• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
10G Cameron [23]
 

10G Cameron [23]

on

  • 360 views

 

Statistics

Views

Total Views
360
Views on SlideShare
341
Embed Views
19

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

2 Embeds 19

http://lj-toys.com 17
http://l.lj-toys.com 2

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    10G Cameron [23] 10G Cameron [23] Presentation Transcript

    • 10G Cameron 3.7
    • WAT ER VOORAF GING…• Katinka  Ze verbleef een hele tijd in LoeLoe’s Lounge.  Ze werkte hard om haar vierde jaar af te sluiten en dat was haar bij deze gelukt: ze was afgestudeerd en kon terug naar Long Beach gaan.  Ze organiseerde een klein afstudeerfeestje voor ze naar huis zou vertrekken.• Grietje  Ze had haar miskraam (bijna) verwerkt en was weer de oude.  Ze was ontslagen op haar werk.  Ze zag alles niet meer zitten en stierf door de honger.• Hoofdhuis  Katinka trok in het hoofdhuis in en had al snel werk gevonden in haar droomcarrière horeca, daar leerde ze Rick kennen.  Florence groeide op naar oudere.  De liefde tussen Yana en Florence zat er nog zeker in.  Katinka maakte promotie.  Yana groeide op naar oudere en organiseerde een verjaardagsfeest. Het verjaardagsfeest was allesbehalve gezellig door de geesten die er rondhingen.• Yoran & Jaqueline  Niets speciaals.
    • Het studentensfeertje bij de laatste studenten van familie Cameron zater al goed in. Carey, Pearce & Frauke
    • Nadat Frauke haar paper eindelijk had afgewerkt, liep ze door heel hethuis. Alles was kleurrijk ingericht en daar hield Frauke wel van. Ze wistdat er een vrijetijdskamer was en dat je daar door een geheime ingangkon geraken. Maar hoe?Teleurgesteld pakte Frauke een boek…
    • Maar ineens draaide die boekenkast. Nu had Frauke de vrijetijdskamergevonden, ze moest gewoon één of ander boek pakken en datboekenkastding draaide zodat je de kamer binnen kon.“Haha, geweldig!” dacht ze, “ze zeggen dat hier ook een sauna is.”
    • Het was een klein maar een gezellig kamertje waar je kon schilderen,aan je conditie werken, schaken, muziek maken enzovoort. Nu wistFrauke waar de sauna was, gewoon achter dat houten deurtje.“Daar ga ik schoon gebruik van maken.”
    • Frauke kleedde zich uit en droeg alleen een handdoek rond haar lijf.Even later zat ze te zwoegen in de sauna.“Het studentenleven is zalig!” dacht ze tevreden.
    • Toen Pearce ook klaar was met zijn paper, zocht hij Frauke. In haarkamer, in de badkamer of in de eetkamer, nergens was er een Frauke tebespeuren.“Misschien is ze de studentenbuurt aan het verkennen.” dacht Pearce.
    • Ook in de woonkamer was Frauke er niet.“En dan zeggen ze dat er een vrijetijdskamer is.” dacht Pearce aldoor,“en ik heb het heel huis afgezocht. Geen.”
    • Teleurgesteld pakte Pearce een boek en ineens kreeg hij hetzelfde voorals Frauke. De boekenkast leidde naar de kamer waar Pearce wou zijn.“Ah,
    • hier is het dus!” Pearce was zeer verrast en hoe! De architect die Fraukehad aangesteld, had zijn werk heel goed gedaan, vond hij tenminste.
    • Zo had Pearce ook de sauna gevonden. Hij wou dat graag gaangebruiken tot er iemand verscheen. Het was Frauke. “Ah, hier ben jedus!”Frauke grinnikte. “Het was even zoeken, hè!”
