10 g. verwijk 36
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

10 g. verwijk 36

on

  • 410 views

 

Statistics

Views

Total Views
410
Views on SlideShare
371
Embed Views
39

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

2 Embeds 39

http://lj-toys.com 28
http://l.lj-toys.com 11

Accessibility

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

10 g. verwijk 36 10 g. verwijk 36 Presentation Transcript

  • Rijksweg 2Verbaasd opent Jade ‘s morgens de deur, wanneer eraangebeld wordt.Zodra ze ziet wie er staat, krijgt ze een lach op haar gezicht.‘Ik kom voor de advertentie.’ verklaart de jongenzenuwachtig.Ze knikt, en laat hem naar binnen.
  • Even later kijkt ze hem geïnteresseerd aan.‘Ben jij niet wat jong om een kamer te huren?’ vraagt ze, naeen moment van stilte, nieuwsgierig.De jongen kijk even op. ‘Klopt,’ mompelt hij dan, voor hij zijnhoofd weer op zijn hand laat leunen.
  • ‘Aha,’ zegt ze als ze merkt dat er geen verdere uitleg komt.‘Waarom wil je de kamer dan hebben?’ ze kan het niet latennieuwsgierig te blijven.‘Maakt dat uit dan? Ik heb geld hoor.’ Gefrustreerd kijkt hijhaar aan.‘Ow, nee, ik wil gewoon weten wie ik in huis haal.’ legt zeverontschuldigend uit.
  • Even is het stil, maar dan begint hij te praten.‘Ik ben Lucas Carter, vijftien jaar oud, heb geen familie, enzoek onderdak.’ dreunt hij dan op alsof het niks is.Medelijdend kijkt Jade hem aan. ‘Nou, van mij mag je dekamer hebben, al is hij wel voor een meisje ingericht.’grinnikt ze.
  • ‘Mijn man komt vanavond thuis, we hoeven alleen maar teweten wat hij van je vind.’ vervolgt ze, waarna ze op staat.‘Kom, ik zal je de kamer even laten zien.’
  • Rijksweg 3Tevreden luisteren Milo en Mira naar een vogeltje, datrustgevend aan het fluiten is.‘Dit is echt het mooiste huis dat ik ooit heb gezien.’ fluistertMira na een tijdje, terwijl ze haar hoofd op zijn schouderlegt.‘Komt omdat het ons huis is.’ grijnst Milo trots.
  • ‘Zouden er twee banen in de journalistiek vrij zijn?’ vraagtMira zich dan opeens dromerig af.Lachend kijkt Milo haar aan. ‘Weet ik niet.’ antwoord hij dan.‘Wil je het niet uitzoeken dan?’ vraagt ze nieuwsgierigterwijl ze hem aankijkt.‘Neh,’
  • ‘Maar het is onze levenswens!’ spoort ze verwondert aan.Hij grinnikt even, en haalt dan zijn schouders op. ‘Er zijnbelangrijkere dingen.’ mompelt hij dan.‘Zoals?’ Plagend prikt ze hem in zijn zij.‘Jij,’Even valt er een stilte.
  • ‘Wil je met me trouwen?’ vraagt hij dan voorzichtig, waaropze hem verbaasd aankijkt.‘Wat? Ja, natuurlijk gek!’ enthousiast zoent ze hem op zijnneus. ‘Hoe kom je daar nou opeens bij?’ vraagt ze dan.‘Ik heb het eigenlijk nooit officieel gevraagd,’ grinnikt hijdan, terwijl hij een klein zwart doosje uit zijn zak haalt.
  • Hij staat op, en gaat aan haar andere kant zitten, om de ringvoorzichtig om haar vinger te schuiven.Bewonderend kijken ze allebei even hoe de ring glinstert inhet licht.‘Hij is echt heel mooi,’ zucht Mira na een tijdje.
  • ‘Ik ben blij dat je hem mooi vind.’ Trots drukt hij haar nogiets dichter tegen hem aan. ‘Jij bent de beste vrouw die ikme ooit had kunnen wensen.’ fluistert hij in haar oor,waardoor ze moet blozen.Vervolgens staat hij weer op.‘Kom mee, ik moet je iets laten zien!’
