ตอนที่ 4
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

ตอนที่ 4

on

  • 575 views

 

Statistics

Views

Total Views
575
Views on SlideShare
575
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

ตอนที่ 4 ตอนที่ 4 Document Transcript

  • 1 สัปดาห์ผ่านไป … ชิมะและโคตะกับเพื่อนๆ ได้ กลับขึ ้นมาเรียนบนอวกาศอีกครั ้ง “ชั ้นคืออาจารย์ริชเตอร์ มาร์ กซ์ ขอยินดีต้อนรับนักเรียนที่รักทุกคน ... สูวิชารัฐศาสตร์ ”อาจารย์คนใหม่ ที่มีผมดก ่ ดากับเคราดายาว กล่าว มีวิชาใหม่ๆ ได้ ถกเพิ่มเข้ ามาในหลักสูตรการศึกษาของแ ต่ละเฟาวน์เดชัน วิชาเหล่านี ้ก็ได้ แก่ รัฐศาสตร์ , ศาสตร์ ู ่ การปองกันตัว ด้ วยอาวุธ , การใช้ อาวุธหนักบนยานโอเวอร์ วิสและอีกหลายอย่าง ที่ทาให้ ชีวิตนักเรียนดูตงเครียดยิ่งขึ ้น ้ ึ “รัฐศาสตร์ หรือ Political Science เป็ นวิชาว่าด้ วยการศึกษาเกี่ยวกับวิถีทางการเมืองและการปกค รอง วันนี ้เรา จะว่าด้ วย การปกครองในเขตโลกและอวกาศโดยรอบ ”อาจารย์มาร์ กซ์กล่าว “ว่าแต่ พวกเราจะศึกษาเรื่องนี ้ทาไมครับ ?”ปิ แอร์ ยกมือขึ ้นถาม “ศึกษาทาไม? นันเป็ นคาถามที่เด็ก อายุ16ควรถามงั ้นหรือ ?”อาจารย์มาร์ กซ์เดินไปถามปิ แอร์ ถงโต๊ ะ ่ ึ “ผมก็แค่อยากถามครับ ”ปิ แอร์ ก้มหน้ าลง “ถามงั ้นหรอ ... ก็ได้ ... อาจารย์จะตอบให้ ”อาจารย์มาร์ กซ์เดินกลับมาที่กลางห้ องเรียน ก่อนที่จะเริ่มกล่าวต่อ “เนื่องจากตอนนี ้ ระบบสุริยะของเราเริ่มเข้ าสูกลียค ... มีการแบ่งก๊ กแบ่งเหล่า ... แต่ละพวกก็มีความคิดในการ ่ ุ ปกครองต่างกัน ดังนั ้นหากพวกเธอมีความรู้เ รื่องนี ้ พวกเธอจะไม่โดนหลอกง่ายๆ ไม่ว่าจะเป็ นพวกสังคมนิยมบนดาว อังคาร หรือพวกอนาธิปไตยบนดาวศุกร์ ก็ตาม” “แล้ วอาจารย์น่ะ เคยสังกัดไหนหรือเปล่าครับ ?”โคตะเอ่ยขึ ้นถาม “โคตะคุง”ชิมะที่นงข้ างๆโคตะ ก็หนมาและทาหน้ าเริ่มเป็ นห่วง ั่ ั อาจารย์มาร์ กซ์ก็หนมาทางโคตะ และก็ถ าม ั “เมื่อกี ้ถามว่าอะไรนะ? คุณโอโตยาม่า ?” “ผมถามว่า คุณเคยสังกัดที่ไหนมาก่อนครับ ... ทางกองทัพโลกหรือหน่วยข่าวกรอง?”โคตะถามแนวประชด ประชันยิ่งขึ ้น “คาถามดีมากๆ”อาจารย์มาร์ กซ์พดแล้ วยิ ้ม ก่อนที่จะตอบ ู “ชั ้นไม่เคยสังกัดกองทัพมาก่อน!” “ฮะ!!”ทุกคนในห้ องตกใจกันทันที