    • “Zeg dat wel. Ik was al zo ongerust en Carey is al vertrokken naar zijncollege en-”Frauke liet Pearce stoppen met praten. “Ik weet het. We blijven hier omhem te pesten. Wedden dat hij zich ongerust gaat maken.”
    • Pearce lachte. “Alsof dat gaat lukken. Carey is zeer zelfstandig, die trekthelemaal niets van ons aan.”Maar Frauke geloofde hem niet. “Ah nee? Dat zullen we zien!”
    • Maar ineens Frauke en Pearce helemaal zich geïnstalleerd hadden,realiseerde hij dat hij binnen een uur op zijn college moest zijn…“Sorry, ik moet gaan. Je redt je wel zeker?” Hij vertrok zonder dat ze eenwoord kon zeggen.
    • Pearce lette op of Carey hem niet zag buitenkomen via de boekenkast.Blijkbaar niet en aan de voordeur was Carey ook niet.“Zo, nu kan hij de kamer pas echt zoeken.”
    • Wanneer Carey later thuis kwam dan normaal, merkte hij dat ‘niemand’thuis was. Hij wist dat Pearce nu op zijn college moest zijn maar volgenshem moest Frauke nu thuis zijn. Juist ja, waar was ze?“Frauke?” riep Carey door heel het huis.
    • Na door heel huis naar Frauke te lopen – hij sloeg de vrijetijdskamerover maar hij wist niet eens waar dat was! – bezocht Carey als laatste deslaapkamer van Frauke. Daar was ze ook niet!“Oké, maak dat nu mee. Weggaan zonder een kattenbelletje en rekeningmet mij te houden.” gromde hij lastig, “maar wacht tot Pearce dat weet.”
    • “Ik ga nu best een gezellige roman lezen in de woonkamer.” Carey gingnaar de woonkamer en pakte een boek. Maar…
    • Ook voor Carey ging de boekenkast open. “Wauw, hoe geniaal!” riep hijenthousiast uit en liep de ‘geheime’ kamer in.
    • Daar vond Carey de persoon die hij moest hebben: Frauke.“Ah, hier zit jij te zwoegen!” riep hij verrast uit, “om mij te pesten of weetje niet hoe je hier uit moet raken?”
    • Ineens begon Frauke uitbundig te lachen.“Je had je gezicht moeten zien. Geef toe dat ik je goed genepen heb!”Carey mopperde geërgerd. “Ja, je hebt me goed genepen. Ik was aldoodongerust.”“Normaal was Pearce hier ook maar ja, hij had college.”
    • “Zo’n straffe toeren zoals met die boekenkast wil ik hier niet meer!”volgde Carey tijdens het avondeten. De rest bleven nog steeds lachenmaar daar vond hij niets grappigs aan.“Dat was maar een grap, hè broeder!” grinnikte Pearce, “toch Frauke?”Frauke knikte. “Carey kan niet tegen een grap.”
    • “Jongen, dat is wel!” Carey stak zijn tong uit.“Ja, ik moet dat geloven zeker?” grinnikte Frauke, “dat heb ik dezemiddag gemerkt. Je bent er in getrapt.”
    • Pearce amuseerde hoe die twee samen kibbelden. Of ja, amuseren waseen groot woord.“Zeg, stop hier eens mee! We zijn studenten, geen kleuters!” kwam hijdus tussenbeide.
    • Carey begon er tegen in te gaan. “Maar Frauke is begonnen met-”“Het komt van twee kanten. Niet alleen zij maar jij ook.” onderbrakPearce zijn broer, “maar we studeren hier sinds vandaag. Het was net zogezellig. Laat het ook gezellig blijven, oké?”Carey en Frauke zeiden al niets meer en aten verder.
    • De volgende ochtend tijdens het ontbijt was het aan tafel nogal stil. Erwerd geen woord uitgewisseld, alleen maar gegeten en verder… niets.
    • Frauke besloot om na het ontbijt direct naar haar slaapkamer te gaanom zich om te kleden.“Waar ga je nu naartoe?” riep Carey achter haar.“Me omkleden.” was het antwoord en Frauke verdween even later.