  • ‘Je maakt een facking grapje,’ Met open mond kijkt Mira dekamer door, terwijl Milo alleen maar lachend achter haarstaat.Langzaam laat ze zijn hand los, en loopt naar de stoel voorhet raam.
  • Vol ontzag laat ze zich er op neer zakken, en laat haar blikeven over de spullen op de grond glijden.Dan kijkt ze hem afwachtend aan, klaar om een uitleg tehoren.
  • Maar in plaats van een uitleg, komt Milo op haar afgelopenen trekt haar op schoot.Mira grinnikt, en zoent hem. ‘Je bent echt gek.’ roept ze danlachend uit.‘Dankje, dat zal ik opvatten als een compliment.’ antwoordhij hoofdschuddend.
  • ‘Miel,’ zuchtend staat ze op en loopt naar het wiegje. ‘Ik bennog niet eens zwanger, laat staan dat je weet of het eenmeisje wordt.’ mompelt ze bezorgd.Milo haalt alleen maar lachend zijn schouders op.‘Je bent nóg niet zwanger, en nouja, een homozoon is ookleuk.’ brengt hij er grinnikend tegen in.
  • Nu moet ze zelf ook lachen. ‘En we zouden het ook opnieuwin kunnen richten.’ herinnert ze hem vrolijk.‘Na al mijn werk?’ vraagt hij quasi verontwaardigt. ‘Dat zounou niet echt aardig zijn.’Grijnzend slaat hij zijn armen om haar heen.‘Gelukkig weet ik wel hoe je het goed kan maken.’
  • ‘Huhm?’ Nieuwsgierig kijkt ze hem aan.‘Door met me te trouwen, natuurlijk!’ grijnst hij voor hijhaar zoent.
  • ‘Is dit nou mijn geweldige eerste lunch hier?’ vraagt Miratwee uurtjes later, na een blik op haar tosti te hebbengeworpen.Lachend schuift ze haar stoel achteruit, en gaat zitten. ‘Hetziet er lekker uit hoor.’ grinnikt ze dan.
  • ‘Ik hoop maar dat het lekker is, want iets anders krijg jeniet.’ antwoord Milo plagend, terwijl Mira haar eerste hapneemt.‘Heerlijk,’ antwoord ze terwijl ze de tosti weer neerlegt.‘Alleen heb ik nu mijn tong verbrand,’ mompelt ze dangeërgerd.
  • Troostend pakt Milo haar hand vast, en opnieuw kijken zeallebei weer naar de verlovingsring.‘Binnen twee dagen kan alles geregeld zijn.’ merkt Milo op,terwijl hij een hap van zijn tosti neemt.‘Oewh, ik weet al wie er morgen op visite komen, om ons tehelpen.’ zegt Mira meteen enthousiast.
  • De volgende morgen maakt Milo haar voorzichtig wakker.‘Mier,’ lachend strijkt hij door haar haar. ‘Wordt eenswakker, we moeten opstaan.’ mompelt hij als ze evenbeweegt.‘Geen zin,’ klinkt het dan gedempt.
  • Een uurtje later, wanneer het al licht is geworden, staan zetoch allebei naast het bed, en heeft Mira haar pyjamauitgetrokken om zich aan te kleden.Vrolijk komt Milo op haar afgelopen en kust haar.
  • Lachend slaat Mira haar armen om zijn middel.‘Onze gasten kunnen er elk moment zijn,’ grinnikt ze dan.‘No kennende staat ze Daniël op het moment aan zijn hoofdte zeuren over zijn outfit.’‘Terwijl ze ondertussen de luier van Chloé verschoont.’ voegtMilo er lachend aan toe.
  • Dan haalt hij zijn schouders op. ‘Het maakt me niet uit of zeop dit moment op de stoep staan.’ zegt hij dan. ‘De helewereld mag zien hoeveel ik van jou hou.’ met een grote lachzoent hij haar opnieuw en ziet dat ze lichtjes bloost.‘Jaja mannetje, maar ik wil me nu toch aankleden.’ giecheltze voor ze zich omdraait en de kledingkast opent.
  • Rond elf uur opent Mira vrolijk de deur, met Milo grijnzendnaast zich.‘Welkom,’ lacht ze breed tegen de bezoekers.
