Diccionario en imagenes02

5,299 views

Published on

ese cuerpo, quererte tú mismo...

0 Comments
5 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
5,299
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
4,496
Actions
Shares
0
Downloads
57
Comments
0
Likes
5
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Diccionario en imagenes02

  1. 1. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ∆Ι᾿ ΕΙΚΟΝΩΝ ΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΟΝ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΣΩΜΑ (II) αἰδοῖα, τὰ αὐχήν -ενος, ὁ δίδυμος, ὁ ἐφήβαιον, τὸ θηλή, ἡ μαστός, ὁ μασχάλη, ἡ ὄμφαλος, ὁ ὄσφυς, ἡ ὄσχεος, ὁ πλευρά, ἡ στῆμα, τὸ στέρνον, τὸτὸ μὲν ἔμπροσθεν τοὺ τραχήλου σφαγή (1), τὸ δὲ ὄπισθεν αὐχὴν (2) στῆθος, τὸὀνόμαζεται. στῆθος (3) δὲ λέγομεν τὸ ἔμπροσθεν τοῦ θώρακος ὑπὸ σφαγή, ἡτῇ σφαγῇ κείμενον. τὸ δε᾿ ἐν μέσῳ τοῦ στήθους στέρνον (4) λέγεται. ὦμος, ὁἐπὶ δὲ τῷ στήθει σαρκώδεις ἐπαναστάσεις εἰσὶ μαστοὶ (5) λεγόμεναι,ὧν τὰ ἄκρα θηλαῖ (6). τὴν δὲ ὑπὸ τῷ ὤμῳ (7), ἄρθρον βραχίονος καὶθώρακος ὄντι, κοιλότητα μασχάλην (8) λέγομεν. τὰ δ᾿ ὑπὸ τῆςμασχάλης μεχρὶ τῆς ὀσφύος (9) πλευρὰ (10) καλεῖται. ὄμφαλος (11)μὲν κοιλότης ἐστὶν ἐν μέσῳ τοῦ σώματος, τὸ δὲ ὑποκάτω τοῦὀμφάλου μεχρὶ τῶν αἰδοίων (12) ἐφήβαιον (13) ὀνομάζεται. τοῦ δ᾿ἀνδρὸς τὰ αἰδοῖα εἰς στῆμα (14) διαρεῖται καὶ ὄσχεον (15), ἐν ὧ οἱδίδυμοί εἰσιν. τὸ δὲ ὄπισθεν τοὺ θώρακος νῶτος (1) γλουτός, ὁ ὀνομάζεται. τὰ μὲν πλατέα ὀστᾶ τὰ κόκκυξ -υγος, ὁ ἐπικείμενα τῷ νώτῳ ὠμοπλάται (2) νῶτος, ὁ εἰσίν, λέγομεν δὲ ῥάχιν (3) τὸ μεταξὺ πυγή, ἡ τῶν ὠμοπλατῶν διὰ τοὺ νώτου ἀπὸ τῆς ῥάχις -εως, ἡ κεφαλῆς μεχρὶ τοῦ ὑποσφονδύλου σπόνδυλος, ὁ περαῖνον. ὑποσφόνδυλον γάρ ἐστιν τὸ ὑποσφόνδυλον, τὸ τελευταῖον τῆς ραχέως ὀστοῦν (τὰ δὲ ὠμοπλάτη, ἡ ἄλλα τῆς ραχέως ὀστᾶ σπονδύλους λέγομεν). ἄκρον δὲ τὸ ὑποσφόνδυλονὀνομάζεται κόκκυξ (4). τὰ δε παρὰ ἑκάτερα τῶν ὀσφύων γλουτοί(5), ἐφ᾿ ο῟ις στηριζόμεθα καθήμενοι. τοὺς δὲ γλουτοὺς καὶ πυγάςλέγομεν.
