสุขในการใช้ ชีวตเรี ยบง่ายแบบคน ั ้ ่ ู ิบ้ านนอก สาหรับอาเนียแล้ ว ถึงแม้ เธอจะดูเหม่อลอย แต่ที่จริงแล้ ว เธอเปลียนไปจากเดิมมากๆ โดยเธอนันเริ่ ม เป็ นคนคุย ่ ้เก่งมากขึ ้น สามารถพูดคุยเล่นและโต้ เถียงกับคนอื่น โดยเฉพาะกับจิโน่ได้ มากขึ ้นไม่เหมือนแต่ก่อน ในระหว่างที่เธอกาลังนังพิมพ์คอมมือยิกๆ เธอก็ได้ ยินเสียงรถยนต์วิ่งเข้ ามาข้ างใน เธอจึงลุกขึ ้นและรี บเดิน ่ออกไปดู เธอก็พบว่า มีชายหนุมคนนึงมาพร้ อมกับหญิงสาวกาลังเดินตรงเข้ ามาหาเธอ ก่อนที่เขาจะเริ่ มซักถาม ่ “เอ่อ... คือว่า... ที่นี่ใช่ลานบินของคุณไวน์เบิร์ก ใช่ไหมครับ?” “ใช่คะ..”อาเนียตอบก่อนทีเ่ ธอจะถามต่อ ่
  • 11. “พวกคุณมาทาอะไรหรื อคะ?” “คือว่า ... พ่อหนุมเรนดัสคนนี ้ ต้ องการจะบินหวาดเสียว ในวันเกิดของเขาน่ะ”หญิงสาวข้ างๆตอบ และก็กอด ่แขนชายหนุมข้ างๆเธอ ่ “เดี๋ยวดิฉนจะไปเรี ยกคุณไวน์เบิร์กมาค่ะ”อาเนียรี บเดินไปหาจิโน่ ที่อาจจะอยูใกล้ ๆ บริ เวณนี ้ ที่ไหนสักแห่ง ั ่ ที่จริ งแล้ ว จิโน่กาลังนังอยูในโรงเก็บเครื่ องบินเล็กๆ ซึงขากาลังนังดูลอกเก็ตของเขาอยู่ โดยภาพในนันก็เป็ นรูป ่ ่ ่ ่ ็ ้ถ่ายของคาเรนในชุดเครื่ องแบบของภาคีอศวินดา ถึงแม้ ภาพถ่ายนี ้จะถ่ายไว้ นานเกือบปี นึง และคาเรนในภาพนันจะดูหน้ า ั ้บึ ้งก็ตาม จิโน่ที่นงดูภาพนัน ก็ยงคงยิ ้มอยูตลอดในขณะที่ดภาพดังกล่าว ั่ ้ ั ่ ู “จิโน่.... ลูกค้ ากาลังรออยูนะ... รี บหน่อยล่ะกัน”อาเนียเดินมาเรี ยกที่หน้ าประตู ก่อนจะเดินออกไป ่ พอได้ ยิน จิโน่ก็เก็บล็อกเก็ตใส่กระเป๋ า ก่อนทีเ่ ขาจะเดินออกไปพบลูกค้ าด้ วยมาดองอาจและสวมแว่นนักบินพร้ อมขึ ้นเครื่ องตลอด “แน่ใจแล้ วหรื อ ที่จะมาขึ ้นบินกับผม?”จิโน่ถามพร้ อมกับใส่ถงมือของเขา ุ “แน่ใจครับ”ชายหนุมตอบด้ วยเสียงสันเล็กน้ อย ่ ่ “ต้ องการแบบไหนล่ะ”จิโน่มองหน้ าชายหนุมคนนัน ทาให้ เขาผงะไปบ้ าง ่ ้ “เอาแบบ เสียวโคตร ครับ”เขาตอบเสียงสัน ่ “เสียวโคตร?”จิโน่หยุดถาม ก่อนที่เขาจะเริ่ มถามต่ออีก “เสียวโคตรมี 2 แบบ คือเสียวโคตรแบบธรรมดา กับเสียวโคตรๆ.... จะเอาแบบไหน?” ชายหนุมคนนันเงียบไปสักพัก ก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้ าจนเต็มปอด และก็มองหน้ าจิโน่ด้วยสายตาที่แน่วแน่ ่ ้ “ขอ เสียวโคตรๆ ครับ” “ได้ ”จิโน่ยิ ้ม แล้ วอาเนียก็ถายภาพเก็บเอาไว้ เพื่อจะเอาไปลงบล็อกของเธอ ่ พอเริ่ มขึ ้นบิน ทุกอย่างก็ยงดีอยู่ ในห้ องนักบินที่ไม่ได้ ปิดห้ องก็มีลมโชยตีเข้ ามาย่างแรงๆ หนาววาบๆ ทังลูกค้ า ั ้และนักบิน พอพวกเขาขึ ้นมาได้ ในความสูงระดับนึงแล้ ว จิโน่ก็หนหน้ ามาถามลูกค้ าทีเ่ ริ่ มทาหน้ าทาตาแบบรู้สกเสียวสัน ั ึหลังอยากยอมแพ้
  • 12. “เป็ นไงบ้ างล่ะ!? สบายดีไหม!?” “ยังสบายดีครับ!”ชายหนุมตอบ ่ “ถ้ างันก็เจอแบบนี ้!”จิโน่เริ่ มบังคับให้ เครื่ องบินหมุนตลบรอบนึง ก่อนที่จะบังคับให้ พงลงดิ่งตรงลงไปที่พื ้น ทาให้ ้ ุ่เกิดอาการหวาดเสียวที่สดสาหรับลูกค้ า แต่จิโน่กลับตะโกนลันอย่างสะใจ ุ ่ “วู้!!! ฮู้!!!!” หลายนาทีผ่านไป หลังจากที่ผานการบินที่แสนหวาดเสียวมาแล้ ว ชายหนุมที่ขามา เป็ นเหมือนกับคนไม่มนใจ ตอนนี ้ หลังจากทีเ่ ขา ่ ่ ั่ลงจากเครื่ องแล้ ว เขาก็เดินกลับมาหาแฟนสาวของเขา ด้ วยท่าทีมาดแมนแสนสุขม.... ซึงพอเขาเดินมาได้ 8 ก้ าวแล้ ว... ุ ่ พรวดดด!!! เขาอาเจียนออกมาพร้ อมกับทรุดลงไป “อูปส์......”จิโน่ถึงกับสะดุ้งและเอามือเกาหัวตัวเอง “ไว้ มาอุดหนุนใหม่นะคะ”อาเนียบอกลาลูกค้ าทังสองพร้ อมกับโค้ งคานับ ้ พอพวกเขาไปแล้ ว จิโน่ก็ถอดหมวกนักบินออก พร้ อมกับส่ายหน้ า “ไม่ไหวเลยจริงๆ” สภาขุนนาง, นครพิวนิคคัส อาคารสภาขุนนางเป็ นอาคารรูปทรงคล้ ายโดมที่อยูใกล้ ๆกับริ มน ้า ทีอยูใกล้ กบเขตวังหลวง ตรงบริ เวณตะวันออก ่ ่ ่ ัของวัง ข้ างในเป็ นห้ องประชุมห้ องกลมๆ มีเก้ าอี ้วางติดๆกัน โดยแบ่งออกเป็ นสองฝั่ ง และมีบลลังก์จกรพรรดิตงอยูบนพื ้น ั ั ั้ ่ต่างระดับสูงกว่าเก้ าอี ้ตัวอื่นๆ ระหว่างทังสองฝั่ ง พร้ อมกับเก้ าอี ้อีกสองตัวที่ตงข้ างๆ ้ ั้ ในขณะนี ้ ลูลชกาลังนังอยูบนบัลลังก์ โดยที่มีนานาลีกบซีทนงประกบด้ านข้ าง เขานังเอามือเท้ าคางด้ วยความ ุ ่ ่ ่ ั ู ั่ ่เบื่อหน่ายที่ต้องมานังฟั งพวกขุนนาง ที่แบ่งเป็ นสองฝั่ งคือ ฝ่ ายทหารกับฝ่ ายพลเรื อน ต้ องมาถกเถียงกันในเรื่ องต่างๆ ่โดยเฉพาะเรื่ องที่เป็ นประเด็นร้ อนสุดๆ ในตอนนี ้ นันก็คือความเสียงที่จะเกิดสงครามขึ ้นในยุโรป ่ ่ ขุนนางฝ่ ายพลเรื อนนัน นาโดยมาร์ ควีสฟาเบร่ เอ็คโคมันด์ อดีตนายทหารทีเ่ คยสร้ างชื่อให้ กบตนเองนิดนึง ใน ้ ัสงครามรุกรานญี่ปนเมื่อ 8-9 ปี ก่อน โดยตอนนี ้เขากลับลาออกจากกองทัพและหันมาสนับสนุนสันติภาพแทน ุ่
  • 13. เนื่องจากลูลชได้ เพิ่มระบบฟั งเสียงขุนนางในสภา เข้ ามาในปลายปี 2018 หลังสงครามกับชไนเซล ขุนนางที่เหลือ ุจึงมีสทธิและเสียงในการเสนอหรื อแย้ งความคิดของจักรพรรดิได้ ดังนันฟาเบร่อาจจะเป็ นผู้สนับสนุนที่ดีของราชวงศ์ในยาม ิ ้สันติ แต่หากบริ ทานเนียจะเข้ าสูสงครามล่ะก็ เขาจะแย้ งทุกอย่างที่เกี่ยวกับสงคราม ่ ส่วนฝ่ ายทหารนัน แกนนาก็คือคอร์ นีเลีย ซึงแน่นอนว่า ฝั่ งนี ้ แม้ ในยามสันติหรื อยามศึก ก็จะเข้ าข้ างองค์ ้ ่จักรพรรดิและราชวงศ์ โดยพวกเขาแทบจะไม่กล้ าเถียงกับลูลชเลยซักคาเดียว แต่เนื่องจาก คอร์ นีเลียแทบไม่วางจากกิจ ุ ่ธุระ ดังนันตาแหน่งผู้นาชัวคราว จึงมักจะตกไปอยูกบเอิร์ลเจอร์ ราด ฟราก้ า หรื อไม่ก็สซาคุ หากเขาสามารถมาได้ ้ ่ ่ ั ุ “ทุกท่านคิดดีแล้ วหรื อ ที่พวกเราจะรบกับพวกเยอรมัน หากเกิดสงครามในยุโรป โดยที่พวกนันเป็ นผู้ก่อ ้สงคราม?”ฟาเบร่ลกขึ ้นกล่าวในสภา ขณะที่ทกคนกาลังนังฟั งเขาพูด ุ ุ ่ “สหพันธรัฐเยอรมนีเป็ นเพียงแค่ประเทศนึง ถึงแม้ พวกนันจะมีทหารเรื อนหมื่น เรื อนแสน มีอาวุธมากมายก็ตามที ้แต่พวกนันก็ทนโดนประชาชาติยโรปรวมถึงมหาสหพันธ์กบพวกเรารุมไม่ได้ หรอก”ขุนนางฝั่ งทหารคนนึงเสนอขึ ้นกลางที่ ้ ุ ัประชุม “ท่านคงลืมเรื่ องนี ้นะครับ”ขุนนางอีกท่าน ที่เป็ นนักการทูตรี บแย้ งอย่างทันควัน “เรื่ องอะไรหรื อ?”ขุนนางฝ่ ายทหารหันมาถาม “ท่านรู้หรื อไม่วา เยอรมนีนน ได้ ทาการแผ่ขยายอิทธิพลในยุโรปมาตังแต่ปลายปี 2018 ทาให้ หลายประเทศใน ่ ั้ ้ยุโรป ได้ สนับสนุนเยอรมัน.... บางทีหากเราจะรบกับเยอรมัน เราจะโดนรุมแทน”ขุนนางนักการทูตทาการชี ้แจงให้ ที่ประชุมได้ ฟังถึงสภาพความเป็ นจริ งในยุโรป
  • 14. หลังจากที่ฟังมานานแล้ ว ลูลชที่เบื่อหน่าย ก็ตดสินใจลุกขึ ้นจากบัลลังก์แล้ วเดินออกจากห้ องไป ทิ ้งให้ หลายๆคน ุ ัต่างทาหน้ างงใส่กน มีแต่ซีทเู ท่านัน ที่ร้ ูวาลูลชคิดอะไรอยู่ ั ้ ่ ุ “ลูลช.... ทาแบบนี ้อีกแล้ วนะ”ซีทคิดในใจ ุ ี “ท่านพี่คะ...”นานาลีเ่ ริ่ มเป็ นห่วง ทางรถไฟหลุยเซียน่ า-เนบราสก้ า ระหว่างที่สซาคุกาลังนังอยูในห้ องของรถไฟที่กาลังวิ่งไปที่เนบราสก้ า เขาก็กาลังงีบอยู่ โดยกาลังฝั นเกี่ยวกับ ุ ่ ่เหตุการณ์ที่โตเกียว เมื่อปี ก่อน วันที่ 11 สิงหาคม atb. 2018 โตเกียว, แอเรีย 11, 19.23น ในระหว่างที่สซาคุกาลังต่อสู้กบคาเรนอยูเ่ หนือน่านฟ้ าโตเกียวนัน การต่อสู้เพื่อชิงเมืองหลวงญี่ปนกาลังดาเนินไป ุ ั ้ ุ่ด้ วยความรุนแรงและดุเดือด เครื่องบินรบและไนท์แมร์ ของทังฝ่ ายอัศวินดาและบริ ทานเนียได้ ไล่สอยกันบนท้ องฟ้ ายามคาที่ ้ ่สว่างไสวไปด้ วยแสงไฟสป็ อตไลท์และกระสุนปื นแตกอากาศ บนพื ้นนันก็มีพวกไนท์แมร์ และทหารราบยานเกราะเข้ าห ้าหัน ้ ่กันในการต่อสู้ระยะมองเห็นด้ วยตาเปล่า กลุมควันโขมงลอยฟุงออกมาจากในเมือง จนสามารถเห็นได้ จากที่ไกลๆ ่ ้ พวกทหารบริ ทานเนียได้ ตงปอมในอาคารต่างๆ พวกเขายิงปื นยาวและปื นกลใส่พวกทหารญี่ปนในชุดดาที่มีแค่ ั้ ้ ุ่ปื นยาว สถานการณ์เริ่ มเลวร้ ายลงเรื่ อยๆ สาหรับฝ่ ายบริ ทานเนีย เมื่ออาวุธยุทโธปกรณ์และยานเกราะหลายอย่างถูกทาลายไปมากมาย ในสถานการณ์กระสุนปลิวว่อนแบบนี ้ คงจะยากสาหรับพวกเขาที่จะรอกาลังเสริ ม แต่ยงไงก็ตาม พวกทหารบริ ทานเนียก็ยงไม่ยอมถอยหนี เพราะว่าแนวรบแนวหน้ าอื่นๆ ก็กาลังใกล้ แตกเต็มที ขืน ั ัให้ โตเกียวแตกล่ะก็ มีหวังกองทัพบริ ทานเนียในแอเรี ย 11 จะแตกไวกว่าเดิม
  • 15. แต่ ณ อีกมุมหนึงของสนามรบนัน ก็มีเรื อรบสามลากาลังจอดดูภาพการรบอยูบนอ่าวโตเกียว บนเรื อธงนัน มีชาย ่ ้ ่ ้วัยกลางคนในชุดเสื ้อคลุมกาลังยืนมองดูการรบจากระยะไกล เขาคือพันเอกพิเศษ เอิร์ลเอบัส โรเรอร์ เวอร์ หัวหน้ าหน่วยอาวุธหนักพิเศษ “แอสการ์ ด” ที่รอสนับสนุนอย่างลับๆ “นี่คือร้ อยเอกโดลเลอร์ แห่งหน่วยปื นยาวที่12 กองกาลังปองกันอาณานิคมแห่งแอเรี ย 11!.... พวกเราต้ องการ ้กาลังเสริ ม! โปรดส่งหน่วยนาวิกโยธินมาขึ ้นฝั่ งที่โยโกสุกะซักที!”เสียงวิทยุดงขึ ้น ั ท่านเอิร์ลเก็บนาฬิกาของเขาลงในกระเป๋ ากางเกง ก่อนที่จะสังต่อ ่ “ขอปฏิเสธคาร้ อง....หน่วยแอสการ์ ด เตรียมทาตามคาสังพิเศษขององค์จกรพรรดิ” ่ ั “คาสังพิเศษ.... หรื อว่า!?”นายทหารคนนึงหันมาพร้ อมทาหน้ าตกใจ ่ “ออกคาสัง....ให้ กองทัพบริ ทานเนียที่อยูรอบๆเขตการรบโตเกียว จงรี บถอนกาลังออกมา”เอิร์ลเอบัสสังการต่อ ่ ่ ่ พอเขาเห็นเครื่ องบินทิ ้งระเบิดบินผ่านเรื อรบของเขาไปพร้ อมกับเครื่ องบินรบอีกสองลาที่ตามไปประกบ เขาก็หน ัหลังและออกคาสังสุดท้ าย ่ “กองเรื อย่อยแบทเทิ ้ล ฟลอตติลล่าที่ 147 .... ถอนตัวจากการแผนเฝ้ าระวัง..... เดี๋ยวนี ้!” เวลาผ่านไปเรื่ อยๆ วิทยุขอความช่วยเหลือก็เข้ ามาเป็ นระยะ “มีใครได้ ยินไหม!? พวกเราต้ องการกองหนุน!” “ช่วยพวกเราด้ วย! พวกมันเข้ ามาในกรมตารวจได้ แล้ ว!” แล้ วจากนัน ก็มีแสงสีชมพู สว่างวาบขึ ้นกลางท้ องฟ้ า ้
