10 g. verwijk 16

450 views

Published on

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
450
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
6
Actions
Shares
0
Downloads
4
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

10 g. verwijk 16

  1. 1. Hs. 16<br />
  2. 2. Rijksweg 3<br />Vincent en Marsha zijn nog steeds dol op elkaar, en natuurlijk ook op hun kleine Milo.<br />
  3. 3. Lang kunnen ze nooit van elkaar afblijven, en daarom zijn er de laatste tijd wat vaker “knusse onder onsjes”.<br />
  4. 4. Toch blijft er ook nog genoeg tijd over om Milo uit zijn bed te halen, en vandaag is het de beurt aan Marsha.<br />
  5. 5. Natuurlijk moet Milo ook de nodige dingen leren, en dus word hij elke ochtend als eerste op zijn potje gezet, iets wat steeds beter gaat.<br />
  6. 6. Zodra Milo vrolijk aan het spelen is, heeft Marsha de tijd om snel naar de WC te rennen.<br />Misselijk gaat ze er boven hangen.<br />
  7. 7. Walgend kijkt ze naar haar overgeefsel, waar duidelijk een paar macaroni stukjes van gister tussen zit.<br />Snel begint ze de WC te schobben, ze had al zo haar twijfels bij de ham van gister.<br />
  8. 8. Even later zijn haar gedachtes alweer helemaal afgedwaald van bedorven ham, en loopt ze vrolijk de woonkamer door op weg naar haar carpool.<br />‘Tot vanmiddag.’ Zegt ze haar twee favoriete mannen gedag.<br />
  9. 9. Die avond staat ze vermoeid van haar werkdag op Milo’s kamertje terwijl Milo zelf vrolijk op zijn potje zit.<br />
  10. 10. Opeens krijgt ze een raar gevoel in haar buik, en met een schok word ze uit haar gedachten gehaald.<br />
  11. 11. ‘Dat verklaart een hoop.’ Mompelt ze zachtjes terwijl ze haar dikke buik bestudeert.<br />‘Mama?’ Vraagt Milo lief terwijl hij zijn armpjes uitstrekt.<br />
  12. 12. Nadat ze hem lachend in zijn wiegje heeft gelegd, en hem een nachtkusje heeft gegeven, gaat ze naar beneden om nog wat pannekoeken van vanmorgen te voorschijn te halen.<br />
  13. 13. Maar na haar eerste bordje heeft ze nog trek, en dus schuift ze al snel met een tweede bordje aan.<br />“En nu hoeft alleen Vincent het nog te weten..”<br />
  14. 14. Helaas voor haar is Vincent de volgende morgen al vroeg naar zijn werk, en nadat ze er zeker van is dat Milo zichzelf vermaakt, gaat ze naar beneden.<br />
  15. 15. Moe stapt ze in haar bed, en nu maar hopen dat Vincent terug zou zijn als ze wakker werd.<br />
  16. 16. Als ze wakker word en zich heeft aangekleed, staat Vincent inderdaad naast haar, en snel omhelst ze hem.<br />‘Ik heb goed nieuws.’ Fluistert ze in zijn oor.<br />
  17. 17. Lachend laat Vincent haar los.<br />‘Je bent wel wat aangekomen hé?’ Vraagt hij plagend.<br />‘Hé!’ Roept ze quasi verontwaardigt. <br />‘Zo praat je niet tegen een zwangere vrouw.’<br />
  18. 18. Dan steekt ze trots haar buik naar voren, en voorzichtig legt Vincent zijn handen op haar buik.<br />
  19. 19. Na een raar gevoel in haar buik, en een veel te hoge gil van Vincent – ‘Oeh! De baby schopte!’ – beseft het koppel hoe moe ze allebei eigenlijk zijn en dus stappen ze al snel hun bed in. <br />
  20. 20. De volgende morgen – 12 uur dus – is het druk in de keuken.<br />Marsha staat in haar pyama een ontbijtje voor Milo te maken, terwijl hij rustig in zijn stoel wacht.<br />
  21. 21. ‘Kijk is.’ Zegt ze terwijl ze Milo een in stukjes gesneden pannekoek voor schoteld.<br />Meteen pakt hij gretig twee stukjes, en probeert ze tegelijk in zijn mondje te stoppen.<br />
  22. 22. Tegen de avond voelt Marsha het kindje weer flink tekeer gaan in haar buik, en tegelijkertijd groeit haar buik een flink stuk.<br />
  23. 23. ‘Ons kindje groeit als kool.’ Meld ze aan Vincent, die een ontspannend bad neemt na een lange dag achter boeven aan zitten.<br />
  24. 24. Na zijn bad heeft hij echter de energie bij elkaar gevonden om nog wat met zijn zoontje te spelen.<br />
  25. 25. Maar natuurlijk is er niet alleen tijd om te spelen, een grote jongen als Milo moet ook zelfstandig op zijn potje kunnen.<br />
  26. 26. Die middag, als ze ontwaakt uit haar middag dutje, waggelt Marsha snel naar de kledingkast toe om een handdoek te pakken.<br />
  27. 27. Even later laat ze haar dikke buik even rusten tijdens een ontspannen bad.<br />Ze weet dat het niet lang meer gaat duren voor het kindje komt.<br />