  • ‘Jij ook hallo,’ giechelt Noëlle vrolijk, terwijl Daniël Milobegroet.‘Mogen we binnenkomen?’ vraagt ze dan met grote ogen.Mira knikt en doet een stap opzij.‘Laten we maar meteen naar boven gaan.’ grinnikt ze meteen blik op Milo en Daniël, die als twee ondeugendejongetjes zitten te giechelen.
  • ‘Toch jammer dat Bells niet kon komen.’ mompelt Mira alsze op de stoeltjes van het zithoekje zijn neergezakt.Noëlle knikt, maar kijkt dan ondeugend. ‘Achja, ik zou eengeweldige huwelijksreis ook kiezen boven jou huwelijk,maarja.’ plaagt ze.‘Haha,’ lacht Mira terwijl ze haar tong uitsteekt.
  • Grinnikend kijkt Noëlle haar aan. ‘Grapje hoor Mier,’ zegt zedan met een serieus gezicht. ‘Een romantische huwelijksreismet de man van haar dromen is vast véél minder leuk dantijd met haar vriendinnen doorbrengen.’Nors kijkt Mira haar aan. ‘Ga je nog meer van dat soortopmerkingen maken, of was dat het?’ vraagt ze lachend.
  • Noëlle lacht zelfvoldaan, maar schudt dan haar hoofd.‘Nee hoor Mier, ik zal je niet meer plagen.’ giechelt ze meteen kinderlijke stem.‘Ik kan je ook weer wegst-’ midden in haar zin wordt Miraafgekapt, door het geluid van een mobieltje.
  • ‘Het is Bells!’ roept ze verwondert uit als ze de mobiel uithaar zak heeft gehaald en op het display heeft gekeken.Ze ziet Noëlle grijnzen. ‘Dat heb jij geregeld, of niet?’hoofdschuddend neemt ze op.“HOOOI!” klinkt het meteen vrolijk in haar oor.‘Hoi, Bells, je bent gek! Bellen vanuit Twikkii is hartstikkeduur!’ grinnikt Mira meteen.
  • Noëlle kucht even, ten teken dat zij er ook nog is, wanneerMira en Bella in een gesprek verstrikt raken.Lachend houdt Mira haar hand voor het mobiel en kijktNoëlle vragend aan.‘Had je nog iets toe te voegen?’ vraagt ze plagend, waaropNoëlle begint te grijnzen.‘Nee hoor,’ antwoord ze dan.
  • ‘Trouwens!’ roept Mira opeens enthousiast uit. ‘Ik moet jenog iets laten zien!’ Even klinkt er een kuchje uit detelefoon. ‘Ja, jij mag No’s reactie horen.’ giechelt ze.Noëlle wijst vrolijk de kamer door. ‘Die masterbedroom vanjullie heb ik al gezien hoor, ik hoef niet alle details te weten.’grijnst ze ondeugend.
  • Mira steekt snel haar tong naar haar uit en richt zich danweer op de telefoon.‘Wacht even Bells, No denkt weer slim te zijn.’ legt zeplagend uit, waarna ze opstaat en Noëlle mee wenkt.
  • Ook de mannen zijn op dat moment erg druk in gesprek.‘Kinderen hebben is echt leuk hoor,’ verzekert Daniëlgrijnzend. ‘Moet je is aan werken.’ plaagt hij dan,afwachtend hoe Milo zal reageren.Die steekt alleen maar zijn tong uit.
  • ‘Ehm, No?’ vraagt Mira drie minuten later een beetje angstig,terwijl ze met grote ogen naar haar vriendin kijkt.Het mobieltje houdt ze slapjes vast in haar hand, maar zelfsvan die afstand hoort ze Bella nieuwsgierig vragen wat eraan de hand is.
  • Noëlle is nog geen minuut geleden voor haar op de grondneergezakt en houdt nu haar hand even omhoog. ‘Nog heeleven,’ mompelt ze ter ondersteuning van het gebaar.Ze buigt zich diep over de vloer. ‘Wacht, de vloer is toch welschoon hè?’ vraagt ze dan grinnikend.Mira mompelt een ja en ziet dan hoe Noëlle de vloer kust.
  • Na nog even rondgekeken te hebben, draait Noëlle zich omen kruipt naar Mira toe.‘Pleas Mier, laten we ruilen van huis?!’ smeekt ze met groteogen.Lachend schudt Mira haar hoofd. ‘Kom eerst eens overeind,gek mens, dan kunnen we Bells uitleggen wat er allemaalgebeurd.’
  • Lachend begint Mira uit te leggen wat er zonet gebeurde,terwijl Noëlle achter haar gaat staan.‘Hoe hebben we het de vorige keer ook alweer met dat mensuitgehouden?’ vraagt Mira plagend aan Bella, wanneerNoëlle een telefoon van haar hand vormt en met een lagebromstem “blablabla” mompelt.
  • Grijnzend maakt Noëlle een “L” van haar vingers en brengtdie naar haar voorhoofd.‘Huhm, Bells, ik geloof dat ik haar moet gaan bezighouden,omdat ze zich verveeld.’ grinnikt Mira daarom maar, waarnaze op hangt.
  • ‘Vertel me nog één keer waarom ik een abrikooskleurigejurk aan heb.’ grijnst Noëlle een uurtje later, wanneer zevoor de spiegel staan.‘Ten eerste, omdat hij je awesome staat.’ antwoord Mirameteen.‘Ten tweede, omdat hij je awesome staat.’ voegt ze ergrijnzend aan toe.
  • Dat antwoord brengt een grijns op Noëlle’s gezicht, terwijlze zichzelf nog eens bekijkt.Dan draait ze zich naar Mira en kijkt haar gniffelend aan.‘Is het niet eens tijd om jou in je jurk te hijsen?’ vraagt zedan vrolijk voor ze Mira terug naar de kledingkast trekt.
  • ‘Ik durf niet No,’ mompelt Mira weer een tijdje laterzenuwachtig, terwijl ze een glimp probeert op te vangen vanwat er buiten gebeurt.Noëlle kijkt haar alleen maar lachend aan en houdt haarhaar eigen trouwring voor.‘Geloof me, jij wil.’
  • Milo en Daniël staan ondertussen buiten.Beiden staren ze geconcentreerd naar de achterdeur,wachtend tot hij open zal gaan.‘Straks komt ze niet.’ mompelt Milo gefrustreerd, wanneerze nog steeds geen teken van leven zien.Daniël schudt lachend zijn hoofd. ‘Ze kan niet niet komen, ofze moet zichzelf in het huis op sluiten.’
  • Opeens gaat de deur open en komt Noëlle vrolijktevoorschijn.Ze ziet hoe Daniël een lach op zijn gezicht krijgt, maar hoeMilo haar gespannen aankijkt.Ze grijnst en loopt het trapje af.
  • Hoewel Daniël weet dat dit niet zijn eigen bruiloft is, kan hijhet toch niet laten te denken hoe mooi Noëlle er uit ziet,wanneer ze met nog steeds een grote glimlach op haargezicht op hen af komt lopen.
  • Trots voegt ze zich bij de mannen onder de boog, grinnikendom hoe Daniël haar aankijkt en hoe zenuwachtig Milo is.‘Als je nu even omkijkt, kun je de bruid ook nog zien.’ plaagtze met een knikje naar de achterdeur, die nu opnieuw opengaat.
  • Een tikje zenuwachtig, maar toch zelfverzekerd kijkt Mirahet drietal vanaf de verhoging aan.Opnieuw denkt ze even aan Bella, maar dan beseft ze zichdat die nu de tijd van haar leven heeft.Ze moet nu denken aan zichzelf.
  • Met die instelling loopt ze naar de boog toe en blijft er vlakvoor stil staan.‘Hoi,’ mompelt ze bij gebrek aan iets beters als ze Milo metopen mond naar haar ziet kijken.‘Hoi,’ antwoord hij met een lach, voor hij haar hand vastpakten haar naast zich trekt.
  • Snel nemen Daniël en Noëlle plaats op het bankje en gaanMilo en Mira tegenover elkaar staan.‘Je ziet er mooi uit.’ weet Milo er uit te krijgen.Ze grinnikt even, en friemelt wat aan het bloemetje in zijnborstzak. ‘Jij ook.’
  • ‘Zullen we dan maar gaan trouwen?’ vraagt Milo grinnikend,met een blik op Daniël die zijn duim omhoog steekt.‘Huhm, vooruit dan maar.’ giechelt ze als antwoord.