  • “พวกเธอรู้ไหมว่า ทาไมเฟาวน์เดชันต่างๆ ถึงได้ เพิ่มวิชาเหล่านี ้ขึ ้นมาล่ะ ?”อาจารย์มาร์ กซ์ถาม ่ ทุกคนก็มองหน้ ากัน พร้ อมกับทาหน้ างงๆ ใส่กน ั “เฉลย ... ก็เพราะเฟาวน์เดชันเหล่านี ้ ยังคงต้ องการดารงสถานะอิสระเอาไว้ ... ดังนั ้น ที่ชั ้นมาที่นี่ ก็เพื่อต้ องการ ่ ช่วยให้ สเตลล์เวียของพวกเธอไม่ให้ โดนครอบงาโดยรัฐบาลโลกเหมือนกัน ... ดังนั ้นสบายใจได้ ว่า ชั ้นไม่ใช่คนของกองทัพ ที่สงมาล้ างสมองพวกเธอแน่ ... แต่ตรงกันข้ าม ชั ้นจะช่วย ไม่ให้ พวกเธอโดนล้ างสมอง”อาจารย์มาร์ กซ์กล่าวก่อนที่จะเริ่ม ่ สอน “เอาล่ะ.. ไหนๆ นอกเรื่องมานานแล้ ว เราเริ่มเรียนกันดีกว่า ” คาบวิชา การใช้ อาวุธปองกันตัว ้ เหล่านักเรียนได้ เดินตามอาจารย์จินไรมาที่ศนย์ฝึกหน่วยรักษาความปลอดภัย พอพวกเขามาถึงจุดนัดพบแล้ ว ู พวกเขาก็เจอแต่ลานยิงปื น แต่ยงไม่เจออาจารย์ประจาวิชา ั “อาจารย์คะ”อาริสะหันมามองหน้ าอาจารย์จินไร “ไหนนะ... อาจารย์ประจาวิชานี ?”อาจารย์ขินไรเอ่ยขึ ้น ้ “ก็ชั ้นเองไง”เสียงชายหนุ่มผู้นงดังขึ ้น ึ “เสียงนี ้มัน”อาจารย์จินไรเอ่ยขึ ้น เหมือนว่าเขาจะจาเสียงนี ้ได้ แล้ วชายหนุ่มตัดผมทรงสกินเฮดในชุดทหารพร้ อมกับเสื ้อเกราะ ก็เดินออกมาจากห้ องเก็บอาวุธ พร้ อมกับถือปื น ไรเฟิ ลออกมาด้ วย และดูเหมือนว่าอาจารย์จินไรจะจาหน้ าเขาได้ ด้วย ้ “ชิมิสึ ฟูจิโอะ”อาจารย์จินไรเรียกชื่อเขาคนนั ้นขึ ้น “ชิโรงาเนะ จินไร ...มาได้ เจอกันนานเลยนะ”อาจารย์ฟจิโอะเอ่ยขึ ้นและยิ ้ม ู “อาจารย์ร้ ูจกเขาด้ วยหรอครับ ?”โจโจ้ ถาม ั “รู้จกสิ ... เขาเคยเรียนกับชั ้นที่สเตลล์เวียมาก่อน”อาจารย์จินไรพูด ั “ก่อนที่ชั ้นจะถูกไล่ออก ข้ อหามีเรื่องชกต่อย”อาจารย์ฟจิโอะเล่าต่อ ู “และต่อจากนั ้น นายก็ไปเข้ ากับกองทัพปองกันโลกแห่งสหพันธ์ ระบบสุริยะ ”อาจารย์จินไรพูด ้