  28. 28. Na haar bad gaat ze snel Milo uit bed halen.<br />Voor hem is het namelijk een spannende dag.<br />
  29. 29. ‘Hier zijn we al.’ Zegt ze wanneer ze met Milo op haar armen de woonkamer doorloopt op weg naar de keuken.<br />
  30. 30. ‘Kom op Milo! Je kan het.’ Roept Vincent enthousiast terwijl hij met een ratel zwaait als Marsha voor de taart staat.<br />
  31. 31. ‘Nou jochie, volgens mij kan je vader niet meer wachten.’ Zegt ze lachend tegen Milo.<br />
  32. 32. En dus buigen ze zich allebei over de taart en blazen samen de kaarsjes uit.<br />
  33. 33. Vervolgens zet Marsha hem op de grond, omdat hij het vanaf nu helemaal zelf moet doen.<br />
  34. 34. Verbaasd kijkt Milo van zijn vader naar zijn moeder, maar dan krijgt hij plots de drang te gaan staan en begint het gekriebel in zijn teentjes.<br />
  35. 35. ‘Véééééééét!!!’ Roept Milo als eerst wanneer hij weer neer komt.<br />‘Alles is zo groot.’ Zegt hij verbaasd terwijl hij zijn handen en voeten bestudeert.<br />
  36. 36. ‘Dit is echt te gek!’ Zegt hij met nog een laatste blik op zijn vingers.<br />
  37. 37. ‘En nu taart!’ Zegt hij lachend terwijl hij meteen een stuk pakt.<br />‘Boven kun je je cadeau vinden.’ Zegt Vincent met een knipoog.<br />
  38. 38. Zodra hij zijn stuk taart op heeft rent hij naar boven, waar hij eerst zijn nieuwe kleren vind, en vervolgens zijn heringerichte kamer.<br />
  39. 39. Hij heeft zijn eigen bureau, waarschijnlijk om huiswerk aan te maken, en een leuk schapje aan de muur.<br />
  40. 40. Maar zijn nieuwe bed vind hij toch wel het gaafst, eindelijk is hij niet meer klein!<br />
  41. 41. Na alles bekeken en aangeraakt te hebben gaat hij naar beneden om vast wat te proberen lezen.<br />
  42. 42. Na een tijdje besluit hij dat hij het morgen op school wel zal zien, en dus gaat hij naar boven om zijn pyama aan te trekken en in bed te kruipen.<br />
  43. 43. En met dromen over school en zijn nieuwe broertje of zusje, valt hij in slaap.<br />
  44. 44. Rijksweg 1 <br />Rick is elke dag druk bezig met zijn vaardigheden, om hogerop te komen in de politiek.<br />
  45. 45. Toch zoekt hij nog elke dag naar zijn droombaan in de Sport, maar telkens word hij weer teleurgesteld.<br />
  46. 46. Daarom hangt hij ook vaak aan de telefoon, om met zijn vrienden te praten en nieuwe contacten voor promoties te leggen.<br />
  47. 47. Ondertussen gaat Carlijn nog steeds met plezier naar haar eigen werk, terwijl ze steeds harder op weg is naar haar levenswens.<br />
  48. 48. “Als ik nog één vriend kan maken vandaag heb ik eindelijk genoeg contacten om zelf weer is promotie te maken.”<br />En dus kletst hij vrolijk verder.<br />
  49. 49.
  50. 50. Hoewel alle vrienden van Rick haar ook helpen met promoties, moet ze zelf toch ook nog steeds haar vaardigheden bij krikken.<br />
  51. 51. Die avond wil Rick een lekker feestmaal maken vanwege Carlijn’s promotie, maar dat loopt anders af dan geplant.<br />
  52. 52. Geschrokken kijkt hij om zich heen, maar er is geen mogelijkheid om bij de brandblusser te komen.<br />
  53. 53. Gelukkig is de brandweer al snel ter plekke, en is het vuur na een tijdje onder controle.<br />
  54. 54. ‘Heel erg bedankt.’ Zegt Rick schor.<br />Hij had in een angstig moment gedacht dat zijn laatste loodje had geslagen.<br />
  55. 55. Trillend maakt hij de oven open, en hoestend wuift hij de rook weg die eruit komt.<br />
  56. 56. ‘Gadver.’ Mompelt hij balend.<br />
  57. 57. Om alles snel te kunnen vergeten gaat hij maar een video spelletje spelen.<br />
  58. 58. Gezien het salaris dat Carlijn en Rick samen binnen krijgen is er zat geld om hulp in de tuin in te huren, die ze ook goed kunnen gebruiken.<br />
  59. 59. Ook dient de kamer van Boomer nu als een skill-kamer, waar de boksbal van Carlijn en het podium van Rick ingeplaatst zijn.<br />
  60. 60. Die dag krijgt hij eindelijk een meevaller, er is een baantje in de Sport.<br />En dus vertrekt hij even later zenuwachtig naar zijn nieuwe baan.<br />
  61. 61. Academie de Keizer;<br />Yara, Joan en Jade<br />Op de universiteit zijn de drie studentes ondertussen druk met leren voor hun laatste examen van jaar twee.<br />