  • Oh her eyes, her eyesmake the stars look like they’re not shiningher hair, her hairfalls perfectly without her trying
  • She’s so beautiful, and I tell her every dayYeah I know, I knowWhen I compliment her, she won’t believe me
  • and it’s so, it’s sosad to think that she don’t see what I seeBut every time she asks me do I look okeI say
  • when I see your facethere’s not a thing that I would changecause you’re amazing just the way youare
  • and when you smile, the whole world stopsand stares for a while, cause girl you’reamazingjust the way you are
  • Her lips, her lipsI could kiss them all day if she’d let me
  • her laugh, her laughShe hates but I think it’s so sexyShe’s so beautiful and I tell her every day
  • You know, you know, you knowI never ask you to changeIf perfect is what you’re searching for
  • Then just stay the sameSo don’t even bother asking if you lookokayYou know I’ll say
  • when I see your facethere’s not a thing that I would changecause you’re amazing just the way you are
  • and when you smile, the whole world stopsand stares for a while, cause girl you’reamazingjust the way you are
  • the way you arethe way you aregirl youre amazingjust the way you are
  • when I see your facethere’s not a thing that I would changecause you’re amazing just the way you are
  • and when you smile, the whole world stopsand stares for a while, cause girl you’reamazingjust the way you are
  • ‘Een goede morgen, mooiste vrouw op aarde.’ begroet Milohaar de volgende morgen vrolijk.Ze krijgt een lach op haar gezicht, maar roert stug door inhet beslag.‘We moeten over twee uurtjes vertrekken, toch?’ vraagt zenogmaals voor de zekerheid.
  • ‘Zit er ook een pannenkoek voor mij bij?’ vraagt hij eerst alsze het beslag in de pan doet.‘Nee, ik ga ze allemaal zelf opeten.’ grinnikt zehoofdschuddend.‘Ow, nou, in dat geval vertrekken we niet over twee uur.’
  • Anderhalf uur later staan ze al helemaal gepakt en gezaktbuiten, te wachten tot hun taxi zal arriveren.‘Ik heb er zin in.’ mompelt Mira tevreden terwijl ze de straatdoorkijkt.‘Ik ook,’ Liefdevol plant hij een kus op haar lippen, maar zietdan opeens de taxi staan.
  • ‘Beste – Huwelijksreis – Ever.’ grijnst Mira die avondtevreden, wanneer Milo haar gracieus de slaapkamer vanhun vakantiehuisje in draagt.‘Ook je enige huwelijksreis ever.’ herinnert Milo haarhoofdschuddend, waarna hij haar op het bed laat zakken.
  • Ze haalt haar schouders op en nestelt zich tegen hem aan.‘Dus, wat wou meneer doen op zijn huwelijksreis?’ vraagt zedan plagend, wachtend op wat hij zal antwoorden.Dit keer haalt hij zijn schouders op. ‘Alleen maar oog voorjou hebben?’ vraagt hij dan onzeker, alsof ze hem zalafkeuren wanneer hij fout antwoord.
  • Ze knikt goedkeurend, en laat zich vervolgens door hemzoenen.‘Ik weet wel waar dit heen gaat.’ grijnst ze tevreden terwijlze zich achterover op het bed laat zakken.‘Echt?’ Met grote ogen kijkt hij haar aan. ‘En ik had nog zogehoopt het geheim te houden.’ gniffelt hij dan.
  • ‘Ben jij er klaar voor?’ vraagt ze nadat ze een tijdje gelegenhebben zachtjes.Milo verschuift wat, en drukt zijn gezicht in haar haren.‘Misschien,’ klinkt het dan gedempt.
  • Voorzichtig komen ze allebei wat overeind.‘Ik wil het,’ mompelt ze dan verlegen.Hij knikt, en trekt haar nog iets dichter naar zich toe. ‘Ikook,’ fluistert hij dan.
  • Even later is het al een tijdje stil geweest, maar weten zetoch allebei dat het goed is.‘Ik hou van je.’ weet Mira er nog net uit te krijgen.Hij knikt en zoent haar.‘Ik hou ook van jou.’
  • Rijksweg 5Grinnikend drukt Elora zoenen op Josh’ mond. ‘Dit heb iknou gemist,’ grijnst ze terwijl zijn hand over haar rug wrijft.‘Anders ik wel,’ mompelt hij tussen twee zoenen door.