  • ”แสดงว่า อาจารย์คนนี ้ ก็เป็ นคนจากกองทัพโลกล่ะสิคะ ”อาคิระเอ่ยขึ ้นและมองหน้ าอาจารย์ฟจิโอะด้ วย สายตา ู ไม่ไว้ วางใจ “อดีตน่ะ ... ตอนหลังจากที่รบบนดาวอังคารและสงครามจบลง ชั ้นก็ออกจากกองทัพ ”อาจารย์ฟจิโอะพูด ู ทุกคนเลยโล่งอก ก่อนที่อาจารย์ฟจิโอะจะโยนปื นไรเฟิ ลกระบอกที่เขาถืออยู่ ไปให้ โคตะ ู ้ “เอ้ ารับ!” “ขะ ... ครับ!”โคตะรีบรับปื น โดยเกือบแทบจะรับไม่ได้ แล้ ว “โคตะคุง... เธอเป็ นอะไรไหม?”ชิมะรีบถามทันที “ไม่เป็ นไรหรอก ...แฮะๆ”โคตะยิ ้มแล้ วหัวเราะเล็กน้ อย “เอาล่ะ! นักเรียนทุกคน! รีบไปเบิก ปลย.22 ออกมาจากคลังเร็ว ”อาจารย์ฟจิโอะสัง ู ่ “ปลย.22 .... เป็ นอาวุธสงครามเลยนะครับ ! ของแบบนี ้ จะมีที่สเตลล์เวียได้ ไง!?”โจโจ้ กบมาซารุสะดุ้งทันที ั “ก็ตอนนี ้ มันเพิ่งมีน่ะ ... หน่วยรปภ. ก็ได้ ใช้ กนหมดด้ วย”อาจารย์ฟจิโอะกล่าว ก่อนที่เขาจะสังต่อ ั ู ่ “เอ้ ารีบ! จับคนช้ าห้ าคน ปั่ นจิ ้งหรีดด้ วย เร็วสิ !” คาบวิชา ยุทธวิธีการรบบนอวกาศและอาวุธหนักของยานโอเวอร์ วิส คาบนี ้ ยังคงให้ อาจารย์เลย์ลา แห่งวิชาการบินมาสอนตามเคย เพียงแต่เพิ่มเนื ้อหาที่เข้ มข้ นมากขึ ้นเข้ าไปแทน ่ โดยตอนก่อนเริ่มเรียนนั ้น ก็มีการจัดแบ่งฝูงบิน ออกเป็ นสองฝูง คือกองบินอินเตอร์ เซพเตอร์ ซึงใช่ยานรุ่นเคธี่ แบบเดิม ่ และกองบินบอมเบอร์ ซึงใช้ ยานรุ่นบิองก้ า ที่ชิมะถนัด ่ ั “ใครจะเป็ นจ่าฝูงกองบินอิ นเตอร์ เซพเตอร์ ?”อาจารย์เลย์ลาถาม ่ “ผมเองครับ !”โคตะยกมือขึ ้น ก่อนที่จะก้ าวออกมา “ใครจะเป็ นจ่าฝูงกองบินบอมเบอร์ ละ ?”อาจารย์เลย์ลาถามต่อ ่ ่ “หนูเองค่ะ!”ชิมะยกมือและก้ าวออกมายืนคู่กบโคตะ ก่อนที่เธอจะยิ ้มให้ เขา ั “เอาล่ะ ทุกคนแยกย้ ายเข้ าฝูงบินได้ ! เฉลียให้ ได้ ครึ่ งนึงด้ วยนะ!”อาจารย์เลย์ลาสัง ่ ่ ่ พอทาการจัดฝูงบินแล้ ว อาจารย์เลย์ลาก็ทาการสอนเกี่ยวกับรูปแบบต่างๆ ที่จะเรียนในคาบนี ้ ่