  62. 62. Naast papers en opdrachten moeten ze nog steeds naat college, en dat vergt bijna al hun tijd.<br />
  63. 63. Toch zijn er ook wat vrije momentje, zo ook vandaag. <br />‘Dus je wil wel aspirant lid worden?’ Vraagt Joan met een grote lach op haar gezicht.<br />‘Tuurlijk.’ Roept Jaap gedempt door zijn lama pak.<br />
  64. 64. ‘Dan kan ik nog vaker bij jou zijn.’ Zegt hij terwijl hij haar in zijn armen neemt.<br />‘Uhm, Jaap.’<br />‘Ja?’<br />‘Je pak kriebelt heel erg.’ Zegt Joan giegelend.<br />
  65. 65. ‘Sorry.’ Fluistert hij, maar terwijl hij haar loslaat pakt hij haar hand nog vast.<br />
  66. 66. ‘Ik vind je echt heel leuk Joan.’<br />Hoewel Joan zijn gezicht niet kan zien, wat in dit geval in zijn voordeel werkt, weet ze dat hij een rood hoofd moet hebben.<br />
  67. 67. ‘Ik jou ook. Hoewel het leuk zou zijn als je je pak wat vaker uit zou hebben.’ Zegt ze met een knipoog.<br />
  68. 68. Vervolgens kijkt ze verschrikt op de klok.<br />‘En ik ben al bijna te laat voor college.’ Zegt ze terwijl ze zich snel omdraait.<br />
  69. 69. Laat in de avond staat Jade op en loopt richting de badkamer.<br />“Nu Yara en Joan slapen kan ik eindelijk mijn gang gaan.”<br />
  70. 70. Snel neemt ze een douche, zodat ze er fris uitziet als hij komt.<br />
  71. 71. ‘Je bent er.’ Zegt ze opgewonden, maar zachtjes.<br />‘Tuurlijk, voor jou kom ik altijd.’ Zegt haar proffesor, of zoals zij hem mag noemen, Constantijn.<br />
  72. 72. ‘Het is alleen dat ik je liever wat vaker zie.’ Zegt hij lichtjes blozend.<br />
  73. 73. ‘Ik jou ook.’ Zegt ze voor het eerst echt verlegen.<br />‘Maar mijn zusje en nichtje zullen het ben ik bang niet zo snel accepteren.’ Zegt ze sip.<br />
  74. 74. ‘Maar dat betekent niet dat ik je niet meer wil zien.’ Zegt ze als ze zijn verdrietige gezicht ziet.<br />‘In tegendeel..’ Fluistert ze terwijl ze iets dichterbij hem gaat staan.<br />
  75. 75. En dan krijgt ze haar eerste échte kus.<br />En ja, dat voelt goed.<br />
  76. 76. ‘Ik moet nu gaan.’ Zegt Constantijn terwijl hij haar in zijn armen neemt.<br />‘Het is al laat, probeer nog wat te slapen.’<br />
  77. 77. ‘Zal ik doen.’ Zegt ze terwijl ze hem nog een zoen op zijn mond drukt.<br />
  78. 78. Joan is de volgende morgen al vroeg op en hangt met Jaap aan de telefoon.<br />‘Dus je komt zo?’ Vraagt ze vrolijk. <br />‘Verassing?’ Vraagt ze nadat ze even geluisterd heeft.<br />
  79. 79. ‘Je ziet er super uit!’ Zegt ze even later als Jaap voor haar neus staat.<br />‘Veel beter dan het lama pak?’ Vraagt hij lachend.<br />
  80. 80. ‘Zeker weten!’ Zegt ze terwijl ze bij hem in de armen springt.<br />
  81. 81. ‘Maar mij gaat het gewoon om de jongen ín het lama pak hoor.’ Zegt ze terwijl ze hem weer los laat.<br />
  82. 82. ‘Hoewel het zo wel makkelijker omhelsen is.’ Geeft ze lachend toe.<br />‘En nu kan ik ook..’ Zegt ze zachtjes terwijl ze zich naar hem toe buigt.<br />
  83. 83. Verdere uitleg is niet nodig als ze steeds dichterbij hem komt, en uiteindelijk haar lippen op die van Jaap drukt.<br />
  84. 84. Het moment lijkt wel uren te duren, maar uiteindelijk maken ze er toch een einde aan.<br />
  85. 85. ‘Dat.. Was wel leuk.’ Zegt Jaap met een stijf knikje.<br />‘Wel leuk?’ Vraagt Joan terwijl ze doet of ze beledigt is.<br />Meteen begint ze hem te kietelen.<br />
  86. 86. ‘Oké, heel le..’ Maar verder komt hij niet als Joan haar lippen weer op die van hem drukt.<br />
  87. 87. Die avond zit Jaap, in zijn lama pak, aan de pokertafel met Yara en de cheerleader.<br />‘Weetje, volgens mij zit je proefperiode er al op.’ Zegt Yara met een knipoog naar Jaap, die dankbaar knikt.<br />
  88. 88. De volgende morgen komt Joan in haar pyama naar beneden, maar als ze Jaap ziet staan rent ze naar hem toe en springt hem in de armen.<br />
  89. 89. ‘Wat doe jij hier al?’ Vraagt ze verbaasd terwijl ze hem haast fijn knijpt.<br />‘Mijn proefperiode zit erop.’ Antwoord hij simpel.<br />
  90. 90. Lachend kijkt Yara vanaf een afstandje toe.<br />Ze vind het fijn voor Joan dat ze haar zielsverwant heeft gevonden.<br />
  91. 91. Ondertussen heeft Jaap Joan weer neergezet en kijken ze elkaar alleen maar lachend aan.<br />
  92. 92. ‘En juist vandaag heb ik examen.’ Mompelt Joan nors.<br />Lachend trekt Jaap haar naar zich toe en geeft haar een zoen.<br />
