A ANTIGA GRECIA
Cultura Minoica 1.900 - 1.600
a.C. (IDADE DO BRONCE)
Cultura Cicládica 2.000 –1.100
A. C. (IDADE DO BRONCE)
Cultura Micénica 1.600-1.200
a. C. (IDADE DO BRONCE)
Época Escura s. XI-IX a. C.: (I.
FERRO)
Época Arcaica s. VIII-VI a. C.
Época Clásica: S. V-IV a. C.
Época helenística: S. III-I a. C.

CULTURA MINOICA:
CRETA 1.900-1.600 A .C
Arthur Evans,
arqueólogo que
excavou o palacio de
Cnossos a principios do
s. XX

MITO DO MINOTAURO
Minoico deriva de Minos, mítico rei de Creta. A súa esposa,
Pasifae, uniuse a un touro e deu a luz ó Minotauro,
monstro metade home, metade touro.
Minos encerrouno nun labirinto, e esixiu a atenas o pago
dun tributo humano como alimento do minotauro.
O heroe ateniense, Teseo, liberou á súa cidade deste tributo
matando ó minotauro.

PALACIO DE CNOSSOS 1.700 a.c. : vista
panoramica e reconstrucción

PALACIO DE CNOSSOS: PATIO
CENTRAL

Palacio de Cnossos: baños da
raíña

Palacio de Cnossos: corredores

Palacio de Çnossos: Palacio de Cnossos:
pythoi trono do rei

PALACIO DE CNOSSOS: FRESCOS
Parisina 1.500
Príncipe dos lirios
a.C.
1.500 a.C.

PALACIO DE CNOSSOS: FRESCOS
Escena de Esquema
taurocatapsia explicativo

Disco de festos Deusa das serpes
(1.700 a. c.) (1.600 a.c.)

Melissa: pendente
Ritón con forma de con forma de abella
touro (1.500 a.c.) 1.500 a.C.

selo minoico

CERÁMICA MINOICA
Vasilla de Vaso de cristal de
Kamarés (1.800 a.C.) Zakros (1450 a.C.)

SISTEMAS DE ESCRITURA
lineal a, cretense lineal b, micénico
taboíña procedente taboíña procedente
de Chaniá de pilos

CULTURA CICLÁDICA: ILLAS
CÍCLADAS: 2.000-1.100 A. C.
Citarista Ídolo cicládico

ILLA DE SANTORINI (THERA)

A erupción do volcán tivo lugar
no 1450 a.c. (aprox.)

AKROTIRI
Cidade minoica sepultada polo
volcán no 1450 a. C. (aprox.)

AKROTIRI
Mesa cuberta de Fresco da
lava primavera

Fresco do Fresco dos
pescador boxeadores

CULTURA MICÉNICA:
PELOPONESO 1.600-1.200 A C
Henrich Schliemann,
descubridor da
cultura micenica a fins
do s. XIX
Sophia Schliemann coas xoias do chamado
“Tesouro de Príamo”

TROIA
Muros da cidadela
s. XII A. C.

MICENAS
Vista panoramica da
acrópole (1250 a.C.)

Porta dos Muros Ciclópeos
léons

Palacio Micénico
O mégaron era a habitación principal

RECONSTRUCCIÓN DUN PALACIO MICÉNICO
SEGUNDO UNHA DESCRIPCIÓN DA ODISEA
1. Porta de entrada
2.Patio exterior
3. Aloxamento dos
servidores e invitados
4. Cortes
5. Altar de Zeus
6. Pórtico do mégaron
7. Tholos
8. MÉGARON
9. Lareira do mégaron
10. Mégaron das mulleres
11. Víveres
12. Arsenal e tesouro
13. Cámara nupcial
14. Baño dos hóspedes

FRESCOS MICÉNICOS
démones con
A Micenea
cabeza de burro

Tumbas circulares
Círculo de tumbas A

TESOURO DE ATREO
Tumbas de
cámara

ARMAS MICÉNICAS
Dagas de bronce armadura de
1.600 a.C bronce do s. XV A.C.

