Your SlideShare is downloading. ×
10G Cameron [15]
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×

Saving this for later?

Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime - even offline.

Text the download link to your phone

Standard text messaging rates apply

10G Cameron [15]

281
views

Published on


0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
281
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. 10G Cameron Update 2.11
  • 2. Yana & FlorenceSinds Yana in verwachting door Florence was, was in hun studentenhuisjenogal stil. De twee spraken minder met elkaar en gingen precies elk hunweg.
  • 3. Dat begon op Florence zijn systeem te werken, precies of Yana hemnegeerde. Op een moment kon hij echt vader worden. Meestal als er eenkoppel was waarvan de vrouw zwanger was, kon hun geluk echt niet op. Enhier was dat niet zo? Komaan…
  • 4. Of misschien wel, al lieten ze dat niet blijken. Yana vond het ook welletjesgeweest. Het enige moment wanneer ze tegen elkaar konden praten, was inbed voor ze gingen slapen. Ze hield zo van Florence! Dan spraken ze alleenniet met elkaar voor ze naar dromenland vertrokken, wel dag en nacht, 24op 24.
  • 5. Wanneer Yana eindelijk haar paper af had gekregen, ging ze onderweg naarde boekenkast om één van haar vaardigheden bij te schaven. Toen kwam zeFlorence tegen het lijf gelopen, in haar eigen huis – of ja, eigenlijk zijn huis.“Euh, ik vind dat we moeten praten.” begon hij ineens.
  • 6. “Ik vind het ook.” wist Yana niet meer uit te brengen dan dit, “het is aldagen dat het stil is en dat we elkaar niet spreken. Ik word daar echt gekvan.”
  • 7. “Ik ook.” Florence pakte haar hand vast. Yana kreeg weer een warmgevoel, zoals in het begin toen ze hem pas had leren kennen, “dat is tochonmogelijk? Ik hou van je met heel mijn hart.”
  • 8. “Ik hou ook zielsveel van je. Ik dacht dat een kind zijn ouders dichter bijelkaar brengt? Oké, hoelang is het geleden dat jij mij echt hebt vastgepakt?Ik mis dat gevoel, weet je.” zei Yana.Ze had gelijk. Dat besefte Florence al maar te goed.
  • 9. Daarna werd er geen woorden meer uitgewisseld, geen enkel woord.Florence legde zijn armen om haar middel en zoende haar hartstochtelijk.
  • 10. Later zetten ze hun ‘gesprek’ voort in de slaapkamer…
  • 11. Tegen de avond was Yana vertrokken naar haar college, Florence bleef thuis.Daar maakte hij schoon gebruik van door aan zijn paper te werken. Nadathij klaar was, ging de telefoon.“Hallo?”Aan de lijn hoorde hij wel goed genoeg dat het Fiona was, de moeder vanYana. Hij wist dat ze hem niet vertrouwde, “sorry maar Yana is juist weg.”
  • 12. “Hoe weg? Waar is ze naartoe dan?” werd Fiona nog paniekerig.“Naar haar college. Je hoeft je geen zorgen te maken.”“Oké, dan niet. Doei.” In één ruk legde Fiona de telefoon neer en klonk erpaar keer het ‘tuut’-geluid.
  • 13. Florence wist het gewoon. Natuurlijk… hij leerde Yana kennen toen ze nogminderjarig was, na een paar dagen hing al meteen de liefde in de lucht endan studeerde ze niet zo lang of ze werd al direct zwanger. Dan kon diefamilie van haar niets anders doen dan Florence ‘onbetrouwbaar’bestempelen. Hij voelde het, hij en haar familie, dat kwam nooit goed.
  • 14. Misschien waren ze niet helemaal overtuigd dat Florence echt van Yanahield. Maar juist wel! Als hij haar zou kwijtraken, hij zou dan zijn draai nietmeer terugvinden.“Ach, die familie is gewoon veel te trots om Yana haar eigen leven te latenleiden.” Boos gooide hij de hoorn neer.
  • 15. Maar vanaf de volgende ochtend ging het nog erger met Yana. In het begindat ze van die steken in haar buik kreeg, vond ze dat maar gewoontjes. Desteken die ze nu kreeg, was ondraaglijk.“Gaat het?” Florence nam haar meteen in zijn armen.