  93. 93. ‘Je gaat het halen. En als je terugkomt zal ik hier op je wachten.’<br />
  94. 94. Jade zit in de keuken in haar eentje aan de tafel.<br />
  95. 95. Ze vind het fijn voor Joan dat ze gelukkig is, maar aan de andere kant is ze jaloers.<br />
  96. 96. Dan haalt ze zichzelf uit haar gedachten.<br />Het is tijd voor hun examen.<br />
  97. 97. Joan loopt helemaal in de wolken naar het examen gebouw.<br />Opeens komt Yara voorbij gerent.<br />‘We zijn bijna te laat!’ Roept ze hijgend.<br />‘Yaar, je hebt je pyama nog aan.’ Zegt Joan proestend.<br />
  98. 98. Maar Yara hoort het al niet meer en opeens hoort Joan ook achter zich geren.<br />‘Jij ook al?’ Vraagt ze met haar eeuwige glimlach op haar gezicht.<br />
  99. 99. ‘Hé, we hebben niet allemaal vliegkrachten die ons naar het examen toe vliegen.’ Roept Jade plagend terwijl ze voorbij rent.<br />
  100. 100. Die middag staat Joan ongelovig voor zich uit te staren.<br />‘We zijn gewoon over de helft.’ Mompelt ze ongelovig.<br />‘Mét een 10.’ Voegt Yara eraan toe.<br />
  101. 101. ‘Nouja.’ Zegt Joan terwijl ze naar haar zus toeloopt en haar knuffelt.<br />‘Een 8,5 is niks voor jou.’ Fluistert ze in Jade’s oor, zodat Yara het niet hoort.<br />
  102. 102. ‘Ik was ergens anders met mijn gedachten.’ Antwoord Jade eerlijk.<br />
  103. 103. ‘Genoeg geknuffelt, tijd voor een feestje!’ Onderbreekt Yara hun knuffel lachend.<br />
  104. 104. Zodra alle gasten zijn uitgenodigt zet ze de muziek aan en trekt haar gebruikelijke ‘toga’ weer aan.<br />
  105. 105. Niet veel later komen alle gasten eraan gelopen, stuk voor stuk gehuld in een toga.<br />
  106. 106. ‘Johan!’ Roept Yara vrolijk, en een beetje verlegen, terwijl ze hem onhandig op zijn rug klopt.<br />
  107. 107. ‘Leuk je weer te zien.’ Antwoord Johan, die niks van haar zenuwen merkt, vrolijk.<br />
  108. 108. ‘Vind ik ook.’ Mompelt Yara terwijl ze hem knuffelt.<br />
  109. 109. ‘Emh, Johan ikke..’ Zegt ze terwijl haar hoofd wel erg dicht bij dat van hem is.<br />‘Ik ben niet goed in dit soort dingen.’ Zegt ze dan geïrriteert.<br />
  110. 110. Ze kijkt hem zenuwachtig aan, maar als ze zijn blik ziet drukt ze toch haar lippen op die van hem.<br />
  111. 111. Ze is zo verdiept in haar zoen dat ze niet merkt dat één van haar vriendinnen vrolijk toe staat te kijken.<br />‘Yara, we vroegen ons af of je meedeed met pokeren.’<br />
  112. 112. ‘Nee bedankt.’ Mompelt Yara waarneer ze eindelijk weer de adem heeft om te praten.<br />En dus gaat Yuma met ingehouden lach het studentenhuis binnen.<br />
  113. 113. ‘Dat verklaarde veel.’ Zegt Johan lachend terwijl hij haar handen vastpakt.<br />
  114. 114. ‘En ja, ik vind jou ook leuk.’ Zegt hij terwijl hij haar op tilt en naar binnen draagt.<br />
  115. 115. ‘Weetje Jaap, ik had er vanmorgen eigenlijk helemaal geen tijd meer voor, maar zou je hier willen komen wonen?’ Vraagt Joan binnen aan Jaap.<br />
  116. 116. ‘Tuurlijk wil ik dat!’ Roept hij meteen enthousiast terwijl hij haar omhelst.<br />
  117. 117. ‘Mooi, want ik heb nog wel wat leuke ideetjes met jou.’ Zegt Joan geheimzinnig terwijl ze hem nog wat steviger vastpakt.<br />
  118. 118. Vervolgens drukt ze haar lippen enthousiast op die van hem.<br />‘Slaapkamers zijn boven hoor.’ Roept ze koemascotte walgend.<br />
  119. 119. Boven ligt Jade in haar bed, ze wil even alleen zijn, en feestjes zijn nooit haar ding geweest.<br />
  120. 120. Yara en Johan zijn gezellig aan het dansen op een liedje van Shakira, en even besteeds Yara geen aandacht aan haar vriendinnen.<br />
  121. 121. Jaap en Joan zijn ondertussen naar boven verdwenen, naar Joan (en nu ook Jaap) haar kamer.<br />
  122. 122. Als het donker word, en alle gasten allang naar huis zijn, is het nog steeds erg druk daar.<br />
  123. 123. En pas laat in de avond word het ook weer rustig.<br />
  124. 124. Brechtje<br />Vermoeid stapt Brechtje haar bed in.<br />Ze is eindelijk aangekomen in haar appartement, en heeft nu behoefte aan heel veel slaap.<br />
  125. 125. De volgende morgen wil ze de krant ophalen als ze opeens een bekend gezicht ziet. <br />
  126. 126. ‘Zo, dus je bent terug.’ Zegt Jesse vrolijk als hij haar opmerkt.<br />‘Jup, de enige echte.’ Zegt Brechtje lachend.<br />