  • Tevreden duwt ze hem achterover, en kijkt hem vrolijk aan.‘Je bent mooi als je sexy doet,’ grijnst Josh, waardoor Elorahem in zijn buik port.‘Ik ben altijd mooi.’ zegt ze dan lachend.‘Huhm, waar,’ grinnikt hij voor hij haar naast zich trekt.
  • Met een zucht streelt ze zijn wang.‘Ik wil je voor mijzelf,’ mompelt hij na een tijdje.Met een scheef lachje kijkt ze hem aan. ‘Je hebt me al voorjezelf.’ merkt ze op.
  • Hoofdschuddend komt hij overeind. ‘Ik meen het,’ mompelthij dan. Even lijkt hij te twijfelen, maar drukt haar dandichter tegen zich aan.‘Wil je met me trouwen?’
  • Even kijkt ze hem met open mond aan, maar dan krijgt zeeen lach op haar gezicht.‘En dat vraag jij zó?’ giechelt ze terwijl ze even naar hunbijna naakte lichamen kijkt.Hij haalt zijn schouders op, en zoent haar.‘Best,’ mompelt ze dan. ‘Maar de huwelijksnacht verplaatsenwe naar nu.’ grijnst ze dan zelfvoldaan.
  • ‘Mag ik mijn ogen al open doen?’ vraagt Elora voor detwintigste keer in één minuut nieuwsgierig.Josh grijnst, en leidt haar naar het afstapje.Vlak voor de trap blijft hij stil staan.‘Nu mag je ze open doen.’ grinnikt hij, waarna Elora meteenhaar ogen opent.
  • ‘Wow,’ mompelt ze uit de grond van haar hart, wanneer zede tuin kan bewonderen.‘Mooi?’ vraagt hij overbodig, terwijl ze arm in arm het trapjeaflopen.‘Prachtig,’ fluistert ze terwijl ze met grote ogen rondkijkt.
  • ‘Is dit de reden waarom ik de hele dag in mijn kamer werdopgesloten?’ vraagt ze grijnzend terwijl ze hem in zijn zijport.Hij grinnikt en trekt haar naar zich toe.‘Maakt dat nu nog uit?’
  • ‘Ik vond het zelf aardig gelukt.’ zegt hij dan met eenzelfvoldane blik op de rijen aangesnoerde lampjes.Ze knikt eerbiedig. ‘Dat moet je eeuwen gekost hebben.’‘Een beetje, maar het is het waard.’ meent hij met een trotseondertoon.
  • ‘Ow, dus je vind mij het wel waard?’ plaagt ze voor ze zich inhet gras laat neerzakken, en hem met haar meetrekt.‘Daar gaan onze brandschone kostuums.’ mompelt hijhoofdschuddend voor hij naast haar neerzakt.
  • ‘Zullen we dan maar trouwen,’ vraagt ze dan opeens met eengrote glimlach. ‘Je weet wel, datgene waar je dit allemaalvoor hebt gedaan.’ Ze wijst even op de lichtsnoeren, en hijknikt.Hij pakt haar handen vast en trekt haar weer omhoog.
  • ‘En nu zijn we getrouwd.’ mompelt Elora een uurtje later,met een blik op haar gloednieuwe trouwring,‘Ja..’ Even is het stil, en kijken ze alleen maar naar dezachtjes ruisende zee,‘Ik hou van je.’ fluisteren ze dan allebei tegelijk.
  • Academie de Keizer StudentenverenigingGrinnikend zit Nienke achter de computer, die ze sinds kortheeft aangeschaft. Ze had het nooit kunnen laten idiotespelletjes te spelen en ook nu had ze weer iets gevondenwaar ze zich even zoet mee kon houden.Ze gniffelt even en typt dan “Nienke & Kees” in bij hetspelletje “Love tester”.
  • ‘Verdomme,’ mompelt ze teleurgesteld als er maar 45% uitkomt. ‘Sorry Kees, blijkbaar waren we toch niet meant to be.’spijtig staart ze naar het scherm, en typt dan “Nienke &Sjaak” in.‘Nienke en Sjaak?’ klinkt het plots achter haar, waardoor zeopschikt. Björn staat met opgetrokken wenkbrauw in dedeuropening.
  • ‘Moet ik me nu zorgen maken?’ vraagt hij plagend terwijl hijop haar af loopt en zijn armen om haar heen slaat.Ze schudt met haar hoofd en tikt op het scherm, waar 65%op staat. ‘Blijkbaar niet,’ grinnikt ze, voor ze twee nieuwenamen in vult.Gespannen kijken ze beiden naar het scherm, waaruiteindelijk 95% op komt te staan.