  • 16. มันคือระเบิดเฟรย่า ที่ถกทิ ้งโดยเครื่ องบินทิ ้งระเบิด “อีโบล่า เกย์” สังกัดกองบินหน่วยแอสการ์ ด โดยระเบิดนัน ู ้ตกลงที่เขตปกครองของโตเกียว อานาจการทาลายล้ างทาให้ โตเกียวเสียหายหนัก พลเรื อนและทหารตายเป็ นจานวนมากและในเหตุการณ์ครังนี ้ ก็ทาให้ องค์หญิงนานาลี่ต้องหายสาบสูญไป พร้ อมกับซีโร่ที่ถกระบุวาตายในการรบ หลังจากที่ ้ ู ่ระเบิดลง เฮือก!!!! สุซาคุสะดุ้งตื่นขึ ้นมา เหงื่อไหลออกมาราวกับสายน ้า เขารี บซดน ้าหมดแก้ วทันที ก่อนที่จะมีเสียงเด็กสาวทักเขา “ท่านมาร์ แชล... เป็ นไงบ้ างคะ?” “ไม่มีอะไรหรอก... มาร์ ลน”สุซาคุตอบแล้ วมองไปที่หน้ าของเด็กสาวผมยาวประบ่าสีทอง นัยน์ตาสีฟ้า สวมชุด ีนายทหารบริ ทานเนียที่มีโทนสีน ้าเงินอ่อน ซึงเป็ นโทนสีของอัศวิน ต่างจากโทนสีกากีของกองทัพบก ่ เธอคนนี ้คือ มาร์ ลน คลีเดอร์ เป็ นอัศวินอายุ 15 ดูจากตราอัศวินถือธงแล้ ว ก็ร้ ูได้ วาเธอมาจากหน่วยอัศวิน “ภาคี ี ่คัลเลอร์ แบเรอร์ ” หรื อที่เรี ยกง่ายๆ กันว่ากลุมอัศวินถือธงไชย โดยตอนนี ้ เธอได้ รับหน้ าที่จากเอิร์ลเจอร์ ราดให้ ตามมา ่ช่วยเหลืองานสุซาคุ
  • 17. “ท่านสุซาคุฝันร้ าย เรื่ องเมื่อปี ก่อนอีกแล้ วหรื อคะ?”มาร์ ลนถาม ี “ใช่แล้ ว.... ศึกโตเกียว.... มันยังไม่ออกไปจากหัวเสียที”สุซาคุพดแล้ วมองออกไปนอกหน้ าต่างและเห็นทุงราบอัน ู ่แสนกว้ างใหญ่ “หนูเองก็... เสียพี่ชายในการรบครังนันด้ วย.... ตอนที่เจ้ าเอิร์ลเอบัส สังทิ ้งเฟรย่า”มาร์ ลนก้ มหน้ าลง น ้าตาเธอก็ ้ ้ ่ ีไหลออกมาเล็กน้ อย ตอนที่เธอนึกถึงภาพในอดีต ตอนที่เธอกาลังอยูที่แนวหลัง มองไปที่โตเกียวทีกาลังเป็ นสนามรบหนัก ่ ่เธอพยายามติดต่อหาพีชายผ่านวิทยุทกนาที ก่อนที่สญญาณจะขาดไป พร้ อมกับแสงสว่างเจิดจ้ าของระเบิดเฟรย่า พอ ่ ุ ัแสงดับลงแล้ ว เธอก็ร้ ูวา พี่ชายของเธอได้ หายไปจากโลกนี ้ตลอดกาล พร้ อมกับแสงนันแล้ ว ่ ่ เรื่ องนี ้ฟั งดูเศร้ ามาก สุซาคุเองก็เข้ าใจและใช้ ผ้าเช็ดหน้ า ซับน ้าตาและพูดปลอบใจเธอ “ภาคีคลเลอร์ แบเรอร์ มีหน้ าที่ในการรวมกาลังพล ในยามที่กองทัพใกล้ แตกพ่าย.... พี่ชายของเธอ เซอร์ ดาริ ฮาร์ ด ัคลีเดอร์ ได้ ทาหน้ าที่ ทีดีสดแล้ ว ในฐานะวีรบุรุษ” ่ ุ ได้ ยินอย่างนี ้แล้ ว เธอก็มองหน้ าสุซาคุ และเช็ดน ้าตา ก่อนทีจะเอ่ยปากขอบคุณ ่ “ขอบคุณค่ะ ท่านสุซาคุ” “ไม่เป็ นไรหรอก”สุซาคุยิ ้ม ระหว่างที่นงมาเรื่ อยๆ มาร์ ลนก็หนมามองสุซาคุอีกครัง