  127. 127. ‘Ik bedacht me dat jij míjn naam wel weet, maar ik die van jou niet.’ Gaat hij verder.<br />‘Ow, mijn naam is..’ Begint Brechtje, maar Jesse steekt zijn hand op.<br />
  128. 128. ‘Je mag je naam vertellen tijdens een gezellige lunch, met mij.<br />‘Is dit een bevel, of een date?’ Vraagt Brechtje lachend terwijl ze even naar haar handen kijkt, die nu in die van Jesse liggen.<br />
  129. 129. ‘Als jij het wil is het een date.’ Zegt Jesse met een knipoog terwijl hij haar loslaat.<br />
  130. 130. ‘Oké, laten we gaan.’ Zegt Brechtje vrolijk terwijl ze hem aan zijn hand mee trekt.<br />
  131. 131. ‘Een tafel van twee graag.’ Zegt ze tegen de gastheer als ze in het restaurant zijn aangekomen.<br />
  132. 132. ‘Dus je bent echt de hele wereld over gegaan?’ Vraagt Jesse even later verbaasd, nadat Brechtje haar verhaal heeft gedaan.<br />‘Inderdaad.’ Antwoord ze simpel.<br />
  133. 133. ‘Ik begin je steeds leuker te vinden.’ Zegt hij zonder ook maar één keer te knipperen.<br />Vervolgens legt hij zijn hand op de tafel.<br />
  134. 134. Even kijkt ze hem onzeker aan, maar dan legt ze haar hand op die van hem.<br />‘Ik vind jou ook heel leuk hoor.’ Zegt ze lachend.<br />
  135. 135. ‘Daar proosten we op.’ Zegt Jesse terwijl hij zijn glas opheft.<br />‘Hm, op de toekomst.’ Zegt Brechtje terwijl ze dat van haar ook pakt.<br />
  136. 136. Zodra de menukaarten zijn gegeven, gaat Jesse naast Brechtje zitten en vertellen ze nog wat meer over zichzelf.<br />
  137. 137. ‘Dus, je hebt nooit meer iets van je moeder gehoord?’ Vraagt Brechtje ongelovig nadat ze het verhaal van Jesse heeft aangehoord.<br />
  138. 138. ‘Maar we hebben ons er over gezet.’ Zegt hij terwijl hij zijn glas naar zijn lippen brengt.<br />‘We?’ Vraagt Brechtje nieuwsgierig.<br />‘Mijn broers, en zussen.’ Antwoord Jesse terwijl hij zijn glas weer neerzet.<br />
  139. 139. Zodra ze allebei hun tosti op hebben is het bijna half twee en gaan ze weer op weg naar het appartementen complex.<br />
  140. 140. Terug in het appartementencomplex pakt Brechtje Jesse zijn handen.<br />‘Ik vond het echt heel gezellig vanmiddag.’<br />
  141. 141. ‘Dat is wederzijds.’ Zegt Jesse terwijl hij zachtjes haar wang streelt.<br />‘Uhm, wil je mijn appartement zien?’ Vraagt ze terwijl ze de deur al heeft open gemaakt.<br />
  142. 142. Gewillig loopt Jesse achter haar aan.<br />‘Ziet er mooi uit, je keuken.’ Zegt hij wijzend.<br />‘Er is een kamer die je misschien meer bevalt.’ Zegt ze op een mysterieuze fluister toon.<br />
  143. 143. Even later liggen ze met zijn tweeën in Brechtje haar slaapkamer op het bed.<br />‘Je had gelijk, ik vind het hier inderdaad erg leuk.’ Zegt Jesse lachend.<br />
  144. 144. ‘Vooral met jou erbij.’ Zegt hij nog voordat Brechtje hem achterover drukt en begint te zoenen.<br />
  145. 145. Maar uiteindelijk kunnen ze geen van beiden de kamer van Brechtje nog bewonderen..<br />
  146. 146. ‘Brechtje. Brechtje!’ Fluistert Jesse een paar uur later indringend.<br />‘Huhm?’<br />‘Brechtje, volgens mij is je carpool er.’<br />
  147. 147. Meteen staat Brechtje op en trekt Jesse ook uit bed.<br />‘Ik moet gaan, wacht jij hier op me?’ Vraagt ze terwijl ze hem een kus geeft.<br />‘Ik zal altijd blijven wachten.’ Zegt Jesse plagend.<br />
  148. 148. ‘Zelfs dat staat je super.’ Zegt hij even later als Brechtje haar werkkleding heeft aangetrokken.<br />
  149. 149. ‘Lach maar.’ Zegt Brechtje door haar helm heen.<br />
  150. 150. Die avond komt ze rond zes uur thuis, en meteen word ze hartelijk verwelkomt door Jesse.<br />
  151. 151. ‘Goed, wat vind je hiervan, een huis voor jou en mij.’ Zegt Jesse terwijl hij haar lief aankijkt.<br />
  152. 152. ‘Geweldig.’ Zegt Brechtje lachend als ze zijn grote puppy ogen ziet.<br />
  153. 153. ‘Mooi, ik heb al een huis gevonden.’ Zegt hij, en voordat Brechtje er tegen in kan gaan zoent hij haar vol op de lippen.<br />
  154. 154. ‘Heb je serieus al naar huizen gekeken?’ Vraagt Brechtje als hij eindelijk klaar is.<br />‘Niet alleen gekeken, ook gekocht. Morgen kunnen we erin.’ Zegt Jesse met een serieus gezicht.<br />
  155. 155. ‘Je bent echt gek.’ Zegt Brechtje met open mond.<br />‘Uhuh. Gek op jou.’ Zegt Jesse met een knikje voordat hij haar weer meetrekt naar de slaapkamer.<br />
