• Like
O soño de pavani
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

O soño de pavani

  • 274 views
Published

 

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
274
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
3

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Obra de teatro escrita e interpretada polo alumnado de AE de 1º da ESO do CPI Virxe da Cela e dirixida por Verónica Dopico. Monfero, Xuño 2014.
  • 2.  Narrador/profesor: Sergio García Coira  Narradora: Ana Pena Freire  Pavani: Ana González Fernández  Pai de Pavani: Carlos Castro Rivas  Nai de Pavani: Raquel Suárez Antón  Yemavati: Alba Rodríguez Purriños  Pescador: José Álex Fernández Pico  Voluntario FVF: Víctor Gómez Varela  Trosky: Adrián Marcos Rivera  Alumnado CPI Virxe da Cela: tod@s
  • 3. Saúdan aos espectadores e presentan a historia.  NARRADOR 1: Ola a todos/as. Somos os alumnos/as de AE de 1º da ESO e vimos a presentarvos a historia dunha nena chamada Pavani. Sónavos de algo este nome??  NARRADOR 2: Claro que lles sona. Pavani é o nome da nena de 10 anos que vive na India e que temos apadriñada a través da FVF. Esta historia que vos imos representar non é a vida real de Pavani, simplemente a tomamos a ela como exemplo do que lles sucede a moitas nenas na India…
  • 4. Casa de Pavani. Pavani e a súa nai están traballando nas tarefas da casa. O seu pai está sentado debaixo da sombra dunha árbore. O can Trosky xoguetea polo patio..  PAI DE PAVANI: Pavani!!!! (berrando). Ven aquí, ou!!!.  PAVANI: (Deixa a tarefa e achégase ao seu pai). Que queres?  PAI DE PAVANI: Está o xantar? Teño fame. (Berrando e con malos modais).  PAVANI: Non, papá. Aínda non me deu tempo. Ademais non queda arroz suficiente. (Con voz respectuosa e desculpándose).  PAI DE PAVANI: Pois vai acabando. Con tal de que me chegue a min xa está. Se non chega para ti e a túa nai xa vos amañaredes.
  • 5.  PAVANI: (Baixa a cabeza e diríxese cara a súa nai, arrastrando os pés). Mamá, estou farta! Todo o día traballando, parecemos escravas do meu pai.  NAI DE PAVANI: (Toda ofendida). Cala, nena, non teñas tanta lingua!!! A traballar e a calar, que eu tamén tiven que obedecer ao meu pai.  PAVANI: Pero mamá…  NAI DE PAVANI: Nin pero mamá nin nada. A traballar e obedecer, que para iso somos as mulleres da casa.
  • 6.  NARRADOR 1: Como vedes, esta é unha situación moi inxusta, que lle pasa á maioría das mulleres e das nenas da India. Credes que é xusto? (Diálogo co público).  NARRADOR 2: Menos mal que Pavani pode desafogarse coa súa mellor amiga, Yemavati, á quen lle conta todos os seus problemas.
  • 7. (Pavani e Yemavati camiñan con cántaros na cabeza).  PAVANI: (Enfadada e frustrada). Estou farta do meu pai. Non fai máis que mandarme traballar e traballar. Eu non quero ser unha escrava da casa, eu teño un soño e sei que algún día o alcanzarei, sexa como sexa. Eu quero ir á escola, aprender a ler e así poder ser unha avogada o día de mañá para defender tantas causas inxustas…  YEMAVATI: (Triste e desanimada). Si, inxustizas…  PAVANI: Pero Yemavati… pódeseme dicir que é o que che pasa? Últimamente estás tan rara!!!  YEMAVATI: Ufff!! Se ti souberas… Teño unha mala noticia. O outro día os meus pais comunicáronme que ía ter que casar co ferreiro.  PAVANI: Casaaaaarrr!!! Co ferreiroooo!!!! Pero se ese vello ha de ter máis de sesenta anos…
