การพัฒนาความคิด

นาย รัตน์ วิมลรัตน์ 4903502906
วิชา TV207 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2551
รายงาน การพัฒนาความคิด
โคโยตี้
เลือกสรรเรื่อง
ปัจจุบันอาชีพโคโยตี้เป็นหนึ่งในอาชีพที่มีการวิพากษ์วิจารณ์กันมากมาย ถึงความเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมกับสภาพสังคมไทยที่เป็นอยู่ มีหลายครั้งที่โคโยตี้ต้องตกเป็นข่าวเสื่อมเสียเพราะว่าถูกว่าจ้างไปแสดงโชว์เต้นตามสถานที่หรืองานต่างๆ แต่ก็เกิดปัญหาเพราะบางครั้งสถานที่แห่งนั้นก็เป็นวัดวาอาราม ซึ่งทำให้หลายคนรู้สึกถึงความไม่สมควรที่จะให้เด็กผู้หญิงที่ต้องใส่เสื้อผ้าสั้นๆ บางๆ ไปเต้นยั่วยวนในบริเวณนั้น บางครั้งยังเกิดเหตุที่ตัวโคโยตี้แสดงพฤติกรรมไม่เหมาะสมเอง เช่น การที่สาวโคโยตี้เต้นไปพร้อมถอดเสื้อเปิดหน้าอก และเข้าไปเต้นใกล้ๆ หน้าผู้ชมในงานจัดแสดงสินค้าจนเป็นข่าวใหญ่โต
แต่ถึงแม้อาชีพโคโยตี้จะดูไม่ดีในสายตาของคนส่วนใหญ่ แต่กลับเป็นอาชีพที่เด็กนักเรียนนักศึกษาหลายคนใฝ่ฝันอยากจะเป็น เพราะเป็นอาชีพที่สามารถหาเงินได้ไวโดยไม่ต้องทำงานหนักเหมือนอาชีพอื่นๆ บางรายสามารถมีรายได้ต่อเดือนได้เป็นหลักแสนบาท ซึ่งรายได้ปริมาณมากขนาดนี้ เป็นปัจจัยหลักที่ทำเด็กสาวและเด็กหนุ่มต่างพากันตบเท้าเข้ามาลองทดสอบความอดทนกับการทำงานกลางคืนแบบนี้ แม้ว่าจะต้องเสี่ยงกับภัยอันตรายมากมาย ทั้งการยั่วยุทางอารมณ์ แสงสี และบรรดาผู้ใช้บริการที่บางคนลามก บางคนหัวงู บางคนหวังจะได้ครอบครองร่างกายของโคโยตี้ที่ตนหมายปอง
นักศึกษาหลายคนอ้างว่า ตนอยากจะเข้ามาทำงานประเภทนี้เพราะว่าได้ค่าจ้างที่สูง แม้จะต้องเปลื้องตัวมากก็ตาม สิ่งนี้กำลังสะท้อนความอ่อนแอของสังคมต่อวัตถุนิยม ที่มาพร้อมกับปัญหาเศรษฐกิจที่รัดตัวมากขึ้นทุกวัน เด็กพวกนี้กำลังหลงไปกับการใช้ของที่แพงเกินความจำเป็นจนเกินไปหรือเปล่า และนักศึกษาที่ต้องไปทำงานตอนกลางคืนพร้อมกับทานเหล้าเป็นประจำ จะเอาแรงที่ไหนไปศึกษาต่อในตอนเช้า หลายคนต้องปรับตัวย้ายเวลาในการเรียนเพื่อจะเลือกทำงานต่อไป บางคนต้องดรอปวิชาที่เรียนทำให้จบช้ากว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน และบางคนก็เลือกที่จะลาออกและยึดอาชีพโคโยตี้แทนการเรียน อาชีพนี้เหมาะสมกับพวกเขาจริงๆ หรือไม่ เพราะสาเหตุที่ทำให้อาชีพนี้ยังคงอยู่ตอนไปก็คือ เงิน นั้นเอง
