Rongse

552 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
552
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
34
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Rongse

  1. 1. พจนานุกรมรงค วงษสวรรค ฉบับอะเดยประโยค วลี โวหาร พรรณนา เปรียบเปรยบทพรรณนาโขยกในทํานองปะทุเหมือนปสสาวะรดทรายในกระทะรอนของดนตรี – เธอะ บีเทิ่ลลอพารทเมนทหลังนั้นเปนและพิการผิดกวาของใครอื่น-เลขที่อื่น มันไมหันหนาเห็นถนน แตมันหันกนใหอยางเยอหยิ่ง ประตูสายลายเหล็กโปรงและถาง แตไมใชประตูบาน มันเปนประตู รู เบียดอยูในขนาบของซอกตึก และเซาะลาดลงบนบันไดหินขรุขระหกขั้น เดินซวนกายอีกราวสิบแปดกาวจะชนประตูครัว สลัดตีนถีบใหมันเปดแลวเดินอยางสิ้นหวังเขาไปในนั้นทามกลางกลิ่นสกปรกเนา และเหม็นอยางมีเสนหชวนใหหลงใหล หนูเนาตายอยูตรงนั้น มันตายดวยความหิว ซากของมันเปอยจนแหงและรัดเนื้อเรียวลงเหลือเทาหัวแมมือ ขนเกรียน และความเนาเจาะในตาของมันเปนโพรงลึกดําเหมือนกลางคืนที่โศกเศรา...กลิ่นจานใชแลวซอนระเนนอยูในอางหอมทารุณ ชวนรากเหียน เพราะไมมีใครมีบุญพอจะหยิบมันมาใชนานกวาสี่สิบแปดชั่วโมงแลว ถายังมีเรี่ยวแรงพอและเหลือกําลังใจอยูบางเอื้อมมือเปดตูเย็นซิ จะพบความวางเปลา นาพรั่นพรึง-เปนความวางเปลาที่มีเสียงดนตรีวิวาททํานองระหวางความสวยของกลีบดอกไมกับความอาวรณเหนือหลุมฝงศพ-เปนความวางเปลาที่จิตรกรบางคนเคยเห็นขณะโดนความอาภัพมันรัดรึงเขาไวในโตรกทุเรศของชีวิต เพื่อรอลมหายใจเฮือกสุดทายยังมาไมถึงน้ําเชื่อมหวานขนจนเปนวุนในโหลสองใบวางเคียงกัน ในใบหนึ่งขโมยสีเหลืองขรึมมาจากบุษราคัม และในอีกใบเขียวแสบหัวใจอยางมรกต เขา-รินสีแรกลงในแกวเปลาขาวสะอาดจนเกือบเต็ม แลวบรรจงหยาดสีที่สองลงเปนเสนตูมของหยดที่เนืองกระชั้นกันบิดเกลียว เขียวหนวงสีของมันเคลากับเหลืองที่ ่ถดถอยหนีดวยจริต และเริงระบําพิไรตามนิ่มทํานองเยือกเย็น เขาโลมลูบสายตาไวกับมันแลวกระถอกแดงเขมของมณีจากหลอดสีน้ําหลนลงในนั้น – มันละลายเชื่องชาและอยางเกียจคราน แลวในหลายนาทีถัดมา ริ้วเลื่อมของสีทั้งหมดในแกวในนั้นมองเหมือนพลอยเหลวที่โปรยตัวมันลงมาจากมือของนางฟาใจทรามริมฝปากที่ซอนหาหลอนคงจะเปนคําตอบชัดถอยกวาตวัดลิ้นพูด โฉมไพรําไมเกลียดและไมชอบหลอนในนาฑีเรารอนและชื้นชุม นั้น ไขวมือ ตระโบมหารกชัฏบนเนินอุไร เบียดบดเกี่ยวมณีเม็ดงามแฝงรมครื้นในโตรกชโลมริน กรายกลิ่นฉุนจานหยาดระคนเศราของการดีเนีย และขบกัดงอนปลายคล้ําของสีหมากแหงบนโนมเนื้อหลอนอยางหมาคันเขี้ยวความสวยบรรลัยของหลอนที่บรรจงโกหกตัวเองไวแนบเนียนเริ่มคืนคลาย น้ําตาที่พรากใบหนาหลอนคืนนั้นลบแปงใหเห็นผิวซีดคล้ําและผื่นเสี้ยนตามรองจมูกเทอะ ริมฝปากหลอนเชิดหนาและแตกพุเหมือ นกลีบสมโดนลม บัดซบ! ในเงาหมนเขามองเห็นริ้วระแหงบนหนาทองหยอนของหลอน รกชัฏบนเนินรมครื้นนั้นเปยกปรกเหม็นชื่น กรวยกลิ่นฉุนจานจากซอกแขนหยาดระคนเศราของการดีเนียคลื่นเหียน..