    • “Vrouwen.” bromde Carey wanneer hij de afwas deed. Pearce deed derest van het ontbijt in de koelkast, zo bespaarde je afwas en had je zelfseten voor morgenochtend, “ik zal ze nooit begrijpen.”Terwijl Carey zat te brommen, gniffelde Pearce achter zijn rug.
    • Terwijl Frauke zat te onderzoeken, installeerde Carey zich naast haar opde sofa en zette de televisie op zijn allerluidst.“Heb je niets anders te doen?” bromde Frauke die naast hem zat.“Ik heb pas deze middag college.” beweerde Carey.
    • “Kleed je je dan maar aan.” zei Frauke als ze haar neef in zijn pyjama zag.“Ik ben geen vrouw, ik doe geen halfuur over om mijn kleren aan tedoen.” bitste Carey toe en bleef verder televisie kijken.
    • Frauke had er genoeg van, pakte de afstandsbediening en zapte detelevisie uit. Tot de grote ergernis van Carey.“Frauke, wat doe je nu?” riep hij woedend uit.“Als je de televisie niet stiller kan zetten.” zei ze, “dan moet het maar zo.”
    • “Hmpf…” zuchtte Carey en stond op, “ik moet me toch gaan klaarmaken.”Tevreden pakte Frauke haar boek terug en begon weer te onderzoeken.“Dat is goed. Dan heb ik geen last meer.” dacht ze.
    • Deze namiddag gingen Carey en Frauke op dit moment naar huncolleges. Pearce leerde een cheerleader Sabine den Oude kennen en hetbleek goed te klikken tussen die twee.
    • Veel te goed zelfs. Pearce probeerde zijn ‘versiertrucjes’ naar boven tehalen en dat werkte perfect ook.
    • Frauke zag alles gebeuren tussen haar neef Pearce en die cheerleaderSabine. Dat soort volkje – cheerleaders, het waren nogal populairemeisjes op de campus en dat had je ook op het middelbaar – kon Fraukeniet uitstaan. Misschien was Sabine totaal anders dan je dacht.Frauke vergat al die zorgen en speelde piano.
    • Even later vertrok Pearce weer naar zijn college en op hetzelfdemoment kwam Carey terug thuis. In de woonkamer zag hij dat Fraukegezellig naar televisie keek.“Wow, ik mag niet en jij wel?” spotte hij.“Ik studeer niet dus…” Ze wees naar een vrije plek naast haar op dezetel, “wil je?”
    • “Nee, dank je. Op dit moment staat er niets interessants op televisie.”wees Carey vriendelijk het aanbod af.“Oh, nu opeens niet meer.”Carey haalde zijn schouders op. “Wat wil je eten?” vroeg hij.“Spaghetti is oké.” was het antwoord.
    • Deze avond tijdens het eten was alles weer koek en ei, er werd weergezellig gebabbeld en niet geruzied.
    • Katinka nodigde haar collega en vriend Rick uit. Ze voelde de laatste tijdgoed bij hem, misschien iets te goed. Voor de deur praatten ze gezelligmet elkaar.Maar ineens… pakte Rick haar handen vast. Hoofdhuis
    • “Katinka, dit gaat jou een schok geven. Denk ik toch.” begon Rick, “maarik hoop van niet.”Katinka was meteen nieuwsgierig wat Rick in petto had. “Scheelt eriets?”“Dat kun je zeggen, ja.” zei hij, “je bent echt een leuke en een mooievrouw met wie ik goed overeen kom op het werk en…”
    • Ineens pakte Rick haar vast en begon haar passioneel te zoenen.Katinka was serieus verschoten maar toch, die kus gaf haar een goedgevoel: vlinders in haar buik en warmte.
    • Ineens hielden ze allebei niet meer uit, lieten elkaar los en ademdenallebei heel diep in en uit.“Wauw…” zuchtte Rick diep.“I-ik denk…” fluisterde Katinka, “ik denk dat ik weet wat dit wil zeggen.”