  • 16. “Het gaat echt niet meer, hoor. Ik wil onmiddellijk een dokter.” Yana hadmoeite om op adem te komen.“Nee. Ik wil dat je eventjes volhoudt. Je kunt het.”
  • 17. Het was weer een saaie dag. Zoals gewoonlijk: naar colleges gaan enopdrachten maken. Het werd voor Yana eventjes te veel maar hoop voorhaar dat ze dat kon volhouden. Als ze terugkwam van haar college, kwam ze– tot haar grootste verbazing – haar broer tegen het lijf.“Wat doe jij hier?”
  • 18. “Oh euh… ik kom het goedmaken. Ik wil zeggen dat ik als broer het bestevoor je hebt.” vertelde Yoran, “en het ging allemaal snel tussen jou en jouwvriend en daarom dat ik vond dat er een reukje aan hing. Ik had ook eenkeer met hem gepraat. Ik denk dat hij echt van jou houdt.”* Toen wou ik Yana haar broer laten knuffelen maar Yoran ging weg en ikkreeg zo’n melding waar alleen maar ‘Doei’ opstond. *
  • 19. Maar de volgende ochtend was het eindelijk zover. Florence en Yana sliepenhun roes lekker uit, ze hadden pas later op de dag college. Ineens werdendie steken in haar buik alsmaar erger en kon zelfs concluderen dat het tijdwas voor een… bevalling.
  • 20. Florence was helemaal van zijn melk. Hij was zo in paniek dat hij niet wistwat hij moest doen.“Wat moet ik doen? Wat moet ik doen?” vroeg hij dikwijls.
  • 21. “Gewoon even je bek houden!” schreeuwde Yana helemaal uit haar lijf doorhet heel huis en kreeg nog meer pijn.
  • 22. Om kwart voor elf had Yana eindelijk haar eerste kindje in haar handen. Debaby bleek een meisje te zijn.“Oh kijk, hoe schattig is ze!” smolt Yana helemaal.
  • 23. “Ze?” Florence had het goed gehoord, “is het een meisje?”“Ja.” Trots gaf Yana het meisje door aan Florence, “we hebben niet gedachtvoor een naam hè.”Maar op wat Florence lette…
  • 24. was dat het meisje geen zwart haar – van Yana – had, noch rood haar – vanFlorence – Maar ze had blond haar.“Dat kan niet.” fluisterde hij en even later keek hij argwanend naar Yana, “isze wel mijn kind?”
  • 25. Yana’s glimlach verdween al zo onmiddellijk als ze hem hoorde. Ze stondgepijnigd van wat hij zei.“Maar… hoe durf, natuurlijk! Je bent haar vader, ik zweer het!”“Oh ja?” Nog een keer keek hij naar het meisje, “hoe komt ze dan aan blondhaar?”
  • 26. Nog een keer keek Yana naar het meisje. Nu zag ze dat het meisje blondhaar had. Yana dacht ineens aan iets…“Oh ja, natuurlijk. Ze zal dat meegekregen hebben van mijn moeder. Mijnmoeder had in haar jonge jaren namelijk blond haar. Maar de enige vaderstaat voor mijn neus. Ik heb met niemand anders geslapen dan met jou.”
  • 27. “Oké, ik geloof je.” lachte Florence en drukte zijn dochtertje dichter bij hem,“ik heb mijn haarkleur ook niet van mijn ouders, wel één van hunvoorouders ofzo. Maar euh, onze dochter moet een naam hebben.”
  • 28. “Wat denk je van Katinka?” stelde Yana voor. Florence was al in de hemelmet zijn dochter en dan zo’n naam meekrijgen…“Hmm, dat klinkt goed.” Zijn aandacht ging het meest naar Katinka.“Mooi zo!”
  • 29. Meteen één dag later stonden de examens al meteen voor de deur. Het waseen moeilijke periode voor Florence en Yana, van nu tot het laatste jaar metKatinka erbij.Gelukkig voor hun raakten ze allebei door naar het volgende jaar.
  • 30. Yoran“Je ziet er best goed uit als moeder.”Yana straalde van geluk. Een lieve vriend, een schat van een dochter en destudies gingen redelijk goed. Natuurlijk zeiden haar professors dat ze nietnoodzakelijk naar haar college moest, omwille voor Katinka, ze moest welpapers werken en aan haar vaardigheden werken.“Ik ben dolgelukkiger dan ooit.” zei ze.
  • 31. “Dat zie ik. Je straalt helemaal.” lachte Yoran, “als mijn zus gelukkig is, danben ik dat ook. Ach ja, ik heb Florence te snel beoordeeld, ik zie het nu pasin.”Yana klapte in haar handen. “Goed. Nu rest er nog iemand die nog moetbeseffen dat Florence en ik bij elkaar horen. Ons moeder.”
