• Like
ภูมิลักษณ์ภาคกลาง
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

ภูมิลักษณ์ภาคกลาง

  • 38,787 views
Uploaded on

 

More in: Education
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
  • รบกวนหน่อยค่ะ
    คือไม่ทราบว่าพอจะส่งได้ไหมค่ะ
    พอดีต้องเขียนรายงานเรื่องภูมิลักษณ์ประเทศไทย
    จึงอยากจะขอเนื้อหาและรูปภาพมาเป็นแบบอย่างนะค่ะ
    หากส่งได้รบกวนส่งมาทางE-mailนี้นะค่ะ
    E-mail:khmejira@hotmail.com
    ขอขอบคุณล่วงหน้า
    Are you sure you want to
    Your message goes here
No Downloads

Views

Total Views
38,787
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
278
Comments
1
Likes
3

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. ภูมิลักษณ์ภาคกลาง ศูนย์กลางประเทศ เขตที่ต่ำดินตะกอน ยอกย้อนสายน้ำ อู่ข้าวมากล้ำ วัฒนธรรมชาวคลอง
  • 2.  
  • 3. ข้อมูลทั่วไป
    • ภาคกลางเป็นศูนย์กลางของประเทศในด้านต่างๆ เช่น ทางการเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ เทคโนโลยี การศึกษาและด้านอื่นๆ
    • แบ่งการปกครองออกเป็น 21 จังหวัด ( ไม่รวมกรุงเทพฯ ) ขนาดพื้นที่ 91,798 ตร . กม . จำนวนประชากร 13,839,218 คน ( พ . ศ .2551)
    • ภูมิประเทศเป็นที่ราบและที่ลุ่ม ล้อมรอบด้วยที่สูงทุกด้าน ยกเว้นด้านใต้ทำให้ภาคกลางเป็นศูนย์รวมของดินตะกอนและสายน้ำจึงทำให้เป็นอู่ข้าวอู่น้ำของประเทศ
  • 4.  
  • 5. เขตภูมิลักษณ์ภาคกลาง
    • ภาคกลางของประเทศไทยมี ภาพภูมิ ในเชิง ระบบธรรมชาติ เกี่ยวกับภูมิประเทศหลักเป็นที่ราบและที่ลุ่มที่ล้อมรอบด้วยที่สูงทุกด้านยกเว้นด้านใต้ มี ภูมิธรณีหลัก เป็นบริเวณที่มีการสะสมของตะกอน โดยมีความหลากหลายของชนิดหินตามภูเขาของที่ราบ มี ภูมิอุทก เป็นพื้นที่รับน้ำจากที่สูงทุกบ้านยกเว้นด้านใต้มี ภูมิอากาศ แบบร้อนชื้นสลับแล้งมี ภูมิพฤกษ์ ส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณและเต็งรัง ( ปัจจุบันเหลืออยู่ไม่มาก ) มี ภูมิปฐพี ที่ปรากฏดินที่หลากหลายและค่อนข้างอุดมสมบรูณ์ และมี ภูมิดารา เกี่ยวกับอิทธิพลของดวงจันทร์ซึ่งเข้ามาเกี่ยวข้องกับน้ำขึ้น - น้ำลง ในบริเวณที่ราบภาคกลางตอนล่างส่วนล่าง
  • 6.
    • ลักษณะทางธรรมชาติดังกล่าวเมื่อมี ระบบมนุษย์ เข้าไปสร้าง ปฏิสัมพันธ์ ด้วย จึงทำให้เกิด ระบบวัฒนธรรม ขึ้นมาพิจารณาเป็น ภาพภูมิ คือ มีรัฐกิจเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของประเทศ คือ กรุงเทพมหานคร และแบ่งการปกครองออกเป็น ๒๑ จังหวัด (ไม่รวมกรุงเทพฯ)มีเศรษฐกิจเป็นอู่ข้าวอู่น้ำและศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศ มีสังคมและวัฒนธรรมที่มีลักษณะแบบเฉพาะของชาวภาคกลาง เช่น ลิเก ลำตัด เพลงพวงมาลัย เพลงฉ่อย โขน หุ่นกระบอก ล่องเรือ เดินเรือ ตลาดน้ำ เป็นต้น