    • “Ik hoop dat het duidelijk voor jou is.” Rick lachte ongemakkelijk.“Natuurlijk.” Katinka legde haar handen op zijn schouders, “ik reageerpositief. Misschien is het beter dat we samen iets gaan eten of zo. Omalles bij te praten. Vanavond.”
    • “Ik wil dolgraag met jou gaan eten. Maar…” Ineens stopte Rick midden inzijn zin.Katinka voelde het al. Het kon niet. Of Rick wou vast niet. Ze begonteleurgesteld te worden… “Maar wat?”“Je bent iets vergeten. Vanavond moeten we gaan werken.”
    • Uiteindelijk gleden de handen van Katinka van zijn lijf. “Oh ja, dat iswaar. Spijtig.”“Of iets anders dat we nu kunnen doen?”Katinka dacht goed na tot… “Oh ja! Een stevig ontbijt in de stad. Nu. Watdenk je?”
    • Dat vond Rick blijkbaar een goed idee en wist zelf naar welk restaurantwou gaan. Naar de ‘Rooie Jakkers Jaren ‘50 Eetcafé’. Oké, dat was dusgeen restaurant maar toch, zolang Rick en Katinka konden ontbijten!
    • Samen namen ze een tafeltje vlak bij de ingang. Van de gastvrouwkregen ze een menukaart om een keuze te kiezen.“Wil je een omelet?” vroeg Katinka aan Rick, “of een pannenkoek?”“Een omelet lijkt me oké.” was het antwoord.
    • Ze konden niet lang nadenken over hun keuze of de serveerster stond almeteen aan hun tafel.“Goedemorgen. Hebben jullie al een keuze gemaakt?” vroeg ze.Rick legde zijn hand op die van Katinka. “Voor mij een omelet en voordie prachtige dame een…”Katinka bloosde. “Voor mij ook, alsjeblieft.”
    • In minder dan tien minuten hadden Rick en Katinka hun bestelling al enkonden ze toosten.“Op dat we elkaar nog lang mogen.” zei Rick. Ze knikte.
    • Ondertussen in het hoofdhuis zat Yana de hele tijd schilderijen te makenen te verkopen. Tja, wat moest ze anders doen op haar oude dagen?
    • Naar haar werk gaan was ook een optie dat vrij stond.
    • De volgende dag vroeg Katinka aan Rick of hij met haar wousamenwonen. Hij stemde toe en nam ook zijn kapitaal mee. Dat was heelwat.
    • Yana hoorde het nieuws dat Rick in het hoofdhuis kwam wonen en wouonmiddellijk haar toekomstige schoonzoon leren kennen. Zo te zienklikte het wel tussen die twee.
    • Katinka liet haar vriend haar slaapkamer zien. Rick wou het bed almeteen testen waarbij ze meestemde.“Ik vind het zo heerlijk met jou.” meende Katinka.
    • “Ik ook met jou.” vond Rick, “ik heb nooit een prachtige vrouw als jijontmoet.”“En ik een charmeur.” giechelde Katinka, “ik hou van je.”
    • “Ik ook van je.”De twee gingen maar steeds verder en verder. Katinka betwijfelde of hette snel ging. Maar toch, ze voelde zo goed bij Rick. Helemaal andersdan… Oh nee, begin niet weer. Katinka was bij Rick en dat was hetvoornaamste.
    • Deze avond was het moment voor Maxime, hij kon namelijk opgroeienals tiener. In plaats van een kleine jongeman stond er nu een stoerejongen.
    • Maxime kreeg voor zijn verjaardag een iPhone en sindsdien belde hij dehele tijd met een vriendin. Sinds deze avond zelfs. Yana en Katinkawaren stiekem nieuwsgierig, zou Maxime een vriendinnetje hebben?“Daar ging het hard aan toe.” zei Katinka en wees naar de bellendeMaxime.
    • Yana negeerde het, ze wou er niet mee moeien. “Ach, laat hem toch.Daarbij, weet Rick over onze uitdaging? Stel je voor dat hij net als-”“In orde.” onderbrak Katinka haar moeder meteen, “ik heb het hemverteld tijdens ons ontbijt gisteren en hij heeft er geen problemen mee.”