  • ‘95%?’ roept Björn afkeurend. ‘Mooi niet, wij passen voor devolle 100% bij elkaar.’ Liefdevol drukt hij een kus op haarlippen en trekt haar dan achter de computer vandaan.‘Wie heeft je eigenlijk binnen gelaten?’ vraagt Nienkeplagend als ze op het bed gaan zitten.
  • ‘Ow,’ hij trekt een kwaad gezicht. ‘Ik vind het ook leuk omjou te zien.’ voegt hij er aan toe, voor hij zijn tong uitsteekt.Grijnzend gaat Nienke bovenop hem liggen en beidenschieten in de lach.‘Ik vind het leuk dat je er bent hoor.’ zegt ze dan plechtig,voor ze hem een kus op zijn neus drukt.Grijnzend slaat hij zijn armen om haar heen.
  • ‘Mooi,’ Met een scheef hoofd kijkt hij haar aan.‘Wat?’ grinnikt ze meteen.‘Je drukt op mijn borstkas.’ mompelt hij dan met een grotelach.Giechelend rolt ze van hem af, tot ze naast hem ligt. ‘Mietje,’plaagt ze dan grijnzend.
  • ‘Hé!’ Beledigt pakt hij haar vast in iets van wat eenhoudgreep moet voorstellen, maar meer op een innigeomhelzing lijkt.‘Ik ben wel jou mietje.’ fluistert hij dan.
  • ‘Hm,’ Tevreden nestelt ze zich tegen hem aan. Langzaamstreelt hij haar, terwijl ze elkaar alleen maar liefdevolaankijken.‘Waarschijnlijk komt er toch nooit 100% uit.’ verbreektNienke opeens de stilte, met een knikje op de computer.Lachend schud Björn zijn hoofd. ‘Wij passen gewoon bijelkaar, daar hoeft zo’n dom spelletje niet over te oordelen.’
  • Ze knikt en kijkt hem aan. ‘Bananen zijn rond, maar lijkenkrom door de illusie die zij verspreiden,’ mompelt ze dan.Meteen schiet hij in een bulderende lach. ‘Moet ik datverkeerd opvatten?’Ondeugend kijkt ze hem aan. ‘Dat mag,’ fluistert ze dan.Meteen gaat hij gretig op haar liggen.
  • ‘Je drukt op mijn borstkas.’ jammert ze met een zieliggezicht.‘Is er een manier waarop ik je kan troosten?’ grinnikt hijterwijl hij een haar uit haar gezicht haalt.‘Hm,’ is haar antwoord voor hij haar handen onder zijn shirtvoelt.‘Ah,’ Hij knikt begrijpend en zoent haar dan.
  • Al snel liggen er rondom het bed flink wat kledingstukken,en ligt Nienke giechelend op haar rug. ‘Ik weet niet wat jevan plan bent, maar ik vind het nu al leuk.’ grijnst ze als hijzich opnieuw over haar heen buigt.
  • Een halfuurtje later liggen ze tevreden te genieten van eenstilte. Liefdevol streelt Björn haar rug en kijkt toe hoe zedaar van geniet. ‘Nien?’ fluistert hij zonder te stoppen.‘Hm,’ klinkt het slaperig. Hij krijgt een lach op zijn gezicht enplant een kus tussen haar schouderbladen. ‘Ik hou van je.’
  • ‘Ik moet zo hard wennen aan je haar.’ herhaalt Lotte voor dezoveelste keer.‘Dat zou ik dan maar snel doen, het zal wel even duren voorhet terug gegroeid is.’ antwoord Katja geïrriteerd.
  • ‘Maar het was eerst zo lang.’ probeert ze opnieuw, terwijlKatja languit op het bed gaat liggen.‘Ja, en nu is het kort.’ antwoord ze weer nors.‘Kijk, Lot, ze zeggen toch dat je herinneringen en ervaringenin je haar samengebundeld zitten?’
  • Snel draait ze zich naar Lotte om en laat haar armen opLotte’s benen leunen.‘Ik wou even al mijn herinneringen en ervaringen kwijt, dusging mijn haar eraf, snappie?’Lachend kijkt Lotte haar aan. ‘Volgens mij is het verhaal datin je haar je kracht zit, doos.’
