Kimberly knikt en staat op. ‘Ik heb iets gevonden watLevi liever geheim had willen houden.’ zegt ze. ‘Ikvermoed namelijk d...
Kimberly zucht. ‘De magiër had wel deonsterfelijkheid in zijn bloed en een klein deel hiervanheeft hij doorgegeven aan zij...
Isa lacht ook terwijl ze terugdenkt aan die dag en kijkthem aan. ‘Ik geloof dat ik ook verliefd ben op jou.’ zegtze strale...
‘Dit wilde ik je nog laten zien.’ zegt Maria terwijl zeeen flyer aan Jasper geeft. ‘Het is een nieuwe club diedeze week in...
‘Echt waar Lucas, dat met Isa heeft goed uitgepakt,maar dat kan ook gewoon geluk zijn. Als ik jou nusuccesvol aan een vrie...
Haar mondhoeken krullen om als ze zijn stem weerhoort. ‘Hallo Leo, je spreekt Tara De Bateau.’ zegt ze.‘Ja, dat is zeker l...
‘En wees maar niet bang, je wordt er rijkelijk voorbeloont.’ zegt ze snel en ze wacht kort op hetantwoord. Tevreden met he...
‘Ik weet dat ik bij jou bij de goede persoon ben. Jijgeeft net zo veel om Tara als ik doe. Sinds ze terug isvan de univers...
‘Goed.’ zegt Lucas. ‘Stel dat ik, hypothetisch gezien,verliefd zou zijn op een meisje, maar dat meisje heeftdat niet door ...
Manon begint te grijnzen. ‘Dus het is waar?’ vraagt ze,maar als ze de doordringende blik van Lucas ziet is zeeven stil en ...
Isa staat op van het bed. ‘Dat kan me niets schelen. Ikwil dat je vertelt dat je vanavond weg gaat en als je datniet doet,...
Voor Isa nog een opmerking kan maken, wordt Jasperal gered door Nadine. ‘Ik heb ook iets te vertellen.’ zegtze. ‘Ik heb oo...
Levi kijkt even zwijgend naar de grond. ‘Het is gewoonte gevaarlijk, Jasper.’ zegt hij dan. ‘Je weet niet wat jezo laat no...
Jasper slaat geërgerd zijn armen over elkaar en kijktzijn vader boos aan. ‘En dat moet ik geloven?’ vraagthij. ‘Als je nie...
Levi knikt nogmaals goedkeurend. ‘Ik ben blij dat jedat zegt, maar mijn waarschuwing blijft gelden. Ik wilniet dat je Isa ...
Samantha komt zachtjes achter hem staan. ‘Laat hemmaar lekker slapen.’ zegt ze. ‘Ooit zal hij hetbegrijpen.’ fluistert ze ...
Zodra hij de voordeur zachtjes gesloten heeft beginthij sneller, maar toch nog steeds op zijn tenen, telopen. Hij wil zo s...
‘Wat is dat daar?’ vraagt ze en Jasper draait verbaasdom. Razendsnel vliegen de vingers van Tara naar hethoofd van Jasper ...
‘Er is nog wel iets waar ik aan kan wennen.’ fluistertMaria in zijn oor en Jasper kijkt verbaasd op. Mariagrijnst en haar ...
Stijn drukt geërgerd zijn wekker uit en draait zich nogeens om in zijn bed. ‘Nog heel even.’ mompelt hij,maar hij heeft we...
‘Kom op, broertje! Wakker worden!’ roept ze terwijl zeStijn heen en weer schudt. Nog steeds wat slaperiggaat Stijn op de r...
Nadine negeert de stemming van haar broertje, wantzelf is ze veel te vrolijk om het op te merken. ‘Je moetopstaan! Vandaag...
Stijn lacht. ‘Dat weet ik toch.’ zegt hij. ‘Maar daar hoefje me toch niet zo vroeg voor wakker te maken? Ikmag toch wel ui...
Het kwaad is nu al geschied en Stijn kan niets andersdoen dan zich aankleden en zijn zus mee naar benedenvolgen. Samen ren...
Nadine stuitert enthousiast heen en weer.‘Pannenkoeken? Nee hoor, daar hebben we geenproblemen mee.’ zegt ze en Stijn voeg...
Voordat Levi daarop in kan gaan, komen Isa enManon de keuken in en ze feliciteren hun jongstebroertje en zusje. ‘We mogen ...
Als Levi alle pannenkoeken heeft gebakken, neemtiedereen plaats aan tafel en dan hoeven ze alleen nogmaar te wachten op Ja...
Eindelijk kunnen Nadine en Stijn aanvallen op hunpannenkoeken en dat doen ze dan ook graag. Leviwerpt kort een blik op zij...
‘Als ik deze pannenkoeken op heb en als ik uit schoolterug kom, ga ik heel veel taart eten.’ zegt Nadine enze neemt snel n...
Stijn die net zo enthousiast is als zijn zusje, maar datminder uitbundig laat merken, geniet ook van zijnpannenkoeken. ‘Ko...
Isa schudt haar hoofd. ‘Zijn broertje en zusje groeienvandaag ook op dus hij komt later misschien nog.’ legtze uit. Nu pas...
Nadine en Stijn knikken allebei heel enthousiastterwijl ze verder eten. Ook Levi voelt een kleine lachop zijn gezicht als ...
Jasper haalt onverschillig zijn schouders op. ‘Nietzoveel eigenlijk. Ik heb mijn wiskundehuiswerk nogeens doorgekeken en t...
Voor Levi nog iets kan zeggen, horen ze een wel heelbekende toeter. Nadine springt meteen op van haarstoel. ‘Tot vanmiddag...
Als alle kinderen het huis uit gelopen of gestormd zijn,blijven Levi en Samantha samen achter met 7 zo goedals lege bordje...
‘Ze worden zo snel groot, vind je niet?’ zegt Samanthaom de stilte te verbreken. ‘Het lijkt wel gisteren dat zegeboren wer...
Levi knikt. ‘Dat worden ze zeker.’ zegt hij. ‘Hoe vond jetrouwens dat Jasper vanochtend reageerde? Het leekwel alsof hij a...
Samantha haalt haar schouders op. ‘Dat zal wel bij deleeftijd horen. Het zijn tieners en zo waren wij vroegerwaarschijnlij...
Levi knikt langzaam terwijl hij over de woorden nadenkt. ‘Dat zal het wel zijn.’ zegt hij. ‘Toch hoop ik datwe het ze snel...
Samantha knikt en ze krijgt meteen een zorgelijke blikin haar ogen. ‘Wil je het ze meteen vertellen of wil jeliever nog ev...
Levi schudt zijn hoofd. ‘Ik zou het ze heel graag willenvertellen, maar ik weet uit eigen ervaring hoe het voeltom dit te ...
‘Maar wanneer wil je het ze dan vertellen? We kunnenhet moeilijk uit blijven stellen totdat ze allemaal opzichzelf wonen. ...
Levi knikt en denkt even na. ‘Laten we nog een halfjaartje wachten. Dan zijn Nadine en Stijn ook weer watouder en dan is I...
Samantha overdenkt kort het voorstel en knikt dan. ‘Ikdenk dat ik daar wel mee kan leven. Hoeveel kan er nuin een half jaa...
Levi staat ook op en wil de borden op gaan ruimen alsSamantha iets opmerkt. ‘Weet je, ik had je graag alstiener meegemaakt...
Aan het begin van de middag zet de schoolbus Isa,Manon en Jasper weer voor het huis af. ‘Waar isLaurens vandaag?’ vraagt J...
Isa rolt met haar ogen. ‘Waar was jij met je gedachtenbij het ontbijt vanochtend? Ik heb toen toch aluitgelegd dat Kris en...
Jasper haalt zijn schouders op en moet even nadenkenvoor hij een antwoord weet te verzinnen. ‘Ik was aanhet bedenken hoe i...
‘O ja, dat is waar ook. Vond ze het heel erg?’ vraagtIsa. Jasper haalt nogmaals zijn schouders op en kijkthaar niet aan. ‘...
Manon haalt nu ook haar schouders op. ‘Hij had geentijd geloof ik.’ zegt ze vaag. Het verschilt niet heel ergvan de waarhe...
Jasper knikt. ‘Nu we hier toch zijn met z’n drieën - enik toch geen zin heb om al aan mijn huiswerk tebeginnen - kunnen we...
Isa en Manon zijn ook meteen enthousiast. ‘Ik geloofdat we nog ergens ballonnen hebben liggen.’ zegtManon en ze wil al naa...
Even voor drie uur staan Isa, Manon en Jasper in dekeuken. ‘Zo, alles is versierd.’ zegt Manon tevreden.‘Nu hoeven we alle...
Jasper grijnst. ‘Ik kan niet wachten om hun gezichtente zien. Ik weet zeker dat ze dit echt heel erg leukvinden.’ zegt hij...
Jasper en Isa hebben allebei gelijk. Terwijl ze in dekeuken horen hoe de deur zachtjes open gaat, lopenNadine en Stijn de ...
Zodra Nadine en Stijn de versieringen gezien hebben,komen Isa, Manon en Jasper tevoorschijn uit dekeuken. ‘Verrassing!’ ro...
‘Hebben jullie dit gedaan?’ vraagt Stijn terwijl zijnbroer en zussen naar hen toe komen lopen. Isa knikten omhelst haar jo...
Als Nadine en Stijn de kamer uitgebreid bewonderthebben en meerdere malen gefeliciteerd zijn, pakkenze allemaal hun huiswe...
Isa hoeft er niet lang over na te denken. ‘13.’ zegt zezonder op te kijken van haar schrift. ‘13 is namelijk dewortel van ...
Nadine schrijft dankbaar het antwoord op en kijkt kortnaar de volgende vraag, maar omdat ze die ook nietweet richt ze zich...
Isa grijnst en knikt. Stijn, die voor haar op de grondzit, mengt zich nu ook in het gesprek. ‘Ik hoop dat wijook zo goed k...
Jasper grinnikt. ‘Ik denk niet dat er zoiets is als ‘fout’kiezen. Je kiest de wens die je het meest aanspreekt endan komt ...
Manon is het daar helemaal mee eens. ‘Dat was bij mijook zo. Ik had uiteindelijk ook heel weinig moeite metkiezen.’ zegt z...
Nadine en Stijn kijken elkaar kort aan zonder iets tezeggen en richten zich dan weer op hun huiswerk. ‘Iser iets?’ vraagt ...
Isa grijnst. ‘Dat is helemaal waar. Wij kunnen wel totvanavond wachten om het te horen.’ zegt ze. ‘Als julliehet nog niet ...
Manon kijkt haar zus verontwaardigd aan. ‘Nou zeg,wat bedoel je daar nu weer mee? Je denkt weer veel teslecht over me.’ ze...
Jasper die de blik van Manon niet heeft gezien,bemoeit zich er ook mee. ‘Kom op, Manon, we wetenallemaal dat jij hier de g...
Isa en Manon kijken elkaar kort aan en beginnen dante lachen. Jasper draait zich verbaasd om en zucht.‘Meidenpraat.’ zegt ...
De kinderen werken allemaal goed door aan hunhuiswerk, op aanmoediging van Isa en als Levi enSamantha thuis komen, zijn ze...
Samantha grijnst. ‘Ook leuk om jullie weer te zien.’zegt ze en Levi grijnst ook. ‘Ik geloof dat iemand hierheel ongeduldig...
Nadine springt verontwaardigd van de bank en rentnaar de koelkast. ‘Nietes!’ roept ze en lachend halenLevi en Samantha de ...
Nadine is de eerste die zich klaarmaakt om de kaarsjesuit te blazen. ‘Ik weet toch wel welke wens ik wilkiezen.’ legt ze u...
Het gebruikelijke opgroeiritueel vindt plaats enbinnen een paar seconden staan er 2 tieners in dekamer. ‘Wauw, we zijn vee...
Samantha knikt. ‘Maar laat me je eerst een knuffelenen feliciteren. Jullie worden ook veel te snel groot.’zegt ze. Levi fe...
Nadine en Stijn verdwijnen samen naar boven om hunhaar te fatsoeneren en om andere kleding uit tezoeken. ‘Dat ziet er veel...
Nadine knikt dankbaar en gaat op het krukje bij zijnbureau zitten. ‘Dank je.’ zegt ze. ‘Jou haar zit nu ookveel beter en d...
Stijn grinnikt ook. ‘Ik voel me hier veel beter in.’ is hijhet met haar eens. ‘Nu is het uitblazen van de kaarsjesvoorbij,...
Nadine lacht even geheimzinnig. ‘Dat zou je wel willenweten, hé?’ zegt ze plagend. ‘Het is genot geworden. Ikwil zoveel mo...