  • 8.  YEMAVATI: Pois si, sesenta recén cumpridos… Pero acaba de enviuvar e non pide moita dote. Ademais así o meu pai poderá traballar no seu negocio e traer un xornal para a casa, que falta fai. Eu non quero casar porque teño 13 anos e quédame toda a xuventude por diante… pero comprendo que así a miña familia cambiará de situación. (Tono resignado).  PAVANI: Pero qué leria de familia!!!. Tamén temos que loitar polos nosos dereitos e a nosa liberdade. Eu fúgome e solucionado. (Toda indignada).  YEMAVATI: Si, claro, como se fose tan fácil!!!  PAVANI: Moitas veces hai que loitar por cambiar as cousas… Xa verás como todo se soluciona. Vémonos mañá na fonte.
  • 9.  NARRADOR 1: Casar con 13 anos… Imaxinádesvos o que sería casar a esa idade? Coñecedes a alguén que o fixera aquí en Galicia?  NARRADOR 2: Pois aínda que vos pareza incrible, isto é moi habitual na India. Os pais elixen o marido da súa filla.
  • 10. (Pavani chega á súa casa e atópase cunha mala noticia… Os seus pais están tomando té con Satnam, o pescador da aldea…)  PAI DE PAVANI: Pavani!!!! Espabila, que estás tardando moito e non temos todo o día.  PAVANI: Xa vou, papá. (Pavani achégase a onde están os seus pais e o pescador).  NAI DE PAVANI: Pavani, vas cumprir 13 anos e xa hai que ir pensando no teu futuro… Hoxe veunos facer unha visita Satnam, o pescador da aldea. É un home honrado e ten un oficio de ben. O teu pai mais eu pensamos que sería un bo marido para ti.
  • 11.  PAVANI: Como que casar!!! Como que marido!!! Pero se aínda nin cumprín os 13 anos, son unha nena!! Os nenos temos que ir á escola a estudar. Eu quero ser avogada o día de mañá, e se caso e teño fillos, non poderei cumprir o meu sono!!  PAI DE PAVANI: Nin estudar nin farrapos de gaita. Ti casas porque o digo eu, e punto. Non se fala mais.  PAVANI: Pero papá!!!  NAI DE PAVANI: Non lle contestes ao teu pai. Ademais, el ten razón. Eu tampouco fun á escola e eu tamén tiven que casar con 13 anos.
  • 12.  PAVANI: (Baixa a cabeza e rosmando). E dalle con eu tampouco e eu tamén… Teño ben claro que eu non vou casar tan nova, e menos con este vello. Quero estudar e o vou conseguir, sexa como sexa.  SATNAM: (Dirixíndose ao pai de Pavani). Esta cativa é moi protestona. É mellor que subas un pouco a dote. Polo menos saberá cociñar e lavar… Xa lle ensinarei eu a estar calada!!  PAVANI: Por suposto que sei cociña, lavar, e facer moitas máis cousas!! Pero non estou disposta a facelo para ti.  PAI DE PAVANI: Ti vas facer o que che mande el, para iso vai ser o teu marido. E os homes somos os que mandamos.
  • 13.  NARRADOR 1: Esta situación repítese constantemente na India. Credes que é o pai o que leva a razón? Por que? (Diálogo co público).  NARRADOR 2: Que credes que fai facer agora Pavani? Vai lograr o seu propósito?
  • 14.  (Pavani marcha chorando ao patio da súa casa. Senta debaixo da árbore e aparece Trosky, o seu can).  PAVANI: (Acariciando a Trosky). Ai, Trosky. Se ti souberas… Quérenme casar, e vou ter que ir vivir lonxe, á casa do pescador Satnam… Que vai ser da miña vida, sempre escrava do meu pai, e agora escrava dun vello que ten peor dentadura que a túa…  TROSKY: Guau, guau!!! Non te preocupes, Pavani. Guau, guau. Teño unha idea. Guau, guau. Xa verás, guau, guau, como isto ten solución, guau, guau… Auuuuuuuuuu!!!!!
  • 15. TEATRO DO OPRIMIDO: O PÚBLICO SAE A ESCEA PARA SOLUCIONAR O PROBLEMA APORTANDO IDEAS
  • 16. Alumnado de Atención Educativa (1º ESO) CPI Virxe da Cela (Monfero). Xuño 2014