ระวีถวิล – ใบหนาของหลอ นราวกับขโมยความงามมาจากงานประติมากรรมของศิลปนแหงศตวรรษกอนแผกผันกับชีวิต – ชีวิตของหลอ นอึงอลเหมือนภาพเขียนแบบนามธรรมที่พยายามแสดงความดิ้นรนของวิญญาณรูบี้ - ผูหญิงของรวีคนนั้นเรียกชื่อ รูบี้หลอนจะขาน เรือนกายโปรงชวนใหนึกถึงปาแลงและแดด ในตาโรยบอกถึงความหวดผวา โนมเนื้อคลอยหากตึงบดเบียด หลอนเปนผูหญิงที่รูปสลักวีนัสจะเอี้ยวกายมองฉงนหลอนเหยียดกายนอนบนพื้น กางเกงในบิกินีพื้นสีขาวปรกขนประดับอวัยวะที่ลับกระหวัดแซมตามริมชายลูก ไมสานทอละเอียดบาง หลอนนุงไวเพียงเทานั้นในคืนอบอาว โนมเนื้อสะทกระเนนบนลาดทรวงจากตูดนตรีพื้นรานโรยขี้เลื่อ ยชิ้นหยาบไวหนาพอหยุนตีนไมสวมเกือก และใหความรูสึกเหมือนเดินอยูบนทางปูลาดกลีบดอกไมสูหองนอนของหญิงแพศยา - ผูนอนกายรอใหสัตวตัวผูเปลืองกําหนัดหลอน ้
  2. 2. เราหลบความอึกทึกบนถนนเขาหาออมแขนกระหวัดอุนอกของรานเบียรใตถุนนักเรียนสองคนนั้นซบรางกลืนกินกันอยูในซอก เบียดริมฝปากและกระสันตพันเงื่อนไวดวยปลายลิ้นตวัดดิ้นแลวแนบนานราวไมมีพรุงนี้สําหรับสองเขาหลอนสีสันและทวงทํานองในชมรมกัญชามันชางไรเ ดียงสาอยางจะพูด พลางสบถไดวาไมมารยาและโทสจิตถาหากเราจะบาระห่ํากันบาง ก็บาอยางออยสอย เพราะโลกของเรามันหมุนหนืดแชมชากวาโลกของผูอื่น วันของเรานานกวายี่สิบสี่ชั่วโมง นาฑีของเรายาวเหมือนนาฑีของคนบาปหนาเปลวไฟแหงนรก แตมันเปนเปลวไฟที่เย็นชื่นนักบินผูใชความเร็วจากเครื่องยนตเจ็ทชั่วโมงละกวาหกรอยไมลและเรียนรูการเดินทางในอวกาศ แตไมสามารถขับเคลื่อนอวัยวะเพศของตนเขาไปในโยนีซึ่งมีความลึกเพียงเจ็ดนิ้วนั่นเปนความจริงที่ปลายศตวรรษ 20 ไมอาจปฏิเสธ ผูใดหลายสังคมในชงเวลานี้ของโลกมืดมนกับระยะทางเพียงหกนิ้วใตศูนยสะดือของตน แตสามารถพูดกันอยางกระจางเกี่ยวกับความเปนไปบนผิวพระจันทรซึ่งหางกันดวยระยะทางหลายแสนไมลแตผมทะลึ่งนุงเกือก นุงถุงเกือก นุงเชิรท นุงเน็คไท นุงกางเกงและนุงเสื้อชั้นนอกแบบ- ลอนดอนลุค นุงกางเกงในไหมอิแทเลียน และไขวพวงคุยหฐานไวดานซายอยางเรียบรอยแตความปรกติอาจเปนความผิดปรกติในสายตาพนักงานเพศอิตถีลึงค ปุลลึงค และ นปุงสกลึงคของวังกับเพื่อนรุนเดียวกันที่โดนความมั่งคั่งละลายไขมันขังไวหนาบนหนาทอง กลายเปนตัวตลกการตูนที่เขียนดวยปลายพูกันแหงความฟุงเฟอ ปราศจากความเพียงพอ ถาแกกลัวขาตกนรกละก็อยาเปนหวง แกจะขึ้นสวรรคหรือไปไหนที่มันไมมีก ินละก็ แกกับขาคงไมพบกันขาอยากลงนรกทีอิ่มวะ ่เปรียบเปรยมันเปนการเดินทางจากบานไปสูโบสถที่ทันสมัยจนนรกอายสําเนียงกระดางแบบลิ้นเปอนเนยและผูกไวยากรณวกวนเหมือนไมใชเกิดจากมดลูกของแมคนไทยผมจึงเสียใจมากถึงนาฑีนี้ที่ถูกขมขืนความคิดใหบวนสําเนียงเหนอออกจากปากเพือเปนคนกรุงเทพฯ ่นายพลเขาลงทุนใหมันตั้งสถานบริหารลดความอวน นิจจังทุกขัง! คนหิวกันแทบกัดเนื้อตัวเองกิน แตผูดีมีเงินเอาเหงื่อออกใหผอมรานกาแฟนั้นสําหรับนั่งในเวลากลางวัน แตคอฟฟชอพ เปนอวัยวะชิ้นใหมของกลางคืนชีวิตของเขาในเดือนนี้มันชางเศราจนแดดเปนสีเทาหมนและดอกไมทุกดอกเปนสีดําเขารูไดอยางไรวาฤดูรอนเดินทางมาถึงกรุงเทพแลว“ถาน้ําประปามันไหลออยอิ่งเหมือนปสสาวะของคนเปนโกโนเรีย ผมรูทันทีวาเปนเดือนเมษายน”ถนนสายนั้นพูดกันวาการจราจรของโกโนเรียและซิฟลิสคอนขางสับสนเงียบจนไดยินเสียงความดีกับความชั่วกําลังขับเคี่ยวกันอยูในมโนธรรมเขาพูดปรามาสใหรายไดรื่นหูราวกับเปนถอยคําภาวนาของนักพรตผูวางเฉย