Stijn begint ook te grijnzen. ‘Ik heb voor defamiliewens gekozen, net als pap.’ zegt hij. ‘Het lijktme heerlijk om later z...
Nadine lacht tevreden. ‘Goed dat ik dat nu weet.’ zegtze. ‘Ik denk dat ik maar meteen begin met het levennaar mijn wens.’ ...
Lachend trekt Nadine haar broer mee naar beneden,waar Levi en Samantha de bordjes met taart al klaarhebben staan. Allebei ...
‘Wat toevallig dat we allemaal een andere wenshebben gekozen.’ merkt Manon op, maar Jasperbesteed weinig aandacht aan haar...
Levi schudt zijn hoofd. ‘Dat is geen probleem, wehouden toch wel taart over. Ik geloof dat Lars en Lexook nog langs kwamen...
Zodra alle gebaksbordjes leeg zijn, ploffen de kinderenop de bank om tv te kijken. Als de bel gaat, is Jasperde eerste die...
Het enthousiasme van Jasper verdwijnt als hij de deuropent en Laurens ziet staan. ‘Jij verwachtte zekeriemand anders.’ zeg...
‘Je was weer veel te snel, broertje.’ zegt Isa als ze naarbuitenkomt en Jasper lachend op zijn schouder tikt.‘Zullen wij n...
Terwijl Isa en Laurens naar binnen gaan en de trapoplopen om naar de kamer van Isa te gaan, blijftJasper buiten wachten. H...
Zijn hart maakt dan ook een sprongetje als hij Mariade hoek om ziet komen en naar hun huis zietslenteren. Hij haalt diep a...
Met twee treden tegelijk springt hij van de veranda af.Dolgelukkig slaat hij zijn armen om haar heen. ‘Halloschoonheid.’ z...
Jasper wil een kus op haar lippen drukken, maarMaria houdt hem af. ‘Ik ben ook blij om jou te zien. Ikgeloof dat we moeten...
Jasper merkt het niet en knikt. ‘Laten we naar mijnkamer gaan, dan kunnen we even alleen zijn en rustigpraten.’ zegt hij o...
Even later staat er opnieuw bezoek voor de deur. Lexstrijkt zenuwachtig door zijn lichtbruine haar en staartaarzelend naar...
Het duur niet lang voordat de deur open gaat enNadine en Stijn hen begroeten. ‘Jullie ook noggefeliciteerd met jullie verj...
‘Jullie zien er goed uit als tieners.’ voegt Nadine daaraan toe, terwijl ze Lex een kus op zijn wang drukt. ‘Eh,dank je.’ ...
Nadine glimlacht kort. ‘Laten we naar binnen gaan,dan kan ik laten zien hoe Isa, Manon en Jasper dekamer versiert hebben.’...
‘Hoi jongens, nog gefeliciteerd.’ zegt Manon met eengrijns. Ze aarzelt kort. ‘Hoe is het met Lucas? Is hijthuis vanavond?’...
Lex kijkt snel met een vragende blik naar Lars. ‘Lucasheeft het druk geloof ik.’ zegt Lars snel. ‘Misschienmoet je hem zel...
Manon knikt teleurgesteld en als Nadine, Stijn, Larsen Lex naar boven gaan, gaat ze zelf ook naar haarkamer. Met een zucht...
Na een paar seconde neemt Lucas op. ‘Hoi Lucas, metmij.’ zegt Manon opgewekt. Ze hoort meteen dat zijnstem anders, terugho...
Manon voelt meteen een steek in haar maag en mettrillende stem vraagt ze: ‘Sophie?’ Lucas is heel evenstil. ‘Ja, Sophie is...
‘O, oké.’ zegt ze kort. ‘En morgen? Wil je morgen ietsafspreken?’ vraagt ze daarom maar. Er volgt opnieuween stilte. ‘Sorr...
Terwijl Manon teleurgesteld ophangt, kruipt Isa nogwat dichter tegen Laurens aan. ‘Vonden Kris en Romyhet niet vervelend d...
Laurens grijnst even, terwijl hij naar hunineengeslagen handen kijkt. ‘Daar hoef je je toch nietdruk om te maken. Ze vonde...
Isa grijnst ook en kijkt ook naar hun handen. ‘Datkomt mooi uit, want ik ben ook graag bij jou. Ik weetniet hoe vaak ik Ma...
‘Anders had ik dit nu nooit gehad.’ Laurens grijnst entrekt haar hand naar zich toe. ‘Ik heb ook geenmoment spijt gehad va...
Isa grijnst. ‘Ach ja, het was nu eenmaal mijn plicht omzo’n snotneus als jij van de straat te houden.’ zegt zeplagend. ‘Jo...
‘Bedoel je mijn kieteldood?’ vraagt hij lachend, terwijlhij haar begint te kietelen. Isa trekt zich lachend vanhem terug, ...
‘Nu dan?’ vraagt Laurens even later en Isa kniktlachend. ‘Genade, alsjeblieft.’ zegt ze en Laurens trekthij handen grijnze...
Hun ogen houden elkaar minutenlang gevangen,terwijl Isa nog nahijgt van haar kieteldood.Voorzichtig drukt Laurens een kus ...
Isa bijt op haar lip, terwijl ze gevangen blijft in zijngreep. Ze slikt even en Laurens trekt vragend zijnwenkbrauw op. ‘A...
‘Je hoeft geen sorry te zeggen.’ zegt Laurens, terwijl hijrechtop gaat zitten. Isa volgt zijn voorbeeld enontwijkt zijn bl...
Isa grijnst kort. ‘Dat weet ik wel.’ zegt ze kort en staartnaar haar voeten. ‘Ik dacht alleen dat je misschienliever ieman...
Laurens grijnst en trekt haar naar zich toe. ‘Kom eenshier gekkerd.’ zegt hij terwijl hij haar tegen zich aantrekt. ‘Jij b...
Isa grijnst ook nu en draait van hem weg. Ze legt haarhoofd voorzichtig op haar kussen en nestelt zich in zijnarmen. ‘Ik z...
Isa sluit genietend haar ogen en kruipt tegen Laurensaan. Jasper staat intussen ook in zijn kamer. ‘Kommaar binnen en ga m...
Maria knikt dankbaar en gaat op zijn bed zitten. Eenbeetje zenuwachtig schuift ze heen en weer en kijktzijn kamer rond. ‘L...
Jasper knikt kort. ‘Dank je, maar je hebt mijn kamertoch al wel vaker gezien?’ zegt hij en hij neemt haaronderzoekend op. ...
‘Eh ja…’ begint Maria. ‘Ik wilde het eigenlijk hebbenover wat er laatst in de club gebeurde en deverwachtingen die jij daa...
Jasper knikt langzaam en hij kan er niets aan doen datde knoop in zijn maag steeds groter lijkt te worden.‘Ga verder. Wat ...
Maria slikt en knikt. ‘Ik denk dat jou verwachtingeniets anders zijn dan die van mij.’ zegt ze. ‘Ik vond hetheel erg gezel...
Het blijft even stil. ‘Maar?’ vraagt Jasper als hij merktdat Maria nog niet uitgesproken is. ‘Maar ik denk datwe het bij d...
Jasper voelt de woede in hem opborrelen. ‘Nee, datvind ik niet.’ zegt hij fel. ‘Ik dacht echt dat er iets wastussen ons en...
‘Alsjeblieft Jasper. We hoeven hier toch niet zo’nprobleem van te maken. Je weet best dat ik dat nooitzou doen.’ probeert ...
Kwaad schudt Jasper zijn hoofd. ‘Waag het niet omdat te zeggen. Ik heb geen zin om als eenschroothondje achter je aan te l...
Geschrokken slaat Maria haar handen voor haarmond. ‘Kom op, Jasper. Laten we even rustig praten.’piept ze. ‘Je weet toch n...
Jasper schudt zijn hoofd. ‘Het hoeft voor mij niet meerMaria. Het is alles of niets en als jij er zo over denkt,dan is het...
Kwaad slaat hij zijn armen over elkaar. ‘Jasper…’probeert Maria nog, maar hij schudt zijn hoofd. ‘Nee.’zegt hij boos. ‘Je ...
Terwijl Jasper Maria kwaad de deur wijst, hebben Levien Samantha geen idee wat er aan de hand is. Met delaatste restjes va...
‘Zo zo, jij durft.’ zegt Levi terwijl hij de laatste bordjesuit het sop haalt. ‘Wat zou je man daarvan zeggen?’Samantha ha...
‘Doet u dat zo?’ vraagt Levi, terwijl hij zijn handenafdroogt en voor haar komt staan. Samantha haalthaar schouders op. ‘M...
Levi knikt goedkeurend. ‘Dat komt goed uit. Mijnvrouw en ik hebben ook een heel open relatie. Mag iku vragen om mij te ver...
Samantha trekt een vertwijfelde blik. ‘Ik weet het niet.Bent u wel te vertrouwen?’ Levi zucht en rolt met zijnogen. ‘Kom h...
Samantha volgt Levi lachend en laat zich tevredennaast hem in het gras vallen. ‘Het is een prachtigeavond.’ mompelt ze ter...
‘Nou, dat is misschien een beetje overdreven.’ merktLevi droog op. ‘Als Nadine en Stijn elke avondopgroeien begin ik me ec...
Samantha kijkt hem vragend aan. ‘Moet ik bangworden voor een opkomende midlife crisis?’ vraagt zeen ze port hem plagend in...
Samantha knikt. ‘Je hebt gelijk, nu Nadine en Stijn ookopgegroeid zijn, voelt het echt alsof we oud zijn. Wekunnen onze le...
Samantha springt geschrokken op. ‘Niet waar!’ roeptze, maar als ze zijn lachende gezicht ziet weet ze dathet een grapje wa...
Levi grijnst. ‘Je weet wat ze zeggen: Een vos verliestwel zijn haren, maar niet zijn streken.’ Samanthaknikt. ‘Maar wie ze...
Levi trekt haar in zijn armen en laat zich op zijn rugvallen. ‘De zelfde persoon die zegt dat ik val op oude,verrimpelde, ...
‘Daar kan ik wel mee leven.’ zegt Samantha tevredenen ze kruipt nog wat dichter tegen Levi aan. ‘Wehebben vijf fantastisch...
Samantha laat haar hoofd net rustig op zijn schouderrusten als Levi omhoog schiet. ‘Kijk, een vallende ster.’zegt hij opge...
‘Wat heb je gewenst?’ vraagt Levi als Samantha haarogen weer opent en hem met een stralende lachaankijkt. ‘Dat mag je niet...
‘Mijn wens is anders weinig geheim.’ zegt Levi enSamantha kijkt hem vragend aan. ‘Mijn grootste wensis dat we voor altijd ...
Nadine en Stijn hebben intussen Lars en Lexmeegenomen naar de kamer van Nadine waar ze zichrond het bed verzameld hebben. ...
Lars is het daar niet mee eens. ‘Het is iets te rood naarmijn smaak.’ zegt hij, maar hij gaat er verder niet opin. ‘Vertel...
Hij kijkt vragend naar Lex. ‘Wat heb jij gekozen?’vraagt hij vriendelijk. Lex kijkt even naar het dekbeden kijkt dan weer ...
Hij draait zich om naar Nadine. ‘Dat wil natuurlijk nietzeggen dat ik nooit een gezin wil of een leukevriendin.’ zegt hij ...
‘Ik heb dat ook.’ zegt ze behulpzaam. ‘Ik hoef echt niet24 uur per dag bij anderen in de buurt te zijn, maar alshet bijdra...
Lex lacht haar dankbaar toe . Het valt Nadine op hoehij ongeduldig met zijn vingers op zijn been trommelten steeds een paa...
Nadine knikt en glimlacht hem toe. Plotseling voelt zeiets kouds tegen haar hand. ‘O, sorry.’ zegt Lex als zijnvoet haar h...
‘Ik lust wel een glaasje cola.’ zegt Lars en Stijn voegtdaar nog aan toe: ‘En misschien iets lekker om teeten.’ stelt hij ...
Eenmaal in de keuken opent Nadine de koelkast opzoek naar iets lekkers en iets te drinken. ‘Je… eh… jeziet er heel goed ui...
‘Nou, bedankt.’ zegt Nadine met een grijns, terwijl zede koelkast dichtduwt. ‘Ik zal dat maar opvatten alseen compliment. ...
Lex voelt meteen dat zijn wangen rood worden, maarhij probeert het van zich af te zetten. ‘Ik zal hetproberen.’ zegt hij. ...