  • ‘Best,’ Met een zucht komt ze weer overeind, en kijkt dannaar het bed aan de andere kant van de kamer.‘Wie slaapt daar?’ vraagt ze zo nonchalant mogelijk, al weetze het antwoord best.‘Damian natuurlijk.’ grinnikt Lotte een beetje zenuwachtig.
  • ‘Zo natuurlijk vind ik dat anders niet.’‘Nou, ik wel, zolang hebben we nog niet verkering.’antwoord Lotte met een rood hoofd.‘Ah, oké, mij best.’ Even is het stil.‘Wel aardig van Moos dat je haar kamer mag hebben.’ zegtKatja dan om van onderwerp te wisselen.
  • ‘Klopt, maar zij slaapt nu bij Jack.’ antwoord ze grinnikend,waarop ook Katja moet lachen.‘Damian moet nog blij zijn dat hij in ieder geval op dezelfdekamer mag slapen.’ plaagt Katja haar dan, waarop hetmeteen weer stil is.‘Maar hij moet wel weg als ik me omkleed hoor.’
  • Dat levert haar een por in haar zij op, waarop ze meteenovereind schiet.‘Leuke relatie heb jij.’ giechelt Katja als ze het hoofd vanLotte ziet.‘Ik zie jou anders nog geen vriendje hebben.’ antwoord Lottemeteen, waarna ze een kussen tegen haar hoofd aan krijgt.
  • Rijksweg 9Met een zucht buigt Yara zich voorover over haarverjaardagstaart.Dit werd haar laatste en tegelijkertijd eenzaamsteverjaardag ooit.De tweeling had het natuurlijk druk op de universiteit, maartoch.
  • Ze besluit er dan maar het beste van te maken, als haar blikop haar trouwring valt.Die moet ze zo meteen direct afdoen, ze is klaar voor eenleven alleen.
  • Ze haalt diep adem, en probeert alle kaarsjes in een keer uitte blazen, puur voor de lol.Natuurlijk lukt dat niet, omdat het er veel te veel zijn.Na nog twee keer geblazen te hebben, zijn ze wel allemaaluit.
  • Ze voelt de oude vertrouwde tintelingen in haar voeten, enmoet onwillekeurig lachen.Ze sluit haar ogen, en draait dan vrolijk een rondje.
  • Rijksweg 7‘En? Hoe was het?’ Nieuwsgierig kijkt Anouk naar Megan,die net de kamer is binnengekomen.‘Wel leuk, denk ik.’ antwoord die alleen maar vaagjes.‘Wat leer je?’ vraagt ze dan met een blik op de boeken naastAnouk.
  • ‘Nou, wat dénk je.’ zegt Anouk terwijl ze met haar ogen rolt.Megan haalt haar schouders op, waardoor Anouk begint tezuchten. ‘Frans natuurlijk!’‘Is dat morgen?’ Paniekerig grijpt Megan naar een boek.‘Nee, donderdag.’ grinnikt Anouk.
  • ‘Jezus Nouk, ik schrik me dood.’ mompelt ze opgeluchtterwijl ze op het bed neerploft.‘Waarom leer je dan eigenlijk nu al?’‘Omdat donderdag over twee dagen is.’ antwoord Anoukgeïrriteerd.
  • ‘Huhm, was je trouwens eenzaam ofzo?’ grinnikt Megan meteen knikje op de twee katten.‘Beetje, gezelschap is altijd wel fijn tijdens het leren.’mompelt Anouk schouder ophalend.‘Klinkt alsof je hoognodig een vriendje nodig hebt.’ plaagtMegan.
  • ‘Een vriendje heb je wanneer je een jongen leuk vind, en hijjou toevallig ook. Wat dat laatste betreft kan ik dus langwachten.’ herinnert Anouk haar mokkend.‘Helemaal niet!’ roept Megan meteen verontwaardigt uit.‘Stiekem vallen ze als bosjes voor je, ze zeggen het alleenniet in je gezicht.’ probeert ze haar op te beuren.
  • ‘Als er nou maar één was die het in mijn gezicht zei, dan wasik al blij.’Met een zucht gaat ze op haar buik liggen, en slaat tegenhaar wil in een boek open.