การพัฒนาแนวคิด
“โคโยตี้ที่ประสบความสำเร็จในการเรียน” เป็นเรื่องที่จะนำมาพัฒนาเพื่อนำเสนอต่อไป เราอาจจะเคยได้ยินเรื่องของโคโยตี้ที่ต้องมีปัญหากับความรู้สึกของสังคมมากมาย แต่เรื่องราวในมุมมองของโคโยตี้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตจริงๆ นั้นยังไม่ค่อยได้รับการนำเสนอเท่าที่ควร ถ้าหากเราสามารถนำเรื่องราวของคนกลุ่มนี้ต่อกลุ่มผู้ฟัง อาจจะทำให้ผู้ฟังได้เกิดความคิดใหม่ๆ ในการดำเนินชีวิต แม้ว่าผู้ฟังไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนใจมายอมรับอาชีพโคโยตี้ แต่ทำให้เห็นอีกมุมมองการใช้ชีวิตที่อยู่บนความเสี่ยงของการยั่วยุต่างๆ ว่า ต้องใช้สติและความรับผิดชอบอยู่ทุกเมื่อ และหวังว่าผู้ฟังจะมีสติในการดำเนินชีวิตเช่นกัน เพราะทุกๆ อาชีพ ทุกๆ คนต้องเดินไปพร้อมกับความเสี่ยงในชีวิตอยู่แล้ว
กลุ่มผู้ฟัง
กลุ่มผู้ฟังหลักๆ จริงๆ จะเป็นกลุ่มนักเรียนนักศึกษามากกว่ากลุ่มผู้ใหญ่ทั่วไป เพราะนักศึกษาเป็นช่วงเวลาทองของผู้ที่จะเข้ามาทำอาชีพโคโยตี้ ความสาวความสวยเป็นจุดดึงดูดลูกค้าผู้ชายที่มาใช้บริการ กลุ่มผู้ฟังจะได้รับสามารถข้อมูลที่เกี่ยวกับอาชีพนี้มากขึ้นซึ่งจะมีผลต่อมุมมองของพวกเขา สำหรับกลุ่มผู้ใหญ่ทั่วไป จะได้เห็นอีกแง่มุมหนึ่งของโคโยตี้ที่ประสบความสำเร็จและความเสี่ยงในการทำอาชีพนี้ สามารถเป็นข้อมูลกลับไปพูดคุยกับลูกหลานที่บ้านได้
ผู้เกี่ยวข้องกับเรื่อง
- ผู้มีอิทธิพลต่อเรื่อง
โคโยตี้ที่ประสบความสำเร็จในการเรียน คือสามารถเรียนไปด้วยและทำงานไปด้วยจนเรียนจบ เป็นเหมือนตัวแทนของคนในอาชีพ พวกเธอสามารถแสดงให้เห็นว่า โคโยตี้ไม่ได้เหลวไหลไปซะทุกคน
- ผู้ที่ได้รับผลกระทบ
กลุ่มนักศึกษาทั่วไปที่ไม่ได้เป็นโคโยตี้ พวกเขามีความคิดเห็นยังไงกับนักศึกษาที่ทำอาชีพนี้ หรือพวกเขามีความคิดที่ดีกว่าในการหาเงินหรือไม่
- ผู้เกี่ยวข้อง
คุณแม่ของโคโยตี้ คิดเห็นหรือกังวลเกี่ยวกับลูกสาวที่เป็นโคโยตี้อย่างไร
อาจารย์สอนเต้น ให้ความรู้เกี่ยวกับลักษณะการเต้นของโคโยตี้
ผู้มีหน้าที่ดูแลเรื่องภัยคุกคามทางเพศของผู้หญิง
บริษัทโมเดลลิ่งที่รับสมัครโคโยตี้
ข้อมูลประกอบการพัฒนาเรื่อง
1. การรับสมัครโคโยตี้