และเอ่ยปากถาม ั่ ี ั ้ “ว่าแต่คณโรโล่ ตอนนี ้ได้ ขาวคราวมาบ้ างหรื อยังคะ?” ุ ่ “โรโล่นะหรื อ?.... ตอนนี ้ยังอยูในเยอรมนีอยูเ่ ลย”สุซาคุตอบ แต่พอดูสหน้ าของมาร์ ลนที่เริ่ มแดงเพราะความเขิน ่ ่ ี ีอายแล้ ว จึงอดใจจะแหย่ถามไม่ได้ “ว่าแต่ เธอจะถามทาไม?” “เปล่า... ไม่มีอะไรค่ะ”มาร์ ลนหน้ าแดงจัดกว่าเดิม ี “ก็แล้ วไป”สุซาคุยิ ้ม สาหรับสุซาคุเอง เขาก็ร้ ูวา ตัวมาร์ ลนเองนันได้ กบโรโล่กาลังคบหากันอยู่ ตังแต่ปลายปี 2018 มาแล้ ว ตังแต่ตอน ่ ี ้ ั ้ ้ที่ลลชขึ ้นครองราชย์ใหม่ๆ ซึงมาร์ ลนก็ได้ พบกับโรโล่ในตอนที่สมรภูมิริชมอนด์กาลังจะเริ่ ม ตัวสุซาคุเองได้ เห็นโรโล่กาลังยืน ูุ ่ ีคุยกับมาร์ ลน ที่บริ เวณเติมเสบียงไนท์แมร์ โดยมาร์ ลนได้ รับหน้ าทีขบวินเซนต์ วาร์ ด สีน ้าเงินเข้ ม ระวังหลังให้ โรโล่ นับแต่ ี ี ่ันันมา ทังสองคนก็เริ่มคบหากันมากยิงขึ ้น ้ ้ ่
  • 18. สนามบินดาโบลิม, รัฐกัว, อินเดีย 21.16น (เวลาท้ องถิ่น) พวกของมิลลีและทีมนักวิจยแห่งกองทัพบริ ทานเนียของลอยด์ได้ มาที่สนามบินประจารัฐกัวเพื่อเตรี ยมตัวทีจะ ่ ั ่กลับไปที่บริ ทานเนีย โดยลอยด์ได้ ชวนพวกมิลลีให้ มาขึ ้นเครื่ องบินกองทัพกลับไปด้ วยกัน มิลลี่ ในฐานะผู้นากลุมก็ตกลง ่ ่ทันที เพราะว่าไม่ต้องจ่ายค่าตัวขึ ้นเครื่ อง ในสนามบินนี ้ ไม่มีเครื่ องบินมาจอดมากนัก คงเป็ นเพราะสนามบินนี ้ ถูกจากัดให้ ๋สาหรับกองทัพเท่านัน ในช่วงการฝึ กซ้ อมรบครังนี ้ ้ ้ รถจี๊ปปิ ดหลังคาของกองทัพญี่ปนวิ่งเข้ ามาในสนามบินและตรงไปที่เครื่ องบินลาเลียงของบริ ทานเนีย ซึงทุกๆคน ุ่ ่กาลังยืนพูดคุยกันอยู่ พอรถจอดแล้ ว ทหารที่เป็ นคนขับรถก็ลงมา ก่อนที่จะเดินไปเปิ ดประตูหลัง ให้ หญิงสาวในชุดนายทหารญี่ปนและผู้หญิงในชุดนายทหารอินเดียได้ ก้าวเท้ าลงมา ทันทีที่เธอทังสองถอดหมวกออก ทุกคนก็เห็นได้ ชดว่า ุ่ ้ ัเธอคือคาเรนกับรัคชาตะ “คาเรน!”ทังมิลลีกบเชอร์ ลย์รีบวิ่งเข้ าไปกอดคาเรนทันที ้ ่ ั ี่ “รัคชาตะ...”ผิดกับลอยด์ ที่กลับยืนนิ่งเฉย หลังจากที่ได้ สนธนากันแบบมิตรสหายที่ไม่ได้ พบกันมานาน เชอร์ ลย์ก็เอ่ยปากถามในฐานะเพื่อนนักเรี ยนที่เคย ี่เรี ยนแอชฟอร์ ดมาด้ วยกันกับคาเรน “เธอไม่คดจะกลับไปใช้ ชีวิตแบบปกติบ้างหรอ? เธอไม่นาจะมาทางานหนักแบบนี ้เลยนะ” ิ ่ “ฉันก็อยากทาอยูหรอกนะ... แต่วา ฉันต้ องการจะปกปองทุกคน รวมถึงพวกเธอทังหมดด้ วย”คาเรนตอบแล้ วก็ยิ ้ม ่ ่ ้ ้ถึงแม้ จะมีน ้าตาไหลออกมาเพียงเล็กน้ อยก็ตาม ก่อนที่เธอจะพูดต่อ “แต่ยงไง พวกเราจะเป็ นเพือนกันตลอดไปนะ” ั ่ ก่อนที่จะขึ ้นเครื่ อง รัคชาตะก็เรี ยกลอยด์ “ลอร์ ดพุดดิ ้ง” “หืม?”