  2. 2. ἐνταῦθα βραχίονα ὁρᾷς. ἐν δὲ μέσῳ τοῦ ἀγκών -ῶνος, ὁ βραχίονος ἄρθρον ἐστιν ἀγκῶνα (1) ἄρθρον, τὸ λεγόμενον, ἐν ᾦ στηριζόμεθα ἐγκλινό- βραχίων -ονος, ὁ μενοι ἐπὶ τῆς τραπέζης. λέγομεν δὲ καὶ καρπός, ὁ βραχίονα (2) τὸ μέρος τὸ ἀπὸ τοῦ ὤμου πῆχυς -εως, ὁ (3) μέχρι τοῦ ἀγκῶνος. πῆχυς (4) δ᾿ ἐστι χείρ χειρός, ἡ τὸ ἀπὸ τοῦ ἀγκῶνος μεχρὶ τῆς χειρὸς (5) ὦμος, ὁ περαῖνον. καρπὸν (6) δὲ λέγομεν τὸ ἄρθρον χειρὸς καὶ πήχεως. δάκτυλος, ὁ δεικτικός, ὁ ὁ καταπύγων, ὁ κόντυλος, ὁ κοτύλη, ἡ λιχανός, ὀτοῦτ᾿ ἔστι χείρ, ἣ ἐκ μετακαρπίου (1) καὶ δακτύλων (2) συνίσταται. μέγας, ὁτὸ δε κάτωθεν τοῦ μετακαρπίου κοῖλον ἢ κοτύλην (3) λέγομεν. μέσος, ὁὕπτιον μὲν τὴν χεῖρα ἔχομεν ὅταν ἡ κοτύλη αὐτῆς ἄνωθεν ᾖ, πρανὲς μετακαρπίον, τὸδὲ τοὐναντίον, ὥσπερ ἡ ἐν τῇ εἰκόνι χείρ. τῶν δε δακτύλων τὸν μὲν μικρός, ὁπρῶτον καὶ τῶν ἄλλων τεττάρων ἀφεστηκῶτα μέγαν (4) λέγομεν, ὄνυξ -υχος, ὁτὸν δὲ δεύτερον λιχανόν (5), τὸν δὲ τρίτον μέσον (6), τὸν δὲ τέταρτον παλάμη, ἡπαράμεσον (7), τὸν δὲ πέμπτον μικρόν (8). ἔστιν ὅτε τὸν μὲν παράμεσος, ὁλιχανὸν καὶ δεικτικὸν, τὸν δὲ μέσον χαριέντως καὶ καταπύγωνα πυγμή, ἡὀνομάζομεν. αἱ μὲν συγκαμπαὶ αἱ διὰ τῶν δακτύλων κόνδυλοι (9), τὰ σκιταλίς, ἡδὲ μεταξὺ τῶν κονδύλων σκιταλίδες (10) ὀνομάζονται. ἐν δ᾿ ἄκροις χείρ χειρός, ἡτοῖς δακτύλοις οἱ ὄνυχές εἰσιν (11). ὅτὰν μὲν ἡ χεῖρα συστέλληταιπυγμή (12) γίγνεται, ὅταν δὲ ὥσπερ ἐν τῇ εἰκόνι ἐκτείνηται,παλάμη. ταῖς χερσὶν ἐργαζόμεθα, γράφομεν, λαμβάνομεν. τρία ἄρθρα ἐστὶν ἐν τῷ σκέλει· βουβών, ὁ βουβών (1), γόνυ (2), σφυρόν γόνυ -ατος, τὸ (3). μεταξὺ δὲ τοῦ βοβῶνος καὶ κνήμη, ἡ τοῦ γόνατος ὁ μηρός (4) ἐστιν. μηρός, ὁ κνήμη (5) δὲ λέγομεν τὸ μετὰ πεδίον, τὸ τὸ γόνυ μεχρὶ τοῦ σφυροῦ. πέζα, ἡ σφυρόν δ᾿ ἐστιν ἄρθρον τῆς κνήμης τὸ πρὸς τῷ ποδί (6). πούς ποδός, ὁ πτέρνα (7) δὲ λέγεται τὸ ὄπισθεν περιφερὲς τοῦ ποδός, πτέρνα, ἡ τὸ δὲ μετὰ τοῦτο καλεῖται πεδίον (8), ο῟υ τὸ ἐπάνω σφυρόν, τὸταρσός (9). πέζα δ᾿ ἐστὶν ἡ πᾶσα θέσις τοῦ ποδός. τοὺς δὲ τοῦ ποδὸς ταρσός, ὁδακτύλους ὁμοίως τοῖς τῆς χειρὸς ὀνομάζομεν.

×