ถ้าหากเราลองเปิดอินเตอร์เน็ตและลองพิมพ์หาข้อมูลการรับสมัครโคโยตี้แล้วล่ะก็ คุณจะได้ข้อมูลที่บริษัทจัดหานางแบบ (Modeling) ลงทะเบียนไว้มากมาย หลายเวปเพจเขียนหัวข้อเพื่อดึงดูดใจด้วยจำนวนตัวเลขรายได้เป็นหลักแสนบาท ซึ่งถือว่าเป็นเงินจำนวนมากสำหรับอายุของเด็กที่จะเข้าไปทำงานดังกล่าว โดยปกติ เด็กที่จะสมัครเป็นโคโยตี้ได้นั้น จะมีอายุตั้งแต่ 18 ปี ถึง 25 ปี ส่วนสูงตั้งแต่ 160 เซนติเมตรขึ้นไป หน้าตานั้นขอให้ดูสะอาดสะอาน แต่ไม่จำเป็นจะต้องเต้นเป็น และหลายรายการบริษัท Modeling ที่โพสนั้น ระบุอย่างชัดเจนว่า จะได้รายได้เพิ่มจากการที่ลูกค้าสั่งเหล้ามาทานเพิ่ม ดังนั้น ผู้ที่ทำงานโคโยตี้ในบาร์เหล้าจึงไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงการทานเหล้ากับลูกค้าได้เลย โดยปกติ 1 Drink จะได้ 100 – 150 บาท ซึ่งถ้าหากพวกเธอทำไม่ได้ถึงเป้าหมายที่ร้านกำหนดพวกเธอก็สามารถถูกหักเงินได้ด้วย บรรดาโคโยตี้พวกนี้จึงมีความเสี่ยงที่สูงมากต่อการถูกลวนลามโดยลูกค้าหรือถูกล่อลวงไปทำมิดีมิร้าย พวกเธอจึงไม่ใช่เพียงแต่จะต้องสวยหุ่นดีเท่านั้น แต่พวกเธอต้องมีความสามารถด้านการป้องกันตัวอีกด้วย
2. การทำงานของโคโยตี้
หนังสือพิมพ์ “เดลินิวส์” ได้ทำการตีแผ่อาชีพโคโยตี้ ซึ่งขณะนั้นกำลังดังสวนกระแสเศรษฐกิจตกต่ำ เพราะหวั่นที่อาชีพนี้สร้างค่านิยมผิดๆ ให้เยาวชน โดยใช้ร่างกายวัยขบเผาะ นั่ง Drink กับลูกค้าผู้ชายแลกรายได้จำนวนมาก เพื่อสนองความฟุ้งเฟ้อ โดยเรื่องราวดังกล่าวเปิดเผยขึ้นเมื่อผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากสภาพเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบันที่ประชาชนต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเนื่องจากสภาวะน้ำมันแพง ส่งผลให้เครื่องอุปโภค-บริโภคขึ้นราคากันยกใหญ่ กลับมีอาชีพหนึ่งสร้างรายได้อย่างงาม โดยอาชีพดังกล่าว คือ การทำงานเป็นเด็กนั่ง Drink ในเลานจ์หรูระดับพรีเมียมกลางกรุง ที่รู้จักกันดีว่าเป็นกลุ่มสาว“โคโยตี้” และ “พีอาร์”นอกจากนี้ ยังมีคาราโอเกะติดริมถนนหลายแห่งที่ดึงดูดบรรดาลูกค้าระดับกลางด้วยการนำสาวโคโยตี้มานั่งโชว์เรือนร่างที่หน้าร้าน
ทั้งนี้ ค็อกเทลเลานจ์หรูใจกลางกรุง จะเปิดให้บริการแบบครบวงจร มีเวทีขนาดใหญ่สำหรับแสดงคอนเสิร์ต มีที่นั่งจัดเป็นสัดส่วนอย่างหรูหรา หากใครต้องการความเป็นส่วนตัว จะมีห้องคาราโอเกะเปิดให้บริการร้องเพลง ดื่มกิน ส่วนการเข้าไปใช้สถานบริการดังกล่าว ลูกค้าที่อยู่ในวัยทำงานและมีฐานะทางการเงินค่อนข้างดี