  • “กองบินอินเตอร์ เซพเตอร์ มีหน้ าที่ในการไล่ยิงฝูงบินข้ าศึกให้ ตก และทาการคุ้มกันกองบินบอมเบอร์ ไม่ให้ ถก ู กองบินอินเตอร์ เซพเตอร์ ของข้ าศึกเข้ าจู่โจมก่อนเข้ าสูเ่ ปาหมาย ....”อาจารย์เลย์ลาอธิบาย ก่อนที่จะมองมาทางชิมะ ้ ่ “ส่วนกองบินบอมเบอร์ คุณคาตาเสะรู้หรือไม่ว่า เปาหมายของกองบินนี ้คืออะไร ?” ้ แต่ตอนนั ้นเอง ชิมะก็กาลังคุยกับโคตะ “คุณคาตาเสะ .... คุณคาตาเสะ ชิมะ”อาจารย์เลย์ลาเรียก ่ “ค่ะ!”ชิมะรีบหันกลับมาทันที “เปาหมายของกองบินบอมเบอร์ คืออะไร?”อาจารย์เลย์ลาถาม ้ ่ “ทาการสนับสนุนการรบค่ะ อาจารย์เลย์ลา ”ชิมะตอบเสียงดัง แบบมันใจ ่ ่ “ฉันถามว่า เปาหมายคืออะไร ไม่ได้ ถามถึงภารกิจ ”อาจารย์เลย์ลาพูด ้ ่ “เอะ!”ชิมะรู้สกเหมือนกับหน้ าแตกยับ ึ “เอาล่ะ ให้ โอกาสอีกรอบแล้ วกัน ”อาจารย์เลย์ลากล่าว ่ “เปาหมายคือ เปาหมายใหญ่ๆ และมีความสาคัญสูงเช่นยานขนส่งค่ะ ”ชิมะตอบ ้ ้ “ถูกต้ อง”อาจารย์เลย์ลากล่าว ่ หลังจากที่เรียนวิชาเหล่านี ้ไปแล้ ว สภาพของทุกคนก็เริ่มโทรมลงไปอย่างเห็นๆ “วิชาอะไรกันเนี่ย...”ปิ แอร์ บ่น “จะเอาพวกเราไปรบหรือไงเนี่ย ...”อาริสะพูด “เราเป็ นแค่นกเรียนธรรมดานะ ... ไม่ใช่ทหารซะหน่อย”โจโจ้ บ่น ั “ไหนบอกว่านายชอบของแบบนี ้ไม่ใช่หรือ ?”อากิระหันมาถามโจโจ้ “หนูคิดว่า ตอนนี ้เขาคงเริ่มไม่ชอบแล้ วมั ้งคะ”รินนะเอ่ยขึ ้น “ก็อาจจะใช่”มาซารุพด ู “ว่าแต่ ชิปงไปไหนน่ะ?”รินนะนึกขึ ้นได้ “วิ่งไปซื ้อน ้าล่ะมั ้ง”อาริสะพูด
  • “แล้ ว เจ้ าโคตะล่ะ !?”มาซารุถาม “เห็นเขาบอกว่า จะไปซื ้อโค๊ กไม่ใช่หรอ?”ยาโยอิกล่าว “ไปทางเดียวกันกับชิมะจังเนี่ยนะ?”ปิ แอร์ ถอนหายใจ ในตอนนี ้เอง ชิมะกับโคตะก็กาลังเดินมาคู่กน โดยที่ชิมะกาลังถือถุงที่ใส่ขวดน ้าสาหรับเพื่อนๆของเธอ ในขณะที่ ั โคตะก็ถือถุงใส่โค๊ กกระป๋ อง “ชิมะจังนี่ ห่วงใยสุขภาพของตัวกับเพื่อนๆ จังนะ”โคตะเอ่ยขึ ้น “ว่าแต่โคตะคุงน่ะ ระวังเป็ นเบาหวานนะ”ชิมะหันไปแซวและยิ ้มให้ โคตะ “ตั ้งแต่ที่พบเธอและลองชิมขนมน ้าตาลอบของเธอ ฉันก็เป็ นเบาหวานแล้ วล่ะ ชิมะจัง ”โคตะพูด “แหมๆ เจ้ าคารมณ์ดีจงนะ ... เรารีบเดินเถอะ เดี๋ยวทุกคนจะรอกันนานเปล่าๆ”ชิมะหน้ าแดงก่าก่อนจะเดินต่อไป ั พอเดินมาเรื่อยๆ อยู่ดีๆ ทั ้งคู่ก็เห็นกลุมนักเรียนวิ่งกรูไปมุงดูอะไรสักอย่างที่หน้ าจอทีวี ชิมะเลยถามนักเรียนรุ่นพี่ ่ ที่วิ่งผ่านไป “มีอะไรหรือคะ!?” “เกิดเรื่องใหญ่ ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ดาวโลกแล้ ว!”นักเรียนรุ่นพี่ตอบแล้ ววิ่งต่อ ไป โคตะกับชิมะก็มองหน้ าและพยักหน้ าให้ กนแล้ วรีบตามไปดู ั “ภัยพิบตินี ้ ไม่ใช่เหตุการณ์ที่หลีกเลียงไม่ได้ ”เสียงผู้บรรยายดังขึ ้น ั ่ “จากการประมาณขั ้นต้ น โดยทางกองทัพเอกภาพพิทกษ์ ดาวโลกและทางรัฐบาลโลกเอง คาดว่าจะมีผ้ เู สียชีวิต ั เป็ นหลายล้ านศพ เมืองถูกทาลายย่อบยับ ” แล้ วพอทั ้งโคตะกับชิมะเข้ ามาได้ แล้ ว ชิมะก็เห็นอาริสะยืนอยู่ข้างหน้ า เธอจึงถาม “นันที่วอชิงตันหรอ?” ่ แล้ วเธอก็หนมาและพูดพร้ อมกับทั ้งเอามือปาดน ้าตาตัวเอง ั “พวกดาวอังคารแว้ งกัดพวกเราจนได้ ” “อุกกาบาตนั ้น ได้ เคลือนที่ผ่านวงโคจรดาวอังคาร โดยที่ทางกองทัพประชาชนแห่งดาวอังคาร ไม่ได้ สนใจต่อต้ าน ่ เลยแต่อย่างใด ซ ้าร้ าย พวกนั ้นยังคงปล่อยให้ อกกาบาตลูกนี ้ พุ่งตรงมาที่โลก ” ุ
  • พอชิมะเห็นสิงที่ปรากฎอยู่ในทีวีแล้ ว เธอก็ร้ ูสกราวกับใจหาย มือของเธอถึงกับปล่อยถุงที่ถืออยู่ น ้าตาเริ่มเจิ่ม ่ ึ นองออกมาจากเบ้ าตา หลังจากที่เธอเห็นสภาพความเสียหายที่รุนแรงอย่าง มาก บ้ านเรือนแทบไม่เหลือซาก เหลือแต่เพียง ควันไฟที่ขมุกขมัว เพลิงเพลิงโหมกระหน่าอาคารต่างๆ ที่ราบเป็ นหน้ ากลอง “แทบไม่มีอะไรเหลือ ในดินแดนที่เคยเป็ นศูนย์กลางของญี่ปน ... กรุงโตเกียว ได้ ถกกวาดล้ างไปจากพื ้นโลก ด้ วย ุ่ ู อุกกาบาตลูกเดียว ที่หลบการตรวจจับของเราได้ ... ทางสภาโลกลงมติเป็ นเอกฉันท์ ให้ ทางกองทัพเอกภาพแห่ งดาวโลก เริ่มเตรียมพร้ อมสาหรับ สงครามกับสมาพันธ์ อาณานิคมดาวอังคาร ผู้ที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อเรา รัฐเอกภาพแห่งดาวโลก ” “นันบ้ านพวกเรานี่”โคตะก็เริ่มใจหายอีกคน ่ แล้ วชิมะก็ค่อยๆ เข้ าไปกอดโคตะ และร้ องไห้ ออกมา บนผืนโลก มองจากพื ้นที่ชมชนที่ชิมะอยู่อาศัย จะเห็นเพียงแต่ ควันสีดามหึมาลองมาจากพื ้นที่ ที่เคยเป็ นโตเกียว ซึงตอนนี ้ ุ ่ ย่อยยับไปแล้ ว ในพื ้นที่ชมชนของชิมะ ที่ถงแม้ อยู่นอกเมืองก็ตาม บ้ านเรือนก็ถกทาลายไปมากด้ วย โดยในขณะนี ้ กองบิน ุ ึ ู ของกองทัพก็เริ่มบินเข้ ามาในพื ้นที่นี ้แล้ ว ในตอนนั ้นเอง มาซาโตะกับพ่อแม่ของชิมะก็ออกมาจากหลุมหลบภัยแล้ ว แต่กว่าจะออกมาได้ ก็ต้องเดินแบบ ทุลกทุเล ั “แม่ครับ”มาซาโตะชี ้ไปที่เฮลิคอปเตอร์ ที่กาลังลงจอด หลังจากที่ฮ. ลงจอดแล้ ว สิงแรกที่ครองบครัวคาตาเสะเห็น ก็คือทหารกองทัพโลกในเครื่องแบบสีเทา กาลัง ่ กระโดดลงมาจาก ฮ. และรีบทาการกู้ซากทันที แล้ วก็มีทหารคนนึงรีบวิ่งมาหาพวกเขา “เป็ นอะไรไหมครับ !?” “ไม่เป็ นไรค่ะ”คุณแม่ชิอากิพด ู “นี่ครอบครัวอะไรหรอครับ ?”ทหารถาม “ครอบครัวคาตาเสะ”คุณพ่ออูมิฮิโตะตอบ “ครอบครัว...คาตาเสะ”ทหารคนนั ้นลองนึกดู ก่อนที่เขาจะสะดุ้ง “ครอบครัวของคาตาเสะ ชิมะ ใช่ไหมครับ !?”
  • “นันพี่สาวผมเอง”มาซาโตะพูด ่ “มีวิทยุหรืออะไรที่ใช้ ติดต่อได้ ไหมคะ?”คุณแม่ชิอากิถาม “มีครับ ... เชิญทางนี ้เลยครับ”ทหารพูดแล้ วเดินนาไป บนสเตลล์เวีย ทุกคนนั ้นเริ่มตึงเครียดมากขึ ้น แม้ กระทังเหล่าหัวกะทิบิ๊กโฟว์ ยังถึงกับจับกลุมไปคุยกับอาจารย์ ่ ่ จินไรกับอาจารย์มาร์ กซ์ ที่บริเวณห้ องนั่งเล่นชมอวกาศ เกี่ยวกับท่าทีของการตัดสินใจโดยรัฐบาลโลก ที่ดไม่ดีเอาเลย ู “ทางรัฐบาลตัดสินใจรบกับดาวอังคาร เพราะเรื่องแบบนี ้น่ะหรือครับ !?”เค๊ นท์ทบโต๊ ะทันที ุ “ตอนนี ้ พวกบนโลกต่างโกรธเลือดขึ ้นหน้ า ทางรัฐบาลเลยต้ องทาแบบนี ้ ”อาจารย์จินไรกล่าว “พวกรัฐบาลโลกกล่าวว่ า อุกกาบาตลูกนั ้น ที่จริงต้ องถูกทาลายก่อน ในเขตอวกาศของสมาพันธ์ อาณานิคมดาว อังคาร แต่พวกนั ้นกลับปล่อยเฉยๆ ให้ มนลอยมาชนกับโลก อย่างที่เห็นนี่น่ะสิ ”อายากะกล่าว ั “และพวกบนโลกก็จะใช้ เหตุผลนี่ ไปประกาศทาสงคราม ”เค๊ นท์กล่าว “แล้ วตอนนี ้ ทางดาวศุกร์ ละ ? มีท่าทีอะไรไหม?”นาจิม่าถาม ่ “คงเตรียมพร้ อมประกาศสงครามกับดาวโลก ในฐานะพันธมิตรของดาวอังคาร ”อายากะพูด “ดูเหมือนว่า มันจะบานปลายกันไปแล้ วล่ะนะ”เค๊ นท์เริ่มทาหน้ าเครียด “ตอนนี ้ เฟาวน์เดชัน โอดิสซี่ย์ เริ่มถอยตัวเองออกมาจากเขตวงโคจรดาวอังคารแล้ ว เพราะเกรงว่าจะโดนลูกหลง ่ ไปด้ วยในการรบบนอวกาศที่เกิดขึ ้นแน่ๆ”อาจารย์จินไรกล่าว “แล้ วพวกเราล่ะ ?”อายากะกับเค๊ นท์หนมาถามทันที ั “เนื่องจากรัฐบาลโลก มีอานาจในเขตที่เราอาศัย ... พวกเราคงโดนหามเข้ าไปร่วมสงครามด้ วย”อาจารย์มาร์ กซ์ กล่าวก่อนที่เขาจะมองไปในอวกาศ และทุกคนก็เห็นยานรบของกองทัพโลก พร้ อมกับฝูงบินยานเคธี่ที่บินตามมาคุ้มกัน กาลังบินเข้ ามาในพื ้นที่เขต ของสเตลล์เวีย “มาทันใจจังนะ”เค๊ นท์เอ่ยขึ ้น “เราทาอะไรมากกว่านี ้ไม่ได้ หรอก ... ตอนนี ้ รัฐบาลของโลก กับกองทัพนั ้นมีอานาจมากสุด ”อาจารย์มาร์ กซ์ก้ม หน้ าลง
  • ในตอนนี ้เอง ชิมะก็กาลังนังซึมอยู่บนเตียงนอนในห้ องพัก ในขณะที่อาริสะก็ได้ แต่นงเป็ นห่วงอยู่ที่โต๊ ะกินข้ าว จน ่ ั่ เธอต้ องเดินมาปลอบชิมะถึงเตียง “ไม่ต้องห่วงน่า ... ครอบครัวของฉันกับเธอต้ องไม่เป็ นไร” “เธอแน่ใจหรอ ... อาริสะจัง?”ชิมะถามแล้ วเช็ดน ้าตาของเธอ “ฉันก็มีน้องสาวอยู่นอกกรุงโตเกียวเหมือนกันนะ อย่ าลิมสิ”อาริสะเดินมานังข้ างๆชิมะ ่ “ทาไมต้ องเกิดเรื่องแบบนี ้ด้ วยนะ ทาไมกัน ”ชิมะน ้าตาเริ่มนองหน้ าอีกครั ้ง “ตั ้งสติไว้ สิ ชิปง! เธอเป็ นคนเก่งประจานักเรียนเตรียมไม่ใช่หรือไง !?”อาริสะจับไหล่ทั ้งสองข้ างของชิมะ “อาริสะจัง ... ขอโทษด้ วยนะ ที่ทาให้ เธอเป็ นห่วง ... แต่ว่าฉันยังทาใจไม่ได้ จริงๆ ขอโทษด้ วนะ”ชิมะปาดน ้าตาแต่ เธอก็ต้องร้ องไห้ ต่อไปอยู่ดี ส่วนที่ห้องของโคตะเอง พวกเพื่อนของโคตะก็มาจับกลุมคุยกันในห้ อง แต่พวกเขาไม่ได้ มาปลอบโคตะ ในเมื่อเขา ่ ทาใจได้ ตั ้งนานแล้ ว แต่พวกเขามานังคุยกันเรื่องอื่นมากกว่า ่ “คิดว่านะ...”โจโจ้ เอ่ยขึ ้น “คิดว่าอะไรวะ?”ปิ แอร์ หนมาถาม ั “คิดว่า เราขออาสาเข้ าร่วมกับกองทัพดีไหม ... ชั ้นอยากจะตะบันหน้ าพวกดาวอังคารจอมเฉย พวกนี ้ให้ เละแล้ ว ” โจโจ้ พดและกาหมดแน่นๆ ู “บางที พวกดาวอังคาร อาจจะไม่มีกาลังพอไปทาลายอุกกาบาตก็ได้ มั ้ง ”มาซารุเอ่ยขึ ้น “ไม่มีกาลัง.... ไม่มกาลังหรอ!? นายลองพูดแบบนั ้นอีกที ชั ้นจะตะบันหน้ านายแน่ !”