  156. 156. ‘Ik val in herhaling, maar je bent gek.’ Zegt Brechtje de volgende morgen als zij en Jesse voor hun nieuwe huis staan.<br />
  157. 157. ‘Ik bedoel, kunnen wij dit betalen?’ Vraagt Brechtje nog steeds met open mond.<br />
  158. 158. ‘Ja, kun je nou eindelijk je mond dicht doen en me gewoon geloven?’ Vraagt Jesse terwijl hij haar in zijn armen neemt.<br />
  159. 159. ‘Wow, dit is echt niet normaal.’ Zegt ze nog eens als ze weer naar het huis kijkt.<br />‘Maar goed, zullen we binnen gaan kijken?’ Vraagt ze terwijl ze hem al meetrekt naar de voordeur.<br />
  160. 160. Langzaam loopt Brechtje even later door de gang van het huis, niet zonder elke deur die ze tegenkomt te openen.<br />‘Het is wel leeg hé?’ Roept ze naar de kamer met de open staande deur.<br />
  161. 161. Even later zitten zij en Jesse samen aan tafel met een lichte salade.<br />‘Tja, de meeste meubels moeten dus nog worden geleverd, maar al het noodzakelijke is er.’ Zlegt hij uit.<br />
  162. 162. ‘Ach ja, ik kan wel wachten.’ Zegt ze met een knipoog.<br />Jesse prikt wat sla op zijn vork en brengt hem vervolgens naar haar mond. <br />‘Proef is.’ Zegt hij terwijl hij voorzichtig de vork in haar mond stopt.<br />
  163. 163. ‘Hmm..’ Zegt Brechtje genietend.<br />‘Lekker.’ Zegt ze met een glimlach.<br />‘Sterker nog, volgens mij heb je alle lekkere sla voor jezelf gehouden.’ Zegt ze vervolgens plagend.<br />
  164. 164. Snel steekt ze haar eigen vork in zijn bergje sla.<br />‘Dat is niet de bedoeling!’ Roept Jesse lachend, maar hij doet er niks tegen.<br />
  165. 165. ‘Hé, het is onbeleefd om al het lekkere voor jezelf te houden.’ Zegt Brechtje terwijl ze probeert zijn laatste stukje tomaat op haar vork te prikken.<br />
  166. 166. Zodra ze hem heeft trekt ze haar vork snel terug, voordat Jesse in de tegenaanval kan gaan.<br />Uitdagend steekt ze hem in haar mond.<br />
  167. 167. ‘Hmm.. Dit is echt een lekkere tomaat.’ Zegt ze met glinstertjes in haar ogen.<br />
  168. 168. ‘Alleen het beste voor jou.’ Zegt Jesse grinnikend terwijl hij haar hand vast pakt.<br />
  169. 169. Die avond kruipen ze samen hun nieuwe bed in, op hun mooie nieuwe slaapkamer.<br />‘Ik zou zo met je trouwen.’ Fluistert Jesse nog voor hij zijn nachtlampje wil uitknippen.<br />
  170. 170. ‘Is dat een aanzoek?’ Vraagt Brechtje nieuwsgierig terwijl ze dichter tegen hem aankruipt.<br />
  171. 171. ‘Hmm..’ Mompelt Jesse nadenkent.<br />‘Nou?’ Vraagt ze aandringend.<br />‘Misschien.’ Zegt hij geheimzinnig terug.<br />
  172. 172. ‘Dat is niet eerlijk.’ Zegt ze terwijl ze haar hoofd met een plof op haar kussen laat vallen.<br />
  173. 173. Lachend sluit Jesse zijn ogen knipt het nachtlampje uit.<br />‘Weet ik.’ Fluistert hij plagend voor hij doet of hij in slaap valt.<br />
  174. 174. Hoofdhuis<br />Floor zit zoals gewoonlijk in de grote woonkamer in één van haar boeken verdiept.<br />
  175. 175. Ze word pas uit haar boek getrokken, door een klagelijke miauw, die van Lulu afkomstig blijkt te komen.<br />
  176. 176. Lachend laat ze haar boek op de bank liggen en loopt naar de poes toe.<br />‘Zo meisje, is het tijd voor je dagelijkse knuffel?’ Vraagt ze terwijl ze haar gezicht in Lulu’s vacht begraaft.<br />
  177. 177. Liefhebbend likt Lulu aan Floor’s oor, waardoor ze moet lachen.<br />
  178. 178. ‘Wil je me soms iets anders duidelijk maken?’ Vraagt Floor terwijl ze lachend naar Lulu kijkt. <br />
  179. 179. Meteen laat Lulu haar klagelijke miauw weer horen.<br />‘Aha, dus eigenlijk kwam jij hier alleen voor wat eten?’<br />
  180. 180. Even later heeft Floor onder toezicht van Lulu een pak kattenbrokken tevoorschijn gehaald, en staat ze de twee bakken te vullen.<br />
  181. 181. ‘Jullie eten echt veel te veel met zijn drieën.’ Zegt ze terwijl ze het tweede gevulde bakje voor Lulu neerzet.<br />‘Eet smakelijk.’ <br />
  182. 182. De volgende dag hebben Floor en Nout een romantisch dagje in de sneeuw gepland staan.<br />En volgens Nout hoort daar ook wat dansen bij.<br />
  183. 183. ‘Jij blijft dat mooie tiener meisje van jaren terug.’ Zegt Nout met een liefdevolle glimlach voor hij haar een kus geeft.<br />‘Met nadruk op “jaren terug”.’ Merkt Floor lachend op.<br />Dan komt de carpool van Julia aangereden.<br />
  184. 184.