  • 32. “Je moet het snappen, Yana. Ze heeft het moeilijker dan ik dat heb gehad.Volgens mij is het voor elke ouder moeilijk om hun kind los te laten. Dat gaje later ook hebben met jouw dochtertje.”“Ja, dat niet alleen. Ze vertrouwt Florence ook niet.” Ineens viel het Yana opdat er een foto hing, van Yoran en een meisje, “en oh. Hangt er daar eenfoto, die achter je?”
  • 33. Yoran hoefde zich niet om te draaien, hij wist goed genoeg wat een foto datwas.“Ja. Dat is mijn lieve Jaquelinetje. Zie je, niet alleen jij bent van straatgeraakt.”
  • 34. “Ach jij! Oh trouwens, ik moet zien dat ik op tijd thuis ben voor Katinka, ikherinner me dat Florence over een uur op zijn college moet zijn, hij moetzijn studies ook niet verwaarlozen.”Yoran ging van zijn bed en nam zijn zus hartverwarmend in zijn armen.“Ik snap het. Veel succes nog, met hem en jullie dochtertje!”
  • 35. “Jij ook, met Jaqueline en met jouw studies. Met alles eigenlijk.”Elkaar gaven ze nog een afscheidszoentje voor Yana echt zou vertrekken.Wie had het ooit gedacht? Oké, ze hadden het wel gedacht, maar nooit datYoran zo vroeg zich ‘oom Yoran’ kon noemen.
  • 36. Paar daagjes later, nadat Yoran en Jaqueline samen voor een huisje voorhun hadden gekocht, was het dan eindelijk zover! Op de dag van vandaagmochten ze er intrekken en ze waren dolenthousiast.
  • 37. Meteen een feestje bouwen op de verhuizing zat er niet in. Jaquelinemaakte haastig haar paper af en Yoran werkte aan zijn vaardigheden, hetwas dus veel werk in de winkel.
  • 38. “Jaqueline! Kijk hoe mooi de slaapkamer is!”Meteen liet Jaqueline alles vallen en holde meteen naar boven. Daar stondYoran, voor het bed.“Oh, dat is inderdaad mooi. Maar konden we dat niet later bekijken? Ik benaan het onderzoeken.”
  • 39. “Ik kon haast niet wachten. Nou ja…” Yoran wees naar het bed, Jaquelinevoelde al wat hij wou, “zullen we het bed maar eens testen?”Ze wou het wel maar… ze wist al maar te goed wat met Yana was gebeurd.“Euh, ik wil wel maar-”
  • 40. “Maak je geen zorgen. We zullen niet zoals Yana en Florence eindigen.”Yoran pakte Jaqueline al meteen goed vast. Ze hoopte het en ze was ookzeker dat ze niet zwanger zou geraken, ze vertrouwde Yoran.
  • 41. Hun ‘gesprek’ werd al meteen op het bed voortgezet.
  • 42. Al meteen was hun liefdesavontuurtje al uit. Yoran had in ieder geval vangenoten en Jaqueline moest zeggen, voor haar was het geweldig!“Ik hoop dat ik voorzichtig ben geweest?” zei Yoran.
  • 43. “Natuurlijk ben je voorzichtig geweest. Het is ook veilig gebeurd dus er kanniets gebeuren.” glimlachte Jaqueline, het was een straling van geluk, “ikmoet zeggen dat ik geen spijt heb.”Yoran grijnsde meteen. “Ik ook niet.”
  • 44. Morgen was een hele grote dag. De examens braken weer aan, ook voorYoran en Jaqueline. Allebei waren ze zenuwachtig maar hoopten dat ze erdoor konden raken.
  • 45. Net na het ontbijt en dat alles was opgeruimd, ging de huistelefoon.“Hallo, met Yoran Cameron?” nam hij op. Aan de lijn hoorde hij zijn moederFiona, “met mij en Jaqueline gaat alles prima! We hebben juist vandaagonze examens.
  • 46. Wij zijn juist klaar met eten.”“Oké, leer goed hè en veel succes! Ook voor Jaqueline. Zeg, is Yana nogsteeds samen met die vriend?”Yoran slikte door zijn keel. Wist Fiona dan niet? Dat ze een kleindochterhad? Alles?“Euh… nee. Ze hebben zelfs samen een dochter en-”
  • 47. Yoran kon zijn zin verder niet meer afmaken, aan de lijn klonk er paar keerde ‘tuut’-toon. Fiona had de telefoon al afgelegd. Geërgerd zette Yoran zichneer aan tafel bij Jaqueline.“Ach, wanneer gaat dat heel gedoe eindelijk stoppen?”“Gaat het over Yana?” vroeg Jaqueline.
  • 48. “Ja natuurlijk. Verdomme, ik had mijn mond moeten houden als ik wist datmama niets over Katinka wist.” vertelde Yoran, “maar oké, het probleem isdat ze Florence nog steeds wantrouwt. Het is nu toch duidelijk dat hij tevertrouwen is?”