‘Vast wel.’ zegt Nadine. ‘Nu we allemaal tieners zijn wildat toch niet zeggen dat we niet meer dezelfdepersonen zijn. En z...
Lex kijkt even beschaamd naar de grond. ‘Dus dat hebje gezien?’ vraagt hij en Nadine knikt met een grijns.‘Daar kon ik nie...
Nadine lacht. ‘Ik vind jou ook heel leuk Lex. Je benteen goede vriend…’ zegt ze voorzichtig, maar Lexonderbreekt haar. ‘Ec...
‘Weet je nog wat we vroeger altijd zeiden? Jij was mijnvriendinnetje en ik was jouw vriendje. Toen ik je netweer zag, wist...
Nadine opent aarzelend haar mond om er iets tegeninte brengen, maar dat wordt door Lex totaal verkeerdopgevat. Voor ze het...
‘Wauw…’ Zegt Lex alleen maar als hij zich van haarlosmaakt. ‘Dat was gewoonweg super. Ik wist niet dateen kus zoveel met j...
Nadine aarzelt om iets te zeggen. Ze kan niet ontkennendat ze genoot van de kus, maar ze weet niet wat ze verdervoor Lex v...
De rest van de avond probeert Nadine niet naar Lex tekijken en haar gedachten op een rijtje te krijgen.Jasper heeft al de ...
Jasper kijkt even hoe Laurens de trap af loopt enschiet dan de kamer van Isa in. ‘Hoe lang stond je daaral?’ vraagt Isa wa...
Isa lacht tevreden. ‘Mooi zo. Dat krijg je ervan als jeons staat af te luisteren.’ zegt ze. ‘Maar vertel eens,broertje, wa...
Jasper kijkt haar quasi-verbaasd aan. ‘Er is helemaalniets aan de hand. Hoe kom je daar bij?’ vraagt hij. ‘Erhoeft toch ni...
Isa krijgt een klein lachje op haar gezicht. ‘Ik ben jezus, Jasper. Ik weet dat soort dingen nu eenmaal.’ zegtze met een g...
Jasper zucht en knikt. ‘Oké dan, je hebt me door. Ikkom hier inderdaad omdat ik je iets wil vragen.’ zegthij. ‘Ik heb advi...
Isa kijkt hem even bedenkelijk aan. ‘Jaja.’ zegt ze enkrijgt dan een grijns op haar gezicht. ‘Kom maar op.Waar kan ik jou ...
Jasper knikt opgelucht. ‘Maar je vertelt het niet door,toch?’ vraagt hij. Als Isa lachend knikt begint hij tevertellen: ‘O...
‘Ze hebben een keer gezoend en hij was er heelgelukkig mee en hij dacht dat zij er hetzelfde overdacht, maar dat blijkt ni...
Isa knikt meelevend. ‘Tja, dat is natuurlijk niet zonetjes van die vriend van je.’ zegt ze met een grijnsje.‘Ik denk dat h...
‘Oké.’ zegt Jasper en hij knikt dankbaar. ‘Bedankt voorhet advies. Ik zal het doorgeven.’ Hij aarzelt even. ‘Wilje het hie...
Isa lacht en knikt dan. Jasper knikt tevreden en draaitzich om om weg te lopen, maar Isa kan het niet latenom nog iets te ...
Jasper draait zich geschrokken om. ‘Hoe wist je…? Achlaat ook maar, ik kan het wel raden. Het is omdat jemijn zus bent.’ z...
Aarzelend blijft Gabriël voor het appartementencomplexstaan. Hij heeft geen goede herinneringen aan de laatstekeer dat hij...
Zuchtend laat hij zich op de trap bij de voordeurzakken. Hij kon de woorden van Tara lange tijd nietloslaten, maar ook de ...
Natuurlijk wil hij Tara graag zien. De laatste keer dathij haar zag was al lang geleden, maar hij kan nietontkennen dat Ta...
Maar aan de andere kant voelt hij ook nog elke keer desteek in zijn hart als hij aan haar denkt en de manierwaarop ze hem ...
Hij zucht nogmaals diep en staat dan op. Het is beterzo, dat weet hij zeker. Tara is duidelijk geweest delaatste keer en A...
Gabriël loopt net weg bij het grote appartementencomplexals hij achter zich een deur open hoort gaan. Zonder er echtbij na...
Als Tara in tegengestelde richting wegloopt, komt hijtevoorschijn. Ze is nog steeds even prachtig als jarengeleden, toen h...
Gabriël beseft dat hij niet meer terug kan en loopt snelnaar haar toe. ‘Tara.’ zegt hij nogmaals als hij voorhaar staat. ‘...
Gabriël aarzelt even voordat hij haar vraagbeantwoordt, maar als Tara aandringt zegt hij toch:‘Ik, eh, ik wilde je zien.’ ...
Tara lijkt niet helemaal overtuigd van zijn antwoorden haar ogen nemen hem onderzoekend op. ‘Ik hebtoch gezegd dat het bet...
Tara draait zich snel om en Gabriël blijft overdonderdachter. Nu ze weer voor hem staat, nu ze weer tegenhem praat, nu voe...
Tara draait zich razendsnel om en komt op hemafstormen. ‘Hij is bij je geweest?’ sist ze en Gabriëlknikt. ‘Hoe durft hij?’...
Gabriël deinst voorzichtig achteruit als hij haaruitbarsting ziet. ‘Rustig aan, Tara.’ zegt hij sussend.‘Het is wel je vad...
Achter haar donkere brillenglazen rolt Tara geïrriteerdmet haar ogen. ‘Natuurlijk, gaan jullie maar gezelligsamen de bezor...
‘Kom op, Tara. Wees eens wat redelijker.’ valt Gabriëlhaar in de reden. ‘Je geeft ons ook geen kans om je tesnappen. Je va...
Tara lijkt iets rustiger te worden. ‘Jullie zouden hettoch niet begrijpen.’ zegt ze nogmaals. ‘Niemandbegrijpt het. Nieman...
‘Zolang wat, Tara? Waar heb je het allemaal over?’vraagt Gabriël aandringend zodra Tara stilvalt. ‘Overwie gaat dit en waa...
Tara schudt haar hoofd en doet een stap naar voren.‘Je zult het nooit begrijpen, nu nog niet.’ zegt ze zachten ze zet nogm...
Gabriël kijkt haar onzeker aan. ‘Het duurt niet langmeer.’ fluistert ze. ‘Ik ben bijna klaar, nog even en danis dit allema...
Afwezig staart Kimberly naar het zachte witte vloerkleed onder haarvoeten, het kleed dat Samantha jaren geleden heeft uitg...
Kimberly is zo in haar gedachten verdiept dat ze nietmerkt dat Tara gehaast de voordeur opent met desleutel die Kimberly h...
Kimberly zucht en schraap dan haar keel. ‘Ik ben hier.’roept ze vanaf haar plek op de bank en doet geenmoeite om op te sta...
Kimberly zucht en staat op. ‘Oké, kom maar mee dan.’zegt ze en loopt naar haar geheime kamertje. Tarakijkt met een vies ge...
Kimberly kijkt haar geërgerd aan. ‘Wat wil je nou?Denk je soms dat ik de hele dag de tijd heb om daarmee bezig te zijn. Ik...
Achter haar donkere glazen rolt Tara met haar ogen.‘Laten we hier over ophouden en laten we gewoonbespreken wat de reden v...
Kimberly werpt een korte blik op de vloer en kniktdan. ‘Het is wat we al dachten. Het haar van dejongen, Jasper, bevat dui...
‘En nu?’ vraagt Tara vervolgens. ‘Wat wil je met hemdoen? Zijn onsterfelijkheid afpakken of wegtoveren ofhoe jullie dat oo...
Ze schudt snel haar hoofd. ‘Zoiets is niet mogelijk. Leviheeft duidelijk geen idee hoe de magiër die onsterfelijkheidheeft...
Tara kijkt haar met grote ogen aan. ‘Wat? Alweer eendood spoor? Heb je me daarom hierheen latenkomen? Voor helemaal niets....
Kimberly knikt. ‘Dat is ook zo. Er is niet veel over tevinden, maar Levi is wel zeker een gezocht persoon.’legt ze uit ter...
Tara haalt zichtbaar opgelucht adem. ‘Dan is het dusheel simpel.’ zegt ze. ‘We hoeven alleen maar zo’npersoon op te sporen...
‘’Wat zeg je?’ vraagt Tara en Kimberly draait zich om.‘Nee.’ zegt ze nogmaals en dit keer is haar stemduidelijk te horen. ...
‘Ik vraag me gewoon af of het nog wel zin heeft omconstant Levi op te jagen. Wat hebben wij in ons levenbereikt? Helemaal ...
Tara kijkt haar nog steeds woedend aan. ‘Wat wil jedan doen? Gewoon verder gaan met je leven? Weet jedan niet meer waarom ...
Kimberly kijkt haar bedenkelijk aan en Tara kijktzelfverzekerd naar haar. Kimberly zucht en knikt dan.‘Nog één keer dan, m...
Tara snuift en knikt dan. ‘Nog één keer. Ik weet zekerdat dit gaat werken.’ zegt ze en voegt er dan aan toe:‘Je hoeft niet...
Rrl hoofdstuk 9.b
Rrl hoofdstuk 9.b
Rrl hoofdstuk 9.b
Rrl hoofdstuk 9.b
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Rrl hoofdstuk 9.b

1,167 views
1,120 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,167
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Rrl hoofdstuk 9.b

  1. 1. Kimberly knikt en staat op. ‘Ik heb iets gevonden watLevi liever geheim had willen houden.’ zegt ze. ‘Ikvermoed namelijk dat Levi afstamt van een oudemagiër.’ zegt ze. ‘En deze magiër was niet zomaariemand.’
  2. 2. Kimberly zucht. ‘De magiër had wel deonsterfelijkheid in zijn bloed en een klein deel hiervanheeft hij doorgegeven aan zijn kinderen die het weerdoorgeven aan zijn kinderen. Het zit in hun DNA. Datis waar we Levi mee kunnen pakken.’ zegt ze. ‘Wehebben zijn DNA of dat van zijn kinderen nodig. Daarga jij voor zorgen.’
  3. 3. Isa lacht ook terwijl ze terugdenkt aan die dag en kijkthem aan. ‘Ik geloof dat ik ook verliefd ben op jou.’ zegtze stralend en ze staat op van het bed zodat ze hemrecht aan kan kijken. ‘Ik weet het eigenlijk wel zeker.’voegt ze eraan toe.
  4. 4. ‘Dit wilde ik je nog laten zien.’ zegt Maria terwijl zeeen flyer aan Jasper geeft. ‘Het is een nieuwe club diedeze week in de stad geopend wordt. We moeten erecht naar toe.’ zegt ze.
  5. 5. ‘Echt waar Lucas, dat met Isa heeft goed uitgepakt,maar dat kan ook gewoon geluk zijn. Als ik jou nusuccesvol aan een vriendin help, dan weet iedereen dathet serieus is en voor ik het weet kan ik iedereen gaankoppelen.’ probeert Manon nogmaals.
  6. 6. Haar mondhoeken krullen om als ze zijn stem weerhoort. ‘Hallo Leo, je spreekt Tara De Bateau.’ zegt ze.‘Ja, dat is zeker lang geleden.’ ze grijnst kort terwijl zeterugdenkt aan hun laatste telefoongesprek. ‘Leo, ikheb je hulp weer nodig.’ valt ze maar meteen met dedeur in huis.
  7. 7. ‘En wees maar niet bang, je wordt er rijkelijk voorbeloont.’ zegt ze snel en ze wacht kort op hetantwoord. Tevreden met het antwoord begint ze tegrijnzen. ‘Ik wist wel dat ik op je kon rekenen, Leo,maar ik waarschuw je. Dit wordt geen makkelijkeopdracht.’ Ze wacht even. ‘Ik wil dat je op zoek gaatnaar iemand die niet bestaat.’
  8. 8. ‘Ik weet dat ik bij jou bij de goede persoon ben. Jijgeeft net zo veel om Tara als ik doe. Sinds ze terug isvan de universiteit is Tara zichzelf niet meer en naarmij luistert ze niet. Ik weet dat jij me kunt helpen.’zegt Armand als hij stil blijft en hij de emotie vanGabriël niet kan zien.
  9. 9. ‘Goed.’ zegt Lucas. ‘Stel dat ik, hypothetisch gezien,verliefd zou zijn op een meisje, maar dat meisje heeftdat niet door of ze is verliefd op iemand anders.’ zegthij. ‘Stel dat dat het geval is, wat zou jij mij danaanraden om te doen?’