ARMAS MICÉNICAS
Casco con cairos Casco de bronce de
de xabarín s.XIII aC. Tirinto s. XVI A.C.

MICENAS, A RICA EN OURO
Diadema real
Máscara de
(1.600 a. c.)
Agamenón (1.600 a.C.)

MICENAS, A RICA EN OURO
Ritón con forma riton con forma
de cabeza de león, de cabeza de touro
S. XVI A. C. s. VXI A. C.

MICENAS, A RICA EN OURO
Selos micénicos S.
XV A.C.

Cerámica micénica
Vaso dos guerreiros restos dunha lira
s. XIII A. C. de marfil s. XIII a. c.

TIRINTO
Murallas de
Tirinto s. XIV a. C.

TIRINTO (S. XIV A. C.)
Fresco
Corredor do
palacio

PILOS
PALACIO DE NÉSTOR S. XIII A.C.
Fresco representando
Baño
a Orfeo

PILOS
Reconstrucción do palacio de Néstor

GUERRA DE TROIA S. XII A.C.:
AQUEOS (GREGOS MICÉNICOS) CONTRA TROIANOS
Causas históricas: control das rutas comerciais do Mar
Negro
Causas mitolóxicas: rapto de Helena, raíña de Esparta, polo
príncipe troiano Paris.
Vencen os gregos, pero os reino micénicos quedan
debilitados.

IDADE DO FERRO: ÉPOCA
ESCURA S. XI-IX A.C.
Os dorios
aproveitan a
debilidade
dos reinos
micénicos e a
súa
superioridad
e militar,
debida o
coñecemento
do ferro, e
invaden a
península
helénica.

Fortaleza doria de Lató (Creta)

cerámica xeométrica
Vasilla
funeraria (s. VIII
a. C.)
O estilo
xeométrico
comeza no s. X e
alcanza a súa
plenitude no s.
VIII a. C.

ÉPOCA ARCAICA S. VIII-VI A. C.
Primeiros
textos
literarios:
Ilíada e
Odisea de
Homero
Xurde a
poesía
lírica: Safo,
Alceo e
Anacreonte
Coas relacións comerciais cos fenicios, os
gregos adoptan e adaptan o alfabeto
fenicio

NACEMENTO DA FILOSOFÍA
Xurde a filosofía e a ciencia en Asia Menor:
Parménides, Heráclito, Tales, Pitágoras

FORMA DE GOBERNO
Estabilízase a
polis, cidade-
estado
independente

PERÍODO ORIENTALIZANTE
Xinete Rampin,
s. VI a. C.

Démones: frontón
dun templo de
Moscóforo
atenea s. vi a.c.

ESTATUAS VOTIVAS (S. VI A. C.)
Femeninas: korés Masculinas: kouros

COLONIAS GREGAS NO
MEDITERRÁNEO

COLONIAS GREGAS DO
MEDITERRÁNEO OCCIDENTAL
Empùries: porto
Empùries grega
grego
(catalunya)

MAGNA GRECIA
Templos de
Segesta templo
Paestum (Sur de
dórico (Sicilia)
Italia)

ÉPOCA CLÁSICA S. V-IV A. C.
O s. V foi o século Pericles, artífice
da democracia ateniense
Volver a escultura helenística

Seculos de ouro de atenas
Os s. V e IV foron os
séculos de ouro da
cultura ateniense.
Sobresaen:
Teatro: Esquilo
Sófocles, Eurípides,
Aristófanes Teatro de dionisos (Atenas)
Historia Heródoto,
Tucídides e Xenofonte
Filosofía: Sócrates,
Platón e Aristóteles.
Oratoria: Lisias e
Demóstenes.
Morte de sócrates

