• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
10 g. verwijk 5.1
 

10 g. verwijk 5.1

on

  • 383 views

 

Statistics

Views

Total Views
383
Views on SlideShare
329
Embed Views
54

Actions

Likes
1
Downloads
0
Comments
0

2 Embeds 54

http://lj-toys.com 51
http://l.lj-toys.com 3

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    10 g. verwijk 5.1 10 g. verwijk 5.1 Presentation Transcript

    • Hoofdweg 1
    • Hoofdweg 5‘Zusje, je ziet er geweldig uit!’‘Weet ik toch, nu, waar is de jarige?’ vraagt Nienke met eengrijns na een vluchtige omhelzing met haar broer.Hoofdschuddend trekt Milo haar mee de woonkamer in.
    • ‘Niet te geloven dat ze vanavond alweer een stuk groterwordt.’ Liefdevol kijkt Nienke naar haar nichtje, die vrolijkspartelt in Mira’s armen.‘En niet te geloven dat jij een huis hebt gekocht.’ grijnst Milonaar haar. ‘Het lijkt mij echt eng om in je eentje in een huiste wonen, zo stil en eenzaam, en donker ‘s avonds.’ Erglinstert iets in zijn ogen terwijl Nienke hem port.
    • ‘Wat ben je ook een verschrikkelijk mens,’ grijnst Mira, methaar ogen rollend. ‘Maar hij heeft wel gelijk, en daaromhebben we een cadeautje voor je.’ Nienke, verschrikkelijkslecht in het verbergen van haar enthousiasme, springtmeteen op en neer. ‘Dat had toch niet gehoeven!’ roept zeuit, de woorden niet echt menend.
    • Milo, die zijn zusje wel beter kent, trekt haar vrolijk meenaar het raam, waar ze zich gretig tegenaan drukt.‘Oh my god, is dat?!’Milo rolt met zijn ogen en haalt haar hand van hetpasgewassen raam af.
    • ‘Tenzij je blind bent geworden, of hersenletsel hebt, is datwat je denkt dat het is.’ grijnst hij dan, waarop Nienkevrolijk in haar handen klapt als een klein kind, en naarbuiten rent.
    • ‘Een geslaagd cadeau, al zeg ik het zelf.’ Mira klopt hemhoofdschuddend op zijn schouder. ‘Brave jongen, jij mag eenextra groot stuk taart vanavond.’ Daarop geeft ze hem eenkus en loopt met Isabella naar de keuken voor een flesje.
    • Universiteit Studentenvereniging‘Knock knock!’‘Who’s there?’ grinnikt Anouk wanneer de deur alopenvliegt.‘Je liefste zus!’‘Een lieve zus? De laatste keer dat ik het checkte had ik dieniet.’‘Hoho kleintje, daar maak je geen vrienden mee.’Hoofdschuddend ploft Megan naast haar neer op het bed.
    • ‘Al klaar met uitpakken?’ vraagt Anouk wanneer Megan hetzich gemakkelijk heeft gemaakt, al weet ze het antwoordwel.‘Uhm, mijn pyjama, de rest heb ik nog niet nodig.’ Meganhaalt even haar schouders op en prikt haar in de zij.‘Ik zie dat bij jou alles alweer perfect opgeborgen is?’
    • ‘College begint morgen om drie uur, voor die tijd moet jealles toch klaar hebben.’‘Ja mam, ik weet het.’ Even is het stil. ‘Begint college pas omdrie uur?’‘Néé, Megan!’‘Maar we hebben zoveel tijd over!’‘Niet als we jou zes koffers en make-up tas moetenuitstallen.’
    • ‘Ga nu eens naar je eigen kamer, het is al hartstikke laat.’Vrolijk trapt Anouk haar zus van het bed af, die kermendovereind komt en naar de deur loopt.‘Doei mam!’ grinnikt ze terwijl ze de gang oploopt.‘Megan!’
    • De volgende morgen wordt er de verdieping daar bovenflink heen en weer gelopen met kledingstukken en langverloren oorbellen.‘Moos, past er nog iets bij jou in de koffer?’Ze slaakt een zucht en duwt de lege lade van de kledingkastdicht.‘Ligt er aan hoe groot het is.’‘Geloof me, het past makkelijk in een juweliersdoosje.’
    • ‘Ow, dan prop er maar bij in, heb jij mijn huissokkengezien?’Hoofdschuddend loopt hij naar haar toe en pakt haar handvast. ‘Heb je wel gehoord wat ik net zei?’‘Uhh..’ Moos kijkt langs hem heen. ‘Zolang het niet over mijnzachte pluchen sokken gaat heb ik er op dit moment geeninteresse voor.’
    • ‘Kun je voor één seconde je mond houden en evenluisteren?’‘Eén seconde moet lukken, wat is er?’ grinnikt zeverontschuldigend.
    • ‘Wat er is, is dat er een meisje rondloopt,’ Langzaam zakt hijop één knie neer. ‘Die iets heeft wat van mij is.’Moos hapt even naar adem, en piept dan; ‘Wat dan?’‘Mijn hart, je hebt het van me gestolen.’‘Ow, origineel.’ grinnikt ze plagend.
    • ‘Ik dacht dat we het er over eens waren dat je je mond zouhouden? Maar, in ieder geval.’ Voorzichtig opent hij hetkleine doosje dat hij in zijn broekzak had gehouden.‘Je mag het houden, op één voorwaarde,’
    • ‘Ik wil ik wil ik wil!’ krijst ze terwijl ze de ring uit het doosjehaalt en om haar vinger schuift.Verslagen laat Jack zijn hoofd hangen. ‘Je laat me ook nooiteens uitpraten.’‘Hou je mond en kom hier.’ grinnikt ze terwijl ze hem aanzijn overhemd overeind trekt.
    • ‘Dit gaat mijn moeder zo leuk vinden!’
    • Die avond, na een gezellige maaltijd met alle anderen is hettijd om de campus te verlaten, en te beginnen aan een levenmet zijn tweeën.
    • De volgende morgen zit de helft van de studenten aan tafelvoor een ontbijt.‘Dit zijn echt lekker pannenkoeken Damian.’ grijnst Katja naéén hap.‘Thanks, en jou haar begint langer te worden.’Afwezig strijkt Katja even over haar haar. ‘Ik denk dat ik hetzo laat, kort haar is ook niet alles.’
    • Zonder haar eten te hebben aangeraakt, staat Lotte op enschuift haar stoel aan de tafel.‘College, ik kan me beter gaan klaarmaken.’ mompelt ze alsiedereen ophoudt met eten en haar aankijkt.‘Je college begint pas om vier uur.’ merkt Katja op.‘Ik heb afgesproken met vriendinnen.’
    • ‘Je hebt je eten niet aangeraakt, heb je iets tegen mijnoverheerlijke pannenkoeken?’ vraagt Damian, alsof hij zichbeledigt voelt.‘Ik ga eten met die vriendinnen, dat doen we wel vaker.’brengt Lotte er tegen in. ‘Als jullie me nu willen excuseren,’En voor er nog meer gevraagd kan worden is ze de kameruit.
    • Zodra de anderen weg zijn zucht Katja diep en gaat op destoel naast Damian zitten.‘Ik maak me zorgen om haar.’ zegt hij wanneer Anouk dekamer heeft verlaten om zich aan te kleden.‘Ik ook, uhm, kunnen we naar mijn kamer gaan voor watprivacy, ze zal zo wel terugkomen.’Damian knikt instemmend, en zwijgend gaan ze naar boven.
    • In haar kamer aangekomen sluit Damian snel de deur achterzich, terwijl Katja al op het bed gaat zitten en zucht.‘Volgens mij hoorde ik haar weg gaan, ze zal waarschijnlijkpas over drie uur terug zijn.’ zegt hij als hij eenmaal ook zit.Ze knikt. ‘Wat moeten we nou met haar aan?’ mompelt zeterwijl ze hem wanhopig aankijkt.
    • Hij schudt verdrietig zijn hoofd. ‘Wat ik haar ook zeg, zeblijft aan de lijn doen. Ik weet het niet hoor, maar hetweinige eten dát ze binnen krijgt, gaat er volgens mij ookweer uit.’Geschrokken kijkt ze hem aan. ‘Ik weet niet wat ik nog voorhaar kan doen. Ik bedoel, ze ziet er al geweldig uit,’ Evenstopt ze en kijkt hem weer aan. ‘Ze heeft jou.’
    • Ze kijkt blozend op en weet door zijn verbaasde gezicht dathij precies begrijpt wat ze daarmee bedoelt.‘Maar,’ Stomverbaasd kijkt hij haar aan. ‘Jij bent de gene dieons gekoppeld heeft.’ zegt hij dan zachtjes.Weet ik!’ roept ze fel, waarna ze van hem weg kijkt. Ze voeltde tranen in haar ogen prikken, maar zorgt er zorgvuldigvoor dat hij ze niet te zien zal krijgen.
    • Het is stil.Angstig kijkt ze hem aan, bang voor zijn reactie. ‘Ik weet dathet stom is.’ mompelt ze dan verontschuldigend, in de hoophet onderwerp daarmee te laten rusten.Hij schudt ongelovig zijn hoofd, maar kijkt haartegelijkertijd zo teder aan dat ze geen weerstand tegen hemkan bieden. Voorzichtig schuifelt ze naar hem toe, en drukthaar lippen op die van hem.
    • Ze probeert het snel te doen, en dan ook alleen maar omhem te proeven, omdat hij nooit de hare zal zijn. Hij verroertzich niet, en in plaats van dat hij haar van zich afduwt, voeltze zijn armen om haar middel.Langzaam laat ze zich achterover drukken, en gaat helemaalop in het moment.
    • ‘Ik dacht dat je me niet zag op die manier, dat je mij en Lottedaarom koppelde.’‘Ik dacht dat je haar leuk vond, je deed aardig tegen haar englimlachte veel. Wat moest ik dan doen?’‘Dat deed ik om in een goed blaadje te komen bij jou.’‘Ohgod,’
    • ‘Lotte zal ons nooit vergeven.’ zucht ze, al wil ze ook niet dathij stopt.‘Misschien moeten we het voor ons houden, voor nu. Tot hetweer wat beter met haar gaat.’Ze bijt op haar lip. ‘Wanneer zal dat zijn?’‘Ik weet het niet..’
    • ‘Hé Mannie, wat ben je aan het doen?’Amanda kijkt grijnzend op bij het horen van haar stem.‘Gewoon, beetje zitten.’Katja trekt veelbetekenend een wenkbrauw op.‘Goed dan, verzwelgen in zelfmedelijden. Wanna join?’
    • ‘Waarom ga je niet gewoon een keer naar hem toe? Hij ismijn broer, ik ken hem beter dan wie dan ook en laat ik jemet zekerheid zeggen dat hij me nog nooit heeft gebeten.Hij kan er best mee door.’‘Katja, hij ziet me niet op die manier, we zijn beste vriendensinds we kinderen zijn, dat zal nooit veranderen. Bovendien,heb je weleens gezien met wat voor dellen hij dezaterdagavond doorbrengt, mij niet gezien.’
    • ‘Maar jij bent leuker dan al die meisjes bij elkaar! Zou hetniet awesome zijn als we schoonzusjes worden?’ Vrolijkpoket Katja haar in haar zij.‘Laat mij je make-up doen, gewoon voor één keertje.’ voegtze er aan toe als ze Amanda’s gezicht ziet.‘Best, maar verwacht er niet teveel van.’
    • ‘Het voelt alsof mijn gezicht is onder geplamuurd.’‘Niet zeuren, je ziet er geweldig uit. Nu alleen nog mijnmongool van een broer vinden, dan zullen we hem is latenzien wat hij mist.’
    • Vrolijk duwt Katja haar de woonkamer in, waar Kyle op debank naar de tv ligt te kijken.Ze ademt even diep in voor ze naar hem toe loopt.‘Ow, hé, kijk je mee?’ vraagt Kyle zonder weg te kijken vanhet scherm.
    • ‘Wow, wat is er met jou gebeurd?’ vraagt hij terwijl hij evenverbaasd over zijn ogen wrijft.‘Ik kan jou hetzelfde vragen, naar de kapper geweest?’grinnikt ze, waarop hij even door zijn gekortwiekte harenstrijkt.
    • ‘Waar kijken we überhaupt naar?’ vraagt Amanda om eenstilte te vermijden.Beiden kijken naar het scherm, om te zien hoe eennachtprogramma net start.‘Uh, beter van niet.’ Hoofdschuddend pakt ze deafstandsbediening tussen de kussens van de bank vandaan,en zet de tv uit.
    • ‘Ik zweer je dat dat net nog niet op was.’ zegt Kyle terwijl hijzijn arm achter haar op de bank neerlegt.‘Heb je lipgloss op?’ vraagt hij dan grijnzend terwijl hijnieuwsgierig zijn vinger op haar lippen legt.‘Kyle!’
    • ‘Wat? Maar het ís lipgloss. Enige reden dat je het nu draagten de afgelopen zes jaar niet?’ Snel veegt hij het restantjelipgloss aan zijn vinger aan de bankleuning af.Ze rolt met haar ogen.‘Katja had lol, ik was het slachtoffer.’
    • ‘Je bent best wel leuk, weetje dat?’ Voorzichtig trekt hij haarnaar zich toe.‘Dat zeg je nou niet echt vleiend.’ stottert ze met een roodhoofd als ze zijn adem op haar gezicht kan voelen.
    • ‘Kom, ik moet je iets laten zien.’Hij pakt haar hand en trekt haar overeind, terwijl ze enwenkbrauw optrekt.‘Wat dan?’Een veelzeggende stilte volgt.‘Mijn kamer.’
    • Eenmaal boven is haar hoofd zo rood als een tomaat. Hoekon dit gebeuren, na tien jaar van verliefdheid?Ze schraapt even ongemakkelijk haar keel.‘Mooie kamer hoor, erg.. Kamerig.’‘Je bent echt grappig als je zenuwachtig bent.’Hoofdschuddend laat hij zijn hand over haar wang strijken.