  • 49. “Ik zag gisteren toevallig dat Florence zijn baby de papfles gaf en dat wasduidelijk met liefde, terwijl Yana op dat uur op haar college zat.” zeiJaqueline, “dus moest hij niet te vertrouwen zijn, dan had hij Yana enKatinka al lang achtergelaten en een ander slachtoffer gezocht.”
  • 50. “Je hebt gelijk. Maar ach, we moeten ons dat niet te veel aantrekken. Alsdat invloed op onze examens zou hebben, dat zou niet goed zijn.”Jaqueline glimlachte. “Maar ik heb wel een idee…”
  • 51. Fiona, Diana, Grietje & OtisIn het hoofdhuis van de familie Cameron verliep iedere ochtend zoalsgewoonlijk: de vuilnis oprapen die één of andere dorpsidioot hadaangericht.“Het is altijd hetzelfde.” gromde Fiona.
  • 52. Tegen dat de zon in de lucht scheen en Grietje al naar school wasvertrokken, kreeg de familie een onverwacht bezoek over de vloer. Dianaontving hun…“Fijn dat je eens komt Yana, en dat je je vriend mee hebt gebracht. Ik hebgeen tijd te veel, ik moet zo naar mijn werk.”
  • 53. Nadat Fiona een heerlijk bad had genomen en zich had aangekleed, kwamze iets onaangenaams tegen. Yana stond aan de deur en… en haar vrienderbij. Wouden ze allemaal haar kop gek maken?
  • 54. “Fiona!” Diana had haar al opgemerkt, “hier kun je niet aan ontsnappen.”Met kleine stapjes stapte Fiona naar Diana en haar dochter met haaraanhouder toe.“Proberen jullie me voor de gek te houden?”
  • 55. Diana kon de tijd niet meer dwingen om hier te blijven en beende snel naarde carpool. Voor de rest rekende Diana af met haar dochter.“Ik snap wel dat je gelukkig wil zijn maar… Herinner je nog wel hoe jullierelatie is begonnen? Ik vind dat ongehoord!”
  • 56. “Ongehoord, ongehoord. Op liefde staat geen leeftijd, dat heb jij samen metDiana bewezen en daar heb ik zelfs geen problemen mee. Heb ik ook eenrelatie met een ouder iemand, begin je te dramatiseren.”Fiona slikte door haar keel. Dat was waar, Diana zag er uit als een piepjongiemand en in tegenstelling tot haar, zag Fiona eruit als een oud kruidwagen.
  • 57. “Ik vind dat-” wou Florence beginnen maar Fiona klapte zijn mond meteentoe.“Bemoei je hier niet mee!”“Geef hem ook de kans om uit te leggen! Hij heeft hier ook mee te maken,wat denk je wel?” reageerde Yana er meteen op, met een felle stem.
  • 58. “Oké.” Meer kon Fiona er niet meer uitbrengen. Ze dacht dat ze geen kansmeer had om tegen te spreken. Het sprak al voor zich dat Yana dolgelukkigwas en Florence, hij zag er volgens Fiona ruig uit maar zo bruut was hijniet, dat bewees hij.“Ik ga het kort houden. Het is allemaal ingewikkeld begonnen, dat weetiedereen. Ik vertel geen leugens rond, hoor.
  • 59. Maar ik hou van jouw dochter. Ze is gelukkig, zie je dat niet? Ik wil ook allesaan doen om haar zo gelukkig te houden. Hoe je te weten bent gekomenover onze dochter, is niet netjes. We hadden gewacht op het juiste momentmaar dan is er nog haar broer die het verklapte.”
  • 60. Yana mengde zich in het gesprek. “Je moet er langzaamaan wennen ik metFlorence samen ben. Katinka heeft ons nog dichter bij elkaar gebracht enonze relatie sterker gemaakt. Accepteer het nu gewoon zoals het is.”Met smekende ogen keek ze haar moeder aan.
  • 61. Fiona had geen enkele reden meer om hun relatie tegen te spreken. Zebesefte al te goed dat Yana gelukkig was en ze hoopte ook dat Florencebesefte dat hij hiervoor verantwoordelijk was.“Nou ja, waarom niet? Ik wou gewoon zekerheid hebben maar… oké, als jijgelukkig bent, dan ben ik ook gelukkig.” Ze nam haar dochter in haar armen.
  • 62. Fiona stapte op Florence af en wou haar excuses aanbieden.“Sorry voor mijn gedrag. Ik was niet zo normaal bezig en-”Hij gaf zijn schoonmoeder in spe meteen een schouderklopje. “Het is niets.Ik weet dat het niet gemakkelijk voor je is.”
  • 63. 10G Cameron