  3. 3. เบาะนุมสบายเหมือนนั่งตักโซเฟย ลอเรนซเขาหวาดกลัวความยากจนเสียยิ่งกวาน้ําคางถูกแสงแดดหัวตกเหมือนมันเปนอวัยวะที่บังเอิญวางอยูบนไหลท ั้งสอง ยืนอยูอยางสงบเงียบราวกับรูปปนเทพธิดารัสเซีย ขนาดของประเทศไมใชปลายดินสอดําวงจุดพิทุบนผืนจีวรนักบวช แตเปนการรินหมึกแดงจากขวดราดสีสันบนแผนที่โลก!ใบหนาของเขาชื่นเหมือนเพิ่งเสร็จจากอาบน้ําในคลองปจจุบันอันบริบูรณของหลอนยังหวังอะไรมากกวานี้อีกหรือในอนาคต!ความยะโสคนพบไดในมนุษยทุกมุมโลก แตเราจะเห็นไดชัดเจนกวาในนิวยอรคยิปซีไมขโมยดวยความผิดปรกติทางอารมณ เราขโมยเพราะไมคิดวาทุกสิ่งทุกอยางควรจะเปนของใครคนหนึ่งคนใดเทานั้ นกระโปรงมินิกมลงเลือกโกศลในกระถางบนบาทวิถีรั้งใหเห็นแกมสะโพกพงางอนหลอนมีความรูสึกเหมือนวาเขาเปนคนหลายคนที่อาศัยใชอวัยวะชุดเดียวกัน คนเหลานั้นเปนทั้งซาตานนักบุญ ปราชญและไองั่งเยิ่นและนานราวนาฑีวิวาทของซาตานกับนักบุญใบหนาหลอนเศรา และราวกับขโมยความเศรามาจากตนไมในฤดูผลัดใบที่หนาวเย็นในตาเขียวปนน้ําเงินจางเหมือนไมมีชีวิต หรือเหมือนศพดองที่เคลื่อนไหวไดดวยมายาศาสตร เปรยเปรียบไดถึงเพียงนั้นยากจะคะเนวาโกสุมนอนหลับคดคูหรือกางเขี้ยวเล็บรอคอยอยางชะมดตองแรวถนนในฝรั่งเศสไมราบเรียบเหมือ นขาออนนางระบําที่โกนขนเดินโอนเอนเหมือนขาโดนถอดกระดูกนอนหลับใหสบายเหมือนนอนในหลุมฝงศพเงียบใหเหมือนสากกะเบือตากน้ําคางผมนอนหลับสบายเหมือนกอนหินในความเงียบโนน้ําคางความพยาบาทนั้นมันมีพิษสงเหมือ นน้ํากรดที่กัดรอนหัวใจขาพเจาคงตองขโมยเวลาของตัวเองหลายวันถาจะเขียนนวนิยายเกี่ยวกับเด็กคนนี้สุมเสียงของเขาเยือกเย็นเหมืนเพลงขลุยแผวมากับลมชําแรกแดดดอกของมันเปนพวงเหมือนมีผมารอยไขมุกไวทั่วใตทะเลดอกหิน ูกัลปงหาทั้งขาวดํางอกกิ่งกานของมันออกมาเหมือนตะโกดัดในราชวัง
  4. 4. ปรัชญาดิบมาริฮวานา ในทัศนะของเขามันคือพืชมีคุณอเนกประการ มันคือสมุนไพรที่แหยงรากลงบนผืนดินของมุทิตา แลวผลิดอกแหงความกรุณาความโลภมันกระโดดขึ้นไปเกาะอยูบนหนังตาของทุก คน จนมองไมเห็นความวอดวายทียืนรออยูอยางหิว ่กระหายชองวางระหวางฐานะของบุคคลยอมจะมีอยูเสมอ ไมวาในแหงหนไหน (เราคิดอยางนั้น) และเราจึงไมเปนทาสแหงโมหจริตโดยมีปมดอยเปนฝายยุยงการกังวลมันก็เหมือนกับนั่งอยูบนเกาอี้โยก คุณรูสึกวากําลังเคลื่อนไหว แตมันไมเคยพาคุณไปถึงไหนไดเลยการมองเขาไปในความหลังก็เชนเดียวกับการอานหนังสือที่ยังไมไดเขียนศัตรูที่มีคุณธรรมมีคามากกวาเพื่อนสับปลับนักเขียนไมมีสิทธิ์เปนคนแปลกหนากับผูอาน บารเท็นเดอรไมมีสิทธิ์เปนคนแปลกหนากับคนกินเหลาความโกรธเปนลมพัดไฟในตะเกียงความคิดดับ !พรุงนี้มันเปนคําแกตัวดีที่สุดของคนเกียจคราน มันเปนความหวังของคนที่เดินทางผานวันวานมาอยางสะเพราเวลา มันหาไดมีสาระมากไปกวาเปนเพียงความวางเปลาที่ยืนรออยูอยางหิวกระหายเพื่อใหผูคนไดบรรจุเหตุการณลงในมันเวลามันไมเคยมีอาวุธไวปองกันตัวเองจากความโหดรายบทบาทของความเปลียนแปลงมันเพนพานราวกับมันมีตีนที่ไมเคยเหน็ดเหนื่อย ่ขาพเจาจึงอยากไปไหนสักแหงหนในวันนั้นแทนการนอนอยางเกียจครานใหเวลามันฆาผมเดินไปบนขาขางขวา และแทนที่ความวางเปลาของขาขางซายดวยความภาคภูมิความเมตตาเปนอาวุธเพียงชนิดเดียวในการเขนฆาความจนการบรรจุความอลหมานเขาในรูหู จริง มันเปนอีกโฉมของการแสวงหาความบันเทิงใหกับชีวิตเราโลภจะมีมัน เพื่อในที่สุดเราจะพิสูจนไดวาความไมมีกับความมีมันหาไดแตกตางกันแตโลกที่หมุนรอบตัวเองตามอัตราที่มนุษยกําหนดใหวารอบละเทานั้นชั่วโมงเทานั้นนาฑี เปนโลกที่ไมมีตีนจะเดินขึ้นเตียงนอนกับใครไดเลยเมื่อเด็กวิ่งไปบนความรื่นเริง นั้นเปนความบริสุทธิ์ที่ผูใหญจะตองซอนความละอายไวในความอิจฉาความขุนหมอง มันเริ่มตนจากความวังเวงราวกับหัวใจโดนแขวนไวกับเสนดายเปอยในเวิ้งวางของโพรงอกศัตรูที่รายกาจของคนก็คือคนดวยกัน
  5. 5. เวลามันเปนเพียงชะลอมที่วางทาทายใหผูคนเอาความโงเขลาของตนเติมลงไปแทนน้ําเวลามันเปนกับดักที่ขึงขวางไวระหวางการเกิดกับความตายความจนกับความจริงใจเปนมือขวาและมือซายของกันและกันกลางคืนยาวนานเพื่อใหเรามีโอกาสเรียนรูถึงวันพรุงนี้คนเราสู งเทากันเสมอบนเตียงนอนและในหลุมศพยากเหลือเกินที่คนเราจะหนีความเหงา มันรายยิ่งกวาเงาหรือเจาหนี้ผูหญิงชีวิตขางจานกระหรี่มันเปนอยางนั้น มันซานมันเสียว มันซบมันซุก มันเรงเราใหเขารูสึกเหมือนเรือนกายตระหงาน ราวลําตาลโดดเดนกลางทุงโดนพายุโหมหักราน“ผูหญิงสวยขนาดนี้มีคากวาเพชรบนเรือนแหวน”“คะ? แตถาคุณทําเหรียญสลึงหลนหายในความมืด แสงเพชรยี่สิบกะรัตก็สองหาไมพบ ไมขีดกานเดียวสวางกวาคะ”ผมไมพยายามมองผูหญิงดวยสายตาของคมมีดในมือชางปนเพื่อจะเฉือนและกลึงหลอนเอาตามอารมณหลอนรินไวนลงในแกวยื่นลงมาในทาเอี้ยวแขนและเอว หมาจิ้งจอกกรุงเทพฯ แบบผมหรือหมาจิ้งจอกลอนดอน ใครก็ไมควรเอื้อมมือลูบในรองกนหลอนเลนโดยถือวาความเสียวซานที่ไดรับจากการฉกฉวยนั้นเปนบางสวนของบริการแลวพอถึงคราวที่เราจะแตงงาน เราอาจไมรักผูหญิงมากกวาถือวาหลอนเปนหนามสําหรับบงความกดดันทางกาม ถาเราเบื่อหลอน เราจะหยารางแลวมองหาหนามอื่นหยดของความบริสุทธิ์นั้นยังชีวิตไดดวยความเนาเหม็นแนมไมเคยนอกใจเมีย เพียงแตนอกกายบางกับผูหญิงอืน ่หลอนกระพริบตาเหมือนขมิบซอนความรัญจวนไวในเปลือ กตาหลอนจะไมปฏิเสธการนอนหลังอาหารมือกลางวันอันผาดแผลง ราววานรบนตนไม ้หลอนพยายามซอนเสนหไวในกิริยาออ นโยนและวงหนาสุขุม เปนการเสแสรงจนดูคอนขางทื่อ เหมือนหินลาวาจากภูเขาไฟใกลเย็นจวนแข็งหลอนเปนผูหญิงที่รูปสลักหินวีนัสจะเอียวกายมองฉงน ้ความรักของเขากับหลอนเปนนวนิยายอื้อฉาวที่ถูกเขียนขึ้นดวยน้ําลายบนผาปูเตียงของสังคมเนียนหนาทองหลอนกระตอดเผยออยางคลื่นบาทะเลและถอนใจเปยกปริ่มสุขเม็ดมณีของหลอนนุมละมุนกวาหัวเทียนรถยนตร หลอนควรจะมีทะเบียนบาง เพื่ออยางนอยเปนที่ระลึกวาครั้งหนึ่งเคยมีผัวเปนตัวตนผูหญิงบางคนสยิวเหมือนคนอยากเลนคลื่นแตกลัวเปยก บางหลอนวางหนาราวกับวาน้ําอสุจิกระฉูดลงในผนังคอ