    • จำแนกภูมิประเทศภาคกลางออกเป็นเขตภูมิลักษณ์ ดังนี้
  • 7.  
  • 8.  
  • 9. ๑. เขตภูเขาด้านตะวันออก
    • ครอบคลุมพื้นที่เทือกเขาเพชรบูรณ์ตะวันตกทั้งหมด เทือกเขาเพชรบูรณ์ตะวันออกบางส่วน เทือกเขาดงพญาเย็นบางส่วน และหุบเขาเพชรบูรณ์ทั้งหมด ซึ่งอยู่ในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ทั้งหมด และบางส่วนของจังหวัดพิษณุโลก ลพบุรี และสระบุรี เขตเทือกเขาดังกล่าวมีความสำคัญตรงที่เป็นเทือกเขาสูงตอนกลางของประเทศ เขตภูเขาทางด้านตะวันออกได้แก่ เขตภูเขาสูงเพชรบูรณ์ตะวันตกตอนบน เขตภูเขาสูงเพชรบูรณ์ตะวันออก เขตภูเขาเพชรบูรณ์ตะวันตกตอนล่าง เขตอัคนีแทรกซอนลพบุรี-สระบุรี-นครนายก เขตหุบเขาเพชรนารายณ์ตอนบน และเขตหุบเขาเพชรนารายณ์ตอนล่าง
  • 10.
    • เขตภูเขาด้านตะวันออก มีลักษณะเฉพาะทางภูมิศาสตร์ ดังนี้
    • 1. เป็นพื้นที่ต้นน้ำสนับสนุนปริมาณน้ำของแม่น้ำน่านและแม่น้ำป่าสัก
    • 2. เป็นแหล่งสนับสนุนตะกอนวัตถุต้นกำเนิดดินในที่ราบ
    • 3. เป็นแหล่งที่มีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอยู่มาก
    • 4. เป็นแนวปะทะเมฆฝนตามธรรมชาติ เป็นฝนปะทะภูเขา ( Orographic Rain ) ของมรสุมตะวันตกเฉียงใต้
    • 5. เป็นแหล่งอุตสาหกรรมซีเมนต์ และโรงงานเซรามิกที่สำคัญ
    • 6. เป็นแหล่งปลูกมะชามหวานที่มีชื่อเสียง
  • 11. อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า
    • ลานหินปุ่ม
  • 12.  
  • 13. เขาค้อ
  • 14.  
  • 15.  
  • 16.  
  • 17.  
  • 18.  
  • 19.  
  • 20. 2. เขตภูเขาและลาดเขาตะวันตก
    • ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของจังหวัดกำแพงเพชร นครสวรรค์ อุทัยธานี และสุพรรณบุรี เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาถนนธงชัยตอนล่าง เขตนี้เป็นพื้นที่ต้นน้ำของลำห้วยสาขาของแม่น้ำปิง เจ้าพระยา และท่าจีน เช่น คลองวังม้า ห้วยขาแข้ง ห้วยทับเสลา แม่น้ำสะแกกรัง เป็นต้น เป็นพื้นที่ป่าไม้ผืนใหญ่ของประเทศที่ต่อเนื่องกับภาคตะวันตก เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง อุทยานแห่งชาติคลองลาน พุเตย เป็นต้น ได้แก่ เขตภูเขาสูงแม่วงก์ - ห้วยขาแข้ง และ
    • เขตลาดเชิงเขาเพชร - อุทัย
  • 21. เขาโมโกจู กำแพงเพชร
  • 22.  
  • 23.
    • ลักษณะเฉพาะและสำคัญของภูมิลักษณ์เขตนี้ พิจารณาได้ดังนี้ 1.เป็น แหล่งหินก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ หินแกรนิต ที่บริเวณจังหวัดนครสวรรค์และอุทัยธานี หินปูน ที่ใช้เป็นหินประดับบริเวณจังหวัดกำแพงเพชร และ หินอ่อน ที่จังหวัดกำแพงเพชร