  185. 185. Zodra Julia is uitgestapt, loopt ze op haar dochter af, die Nout al heeft losgelaten.<br />‘Het is me gelukt!’ Roept Julia vol van geluk.<br />
  186. 186. Floor snapt meteen waar ze het over heeft, en omhelst haar moeder flink.<br />‘Gefeliciteert mam.’ Zegt ze gemeend.<br />‘Nu heb ik niks meer om voor te vechten.’ Zegt Julia met een zucht.<br />
  187. 187. ‘Geloof me mam, hoelang je nog bij ons bent, maakt niet uit, want we zullen je nooit vergeten.’ Zegt Floor terwijl ze over haar moeders arm wrijft.<br />
  188. 188. ‘Laten we er maar vanuit gaan dat het niet lang meer is.’ Fluistert Julia ietwat treurig terug.<br />
  189. 189. Die avond stapt ze vroeg in bed, nog nagenietend van het feit dat ze nu haar levenswens heeft gehaald.<br />
  190. 190. De volgende dag is Floor vooral druk bezig in de kas, om gewoon even het gepieker om haar moeder van zich af te zetten.<br />
  191. 191. Met de blote hand trekt ze al het onkruid bij haar planten weg, wat zelfs in de winter nog door blijft groeien.<br />
  192. 192. Daardoor heeft ze niet door dat er binnen een verjaardag heeft plaats gevonden.<br />Frederick is nu een mooie volwassen kat.<br />*V.V.N.A: Frederick, Bennie, Lulu<br />
  193. 193. Maar daar komt ze al snel achter als ze gaat lunchen.<br />‘Wat ben jij een mooie kat geworden.’ Zegt ze terwijl ze Frederick over zijn kop aait.<br />
  194. 194. ‘Volgens mij is je vader niet zo geïnteresseert.’ Zegt ze lachend terwijl ze over haar schouder naar Bennie kijkt, die vrolijk de restjes voer van Lulu op vreet.<br />
  195. 195. Blijkbaar maakt het Frederick niks uit, want hij gaat ongestoord verder met spinnen en kopjes geven.<br />
  196. 196. ‘s Avonds zitten ze ouderwets met zijn drieën een spelletje te spelen.<br />‘Echt super dat jullie dochters het zo goed doen op de universiteit.’ Babbelt Julia vrolijk.<br />
  197. 197. ‘Stil nou mam, je wil gewoon dat ik afgeleid ben.’ Zegt Floor lachend, terwijl ze met haar tong uit haar mond een stokje in haar hand vast houdt.<br />
  198. 198. Opeens voelt Julia een koude rilling door zich heen gaan, en zenuwachtig begint ze met haar vingers te tikken.<br />
  199. 199. ‘Mam? Mam! Kap daar mee, ik heb hem bijna.’ Roept Floor giebelend.<br />Julia daar in tegen voelt het steeds kouder worden, en begint steeds zenuwachtiger te worden.<br />
  200. 200. Opeens ziet ze Floor opkijken, en ze ziet dat zij nu precies hetzelfde denkt.<br />
  201. 201. Nout kijkt verbaasd van de een naar de ander, geen idee van waarom ze nou zo geconcentreerd naar elkaar kijken.<br />
  202. 202. Ondertussen word het alweer avond. Het is midden winter, en het is zowieso overal koud.<br />
  203. 203. Voorzichtig schuift Julia haar stoel naarachter, en ze hoort dat Floor meteen hetzelfde doet, waardoor Nout zijn stokje laat vallen.<br />‘Hé!’ Roept hij geïrriteert.<br />
  204. 204. Maar hij is meteen stil als Floor in huilen uit barst en Julia met een rilling voor zich uit kijkt, waar nu langzaam een enge gedaante verschijnt.<br />
  205. 205. Langzaam komt Magere Hein op Julia afgezweeft, met zijn enorme zeis in zijn hand geklemt.<br />
  206. 206. ‘Mam!’ Roept Floor als ze haar spraak weer heeft teruggevonden.<br />De tranen stromen over haar wangen terwijl ze angstig van haar moeder naar Magere Hein blijft kijken.<br />
  207. 207. Opeens komen Lulu en Frederick er aangetrippelt, alsof ze merken dat er iets mis is.<br />
  208. 208. Trillend als een rietje kijkt Julia naar Magere Hein.<br />‘Zo..’ Begint hij met een bulderende stem.<br />‘Was het voor jou niet al lang tijd?’<br />
  209. 209. Julia knikt voorzichtig.<br />‘Maar ik kreeg de energie om door te gaan en...’ Gaat ze ertegen in.<br />‘Stop!’ Roept hij terwijl hij achteloos zijn hand op houdt.<br />
  210. 210. ‘Voor Magere Hein kun je niet eeuwig vluchten.’ Zegt hij terwijl hij met zijn gore vinger tegen haar aan port.<br />
  211. 211. ‘Goed, even kijken..’ Mompelt hij terwijl hij iets lijkt te zoeken.<br />Gespannen trekt Julia zich een beetje terug.<br />‘Dames? Waar is dat drankje als ik het nodig heb?’ Vraagt Hein kwaad aan de hoela-meisjes.<br />
  212. 212. Opeens verschijnt er een verleidelijk uitzient drankje in zijn handen.<br />‘Dat is beter.’ Knikt hij goedkeurend.<br />
  213. 213. Hij duwt het drankje onder haar neus, en geschrokken kijkt ze ernaar.<br />Het ziet er wel lekker uit..<br />