  6. 6. เสนขนดําวะวาวขนดสยายปรกรกบนเนินเนื้อนั้นสวยราวแสงจันทรแรม คลี่ลงหมพงออและปลายแขมบนสันทรายริมแมน้ําไหลรินตัณหาของผูชายคนนี้รุนแรงนัก ทั้งในสวนที่เปนความเยายวนของเงินอํานาจและเฉลาโฉมแหงอิสตรีแหวนเพชรสองกะรัตยังไมไสวพอสําหรับนักรองเสียงสวาทผูมีรอยยิ้มบนแกมสะโพกเขายอมจะใชความชํานาญกามกรีฑาประเมินวาราคาของหลอนจะเทาไหร เพื่อจะคลี่หลอนจากเปลือกหอแหงความใครจะไดเขามองหลอนพินิจสองสามสี่หาหกนาฑีในพายุของความขุนเคืองและยินเสียงคลื่นพอหาดมาเบื้องไกลหลอนเปนรอยแผลที่ย ังมีลมหายใจบัวตึงบนทรวงหลอน เขาอยากแชงใหเปนมะเร็งกิริยายักเยื้องของหลอนเสมือนสายลมออนโชยชวยกระทบถึงใจผูชายที่นารักไมสนใจวาผูหญิงเปนใครมาจากไหนสวรรคหรือนรก !ความนารักและอีหาในผูหญิงคนเดียวกันหลอนวาบหวิวและรูสึกตัวเบาเหมือนขนนกขณะแหยงตีนขางหนึ่งลงบนพื้นหลอนเปนสัตวดุรายบนเตียงนอนถาไดรับการเรงเราใหป วนกระสันเขาจูบหลอนอยางดูดดื่มยิ่งกวาภมรชื่นชมความหวานจากเกสรดอกไมหลอนหลบตาลงในกิริยาขวยเขิน หลอนเรียนรูจริตจากเวลาผานมาของนกสอนบินถึงเวลาซึ่งลมฟาและอากาศเปนปกของหลอ นวลี โวหารผูยังหมาดกลิ่นแดดแคลิฟอรเนียอิริยาบทของเขาเฉาเหมือนใบไมสลดแดดหนาออนราวหยกเหลวลมหายใจของปอดที่สามปรัชญาดิบหอกางเกงชั้นในเคลื่อนไหวแชมชอยราวกระดูกทําดวยวุนพรายแชมเพญดิ้นพลานในแกวโฉมอรชรความสุขที่มีรสคันอยูในบางซอกในหัวใจ และเอื้อมมือเกาไมถึงหลอนอยูในอิริยาบถเสแสรงหมความไรเดียงสาไวบนรางเปลือยมันเปนนรกที่ยมบาลยังวางอํานาจมาไมถึง
  7. 7. ความเมาเปนอนาคตของการกินเหลาขี้เปนอนาคตของการกินโรงจํานําเดินทางบนลายมือของคุณคนกินเหลาฉุดรั้งความยุงยากระยําของตัวเองดวยมือที่เปดขวดเหลา !คนแคระเวลาเมาก็มีสิทธิ์คิดวาตัวเองเปนยักษ !แนนอน-การกินเหลาหมายถึงกินเงิน...แตมันเปนเงินที่นากิน ...!ผมไมเคยเกลียดตีนที่มันพาเดินเขาบารคนดีเกลี้ยงเกลาราวกับทารกขนยังไมขึ้นงูของผมมันหวงแหนไขและอนุญาตใหเฉพาะผูหญิงที่เปนความรักของผมเทานั้นเหตุผลตอมาผมไมคิดวาในการกินเหลาคนเราจําเปนตองหมธงชาติ !เมียของเราพยายามเคี่ยวผัวดวยสายตาตัดพอจนเหลวเราไมควรลืมเพื่อนอีกคนผูเดินสายเอวและปรารถนาดีกับทุกคนในออมแขนของความเมาผลงานคนควาของบารเท็นเดอรอเมริกันผูไมมการเมืองในความเมา ีWater เปนผลการสังวาสระหวางไฮโดรเจนกับออกซิเจนพวงถันของหลอนชะโงกลนจากคอเสือแพร ้ขอแสดงความยินดีกับอสุจิทุกตัวที่พายแพในกลีบมดลูกเหมือนกับคํารามของโตรกเขาโดนพายุถลมกลางคืนที่ไมมีความรื่นเริงรอฉกกัดอยูในความมืดผมเตลิดเตลิงแบบหมาสวมปลอกคอใหกบตัวเอง ัความเศราผาดผานมาเหมือนเรือนกายเปนเหล็กเหลวโดนเคี่ยวอยูในเบาเขารักผูหญิงคนนั้นนอยกวารักตัวเองเพียงครึ่งมิลลิกามเขาไมรูวาขาพเจาขี้เกียจบัดซบ ขี้เกียจกวาความขี้เกียจของจักจั่นกับความขี้เกียจของหอยรวมกัน ใบไมมันขยันรวงกวาชีวิตผมคืนนี้มันไมเหลือราคา เบายิ่งกวาขนเปอยๆ ที่นางหงสสลัดทิ้งใหลอยเควงอยูกลางอากาศ ในเวลากลางคืนเขาแหงนมองดาวดวยความรูสึกวานาจะเอื้อมมือหยิบมาลูบชมเลนไดไฝดําเม็ดเทาเพชรสองกะรัตแฝงไวในความดําวะวาวนั้นเขาครวญเราพลางมีความรูสึกอยากเปนสัตวเลือยในรูดิน ้