    • 2. เป็นพื้นที่ผืนป่ามรดกโลก ได้แก่ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง-ทุ่งใหญ่นเรศวร เนื่องจากมีลักษณะพิเศษ คือ “เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของชนิดพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์หายาก และเป็นแหล่งรวบรวมความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก” ซึ่งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้งมีพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในอำเภอบ้านไร่ และลานสัก จังหวัดอุทัยธานี
  • 24. เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
  • 25.  
  • 26.  
  • 27.
    • 3) เป็นแหล่งเพาะปลูกพืชไร่ที่สำคัญ
    • ได้แก่ พื้นที่ดอนที่อยู่ถัดลงมาจากพื้นที่ภูเขาลาดไหล่เขาแลลาดเชิงเขาลงมา จึงได้รับน้ำและตะกอนวัตถุต้นกำเนิดดินเคลื่อนย้าย มาจากที่สูงดังกล่าวมาสะสมจึงทำให้เหมาะสมกับพืชไร่ที่สำคัญ เช่น อ้อย มันสำปะหลัง ข้าวโพด ทานตะวัน ข้าวฟ่าง สับปะรด เป็นต้น ได้แก่ บริเวณจังหวัดกำแพงเพชร นครสวรรค์ อุทัยธานี และสุพรรณบุรี
  • 28.  
  • 29. 3. เขตที่ตอนเขาโดดตอนกลาง
    • ได้แก่ ที่ดอนเขาโดดพยุพะคีรี - ตาคลี - นครสวรรค์ ที่วางตัวผ่านตามขวางที่ราบภาคกลางทำให้แบ่งที่ราบภาคกลางออกเป็นที่ราบภาคกลางตอนบน กับที่ราบภาคกลางตอนล่าง มีลักษณะเป็นเขาเล็กๆ หรือกลุ่มเขาเล็กๆ มีระดับสูงไม่มากเนื่องจากเป็นภูเขาของหินยุคเก่าประเภทหินแปรและหินอัคนีพุแทรกซ้อนขึ้นมา บางครั้งมีหินทรายและหินปูนที่สำคัญ ได้แก่ เขาวง เขาคอกเขตอำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี เขาอิหลัก เขาชายธง เขาชอนเดื่อ เขาสนามชัย เขาตะแบง เขาแม่เหล็ก เขากะลา เขาโยง และเขาลูกช้าง ในเขตอำเภอตากฟ้า ตาคลี ท่าตะโก พยุหะคีรี และอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
  • 30.
    • เขตที่ดอนเขาโดดตอนกลาง ส่วนใหญ่ปรากฏพื้นที่ไร่ เช่น ไร่อ้อย ไร่ข้าวฟ่าง ไร่แตงโม ไร่มันสำปะหลัง เป็นต้น และมีการทำนาดอน เขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของแดนดินดำ
  • 31. 4. เขตที่ราบภาคกลางตอนบน
    • ได้แก่ พื้นที่ราบตั้งแต่แนวเขตที่ดอนเขาโดดตอนกลางขึ้นไปทั้งหมด ในเขตจังหวัดสุโขทัย พิษณุโลก กำแพงเพชร พิจิตร วางตัวในแนวเหนือ - ใต้ประกบข้างด้วยภูเขาสูงด้านตะวันออกและตะวันตก ที่ราบภาคกลางตอนบนเกิดจากอิทธิพลของแม่น้ำปิง ยม และน่าน และสาขาของแม่น้ำทั้ง 3 ที่ช่วยกันนำตะกอนมาทับถม โดยด้านล่างเป็นตะกอนยุคเทอร์เชียรี พบน้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติ เช่นที่ลานกระบือ ด้านบนเป็นตะกอนยุคควอเทอร์นารี มีการทำสวนทำไร่ในเขตที่ดอนและเขตที่ราบลุ่มมีการทำนา