จะต้อง“เปิดเมมเบอร์”กับทางร้านเสียก่อน โดยราคาเมมเบอร์แต่ละร้านส่วนใหญ่จะอยู่ในระดับเดียวกัน คือ เริ่มตั้งแต่ 10,000-100,000 บาท แต่สิ่งดึงดูดใจนักตระเวนราตรีให้ไปใช้บริการในเลานจ์ราคาแพงเหล่านี้ คือ บรรดาหญิงสาวโคโยตี้ ที่แต่ละแห่งจะมีสาววัยรุ่นหน้าตาดีมาทำงานจำนวนมาก ตั้งแต่ 100-300 คน นอกเหนือจากการดื่มกินแล้ว แน่นอนว่าจะต้องมีสาวๆ มาเคล้าคลอเคลีย ด้วยการซื้อดื่มโคโยตี้ หรือพีอาร์ มานั่งกอดหอมและพูดคุย แต่ละ Drink จะมีราคาประมาณ 300 บาทต่อ 40 นาที เริ่มต้นที่ 1-2 ดื่มต่อคน ราคาเหมาดื่มตกอยู่ที่ 10-15 ดื่มต่อคน หากคิดเป็นเงินจะตกอยู่ราว 2,000-4,500 บาท โดยแต่ละร้านจะมีส่วนลดเปอร์เซ็นต์ในค่า Drink ให้ลูกค้าที่เป็นเมมเบอร์ อาทิ เปิดเมมเบอร์ 20,000 จะได้ดื่ม 64 ดื่ม และมีส่วนลดค่าดริ๊งค์หากดื่มในเมมเบอร์หมด
ต่อมา ผู้สื่อข่าวได้ตระเวนหาข้อมูลตามสถานบริการชื่อดังต่าง ๆ เพื่อสอบถามรายได้ของสาวโคโยตี้เหล่านี้ เริ่มจากย่านเกษตร นวมินทร์ “น้องเอ”อายุ 20 ปี หนึ่งในโคโยตี้ตัวท็อป ที่มีลูกค้าเรียกนั่งให้ดื่มมากที่สุดในร้าน เปิดเผยว่า ตนเองมีเงินเดือนประจำที่จะขึ้นเป็นสเต็ป ขึ้นอยู่กับจำนวนดื่มที่ได้ในแต่ละเดือน โดยร้านที่ตนทำงาน โคโยตี้สามารถวิ่งดื่มได้ หมายความว่าถ้าลูกค้าให้ดื่มแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องอยู่ที่โต๊ะนั้นโต๊ะเดียว สามารถไปหาดื่มได้ จากโต๊ะอื่นอีก ปกติตนเองจะได้ดื่มอยู่ที่คืนละ 30 ดื่ม เดือนหนึ่งจะมีวันหยุดได้ 2 วัน เฉลี่ยแล้ว 1 เดือนจะได้ อยู่ 840 ดื่ม ทางร้านจะให้ดื่มละ 100 บาท ตกเดือนละ 84,000 บาท ส่วนเงินเดือนก็จะประมาณ 30,000-40,000 บาท ยังไม่รวมทิปที่ได้จากลูกค้าในแต่ละคืน ดังนั้นรายได้ต่อเดือนจะมีไม่ต่ำกว่า 1 แสนบาท
3. โคโยตี้กับปัญหาศีลธรรม
" สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงมีพระราชกระแสว่า ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาโลก มีชาวต่างประเทศที่มีจิตศรัทธามาบวชในประเทศไทยมากมาย พระพุทธศาสนาในประเทศไทยก็มีมากว่า 800 ปีแล้ว หล่อหลอมให้คนไทยมีความสุภาพอ่อนโยน เมตตา กรุณา วันสำคัญทางศาสนาก็เป็นวันที่พุทธศาสนิกชนควรน้อมรำลึกถึงพระคุณของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า ด้วยความเคารพ การจัดการแสดงใดๆ ในวันเหล่านี้จึงควรพิจารณาด้วยจิตสำนึกของความเป็นพุทธศาสนิกชน รู้กาลเทศะ ตลอดจนคำนึงถึงชื่อเสียงของประเทศไทยด้วย"