  8. 8. วินาฑีและวินาฑีถัดมาถี่กระชั้นราวกับถอนใจของจักรวาลกับความประพฤติทุราจารของกลุม ดาวเอกศิลปนคอนขางขรึม แตก็ไมพยายามถอมตนจนใหเห็นวากําลังวางกับดักคําสรรเสริญแตความไสวมันจุดอยูบนรอยยิมของศิลปนบางคนผูซึ่งเพิ่งเสร็จจากการทํางานบนผืนผาใบ ้เขาเหมือนตกอยูในภวังคของความเศราดวยความเผอเรอเจาหนี้ผูเปนเจาของฟารมดอกเบี้ยยอมมีความสุขหลังแกวเหลาปุมสวิทชที่เพียงแตถีบมันดวยปลายนิ้วและสํารากผานรวงโลหะที่ขึงอยูในกรอบเขารูสึกเปนทุกขและกระวน และปวนในเนื้อกายทวงทีเคลื่อนไหวนาจะเปนสถุลผูเดินเรี่ยไรเถื่อนไปตามถนนมากกวาจะเปนนักธุรกิจในวงการศาสนาหลอนเปนนายหนาขายที่ดินผูแสวงหาความร่ํารวยบนความตลบตะแลงและปราศจากหิริโอตัปปะเกาอี้บุหนังราคาแพงราวถลกมาจากหนังวัวตัวที่เลี้ยงใหเติบโตดวยยอดหญาระบัดสวรรคในตาเหมือนเหยี่ยวถาโถมลงขโมยปลาใสเกลือตากแดดที่เจาของเผลอผมกําลังเหนื่อยจนหัวใจมันขี้เกียจเตนผมไมเคยรูสึกอยางนั้น ถาแขงของหลอนสวยเพียงพอจะมองไมบกบึนจนนากลัวเหมือนแขงนักมวยหรือ ึทูเหมือนสากบางคนผิวขาวนวลราวยอมดวยฝาดของรัศมีดาวในคืนแรมอํานาจรายกาจของความโลภทีจําแลงมาในรูปของความขยัน ่ทาเดินสายเอวหลบเงาตัวเองไฝแดงแกมเขียวเม็ดเทามดลูกแมลงวันความถือดีจับเปนคราบอยูบนฟนผุมากกวาสิบซี่ เปลวไฟชวงอยูในดวงตาของเพริด เทียบทอง มันชางนากลัวยิ่งกวาสงครามโลกครั้งที่ 3ตมยําเผ็ดจัดและเปรี้ยวจนตอแหลการจราจรกะละแมบนทองถนนเขาจะโดนตัดเงินเดือนเหี้ยน ผมบอกตัวเองวามันคงทรมานจิตใจปานกับการหนีบไขกับหวางขาแลวเดินแขงกันผมเกือบยัดแกวเหลาใสปากเคี้ยวกินผมโกรธจนผายลมคํารามเสียงผมคงกัม ปนาทยิ่งกวาจัม โบเจท
  9. 9. ผูหญิงปากจัดยิ่งกวาโดนตําแยตบปากมันรักหลานเหมือนกับมันทําของมันเอง แลวเอาไปยัดใสทองเมียคนอื่นพาสสปอรทไปนิพพานผมนาจะเปนนักธุรกิจหนุมของกรุงเทพฯ ผูมีอนาคตเหลืองราวกับขนุนน้ําขังยวงหัดยิ้มใหมีเสนหหยาดเยิ้มจนเสือโครงตัวยาวสิบเอ็ดศอกนึกรักอยากกินอะไรเปรี้ยวๆ เปนเพื่อนคอคนดุขนาดปากวาตีนถึงน้ําลายเปนเครดิตที่นาเชื่อถือที่ส ุดถามีคนเชือ ่ผมอิจฉาเขาจนอยากกระโดดเตะสองตีนแลวเราก็ล งมือกินมันแบบสวมซึม คือ กินเหลาเปลาๆผมแทบจะเคี้ยวคําพูดนั้นใหหลนจากริมฝปากทีละคําถึงผมคุณมันจะสวยนาหวียังไง ก็ไมนาจะหวีกันยืดเยือเปนนวนิยายถึงเพียงนั้น ้เขาใฝฝนจะเปนผูบําเรอหญิงหมายใหหลอนมีความสุขจนกระฉอกออกมาเปนเงินความไมเอาไหนมีตีนอันรวดเร็วเขาผลุนผลันเขาหาเสื้อและกางเกงอะไรจะรับใชคนได วิเศษไปกวาความชั่วละสําคัญกวาผูหญิงเสียอีก ผมนัดไวกับตัวเองเราเปนคนพรรคอยางไหน? ลมแหงปญญาจะพัดพาเราไปทางไหน?นั่นเขาจะหนีไปจากหองทดลองชีวิตของเราจริงหรือนานๆ ลมแวบมาจึงหยดไหลพริ้วบนหลังคาสังกะสีเหมือนรัวนิ้วคาดไปบนคียเปยโนแดดกับฝนกําลังชิงกันเปนเจาของเวลากลางวันอารมณถวิลชวนขาพเจาออกจากรุงเทพ ฯผูคนตางพากันชื่นชมในความเปลียนแปลงที่เดินทางมาถึงอยางรีบรอน ่หัวใจของมันเปนหนอน มันจึงตายอยางหนอนตีนขางซายของเขาเหยียบอยูบนนรก ตีนขางขวาตะกายสวรรคฝนหลนลงมาเหมือนกับฟารองไห
  10. 10. รักเสียจนปลาชอนของแทบเขามันกระโจนหนีออกมาจากกางเกงหนุมสังคมผูใชความสวยขมแมมายใหซาบซานในกลีบดอกเนื้อเคน บุนกองเหมือนเคี้ยวคําพูด และหาไดหมายความตามที่พูดนั้นมันเปนความตกใจเคลือบในกังวานครูดออกมาจากผนังคอเขาปลอยชีวิตเควงควางไปบนความมั่งคั่งนรกมันยืนถางขารออยูทุกมมุมถนนพรอมกับรอยยิมของซาตาน ้เขาพูดราวจะสําเร็จความใครบนริมฝปากเปอนน้ําลายซื่ออดคดรวยซื่อกินหมดคดกินเพลินรูสึกเหมือนหยั่งตีนลึกลงในหลุมฝงศพทําไมผมจะตองโกหกใหเสนียดปากคุณเปนเรือนใจของฉันพรายฟองมันละเอียดเหมือนหวอดปลากัดไตระริกปริ่มขอบแกวสําหรับคนบนถนนเดียวกัน หูของพวกเขาไวเหมือนผี จมูกเหมือนมดไดกลิ่นน้ํามันรอนพรานเหมือนปสสาวะราดลงบนทรายคั่วในกระทะรอนไอหนาบากผัวมันดุยิ่งกวาหมาเฝาสวนทุเรียนอํานาจอันเรนลับราวกับราดสีดําลงบนเวลากลางคืนเขาบินหนีความเย็นเปยกชุมของฝนเขาไปซุกใตปกของหลอนเขาและหลอนมีความแตกตางกันราวกับดอกไมกับความรอนของแสงแดดเวลาเที่ยงยิงปนอวดผูหญิงหรือเพื่อขมคนอื่นแบบลาขโมยหนังราชสีหมาหมบนความลมละลายแหงความดีงามสภาพจิตใจอันวิปริตไดขโมยความออนโยนไปหมดสิ้นจากชีวิตผูคนซึ่งไมรูวาจะไดรับพวงมาลัยดอกไมเปนรางวัลชีวิตหรือจะไดรับ พวงหรีดเขายิงหลอนในรองกลีบสวาทมันดิ้นรานไปถึงปลายนิ้วและปลายอวัยวะสืบพันธุสะโพกขนาดนั้นมันก็เหมือนกินเนื้อชิ้นโตในจานใบโตผานความมั่งคั่งและเริงรมยในวัยกอนมีขนในรมผาผลิสาว
  11. 11. งานของหลอ นเปนงานดอกทองมีระดับดอกทอง ทําไมเขาจึงพลาดหลอน พลาดทั้งบนเตียงนอนและบนความตายตาย ! เงียบเหมือนคนไมมีตีนถามดมันไมกัดปลวกรั่วมึงก็คงไมเปนตัวเนื้อตัวของฉันคือดาบของฉันฉันมันก็แคกะหรี่ราคาถูกกวาเหลาแกวเดียวในบารผมอยากไดไวเปนที่ระลึกวาโดนขมขืนอยางมีความสุขบรรลัยความโงเขลาคือตีนถีบประตูใหความตายเดินเขามาผมอยากเตะเขาไปในรูกนคุณดวยความรักในรูสังวาสซิฟลิสกรอนกินของกระหรี่ราคาถูกและความเมาโดยเฉพาะผูหญิงที่โดนขมขืนตั้งแตนมยังไมเปนพวงในบางทรรศนะผูหญิงเปนเพียงมดลูกหรือเปนโรงงานผลิตพันธุเงินไมใชพระเจาองคที่สองเหมือนการเปรียบเปรยความตองการผูคนนั่นแหละคือลมหายใจของเราเขาเคยเชื่อวานรกยืนถางขารออยูทกมุมถนนพรอมกับรอยยิ้มของซาตาน ุตักตวงผลประโยชนบนเตียงนอนมาบําเรอแมงดายอดรักอกใจเขาเตนระรัวเชนดนตรีที่ใหภาพพจนของพายุกรรโชกแรงจัดหมโหมตนไมในปาใหระเนนไปทั่วถาหลอนจะเศราเสียใจบางก็เชนเดียวกับเจาสาวที่รําพึงถึ งชั่วโมงกอนหนาที่จะสูญเสียพรมจารียเหนียวน้ําลายในปากอยากจะพูดจะขอขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวง ทั้งบนสวรรคและในนรกชายที่เครงราวนักพรตและประณามวากามารมณเปนอาหารที่เลวทรามสุภาพออนโยนราวแสงพระจันทรในคืนเมฆจับกลีบ และสายลมเคลากลิ่นหอมดอกไมชวยมาออนๆ ลูบไลเย็นซานน้ํายอยอาหารถูกขับออกมามวนเปนสายอยูในลําไส-เขานึกหิวเล็กนอยหลอนกาวเทาสอดเรือนกายเขาในนั้น (เสื้อ)มองไกลไมเกินสองกาวเหมือนนักบวชผูสํารวมในการกระทํา