  214. 214. Opeens ploft er vanuit het niets een koffer naast haar neer, en de geur van het drankje lijkt steeds sterker en indringerder te worden.<br />
  215. 215. ‘Hoe langer je wacht met drinken, hoe viezer het word.’ Zegt Hein ongeduldig terwijl de hoela-meisjes maar door blijven dansen.<br />
  216. 216. Aandringend houdt hij haar het drankje weer voor, en voorzichtig pakt ze het beet.<br />
  217. 217. Ze ruikt er even aan, en meteen word de geur weer zoet.<br />Voorzichtig neemt ze een slokje.<br />
  218. 218. Floor kan maar niet op houden met huilen, niet te geloven dat het nu uiteindelijk toch is gebeurt.<br />
  219. 219. Terwijl Julia steeds meer begint te vervagen, pakt ze snel de koffer.<br />Magere Hein kijkt goedkeurend toe.<br />
  220. 220. ‘Vergeet niet hoeveel ik van iedereen houdt.’ Zegt Julia nog voor ze op Magere Hein afloopt.<br />
  221. 221. Frederick kan er ook niet meer tegen en zet het op een krijsen, hij snapt niet waar zijn baasje opeens heen is.<br />
  222. 222. Magere Hein wijst haar nog even de weg, maar dan is Julia echt helemaal verdwenen in het niets.<br />
  223. 223. En dan is er alleen nog een simpele urn over van Julia Verwijk.<br />
  224. 224. Meteen pakt Nout Floor stevig vast.<br />Ook voor hem valt het verlies van Julia zwaar, maar voor haar is het erger.<br />
  225. 225. Na een tijdje zo gestaan te hebben, laat Floor hem weer los.<br />‘Morgen regelen we alles wel op de begraafplaats. Maar nu wil ik slapen.’ Zegt ze voordat ze naar boven loopt.<br />
  226. 226. De volgende morgen gaan ze allebei al vroeg op weg naar de begraafplaats.<br />
  227. 227. Als ze er eenmaal zijn omhelst Nout haar bemoedigend.<br />‘Ze zullen er zo wel zijn.’<br />
  228. 228. Meteen zodra Brechtje in het zicht verschijnt, omhelst Floor haar stevig.<br />‘Ik heb je zo gemist.’ Zegt ze terwijl ze haar zusje nog even extra knuffelt.<br />
  229. 229. ‘En ik heb nu zo’n spijt van mijn wereldreis.’ Zegt Brechtje schuldbewust.<br />‘Ik heb mam al tijden niet meer gesproken, en nu..’ <br />
  230. 230. ‘Hé, ik weet zeker dat mam er niks op had tegen gehad.’ Zegt Floor bemoedigend.<br />
  231. 231. Op dat moment komt Nout eraan gelopen.<br />‘Carlijn kan niet komen, maar Jade, Joan en Yara kunnen elk moment aankomen.’ Deelt hij even mee.<br />
  232. 232. ‘En je vader en moeder hadden dit vast geweldig gevonden.’ Zegt hij terwijl hij haar weer vastpakt.<br />Maar dan komen net Jade, Joan en Yara aan.<br />
  233. 233. Terwijl Floor haar dochters en nichtje omhelst ziet Nout opeens iemand die hij al een hele tijd niet heeft gezien.<br />‘Jesse?’ Vraagt hij dan ook verbaasd.<br />
  234. 234. ‘Wat brengt jou hier?’ Vraagt hij terwijl hij zijn broertje op de rug klopt.<br />‘Ik ben hier met Brechtje.’ Zegt Jesse trots.<br />
  235. 235. Ondertussen kijkt Floor verbaasd naar haar man.<br />Nout had nooit echt gepraat over zijn ouders, laat staan een eventuele broer.<br />‘Mam?’ Vraagt Joan verbaasd.<br />
  236. 236. Nout en Jesse merken opeens dat Floor ze raar staat aan te kijken, dus beginnen ze gewoon wat te babbelen.<br />
  237. 237. Even later staat Floor voor de graven van haar beide ouders, te kijken naar haar familieleden, van wie ze zoveel houdt.<br />
  238. 238. ‘Leuk om u eindelijk is te ontmoeten tante Brechtje.’ Zegt Joan wat ongemakkelijk, maar vriendelijk tegen haar tante.<br />‘Insgelijks Joan, ik zie dat je ouders het prima hebben gered zonder mijn hulp.’<br />
  239. 239. Even wisselt Joan een blik met haar moeder, en gaat dan verder in gesprek met Brechtje.<br />
  240. 240. Maar Floor denkt daar anders over, en kucht even om de aandacht op zich te vestigen.<br />Even sluit ze haar ogen, maar begint dan te praten over hoe geweldig haar moeder was.<br />
  241. 241. Op een gegeven moment word het haar even te moeilijk, maar na wat bemoedigende woorden van haar zusje kan ze weer verder.<br />
  242. 242. ‘Echt bedankt dat jullie allemaal zijn gekomen.’ Zegt ze als laatste gemeend.<br />En nadat iedereen een knuffel heeft gehad, gaat iedereen weer op huis aan.<br />
  243. 243. ‘Je hebt het fantastisch gedaan lieverd.’ Zegt Nout terwijl hij haar weer vast pakt.<br />‘Dankje.’<br />
  244. 244. ‘Maar zullen wij nu ook maar naar huis gaan, we moeten volgens mij even praten.’ Zegt Floor zachtjes.<br />‘En het is best koud.’ Voegt ze er lacherig aan toe.<br />
  245. 245. ~*~<br />Julia Verwijk<br />81 simdagen<br />Rijkdomswens<br />~*~<br />

×