เมื่อวันที่ 29 ตุลาคมที่ผ่านมา กระทรวงวัฒนธรรมเผยได้รับหนังสือสำนักราชเลขาธิการในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงห่วงการเผยแพร่ภาพสาวโคโยตี้นุ่งน้อยห่มน้อยงานบุญบั่งไฟพญานาค หลังสื่อประโคมข่าว คุณหญิงไขศรี ศรีอรุณ รมว.วัฒนธรรม รับสนองพระราชกระแสออกหนังสือเชิญมหาดไทย ตำรวจ มส. พศ. หาทางแก้ไข บอกสื่อทำให้เกิดค่านิยมไม่เหมาะสม วอนมีจิตสำนึกเสนอข่าวดี ปัญหาที่ปัจจุบันทางวัดมีการจ้างให้โคโยตี้ขึ้นไปเต้นตามงานต่างๆ กลายเป็นปัญหาลุกลาม เพราะความไม่เหมาะสมที่เกิดขึ้น จนกระทั่งมีหนังสือแจ้งเตือนจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ถึงความไม่เหมาะสมในการกระทำดังกล่าว แต่ในความเป็นจริงปัญหาเหล่านี้ดูเมื่อจะไม่ได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง สาเหตุน่าจะมาจากความอ่อนแอทางศีลธรรมของคนในประเทศ ทำให้ทุกฝ่ายต่างละเลยซึ่งกันและกัน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของใครคนใดคนหนึ่ง ถ้าหากผลของเรื่องนั้นๆ ไม่เข้ามาขัดใจ ก็คงไม่มีใครลุกมาแก้ไขอย่างจริงจัง
4. น.ศ.สู้ชีวิตวิพากษ์โคโยตี้ ค่าตอบแทนสูงแต่ไร้ศักดิ์ศรี
ไม่ใช่นักศึกษาที่มีปัญหาทางการเงินทุกคนจะคิดทำงานเป็นโคโยตี้เพราะต้องการเงินมากแต่ทำงานสบาย หลายคนมีความคิดเห็นที่แตกต่างออกไป แต่พวกเธอภูมิที่จะยอมทำงานหนักและได้เงินน้อยมากกว่าโคโยตี้หลายเท่านั้น แต่พวกเธอบอกว่า ทำให้พ่อแม่และสถาบันการศึกษาภูมิใจได้มากกว่า
น.ส.อังคณา ขวัญดี ปี 4 คณะบริหารธุรกิจ ม.รังสิต มีงานพิเศษเป็นพนักงานเชียร์สินค้า ให้ความเห็นว่า นักศึกษาที่ทำอาชีพโคโยตี้บางทีเขาอาจจะมีเหตุผลที่ต้องทำ ทั้งๆ ที่รู้ว่าอาชีพนี้สังคมส่วนใหญ่ไม่ค่อยให้การยอมรับ แต่ก็จำใจต้องทำเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง หากนักศึกษาที่ต้องทำเพื่อเหตุผลแบบนี้คิดว่าน่าจะเห็นใจ แต่พวกที่ทำไปเพื่อต้องการเงินมาใช้ฟุ่มเฟื่อย ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินทำไปเพื่อความสนุก คิดว่านักศึกษากลุ่มนี้ควรจะทำอาชีพที่ดีกว่านี้ เพราะที่ทำไม่ใช่หาเงินเรียนแต่หารายได้เสริม นักศึกษาสมัยนี้ชอบทำงานที่สบายๆ ได้เงินเยอะแต่กลับไม่คิดถึงผลเสียที่ตามมา ถึงแม้ว่าตนก็หาเงินส่งตัวเองเรียนแต่ก็เลือกที่จะเป็นพนักงานเชียร์สินค้า แม้ว่าจะค่าแรงน้อย แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะไปเป็นโคโยตี้เพราะสงสารพ่อแม่ ไม่อยากทำอะไรที่ทำให้ครอบครัวเสียใจ น.ส.อังคณากล่าว
