Os muíños. sandra fernández
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Like this? Share it with your network

Share

Os muíños. sandra fernández

on

  • 206 views

 

Statistics

Views

Total Views
206
Views on SlideShare
206
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Os muíños. sandra fernández Document Transcript

  • 1. A MUIÑEIRA.TRABALLO DE INVESTIGACIÓNAutora do traballo: Sandra Fernández Rodríguez (4º ESO)AInformante: Gervasio Fernández García, 84, avó de Sandra, Verís.Irixoa.A muiñeira é unha danza folclórica e un xénero musical tipicamente galego deritmo rápido. Como xénero, distínguese principalmente polo seu compás de 6/8,rápido e vivo, do cal existen algunhas variantes.Como baile tradicional interpretábase en festas, romarías e canta xuntanzasocial o permitía. Se se dispuña de gaita, preferíase esta; pero senón, un grupo depercusión mais ou menos improvisado bastaba. A danza era colectiva, normalmentede tres a oito parellas colocadas fronte a fronte formando unha ringleira. A estruturamusical, composta de copla e volta, reflíctese na danza en xeito de punto e paseo. Unhome interpretaba un punto, construído máis ou menos improvisadamente a base deembotados, saltos, picados e outras figuras, e o resto do grupo repite osmovementos varias veces, mentres dure a parte da copla. Durante a parte de volta damelodía, o grupo realizaba paseos, en círculo, xirando as filas sobre o seu centro, ououtras figuras coreográficas sinxelas. Tanto punto como paseos execútanse cosbrazos en alto ou facendo leves debuxos que dan máis gracia á interpretación.
  • 2. Os Muíños:Un muíño é un artificio para moer algo; o máis habitual son os cereais,especialmente o trigo e o millo, para obter fariña.Xeralmente constaban dunha pedra circular fixa sobre a que se move outra deforma troncocónica que ao xirar segue a forma da anterior. Tamén pode ter forma dedisco e entón chámase moa. Para mover a pedra utilizábase a enerxía hidráulica.Os muíños de auga ou aceas construíanse á beira dos ríos, realizando unhapresa para embalsar auga e conseguir unha diferenza de altura. A auga do encorocorría por un canal ou cano e movía unha roda con (pás) chamada rodicio, a que ásúa vez movía as pedras ou moas do muíño. Ao conxunto formado polo encoro emáis o cano de alimentación do muíño chámaselle popularmente caneiro, sendoxunto cos caneiros de pesca elementos característicos da paisaxe dos ríos galegos.
  • 3. Coplas sobre a muiñeira e os muíñosInformante: Gervasio Fernández GarcíaHoy le ha vuelto de repenteel recuerdo de su tierrala alegría de su gentey sus paisajes, en primavera.Hoy le ha vuelto la nostalgiade sus montes y aldeasde los años de su infanciabebiendo el aire de sus riberas.Llorando, brindará por los amigosque perdió sin darse cuentariendo, volverá a cantar con ellosal compás de una muñeira.¡Galicia!Cada día mais linda mais lindacada día melhor e melhorcada día mais linda mais lindacada día melhor e melhor.
  • 4. Hoy le ha vuelto de repentela alegría y la tristezaque sintió cuando marchabaaquella noche llena de estrellas.Si la vida me concedeel deseo que yo quieraa la vida yo le pidoque no lo lleve antes de verla.Llorando, brindará por los amigosque perdió sin darse cuentariendo, volverá a cantar con ellosal compás de una muñeira.¡Galicia!Cada día mais linda mais lindacada día melhor e melhorcada día mais linda mais lindacada día melhor e melhor.Autora do traballo: Sandra Fernández Rodríguez (4º ESO)