โจโจ้ ลกขึ ้นและทาเหมือนจะ ี ุ เข้ าไปชกหน้ ามาซารุ “พอได้ แล้ ว! เราเป็ นคนบนโลก และเป็ นเพื่อนกันนะ!”ปิ แอร์ ลกขึ ้นห้ าม ุ “มาซารุ ! นายมันมองโลกในแง่ดีไป! ไม่มีกาลังพอหรอ!? … พวกดาวอังคารมันเป็ นพวกไพร่อตสาหกรรม ! มัน ุ สร้ างกองยานได้ แต่ละวัน ! ตอนนี ้ มันสร้ างปรมณูได้ แล้ วด้ วย! รู้ไว้ เสียด้ วย!”โจโจ้ ตะหวาดใส่ ก่อนที่เขาจะนังลง ่ “พูดถึงการเข้ ากองทัพ ... ถึงจะอยากหรือไม่ ... ยังไงก็ตาม ชั ้นเองรวมถึงชิมะจัง และทุกๆคนรวมพวกนายแล้ ว ด้ วย ก็ต้องโดนลากเข้ าไปในสงครามนี ้อยู่ดี ”โคตะเอ่ยขึ ้น “อ้ าว! พูดได้ แล้ วหรอ!?”ปิ แอร์ ตกใจ ในเมื่อเข่าเห็นโคตะนังเงียบอยู่เมื่อกี ้นี ้เอง ่
  • หลังจากที่ชิมะนังซึมมานาน อยู่ดีๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดงขึ ้น เธอจึงรีบไปรับสายทันที ่ ั “ฮัลโหล” “นันพี่สาว ใช่ไหมครับ !?” ่ และชิมะก็ยิ ้มกว้ างทันที หลังจากที่เธอจาได้ ว่า นันเป็ นเสียงของน้ องชายเธอเอง ่ “มาซาโตะ! นันน้ องใช่ไหม!?” ่ “ใช่ครับพี่ ... ผมกับพ่อแม่ ยังไม่เป็ นไรนะครับ ”มาซาโตะพูด “ดีใจจัง .... รู้สกดีใจจัง”ชิมะพูดแล้ วน ้าตาไหลออกมาด้ วยความปลื ้มปิ ติ ึ “นันพี่ร้องไห้ อยู่ใช่ไหม?”มาซาโตะถาม ่ “เปล่าซักหน่อย”ชิมะเช็ดน ้าตา ก่อนที่เธอจะหันไปยิ ้มให้ อาริสะ ที่เริ่มยิ ้มอีกคน “ขอให้ พี่โชคดีนะ พวกเราสบายดี แค่นี ้ก่อนนะ พอดียืมของทหารมาใช้ แค่นี ้ก่อนนะครับ ขอให้ โชคดีนะครับ ”มา ซาโตะพูดก่อนที่เขาจะวางหูไป แล้ วชิมะก็วิ่งไปกอดอาริสะทันที “ยินดีด้วยนะ ชิปง!”อาริสะพูด และแล้ ว อากิระกับยาโยอิก็เดิน เข้ ามาในห้ อง พร้ อมข่าวดี “ข่าวดีจ้ะ คุณอาริสะ”อากิระพูด “ข่าวดีหรือคะ!?”อาริสะทาตาโตทันที “ตอนนี ้ ได้ ข่าวว่า น้ องสาวของเธอก็รอดตายแล้ วเหมือนกัน ”ยาโยอิกล่าว “จริงหรือคะ! ขอบคุณมากค่ะ!”อาริสะวิ่งไปจับมือยาโยอิทนที ั “ไม่เป็ นไรหรอก เพื่อนต้ องช่วยกัน ”อากิระกับยาโยอิพดและยิ ้ม ู