เขาค่อยๆ หันมาหา เขาไม่อยากให้ เธอเรี ยกฉายาฮาๆแบบนี ้ ถึงแม้ จะมีคนได้ ยินน้ อยก็ตามที “ตอนนี ้สงครามใกล้ จะเกิดเต็มทีแล้ ว... หวังว่าพวกเราคงจะได้ ทางานร่วมกันนะ“รัคชาตะพูดแล้ วยิ ้มเข้ มๆ “ชันก็หวังเช่นกัน”ลอยด์เดินขึ ้นเครื่ องโดยให้ เซซิลโค้ งให้ ทงสองคนนันก่อนจะขึ ้นเครื่ องตามไป ้ ั้ ้ พอเครื่ องบินลาเลียงทหารติดเครื่องยนต์แล้ ว มันก็บินขึ ้นจากรันเวย์พร้ อมกับเครื่ องบินรบรุ่นสปิ ตไฟร์ เครื่ องบินขับไล่ประจากองทัพอากาศบริ ทานเนีย สองลา ได้ บินตามมาประกบและก็ขึ ้นไปบนฟ้ าพร้ อมกัน
  • 19. วันที่ 23 พฤษภาคม atb.2019 ชานเมืองแฟรงค์ เฟิ ร์ ท, รัฐเวิร์ทเทมเบิร์ก, สหพันธรัฐเยอรมนี 6.20น ในขณะที่โรโล่กบเพื่อนร่วมงานของเขา กอร์ ดอนเพิงตื่นนอนหลังจากการพักผ่อนในโรงเตี๊ยมสองชันนอกเมืองแฟ ั ่ ้รงค์เฟิ ร์ท บนถนนในเขตชานเมืองนัน มีรถกึงสายพานหุ้มเกราะของกองทัพเยอรมันวิ่งมาสามคันพร้ อมกับทหารที่บรรทุก ้ ่มาเต็มคันรถ มันจอดอยูที่หน้ าโรงเตียม ก่อนที่ทหารจะกรูออกมา พร้ อมกับปื นไรเฟิ ลและปื นกลในมือ พวกทหารเองก็ ่ ๊ ้กาลังฟั งคาชี ้แจงจากนายทหารทีกาลังชี ้ไปที่รูปถ่ายของโรโล่กบกอร์ ดอน ก่อนที่จะสังต่อ ่ ั ่ “Beginnen Sie den Vorgang.” (“เริ่ มปฏิบติการได้ ”) ั “Jawohl!” (“ครับท่าน!”) ทหารเยอรมันทุกนายขานรับและเริ่ มแผนการ ทหารเยอรมันที่นงรถคันแรกและสองมา ได้ ยืนเรี ยงแถวพร้ อมเล็งปื นยาวของตนไปที่หน้ าต่างทุกบานหน้ า ั่โรงเตี๊ยม ในขณะที่ทหารจากรถคันสามจะค่อยๆเดินเข้ าไปในโรงเตี๊ยมและตะโกนสังลูกค้ าในโรงเตียม ทาให้ ทกคนในนัน ่ ๊ ุ ้ต่างพากันตกใจเล็กน้ อย ก่อนที่ทหารจะเริ่มการสอบถาม พอกอร์ ดอนกาลังจะเดินลงมาจากชันบน เขาก็เหลือบไปเห็นพวกทหารเยอรมันกาลังสอบถามทุกคนในโรงเตี๊ยม ้พอชายเยอรมันคนนึงเห็นเข้ า เขาก็ชี ้บอกทหารเยอรมัน พวกทหารจึงเริ่ มเดินเข้ าไปหากอร์ ดอน ทาให้ เจ้ าตัวต้ องรี บวิ่งกลับเข้ าไปในห้ องพัก พอโรโล่เห็นสีหน้ าเหงื่อตกกีบของกอร์ ดอน เขาก็รีบถามทันที ในขณะที่เขากาลังเก็บของเข้ าเป้