  10. 10. Manon begint te grijnzen. ‘Dus het is waar?’ vraagt ze,maar als ze de doordringende blik van Lucas ziet is zeeven stil en denkt na. ‘Oké, dit is wat ik, hypothetischgezien, zou aanraden: maak haar jaloers, dat werktaltijd. Als ze denkt dat je een vriendin hebt, ziet zevanzelf in wat ze voor je voelt.’
  11. 11. Isa staat op van het bed. ‘Dat kan me niets schelen. Ikwil dat je vertelt dat je vanavond weg gaat en als je datniet doet, dan zal ik het doen.’ zegt ze vastbesloten. ‘Ikmeen het Jasper.’ Ze loopt de kamer uit en laat Jasperachter die binnensmonds vloekt.
  12. 12. Voor Isa nog een opmerking kan maken, wordt Jasperal gered door Nadine. ‘Ik heb ook iets te vertellen.’ zegtze. ‘Ik heb ook een vriendje, net als Isa. Lex en ik zijnook vriendje en vriendinnetje.’ Ze vertelt het vol trots.
  13. 13. Levi kijkt even zwijgend naar de grond. ‘Het is gewoonte gevaarlijk, Jasper.’ zegt hij dan. ‘Je weet niet wat jezo laat nog tegen komt. Ik wil niet dat je iets overkomtdus daarom heb ik liever dat je vanavond thuis bent.’
  14. 14. Jasper slaat geërgerd zijn armen over elkaar en kijktzijn vader boos aan. ‘En dat moet ik geloven?’ vraagthij. ‘Als je niets beters kunt bedenken, waarom laat jeme dan niet gewoon gaan? Je doet dit alleen maar ommij te pesten.’ moppert hij.
  15. 15. Levi knikt nogmaals goedkeurend. ‘Ik ben blij dat jedat zegt, maar mijn waarschuwing blijft gelden. Ik wilniet dat je Isa pijn doet, op wat voor manier dan ook.’Laurens knikt. ‘Natuurlijk, dat snap ik.’
  16. 16. Samantha komt zachtjes achter hem staan. ‘Laat hemmaar lekker slapen.’ zegt ze. ‘Ooit zal hij hetbegrijpen.’ fluistert ze terwijl ze hem zachtjes meetrektnaar de gang en de deur sluit.
  17. 17. Zodra hij de voordeur zachtjes gesloten heeft beginthij sneller, maar toch nog steeds op zijn tenen, telopen. Hij wil zo snel mogelijk weg en hij kijkt nietmeer om zich heen. Iets wat hij misschien wel hadmoeten doen.
  18. 18. ‘Wat is dat daar?’ vraagt ze en Jasper draait verbaasdom. Razendsnel vliegen de vingers van Tara naar hethoofd van Jasper en ze trekt aan een haar. Zecontroleert of de wortel eraan zit en stopt het in haarzak voordat Jasper weer om kan draaien.
  19. 19. ‘Er is nog wel iets waar ik aan kan wennen.’ fluistertMaria in zijn oor en Jasper kijkt verbaasd op. Mariagrijnst en haar mond beweegt langzaam naar de mondvan Jasper totdat hun lippen elkaar heel zacht envoorzichtig raken.
  20. 20. Stijn drukt geërgerd zijn wekker uit en draait zich nogeens om in zijn bed. ‘Nog heel even.’ mompelt hij,maar hij heeft weinig geluk, want de deur van zijnslaapkamer vliegt open en Nadien wandelt naarbinnen.
  21. 21. ‘Kom op, broertje! Wakker worden!’ roept ze terwijl zeStijn heen en weer schudt. Nog steeds wat slaperiggaat Stijn op de rand van zijn bed zitten. ‘Wat is er?’vraagt hij met een diepe zucht.
  22. 22. Nadine negeert de stemming van haar broertje, wantzelf is ze veel te vrolijk om het op te merken. ‘Je moetopstaan! Vandaag is het een grote dag. Dat weet jetoch wel? Vandaag worden we tieners.’ zegt ze blij.
  23. 23. Stijn lacht. ‘Dat weet ik toch.’ zegt hij. ‘Maar daar hoefje me toch niet zo vroeg voor wakker te maken? Ikmag toch wel uitslapen vandaag, het is immers mijnverjaardag.’ legt hij uit.
  24. 24. Het kwaad is nu al geschied en Stijn kan niets andersdoen dan zich aankleden en zijn zus mee naar benedenvolgen. Samen rennen ze naar beneden en ze vindenhun vader in de keuken. ‘Goedemorgen, feestvarkens.’zegt Levi. ‘Ik maak pannenkoeken voor het ontbijt. Ikdenk dat jullie dat niet erg vinden.’ zegt hij terwijl hijin de kom roert.
  25. 25. Nadine stuitert enthousiast heen en weer.‘Pannenkoeken? Nee hoor, daar hebben we geenproblemen mee.’ zegt ze en Stijn voegt daar nog aantoe. ‘We willen elke dag wel pannenkoeken eten!’
  26. 26. Voordat Levi daarop in kan gaan, komen Isa enManon de keuken in en ze feliciteren hun jongstebroertje en zusje. ‘We mogen pannenkoeken eten vanpapa!’
  27. 27. Als Levi alle pannenkoeken heeft gebakken, neemtiedereen plaats aan tafel en dan hoeven ze alleen nogmaar te wachten op Jasper. Uiteindelijk komt hij nogsteeds uitgeput, maar toch met een lach op zijn gezichtbeneden.
  28. 28. Eindelijk kunnen Nadine en Stijn aanvallen op hunpannenkoeken en dat doen ze dan ook graag. Leviwerpt kort een blik op zijn oudste zoon om zichzelfervan te verzekeren dat het allemaal weer goed is enwendt zich dan weer tot de tweeling die graag in debelangstelling staan.
  29. 29. ‘Als ik deze pannenkoeken op heb en als ik uit schoolterug kom, ga ik heel veel taart eten.’ zegt Nadine enze neemt snel nog een hap van haar ontbijt. ‘En danmag ik vanavond de kaarsjes uitblazen, toch?’
  30. 30. Stijn die net zo enthousiast is als zijn zusje, maar datminder uitbundig laat merken, geniet ook van zijnpannenkoeken. ‘Komt Laurens eigenlijk ook voor onzeverjaardag?’ vraagt hij.
  31. 31. Isa schudt haar hoofd. ‘Zijn broertje en zusje groeienvandaag ook op dus hij komt later misschien nog.’ legtze uit. Nu pas wordt Jasper een beetje wakker. ‘Washet nog gezellig met Laurens gisterenavond?’ vraagthij.
  32. 32. Nadine en Stijn knikken allebei heel enthousiastterwijl ze verder eten. Ook Levi voelt een kleine lachop zijn gezicht als hij eraan terugdenkt. ‘Wat heb jijgisteren eigenlijk nog gedaan? Je was al in slaap toenwij naar bed gingen?’
  33. 33. Jasper haalt onverschillig zijn schouders op. ‘Nietzoveel eigenlijk. Ik heb mijn wiskundehuiswerk nogeens doorgekeken en toen ben ik gaan slapen. Sorryvan mijn reactie gisteren, het was een beetjeoverdreven misschien.’
  34. 34. Voor Levi nog iets kan zeggen, horen ze een wel heelbekende toeter. Nadine springt meteen op van haarstoel. ‘Tot vanmiddag!’ roept ze. Stijn die nog niet zoactief is in de ochtend staat ook op en loopt samen metzijn oudere broer en zussen naar de schoolbus.
  35. 35. Als alle kinderen het huis uit gelopen of gestormd zijn,blijven Levi en Samantha samen achter met 7 zo goedals lege bordjes. Een tijdlang blijft de stilte tussen heninhangen terwijl ze allebei nadenken.
  36. 36. ‘Ze worden zo snel groot, vind je niet?’ zegt Samanthaom de stilte te verbreken. ‘Het lijkt wel gisteren dat zegeboren werden en nu worden Nadine en Stijn ook altieners.’ zegt ze.
  37. 37. Levi knikt. ‘Dat worden ze zeker.’ zegt hij. ‘Hoe vond jetrouwens dat Jasper vanochtend reageerde? Het leekwel alsof hij alles van gisterenavond alweer vergetenwas.’ merkt Levi bedenkelijk op.
  38. 38. Samantha haalt haar schouders op. ‘Dat zal wel bij deleeftijd horen. Het zijn tieners en zo waren wij vroegerwaarschijnlijk ook.’ zegt ze met een goed gevoelterugdenkt aan haar tijd als tiener.
  39. 39. Levi knikt langzaam terwijl hij over de woorden nadenkt. ‘Dat zal het wel zijn.’ zegt hij. ‘Toch hoop ik datwe het ze snel kunnen vertellen zodat ik niet meertegen Jasper hoef te liegen als hij ‘s avonds weg wil.’
  40. 40. Samantha knikt en ze krijgt meteen een zorgelijke blikin haar ogen. ‘Wil je het ze meteen vertellen of wil jeliever nog even wachten?’ vraagt ze. ‘We zouden hetvanavond al kunnen vertellen.’
  41. 41. Levi schudt zijn hoofd. ‘Ik zou het ze heel graag willenvertellen, maar ik weet uit eigen ervaring hoe het voeltom dit te horen. Ik wil ze graag nog iets langer eenontspannen jeugd geven. Nadine en Stijn groeienimmers vanavond pas op.’ legt hij uit.
  42. 42. ‘Maar wanneer wil je het ze dan vertellen? We kunnenhet moeilijk uit blijven stellen totdat ze allemaal opzichzelf wonen. Ze moeten toch meer weten over hunafkomst.’ merkt Samantha op.
  43. 43. Levi knikt en denkt even na. ‘Laten we nog een halfjaartje wachten. Dan zijn Nadine en Stijn ook weer watouder en dan is Isa nog net niet naar de universiteit.Zoveel tijd kunnen we ze toch nog wel geven.’
  44. 44. Samantha overdenkt kort het voorstel en knikt dan. ‘Ikdenk dat ik daar wel mee kan leven. Hoeveel kan er nuin een half jaar gebeuren?’ zegt ze en staat dan op.‘Laten we maar gaan. De winkel moet zo open.’
  45. 45. Levi staat ook op en wil de borden op gaan ruimen alsSamantha iets opmerkt. ‘Weet je, ik had je graag alstiener meegemaakt.’ zegt ze lachend. Levi grijnst.‘Misschien is het maar goed dat je me toen nietmeegemaakt hebt.’ zegt hij terwijl hij terugdenkt aanzijn jaren als puber.
  46. 46. Aan het begin van de middag zet de schoolbus Isa,Manon en Jasper weer voor het huis af. ‘Waar isLaurens vandaag?’ vraagt Jasper als hij ziet dat Isamaar alleen is. ‘Durfde hij vandaag niet mee tekomen?’
  47. 47. Isa rolt met haar ogen. ‘Waar was jij met je gedachtenbij het ontbijt vanochtend? Ik heb toen toch aluitgelegd dat Kris en Romy vandaag ook opgroeien.’zegt ze. ‘Waar zat je aan te denken?’
  48. 48. Jasper haalt zijn schouders op en moet even nadenkenvoor hij een antwoord weet te verzinnen. ‘Ik was aanhet bedenken hoe ik het goed kon maken met Marianu ik gisteren niet mee kon.’ liegt hij.
  49. 49. ‘O ja, dat is waar ook. Vond ze het heel erg?’ vraagtIsa. Jasper haalt nogmaals zijn schouders op en kijkthaar niet aan. ‘Valt wel mee.’ mompelt hij en gaat dansnel over op een ander onderwerp. ‘Waar is Lucaseigenlijk? Het komt niet vaak voor dat jullie een dagniet afspreken.’
  50. 50. Manon haalt nu ook haar schouders op. ‘Hij had geentijd geloof ik.’ zegt ze vaag. Het verschilt niet heel ergvan de waarheid, want Lucas had haar die ochtendheel subtiel verteld dat hij een keer met iemandanders af wilde spreken. Die ‘iemand’ was duidelijkvan het vrouwelijke geslacht.
  51. 51. Jasper knikt. ‘Nu we hier toch zijn met z’n drieën - enik toch geen zin heb om al aan mijn huiswerk tebeginnen - kunnen we misschien iets leuks doenvoordat Nadine en Stijn thuis komen.’ stelt hij voor.
  52. 52. Isa en Manon zijn ook meteen enthousiast. ‘Ik geloofdat we nog ergens ballonnen hebben liggen.’ zegtManon en ze wil al naar binnen lopen en ook Isa stemtvrolijk in met het plan. ‘Dat is nog eens een goed idee,broertje.’ zegt ze vrolijk.
  53. 53. Even voor drie uur staan Isa, Manon en Jasper in dekeuken. ‘Zo, alles is versierd.’ zegt Manon tevreden.‘Nu hoeven we alleen nog maar op Nadine en Stijn tewachten en het feest kan beginnen.’
  54. 54. Jasper grijnst. ‘Ik kan niet wachten om hun gezichtente zien. Ik weet zeker dat ze dit echt heel erg leukvinden.’ zegt hij en Isa is het helemaal met hem eens.‘Volgens mij komt de schoolbus er net aan.’ zegt zevrolijk.
  55. 55. Jasper en Isa hebben allebei gelijk. Terwijl ze in dekeuken horen hoe de deur zachtjes open gaat, lopenNadine en Stijn de versierde huiskamer binnen. ‘Gaaf!’roept Nadine uit wanneer ze het spandoek ziet en Stijnkijkt alleen maar genietend rond.
  56. 56. Zodra Nadine en Stijn de versieringen gezien hebben,komen Isa, Manon en Jasper tevoorschijn uit dekeuken. ‘Verrassing!’ roept Manon enthousiast uit enNadine en Stijn draaien zich geschrokken om.
  57. 57. ‘Hebben jullie dit gedaan?’ vraagt Stijn terwijl zijnbroer en zussen naar hen toe komen lopen. Isa knikten omhelst haar jongste zusje. ‘Het was Jaspers idee.’legt ze uit en Stijn vliegt zijn broer om de hals om hemte bedanken.
  58. 58. Als Nadine en Stijn de kamer uitgebreid bewonderthebben en meerdere malen gefeliciteerd zijn, pakkenze allemaal hun huiswerk erbij en ze beginnen deopdrachten te maken. Nadine zucht. ‘Isa, wat is 169gedeeld door 13?’ vraagt ze.
  59. 59. Isa hoeft er niet lang over na te denken. ‘13.’ zegt zezonder op te kijken van haar schrift. ‘13 is namelijk dewortel van 169 dus 13 maal 13 is 169.’ legt ze snel uit.
  60. 60. Nadine schrijft dankbaar het antwoord op en kijkt kortnaar de volgende vraag, maar omdat ze die ook nietweet richt ze zich weer tot Isa. ‘Je kunt wel merken datjij een kennissim bent. Je hebt je wens echt goedgekozen.’
  61. 61. Isa grijnst en knikt. Stijn, die voor haar op de grondzit, mengt zich nu ook in het gesprek. ‘Ik hoop dat wijook zo goed kiezen vanavond, het is toch wel eenbeetje eng.’ vertelt hij.
  62. 62. Jasper grinnikt. ‘Ik denk niet dat er zoiets is als ‘fout’kiezen. Je kiest de wens die je het meest aanspreekt endan komt het vanzelf goed. Voor mij voelde het heelvanzelfsprekend dat ik voor rijkdom zou kiezen.’ legthij uit.
  63. 63. Manon is het daar helemaal mee eens. ‘Dat was bij mijook zo. Ik had uiteindelijk ook heel weinig moeite metkiezen.’ zegt ze. ‘Maar weten jullie eigenlijk al watjullie vanavond gaan kiezen?’
  64. 64. Nadine en Stijn kijken elkaar kort aan zonder iets tezeggen en richten zich dan weer op hun huiswerk. ‘Iser iets?’ vraagt Manon verbaasd. Nadine haalt haarschouders op. ‘Brengt het geen ongeluk om dat nu al tevertellen?’ vraagt ze.
  65. 65. Isa grijnst. ‘Dat is helemaal waar. Wij kunnen wel totvanavond wachten om het te horen.’ zegt ze. ‘Als julliehet nog niet willen zeggen, dan hoeft dat niet.’ ze kijktManon met een veelbetekenende blik aan.
  66. 66. Manon kijkt haar zus verontwaardigd aan. ‘Nou zeg,wat bedoel je daar nu weer mee? Je denkt weer veel teslecht over me.’ zegt ze, maar aan de geamuseerde blikin haar ogen kan Isa zien dat Manon het niet meent.
  67. 67. Jasper die de blik van Manon niet heeft gezien,bemoeit zich er ook mee. ‘Kom op, Manon, we wetenallemaal dat jij hier de grootste kletskous bent en datjij nooit iets geheim kunt houden.’ zegt hij met een rolmet zijn ogen.
  68. 68. Isa en Manon kijken elkaar kort aan en beginnen dante lachen. Jasper draait zich verbaasd om en zucht.‘Meidenpraat.’ zegt Manon met een knipoog en Jasperzucht. ‘Meidenpraat, ik zal het wel nooit begrijpen.’kreunt hij.
  69. 69. De kinderen werken allemaal goed door aan hunhuiswerk, op aanmoediging van Isa en als Levi enSamantha thuis komen, zijn ze allemaal al klaar. ‘Daarzijn jullie eindelijk!’ roept Nadine vrolijk uit. ‘Ik hebzin in taart.
  70. 70. Samantha grijnst. ‘Ook leuk om jullie weer te zien.’zegt ze en Levi grijnst ook. ‘Ik geloof dat iemand hierheel ongeduldig is. Zal ik de taarten dan maar gaanpakken? Die heb je toch wel gehaald, Sam?’ vraagt hijplagend en Samantha schudt quasi-geschrokken haarhoofd.
  71. 71. Nadine springt verontwaardigd van de bank en rentnaar de koelkast. ‘Nietes!’ roept ze en lachend halenLevi en Samantha de taarten uit de koelkast. Dekaarsjes worden aangestoken en Nadine en Stijn gaanklaarstaan.
  72. 72. Nadine is de eerste die zich klaarmaakt om de kaarsjesuit te blazen. ‘Ik weet toch wel welke wens ik wilkiezen.’ legt ze uit. Als Nadine de kaarsjes heeftuitgeblazen, volgt Stijn wat meer aarzelend haarvoorbeeld.
  73. 73. Het gebruikelijke opgroeiritueel vindt plaats enbinnen een paar seconden staan er 2 tieners in dekamer. ‘Wauw, we zijn veel groter nu.’ merkt Stijn op.Nadine kijkt alleen maar met gruwelend gezicht naarhaar kleding en haar. ‘Mogen we ons alsjeblieft snelomkleden?’ vraagt ze.
  74. 74. Samantha knikt. ‘Maar laat me je eerst een knuffelenen feliciteren. Jullie worden ook veel te snel groot.’zegt ze. Levi feliciteert ondertussen zijn zoon. ‘Ikgeloof dat onze familie niet echt geluk heeft met deopgroeikapsels.’ zegt hij lachend.
  75. 75. Nadine en Stijn verdwijnen samen naar boven om hunhaar te fatsoeneren en om andere kleding uit tezoeken. ‘Dat ziet er veel beter uit.’ zegt Stijngoedkeurend als Nadine en later zijn kamer in loopt.
  76. 76. Nadine knikt dankbaar en gaat op het krukje bij zijnbureau zitten. ‘Dank je.’ zegt ze. ‘Jou haar zit nu ookveel beter en dat vest staat ook veel beter dan dat rarecowboypakje.’ zegt ze terwijl ze lachend terugdenktaan zijn outfit.
  77. 77. Stijn grinnikt ook. ‘Ik voel me hier veel beter in.’ is hijhet met haar eens. ‘Nu is het uitblazen van de kaarsjesvoorbij, dus kom op, vertel me je wens maar.’ zegt hijvol nieuwsgierigheid.
  78. 78. Nadine lacht even geheimzinnig. ‘Dat zou je wel willenweten, hé?’ zegt ze plagend. ‘Het is genot geworden. Ikwil zoveel mogelijk van mijn leven genieten.’ legt zeuit. ‘En jij?’
  79. 79. Stijn begint ook te grijnzen. ‘Ik heb voor defamiliewens gekozen, net als pap.’ zegt hij. ‘Het lijktme heerlijk om later zo’n groot gezin te hebben.’ Hijgrijnst terwijl hij aan zijn toekomst denkt.
  80. 80. Nadine lacht tevreden. ‘Goed dat ik dat nu weet.’ zegtze. ‘Ik denk dat ik maar meteen begin met het levennaar mijn wens.’ Stijn trekt vragend zijn wenkbrauwop. ‘Ik heb zin in taart.’ legt Nadine uit en ze springtvan haar kruk.
  81. 81. Lachend trekt Nadine haar broer mee naar beneden,waar Levi en Samantha de bordjes met taart al klaarhebben staan. Allebei vertellen ze enthousiast over dewens die ze gekozen hebben.
  82. 82. ‘Wat toevallig dat we allemaal een andere wenshebben gekozen.’ merkt Manon op, maar Jasperbesteed weinig aandacht aan haar opmerking. ‘Is heterg dat Maria vanavond langs komt?’ vraagt hij.
  83. 83. Levi schudt zijn hoofd. ‘Dat is geen probleem, wehouden toch wel taart over. Ik geloof dat Lars en Lexook nog langs kwamen.’ merkt hij op en Isa voegt ernog aan toe: ‘Laurens komt ook langs vanavond.’
  84. 84. Zodra alle gebaksbordjes leeg zijn, ploffen de kinderenop de bank om tv te kijken. Als de bel gaat, is Jasperde eerste die opspringt en naar de deur rent. ‘Ik doewel open.’ zegt hij snel.
  85. 85. Het enthousiasme van Jasper verdwijnt als hij de deuropent en Laurens ziet staan. ‘Jij verwachtte zekeriemand anders.’ zegt Laurens lachend als hij deteleurgestelde blik van Jasper ziet. ‘Zoiets.’ mompeltJasper.
  86. 86. ‘Je was weer veel te snel, broertje.’ zegt Isa als ze naarbuitenkomt en Jasper lachend op zijn schouder tikt.‘Zullen wij naar boven gaan?’ vraagt ze aan Laurensterwijl ze hem met een zoen begroet.
  87. 87. Terwijl Isa en Laurens naar binnen gaan en de trapoplopen om naar de kamer van Isa te gaan, blijftJasper buiten wachten. Hij wil Maria heel graag zienen hij weet niet of hij nog veel meer geduld kanopbrengen.
  88. 88. Zijn hart maakt dan ook een sprongetje als hij Mariade hoek om ziet komen en naar hun huis zietslenteren. Hij haalt diep adem en er verschijnt eengrijns op zijn gezicht.
  89. 89. Met twee treden tegelijk springt hij van de veranda af.Dolgelukkig slaat hij zijn armen om haar heen. ‘Halloschoonheid.’ zegt hij met een grote grijns. ‘Ik heb jegemist.’
  90. 90. Jasper wil een kus op haar lippen drukken, maarMaria houdt hem af. ‘Ik ben ook blij om jou te zien. Ikgeloof dat we moeten praten.’ zegt ze, terwijl haarogen onderzoekend heen en weer gaan.
  91. 91. Jasper merkt het niet en knikt. ‘Laten we naar mijnkamer gaan, dan kunnen we even alleen zijn en rustigpraten.’ zegt hij opgetogen, terwijl hij haar hand pakten haar mee naar binnen neemt.
  92. 92. Even later staat er opnieuw bezoek voor de deur. Lexstrijkt zenuwachtig door zijn lichtbruine haar en staartaarzelend naar de grond. Lars drukt op de bel en slaatafwachtend zijn armen over elkaar.
  93. 93. Het duur niet lang voordat de deur open gaat enNadine en Stijn hen begroeten. ‘Jullie ook noggefeliciteerd met jullie verjaardagen.’ zegt Stijn vrolijk.
  94. 94. ‘Jullie zien er goed uit als tieners.’ voegt Nadine daaraan toe, terwijl ze Lex een kus op zijn wang drukt. ‘Eh,dank je.’ zegt hij aarzelend terwijl zijn wangen roodworden.
  95. 95. Nadine glimlacht kort. ‘Laten we naar binnen gaan,dan kan ik laten zien hoe Isa, Manon en Jasper dekamer versiert hebben.’ zegt ze en neemt haarvrienden en broer mee naar de woonkamer waarManon nog zit.
  96. 96. ‘Hoi jongens, nog gefeliciteerd.’ zegt Manon met eengrijns. Ze aarzelt kort. ‘Hoe is het met Lucas? Is hijthuis vanavond?’ vraagt ze hoopvol. Van zijn broertjeskan ze vast wel wat meer informatie krijgen over zijnnieuwe vriendin.
  97. 97. Lex kijkt snel met een vragende blik naar Lars. ‘Lucasheeft het druk geloof ik.’ zegt Lars snel. ‘Misschienmoet je hem zelf maar vragen wat er aan de hand is.’zegt hij afwerend.
  98. 98. Manon knikt teleurgesteld en als Nadine, Stijn, Larsen Lex naar boven gaan, gaat ze zelf ook naar haarkamer. Met een zucht pakt ze haar mobiel uit haar zaken typt het nummer van haar beste vriend in.
  99. 99. Na een paar seconde neemt Lucas op. ‘Hoi Lucas, metmij.’ zegt Manon opgewekt. Ze hoort meteen dat zijnstem anders, terughoudend klinkt als hij zegt: ‘Wachteven, Manon. Sophie, ga jij even wat te drinkenhalen?’
  100. 100. Manon voelt meteen een steek in haar maag en mettrillende stem vraagt ze: ‘Sophie?’ Lucas is heel evenstil. ‘Ja, Sophie is een vriendin met wie ik vanavondafgesproken heb.’ Zijn stem is zakelijk en Manon krijgteen onbehagelijk gevoel.
  101. 101. ‘O, oké.’ zegt ze kort. ‘En morgen? Wil je morgen ietsafspreken?’ vraagt ze daarom maar. Er volgt opnieuween stilte. ‘Sorry, Manon, ik heb morgen al ietsafgesproken met Sophie.’ Opnieuw is het stil.‘Misschien is het beter als we even afstand van elkaarnemen, Manon.’
  102. 102. Terwijl Manon teleurgesteld ophangt, kruipt Isa nogwat dichter tegen Laurens aan. ‘Vonden Kris en Romyhet niet vervelend dat ik je vanavond ingepikt heb?Heb je ze wel mijn cadeautje gegeven?’
  103. 103. Laurens grijnst even, terwijl hij naar hunineengeslagen handen kijkt. ‘Daar hoef je je toch nietdruk om te maken. Ze vonden je cadeautje heel ergleuk en ze weten dat ik graag bij je ben. Over een paarjaar hebben ze zelf waarschijnlijk hetzelfde gevoel.’
  104. 104. Isa grijnst ook en kijkt ook naar hun handen. ‘Datkomt mooi uit, want ik ben ook graag bij jou. Ik weetniet hoe vaak ik Manon al bedankt heb dat ze me diedag mee heeft genomen naar het zwembad.’
  105. 105. ‘Anders had ik dit nu nooit gehad.’ Laurens grijnst entrekt haar hand naar zich toe. ‘Ik heb ook geenmoment spijt gehad van die dag.’ zegt hij, terwijl hijvoelt hoe de hand van Isa over zijn wang strijkt.
  106. 106. Isa grijnst. ‘Ach ja, het was nu eenmaal mijn plicht omzo’n snotneus als jij van de straat te houden.’ zegt zeplagend. ‘Jongens als jij zijn heel gevaarlijk als ze loslopen.’ Ze probeert serieus te kijken, maar Laurensziet de twinkeling in haar ogen.
  107. 107. ‘Bedoel je mijn kieteldood?’ vraagt hij lachend, terwijlhij haar begint te kietelen. Isa trekt zich lachend vanhem terug, maar Laurens gaat door met kietelen. ‘Zeggenade.’ beveelt hij terwijl hij haar op het bed drukt.Isa schudt haar hoofd. ‘Nooit.’ zegt ze, wat tot nogmeer gekietel leidt.
  108. 108. ‘Nu dan?’ vraagt Laurens even later en Isa kniktlachend. ‘Genade, alsjeblieft.’ zegt ze en Laurens trekthij handen grijnzend terug. ‘Dat is beter.’ mompelt hij,maar zijn woorden vervagen als zijn ogen die van Isaontmoeten.
  109. 109. Hun ogen houden elkaar minutenlang gevangen,terwijl Isa nog nahijgt van haar kieteldood.Voorzichtig drukt Laurens een kus op haar lippen enhij kijkt haar onderzoekend aan.
  110. 110. Isa bijt op haar lip, terwijl ze gevangen blijft in zijngreep. Ze slikt even en Laurens trekt vragend zijnwenkbrauw op. ‘Alleen als jij er klaar voor bent.’fluistert hij. Isa slaat haar ogen neer. ‘Sorry.’ piept ze.
  111. 111. ‘Je hoeft geen sorry te zeggen.’ zegt Laurens, terwijl hijrechtop gaat zitten. Isa volgt zijn voorbeeld enontwijkt zijn blik. ‘Echt Isa, ik vind het niet erg. Ik houvan je en dat zal altijd zo blijven. Ik wacht op je. Echtwaar.’
  112. 112. Isa grijnst kort. ‘Dat weet ik wel.’ zegt ze kort en staartnaar haar voeten. ‘Ik dacht alleen dat je misschienliever iemand had die wel… je weet wel.’ de laatstewoorden komen er als gefluister uit.
  113. 113. Laurens grijnst en trekt haar naar zich toe. ‘Kom eenshier gekkerd.’ zegt hij terwijl hij haar tegen zich aantrekt. ‘Jij bent de enige voor mij en wat er ookgebeurd, wat je ook doet of zegt, ik zal van je houden.Kun je dat onthouden voor de volgende keer?’ vraagthij. ‘Bovendien is je vader heel duidelijk geweest metzijn preek. Ik zou je nooit pijn durven doen.’
  114. 114. Isa grijnst ook nu en draait van hem weg. Ze legt haarhoofd voorzichtig op haar kussen en nestelt zich in zijnarmen. ‘Ik zal het proberen.’ zegt ze. ‘Maar voorlopigwil ik hier van genieten. Knuffelen kan geen kwaad.’Laurens grijnst. ‘Ik vind het allemaal prima.’
  115. 115. Isa sluit genietend haar ogen en kruipt tegen Laurensaan. Jasper staat intussen ook in zijn kamer. ‘Kommaar binnen en ga maar ergens zitten.’ zegt hij tegenMaria en hij gebaart richting zijn bed.
  116. 116. Maria knikt dankbaar en gaat op zijn bed zitten. Eenbeetje zenuwachtig schuift ze heen en weer en kijktzijn kamer rond. ‘Leuke kamer heb je. Ik vind hetgroen wel mooi.’ merkt ze op.
  117. 117. Jasper knikt kort. ‘Dank je, maar je hebt mijn kamertoch al wel vaker gezien?’ zegt hij en hij neemt haaronderzoekend op. Een onbehagelijk gevoel overvalthem als hij ziet hoe ze onrustig heen en weer schuift.‘Je wilde ergens over praten?’ vraagt hij daarom.
  118. 118. ‘Eh ja…’ begint Maria. ‘Ik wilde het eigenlijk hebbenover wat er laatst in de club gebeurde en deverwachtingen die jij daar mogelijk bij hebt.’ zegt zevoorzichtig.
  119. 119. Jasper knikt langzaam en hij kan er niets aan doen datde knoop in zijn maag steeds groter lijkt te worden.‘Ga verder. Wat wilde je daarover zeggen?’ vraagt hijafwachtend.
  120. 120. Maria slikt en knikt. ‘Ik denk dat jou verwachtingeniets anders zijn dan die van mij.’ zegt ze. ‘Ik vond hetheel erg gezellig die avond, echt waar…’ zegt ze snel alszijn gezicht betrekt.
  121. 121. Het blijft even stil. ‘Maar?’ vraagt Jasper als hij merktdat Maria nog niet uitgesproken is. ‘Maar ik denk datwe het bij die ene avond moeten laten. Het was heelgezellig, maar we zijn nog zo jong en we moeten onsnog niet binden, vind je ook niet?’
  122. 122. Jasper voelt de woede in hem opborrelen. ‘Nee, datvind ik niet.’ zegt hij fel. ‘Ik dacht echt dat er iets wastussen ons en ik ga echt niet zitten toekijken hoe jijmet elke jongen staat te zoenen.’
  123. 123. ‘Alsjeblieft Jasper. We hoeven hier toch niet zo’nprobleem van te maken. Je weet best dat ik dat nooitzou doen.’ probeert Maria hem te sussen. ‘We kunnentoch nog vrienden blijven.’
  124. 124. Kwaad schudt Jasper zijn hoofd. ‘Waag het niet omdat te zeggen. Ik heb geen zin om als eenschroothondje achter je aan te lopen. Ik weet niet of ikonze vriendschap nog wel voort wil zetten.’ roept hijkwaad, terwijl hij wild met zijn armen zwaait.
  125. 125. Geschrokken slaat Maria haar handen voor haarmond. ‘Kom op, Jasper. Laten we even rustig praten.’piept ze. ‘Je weet toch nog wel hoe we vroeger samenspeelden. Dat wil je toch niet zomaar weggooien?’vraagt ze smekend.
  126. 126. Jasper schudt zijn hoofd. ‘Het hoeft voor mij niet meerMaria. Het is alles of niets en als jij er zo over denkt,dan is het niets.’ zegt hij. ‘Ik hoef je voorlopig nietmeer te zien. Je kunt gaan.’
  127. 127. Kwaad slaat hij zijn armen over elkaar. ‘Jasper…’probeert Maria nog, maar hij schudt zijn hoofd. ‘Nee.’zegt hij boos. ‘Je kunt zelf de deur wel vinden, toch? Ofmoet ik één van je aanbidders bellen om je te helpen?’
  128. 128. Terwijl Jasper Maria kwaad de deur wijst, hebben Levien Samantha geen idee wat er aan de hand is. Met delaatste restjes van de taart komt Samantha de keukenin. ‘Hallo, sexy man.’ zegt ze plagend terwijl ze de taartwegzet.
  129. 129. ‘Zo zo, jij durft.’ zegt Levi terwijl hij de laatste bordjesuit het sop haalt. ‘Wat zou je man daarvan zeggen?’Samantha haalt zo serieus mogelijk haar schoudersop. ‘Laten we hem dit maar niet vertellen.’
  130. 130. ‘Doet u dat zo?’ vraagt Levi, terwijl hij zijn handenafdroogt en voor haar komt staan. Samantha haalthaar schouders op. ‘Mijn man en ik hebben een heelopen relatie.’ zegt ze.
  131. 131. Levi knikt goedkeurend. ‘Dat komt goed uit. Mijnvrouw en ik hebben ook een heel open relatie. Mag iku vragen om mij te vergezellen naar een rustig plekjewaar we even samen kunnen zijn?’ vraagt hij en meteen vragende blik pakt hij haar hand vast.
  132. 132. Samantha trekt een vertwijfelde blik. ‘Ik weet het niet.Bent u wel te vertrouwen?’ Levi zucht en rolt met zijnogen. ‘Kom hier, jij.’ zegt hij terwijl hij een lachendeSamantha van het aanrecht trekt en mee naar buitenneemt.
  133. 133. Samantha volgt Levi lachend en laat zich tevredennaast hem in het gras vallen. ‘Het is een prachtigeavond.’ mompelt ze terwijl ze naar het water voor haarstaart. ‘Elke avond mag zijn zoals deze.’
  134. 134. ‘Nou, dat is misschien een beetje overdreven.’ merktLevi droog op. ‘Als Nadine en Stijn elke avondopgroeien begin ik me echt oud te voelen.’ zegt hij meteen klein lachje.
  135. 135. Samantha kijkt hem vragend aan. ‘Moet ik bangworden voor een opkomende midlife crisis?’ vraagt zeen ze port hem plagend in zijn zij. Levi schudt lachendzijn hoofd, terwijl hij haar ellenboog probeert teontwijken. ‘Je weet best wat ik bedoel.
  136. 136. Samantha knikt. ‘Je hebt gelijk, nu Nadine en Stijn ookopgegroeid zijn, voelt het echt alsof we oud zijn. Wekunnen onze leeftijd nu niet meer verbergen door onzejongste kinderen te laten zien.’ zegt ze, terwijl ze over hetwater staart. ‘Hmm’ zegt Levi alleen maar en Samanthakijkt hem vragend aan. ‘Wat is er?’ vraagt ze en Levi wijstnaar haar haar. ‘Is dat een grijze haar?’ vraagt hij.
  137. 137. Samantha springt geschrokken op. ‘Niet waar!’ roeptze, maar als ze zijn lachende gezicht ziet weet ze dathet een grapje was. ‘Blijkbaar ben jij nog niet te oudom je vrouw voor de gek te houden.’ zegt Samantha,terwijl ze op haar knieën bij hem komt zitten.
  138. 138. Levi grijnst. ‘Je weet wat ze zeggen: Een vos verliestwel zijn haren, maar niet zijn streken.’ Samanthaknikt. ‘Maar wie zegt dat ik val op kalle oudemannetjes?’ vraagt ze.
  139. 139. Levi trekt haar in zijn armen en laat zich op zijn rugvallen. ‘De zelfde persoon die zegt dat ik val op oude,verrimpelde, grijsharige dametjes.’ zegt hij. ‘Samenzullen we twee oude mensen worden die samen op deveranda uitkijken over de tuin met hun kleinkinderen.’
  140. 140. ‘Daar kan ik wel mee leven.’ zegt Samantha tevredenen ze kruipt nog wat dichter tegen Levi aan. ‘Wehebben vijf fantastische kinderen. Ik had niet gedachtdat ik ooit zo gelukkig zou kunnen zijn.’
  141. 141. Samantha laat haar hoofd net rustig op zijn schouderrusten als Levi omhoog schiet. ‘Kijk, een vallende ster.’zegt hij opgewekt. ‘Je moet snel een wens doen.’ zegtSamantha, terwijl ze kort haar ogen sluit.
  142. 142. ‘Wat heb je gewenst?’ vraagt Levi als Samantha haarogen weer opent en hem met een stralende lachaankijkt. ‘Dat mag je niet zeggen, dat brengt ongeluk.’deelt ze hem berispend mee, terwijl ze haar hoofdweer op zijn schouder laat rusten.
  143. 143. ‘Mijn wens is anders weinig geheim.’ zegt Levi enSamantha kijkt hem vragend aan. ‘Mijn grootste wensis dat we voor altijd samen blijven en dat we overtwintig jaar samen terug kunnen kijken op deze avond,terwijl we nog steeds ons geluk samen kunnen delen.’zegt hij kust Samantha voorzichtig.
  144. 144. Nadine en Stijn hebben intussen Lars en Lexmeegenomen naar de kamer van Nadine waar ze zichrond het bed verzameld hebben. ‘Je hebt het hier erggezellig ingericht.’ zegt Lex, die naast Nadine op hetbed zit.
  145. 145. Lars is het daar niet mee eens. ‘Het is iets te rood naarmijn smaak.’ zegt hij, maar hij gaat er verder niet opin. ‘Vertel, welke wens hebben jullie gekozen? Ik hebgekozen voor romantiek.’ zegt hij en kijkt Stijnvragend aan. ‘Ik voor familie.’ zegt hij.
  146. 146. Hij kijkt vragend naar Lex. ‘Wat heb jij gekozen?’vraagt hij vriendelijk. Lex kijkt even naar het dekbeden kijkt dan weer op. ‘Ik heb voor rijkdom gekozen. Ikvind romantiek en familie heel mooie wensen, maar ikvoelde me niet zo veel bij.’ legt hij een beetje verlegenuit.
  147. 147. Hij draait zich om naar Nadine. ‘Dat wil natuurlijk nietzeggen dat ik nooit een gezin wil of een leukevriendin.’ zegt hij snel. ‘Maar ja, je weet wel wat ikbedoel.’ zegt hij en laat een beetje hulpeloos zijnschouders hangen. Nadine knikt.
  148. 148. ‘Ik heb dat ook.’ zegt ze behulpzaam. ‘Ik hoef echt niet24 uur per dag bij anderen in de buurt te zijn, maar alshet bijdraagt aan mijn genot, dan maak ik natuurlijkgraag een uitzondering.’ zegt ze.
  149. 149. Lex lacht haar dankbaar toe . Het valt Nadine op hoehij ongeduldig met zijn vingers op zijn been trommelten steeds een paar millimeter in haar richting schuift.‘Je hebt voor een genotswens gekozen dus?’ vraagt hij.‘Dat leek mij ook wel een gave wens. Ik had het ookbijna gekozen, maar de rijkdomswens vond ik ookleuk.’ ratelt hij door.
  150. 150. Nadine knikt en glimlacht hem toe. Plotseling voelt zeiets kouds tegen haar hand. ‘O, sorry.’ zegt Lex als zijnvoet haar hand raakt. Zijn wangen kleuren rood en hijtrekt zijn benen snel in. ‘Geeft niets.’ zegt Nadine en zespringt op van het bed. ‘Wil iemand iets drinken?’
  151. 151. ‘Ik lust wel een glaasje cola.’ zegt Lars en Stijn voegtdaar nog aan toe: ‘En misschien iets lekker om teeten.’ stelt hij voor. Nadine knikt. ‘Voor jullie hetweten ben ik terug.’ Ze wil net naar de deur lopen alsLex ook opstaat. ‘Ik help je wel even.’ zegt hij.
  152. 152. Eenmaal in de keuken opent Nadine de koelkast opzoek naar iets lekkers en iets te drinken. ‘Je… eh… jeziet er heel goed uit nu je bent opgegroeid.’ zegt Lexaarzelend. ‘Niet dat je er eerder niet goed uitzagnatuurlijk.’ voegt hij er snel aan toe.
  153. 153. ‘Nou, bedankt.’ zegt Nadine met een grijns, terwijl zede koelkast dichtduwt. ‘Ik zal dat maar opvatten alseen compliment. Vat jij het dan ook als eencompliment op als ik zeg dat jij ook goed bentopgegroeid.’
  154. 154. Lex voelt meteen dat zijn wangen rood worden, maarhij probeert het van zich af te zetten. ‘Ik zal hetproberen.’ zegt hij. ‘Ik hoop echt dat we allemaalgoede vrienden blijven nu we allemaal groter zijn eneen nieuwe wereld hebben om te ontdekken.’
  155. 155. ‘Vast wel.’ zegt Nadine. ‘Nu we allemaal tieners zijn wildat toch niet zeggen dat we niet meer dezelfdepersonen zijn. En zolang je nog tegen me durft tepraten, komt het echt allemaal wel op z’n pootjesterecht.’ zegt ze. ‘Je hoeft echt niet bang voor me tezijn zoals net.’
  156. 156. Lex kijkt even beschaamd naar de grond. ‘Dus dat hebje gezien?’ vraagt hij en Nadine knikt met een grijns.‘Daar kon ik niet om heen. Wat was er aan de hand?’vraagt ze. Lex haalt kort zijn schouders op. ‘Ik weet hetniet precies, het is gewoon zo dat… ik… ik denk dat ikje leuk vind.’
  157. 157. Nadine lacht. ‘Ik vind jou ook heel leuk Lex. Je benteen goede vriend…’ zegt ze voorzichtig, maar Lexonderbreekt haar. ‘Echt waar? Ik ben zo blij dat je datzegt.’ zegt hij opgelucht. ‘Ik was even bang dat jij hiereen heel ander gevoel bij zou hebben, maar gelukkig isdat niet zo.’
  158. 158. ‘Weet je nog wat we vroeger altijd zeiden? Jij was mijnvriendinnetje en ik was jouw vriendje. Toen ik je netweer zag, wist ik het gewoon: dat wil ik nu nog steeds.’Lex lijkt vastbesloten, maar Nadine aarzelt. Natuurlijkvindt ze Lex leuk, maar hij heeft duidelijk andereideeën dan zijzelf. Ze voelt zich nog veel te jong voordit soort gevoelens.
  159. 159. Nadine opent aarzelend haar mond om er iets tegeninte brengen, maar dat wordt door Lex totaal verkeerdopgevat. Voor ze het weet doet hij een stap naar haartoe en drukt voorzichtig zijn lippen op die van haar.Zonder tegenstribbelen laat Nadine zich meevoeren inde kus.
  160. 160. ‘Wauw…’ Zegt Lex alleen maar als hij zich van haarlosmaakt. ‘Dat was gewoonweg super. Ik wist niet dateen kus zoveel met je kon doen.’ Aarzelend legt hij zijnhand in zijn nek. ‘Dus? Wat vond jij?’ vraagt hij.
  161. 161. Nadine aarzelt om iets te zeggen. Ze kan niet ontkennendat ze genoot van de kus, maar ze weet niet wat ze verdervoor Lex voelt. ‘Ehm, laten we maar weer terug naar bovengaan. Ze zullen zich wel afvragen waar we blijven.’ zegt zeen als Lex haar vragend aankijkt voegt ze toe: ‘Laten we ditnog even ons geheim laten. We weten natuurlijk niet watStijn en Lars hiervan gaan vinden. Dat lijkt me beter.’
  162. 162. De rest van de avond probeert Nadine niet naar Lex tekijken en haar gedachten op een rijtje te krijgen.Jasper heeft al de hele avond geprobeerd om hetzelfdete doen. Hij wil niet naar Isa’s kamer lopen als de deuropent gaat en Laurens naar buiten loopt. ‘Tot morgenroept hij over zijn schouder en hij knikt kort naarJasper.
  163. 163. Jasper kijkt even hoe Laurens de trap af loopt enschiet dan de kamer van Isa in. ‘Hoe lang stond je daaral?’ vraagt Isa wantrouwend, terwijl hij binnen komt.‘Lang genoeg om jullie kleffe woorden te horen.’ zegtJasper en hij trekt een vies gezicht.
  164. 164. Isa lacht tevreden. ‘Mooi zo. Dat krijg je ervan als jeons staat af te luisteren.’ zegt ze. ‘Maar vertel eens,broertje, wat is de reden dat je mij vanavond met eenbezoek vereert?’
  165. 165. Jasper kijkt haar quasi-verbaasd aan. ‘Er is helemaalniets aan de hand. Hoe kom je daar bij?’ vraagt hij. ‘Erhoeft toch niet altijd iets aan de hand te zijn als ik hierkom?’ vraagt hij en hij steekt afwachtend zijn handenin zijn zakken en staart naar de grond.
  166. 166. Isa krijgt een klein lachje op haar gezicht. ‘Ik ben jezus, Jasper. Ik weet dat soort dingen nu eenmaal.’ zegtze met een geheimzinnige glimlach, maar als ze zijnverbaasde blik ziet voegt ze eraan toe: ‘Je komt andersnooit zomaar ‘s avonds mijn kamer binnen dus ermoet wel iets aan de hand zijn.’
  167. 167. Jasper zucht en knikt. ‘Oké dan, je hebt me door. Ikkom hier inderdaad omdat ik je iets wil vragen.’ zegthij. ‘Ik heb advies nodig… voor iemand. Een vriendvan mij heeft problemen met een meisje en ik vroegme af wat jij in zo’n geval zou doen. Omdat jij eenmeisje bent.’
  168. 168. Isa kijkt hem even bedenkelijk aan. ‘Jaja.’ zegt ze enkrijgt dan een grijns op haar gezicht. ‘Kom maar op.Waar kan ik jou en je vriend mee helpen?’ zegt ze,terwijl ze een grinnik probeert te onderdrukken.
  169. 169. Jasper knikt opgelucht. ‘Maar je vertelt het niet door,toch?’ vraagt hij. Als Isa lachend knikt begint hij tevertellen: ‘Oké, het zit zo. Die vriend, van wie ik denaam nu niet ga noemen, vindt een meisje leuk en hijdacht dat het meisje hetzelfde voor hem voelde, maardat is niet zo.’
  170. 170. ‘Ze hebben een keer gezoend en hij was er heelgelukkig mee en hij dacht dat zij er hetzelfde overdacht, maar dat blijkt niet zo te zijn. Ze wil liever geenrelatie omdat wij, eh zij, nog zo jong zijn.’ legt Jasperuit. ‘En toen is hij nogal boos op haar geworden en datwas natuurlijk stom en nu wil zij hem waarschijnlijknooit meer zien.’
  171. 171. Isa knikt meelevend. ‘Tja, dat is natuurlijk niet zonetjes van die vriend van je.’ zegt ze met een grijnsje.‘Ik denk dat hij gewoon zijn excuses aan moet biedenaan dat meisje. Hij is misschien wat te ver gegaan enik denk dat ze er samen nog eens rustig over moetenpraten.’
  172. 172. ‘Oké.’ zegt Jasper en hij knikt dankbaar. ‘Bedankt voorhet advies. Ik zal het doorgeven.’ Hij aarzelt even. ‘Wilje het hier alsjeblieft met niemand over hebben? Hetligt nogal gevoelig bij hem, begrijp je?’
  173. 173. Isa lacht en knikt dan. Jasper knikt tevreden en draaitzich om om weg te lopen, maar Isa kan het niet latenom nog iets te zeggen: ‘Doe je Maria de groetjes als jetoch rustig met haar gaat praten? Ben wel een beetjelief voor haar.’
  174. 174. Jasper draait zich geschrokken om. ‘Hoe wist je…? Achlaat ook maar, ik kan het wel raden. Het is omdat jemijn zus bent.’ zegt hij en hij doet heel overdrevenhaar stem na. Isa knikt lachend. ‘Precies.’ zegt ze en zekijkt met een grijns toe hoe Jasper wegloopt.
  175. 175. Aarzelend blijft Gabriël voor het appartementencomplexstaan. Hij heeft geen goede herinneringen aan de laatstekeer dat hij hier was en de harde woorden waarmee Tarahem de deur uit had gezet bleven nog lang in zijn hoofdrondspoken.
  176. 176. Zuchtend laat hij zich op de trap bij de voordeurzakken. Hij kon de woorden van Tara lange tijd nietloslaten, maar ook de woorden van Armand willen zijnhoofd niet verlaten. Hij slaakt nogmaals een diepezucht.
  177. 177. Natuurlijk wil hij Tara graag zien. De laatste keer dathij haar zag was al lang geleden, maar hij kan nietontkennen dat Tara al die tijd in zijn hoofd is geweest.Er is geen twijfel over mogelijk dat hij echt iets voorhaar voelt.
  178. 178. Maar aan de andere kant voelt hij ook nog elke keer desteek in zijn hart als hij aan haar denkt en de manierwaarop ze hem afgewezen heeft. Hij heeft eindelijk hetgevoel dat hij daar weer een beetje overheen is en hijwil niet opnieuw in dat gat vallen.
  179. 179. Hij zucht nogmaals diep en staat dan op. Het is beterzo, dat weet hij zeker. Tara is duidelijk geweest delaatste keer en Armand kan zich wel zorgen om haarmaken, maar ze is een verstandige volwassen vrouw.Tara redt zich echt wel zonder hem.
  180. 180. Gabriël loopt net weg bij het grote appartementencomplexals hij achter zich een deur open hoort gaan. Zonder er echtbij na te denken kijkt hij om en dan ziet hij haar. Het voeltalsof zijn hart even stil blijft staan en hij duikt snel wegachter één van de bosjes.
  181. 181. Als Tara in tegengestelde richting wegloopt, komt hijtevoorschijn. Ze is nog steeds even prachtig als jarengeleden, toen hij haar voor het eerst zag. ‘Tara!’ hoorthij dan iemand roepen en tot zijn schrik ontdekt hijdat het zijn eigen stem is. Tara draait zich verbaasdom.
  182. 182. Gabriël beseft dat hij niet meer terug kan en loopt snelnaar haar toe. ‘Tara.’ zegt hij nogmaals als hij voorhaar staat. ‘Wat doe jij hier?’ vraagt ze als ze hem inhet oog krijgt. Haar houding is afwachtend, maarGabriël merkt toch een klein lachje op.
  183. 183. Gabriël aarzelt even voordat hij haar vraagbeantwoordt, maar als Tara aandringt zegt hij toch:‘Ik, eh, ik wilde je zien.’ zegt hij. ‘Het is nu al zo langgeleden en ik vroeg me af hoe het met je gaat.’ Hijweet dat het niet de hele waarheid is en zijn wangenkleuren een beetje rood.
  184. 184. Tara lijkt niet helemaal overtuigd van zijn antwoorden haar ogen nemen hem onderzoekend op. ‘Ik hebtoch gezegd dat het beter is als we elkaar niet zien…voorlopig.’ Die laatste toevoeging zorgt voor een kleinegrijns bij Gabriël, maar voor hij iets kan zeggen opentTara haar mond alweer. ‘Als je het niet erg vindt, ikheb het druk.’
  185. 185. Tara draait zich snel om en Gabriël blijft overdonderdachter. Nu ze weer voor hem staat, nu ze weer tegenhem praat, nu voelt hij weer wat ze voor hem betekent.‘Je vader…’ begint hij en Tara blijft kort staan. Gabriëlbeseft dat hij niet langer kan wachten. ‘Hij is bij megeweest en hij maakt zich zorgen om je.’
  186. 186. Tara draait zich razendsnel om en komt op hemafstormen. ‘Hij is bij je geweest?’ sist ze en Gabriëlknikt. ‘Hoe durft hij?’ roept Tara vervolgens kwaad uit.‘Waar bemoeit hij zich in hemelsnaam mee? Dit ismijn leven!’
  187. 187. Gabriël deinst voorzichtig achteruit als hij haaruitbarsting ziet. ‘Rustig aan, Tara.’ zegt hij sussend.‘Het is wel je vader en ik snap wel waarom hij bezorgdis.’ Zijn aarzeling is kort, maar hij heeft het gevoel datdit het moment is om zijn hart te luchten. ‘Ik maak meook zorgen om je.’
  188. 188. Achter haar donkere brillenglazen rolt Tara geïrriteerdmet haar ogen. ‘Natuurlijk, gaan jullie maar gezelligsamen de bezorgde en liefhebbende vader en vrienduithangen.’ zegt ze. ‘Jullie begrijpen er toch niets van.’
  189. 189. ‘Kom op, Tara. Wees eens wat redelijker.’ valt Gabriëlhaar in de reden. ‘Je geeft ons ook geen kans om je tesnappen. Je vader heeft geen idee wat je bezig houdt,je zondert je van hem af. Het is toch logisch dat hij danbezorgd is.’
  190. 190. Tara lijkt iets rustiger te worden. ‘Jullie zouden hettoch niet begrijpen.’ zegt ze nogmaals. ‘Niemandbegrijpt het. Niemand snapt dat ik dit alleen maar doeomdat ik door moet. Daarom doe ik alles. Ik wil verdermet mijn leven, maar dat kan niet zolang… Dat kanniet zolang hij nog…’
  191. 191. ‘Zolang wat, Tara? Waar heb je het allemaal over?’vraagt Gabriël aandringend zodra Tara stilvalt. ‘Overwie gaat dit en waar ben je dan mee bezig? Geef onsalsjeblieft de kans om het te begrijpen.’
  192. 192. Tara schudt haar hoofd en doet een stap naar voren.‘Je zult het nooit begrijpen, nu nog niet.’ zegt ze zachten ze zet nogmaals een stap naar hem toe. Gabriëlvoelt haar adem op zijn gezicht en hij voelt hoe haarlippen voorzichtig die van hem zoeken. ‘Hier doe ikhet voor.’ fluistert ze en ze ontsnapt snel uit zijnarmen.
  193. 193. Gabriël kijkt haar onzeker aan. ‘Het duurt niet langmeer.’ fluistert ze. ‘Ik ben bijna klaar, nog even en danis dit allemaal voorbij. Ik zal hier nooit spijt vanhebben, want hierdoor heb ik jou ontmoet. Heb nogeven geduld.’ fluistert ze nog voordat ze zich omdraaiten wegloopt, Gabriël ontzet achterlatend.
  194. 194. Afwezig staart Kimberly naar het zachte witte vloerkleed onder haarvoeten, het kleed dat Samantha jaren geleden heeft uitgezocht. Zezucht. Het is alsof ze de afgelopen dagen opeens haar biologische klokheeft horen tikken, alsof ze plotseling beseft dat ze niet het eeuwigeleven heeft. Al die jaren heeft ze haar leven gewijd aan haar wraak opLevi en haar zus, maar wat heeft ze nu eigenlijk bereikt? Ze is helemaalalleen, terwijl ze net als haar zus een familie had kunnen hebben.
  195. 195. Kimberly is zo in haar gedachten verdiept dat ze nietmerkt dat Tara gehaast de voordeur opent met desleutel die Kimberly haar een aantal maanden geledenheeft gegeven. ‘Kimberly?’ roept ze kortaf. ‘Je wildeme spreken dus hier ben ik. Kom maar op.’
  196. 196. Kimberly zucht en schraap dan haar keel. ‘Ik ben hier.’roept ze vanaf haar plek op de bank en doet geenmoeite om op te staan. Geërgerd volgt Tara haargeluid en staat dan voor haar. ‘Wat doe je hier nog? Ikdacht dat het zo belangrijk was?’ vraagt ze.
  197. 197. Kimberly zucht en staat op. ‘Oké, kom maar mee dan.’zegt ze en loopt naar haar geheime kamertje. Tarakijkt met een vies gezicht naar alle papieren die op degrond liggen. ‘Had je dat niet even op kunnenruimen?’
  198. 198. Kimberly kijkt haar geërgerd aan. ‘Wat wil je nou?Denk je soms dat ik de hele dag de tijd heb om daarmee bezig te zijn. Ik heb ook een leven. En als het jeniet bevalt, dan is daar de deur.’ zegt ze gefrustreerd.
  199. 199. Achter haar donkere glazen rolt Tara met haar ogen.‘Laten we hier over ophouden en laten we gewoonbespreken wat de reden van mijn komst is. Heb je nogiets uit dat DNA kunnen halen?’ vraagt ze.
  200. 200. Kimberly werpt een korte blik op de vloer en kniktdan. ‘Het is wat we al dachten. Het haar van dejongen, Jasper, bevat duidelijk sporen van magie enhet is duidelijk dat hij één van de afstammelingen vande magiër is. En dat betekent dat Levi dat ook is.’
  201. 201. ‘En nu?’ vraagt Tara vervolgens. ‘Wat wil je met hemdoen? Zijn onsterfelijkheid afpakken of wegtoveren ofhoe jullie dat ook doen? Zouden we het zelf kunnengebruiken?’ Kimberly ziet hoe haar gezicht opklaart enhoopvol wordt.
  202. 202. Ze schudt snel haar hoofd. ‘Zoiets is niet mogelijk. Leviheeft duidelijk geen idee hoe de magiër die onsterfelijkheidheeft bereikt en het is absoluut niet mogelijk om het uit zijnDNA te halen. Ik heb het DNA van Jasper bekeken en het isniet zo dat hij nooit ouder zal worden. De onsterfelijkheidvan de magiër is slechts in een kleine hoeveelheid aanwezig.Het is meer een soort… immuniteit.’
  203. 203. Tara kijkt haar met grote ogen aan. ‘Wat? Alweer eendood spoor? Heb je me daarom hierheen latenkomen? Voor helemaal niets. Ik dacht dat je zei dat ermensen achter Levi aanzitten, omdat hij diezogenaamde onsterfelijkheid heeft.’
  204. 204. Kimberly knikt. ‘Dat is ook zo. Er is niet veel over tevinden, maar Levi is wel zeker een gezocht persoon.’legt ze uit terwijl ze naar de papieren op de grondwijst. ‘Kijk, niet iedereen is er blij mee dat dit soortmensen rondlopen. Levi en zijn familie zoudenmogelijk een bedreiging kunnen vormen.’
  205. 205. Tara haalt zichtbaar opgelucht adem. ‘Dan is het dusheel simpel.’ zegt ze. ‘We hoeven alleen maar zo’npersoon op te sporen en te zorgen dat hij of zij vooreens en altijd afrekent met Levi en zijn familie. Wieweet krijgen we er ook nog wel een leuke beloningvoor.’ Kimberly hoort hoe Tara steeds enthousiasterwordt en draait zich twijfelend om. ‘Nee.’ fluistert ze.
  206. 206. ‘’Wat zeg je?’ vraagt Tara en Kimberly draait zich om.‘Nee.’ zegt ze nogmaals en dit keer is haar stemduidelijk te horen. Tara kijkt haar woedend aan enachter haar donkere brillenglazen spugen haar ogenvuur. ‘Nee?’ sist ze. ‘Mevrouw zegt gewoon nee, naalles wat we hebben gedaan?’
  207. 207. ‘Ik vraag me gewoon af of het nog wel zin heeft omconstant Levi op te jagen. Wat hebben wij in ons levenbereikt? Helemaal niets!’ Kimberly voelt woede haarhele lijf overnemen. ‘Ik heb hier gewoon geen zin meerin. Ik wil verder met mijn leven en dat zou jij ookmoeten doen.’
  208. 208. Tara kijkt haar nog steeds woedend aan. ‘Wat wil jedan doen? Gewoon verder gaan met je leven? Weet jedan niet meer waarom we hier ooit aan begonnenzijn?’ vraagt ze ongelovig. ‘We zijn zó dichtbij. Ik weetzeker dat we hier iets mee kunnen. Je moet me nogéén keer helpen. Eén keer en dan kun je verder gaanmet je leven en wat je dan ook wilde gaan doen.’
  209. 209. Kimberly kijkt haar bedenkelijk aan en Tara kijktzelfverzekerd naar haar. Kimberly zucht en knikt dan.‘Nog één keer dan, maar we laten die mensen die opzoek zijn naar Levi er voorlopig buiten.’ zegt ze. ‘En jemoet me beloven dat ik je hierna nooit meer hoef tezien.’
  210. 210. Tara snuift en knikt dan. ‘Nog één keer. Ik weet zekerdat dit gaat werken.’ zegt ze en voegt er dan aan toe:‘Je hoeft niet zo’n hoge dunk van jezelf te hebben. Zo’nleuk gezelschap ben je niet geweest de laatste tijd dusik was echt niet van plan om ooit nog gezellig eenkopje thee bij je te komen drinken.’

×