  • 32. ลักษณะเฉพาะของเขตที่ราบภาคกลางตอนบน
    • 1. เป็นที่ตั้งของแหล่งมรดกโลกเมืองประวัติศาสตร์สุโขทัย และเมืองบริวาร
    • 2. มีลักษณะภูมิประเทศเนินตะกอนรูปพัดขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ เกิดจากการสะสมของตะกอน มีลักษณะกระจายออกคล้ายซี่พัด จึงเรียกว่า ”เนินตะกอนรูปพัด” ( Alluvial fan )
  • 33.  
  • 34.  
  • 35. 5. เขตที่ราบภาคกลางตอนล่าง
    • เป็นที่ราบตั้งแต่ตอนเหนือของอำเภอเมืองอุทัยธานีจนถึงบริเวณชายฝั่งก้นอ่าวไทย แบ่งเป็น 2 เขตย่อย
    • 1.ที่ราบภาคกลางตอนล่างส่วนบน เป็นที่ราบดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเก่าในช่วงที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยาอยู่บริเวณจังหวัดชัยนาท
    • 2. ที่ราบภาคกลางตอนล่างส่วนล่าง เป็นที่ราบดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำใหม่
  • 36. ลักษณะเฉพาะของเขตที่ราบภาคกลางตอนล่าง
    • 1. มีพื้นที่ดินเปรี้ยวเป็นบริเวณกว้าง ดินเปรี้ยวหรือดินกรดเป็นสภาพดินที่มีปัญหาไม่เหมาะสมกับการปลูกพืชเศรษฐกิจลักษณะของดินจะปรากฏจุดประสีเหลืองฟางข้าว ( สารจาโรไซต์ ) อยู่ในดินชั้นล่าง ชุดดินที่เป็นกรดได้แก่ ชุดดินองครักษ์ รังสิต เสนา ธัญบุรี ชะอำ เป็นต้น
    • 2. เป็นบริเวณที่เคยเป็นทะเลเก่ามาก่อน
    • 3. เป็นที่ตั้งของแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
  • 37. 3. ภาคกลางกับพื้นที่หัวใจของประเทศ
    • การมีทำเลที่ตั้งและตำแหน่งที่ตั้งเป็นศูนย์กลางประเทศ มีผลทำให้ภาคกลางของประเทศไทยเป็นที่ตั้งเมืองหลวงตั้งแต่กรุงสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี และกรุงเทพมหานครในปัจจุบันมีเงื่อนไขสำคัญดังนี้ 1. เนื่องจากภาคกลางตั้งอยู่ตรงกลางหรือเป็นศูนย์กลางของดินแดนต่างๆโดยรอบ
    • 2. เนื่องจากภาคกลางเป็นที่ราบและที่ลุ่ม มีดินตะกอนที่อุดมสมบูรณ์ทำการเกษตรได้ดี
    • 3. เนื่องจากภาคกลางมีแม่น้ำลำคลองมากมายการคมนาทางน้ำสะดวก
    • 4. การตั้งเมืองหลวงในภาคกลางมีความปลอดภัยจากข้าศึก
  • 38.  
  • 39.  
  • 40.  
  • 41. 4. ภาคกลางกับอู่ข้าวอู่น้ำของประเทศ
    • ภาคกลางเป็นที่ราบลุ่มกว้างใหญ่ของประเทศ เป็นศูนย์รวมของสายน้ำมีดินตะกอนที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ภาคกลางเหมาะกับการปลูกข้าว ทำนาได้ปีละ 2-3 ครั้งผลิตข้าวได้มากและมีผลผลิตต่อไร่ค่อนข้างสูง จนถูกเรียกว่าอู่ข้าวอู่น้ำของประเทศ
  • 42.  
  • 43. 5. ภาคกลางกับแหล่งอุตสาหกรรม
  • 44.  
  • 45. 6. ภาคกลางกับวัฒนธรรมสายน้ำ
  • 46.  
  • 47.  
  • 48.  
  • 49.  
  • 50.  
  • 51.