GUERRAS MÉDICAS
Na 1ª metade do
s. V A. C. os
gregos,
capitaneados
por atenas,
vencen ós
persas. Atenas
pasa a un
primeiro plano
político

Acrópole de Atenas
Remodelada por Pericles (s. V a. C.) para
conmemorar a victoria contra os persas en
Maratón

RECONSTRUCCIÓN DA ACROPOLE
Erecteion
Partenón
Templo
da Niké
propileos

Propileos: orde doria Templo da Niké ou
Victoria: orde xonio
Entrada monumental

ORDES ARQUITECTÓNICOS GREGOS

ERECTEION
Cariátides: columnas
con forma de muller

PARTENÓN
Templo dorio dedicado a Atenea

PROPORCIÓNS DO PARTENÓN
As dimensións do
Partenón gardan
unha proporción de
9:4 en:
A longo con respecto ó
ancho
O diámetro de cada
columna e a distancia
entre elas
Na parte frontal, o alto
con respecto ó ancho

REFINAMENTOS ARQUITECTÓNICOS
DO PARTENÓN
Para corrixir as ilusións
ópticas e poder ver o
partenón coma un
edificio perfecto

PARTES DUN TEMPLO GREGO
Hefesteion ou
Teseion, s V a. C.,
na ágora de
Atenas

FRONTÓNS DO PARTENÓN I
As figuras con
marco laranxa
consérvanse
en Atenas, o
resto está no
Museo
Británico
Frontón occidental: describe a disputa entre
Posidón e Atenea polo padroado de Atenas
Esculturas de Fidias

FRONTÓNS DO PARTENÓN II
Frontón oriental: describe o nacemnto de
Atenea da cabeza de Zeus
Esculturas de Fidias

FRISOS DO PARTENÓN
Describen a procesión das panateneas, que tiña
lugar cada catro anos en Atenas. Nela aparecen
representados os heroes de maratón

METOPAS
Describen a loita entre lapitas e centauros,
como metáfora da batalla de maratón, na
que os gregos vencen ó persas

INTERIOR DO PARTENÓN
Nel atopábase
a imaxe
monumental
de atenea
realizada por
Fidias en
ouro e marfil
Atenea pártenos, copia
romana da obra de
fidias

A ÁGORA DE ATENAS
1. Acrópole
2. Monte Himeto
3. Monumento a Filopapo
4. Areópago (sé de tribunal para
crímes de sangue)
5. Estoa de Atalo (= pórtico para
oficinas)
6. Biblioteca de Panteno
7. Vía das Panateneas
8. Odeón de Agripa (auditorio)
9. Estoa do Medio
10. Praza do sur
11. Heliea (sé do tribunal popular
dos heliastas)
12. Fonte do SO
13. Tholos (templo de base circular)
14. Bouleterion (sé da boulé ou
consello)
15. Hefesteion (templo de Hefesto)
16. Arsenal
17. Metroon (Arquivos do estado)
Centro da vida política e
18. Templo de Apolo
social

Bouleterion, onde Estoa de Atalo,
dedicada a locais
se reunía a bulé ou
comercias, hoxe museo
consello da agora

DEMOCRACIA ATENIENSE
Pnix, outeiro próximo a Acrópole onde se
reunía ekklesía ou asemblea de todos
oscidadáns atenienses

DEMOCRACIA ATENIENSE
Óstraca, fragmentos
de cerámica, onde os
cidadáns escribían o
nome dos estrategos Clepsidra, reloxio de
que querían auga que marcaba o
condenar ó exilio ou tempo do que dispoñía
ostracismo cada orador

A ESCULTURA CLÁSICA:
O CORPO EN MOVEMENTO
Posidón do
Discóbolo de
artemision Diadúmeno
Mirón
de Policleto

A ESCULTURA CLASICA:
os cánones
Canon de Policleto: O Canon de Lisipo: o
doríforo apoxiomeno