  • 20. “เกิดอะไรขึ ้นครับ!?” “พวกทหารมาที่นี่”กอร์ ดอนตอบ “คงจะมาสอบถามเรา.... ตีหน้ าซือเข้ าไว้ ”โรโล่พด ่ ู ตึงๆๆๆ เสียงเคาะประตูดงขึ ้น ก่อนที่เสียงตะโกนของทหารจะดังตามมา ั “Öffnen Sie die Tür jetzt! Sie sind verhaftet!” (“เปิ ดประตูเดียวนี ้ คุณโดนจับกุมแล้ ว!”) ๋ “ฟั งดูแล้ ว... คงไม่ได้ มาสอบถามเราแน่”กอร์ ดอนเดินไปหยิบปื นกลเบามาให้ โรโล่ และชักปื นยาวของตนเองให้พร้ อมยิง ตึงๆๆๆๆ เสียงเคาะประตูดงถี่ขึ ้น ก่อนที่ทหารจะตะโกนเข้ ามาด้ วยน ้าเสียงที่เกรี ยวกราดมากขึ ้น ั ้ “Öffnen Sie die Tür jetzt, oder wir müssen es verletzt!” (“เปิ ดประตูเดียวนี ้ หรื อจะให้ พวกเราพังเข้ าไป”) ๋ ทังสองคนพยักหน้ าให้ กนและหยิบเปขึ ้นมาสะพายเฉียงไว้ ก่อนจะเดินไปที่หน้ าประตู แล้ วโรโล่ก็เล็งปื นกลไปที่ ้ ั ้ประตูก่อนที่จะทาการกราดใส่จนจะหมดไปครึ่งแม็ก ปั งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พอกอร์ ดอนถีบประตูออกไปแล้ ว โรโล่ก็กราดใส่ทหารที่เหลือจนหมดแม็ก พวกเขาทังสองก็รีบวิ่งลงไปที่ชนล่าง ้ ั้หวังจะอาศัยช่วงชุลมุนหนีออกไป แต่การณ์กลับไม่เป็ นเช่นนัน เมื่อพวกเขาพบว่า ข้ างหน้ าทางเข้ า กลับมีรถกึงสายพานหุ้ม ้ ่เกราะสามคันพร้ อมปื นกลหนักและกองทหารเยอรมันได้ ทาการดักเอาไว้ แล้ ว พอนายหทารเยอรมันเห็นโรโล่และกอร์ ดอน พร้ อมกับคาดคะเนได้ แล้ วว่า คนในโรงเตี๊ยมน้ อยลงไปมาก เขาก็ตะโกนสังดังลัน ่ ่ “Bereit....... Feuer!” (“เตรี ยมพร้ อม..... ยิง!”) ทังปื นกลหนักบนรถกึงสายพานและพวกทหารก็ทาการระดมยิงเข้ าไปในโรงเตียมทันที ทาให้ หลายคนในนันต้ อง ้ ่ ๊ ้หมอบลงเอาตัวรอดตามสัญชาตญาณ ในขณะที่ทงสองคนนันวิ่งกลับขึ ้นไปข้ างบน เพื่อที่จะกระโดดออกทางหน้ าต่าง โดย ั้ ้พอพวกเขากระโดดออกมาแล้ ว พวกเขาก็ลงที่ถงขยะพอดี เมื่อหมดปั ญหาไประดับนึงแล้ ว โรโล่ก็มองหน้ ากอร์ ดอน ั “มันเกิดเรื่ องนี ้ได้ ไง!?”
  • 21. “ถามชันและชันจะไปรู้ไหมวะ?”กอร์ ดอนถามอย่างอารมณ์เสีย ้ ้ แล้ วโรโล่ก็นกเรื่ องนึงได้ ก่อนทีเ่ ขาจะบอก ึ “หรื อว่าจะมีคนหักหลังเรา” “ชันก็วางัน”กอร์ ดอนพยักหน้ า พอปี นออกมาจากถังขยะได้ แล้ วเขาก็พดต่อ ้ ่ ้ ู “แต่พวกเราต้ องติดต่อเบื ้องบนก่อน และขอคาสังต่อไป” ่ “เห็นด้ วย”โรโล่พยักหน้ า ในขณะนี ้ ทางกองทัพเยอรมันได้ ทราบว่า โรโล่ แลมเปรูจกับกอร์ ดอน เฮมเฟอร์ นน.... เป็ นสายลับ พวกเขาจึงต้ อง ั้โดนตามล่าโดยกองทัพเยอรมันในพื ้นที่

×