น.ส.สุกัญญา พุทธอ่อน ปี 4 คณะบริหารธุรกิจ ม.รัตนบันฑิต พนักงานขายเฟอร์นิเจอร์ บอกว่า โคโยตี้เป็นอาชีพที่ได้เงินเยอะมาก และนักศึกษามักจะทำอาชีพนี้กันเยอะ เป็นอาชีพที่เปลืองตัว ต้องใส่เสื้อผ้าที่โป๊ ส่วนตัวไม่เคยคิดที่จะทำอาชีพนี้เลย ถึงแม้ว่าจะได้เงินเยอะก็ตาม เมื่อก่อนเคยทำงานเป็นพนักงานเชียร์สินค้า งานเชียร์สินค้าทุกคนรู้ดีว่าเหนื่อยแค่ไหนสุดท้ายทนไม่ไหว ก็เลยลาออกและเปลี่ยนมาทำงานเป็นพนักงานขายในห้าง เคยมีคนมาชวนให้ไปเป็นสาวโคโยตี้เหมือนกัน แต่ไม่เคยคิดที่จะทำ เพราะสงสารพ่อแม่ และงานที่มีให้เลือกทำก็มีมาก เพียงแต่ว่า ใครจะมีความรู้จักคำว่าพอดีแค่ไหน อยากฝากบอกถึงคนที่ทำอาชีพนี้ว่า เวลาจะรับงานควรดูก่อนว่าสถานที่ที่จะไปนั้นเหมาะสมหรือเปล่า ไม่ใช่รับงานเพื่อเงินอย่างเดียวควรจะคำนึงถึงความเหมาะสมด้วย และนักศึกษาคนไหนที่มีทางเลือกเกี่ยวกับการเลือกประกอบอาชีพ ให้ดีควรจะเว้นอาชีพโคโยตี้ดีกว่า เพื่อความปลอดภัยของตัวเองและความรู้สึกของพ่อกับแม่ด้วย น.ส.สุกัญญากล่าว
น.ส.นภาพร เมืองมูล ปี 3 คณะมนุษยศาสตร์-การจัดการ ม.ราชภัฏสวนดุสิต พนักงานต้อนรับ บริษัท เอสบี เฟอร์นิเจอร์ เล่าว่า เห็นนักศึกษาที่เป็นโคโยตี้รู้สึกว่าธรรมดา เพราะตัวเองเป็นคนเที่ยวเหมือนกัน คนที่ยึดอาชีพเป็นโคโยตี้อาจจะมีทั้งคนที่ดี และคนไม่ดี เราไม่ควรที่จะเหมารวมทั้งหมด เพราะคนที่ทำอาจมีเหตุผลก็ได้ คิดว่าอาจจะประมาณ 80% ที่หารายได้เพื่อส่งตัวเองเรียน และอีก 20% ที่ทำไปเพื่อต้องการเงินไปใช้กับสิ่งที่ฟุ่มเฟือย ไม่เคยคิดที่จะทำอาชีพนี้ถึงแม้ว่าจะได้เงินมากก็ตาม ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับก็ดีแล้ว ถึงแม้ว่ารายได้ไม่ค่อยมากแต่ก็ภูมิใจและรักอาชีพที่ทำอยู่ น.ส.นภาพรกล่าว
เรียกได้ว่าต่างคนก็ต่างความคิด แม้จะไม่มีใครผิดหรือถูกในทุกมุมมอง แต่สิ่งเหล่านี้ก็เป็นตัวสะท้อนถึงสังคมที่กำลังดำเนินอยู่ แต่สิ่งที่สำคัญ คือ ทุกฝ่ายต้องรู้จักใช่สติและตั้งอยู่บนความพอดี

การพัฒนาความคิด

0 comments

Notes on slide 1

Favorites, Groups & Events