A ESCULTURA CLÁSICA
Ares Ludovisi de
Efebo de Anticitera
scopas

A ESCULTURA CLASICA
Atenea Lemnia de
Hermes e Dionisos,
Fidias
de Praxíteles

A ESCULTURA CLÁSICA:
técnicas de panos
Niké desatando
Atenea pensativa unha sandalia

Cerámica
Vaso de figuras Vaso de figuras negras
vermellas Cinco deuses
Heracles loitando
contra a Hidra de Lerna

CERÁMICA
Lekitos, vasos
funerarios de fondo
branco
Representación
dunha tumba co
morto e unha
parente que ofrece
libacións.
Representación
dunha despedida
dun xove guerreiro

POLIS GREGAS: DELFOS
Delfos era o centro relixioso do
mundo Grego.
THOLO OU TEMPLO
Nel atopábase o famoso oráculo
CIRCULAR
de Apolo

POLIS GREGAS: OLIMPIA
Famosa polo seu templo de Zeus coa magnífica
escultura de Fidias e por celebrase nela cada
catro anos os xogos panhelénicos (deportivos e
literarios) máis importantes.

POLIS GREGAS:Epidauro
Nela atopábase o famoso Santuario de Asclepio, centro
curativo ao que acudían doentes de tooda Grecia.
Destaca o seu famoso teatro, construído no s. III a. C.

Conflicto Esparta -Atenas
Guerra do
Peloponeso
(431-404): A máis
longa sufrida
polos gregos.
Anque vence
Esparta ,
ambas polis
quedan
debilitadas,
favorecendo
a hexemonía
doutras polis,
como Tebas

Imperio macedónico
A debilidade
das polis
gregas é
aproveitada
por Filipo I, rei
de macedonia,
quen consigue
anexionalas ó
seu reino.

ALEXANDRE MAGNO
Seguindo a plítica do seu pai Filipo, Alexandre
consigue anexionar a grecia o imperio persa,
extendendo a cultura grega a zonas moi amplas.

ÉPOCA HELENÍSTICA: S. III-I A. C.
Á Morte de alexandre, os seus xenerais repártense o
imperio.
Os novos reinos son gobernados por monarquías
absolutas

CULTURA HELENÍSTICA
A cultura grega
esténdese a zonas moi
amplas, establecéndose
o grego como lingua
oficial
Atenas deixa de ser o
centro cultural, e
destacan Pérgamo,
rodas, Antioquía,
alexandría e éfeso, nas
que se Crean as
bibliotecas
Gran avance no mundo
científico (arquímides,
escola hipocrática...)
A filosofía céntrase na
ética: búsqueda da
felicidade (Estoicos,
Epicúreos, Cínicos...)
Biblioteca de celso, éfeso

ESCULTURA HELENÍSTICA
cabeza de filósofo
Predomina o realismo fronte a perfección do
clasicismo. Aparecen representados a nenez, a vellez,
a deformidade, os movementos violentos

Victoria de
Venus de Milo
Samotracia

Galo moribundo
Grupo de Pan,
Afrodita e eros

Vella bébeda Neno da espina

No s. II a. C os romanos comezan a intervir en
Grecia e 146 a. C. Convírtena en provincia romana.
No 31 a. C. É conquistado o último reino
helenístico, Exipto, baixo o reinado da raíña
Cleopatra VII
Os romanos asimilaron a cultura grega, que segui
persistindo, baixo o imperio (período imperial).
No a. 395 d. C. O Imperio Romano divídese e Imperio
romano de Occidente, con capital en Roma, e
Imperio Romano de Oriente, con capital en
Constantinopla.
O Imperio Romano de Oriente, existirá baixo o
nome de Imperio Bizantino ata 1453, ano no que
Constantinopla e tomada polos Otománs
(Turcos).
O grego será a lingua oficial do Imperio
Bizantino, resistirá a ocupación otomana e será a
lingua oficial do novo estado grego,
independizado dos turcos no s.XIX .

Feito por Susana Losada Soto
IES de Melide (A Coruña)