  12. 12. หลอนรองเหมือนนางกวางตองเจ็บปวดความคิดเหลานี้ทําใหรูสึกเหมือนนั่งทับอยูบนหนามไหนน้ําเสียงหลอนตัดพอราวหยดน้ําจากซอกหินหลนกระทบผืนสระแหงความหมองหมนนึกรําคาญเสียงดอกยางบดเบียดผิวถนน-ฟงเหมือนสัตวดุรายที่ซุม ซอนอยูตามเงามืดเพื่อคอยตะครุบเหยื่อผูออนแอชะงักอารมณระรื่นเหมือ นเสนไหมที่พุงเร็วออกจากกระสวยแลวขาดผึง-ความเย็นเขามาแทนที่ในพลันความคลางแคลงในใจเขาพลุงพลานทันที เหมือ นฝสกจัดรอรอยเล็บแกะใหหนองแตก ุหลอนซุกกอดเขาไวแนนเหมือนตัวเสฉวนทีอาศัยเปลือกหอยเปนเรือนอาศัย ่ใจคนนั้นก็เหมือนหยดน้ํากลิ้งกลอกอยูบนใบบอนสะเทือนไหวตามแรงอารมณเขารูสึกรักหลอนอยางเหลือพรรณนาไดยิ่งกวากลีบกุหลาบรักน้ําคางหรือนกรักทองฟาหลอนสะอื้นไหแลวกอดเขาไวแนนเหมือนเด็กสาวกลับบานผิดเวลาและไดสูญเสียพรหมจรรยดวยความคะนองเหมือนนกนอยกําบังลมอยูในรังบนชะงอนผาสูงเขาปลอยใหความรางเลือนเขามาเคลือบคลุมอดีตของคืนรัก-นึกเสียวาไดทํากับกอนเนื้อกอนหนึ่งไมมีชีวิตอนุญาตใหตัวเองอิจฉาตัวเองไดประกายตาของเขาแวววับแบบขุนมัวเหมือนฟอสฟอรัสขางกลักไมขีดไฟเปยกน้ําขวดไวนนับไมถ วนบนหิ้งกระทบกันเกรียวกราวเหมือนกําลังมัวตัวเองกันอลหมานปรุงรสตามหัวใจบนปลายลิ้นสีชมภูช้ําเหมือนกลีบกุหลาบโดนขยี้ความร่ํารวยใกลมือคุณยิ่งกวาปากใกลกับรูจมูกกระทืบกนบนเกาอี้ความเงียบถลันเขาเบียดเสียดเต็มหองสี่เหลี่ยมผืนผาคนทั้งสี่ลวนเดินเซซังออกํามาจากอดีตอันใสแจมถาความทุกขนับไดเปนเงินตรา ตูข าคือมหาเศรษฐี (โวย)ลานนาฬิกาในกอนสมองอาจคลายขดวงแลวดีดเสนเลือดแตกพินาศบางคนจูงเมียตาบอดดวยกันเดินงมไปในมานมืดแหงชีวิตคนบาเดินอุมความบาของเขามารําไร
  13. 13. สืด-สืด-สืด-สืด-ฉมหวานเอียนอยางขยอกกลืนรถประจําทางบนความเร็วกราดเกรี้ยวคันนั้นโยนผมไวริมถนนเปลี่ยวผูผลิตออกมาจากโรงงานมดลูกในหองนอนเศรษฐีพันธุถอยสถุลเหตุการณ 14 ตุลาคมเปนการถมชองวางระหวางอุดมการณกับความเปนจริงในเรื่องสิทธิเสรีภาพเงินขวางผมขามทวีปไปเรียนในตางประเทศรื่นมองพรายโซดาเริงระบํากับกอนน้ําแข็งแลวผานสายตาบนใบหนาผมนมซึ่งไมแนนอนเปลบราเซียรสสะเทิ้นไหวบิกินีปลิวบนผืนทราย ผูหญิงนอนหงายเคลาแดดบนผืนแบล็งเก็ทรูคอฉันกําลังโดนไฟไหมสงครามเปนธุรกิจแหงบาปความตายและความร่ํารวยเปนทั้งการลงทุนและผลกําไรของมันเมนูของคุณหญิงคืนนี้ฆาตกรรมกนครัวทั้งนั้นฝอยทองไดโอนสัญชาติเปนไทยแลวโดยสมบูรณคะกรุงเทพฯ มีเสนหสําหรับคนไมรูจักกรุงเทพฯเสมอเปลบอยเปนพวกเจาชูเผลอเปนเอาไมเลือกหนา ลูบตูดไมมีหางเปนแหยหอกหลอนหลนอีกหลายประโยคจากริมฝปากเคลือบลิพสติคและเคลือ บความหยาบคายระบบการศึกษาลาหลังและความเฉื่อยชาของรัฐบาลซึ่งผมอยากพูดวาเปนการคุมกําเนิดทางความคิดและปญญาแกรูวาเงินเปนสิ่งมีชีวิต และมันจะตายทันทีถาโดนทอดทิ้งสังขารของหลอนไมมีวิญญาณครองศักดินาดอลลารถือเปนบาปถึงขั้นอนันตริยากรรมเขาสามารถแกผาใหนางแบบดวยวาจาไดรวดเร็วกวาหลอนดวยมือระทวยนักทองเที่ยวสถุลพากันพิศวงและรื่นเริงในอาการของทารกถูกผูปกครองพาเที่ยวสวนสัตวเปลือย! ผมและขนของหลอนทุกเสนไมมากพอจะทอใหเปนผืนปกปดโยนี ดูเหมือนหัวจะถวงน้ําหนักลงมากอนตีน...ทิมลงบนพื้นถนน ่--- THE END ---

×