    • Yana nam Katinka in haar armen. “Dat is leuk om te horen.”
    • En wat nog leuk was om te horen… Katinka was al zo’n dagen misselijken toen ze televisie keek, merkte ze iets aan haar buik. Dit kon absoluutniet waar is…“Zwanger, ik ben zwanger!” spookte het door haar hoofd.
    • Yoran & Jaqueline
    • Jaqueline was zeer aangedaan door haar man zijn dood. Sterker, ze waszo radeloos en voelde veel verdriet in haar. Uit pure verveling hadJaqueline een servo verder afgemaakt waar Yoran al lang bezig mee was.Het was een vrouwelijke servo en ze heette Ludmilla.“Gaat het, mevrouw? Je ziet er niet goed uit.” was het eerste dat de servozei.
    • “Noem me maar Jaqueline. Vanbinnen voel ik me ook niet zo best hoor.”Jaqueline wenkte een blik op de koeplant die Yoran zogezegd had‘vermoord’.“Hoezo? Wat is er gebeurd? Wat is aan die koeplant?” bleef Ludmillavragen stellen.“Dat stom ding,
    • dat stom ding heeft mijn echtgenoot Yoran gelokt met een taart endaarna hem opgegeten. Yoran…” Jaqueline stopte in haar zin enprobeerde te vechten tegen haar tranen in opkomst.“Oh, ik…” Ludmilla durfde niets te zeggen uit schrik, “veel sterke,Jaqueline.”
    • “Ik ga dat stom ding in elk geval verkopen of wegdoen. Straks eet hij meook op.” besloot Jaqueline.Ludmilla knikte. “Dat is misschien het beste.”
    • Om haar gedachten te verzetten, vertrok Jaqueline naar haar werk.
    • Aan de deur vond Ludmilla de schoonzus van Jaqueline, Yana.“Euh, u bent?” Yana voelde zich ongemakkelijk bij de levende robot.“Ludmilla. Yoran heeft me grotendeels ontwikkeld maar Jaqueline heefthet werk afgemaakt.” stelde ze zich voor, “en u bent?”“Yana, de zus van Yoran.
    • Is Yoran of Jaqueline thuis?” vroeg Yana.Ineens kreeg Ludmilla het ongemakkelijk. Hoe moest ze dit vertellenover Yoran? “Euh, Jaqueline is op haar werk en Yoran… Oh, het spijt medat ik dit moet vertellen maar ik kan niet anders.”Yana haar ogen werden groot. “Oei, wat is er gebeurd?”
    • “Nou euh… Yoran heeft een koeplant gekregen als carrièrebeloning.Deze ochtend heeft de koeplant hem gelokt met een taart en vervolgensheeft de koeplant Yoran zelf opgegeten en dus Yoran is op slag dood. Hetspijt me echt.”Dit nieuws kwam als een donderslag voor Yana…
    • WORDT VERVOLGD!Yoow!Af en toe discussies in het studentenhuis Cameron maar daarna komt hetaltijd goed! Je kent de jongens toch – volgens de meisjes – of de meisjes –volgens de jongens –En al meteen naar het tweede jaar! Knap zo!Katinka heeft alweer zwaar te pakken in de liefde! Bye Roel – oh nee, hij isal een tijdje weg – and welcome Rick, love is in the air! EN OEH, ZWANGER!Er komt een vierde stamhouder – als het een meisje is tenminste, anders ishet (nog) niks… – YEEEEEEEEEAH!Maar even later komt het slecht nieuws dat Yoran werd opgegeten door eenkoeplant en dus stierf… Het was mijn schuld. Die koeplant had een taart bijzich en ik dacht: “Ik laat Yoran die taart pakken.” maar helaas was het slechtafgelopen dus kortom: Yoran is niet met opzet dood. De dood van Grietje iseen totaal andere koek: ik had het wel met opzet gedaan omdat ik haar nietmeer boeiend vond.Dat was het weer voor vandaag en ik zie je graag binnenkort terug! :D