• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
Աստղիկ աստվածուհի
 

Աստղիկ աստվածուհի

on

  • 1,265 views

 

Statistics

Views

Total Views
1,265
Views on SlideShare
1,263
Embed Views
2

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

1 Embed 2

http://newschoolyear2010-2011.blogspot.com 2

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Աստղիկ աստվածուհի Աստղիկ աստվածուհի Presentation Transcript

    • Աստղիկ աստվածուհի Վահագնի տարփածուն էր Աստղիկ դիցուհին՝ հայոց սիրո և ջրի աստվածուհին, որի պաշտամունքը կապված էր Արուսյակ (Վեներա) մոլորակի հետֈ Աշտիշատում գտնվող նրա տաճարը կոչվում էր «Վահագնի սենյակ», ուր Աստղիկը հանդիպում էր իր սիրած Վահագնինֈ Աստղիկի և Վահագնի ամուսնությունը համարվում էր սրբազան. այդ ամուսնության հետևանքով անձրև էր տեղում երկրի վրա, ծաղկեցնում երկիրը, բերք ու բարիք տալիս մարդկանց:
    • Բացի Աշտիշատից, Աստղիկին նվիրվածտաճարներ կային Վանա լճի մոտակայքում գտնվողԱրտամետ , Արտաշատում և այլտեղերումֈԱնձևացիք կոչված գավառում նվիրումէին վարդեր և աղավնիներ, որոնք սուրբ էինհամարվումֈ Վարդեր նվիրելու սովորությունից էլըստ երևույթին առաջացել է Աստղիկի«Վարդամատն» (վարդե մատներ ունեցող)մականունը։
    • Ըստ արիական ավանդույթների՝ստորգետնյա աստվածը արարչականընտանիքից գողանում է Աստղիկին, որիհետևանքով արիների միջից վերանում ենՍերն ու Գեղեցկությունը, նրանցհոգիներում բուն է դնում ատելությունը ևնրանք դառնում են տգեղ ու դժնակֈ ԲայցՎահագնը, հաղթելով Վիշապին, ազատումէ Աստղիկին և, շրջելով Արարատով,արիներին օծում է վարդաջրով, վարդավառէ սարքում և նրանց վերստին օժտումաստղիկյան սիրառատությամբֈՎարդավառը Հայոց աշխարհում անցնում էմեծ շուքովֈ Դա հայերի ամենասիրվածտոներից էֈ Այդ օրը մեծ թե փոքրխանդավառությամբ իրար օծում են ջրով,միմյանց Սեր ու Գեղեցկության են տալիս:
    • Աստղիկը համապատասխանում է հունական Աֆրոդիտե, հռոմեական Վեներա աստվածուհիներին: Աստղիկի տոնը նշել են հուլիսի կեսին՝ համաժողովրդական մեծ հանդիսություններով և արարողություններով: Վարդավառը Հայ եկեղեցու տաղավար տոներից է և նշվում է որպես Հիսուս Քրիստոսի պայծառակերպության տոն:Հելլենական մշակույթի տարածումից հետո հայ հեթանոսաստվածները նույնացվել են հունականհամապատասխան աստվածների հետ՝ Արամազդը՝ Զևսի,Անահիտը՝ Արտեմիսի, Միհրը՝ Հելիոսի, Վահագնը՝Հերակլեսի, Տիրը՝ Ապոլլոնի (նաև Հերմեսի), Աստղիկը՝Աֆրոդիտեի, Նանեն՝ Աթենասի
    • Վահագն աստվածՎահագնն եղել է հայոց ամենասիրված ևընդհանրական աստվածըֈ Որոշ աղբյուրներումու առասպելազրույցներում նաև վկայվում էորպես արեգակնային աստված: Ըստ ԱնանիաՇիրակացու, ավանդաբար Վահագնի անունըկապվող Հարդագողի ճանապարհը կամ Ծիրկաթինը հայերնանվանել են նաև «Արեգականհին ճանապարհ»։ Ըստ առասպելաբանության, կենսատու լույս անձնավորող Վահագնը, որպես քաջ որսորդ, մարտնչում է խավարը, չար ու վնասակար ուժերը մարմնավորող վիշապների դեմֈ Այդ պատճառով էլ նրան տրվել է Վիշապաքաղ մականունըֈ Հայոց բարձր լեռները դիտվել են իբրև Վահագնի երկրային սրբազան կայաններ:
    • Վահագնի պաշտամունքը կատարվել է ծիսական մեծ հանդիսություններով: Հայոց տոմարում նրա անունով է կոչվել ամսվա 27-րդ օրը: Վահագնը նույնացվել է պատերազմը խորհրդանշող Հրատ (Մարս) մոլորակին, որին հին հայերն «Ատրահեր» («Հուրհեր») մականունն են տվել:Վահագնի գլխավորպաշտամունքատեղին և սրբավայրըՏարոն գավառի Աշտիշատ ավանում էր՝Քարքե լեռան լանջին: Մեհյանում դրվելեն Վահագնի մեծ, կից սրահներում՝Աստղիկ դիցուհու և Անահիտ դիցամորկիսանդրիները: Աստղիկը համարվել էՎահագնի հարսնացուն :
    • ՄԻՀՐ Երկնային լույսի և արեգակի աստվածն էր լուսաճաճանչ Միհրը՝ Արամազդի որդին, Անահիտի և Նանեի եղբայրըֈ Նրա գլխավոր տաճարը գտնվում էր Դերջան գավառի Բագահառիճ գյուղումֈ Միհրին էր նվիրված նաև Գառնիի հեթանոսական տաճարըֈՄիհրի պաշտամունքը լայն տարածումուներ հին Հայաստանումֈ Հինհայկական օրացույցի յուրաքանչյուրամսի 8-րդ օրը կոչվում էր նրաանունով՝ Միհր, իսկ յոթերորդ ամիսը,որ համապատասխանում է այժմյանփետրվար ամսին, դարձյալ կոչվում էրնրա անունով՝ Մեհեկանֈ Միհրիանունից են ծագում նաև հին հայոցհեթանոսական սրբավայրերիընդհանուր կոչումը՝ մեհյանֈ
    • Հին արիական տոնացույցով Միհր աստծո տոնը նշվում է Արևագալի օրը: ԱՐԵՎԱԳԱԼԸ: Այդ պահը կոչվում է Արևագալ և տիեզերական օրացույցով ավետվում է Ձմեռնամուտը կամ Նոր տարին:Նրա գլխավոր մեհյանը գտնվում էրԱրևմտյան Հայաստանում, Դերջանգավառի Բագայառիճ գյուղում:Հնում ՙՄիհրը՚ նույնանունէր ՙուխտ՚, ՙդաշինք՚ բառերին և այդբովանդակությամբ էլ միավորում էրարիական ժողովուրդներին՝տարածվելով Հայաստանից Իրան,Հնդկաստան, իսկ Հռոմեականկայսրության միջոցով՝ նաև Եվրոպա: