Seang Dhamma Vol. 36 No. 433 May, 2011
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Like this? Share it with your network

Share

Seang Dhamma Vol. 36 No. 433 May, 2011

on

  • 1,725 views

วารสารแสงธรรม ปีที่ 36 ปีที่ 433 ประจำเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554

วารสารแสงธรรม ปีที่ 36 ปีที่ 433 ประจำเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554

Statistics

Views

Total Views
1,725
Views on SlideShare
1,670
Embed Views
55

Actions

Likes
0
Downloads
5
Comments
0

1 Embed 55

http://www.watthaidc.org 55

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Seang Dhamma Vol. 36 No. 433 May, 2011 Document Transcript

  • 1. ทุกชีวิตมีปัญหา พระพุทธศาสนามีทางแก้ แสงธรรม วารสารธรรมะรายเดือนที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกา ฉบับ Saeng Dhamma วันวิสาขบูชาปีที่ ๓๖ ฉบับที่ ๔๓๓ ประจำาเดือนพฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ Vol.36 No.433 May 2011 ๒๕๕๔
  • 2. สื่อส่องทาง สว่างอ�าไพ แสงธรรม ทุกชีวิตมีปัญหา พระพุทธศาสนามีทางแก้ วารสารธรรมะรายเดือนที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกา ปีที่ 36 ฉบับที่ 433 ประจ�าเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 Vol.36 No.433 May, 2011 Objectives : �To promote Buddhist activities. สารบัญ �To foster Thai culture and tradition. �To inform the public of the temple’s activities. Contents �To promide a public relations center for Buddhists living in the United States. The Buddha’s Words.............................................. 1 Emptiness By Ven. Buddhadasa....................................... 2 เจ้าของ : วัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. About Being Careful By Ven. Ajanh Chah.................7 ที่ปรึกษา : พระวิเทศธรรมรังษี TOMORROW MAN By Ven. Laung Ta Chi................................. 12 กองบรรณาธิการ : VISAKHA PUJA DAY by Ven. Thanat ....................15 ดร.พระมหาถนัด อตฺถจารี อนุโมทนาพิเศษ / Special Thanks..............................18 พระสมุห์ณัฐิวุฒิ ปภากโร สาระธรรมจาก...พระไตรปิฎก ................................... 20 พระจรินทร์ อาภสฺสโร รายรับ-รายจ่ายวัด JULY 1, 2010 - MARCH 31, 2011.. 21 พระมหาเรืองฤทธิ์ สมิทฺธิญาโณ พระสุริยา เตชวโร ปฏิบัติธรรมประจ�าเดือนพฤษภาคม............................ 22 พระมหาสราวุธ สราวุโธ เสียงธรรม...จากวัดไทย........................หลวงตาชี 23 พระมหาประดู่ชัย ภทฺทธมฺโม ประมวลภาพกิจกรรมเดือนเมษายน........................ 30 พระมหาศรีสุพรณ์ อตฺตทีโป เสียงธรรม...จากหลวงตาชี ...................................... 32 พระมหาค�าตัล พุทฺธงฺกุโร ท่องแดนพระพุทธศาสนา ๒,๓๐๐ ปี ดร.พระมหาถนัด 44 พระอนันต์ภิวัฒน์ พุทฺธรกฺขิโต Thai Temple’s News...............โดย ดร.แฮนดี้ 46 และอุบาสก-อุบาสิกาวัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. รายนามผู้บริจาคเดือนเมษายน Ven.Pradoochai 48 รายนามผู้บริจาคออมบุญประจ�าปีและเจ้าภาพภัตตาหารเช้า..53 SAENG DHAMMA Magazine รายนามเจ้าภาพถวายเพล / Lunch............................54 is published monthly by ก�าหนดการท�าบุญวันวิสาขบูชา ...................................62 Wat Thai Washington, D.C. Temple At 13440 Layhill Rd., Silver Spring, MD 20906 Tel. (301) 871-8660, 871-8661 Photos taken by Fax : 301-871-5007 Ven. Pradoochai, Ven. Khumtan E-mail : watthaidc@hotmail.com Ven. Ananphiwat, Ven.Srisuporn Homepage : www.watthaidc.org Mr. Kevin & Mr. Sam Radio Network : www.watthai.iirt.net Bank & Ms. Golf 2,500 Copies
  • 3. ถ้อยแถลง แสงธรรมส่องปัญญา ให้คุณค่าส่องอ�าไพ สันติสงบใจ โลกสดใสได้ร่มเงา เทศกาลวิ ส าขบู ช าปี นี้ ร� ำ ลึ ก พระบรมศำสดำสั ม มำสั ม พุ ท ธเจ้ ำ คื อ ครบ ๒๕๕๔ แห่งกำรดับขันธปรินิพพำน ณ กุสินำรำ, ครบ ๒๕๙๙ ปี แห่งกำรตรัสรู้ ณ พุทธคยำ และครบ ๒๖๓๔ ปี แห่งกำรประสูติ ณ ลุมพินีวัน จึงนับว่าเป็นโอกาสพุทธชยันตีเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่ของ พุทธศาสนิกชนหลายประเทศ อนึ่ง เมื่อมีการประกาศรับรองว่า วัน วิสาขบูชา เป็นวันส�าคัญขององค์การสหประชาชาติแล้ว พระนามของ พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ยิ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นบรมครู ผู้น�าสัจธรรมมาเปิดเผยแสดงให้ชาวโลกได้พบความสันติสุขร่มเย็นอย่าง แท้จริง ยิ่งในภาวะปัจจุบันเกิดวิกฤติหลายด้านทั่วโลก ทั้งจากความเปลี่ยนแปลงทางธรรมชาติ ฤดู หนาว ร้อน ฝน เกิดอย่างฉับไวในหนึ่งวัน ร่างกายธาตุขันธ์ของมนุษย์ปรับเปลี่ยนแทบไม่ทัน จึงเกิดการเจ็บไข้ได้ป่วยทางกายบ้าง ทางใจบ้าง นอกจากนี้ปัญหาเศรษฐกิจ ราคาน�้ามันแพง ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ก็สูงขึ้น แต่รายได้คงเดิม จึงท�าให้เกิดความเครียด อันก่อให้เกิดโรคทางจิตวิญญาณมาครอบง�า ดังนัน เพือขับเคลือนชีวตนีให้กาวต่อไป โดยการประคองตนอย่างมีสติปญญา จึงควรน้อมน�าธรรมะของ ้ ่ ่ ิ ้ ้ ัพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาปฏิบัติ ให้เห็นความจริงอันประเสริฐ เกิดอริยสัจจ์ ท�าลายทุกข์ทั้งปวง ด้วยการลงมือใคร่ครวญพิจารณา ปฏิบัติตามหลักทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ที่พระพุทธองค์ตรัสสอนไว้แล้ว ปัญหาทุกปัญหาสามารถแก้ไขได้ หากเรามีความตั้งใจ และใช้วิธีการที่ถูกต้อง แสงธรรม ฉบับเดือนพฤษภาคมนี้ ร่วมเฉลิมฉลองพุทธชยันตี ขอเชิญชวนชาวพุทธทั้งหลาย น้อมน�าค�าสั่งสอนของพระพุทธองค์ มาฝึกฝนอบรมตนให้พบความสะอาด สว่าง สงบใจ ด้วยการใช้หลักธรรมที่น�าเสนอเป็นธรรมะภาคภาษาอังกฤษ ส�าหรับภาคภาษาไทย บทความเสียงธรรมจากหลวงตาชี และครูสีหลวงตาสอน ก็ยังให้ธรรมะข้อคิดสาระชีวิตควรพิจารณาเช่นเดิม คณะผู้จัดท�า ขออภัยสมาชิกแสงธรรมทุกท่าน มา ณ โอกาสนี้ หากท่านได้รับวารสารแสงธรรมฉบับเดือนเมษายน ที่ไม่สมบูรณ์ เพราะการผลิตที่ผิดพลาดท�าให้หน้าสลับกัน และต้องการหนังสือเล่มใหม่ หรือมีข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ กรุณาแจ้งมายังวัดไทยฯ ดี.ซี. ขออนุโมทนาสาธุการ คณะผู้จัดท�า
  • 4. แสงธรรม 1 Saeng Dhamma The Buddha’s Words พุทธสุภาษิต โย สาสนํ อรหตํ อริยานํ ธมฺมชีวินํ ปฏิกฺโกสติ ทุมฺเมโธ ทิฏฺฐึ นิสฺสาย ปาปิกํ ผลานิ กณฺฏกสฺเสว อตฺตฆญฺญาย ผลฺลติ. (๑๖๔) คนทรามปัญญา มีความเห็นผิด ติเตียนคําสอนของเหล่าพระอริยะผูอรหันต์ ้ ผูมชวตอยูโดยธรรม เขาย่อมเกิดมาเพือฆ่าตัวเขาเอง เหมือนขุยไผ่ฆาต้นไผ่ฉะนัน ้ ีีิ ่ ่ ่ ้ Whoso on account of false views scorns the teaching of the Noble Ones, the Worthy and Righteous Ones, he, the foolish man, destroys himself like the bamboo, seeding finds its end.
  • 5. แสงธรรม 2 Saeng Dhamma EMPTINESS by Buddhadasa Bhikkhu http://www.what-buddha-taught.net/Books/BhikkhuBuddhadasa_Heart_Wood_from_the_Bo_Tree.htm I n the previous talk I spoke of emptiness as being an important subject but the oc-casion didn’t permit me to give it the special mind, be it pleasant or unpleasant. Only one familiar with the observation of mind can really understand Dhamma. One who merely reads attention necessary for a thorough understand- books cannot understand and what’s more may ing. So as some aspects of this subject of empti- even go astray. But one who tries to observe the ness remain obscure, today I have come to talk things going on in the mind and always takes about it specially. that which is true in his or her own mind as a Emptiness is the most difficult to understand standard has no way to get, muddled. Such a of all the Buddhist Teachings because it is their person will be able to comprehend Dukkha and innermost heart. Being called a heart it must ob- the cessation of Dukkha and ultimately will un-viously be something subtle and profound. Its derstand Dhamma. Then if books are read they understanding does not lie within the scope of will be understood well.mere conjecture or the sort of pondering that From the moment of birth to the time of ordinary people are accustomed to. It can only death we must train ourselves in this way, ex-be understood by determined study. amining the contact of the mind with the ob- The most essential meaning of the word jects that surround it and the nature of the re-‘study’ is of the unceasing, dedicated observa- sults of that contact, for in that natural process tion and investigation of whatever arises in the there will inevitably be both pleasure and pain
  • 6. แสงธรรม 3 Saeng Dhammaand observing them will make ‘the mind wiser also the freedom from disease. There is nothing and more resilient. To keep observing the na- beyond emptiness. ture of our thoughts generates a mind emptied The medicine which cures the disease is the of Dukkha, and so, is the very best knowledge knowledge and practice that gives birth to emp-there is. Through it we gain familiarity with the tiness. When emptiness has appeared it will be realization or awareness of emptiness. the cure of the disease and alter recovery from Please think back to the point made in the the disease there will be nothing save empti-last talk that the Commentators all called the ness, the state void of Dukkha and. void of the Buddha the ‘Spiritual Doctor’ and divided dis- mental defilements that are the cause of Dukkha ease into two kinds: that of the body/mind and This emptiness, which has that wide breadth of that of the spirit. Both diseases of the body and meaning, is self-existent: nothing can come to those of the mind such as are treated in men- touch it, develop it, improve it, or do anything tal hospitals were considered to be Physical to it. Thus it is a timeless state, for it mows nei-Disease. Spiritual Disease, or Mental Disease as ther birth nor death. Its ‘being’ is not the same they called it, refers to the disease that must be as the being of things which are born and die treated with Dhamma. So I would like to make but since we have no other word to use, we the point that if you are really to understand dis- say that it has being characterized by immutable ease you must make this division: take diseases emptiness.of the body and of the mind (the mental body) If anyone realizes, that is to say if anyone’s as being both physical disease. As for spiritual mind realizes this thing, then it will be the medi-disease it is not a disease of the brain or nervous cine that cures the disease and the immediate system but is an illness affecting truth¬ discern- recovery from disease, a state time¬lessly emp-ing awareness (satipanna), that which knows our ty. It is true health. life and the world as they truly are. So it refers Please keep trying to grasp the meaning of this to Ignorance or the wrong understanding that word emptiness, or sunnata as it is in Pali, as I springs from ignorance and causes the wrong ac- explain it point by point. tions that lead to Dukkha:, even if physically and Firstly, consider the point that the Buddha .mentally we are quite healthy. declared that every word that he, the Tathagata When we are suffering from Spiritual Disease [14], spoke referred to the subject of empti-with what must we treat it? We must treat it ness. He spoke of no other matter, either di-with emptiness. What’s more, emptiness (sun- rectly or indirectly. Any talk unconnected with nata) is not only the cure of the disease but is the subject of empti¬ness is not the speech of
  • 7. แสงธรรม 4 Saeng Dhammathe Tathagata but of disciples of a later time the highest thing. Anyone who wants to be with-who liked to speak at great length to show how out problems concerning Dukkha and death, clever and articulate they were. should look on the world, i.e. “on all things, One can, if one wants to, add much more, for as they truly are namely as empty, neither ‘I’ example: that emptiness is the absence of self nor ‘mine’. The statements of the Buddha that or what belongs to self, for the word emptiness follow on from show the benefits: ‘Nibbanam has a whole host of applications. Although the paramam sunnam and ‘Nibbanam paramam su-characteristic of emptiness remains constant, kham’, which translate as ‘Nibbana is the su-its expressions are innumerable. That being so, preme emptiness’ and ‘Nibbana is the supreme we will aim to examine emptiness only as ab- happiness’. You must understand that Nibbana sence of Dukkha and the de- is the remainderless extinc-filements that are the cause of tion of Dukkha, means the Dukkha and as the absence of same as supreme emptiness, the feeling that there is a self and that it is possible to know or that there are things which and realize an emptiness that are the possessions of a self. is not supreme, an emptiness This is emptiness as it relates that is in some way deficient to our practice of Dhamma. or false. The truth-discerning If we enquire which of the awareness must be so impec-Buddha’s utterances dealing cably clear that one has not with this matter can be taken the slightest feeling of ‘self’ as authoritative statements we or ‘belonging to self’ for it to will find that in many places be called paramam sunnam, the Buddha taught us to know how to look on supreme emptiness. Supreme emptiness is Nib-the world as being empty, as in the phrase if bana because it completely extinguishes the ‘Sunnato lokam avekkhassu mogharaja sada things that are on fire, the stream or whirlpool sato’ which means “You should look on the of flowing and changing phenomena. Thus the world as being empty. If you can be always supreme emptiness and the supreme extinction aware of the emptiness of the world, death will are one and the same thing.not find you.” As for the saying that Nibbana is the supreme These words of the Buddha enjoining us to happiness, it is an expression in the language of see the world as being empty show that it is relative truth, a sort of enticing propaganda in
  • 8. แสงธรรม 5 Saeng Dhammathe language of the common man used because happiness of Nibbana that is emptiness. So in in general people are infatuated with happiness, hearing the phrase ‘Nibbana is the supreme they want nothing else. So it is necessary to tell happiness’ don’t go jumping to the conclusion them that Nibbana is happiness and what’s more that Nibbana is exactly what you’re looking for it’s the supreme happiness. But truly speaking and start dreaming about it without taking into Nibbana is greater than happiness, beyond it. It consideration that it is also supreme emptiness. is empti¬ness. It can’t be said to be either happi- The saying of the Buddha which deals with ness or suffering because it lies beyond both the the practice in regard to emptiness is the one suffering and the happiness known by the com- that is the heart of the Budd¬hist Teachings: mon man. But when one speaks like this, peo- ‘Sabbe dhamma nalam abhinivesaya’ which ple don’t understand and so it’s said instead, translates literally as ‘No dhamma whatsoever in the language of เจ้าภาพดอกไม้วันสงกรานต์ กลุ่มพลังบุญ should be grasped the worldly, that at or clung to’. If it is ultimate hap- one amplifies the piness. This being meaning a little it so, when using the may be rendered word happiness as ‘no one should you must be care- grasp or cling to ful to use it in its anything as being I proper sense. It is or mine’. ‘No one’ not the happiness means that there that people generally see or aspire to. It is a are no exceptions; ‘should grasp or cling’ means different sort of happiness it is the state empty to give rise to ego-consciousness; ‘as being I’: of every single thing that proliferates, flows, and refers to the feeling called ahamkara, the grasp-changes. Thus it is truly lovely, truly refreshing ing at a (non-existent) soul or abiding ego-enti-and truly desirable. For if there is still flowing ty; ‘as being mine’ refers to the feeling called and changing, a constant swaying and rocking, mamamkara, ,the grasping at phenomena as how can there be happiness? being connected to ego. So don’t have aham- Thus the feelings of pleasure arising from con- kara or mamamkara with regard to anything at tact with the various sense-objects are illusory, all starting from a worthless speck of dust up to they are not the ultimate happiness. The hap- valuable objects such as diamonds, sapphires, piness of the common man is not the supreme gems and the objects of sensual desire, and on
  • 9. แสงธรรม 6 Saeng Dhammato things higher than that - Dhamma, its theory, ferring to was this principle of not grasping at or practice and attainment, the Path - Realizations, clinging to anything as being self or as belonging their Fruits and Nibbana. Nothing whatsoever to self. should be grasped at or clung to as being ‘I’ or To have heard this phrase is to have heard ‘mine’. This is the heart of the Buddhist Teach- every phrase because all subjects are condensed ings and was affirmed to be so by the Buddha within it. Of all the things that the Buddha taught himself. there wasn’t one that didn’t deal with .Dukkha He said that to have heard the phrase sabbe and the elimination of Dukkha. Grasping and dhamma nalam abhinivesaya, is to have heard clinging are the cause of Dukkha. When there is every phrase of the Teachings, to have put it grasping and clinging there is Dukkha. The prac-into practice is to have done every practice and tice is to make the non- arising of grasping and to have reaped the fruits of that practice is to clinging final and permanent, so that the mind is have reaped every fruit of the Buddhist Teach- unceasingly empty. Just that is enough. There is ings. So we don’t need to be afraid that there is nothing else to do. too much to understand. The Buddha made the ‘This practice is every practice’. Try to think if comparison that the things that he had realized there’s anything that remains to be practised, At were as many as all the leaves in the forest but any moment that any person, whether it’s Mr. those which he had brought out to teach were Smith or Mrs. Jones or anyone at all, has a mind a single handful. The ‘single handful’ he was re- To be continued คุณวิชต-คุณวนิดา-คุณวารี หิรัญกิจ ิ คุณสมร-คุณทิพสร-น้องฌอนฌอน นามสวัสดิ์ ทำาบุญอุทิศให้คุณพ่อวงศ์ หิรัญกิจ ซึ่งจากไปครบ 2 ปี ทำาบุญอุทิศแด่บุพการีชน ถวายปัจจัยเข้าวัด ทั้งสิ้น $450
  • 10. แสงธรรม 7 Saeng Dhamma About Being CAREFUL A Dhammatalk By Ajahn Chah http://www.ajahnchah.org/book/About_Being_Careful.php ...Continued from last issue... well, practicing correctly. Supatipanno means About being careful those who practice well. Ujupatipanno means ‘’Giving up all evil, practicing what is good, those who practice directly. Ñāyapatipanno purifying the mind.’’ Giving up wrongdoing first, means those who practice for the realization we then start to develop the good. What is the of path, fruition and Nibbāna. Sāmīcipatipanno good and meritorious? Where is it? It’s like fish are those who practice inclined towards truth. in the water. If we scoop all the water out, we’ll It could be anyone. These are the Sangha of get the fish - that’s a simple way to put it. If true disciples (sāvaka) of the Lord Buddha. Lay-we scoop out and pour back in, the fish remain women living at home can be sāvaka. Laymen in the barrel. If we don’t remove all forms of can be sāvaka. Bringing these qualities to fulfill-wrongdoing, we won’t see merit and we won’t ment is what makes one a sāvaka. One can be a see what is true and right. Scooping out and true disciple of the Buddha and realize enlight-pouring back, scooping out and pouring back, enment. we only remain as we are. Going back and forth Most of us in the Buddhist fold don’t have like this, we only waste our time and whatever such complete understanding. Our knowledge we do is meaningless. Listening to teachings is doesn’t go this far. We do our various activi-meaningless. Making offerings is meaningless. All ties thinking that we will get some kind of merit our efforts to practice are in vain. We don’t un- from them. We think that listening to teachings derstand the principles of the Buddha’s way, so or making offerings is meritorious. That’s what our actions don’t bear the desired fruit. we’re told. But someone who gives offerings to When the Buddha taught about practice, ‘get’ merit is making bad kamma. he wasn’t only talking about something for or- You can’t quite understand this. Someone dained people. He was talking about practicing who gives in order to get merit has instantly ac-
  • 11. แสงธรรม 8 Saeng Dhammacumulated bad kamma. If you give in order to the other person says that if we drop it, then we let go and free the mind, that brings you merit. can get something better. The two have a hard If you do it to get something, that’s bad kamma. time communicating. Listening to teachings to really understand the If we make offerings and practice good deeds Buddha’s way is difficult. The Dhamma be- in order to get something, it doesn’t work out. comes hard to understand when the practice What we get is becoming and birth. It isn’t a that people do - keeping precepts, sitting in cause for realizing Nibbāna. Nibbāna is giving up meditation, giving - is for getting something in re- and letting go. If we are trying to get, to hold turn. We want merit, we want something. Well, if on, to give meaning to things, that isn’t a cause something can be gotten, then who gets it? We for realizing Nibbāna. The Buddha wanted us to get it. When that is lost, whose thing is it that’s look here, at this empty place of letting go. This lost? The person who doesn’t have something is merit. This is skillfulness. doesn’t lose anything. And when it’s lost, who When we practice any sort of merit and vir-suffers over it? tue, once we have done that, we should feel Don’t you think that living your life to get that our part is done. We shouldn’t carry it any things brings you suffering? Otherwise you can further. We do it for the purpose of giving up just go on as before trying to get everything. And defilements and craving. We don’t do it for the yet, if we make the mind empty, then we gain purpose of creating defilements, craving and at-everything. Higher realms, Nibbāna and all their tachment. Then where will we go? We don’t go accomplishments - we gain all of it. In making anywhere. Our practice is correct and true. offerings, we don’t have any attachment or aim; Most of us Buddhists, though we follow the the mind is empty and relaxed. We can let go forms of practice and learning, have a hard time and put down. It’s like carrying a log and com- understanding this kind of talk. It’s because plaining it’s heavy. If someone tells you to put Māra, meaning ignorance, meaning craving - the it down, you’ll say, ‘’If I put it down, I won’t desire to get, to have, and to be - enshrouds have anything.’’ Well, now you do have some- the mind. We only find temporary happiness. thing - you have heaviness. But you don’t have For example, when we are filled with hatred lightness. So do you want lightness, or do you towards someone it takes over our minds and want to keep carrying? One person says to put it gives us no peace. We think about the person all down, the other says he’s afraid he won’t have the time, thinking what we can do to strike out anything. They’re talking past each other. at him. The thinking never stops. Then maybe We want happiness, we want ease, we want one day we get a chance to go to his house tranquility and peace. It means we want light- and curse him and tell him off. That gives us ness. We carry the log, and then someone sees some release. Does that make an end of our us doing this and tells us to drop it. We say we defilements? We found a way to let off steam can’t because what would we have then? But and we feel better for it. But we haven’t gotten
  • 12. แสงธรรม 9 Saeng Dhammarid of the affliction of anger, have we? There is it’s the happiness of fools. It’s the way that some happiness in defilement and craving, but fools stop their suffering. There’s no wisdom it’s like this. We’re still storing the defilement here. These different confused conditions are inside and when the conditions are right, it will mixed in the heart that has a feeling of well-flare up again even worse than before. Then we being. If the mind is allowed to follow its moods will want to find some temporary release again. and tendencies it feels some happiness. But this Do the defilements ever get finished in this way? happiness is always storing unhappiness within It’s similar when someone’s spouse or children it. Each time it erupts our suffering and despair die, or when people suffer big financial loss. will be worse. It’s like having a wound. If we They drink to relieve their sorrow. They go to a treat it on the surface but inside it’s still infect-movie to relieve their sorrow. Does it really re- ed, it’s not cured. It looks okay for a while, but lieve the sorrow? The sorrow actually grows; but when the infection spreads we have to start cut-for the time being they can forget about what ting. If the inner infection is never cured we can happened so they call it a way to cure their mis- be operating on the surface again and again with ery. It’s like if you have a cut on the bottom of no end in sight. What can be seen from the out-your foot that makes walking painful. Anything side may look fine for a while, but inside it’s the that contacts it hurts and so you limp along same as before. complaining of the discomfort. But if you see a The way of the world is like this. Worldly tiger coming your way, you’ll take off and start matters are never finished. So the laws of the running without any thought of your cut. Fear of world in the various societies are constantly re-the tiger is much more powerful than the pain in solving issues. New laws are always being es-your foot, so it’s as if the pain is gone. The fear tablished to deal with different situations and made it something small. problems. Something is dealt with for a while, You might experience problems at work or but there’s always a need for further laws and at home that seem so big. Then you get drunk solutions. There’s never the internal resolution, and in that drunken state of more powerful de- only surface improvement. The infection still lusion, those problems no longer trouble you exists within, so there’s always need for more so much. You think it solved your problems and cutting. People are only good on the surface, in relieved your unhappiness. But when you sober their words and their appearance. Their words up the old problems are back. So what hap- are good and their faces look kind, but their pened to your solution? You keep suppressing minds aren’t so good. the problems with drink and they keep on com- When we get on a train and see some ac-ing back. You might end up with cirrhosis of the quaintance there we say, ‘’Oh, how good to see liver, but you don’t get rid of the problems; and you! I’ve been thinking about you a lot lately! then one day you are dead. I’ve been planning to visit you!’’ But it’s just There is some comfort and happiness here; talk. We don’t really mean it. We’re being good
  • 13. แสงธรรม 10 Saeng Dhammaon the surface, but we’re not so good inside. We knowing the world clearly. Then samudaya, the say the words, but then as soon as we’ve had cause of suffering, is not created, and tanhā is a smoke and taken a cup of coffee with him, not born. There is vijjā, knowledge of things as we split. Then if we run into him one day in the they really are, and it illumines the world. It il-future, we’ll say the same things again: ‘’Hey, lumines praise and blame. It illumines gain and good to see you! How have you been? I’ve been loss. It illumines rank and disrepute. It clearly meaning to go visit you, but I just haven’t had illumines birth, aging, illness, and death in the the time.’’ That’s the way it is. People are su- mind of the practitioner. perficially good, but they’re usually not so good That is someone who has reached the Dhamma. inside. Such people no longer struggle with life and are The great teacher taught Dhamma and Vi- no longer constantly in search of solutions. They naya. It is complete and comprehensive. Nothing resolve what can be resolved, acting as is appro-surpasses it and nothing in it need be changed priate. That is how the Buddha taught: he taught or adjusted, because it is the ultimate. It’s com- those individuals who could be taught. Those plete, so this is where we can stop. There’s noth- who could not be taught he discarded and let ing to add or subtract, because it is something of go of. Even had he not discarded them, they the nature not to be increased or decreased. It were still discarding themselves - so he dropped is just right. It is true. them. You might get the idea from this that the So we Buddhists come to hear Dhamma Buddha must have been lacking in mettā to dis-teachings and study to learn these truths. If card people. Hey! If you toss out a rotten mango we know them then our minds will enter the are you lacking in metta? You can’t make any Dhamma; the Dhamma will enter our minds. use of it, that’s all. There was no way to get Whenever a person’s mind enters the Dhamma through to such people. The Buddha is praised then the person has wellbeing, the person has as one with supreme wisdom. He didn’t merely a mind at peace. The mind then has a way to gather everyone and everything together in a resolve difficulties, but has no way to degener- confused mess. He was possessed of the divine ate. When pain and illness afflict the body, the eye and could clearly see all things as they re-mind has many ways to resolve the suffering. It ally are. He was the knower of the world. can resolve it naturally, understanding this as As the knower of the world he saw danger in natural and not falling into depression or fear the round of samsāra. For us who are his follow-over it. Gaining something, we don’t get lost in ers it’s the same. If we know all things as they delight. Losing it, we don’t get excessively up- are, that will bring us well-being. Where exactly set, but rather we understand that the nature are those things that cause us to have happi-of all things is that having appeared they then ness and suffering? Think about it well. They are decline and disappear. With such an attitude we only things that we create ourselves. Whenever can make our way in the world. We are lokavidū, we create the idea that something is us or ours,
  • 14. แสงธรรม 11 Saeng Dhammathat is when we suffer. Things can bring us harm our families where we have to pay attention. Or or benefit, depending on our understanding. So what do you think? These days, where do you the Buddha taught us to pay attention to our- experience suffering? Where are you involved selves, to our own actions and to the creations in love, hate and fear? Control yourselves, take of our minds. Whenever we have extreme love care of yourselves. Watch out you don’t get or aversion to anyone or anything, whenever we bitten. If they don’t bite they might kick. Don’t are particularly anxious, that will lead us into think that these things won’t bite or kick. If you great suffering. This is important, so take a good do get bitten, make sure it’s only a little bit. look at it. Investigate these feelings of strong Don’t get kicked and bitten to pieces. Don’t try love or aversion, and then take a step back. If to tell yourselves there’s no danger. Posses-you get too close, they’ll bite. Do you hear this? sions, wealth, fame, loved ones, all these can If you grab at and caress these things, they bite kick and bite if you’re not mindful. If you are and they kick. When you feed grass to your buf- mindful you’ll be at ease. Be cautious and re-falo, you have to be careful. If you’re careful strained. When the mind starts grasping at things when it kicks out, it won’t kick you. You have and making a big deal out of them, you have to to feed it and take care of it, but you should be stop it. It will argue with you, but you have to smart enough to do that without getting bitten. put your foot down. Stay in the middle as the Love for children, relatives, wealth and posses- mind comes and goes. Put sensual indulgence sions will bite. Do you understand this? When away on one side. Put self-torment away on the you feed it, don’t get too close. When you give other side. Love to one side, hate to the other it water, don’t get too close. Pull on the rope side. Happiness to one side, suffering to the oth-when you need to. This is the way of Dhamma, er side. Remain in the middle without letting the recognizing impermanence, unsatisfactoriness mind go in either direction. and lack of self, recognizing the danger and em- To be continuedploying caution and restraint in a mindful way.Ajahn Tongrat didn’t teach a lot; he always told us, ‘’Be really careful! Be really careful!’’ That’s how he taught. ‘’Be really careful! If you’re not really careful, you’ll catch it on the chin!’’ This is really how it is. Even if he didn’t say it, it’s still how it is. If you’re not really careful you’ll catch it on the chin. Please understand this. It’s not someone else’s concern. The problem isn’t other people loving or hating us. Others far away somewhere don’t make us create kamma and suffering. It’s our possessions, our homes, ทำ�บุญวันเกิดคุณสร�ยุทธ ฤทธิ์ถ�วร 23 เม.ย. 54
  • 15. แสงธรรม 12 Saeng Dhamma Tomorrow Man Essays On The Dhamma By Luang Ta Chi Edited by Du Wayne Engelhart ...Continued from last issue... Meditation to achieve concentration is a way of filtering and clearing the mind to be able to IV. Supraman one wha Who Has see the truth. The great obstacles to concen-wisdom tration that leads to peace of mind are the five hindrances: M ind that lacks concentration is influ- enced by things in the world. When things outside contact the senses—eyes, ears, 1. Kāma-chanda—satisfaction in loving, want- ing, and deep longing. This burns in the mind and causes constant unrest like a rabid dog.nose, tongue, and body—the mind is moved by 2. Vyāpāda—dissatisfaction with everything. It these things. These create the feelings of love, leads to restlessness, constantly burning and suf-anger, confusion, and addiction. The one who fering mind like a sharp weapon stuck into your lacks concentration has great obstacles prevent- heart.ing him from undergoing scientific experiment on 3. Thīna-middha—sloth and torpor, caused the mind. It is necessary to practice concentra- by delusion. It makes the mind indifferent to tion so that the mind can be stable, pure, and everything, tired, and constantly sleepy.suitable for the scientific mental experiment to 4. Uddhacca-kukkucca—distractedness and recognize things as they are. worry. Worrying about events in the past and Just as a person will not see the oyster, the events yet to come, and complaining that draws abalone, the sand, and the fish in the muddy the mind away from the present. As in the rainy water, So too will the person be unable to see season the clouds come from all directions to the reality of things when the mind is clouded. block the sunlight, causing darkness. Just as a person can see the oyster, the aba- 5. Vicikicchā—hesitation and doubt which lone, the sand, and the fish in clear water, So, block the arising of wisdom. There is always too, can a person with a clear mind see the truth. doubt as to whether the path to Enlightenment
  • 16. แสงธรรม 13 Saeng Dhammaand Nibbāna (Nirvāna) truly exists. There is ques- the part of the mind that pertains to the sense of tioning of the meaning of physical and mental the beautiful. They create beautiful images such phenomena and the cessation of suffering. This as colorful flowers, golden pagodas, devas, and is similar to the traveler who comes to a fork in heavenly abodes which fill the mind with bliss. the road and, not knowing which way to go, sits Whoever is attached to these is caught in the there forever, wondering which road to take. To wheel of samsāra, just like a bird caught in the overcome the five hindrances, we need the three hunter’s net. These images will disappear when instruments mentioned before: awareness reveals things as they are. 1. Atāpī—the strong effort to overcome de- 3. Images that are frightening. Wild animals filements, or to die trying. like a charging elephant, a tiger about to claw 2. Sampajañña—universal knowledge; per- you, a snake about to strike, a dog trying to bite forming moment to moment with universal you, or a skeleton, or a rotting corpse—all terrify-knowledge of the truth of existence so as not to ing images. To rid ourselves of these images, we be led astray by defilements. must be aware of the present moment. 3. Satimā—to be in constant awareness, ob- 4. Images that are purposely created. When serving the mind at all times; never letting mind we think of something, it appears to us. We think think by itself; paying constant attention to what of the moon, and it appears; we imagine objects arises in mind. We watch moods and thoughts to be larger or smaller, and they become so. We arising and disappearing and know how they af- think of heaven and hell, and they appear. When fect the mind. we think of the enlightened ones or the Buddha, When we use these three instruments, the five their images appear. Whatever we think of auto-defilements will disappear from our minds. The matically appears. These are all just created im-mind will be at peace and keep up concentra- ages, not natural conditions. Having awareness tion. Too much concentration, however, without will make them disappear.awareness can lead to mental images, of which 5. Images that implore. These arise from lack there are five types: of awareness. They can be souls experiencing 1. Images that copy oneself. These are reflec- great mental pain and asking for merit. Or they tions of ourselves seen by the mind. The image can be corrupted, misguided spirits that keep vis-does what you do: stand, walk, sit, bend over, iting us with frightening images and scary howls. stretch, or move. If you ask it to do something, it Loving-kindness together with awareness will mi-will do as you wish. To make this go away, you raculously make these images disappear.have to use your awareness. When awareness is Once the five hindrances have been over-as strong as concentration, these images will dis- come and the five types of mental images de-appear because they are not real. stroyed, the obstacles that are preventing us from 2. Images that are blissful. These come from entering the “supramundane state” are removed.
  • 17. แสงธรรม 14 Saeng DhammaFrom here the mind can establish concentra- One should certainly do one’s job today. Who tion to attain peace, purity, and clarity. Thus we knows, tomorrow death could come. Absolutely can proceed in our scientific experiment on the no way can one come to an agreement with the mental phenomena to discover the truth of all mighty Lord of Death.things. We can test the truth in this body that Past is past, do not desire for it to turn back. is six feet long, one hand thick, and a forearm What hasn’t come, do not treat in an indifferent wide. So we can look at ourselves, talk to our- manner, it’ll come. Yesterday will never take the selves, and use ourselves to test and prove the same road again.truth of anicca (impermanence, always changing), “Tomorrow will have yet to arrive.”dukkha (unsatisfactoriness), and anattā (no-self, Thus one should seriously perform one’s duty not under anyone’s control). These are the true today. Who would know we will live tomorrow? characteristics of all that exists in nature. When Impossibly can a person come to an agreement the mind has grasped the true nature of things as with or influence Powerful Death to allow him or explained here, it will be free of all attachments her to stay.and enter the path toward Enlightenment leading There are in a year 365 days or 12 months, to Nibbāna. One is no longer under the power of December being the last one of the year. It is the defilements and craving. The mind is free of the custom for most of us to consider the pass-all attachments and enters the “supramundane ing year to be the “old” year and call the com-state,” and thus one has become truly “supra- ing year, beginning with January, the “new” year. human.” “Old” and “new” are only ideas that we make From the point of view of the Dhamma, one up for having easy communication; otherwise we becomes a “supra-human” because he or she is would hardly understand each other. No forces “above” all worldly influences. Even while living can stop their motion. They constantly and du-in the world, the mind is no longer a slave to de- tifully move as they do; they never stand still. filements and craving, and one lives in freedom— Thus it is “life” that loses its hold to time, as complete freedom from suffering. And thus this shown in one of the Buddhist proverbs:person has earned the title “supraman.” Kalo khasati bhutani sabbaneva sahattana Time eats up, together with its own self, the V. Tomorrow Man lives of all beings. To be continued Ajjeva kiccamatappam Ko janna maranam suve Na hi no sangharantena Mahasenena maccuna
  • 18. แสงธรรม 15 Saeng Dhamma VISAKHA PUJA DAY The Birth of the Buddha, Peacemaker for the WorldThe Significance of Visakha Puja Day By Phramaha Thanat Inthisan, Ph.D.The Significance of Visakha Puja Day to celebrate Vesak. It was the same Dharmapala, On behalf of The Council of Thai Bhikkhus in however, who in May of 1897, following the World the U.S.A., as the Secretary of the Council, I would Parliament of Religions four years earlier, presided like to join in this year’s Visakha Puja celebration. over the first Vesaka Puja celebration in America This year Vesak is especially significant because it is in San Francisco. Then in 1999, sixty-six years af-the commemoration of the 2600th anniversary of ter the death of the great Buddhist preacher, Vi-the Enlightenment of the Buddha. Under the aus- sakha Puja received the worldwide recognition it pices of the Mission of the Republic of Sri Lanka to deserves. On December 15 of that year at the the United Nations and of the United Nations Gen- behest of the country of Sri Lanka, Dharmapala’s eral Assembly, special events have been planned homeland, the fifty-fourth United Nations Gen-in New York to celebrate this auspicious occasion. eral Assembly declared Vesak Day, the full-moon Today Vesakha Puja is recognized as an inter- day in May, an International Day. Buddhism was national day of celebration of the life of the Bud- recognized as one of the oldest religions in the dha. This May, 2011, we have the Vesak ceremony world, a religion that should be praised for its in all the Buddhist countries, Thailand, Vietnam, concerns about the welfare of human beings.Laos, Cambodia, Sri Lanka, Japan, Korea, China, Visakha Puja commemorates three important and others. In fact, Visakha Puja is celebrated events in the life of the Buddha, all occurring in across the globe. different years on the full-moon day of May: his It was not always this way. When Anaga- birth, his Enlightenment, and his passing away. rika Dharmapala, arguably the greatest preacher These events can serve as lessons for us today. of Buddhism in modern times, was a boy in the I would like to begin with the event of his 1870s in his native Sri Lanka, then the British col- birth. After the Buddha was born, he walked sev-ony of Ceylon, he was caned by the headmaster en steps and said, “I am chief in the world, I am of the Christian school he attended for taking off best in the world, I am first in the world. This is
  • 19. แสงธรรม 16 Saeng Dhammamy last birth. There will be no further rebirth.” The message of Visakha Puja Day is a message of This statement expresses the Buddha’s aim in his loving-kindness and compassion that bring peace. life. His words are not just the silly boasting of a We celebrate Vesak day, or the Buddha’s day, be-child. Rather, they signify that we are all individu- cause of his great loving-kindness and compassion ally responsible for what we make of our lives. not only to the Buddhist people but also to all the Think about that. Do you take this responsibility people of the world. The Buddha was a great man seriously? If you do not, you should reflect on who walked on the earth and preached to the peo-this matter today. ple 2,500 years ago about how to live happily and Let us talk about the second event commem- peacefully. After he realized the truth, he did not orated on Vesak. After the Buddha achieved En- keep it to himself; he spread the truth for forty-five lightenment, he said to himself, “Through the years of his life. That is why we gather together round of uncountable births, I wandered and celebrate on this day. without finding the house builder I was Visakha Puja Day commemorates seeking. Rebirth again and again is the birthday of the Buddha as the painful. House builder; you are arising of the Buddha to bring seen! You will no longer build peace. The Buddha-to-be was my house. All your rafters are born into the Brahmin tradi-broken. The ridge pole is de- tion, but he left this tradition stroyed. Mind attains the un- behind. He tried to get rid of conditioned. Mind achieves the all unwholesome things inside end of craving.” The Buddha rec- and outside people, for exam-ognized what causes problems for ple, the castes in the society of us. We should also recognize that his time. He traveled throughout the problems we encounter come the Middle Area for forty-five years from inside the mind. The problems teaching people, and then he passed start there—with our thoughts. away in final Enlightenment. He visited the The third event recalled on Vesakha Puja Day poor, his enemies (for instance, Devidatta), and is the Buddha’s passing away. Before he passed kings because of his great compassion and be-away, he told his disciples, “All component things cause of his wisdom. are subject to decay and destruction, work out the The message of Visakha Puja Day is also that of real freedom with earnestness.” These were the overcoming egoism. The Buddha worked without last words of the Buddha. We should work hard to egoism, giving people the opportunity to light the understand that nothing in life is permanent, that inner light in their hearts and reach their final goal. nothing can be counted on, so that was can free He found truth and liberation and destroyed ego-our minds from greed, hatred, and delusion and ism. He destroyed all the defilements in his mind thereby attain peace and freedom. and found freedom from the self. As a result, he
  • 20. แสงธรรม 17 Saeng Dhammacan help society today find its freedom and can that he woke up. The word Buddha means to teach society liberation from the self. He can en- wake up and to know. Last month a husband able society to find peace. and wife took their children to the temple. When At Visakha Puja the birth of the Buddha is cel- they saw the monks, they paid respect and told ebrated in two senses: the Buddha-to-be’s being their children to pay respect, but they called the born from the womb of his mother, and the Bud- monk, “my Buddha.” I did not have a chance dha’s being born as the Awakened One, having to explain to them that they should not call the destroyed the defilements, especially egoism, atta. monk “Buddha.” The more I think about what The Buddha has the answer to the question of how they said, however, the more I realize that they the people of the world can attain inner peace. were expressing a great truth. They are reminding In Buddhism, we have two ways of worship us to be the Buddha, that is, the Awakened One, and celebration. The first one we call material insofar as we wake up from the sleep of igno-worship, the worship that uses candles, flowers, rance, greed, hatred, and delusion. There is a story about the Buddha after he achieved Enlightenment. He decided to go teach at Varanasi. On the way to Varanasi, one Brahmin asked him, “Are you a god?” “No,” said the Buddha. “An angel?” “No.” “A saint?” “No.” “Then what are you?” The Buddha answered, “I am awake.” The Buddha defined himself as the one who had woken up. As we celebrate this Visakha Puja Day, then, we do not forget the Buddha, but we follow his incense—material things. The second is practi- advice as his disciples. Learning something from cal worship, the way that we apply the Buddha’s our great teacher, we build the Buddha within our teachings to our lives, that we put the teachings minds. It is never too late to change our ways of into action. The worship or celebration that the thinking, speaking, and behaving, ways that cause Buddha admires more is practical worship. us problems. Practical worship is truly the way in which Let us spread loving-kindness and compas-egoism is overcome. The Buddha wants us so to sion. Let us overcome egoism and wake up. practice so that we can benefit from his teachings These are the ways to find the Buddha’s peace.and free ourselves from suffering. The Buddha’s overcoming of egoism means
  • 21. แสงธรรม 18 Saeng Dhamma อนุโมทนาพิเศษ / Special Thanks คณะสงฆ์และคณะกรรมการวัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. ขออนุโมทนาแด่สาธุชนทุกๆ ท่าน ที่มีจิตศรัทธาถวาย ภัตตาหารเช้า-เพล บริจาคสิงของ เสียสละแรงกาย แรงใจ ก�าลังสติปญญา และความสามารถเท่าทีโ่ อกาสจะอ�านวย ่ ั ช่วยเหลือกิจกรรมของวัดด้วยดีเสมอมา ท�าให้วัดของเรามีความเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้ามาโดยล�าดับ โดยเฉพาะทุก ท่านที่มีส่วนร่วมในงานวันส�าคัญต่าง ๆ ของทางวัด จึงประกาศอนุโมทนากับทุก ๆ ท่านมา ณ โอกาสนี้� คุณศิรินทิพย์ โค้ว ถวายน�้าดื่ม 2 เคส� คุณยรรยง - ด.ช. ณรงค์ฤทธิ์ ดุลย์แสง - คุณสุภาภรณ์ วาฤทธิ์ ท�าบุญวันเกิดให้คุณจุฑาลักษณ์ (กระต่าย) ดุลย์แสง ถวายสไปรท์ 1 แพ็ค, โค้ก 1 แพ็ค, คอฟฟี่เมท 1 ขวด, กาแฟ 1 ขวด, coffee drink 30 ซอง, Listerine 4 ขวด, cold cups 600 ใบ� คุณทวน-คุณดลวรรณ -น้องทีนา เหวียน ท�าบุญวันเกิดให้นองแอนตัน เหวียน ถวายปากกา Big 72 ด้าม, ดินสอ 1 กล่อง, ่ ้ ้ ช้อน 600 คัน, Glad Clingwrap, Foam Cups, Foam Plate, Foam Bowl, Sugar เป็นต้น� คุณวนิดา สุนทรพิทกษ์ ถวายน�าดืม 1 แพ็ค ั ้ ่� คุณธนิดา สิชฌวัฒน์ - คุณณัฐพล เปมจิต จนท.ทูตเกษตร ถวายเปเป้อร์ทาวน์ 10 ม้วน, ทิซซู่ 12 กล่อง� คุณเล็ก - คุณสุกานต์ ซือตรง ถวายแก้วน�าดืม ่ ้ ่ ขอเรียนเชิญญาติสนิทมิตรสหายทุกท่านร่วมทําบุญบังสุกุล ร้�นศิษย์วัดไทยฯ ดี.ซี. รวมญาติ ถวายภัตตาหารเพลที่วัดไทยฯ ดี.ซี. ปัจจัยสมทบทุนสร้าง โดยคุณกัญญ� สว่�งโรจน์ หน้าต่าง “อาคาร 80 ปี หลวงตาชี” 14 พฤษภาคม 2554 ขอขอบคุณผู้ให้การสนับสนุนทุนทุกท่าน ---------------------------------- ในงานประเพณีสงกรานต์ ประจำาปี 2554เจ้าภาพโดย.. 1. คุณชูชัย-คุณพวงทิพย์ อิถรัชด์ รายได้ทั้งหมดถวายวัดไทยฯ ดี.ซี.จำานวน $5,575 2. คุณศุภฤกษ์-คุณอุทิศ เภกะนันท์ 3. คุณเดชา-คุณรัตนา วิริยะ ขออนุโมทน�พิเศษแด่ 4. คุณสุพัฒน์-คุณจิราภรณ์ สิริวิชา คณะผู้ปกครองนักเรียนทุกท่�นที่บริจ�คเงิน 5. คุณกลวิทย์-คุณรัชนี รพีพันธ์ุ 6. คุณบุญดี มานะดี ซื้อชุดรำ�ไทย เพื่อให้เด็กนักเรียนวัดไทยฯ ดี.ซี. 7. คุณปรียา พัวตระกูล ใช้แสดงศิลปวัฒนธรรมไทย ม� ณ โอก�สนี้ เจ้าภาพน้ำาดื่มถังใหญ่ ถวายประจำาทุกเดือน คุณแม่สงวน เกิดมี คุณจารุณี พิทโยทัย คุณประยูรศรี วรเลิศ คุณทัฬห์ อัตวุฒิ คุณบุณณ์ภัสสร คุณศรสวรรค์ พงศ์วรินทร์ คุณสุพรรณี สัตตวัตรกุล คุณละม้าย คุณประมวล ทวีโชติ คุณทองพูน คุณสุนันทา เฮนเซ้น น.พ. อรุณ คุณสุมนา สวนศิลป์พงศ์ คุณยายเสริมศรี เชื้อวงศ์ คุณยายป้อม สุวรรณเตมีย์ คุณบุญเลิง วิสีปัตย์
  • 22. แสงธรรม 19 Saeng Dhamma ขอเชิญร่วมงานธรรมสมโภชอายุวัฒนมงคล ๘๖ ปี หลวงตาชี พระวิเทศธรรมรังษี (สุรศักดิ์ ชีวานนฺโท) ๑๐ - ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๔ ณ วัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. ประธานจัดงานโดย กลุ่มรวมน้ำาใจใฝ่ธรรม เมืองไมอามี่ รัฐฟลอริดา จึงขอเชิญศิษยานุศิษย์ที่เคารพรัก ร่วมแสดงมุทิตาสักการะโดยพร้อมเพรียงกัน WELCOME TO JOIN THE MEDITATION WORKSHOP 1st and 3rd Saturday of every month. �Based on 2,500-year-old tradition �FREE! We never charge for lessons �Taught by Thai monk with decades of experience �All levels welcome 09.00 a.m. - 11.00 a.m. Wat Thai Buddhist Temple 13440 Layhill Rd. Silver Spring, MD 20906 Tel: 301-871-8661 www.watthaidc.org, www.t-dhamma.org E-mail: handy@t-dhamma.org Contact Alistair Bell 202 527 1050 /aa_bell@hotmail.com ขออนุโมทนาพิเศษแด่ พุทธศาสนิกชนทุกคณะทุกฝ่ายที่ร่วมแรงร่วมใจ เสียสละกำาลังกาย กำาลังทรัพย์ กำาลังสติปัญญา จัดงาน “วันสงกรานต์ ประจำาปี ๒๕๕๔”และขอขอบคุณท่านผูมเี กียรติทกท่าน ทีให้การสนับสนุนการจัดงานในครังนีเ้ ป็นอย่างสูงยิง ทำาให้งานสำาเร็จลง ้ ุ ่ ้ ่อย่างงดงาม และหวังเป็นอย่างยิงว่า จะได้รบความร่วมมือร่วมใจจากทุกท่านในงานครังต่อไปเหมือนเช่นเคย ่ ั ้ ขออำานาจบุญบารมีหลวงพ่อพระพุทธมงคลวิมลดีซี หลวงพ่อองค์ดำา ประทานพรให้ทุกท่าน ได้ประสบสิริสวัสดิ์พิพัฒนมงคล สมบูรณ์พูนผลด้วยลาภ ยศ สุข สรรเสริญ มีความเจริญรุ่งเรืองอยู่ภายใต้ร่มโพธิ์ทองของพระพุทธศาสนาโดยทั่วหน้ากันเทอญ
  • 23. แสงธรรม 20 Saeng Dhamma สาระธรรมจาก...พระไตรปิฎก พระไตรปิฎก สําหรับผูเ้ ริมศึกษา เล่มที่ ๑๐ หน้า ๑๑๒ พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปณณาสก์ สุญญตวรรค ่ ัคนพำลกลับมำเกิดเป็นมนุษย์ก็เป็นมนุษย์ต�่ำต้อย มากมาย) เคราะห์กรรมของนักการพนันไม่ใช่สิ้นสุดเพียงชาตินี้ แม้คนพาลพ้นจากวินบาตแล้ว เมือกลับมาเกิดเป็น ิ ่ นักการพนัน(อกฺขธุตโต – a gambler) ก็จดเป็นคน ฺ ัมนุษย์ซึ่งมีโอกาสเป็นไปได้ยากดังกล่าวแล้ว ก็จะได้ พาลประเภทหนึ่ง พระพุทธองค์ตรัสว่าชาติก�าเนิดที่ต�่าต้อยอยู่นั่นเอง ตรัสในเรื่องนี้ว่า “ภิกษุทงหลาย เช่นเดียวกับนักการพนันทีตองเสีย ั้ ่้ “ภิกษุทั้งหลาย คนพาลนั่นเอง ถ้าในเวลาอัน ลูกบ้าง เสียเมียบ้าง เสียสมบัติทุกอย่างบ้าง มากกว่ายาวนานมีโอกาสมาเกิดเป็นมนุษย์กยอมจะเกิดในสกุล ็่ นันไปอีก ทีตองถูกจองจ�าก็เพราะเคราะห์รายเบืองต้น ้ ่้ ้ ้ต�่า คือสกุลคนจัณฑาล สกุลพรานเนื้อ สกุลคนจักสาน เท่านั้น (ปฐเมเนว กลิคฺคเหน) เคราะห์ร้ายของนักการสกุลช่างรถ หรือสกุลคนเก็บขยะในที่สุด ซึ่งเป็นสกุล พนันที่ต้องสูญเสียไปอย่างนั้น เพียงเล็กน้อย แท้จริงคนยากจน ขัดสนข้าวน�้าและอาหารการกิน ชีวิต แล้วเคราะห์ร้ายอันใหญ่หลวงกว่านั้นคือเคราะห์ร้ายที่ล�าเค็ญ ฝืดเคืองในเรื่องอาหารและเครื่องนุ่งห่ม และ คนพาลนันประพฤติกายทุจริต วจีทจริต มโนทุจริตแล้ว ้ ุเขาจะมีผวพรรณทราม น่ารังเกียจ ค่อมเตีย ขีโรค เป็น ิ ้ ้ ตายไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ต่างหาก”คนตาบอดบ้าง เป็นคนง่อยบ้าง เป็นคนพิกลพิการ(ขญฺโช (ข้อนี้ก็ท�าให้เข้าใจได้ว่า ความเป็นนักการพนันนั้น – คนกระจอก) บ้าง เป็นคนเปลีย (ปกฺขหโต – คนไม่มี ้ เมือกลายเป็นเหตุให้ทาความชัวทางกาย วาจา หรือทาง ่ � ่เรี่ยวแรง) บ้าง ขาดแคลนทั้งข้าว น�้า ผัก ปลา ดอกไม้ ใจแล้ว ผลร้ายที่จะเกิดตามมา ไม่ใช้เพียงทุกข์โทษในของหอมเครืองลูบไล้ ทีหลับนอน ทีอยูอาศัย และเครือง ่ ่ ่ ่ ่ ชาติปัจจุบันเท่านั้น แต่ยังพาให้ตกสู่อบาย ทุคติ ประทีป(ไต้,ตะเกียง) ซึงจะเป็นเหตุให้เขาประพฤติกาย ่ วินิบาต นรก ได้ และเป็นทุกข์โทษที่สาหัสยิ่งกว่าอีกทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต และเมื่อตายไปก็จะเกิดใน ด้วย นั่นก็เท่ากับว่า การพนันเป็นบ่อเกิดแห่งกรรมชั่วอบาย ทุคติ วินิบาต นรก” ทางหนึ่ง) (โปรดสังเกตว่า คนต�่าต้อยที่ตรัสถึงนี้ เป็นมนุษย์ ทั้งหมดนี้ พระพุทธองค์ตรัสว่า เป็นคนพาล (พาลที่เกิดมาอาภัพแล้วยังฝักใฝ่แต่ในทางชั่วด้วย ไม่ควร ภูมิ) อันครบถ้วนทุกประการสรุปว่า คนยากไร้ต้อยต�่าพิกลพิการทุกคนจะเป็นคนพาลไปเสียทั้งหมด เพราะความเป็นคนยากไร้ต้อยต�่าพิ ก ลพิ ก ารยั ง มี ท างที่ จ ะอธิ บ ายในเชิ ง กรรมไว้ อี ก
  • 24. แสงธรรม 21 Saeng DhammaWAT THAI WASHINGTON D.C.STATEMENT OF ACTIVITIES AND NET CASH FLOWSFOR THE PERIOD OF JULY 1, 2010 - MARCH 31, 2011 Income: Sub-total Total Donations: Donations-General Support 271,118 Donations-80th LT’s Building Funds 66,562 Donations-Education 10,826 Total Donations 348,506 Investment: Dividends 829 Interest 1,628 2,457 Total Income $350,963 Expenses: Utilities: Electricity 29,642 Oil & Propane Gas 2,998 Solid Waste & Refuse Collection 4,331 Water 6,182 Total Utilities 43,153 Printing & Distribution: Equipment Leasing and Repairment 6,141 Postage 8,634 Printing Services 28,071 Supplies 2,028 Total Printing & Distribution 44,874 Insurance: Automomile 1,267 Health Insurance 27,626 Property and Liability 4,137 Total Insurance 33,030 Equipment Expenses: Equipment Purchases 360 Equipment Rental 2,093 Maintenance Contracts & Repairment 8,620 Total Equipment Expenses 11,073 Automobile 2,679 Bank Charges 120 Building and Ground 366 Contributions/Hospitality & Gifts 1,965 Dilivery & Cargo 1,854 Food & Grocery 1,655 Fund raising 8,595 Medical-Monks 5,354 Miscellaneous 1,804 Office Expenses 2,411 Security Services 946 School Expenses 5,580 Telephone and Internet 2,413 Travel 5,421 Total Expenses $173,293 Net Income and Expenses 177,670 Less Cash Provided for: -Operating Expenses (Accounts Payable) (14,849) -80th Luangta Chi’s Year Building (55,979.0) Net Cash Flows $106,842 Pachara Tuangsethevut Phramaha Thanat Inthisan Treasurer President
  • 25. แสงธรรม 22 Saeng Dhamma ขอเชิญทุกท่านร่วมนมัสการพระสารีรกธาตุ ณ อุโบสถ วัดไทยฯ ดี.ซี. ิ Those who are interested in Thai Theravada Buddhism and mem- bers of the general public are cordially invited to Wat Thai, D.C., Temple to pay their respect to or simply view the Buddha relics on display in the chanting hall. ปฏิบ ัติธรรมประจ�ำเดือน พฤษภำคมณ วัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. 14 พฤษภาคม 2554 ศึกษาและปฏิบัติธรรมตามแนวพระไตรปิฎก � สาธยายพระไตรปิฎก ภาษาบาลี � ฟังบรรยายธรรม - ธรรมสากัจฉา � เจริญจิตตภาวนา - แผ่เมตตา ขอเชิญพุทธศาสนิกชนร่วมดับร้อนผ่อนคลายทุกข์ด้วยธรรมโอสถ ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยพร้อมกัน เวลา 9.00 A.M.
  • 26. แสงธรรม 23 Saeng Dhamma เสียงธรรม.. จากวัดไทย พระวิเทศธรรมรังษี (หลวงตาชี) มองโลกภายใน ร่าเริงอะไรหรือ? ชื่นใจอะไรกัน? ในเมื่อโลกลุกเป็นไฟอยู่เนืองนิตย์ ท่านทั้งหลายถูกความมืดห่อหุ้มปกคลุมแล้ว ท�าไมไม่แสวงหาประทีปเป็นเครื่องส่องทางกันเล่า? เดี๋ยวก็โศก เดี๋ยวก็สุข เดี๋ยวทุกข์หนัก เดี๋ยวก็รัก เดี๋ยวพะวง เดี๋ยวหลงใหล เดี๋ยวก็โกรธ เดี๋ยวก็เกลียด เดี๋ยวเสียดใจ เดี๋ยวอาลัย เดี๋ยวก็ชัง ไม่ยั่งยืน ยิ่งมองก็ยิ่งมืด ยิ่งเพ่งก็ยิ่งไกล ... ไงเป็นอย่างนั้นก็ จริงซิน่ะ! พวกเรามัวแต่จ้องโลกภายนอกกันมาไม่รู้ ...? ก็มัวไปหลงมองแต่โลกภายนอกไม่มองโลก ตั้งแต่เกิดจนแก่ แต่ก็มืดแปดด้าน ไม่พบแสงสว่างเท่าภายในนี่จ๊ะ .. ปล่อยให้ไฟกิเลสมันลุกโพลง ควันโขมง ที่ควร มองผิดที่เสียแล้วล่ะ เลิกกันทีการมองโลกมืดไปหมด แล้วอย่างนี้ .. จะไปเห็นอะไรกัน ควันมัน ภายนอก ยิ่งมองยิ่งถูกหลอกให้ถล�าลึกลงไปในความบังเสียหมด.. มืด เฮ้อ! น่าเวียนหัว
  • 27. แสงธรรม 24 Saeng Dhamma คนทีมความฉลาดน้อย คอยแต่มองคนอืนในแง่ราย ่ี ่ ้ เตร่เถลไถลไปที่ไหนต่อที่ไหนกันบ้าง บางทีบางครั้งเห็นคนอื่นท�าอะไรผิดไปหมด แล้วก็พูดว่า “เขาควร ตัวเรานั่งอยู่ที่บ้าน แต่ใจเที่ยวพ่านไปตามโรงหนัง โรงจะท�าอย่างนัน เขาควรจะท�าอย่างนี้ อย่างนีไม่ดี อย่าง ้ ้ ละคร บ่อนการพนัน แอบไปคุยกับคนนี้ หนีไปคุยนั้นใช้ไม่ได้” และอะไรอีกสารพัดที่จะติคนอื่น ติจน กับคนโน้น บางทีกตดสอยห้อยตามคนนูนไปเรือยเปือย ็ิ ้ ่ ่เตียนไปเลย .. อย่างนี้ไม่ยุติธรรมเลยน่ะ หยุดคิดกัน เขาไปอยู่ที่ไหน ใจของเราก็ไปอยู่กับเขาด้วย บางครั้งหน่อยดีไหมล่ะ? ก็เตลิดเปิดเปิงไม่ยอมกลับบ้าน ฟุงซ่านไปร้อยแปดพัน ้ ในท�านองเดียวกัน คนฉลาดมากมักจะคอยช�าเลือง เก้า ซึ่งเขาเรียกกันว่า “ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว” ไงเล่าดูตัวเองเสมอ เฮ้อ! อันว่าตัวของอาตมานี้ ยังมีอะไร ระวัง... ระวังอย่าปล่อยให้ใจแอบไปเทียวบ่อยนัก เดียว ่ ๋อีกเยอะแยะที่บกพร่อง “เราควรจะท�าอย่างนั้น เรา จักยุ่ง...ควรจะท�าอย่างนี้ สิ่งนี้ไม่ดีควรแก้ไข นิสัยอย่างนี้ไม่เข้าท่าควรเลิก” คนฉลาดมากมักจะมองตัวเอง โทษตัวเอง และก็แก้ไขปรับปรุงตัวเองอยู่เสมอ .. อย่างนี้เข้าทีดี แต่ .. น้อยคนนักจักท�าได้ พวกเราหลงพากันมองแต่โลกภายนอกมานานแล้วต่อไปนีทกคนควรสนใจหันมามองโลกภายใน คือ “ตัว ้ ุเอง” กันเสียบ้าง มองกันจริง ๆ จัง ๆ เสียที แต่ไม่ใช่มองด้วยตา ๒ ข้างที่อยู่ใต้คิ้วนั่นหรอกน่ะ นั่นมันตานอก เอาไว้มองของนอก ๆ กันดีกว่า ขืนใช้ลูกตาทั้ง ๒นั้นมอง มองไปจนตาบวมก็ไม่มีทางเห็นของจริงกันหรอก จะบอกให้ .. แล้วจะใช้ตาอะไรมองกันล่ะ แล้ว ปล่อยให้ยุ่ง แล้วมันแย่ แก้มันยากกัน .. ก็ต้องมองด้วยตาในซิจ๊ะ โลกภายในต้องใช้ตาใน ยิ่งยุ่งมาก มันยิ่งแย่ แก้ไม่ไหวมอง รู้ไหมตาในคืออะไร? ตาในคือ “สติ” ไงล่ะ มอง ปล่อยให้ยุ่ง นุงนัก จะหนักใจโลกภายในต้องใช้สติ สติก็คือความรู้ตัว เอาใจใส่ ยิ่งนานไป ยิ่งยุ่งมาก ล�าบากครันตังใจระวังอย่าพลังเผลอ มองโลกภายในคือตัวเองให้ ้ ้ นอกจากใจของเราจะชอบเที่ยวแล้ว มันก็ยังชอบดีด้วยสติ มองให้เห็นจนแจ่มไปเลย แต่ก่อนเราชอบ คิดอีกด้วย อยู่นิ่ง ๆ ไม่ค่อยได้ ชอบคิดโน่น คิดนี่ คิด“เอาใจเราไปใส่ใจเขา เอาใจเขามาใส่ใจเรา” ไม่เอา ถี่ คิดบ่อย คิดยอด คิดย้อน นอนคิด นั่งคิด คิดถึงอีกแล้ววิธีนั้น มันยุ่งเปล่า ๆ ใช้วิธีใหม่ดีกว่า คือ อดีตทีผานมา เรืองเก่าเรืองหลังแต่ครังปีวอกปีลง เก็บ ่่ ่ ่ ้ ิ“เอาใจเรา มาใส่ใจเรา” อย่างนี้เข้าท่ากว่า... เอามาคิดหมด คิดถึงอนาคตทียงมาไม่ถง ร�าพึงร�าพัน ่ั ึ “เอาใจเรา มาใส่ใจเรา” คือการเฝ้าดูใจตนเอง ตาม ต่อเติมเสริมแต่งไปร้อยแปดสารพัด ฟุ้งซ่านอยู่แต่ในดูใจตนเอง ลองสังเกตดูซิว่า ใจของเรานี้ มันชอบเที่ยว เรื่องคิดค่อนคืนค่อนวัน ไม่เป็นอันท�าการท�างาน เรา
  • 28. แสงธรรม 25 Saeng Dhammaต้องคอยดู เฝ้าดูใจของเราให้ดี ดูให้ดอย่าให้ลอดไปได้ ี ลมหายใจเข้าออก จิตจะแวบไปทีไหน คิดถึงเรืองอะไร ่ ่อย่าปล่อยให้คิดตามล�าพัง เดี๋ยวเคยตัว... สติต้องตามติดชนิดติดสอยห้อยตาม สังเกตดู เฝ้าดู ถ้าเราเผลอไม่เฝ้าดูใจของตนเอง บางทีหรือบ่อย ตามดูให้แน่ชัดว่า อารมณ์และความรู้สึกนึกคิดต่าง ๆครั้งที่สุด เรามักจะถูกอารมณ์เข้าจู่โจมครอบง�าเสมอ มันเกิดขึนได้อย่างไร เกิดขึนแล้วมันท�าให้จตใจของเรา ้ ้ ิเช่น เดี๋ยวก็โกรธใครจนตัวสั่น กัดฟันหัวฟัดหัวเหวี่ยง เป็นอย่างไร แล้วมันดับสลายหายไปจากจิตใจของเราเดี๋ยวก็ชอบใจหัวเราะคอหงาย เดี๋ยวเบื่อหน่ายเหม็นขี้ ได้อย่างไร? ถ้าเราตั้งสติติดตามเฝ้าดูจิตใจตลอดเวลาฟัน คนนั้ น หั นมาติดใจคนนี้ สังเกตดูเฝ้าดูจนถึงต้นตอของมันเดี๋ยวมีสุขหน้าชื่นตาบาน เดี๋ยว จริง ๆ แล้ว เราก็จะพบกับความร�าคาญซึมเศร้าหน้าเหี่ยวแห้ง เป็นจริงว่า อารมณ์ต่าง ๆ ที่เกิดเดี๋ ย วก็ โ กรธ เดี๋ ย วก็ เ กลี ย ด ขึ้นในใจนั้น มันมีขั้นตอน หรือเดี๋ยวก็ชอบ เดี๋ยวก็ชัง หาอะไร วิวัฒนาการตามธรรมชาติของมันยั่งยืนไม่ได้ วันหนึ่ง ๆ อารมณ์ คือเกิดขึ้น...ตั้งอยู่...ดับไป เกิดต่าง ๆ ผลัดเปลี่ยนเวียนกันเข้า ขึน...ตังอยู.่ ..ดับไป เป็นอยูอย่างนี้ ้ ้ ่มารบกวนจิ ต ใจของเราเป็ น นี่คือกฎธรรมชาติของมัน เรียกว่าประจ�า และซ�้า ๆ ซาก ๆ หาก เป็นขบวนการทีไหลอยูตลอดเวลา ่ ่ไม่เอาใจใส่เฝ้าดูตามดูให้ดีแล้ว พระพุทธเจ้าตรัสว่า “ธรรมมันก็จะเข้าครอบครองจิตใจของ ทั้งหลาย มีเหตุเป็นแดนเกิด”เรา และบังคับให้เราท�าอะไรต่าง ๆ หมายความว่า ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดนานาตามที่มันปรารถนา ผล แต่เหตุ ไม่มีอะไรในโลกที่อยู่ ๆ ก็ทีสด เราก็จมอยูในอารมณ์นน ๆ ุ่ ่ ั้ เกิดขึ้นมาโดยไม่มีต้นตอ ไฟก็เกิดอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ที่เขาพูดกันว่า “ตกเป็นทาสของ จากต้นเพลิง ไม่มีไฟที่ไหนเกิดขึ้นโดยไม่มีต้นเพลิงอารมณ์” ไงล่ะ จ�าเอาไว้... จ�าเอาไว้ และฝึกใจตัวเอง เสียงก็เกิดมาจากต้นเสียง มีเสียงอะไรบ้างไหม ที่เกิดให้เข้มแข็ง เมื่อเกิดความคิดชนิดใดชนิดหนึ่งขึ้นมา ขึ้นโดยไม่มีต้นเสียง ความสุข ความทุกข์ ความรักต้องรู้เท่าทันตามสภาพที่มันเป็นจริง อย่าปล่อยให้ ความชัง อะไรที่มันประดังเข้ามาทับถมจิตใจของคนอารมณ์คือความโกรธ ความเกลียด ความรัก ความ เรานั้น มันก็มาจากเหตุทั้งนั้น เราก็ต้องใช้สตินี้แหล่ะชัง ความลุ่มหลงมัวเมาเข้าครอบง�าจิตใจของเราได้ เป็นเครืองน�าหน้าค้นหาซิวา เหตุเกิดของสิงเหล่านีคอ ่ ่ ่ ้ืจิตใจที่ถูกอารมณ์ฝ่ายต�่าครอบง�า ก็เหมือนต้นไม้ที่ถูก อะไรกันแน่ เมื่อตั้งสติเอาใจใส่ค้นหาจริง ๆ ก็จะพบเถาวัลย์ปกคลุม นับวันก็ต�่าเตี้ยอับเฉาตายแห้งไปใน ต้นตอของสิงทังหลายว่า มันเกิดจากของ ๒ สิงกระทบ ่ ้ ่ทีสด มนุษย์ทฉลาดจึงไม่อาจปล่อยใจของตนให้ตกเป็น ุ่ ี่ กันเข้า แล้วเกิดการปรุงแต่งขึ้น ภายในตัวของคนเราทาสของอารมณ์ คอยส�ารวมระวังตั้งสติดูจิตทุกขณะ นี้ มีสิ่งคอยรับการกระทบหรือรับข่าวสารอยู่ คือ ตา
  • 29. แสงธรรม 26 Saeng Dhammaหู จมูก ลิ้น กาย ใจ เราใช้เครืองมือทัง ๖ นี้ คอย ่ ้ หาสิงเหล่านันมาเป็นสมบัตของตัว จนไม่กลัวนรกอเวจี ่ ้ ิรับข่าวสารต่าง ๆ ทีสงเข้ามาให้เรารู้ ส่วนสิงทีมากระทบ ่่ ่ ่ นีแหละ ตัวโลภะ เจ้าความอยากไม่มเี มืองพออย่างไงเล่า ่หรือข่าวสารนั้น ก็จะถูกส่งมาในลักษณะที่เป็นรูป - ถ้าปรุงแต่งว่า น่าชัง น่ารังเกียจ น่าเกลียด น่าเสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ (ความรู้สึกที่เกิด กลัว ขยะแขยง ก็แสดงอาการผลักดันออกมา ฉุดคร่าขึ้นในใจ) สิ่งที่คอยรับการกระทบ ภาษาทางศาสนา ขับไล่ ผลักออกไปให้พ้นหูพ้นตา ฉันเบื่อขี้หน้าแก... นี่เรียกว่า “อายตนะภายใน ๖” คือ ตา หู จมูก ลิ้น แน่ะ เจ้าโทสะตัวร้ายล่ะ จ�าเอาไว้ มันร้ายยิ่งกว่าผีกาย ใจ ซึงมีอยูภายในตัวของแต่ละคน สิงทีมากระทบ ่ ่ ่ ่ - ถ้าปรุงแต่งให้เกิดความมัวเมาลุ่มหลง งุนงงเรียกว่า “อายตนะภายนอก ๖” คือ รูป เสียง กลิ่น เหมือนไก่ตาแตก เซ่อจนเซอะ ไม่รู้อะไรเป็นอะไรรส สัมผัส ธรรมารมณ์ ซึ่งอยู่นอกตัว สิ่งเหล่านี้จะ สงสัยวุ่นวายไปหมด นี่ไง เจ้าโมหะ ต้นตอของความมา กระทบกันเข้าเป็นคู่ ๆ แล้วเกิดความรับรู้ขึ้น เช่น ทุกข์ขนานแท้เชียวล่ะ รูป (แสง-สี) กระทบ ตา เกิดการรับรูวา “เห็น” ้่ ทีนี้ เรามาท�าความเข้าใจกับค�าว่า “การปรุงแต่ง” เสียง (คลืน) กระทบ หู เกิดการรับรูวา “ได้ยน” ่ ้่ ิ อีกสักหน่อยดีไหมละ ตามปกติธรรมดาแล้ว ทุกสิ่งทุก กลิ่น กระทบ จมูก เกิดการรับรู้ว่า “กลิ่น” อย่างบรรดามีในจักรวาลล้วนแล้วแต่มสภาพความเป็น ี รส กระทบ ลิ้น เกิดการรับรู้ว่า “รส” จริงตามลักษณะประจ�าของมัน เช่น ไฟธรรมชาติของ ผัสสะ กระทบ กาย เกิดการรับรู้ว่า “เย็น ร้อน มันก็เป็นของร้อน น�้า ธรรมชาติของมันก็เป็นของเหลวอ่อน แข็ง” รูป ธรรมชาติของมันก็เป็นเพียงแสง-สี เสียง ธรรมชาติ ธรรมารมณ์ กระทบ ใจ เกิด “ความนึกคิดต่าง ๆ ของมันก็เป็นเพียงคลื่น เหล่านี้เป็นต้น นี้คือลักษณะ นี่คือลักษณะของการกระทบกันของสิ่งที่เป็นคู่ ความเป็นจริงของสิ่งต่าง ๆ ที่มีประจ�าอยู่ในตัวของมันเพียงแต่การกระทบกันของสิ่งเหล่านี้โดยล�าพัง ก็ยัง ซึ่งเรียกว่า “สัจจะ” ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ ส่วนใครจะไม่ มี พิ ษ สงหรื อ ส่ ง ผลกระทบกระเทื อ นต่ อ จิ ต ใจแต่ มีความรู้สึกว่า สวย ไม่สวย ชอบใจ ไม่ชอบใจ มีค่ามากอย่างไร แต่พอหลังจากการกระทบและรับรู้แล้วส�าหรับสามัญชนคนทั่ว ๆ ไป ก็จะเกิดการ “ปรุงแต่ง”ขึ้นในใจว่า “นี้ดีน่ารัก นี้ไม่เข้าท่า น่าชัง” พอมีการปรุงแต่งว่า ดี ไม่ดี เท่านั้นแหล่ะ คราวนี้แหล่ะสนุกกันใหญ่เชียว สิงทีชาวบ้านเรียกกันว่า อารมณ์ทงหลาย ่ ่ ั้แหล่ ก็จะแห่ประดังเข้ามาสู่จิตใจเป็นโซ่ทีเดียว แล้วก็ออกฤทธิ์มีพิษต่าง ๆ นานา ตามลักษณะของการปรุงแต่งนั้น - ถ้าเกิดการปรุงแต่งว่า น่ารัก น่าใคร่ น่าอยากได้ยินดี สวยงาม ก็จะเกิดความต้องการอยากได้ ไขว่คว้า THAI PAVILLION RESTAURANT สาขา 2
  • 30. แสงธรรม 27 Saeng Dhammaหรือมีค่าน้อย และอะไรต่าง ๆ นั้น นั่นมันเรืองสมมติ เราให้ผิดปกติไปอย่างไร โดยปกติทั่ว ๆ ไป วันหนึ่ง ๆที่ถูกปรุงแต่งแล้ว ไม่ใช่ความจริงตามธรรมชาติ ยก ก็มีรูปผ่านเข้ามากระทบตานับครั้งไม่ถ้วน มีเสียงดังตัวอย่าง รูปกระทบตา เกิดการรับรู้ว่า “เห็น” การ เข้ามากระทบหูจนนับไม่ไหว แต่เราก็รบรูการเห็น การ ั ้เห็นนั้นแหละ คือความจริงของรูปกระทบตา เสียง ได้ยนนันเป็นปกติธรรมดา ไม่เกิดปฏิกรยาผิดแปลกไป ิ ้ ิิกระทบหู เกิดการรับรูวา “ได้ยน” ก็การได้ยนนันแหละ ้่ ิ ิ ้ จากสภาพที่มันเป็นจริง เห็นแล้วก็แล้วไป ได้ยินแล้วก็เป็นความจริงของเสียงกระทบหู นี่คือตัวอย่างยกมา ผ่านไป หรือเห็นก็สกว่าเห็น ได้ยนก็สกว่าได้ยน ระยะ ั ิ ั ิพอเป็นอุทาหรณ์ ต่อมาก็เกิดความรู้สึกขึ้นในใจว่า รูป นี่แหละ เป็นระยะที่ยังไม่มีการปรุงแต่งเป็นธรรมชาติดี รูปไม่ดี รูปสวย รูปขีเ้ หร่ เสียงสรรเสริญ เสียงนินทา ล้วน ๆ แต่ถาเห็นหรือได้ยนแล้ว เกิดความรูสกว่า “อัน ้ ิ ้ึเสียงด่า เสียงเหยียดหยาม นี้เป็นลักษณะของการปรุง นี้ดี อันนี้ไม่เข้าท่า พูดอย่างนี้ มันด่ากันชัด ๆ นี่หว่าแต่ง แสดงออกมาให้ผดไปจากความเป็นจริง ยิงมีการ ิ ่ ดูถูกฉันท�าไม เห็นฉันเป็นไอ้งั่งไปหรือ” และอะไรปรุงแต่งมากเท่าไร ก็ยงปิดบังความเป็นจริงมากเท่านัน ิ่ ้ ท�านองนี้ นี้แหละคือ “การปรุงแต่ง” ละ ไม่ใช่เห็นผลทีสดก็มองไม่เห็นความจริงกัน เห็นแต่ของหลอก ๆ ุ่ สักว่าเห็น ได้ยินสักว่าได้ยินเสียแล้ว มันเลยเถิดเกิดที่ถูกปรุงแต่งแล้ว เคยเห็นไอ้โม่งปล้นธนาคารไหมละ เป็นชอบและไม่ชอบขึ้นมาแทนที่ ทีนี่ก็เกิดเรื่องใหญ่แต่งเข้าไป ปรุงเข้าไป จนคนจ�าหน้าไม่ได้ ร้ายนัก... เจ้า ที่ชอบก็อยากได้ไขว่คว้ามาเป็นของตัว พอไม่สมหวังก็ปรุง...เจ้าแต่ง...นี่ นังหน้าเศร้า บ่นกะปอดกะแปดเหมือนพวกบ้าห้าร้อย ่ เป็นไง พอจะมองเห็นการปรุงแต่งกันแล้วหรือยัง นอนตาลอยเหมือนคนผีเข้า เจ้าปรุง เจ้าแต่ง มันแย่งถ้ายังมืดสลัวมัว ๆ ไม่แจ่มแจ้ง ก็ตองท�าใจเย็น ๆ เพราะ ้ ความสุขไปเสียหมด เห็นไหมล่ะ เสียท่าอารมณ์คือมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ต้องศึกษากันเป็นขั้นตอน ความอยากเสียแล้วซี่... แต่ถ้าไม่ชอบ ก็อยากขับไล่ไสใช้สติติดตามเฝ้าดูกันต่อไป ดูซิว่า มันเกิดการปรุงแต่ง ส่ง ให้พ้นหูพ้นตาไปเสียเร็ว ๆ พอท�าไม่ได้ดังใจหวัง ก็กันขึ้นตรงไหนเกิดการปรุงแต่งแล้ว มันท�าจิตใจของ นั่งครางนอนครวญเหมือนคนจับไข้ ว้า...เสียท่าทั้งขึ้น แฮปปีเ้ บิรทเดย์คณกัญญา สว่างโรจน์ แม่ครัววัดไทยฯ 28 เม.ย. 54 ์ ุ สุขสันต์วนเกิดคุณยายสุจตร แมคคอร์มค อายุ 83 ปี 12 เม.ย. 54 ั ิ ิ
  • 31. แสงธรรม 28 Saeng Dhammaทั้งล่อง ชอบก็เป็นทุกข์ ไม่ชอบก็เป็นทุกข์ ท�ายังไง ยุติธรรมนัก จักเป็นคนขี้ตู่เกินตัว คนที่ยึดมั่น ถือมั่นดี... ก็อย่าปรุง อย่าแต่งซี่ เห็นสักว่าเห็น ได้ยินสักว่า ส�าคัญผิด คิดหวงแหน ในบ้านหลังนั้นจนเกินพอดีได้ยิน เท่านีกสนเรือง ไม่เห็นจะเดือดร้อนอะไร เอ้อ... ้ ็ ิ้ ่ บางทีก็ทุกข์ร้อนนอนตาไม่หลับ หากบังเอิญบ้านหลังจริง ๆ น่ะ นั้นถูกอะไรท�าให้บุบสลาย หรือพังทลายลงอย่างไม่ พอเกิดการปรุงแต่งแล้ว มันยังไม่จบเกมเท่านั้น คาดฝัน เจ้าตัวก็เป็นทุกข์เป็นแค้น ตีอกชกหัว แทบหรอกน่ะ มันยังก่อให้เกิดตัวการส�าคัญต่อไปอีก นั่น จะต้องตายตามไปจริง ๆ ดูเอาเถอะ... ดูความยึดมั่นคือ “ความยึดถือ” ไงล่ะ เจ้าตัว “ยึดมั่น ถือมั่น” นี่ ถือมั่น มันเป็นกันขนาดนี้เชียวล่ะ ทั้ง ๆ ที่ตามความแหละ มันเป็นตัวการส�าคัญที่คอยผลักดันความปรุง เป็นจริงแล้ว ตัวเองก็ไม่ได้ถกกระทบกระเทือนอย่างไร ูแต่งให้เพ่นพ่าน รังควานความสงบสุขในใจของคนเรา เลยแม้แต่น้อย แต่เพราะไปยึดถือว่าบ้าน “ของเรา”ไม่หยุดหย่อน ตามสภาพความเป็นจริงแล้ว สิงทังหลาย ่ ้ มันเลยเผาคนยึดมันถือมันให้ทกข์กนโดยไม่จาเป็น เคย ่ ่ ุ ั �ทั้งปวงในโลก มันไม่อยู่ในอ�านาจบังคับบัญชาของใคร คิดกันบ้างหรือเปล่าว่า “ตัวเรา” จริง ๆ นั้น มันไม่มีอย่างแท้จริง หรือใคร ๆ ไม่อาจบังคับธรรมชาติให้เป็น อยูหรอก ความยึดถือต่างหากทีหลอกให้เราหลงผิดคิด ่ ่ไปตามความปรารถนาของตนได้ สมมติ เรามีบานหลัง ้ ว่า “เป็นตัวเป็นตน” พอเกิดความยึดถือว่า “ตัวเรา”หนึ่ง ปลูกสร้างด้วยสถาปัตยกรรมน�าสมัยมีเครื่อง เท่านั้นแหล่ะ เจ้าความยึดมั่นว่า “ของเรา” ก็ตามมาประดับตกแต่งหรูหราสวยงาม เราก็ยึดถือเอาว่าเป็น เป็นพรวนล้วนแต่เป็นของหลอก ๆ ทั้งนั้น จริงซินะบ้าน “ของเรา” เอาละไม่เถียง ยึดได้ยึดไป แต่ว่าบ้าน ร่างกายอันก�าย�าล�าสันทีเ่ ราใช้ทาการท�างานอยูทกวี่ ่ � ่ ุหลังนั้นตามธรรมชาติของมันแล้ว มันเป็น “อนัตตา” ทุกวันนัน มันมีอยูจริง แต่มนไม่ใช่ “ตัวเรา–ของเรา” ้ ่ ัไม่อยู่ในอ�านาจบังคับบัญชาของเจ้าของบ้าน เจ้าของ มันก็คล้าย ๆ กับบ้านหลังที่กล่าวมาแล้วนั่นแหล่ะบ้านอยากให้มันคงสภาพอยู่อย่างนั้นไม่อยากให้มีการ ร่างกายทีเ่ ราเห็นอยูตลอดเวลา ลืมตาเมือไหร่กเ็ ห็นเมือ ่ ่ ่เปลี่ยนแปลง แต่ตามสภาพความจริงของมันแล้ว มัน นั้นทุกวี่ทุกวัน ก็เลยหลงยึดมั่นว่ามันเป็น “ตัวเรา –เป็นไปตามความหวังของเจ้าของซะเมือไร มันก็ต้องมี ของเรา” ถามจริง ๆ เถอะว่า ถ้ามันเป็นตัวเรา – ของการเปลียนแปลงไปตามสถานการณ์ บ้านเราอาจกลาย ่ เราจริงแล้ว เราบังคับบัญชาให้มันเป็นไปตามความเป็นบ้านเขาก็ได้ เราจะไปหวังอะไรแน่นอนจากมันไม่ ปรารถนาของเราทุกอย่างได้หรือไม่? เปล่าเลย .... เราได้ เพราะตามสภาพความจริงแล้ว บ้านหลังที่เรา ท�าเช่นนั้นไม่ได้ ท�าไม่ได้จริง ๆ แล้วอย่างนี้มันจะเป็นยึดถือว่าเป็นของ “ของเรา” นั้น แท้ที่จริง มันก็เป็น “ตัวเรา-ของเรา” ได้อย่างไร ในเมือมันไม่อยูในอ�านาจ ่ ่เพียงส่วนประกอบของวัสดุต่าง ๆ ที่นายช่างผู้ช�านาญ ของเรา มันเป็นของธรรมชาติ เกิดจากการปรุงแต่งสร้างขึ้นเท่านั้นเอง ส่วนประกอบต่าง ๆ ของมันก็ล้วน ของธรรมชาติ ดิน น�้า ลม ไฟ มีใจครอง แล้วสมมติกันแล้วแต่เป็นของธรรมชาติทั้งนั้น ในเมื่อมันเกิดขึ้นโดย ว่า “เป็นตัว เป็นตน เป็นเรา เป็นเขา เป็นของเราส่วนประกอบของธรรมชาติเช่นนี้ เราจะไปโมเมยึด ของเขา” มันเป็นเพียงเรื่องสมมติเท่านั้น ไม่ใช่ตัวตนเอาของธรรมชาติมาเป็นของตน ดูก็ชอบกล ไม่ ของเราทีแท้จริง เมือมันเป็นของธรรมชาติ มันก็ไม่อยู่ ่ ่
  • 32. แสงธรรม 29 Saeng Dhammaในอ� า นาจของใครที่ จ ะไปบั ง คั บ มั น ได้ มั น ก็ มี ก าร จมูก ลิ้น กาย ใจ ให้เป็นเพียงการรับรู้ เห็นสักว่าเห็นเปลียนแปลงไปตามธรรมชาติของมัน มีเกิดขึนในเบือง ่ ้ ้ ได้ยินสักว่าได้ยิน ไม่ให้เกิดความยินดียินร้าย จนกลายต้น แปรไปในท่ามกลาง แล้วก็แตกสลายไปในทีสด ความ ุ่ เป็นความชอบความชัง อันเป็นต้นตอก่อให้เกิดความทุกข์ตาง ๆ ทีเ่ กิดขึนกับคนเรานัน มันก็มสาเหตุมาจาก ่ ้ ้ ี ยึดมันยึดมัน ซึงเป็นตัวการส�าคัญในอันสร้างความทุกข์ ่ ่ ่ความยึดมันถือมันว่า “ตัวเรา ของเรา ตัวกู ของกู” นี้ ่ ่ ไม่หยุดหย่อน จักถอน “ตัวเรา-ของเรา” ออกจากจิตทังนัน ยึดมากทุกข์มาก ยึดน้อยทุกข์นอย ไม่ยดเสียเลย ้ ้ ้ ึ ไม่ให้แสดงฤทธิอกต่อไป ให้เหลือไว้แต่ความสงบ ความ ์ีก็ไม่มทกข์ ไม่นาหลงกลเจ้า “ความยึดถือ” กันเลยพวก ี ุ ่ สะอาด และความสว่าง อันเป็นทางน�าไปสู่ความสิ้นเรา ปล่อยให้ทกข์มนกินเสียเปล่า ๆ ตังนาน แย่จริง ๆ ุ ั ้ ทุกข์โดยประการทั้งปวง ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป พวกเราจงเป็นผู้ไม่ประมาทใช้สติเฝ้าดูตดตามดูจตใจทุกระยะ จะไม่ละโอกาสปล่อย ิ ิให้อารมณ์เข้าจู่โจมจิตใจได้ง่าย ๆ จักท�าลายความปรุงแต่งไม่ให้แสดงออกมา ในเมื่ออารมณ์มากระทบตา หู ขออนุโมทนากับท่านผู้มีจิตอาสามาช่วยดูแลการจราจรวันสงกรานต์ ท�าให้การจราจรสะดวกสบาย สาธุ สาธุ!! แม่ค้าวัดไทยฯ ดี.ซี. ร่วมแรงร่วมใจขายอาหารไทยหลากหลายเมนูวันสงกรานต์ รายได้ทั้งหมดถวายวัดไทยฯ ดี.ซี.
  • 33. แสงธรรม 30 Saeng DhammaThis acapella singing group, Six Degrees Singers, is a local community choir that performs in the D.C. metropolitan area.สรงน้ำ�พระพุทธรูป เพื่อเป็นสิริมงคลวันปีใหม่ไทย นางสงกรานต์วัดไทยฯ ดี.ซี. ประจำาปี 2554คณะผู้ปกครองโชว์นาฏลีลาอันอ่อนช้อยงดงาม มือกลอง/นางรำามาร่วมขบวนแห่สร้างสีสนอย่างรืนเริง ั ่
  • 34. แสงธรรม 31 Saeng Dhammaพระวิเทศธรรมรังษี (หลวงตาชี) เป็นประธานนำาคณะสงฆ์พร้อมชาวพุทธทำาบุญวันสงกรานต์ 17 เม.ย. 2554บูชาสักการะ ปิดทองขอพรหลวงพ่อองค์ดาศักดิสทธิ์ ำ ์ิ พุทธศาสนิกชนทำาบุญตักบาตรแด่พระสงฆ์ 9 รูปขบวนแห่ประเพณีสงกรานต์อย่างยิ่งใหญ่ตระการตา กลุ่มนักเรียนวัดไทยฯ ดี.ซี. โชว์การละเล่นไทย ๆ
  • 35. แสงธรรม 32 Saeng Dhamma เสียงธรรม.. จากหลวงตาชี พระวิเทศธรรมรังษี (หลวงตาชี) ครูสี-หลวงตาสอน คาถากัน ผี อายันตุ โภนโต อิธะ ทานะ สีละ เนกขัมมะ ปัญญา สะหะ วิริยะ ขันตี สัจจาธิษฐาน เมตตุเปกขา ยุทธายะ โว คัณหะถะ อาวุธานีติ พ ระคาถานี้ เกจิอาจารย์ทางเวทมนต์เรียกชื่อว่า “อาวุ ธ ของพระพุ ท ธเจ้ า ” ถ้ า ใครท่ อ งบ่ นสาธยายให้ขึ้นใจ ใช้บริกรรมภาวนาทุกวันคืน สามารถใช้ กีดกันไม่ให้คนอื่นท�าความดี ข้อความตอนหนึ่งในหนังสือ พุทธประวัติหรือหนังสือปฐมสมโพธิ พระคันถรจนาจารย์ คืออาจารย์ผแต่งคัมภีร์ (หนังสือต�าราทางศาสนา) ได้กล่าว ู้ป้องกันภยันตรายอันเกิดจากภูตผีปีศาจสารพัดอย่าง ผี ไว้ว่า ในคืนวันเพ็ญเดือน ๖ อันเป็นวันที่พระพุทธเจ้าของประเภทต่าง ๆ ไม่สามารถจะหลอกหลอนและท�าอันตราย เราจะได้บรรลุพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ หรือพูดให้ได้ กันเสนียดจัญไรน�าชัยชนะและความเป็นสิริมงคลมาสู่ เข้าใจกันง่าย ๆ ก่อนที่จะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้านั้นเองตนและครอบครัวหมู่คณะให้เจริญรุ่งเรืองตลอดไป เมื่อพระองค์เสด็จประทับเข้าสมาธิเหนือบัลลังก์ภายใต้ ก่อนอืนขอพาท่านทังหลายย้อนกลับไปหาต้นเหตุ อัน ่ ้ ต้นไม้มหาโพธิ์นั้น พระยามารผู้ใจบาปทราบว่า พระองค์เป็นข้อมูลให้เกิดคาถาดังกล่าวข้างต้นนั้นเสียก่อน สมเด็จ จะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าอย่างแน่แท้โดยไม่ต้องสงสัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราทังหลายนัน ทุกคนก็ยอมรับ ้ ้ พระยามาราธิราชก็มีจิตใจปั่นป่วนกระวนกระวาย คิดเป็นเสียงเดียวกันว่า พระองค์เป็นผู้ทรงชนะมาร ค�าว่า อุบายที่จะท�าลายล้างพระองค์ให้เสื่อมเสียจากคุณธรรม“มาร และ ผี” โดยความหมายแล้วก็จัดอยู่ในจ�าพวก เพราะถ้าปล่อยให้พระสิทธัตถะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าเดียวกัน หรือที่เรียกว่าตะเภาเดียวกัน เพราะหมายเอา แล้ว เราก็จะหมดอ�านาจราชศักดิ์ ใครเขาจะรักและย�าเกรงพวกให้ร้าย พวกที่คอยล้างผลาญ พวกเลวทราม พวก ในอ�านาจของเรา อย่ากระนั้นเลย เราจะต้องก�าจัดพระ
  • 36. แสงธรรม 33 Saeng Dhammaสิทธัตถะให้ปราชัยต่ออ�านาจของเราในครั้งนี้ ว่าแล้ว ส�าเนียงเสียงกึกก้องของกองทัพพระยามาร ต่างก็หนีพระยามารผู้ใจบาปหยาบช้าแสนสาหัสก็ตรัสเรียกลูกสาว ตาลีตาลานเอาตัวรอด ปล่อยให้พระพุทธองค์ประทับอยู่ทั้ง ๓ อันมีนามว่า นางราคะ นางตัณหา และนางอรดี ให้ โดยล�าพังแต่เดียวดาย พระยามารยกทัพมาคราวนี้ เสมือนไปย�ายีพระสิทธัตถะด้วยกลมายาแห่งสตรี ลูกสาวทัง ๓ ก็ ่ ้ หนึ่งว่าปฐพีจักถล่มทลายก็ปานกัน พอมาถึงบริเวณโพธิรับค�าสังแต่โดยดี รีบพากันขมีขมันไปสูสานักของพระองค์ ่ ่� มณฑล พระยามารก็แผดเสียงค�ารามขู่ตะคอกให้พระองค์ครันแล้วก็บรรจงแสดงมายาหญิง มีการฟ้อนร�าขับร้องด้วย ้ เสด็จออกจากรัตนบัลลังก์ อ้างเอาว่าเป็นของ ๆ ตนมีพลท�านองเกียวพาราสี พูดจาพาทีลวนแล้วแต่ค�าอันก่อให้เกิด ่ ้ เสนามารเป็นพยานอ้างอิง พระสิทธัตถะมาแย่งชิงเอาไปกิเลสตัณหา ยืนหน้ากรอกตาชะมดชะม้อย นุงน้อยห่มน้อย ่ ่ โดยพลการไม่ชอบด้วยเหตุผล พระยามารได้แสดงกลด้วยปล่อยชายภูษา คลอเคลียไปมาถูกกายาของพระองค์ด้วย ยุทธวิธรอยแปดพันประการ มีบนดาลให้ฝนตกพายุพด ใช้ ี้ ั ัอ�านาจพระบารมีธรรมทีพระองค์ได้ทรงบ�าเพ็ญมาแต่อเนก ่ วิธประหัตประหารบันดาลเป็นฝนหอกฝนดาบตกลงมาถูก ีชาติ นางทั้ง ๓ ก็มิสามารถที่จะท�าลายพระหฤทัยของ ต้องกายาของพระองค์ แต่สิ่งเหล่านั้นก็กลับกลายเป็นบุบพระองค์ให้เคลื่อนจากสมาธิจิต ให้มาหลังติดในมายาของ ผามาลามาลัยบูชาพระองค์ไปหมด พระยามารเห็นเช่นนัน ้พวกตนได้ อ่อนอกอ่อนใจ ก็ ยั ง ไม่ สิ้ น ฤทธิ์ ได้ เ นรมิ ตไม่รู้จะท�ามายาอย่างใดอีก ร่างกายเป็นหลายหลากแบ่งแล้ว องค์พระประทีปแก้ว ภาคออกต่าง ๆ นานา มีกามิได้สะทกสะท้านหวาดหวัน ่ ยาสูงเท่าภูเขาเลากา มีลูกแต่ประการใด มีน�้าพระทัย ตาลุกเป็นเปลวไฟ แลบลิ้นหนั ก แน่ น ดุ จ ดั ง แผ่ น ปฐพี ปลิ้ น ตาท� า มายาหลอนด้วยอ�านาจฤทธีแห่งบารมี หลอก แสดงตัวเป็นวอก เป็นธรรมได้ดลบันดาลให้นางทัง ้ สุ นั ข ต่ อ พระพั ก ตร์ ข อง๓ กลั บ กลายเป็ น ยายแก่ พระพุทธองค์ แม้พระยามารพ่ายแพ้แก่พระองค์ มิอาจจะ และเสนามารจะแสดงพากั น ทรงตนอยู ่ ไ ด้ ก็ พ า อาการยุ ท ธวิ ธี พ ลิ ก แพลงร่างกายอันงกเงิ่นเดินกลับไปแจ้งข่าวแก่พระยามารผู้เป็น เปลี่ยนแปลงยักย้าย เป็นประการใด พระหฤทัยของพ่อ พระยามารพอได้ขาวเห็นลูกสาวเหมือนกับแม่ยาย ทัง ่ ้ พระองค์ก็หาได้หวาดหวั่นพรั่นพรึงแต่ประการใดไม่ เพื่อแค้นทั้งอายอยากจะตายเสียก็ใช่ที่ หนอย ๆ ... เจ้าสิทธัต จะก� า จั ด พระยามารพร้ อ มด้ ว ยเสนามารให้ พ ่ า ยแพ้ถะตัวดี มาท�าเราได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ? พระยามารมิได้ อันตรธานไป พระองค์จึงได้ทรงร�าลึกถึงพระบารมีธรรมรอช้ าสั่ งให้เ ตรียมโยธาทหารหาญ ยกทัพออกรุกราน อันได้ทรงบ�าเพ็ญมานับชาติไม่ถ้วน ประมวลมาในชาติพระพุทธองค์ทนที กองทัพพระยามารพร้อมด้วยเสนามาร ั สุดท้ายนี้ครบบริบูรณ์ คือ ทานบารมี สีลบารมี เนกขัมมมีพลช้าง พลม้า พลรถ พลบทจร เมือเตรียมพลเสร็จสรรพ ่ บารมี ปัญญาบารมี วิริยบารมี ขันติบารมี สัจจบารมีแล้ว พระยามาราธิราชก็ขึ้นสู่คอคชสารคีรีเมขล์ รับสั่งให้ อธิษฐานบารมี เมตตาบารมี อุเบกขาบารมี ชี้ให้พระยาทหารเอกเคลือนกองพลทันที บ่ายหน้าสูมณฑลโพธิบลลังก์ ่ ่ ั มารจ�านนต่อหลักฐานว่า “รัตนบัลลังก์” นี้เป็นของเราอันเป็นที่ประทับของพระพุทธองค์ บรรดาเทพาอารักษ์ที่ เกิดขึ้นมา ด้วยอ�านาจบารมีธรรมอันเราได้สั่งสมอบรมไว้คอยพิทักษ์รักษาพระองค์มาแต่กาลก่อนได้สดับศัพทะ แล้วนานแสนนาน พญามารได้ฟังก็อ�้ าอึ้งตะลึงจนเกิด
  • 37. แสงธรรม 34 Saeng Dhammaมหัศจรรย์ยืนตัวแข็งเป็นก้อนหิน เมื่อได้ยินพระด�ารัสที่ ๘. อธิษฐานบารมี ได้แก่ความตั้งใจมั่นในความดี ไม่พระองค์ตรัสส�าทับอีกครั้งหนึ่งจึงรู้สึกตัว กลับกลายเป็น เปลี่ยนแปลงคนกลัวตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง พระองค์จึงทรงกล่าวอ้างนาง ๙. เมตตาบารมี ได้แก่ความรักใคร่ปรารถนาให้คนอืน ่ธรณีเป็นสักขีพยานครังสุดท้ายโดยบรรยายเป็นคาถาดังที่ ้ เป็นสุขกล่าวมาแล้วข้างต้นว่า :- ๑๐.อุเบกขาบารมี ได้แก่ความวางใจเป็นกลาง ไม่ให้ อายันตุ โภนฺโต อิธะ ทานะ สีละ เนกขัมมะ ปัญญา เสียความเป็นธรรมสะหะ วิรยะ ขันตี สัจจาธิษฐาน เมตตุเปกขา ยุทธายะโว ิ ถ้าใครมีคาถาเหล่านี้ไว้ประจ�าใจ ด้วยการประพฤติคัณหะถะ อาวุธานีติ. ปฏิบัติกันจริง ๆ แล้ว รับรองว่าปราบผีปราบมารได้ทุก พอจบพระคาถา นางธรณีกปรากฏกายาผุดขึนมาจาก ็ ้ ประเภท ผีนอก ผีใน ผีคนตาย ผีคนเป็น ปราบได้ทั้งนั้นแผ่นปฐพี เปล่งสุนทรวาจีรับอาสาเป็นพยานว่า การที่ ไม่เชือลองดูกแล้วกัน ข้อส�าคัญต้องใช้ให้ถกหลัก จักอธิบาย ่ ็ ูพระองค์ได้ทรงบ�าเพ็ญบารมีมานับชาติไม่ถ้วนนั้น หม่อม ขยายความตอนที่ พ ระพุ ท ธเจ้ า ทรงชนะมารโดยฉันธรณีเป็นสักขีพยานรับทราบมาทุกระยะมิได้ขาด เพื่อ ธรรมาธิษฐานให้กระจ่างอีกครั้งหนึ่ง ตอนนี้ปล่อยให้ท่านประกาศให้เห็นประจักษ์ตอพระพักตร์ของพระองค์ พร้อม ่ ทั้งหลายเชื่อในทางอภินิหารไปพลางก่อน จะย้อนมาพูดด้วยองค์พระยามาราธิราช นางธรณีจงกราบกรานทูลถวาย ึ กันอีกในภายหลังอารักขา เอือมมือรวบเกษารีดออกมาเป็นธาราท่อน�้า ไหล ้ ท่านผูกลัวผี และไม่กลัวผีทงหลาย! โปรดฟังทางนีกอน ้ ั้ ้่หลั่งพรั่งพรูพัดเอาศัตรูคือกองทัพพระยามารพร้อมด้วย ใครคนหนึ่งกล่าวขึ้น ท่านจะเชื่อว่าผีมีจริง หรือไม่มีจริงเสนามารให้พ่ายแพ้ปราชัยไปในพริบตาเดียว เป็นอันว่า ก็ตาม แต่วา....ผีกตองมีวนยังค�า เขาย�าอย่างเอาจริงเอาจัง ่ ็้ ั ่ ้จบข้อความตอนที่พระพุทธเจ้าเอาชนะพระยามารพร้อม เหตุผลหรือท่าน เขาพูดออกมาเป็นเชิงค� าถาม แล้วก็ทังเสนามารในหนังสือปฐมสมโพธิแต่เพียงเท่านี้ คาถาข้าง ้ สาธยายจนน�าลายฟูมปากว่า เหตุผลง่ายนิดเดียว ตราบใด ้บนนันเมือถอดออกมาเป็นภาษาไทยให้เข้าใจกันแล้ว ก็ได้ ้ ่ ที่ยังมีคนตายกันอยู่ ผีก็ต้องมี ซึ่งใครจะค้านความจริงข้อแก่บารมี ๑๐ ประการนั้นเอง บารมีธรรม ๑๐ นั้นท่านทั้ง นี้ไม่ได้ มีใครเขาเรียกคนที่ตายแล้วว่าเป็น “คน” กันบ้างหลายก็คงเคยได้ยนได้ฟงกันมาแล้ว และหลายท่านอาจจะ ิ ั ไหม? เงียบกริบไม่มีใครตอบ ถ้าใครขืนตอบว่า คนตายจ�าได้ขนใจและคล่องปาก อยากจะให้ทานทียงไม่รไม่เข้าใจ ึ้ ่ ่ ั ู้ แล้วเรียกว่า “คน” คนนั้นก็ไม่ใช่คน แล้วใครจะกล้าตอบได้จดจ�าน�าไปใช้ปราบผี บารมี ๑๐ ประการ นั้น คือ :- แล้วเขาก็พล่ามต่อไปว่า คนตายแล้วจะเป็นอย่างอื่นไปไม่ ๑. ทานบารมี ได้แก่การให้ทาน การแบ่งปัน การเสียสละ ได้ คนตายแล้วก็ต้องเป็น “ผี” ดังนั้น ตราบใดที่คนยังตาย ๒. สีลบารมี ได้แก่การรักษากาย วาจา ให้ปราศจากโทษ กันอยู่ หรือยังมีคนตายกันอยู่ ผีกตองมีอยูเ่ ป็นของคูกน จ�า ็้ ่ั ๓. เนกขัมมบารมี ได้แก่การประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ กันง่าย ๆ คนตายเป็นผี ผีมาจากคนตาย..... มีเสียงเล็ดลอดเบียดเบียนกัน สอดขึ้นมากลางคันว่า คนตายเป็นผี ผีตายละเป็นอะไร? ๔. ปัญญาบารมี ได้แก่ความรอบรู้ตามสภาวะธรรม ผีตายก็เป็นสางนะซิ เขาโพล่งออกทันควันโดยไม่ต้องคิดที่เป็นจริง แล้วสางตายเป็นอะไรมิทราบ? แล้วกัน สางตายก็เป็นคาง ๕. วิริยบารมี ได้แก่ความเพียร ความอุตสาหะ ความ ลายซิเพื่อน ที่นี้ ถ้าคางลายตายกลายเป็นอะไรอีกละ?บากบั่น อุว๊ะ! ไม่รู้จักจบ คิดเอาเองก็แล้วกันโว้ย..!! ๖. ขันตีบารมี ได้แก่ความอดทน ความอดกลั้น ท่านที่รักทั้งหลาย ฟังความคิดเห็นเรื่องผีจากบท ๗. สัจจบารมี ได้แก่ความสัตย์ ความจริง สนทนาข้างบนนีแล้ว เป็นอย่างไรกันบ้าง ได้แง่คดอะไรบ้าง ้ ิ
  • 38. แสงธรรม 35 Saeng Dhammaไหม หายข้อข้องใจหรือยัง ฟังๆเขาคุยกันก็น่าคิด คนตาย ค�าฟ้า ผีเอาหน้าด�าดิน ผีหากินกลางคืนกลางวัน ผีตกต้นไม้ ้กลายเป็นผี ผีมาจากคนตาย เอ! ชอบกล? ถ้ามันจะจริง ควายขวิด ผีตกถ�าตกเหว ตกเวหา ผีฟ้าผ่าหลบไม่ทัน ผี ้ของเขากระมัง? เอาละ! จริงหรือไม่จริง ขอเชิญท่านติดตาม ตายด้วยค�าสบทสบาน ผีตายด้วยโรคประจ�าสังขาร ผีตายเรื่องผีกันต่อไป ด้วยหมดอายุ หมดกรรม หมดเวร หมดอาหาร ผีททนทุกข์ ี่ ทรมานนาน ๆ จึงตาย ผีเจ้าพ่อ ผีเจ้าแม่ ชอบหมูชอบไก่ เครื่องต้นเครื่องทรง ต้องบนบานต่าง ๆ นานา ผีที่อยู่ใน กายแสนยากล�าบากเหลือทน ผีคนมี ผีคนจน ผีซับผีซ้อน ผีนอนบนดิน ผีปลิ้นผีปลอก ผีหลอกเอาเงิน ผีข้างแม่ ผี ข้างพ่อ ผีหอปลูกใหม่ ผีปู่ ผีย่า ผีตา ผียาย ผียะวาย ผี โขมด ผีให้โทษ ผีไร่ ผีนา ผีป่า ผีดง ผีโลง ผีบ้าน ผีปอบ ผี กะสือผีอะไรอีกเยอะแยะมากมายจนนับไม่ถ้วน ล้วนแต่ เกิดจากการสมมติของคนเราทั้งนั้น นึกเอาเองก็แล้วกัน เรืองผีตาง ๆ ตามทีกล่าวมาแล้วนัน ดู ๆ มันก็ไม่เห็นจะ ่ ่ ่ ้ เป็นของแปลกอะไร ความจริงชื่อผีต่าง ๆ เหล่านั้นก็เอา ค�าว่า “ผี” ในพจนานุกรม หมายเอาซากศพ, คนที่ ไปจากพฤติกรรมของคนนันเอง ท่านทีรกทังหลาย คิดดูให้ ่ ่ั ้ตายแล้ว, และสิงทีมสภาวะเกินคน นีคอความหมายค�าว่า ่ ่ี ่ื ดี ๆ ก็แล้วกัน เรื่องผีไม่ใช่เรื่องแปลก เรื่องที่แปลกนั้นคือ“ผี” ตามความเข้าใจและภาษาของชาวบ้านทัว ๆ ไปก็พด ่ ู เรื่องของคนกลัวผี คนดี ๆ พากันกลัวผีอยู่ได้ ไม่น่า ไม่น่าตรงกัน คือคนตายแล้วเป็นผี อยู่ดี ๆ ยังไม่ตายก็เป็นคน เลย พิโธ่ พิถัง! อนิจจัง อนัตตา พากันกลัวเงาอยู่ได้ ความอีกเรืองหนึงซึงคนเราชอบพูดกัน คือเวลาไปเผาศพก็มกจะ ่ ่ ่ ั จริงแล้ว คนหรือผีต่างก็มีความกลัวด้วยกันทั้งนั้นแหละ มีพูดกันว่าไปเผาผี นี่คือผีในความหมายของชาวบ้านทั่วไป ธรรมะข้อหนึ่งท่านกล่าวไว้ว่า “สัตว์ทั้งหลายกลัวต่อที่ใช้กันอยู่ ส่วนผีในความหมายที่เป็นนามธรรมนั้น ได้แก่ อาชญา สัตว์ทั้งหลายกลัวต่อความตาย” คนหรือผีต่างความชั่ว ความเลวทราม ตามค�าพังเพยที่ว่า “ชั่วเป็นผี” ก็เป็นสัตว์ดวยกัน ต่างแต่ฐานะและภาวะเท่านัน ตามหลัก ้ ้ต่อไปนี้จะพาพวกท่านไปเที่ยวเมืองผีกันละ เตรียมเนื้อ ทั่ว ๆ ไปแล้ว ผีมันก็กลัวคนเหมือนกัน สัตว์ทุกประเภทเตรี ย มตั ว กั น เสี ย ให้ ดี มี เวทมนต์ ค าถาอะไรก็ ท ่ อ งบน ต้องมีความกลัวซึ่งกันและกันอยู่ในที เช่น คนกลัวผี ผีก็สาธยายกันเสียบ้าง เผื่อจะได้กันผีหลอก เมื่อเราทราบ กลัวคน คนกลัวเสือ เสือก็กลัวคน แต่คนเรานี้แปลก ทั้ง ๆต้นตอกันว่าผีคือซากศพ หรือคนที่ตายแล้วเช่นนี้ เรื่องผีก็ ทีได้รบยกย่องให้เป็นผูมจตใจสูงกว่าสัตว์ประเภทอืน แต่ก็ ่ ั ้ีิ ่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร มันเป็นเรื่องธรรมดา ๆ นี้เอง เมื่อผี ไม่พนโง่ดนไปกลัวผีเข้าให้ เจ้าผีมนคงหัวเราะเยาะตัวงอไป ้ ั ัมาจากคนตาย คนตายกลายเป็นผี ดังนั้น ผีจึงมีชื่อหลาย งอมาที่คนมีปัญญาไปกลัวมันเข้าอย่างต่าง ๆ กันไป ตามภูมิ ตามชั้น ตามฐานะและภาวะ สาเหตุททาให้คนกลัวผีนน มีขอมูลต่าง ๆ กัน ข้อส�าคัญ ี่ � ั้ ้ของคนที่ตาย เช่น คนตายโหง ก็เป็นผีตายโหง คนตายห่า ก็มาจากความไม่รู้ ความมืดบอด ความไม่เข้าใจ ความสงสัยก็เป็นผีตายห่า คนตายทังกลม ก็เป็นผีทงกลม ดังนีเป็นต้น ้ ั้ ้ ลังเล บวกกับความรักชีวิต และกลัวตาย เมื่อไม่มีความรู้ คนโบราณท่านบรรยายชื่อผีไว้มากมาย เช่น ผีภูตใน ก็เป็นเหตุให้เข้าใจผิดคิดไปว่า ผีมีอ�านาจศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์กาย ผีพลายเร่ร่อน ผีตายโหง ผีตายห่า ผีเขาด่า ผีเขาฟัน มีเดช ก่อเหตุท�าอันตรายต่าง ๆ แก่คนก็ได้ เช่น ท�าให้เจ็บผีเขาบัน ผีเขารอน ฝูงผีแม่ลกอ่อน ผีเร่รอนหากิน ผีเอาตีน ่ ู ไข้ได้ป่วย หลอกหลอนให้เสียขวัญ ลงโทษทัณฑ์ให้ตกอับ
  • 39. แสงธรรม 36 Saeng Dhammaท�าให้อาภัพในการท�ามาหากิน อะไรอีกร้อยแปดพันเก้า ก็เกิดขึน” ถ้าหากคนไม่พากันกลัวผี หมอผีจะมีได้อย่างไร ้ตามความเข้าใจของคนทีไม่รความจริง นีคอความเข้าใจผิด ่ ู้ ่ื ในบรรดาหมอผีเหล่านั้น กล่าวโดยสรุปแล้วก็มีอยู่ ๒ในเรื่องของผีประเภทที่ให้โทษ ส่วนความเข้าใจผิดในเรื่อง ประเภทด้วยกัน ประเภทหนึ่งรับเป็นตัวแทนติดต่อเจรจาผีประเภททีให้คณก็ยงมีอก คือคนพวกทีกลัวผีและเชือผีนี้ ่ ุ ั ี ่ ่ กับผี อีกประเภทหนึ่งตั้งตัวเป็นศัตรูกับผีโดยตรง ไม่ยอมแหละ พากันเข้าใจผิดคิดว่าผีเป็นผู้วิเศษ ถ้าไปอ่อนน้อม เจรจาด้วย ต้องปราบให้สิ้นซากพวกผีนี้เอาไว้ไม่ได้ยอมตนเป็นคนรับใช้ให้เครืองเซ่นสรวงสังเวยแก่มน จัดสรร ่ ัปลูกหอตังโรงเป็นศาลเจ้าพ่อเจ้าแม่ แล้วแต่ผจะประกาศิต ้ ีมนุษย์ก็คิดท�าให้แก่มัน ถ้าท�าดังนั้นจะอยู่ดีมีสุขจะร�่ารวยจะถูกหวยลอตเตอรี่ มนุษย์อัปรีย์ก็พากันเข้าใจว่าเป็นจริงเป็นจัง น่าชังแท้ ๆ คนดี ๆ เชื่อผีไม่เข้าเรื่อง นี่แหละคือความเข้าใจผิดของคนเราเกี่ยวกับเรื่องผี เมื่อผีมีสองประเภท คือประเภทให้คุณ และประเภทให้โทษ หรือผีประเภทเดียวนันแหละ ถ้าแข็งข้อต่อมัน คือไม่ยอมเป็นลูก ่น้องหรือเมืองขึ้นของมัน มันก็ให้โทษ ถ้ายอมท�าตามประกาศิตของมัน มันก็ให้คณ เมือเป็นเช่นนีคนทีกลัวผีและ ุ ่ ้ ่เชือผีจงหาวิธยดผีเป็นทีพง คือยอมเป็นลูกน้องของผีรแล้ว ่ ึ ีึ ่ ึ่ ู้รูรอดไป อีกพวกหนึงก็กลัวผีเหมือนกัน แต่จะยอมตนเป็น ้ ่ ประเภทแรกนั้น ได้แก่พวกทรงเจ้าเข้าผี เสี่ยงทายลูกน้องของผีกดกระไรอยู่ ยังไว้เชิงครูของความเป็นคน จึง ็ู ท�านายด้วยวิธการต่าง ๆ นังข้างใน หรือนังทางใจ ไหว้วอน ี ่ ่คิดค้นหาเวทมนต์คาถาไว้กันผี :- ขอร้อง วิธีท�าของหมอผีพวกนี้ เวลามีคนมาหาต้องการ ตามที่พูดเรื่องของผีมาทั้งหมดนี้ พูดตามภาษาของ ความช่วยเหลือเรื่องอะไรก็ตาม คนทรงก็จะท�าพิธีเชิญพวกคนที่เข้าใจผิด คือว่าผีเป็นเรื่องลึกลับน่าสะพึงกลัว วิญญาณของผีจะเป็นเจ้าพ่อ เจ้าแม่ แล้วแต่ผีจะบัญชาให้ไหน ๆ ก็พูดเรื่องผีตามภาษาของพวกคนเข้าใจผิดกันแล้ว มาเข้าร่างคนทรง พอวิญญาณทรงร่างก็มอาการงก ๆ เงิน ๆ ี ่ก็จะขอพูดเสียให้หมดเปลือก และเลือกเอาเฉพาะทีเ่ ห็นว่า ตัวสั่นเทาเหมือนคนจับไข้ พอผีหรือเจ้าทรงร่างได้ที่แล้วจ�าเป็นจะต้องพูดเท่านัน แล้วจะหันมาพูดเรืองผีตามภาษา ้ ่ พวกที่ไปหาก็จะพากันพินอบพิเทา เหมือนกับเข้าไปหาธรรมะต่อในภายหลัง โบราณกล่าวไว้ว่า “หมองูตาย หรืออยูเฉพาะหน้าเจ้าใหญ่นายโตอย่างนันแหละ แล้วใคร ่ ้เพราะงู หมอผี ต ายเพราะผี ” คิ ด ดู ใ ห้ ดี ก็ มี เ หตุ ผ ล มีทกข์มรอนอะไรจะให้ชวยก็ถามคนทรง แต่ในขณะนันจะ ุ ี้ ่ ้สัญชาตญาณของคนเรานั้น มีความกลัวประจ�าสันดาน ไปเรียกชื่อคนทรงไม่ได้ ต้องเรียกชื่อของเจ้าพ่อ เจ้าแม่ความกลัวอย่างอื่นจะไม่กล่าวยกไว้ จะได้กล่าวถึงความ ที่มาทรงร่างนั้น เมื่อถูกถามเจ้าพ่อเจ้าแม่นั้น ก็จะพูดออกกลัวผีของคน เมื่อเกิดความกลัวขึ้นมา ก็ต้องหาวิธีป้องกัน มาเหมือนกับผูวเิ ศษอย่างนันแหละ ท�านองสุมเสียงส�าเนียง ้ ้ ้ความกลัว กลัวอะไรก็ต้องป้องกันอันนั้น กลัวผีก็ต้อง ก็ท�าให้มันพิลึกพิลั่น คนทั้งหลายที่พากันกลัวเป็นทุนเดิมป้องกันผี เมือชุมชนกลัวผีกนมาก ความอยากเป็นหมอผีก็ ่ ั อยู่แล้ว ก็ยิ่งเพิ่มความกลัวและความเชื่อขึ้นอีกเป็นทวีมีมาเป็นเงาตามตัว ฉะนั้น จึงเกิดมีคนหัวแหลมตั้งตัวเป็น ตรีคณ ตอนนีเจ้าพ่อเจ้าแม่ชนกเป็นนกชีกาเป็นกาไปหมด ู ้ ี้ ้หมอผีกันขึ้นโดยกลอุบายอันแยบคาย ท่านทั้งหลายโปรด ถ้าเกี่ยวกับการเจ็บไข้ได้ป่วย ส่วนมากก็มักจะบอกว่า ถูกท�าความเข้าใจกันตรงนีให้ดี “เมือมีคนพากันกลัวผี หมอผี ้ ่ คุณถูกไสย คุณผีคุณคน ต้องผีไร่ผีนา อะไรไปตามเรื่อง ถ้า
  • 40. แสงธรรม 37 Saeng Dhammaผีเหล่านั้นต้องการอะไร ต้องการหัวหมูหัวไก่ เครื่องสังเวย เพราะอายผี ไม่ว่าหมอผีจะว่าคาถาบทไหนผีมันรู้หมดคาวหวานอะไรสารพัด ก็ตองจัดให้มน มิฉะนันตาย บรรดา ้ ั ้ แถมยังหัวเราะเยาะ บอกหมอให้เรียนมนต์กับมันเสียอีกพวกกลัวผีทั้งหลายก็ยอมท�าตาม ถ้าถูกคุณถูกไสย ก็ต้อง ถ้าหมอผีคนไหนไปเจอกับผีประเภทนีเข้าก็จนปัญญา เป็น ้แก้ไขกันด้วยวิธของพราหมณ์ ซึงเห็นว่าจะหายจากโรคภัย ี ่ อันว่าหมอผีกตองแพ้ผี แทนทีหมอจะปราบผี ผีกลับปราบ ็้ ่ไข้เจ็บ รวมความแล้วหมอผีประเภทนี้พูดกับผีรู้เรื่อง พูด หมอเสียฉิบ! อย่างนี้แหละเขาเรียกกันว่า “หมอผีตายให้ดีก็ได้พูดให้ร้ายก็เป็น แต่แล้วหมอผีก็ยังคงเป็นหมอผี เพราะผี” เล่นกับใครไม่เล่น ไปเล่นกับผี ก็เลยกลายเป็นผีอย่างเดิมนั้นแหละ ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น อย่างมากก็ได้เพียง ไป... บางทีกใช้เวทมนต์คาถาภาวนากันผี บ้างก็เสกใส่กอน ็ ้อามิสเครื่องตอบแทนที่เขามอบให้ แต่ภายในจิตใจนั้นซิ กรวดก้อนหิน ลงคาถาใส่ใบตาล ใบหนาด แผ่นเงิน แผ่นแสนจะเศร้าหมอง สุดท้ายหมอผีกลงเอยด้วยการตายเป็น ็ ทอง แผ่นผ้า ตะกั่ว ดีบุก ปลุกเสกกันเป็นการใหญ่ แจกผีด้วยกันทั้งนั้น จ่ายให้ผคนเอาไปใช้กนผี รวมความแล้ว วิธการของหมอผี ู้ ั ี ประเภทนี้ ถ้าพูดแบบภาษาทัว ๆ ไปก็มทงแพ้มทงชนะ ถ้า ่ ี ั้ ี ั้ พูดตามหลักธรรมะก็มีแต่ขาดทุน นิทาน “ภาวนาคาถากันผี” มีเรืองเล่าสืบ ๆ กันมาว่า ่ ในจังหวัดชลบุรี มีสถานที่แห่งหนึ่ง คนเขาเล่ากันว่าผีดุนัก ใครไปพักไม่ได้ หรือพักได้แต่ต้องกลายเป็นศพทุกรายไป สถานที่ แ ห่ ง นั้ น เป็ น ต้ น ไม้ ใ หญ่ ร่ ม เงาครึ้ ม แผ่ รั ศ มี มี ปริมณฑลกว้างใหญ่ไพศาล เป็นต้นไม้แต่สมัยโบร�าโบราณ ่ หลายร้อยปีนานพอดู คนในแถบนั้นรู้กิตติศัพท์ของต้นไม้ ใหญ่ต้นนั้นดีแทบทุกคน ไม่มีใครกล้าเยื้องกรายเข้าไป ภายในรัศมีรมเงาแห่งต้นไม้ใหญ่นน แม้ชาวบ้านจะกลัวกัน ่ ั้ นักกลัวกันหนา แต่พระธุดงค์ที่ผ่านมาทางนั้น ก็มักจะพา พวกที่ไม่ยอมเจรจากับผี หมอผีพวกนี้ได้แก่บรรดา กันยึดเอาต้นไม้ใหญ่นั้นเป็นที่หลีกเร้นหาความสงบทางเกจิอาจารย์ทางเวทมนต์กลคาถา ตะกรุดพิศมร ลงเลข ลง จิตใจ ถ้าชาวบ้านเห็นพระองค์ใดแวะเข้าไปพัก พอรู้เข้าก็ยันต์ ป้องกันด้วยวิธการสาระพัดอย่าง พวกนีสวนมากก็ใช้ ี ้่ มักใจหาย รีบหาอุบายไปนิมนต์ทานให้หลีกไปพักเสียทีอน ่ ่ ื่วิธีกันผี ปราบผี ขับไล่ผี เฆี่ยนผี ผูกมัด ท�าให้เจ็บหลาบ ถ้าขืนอยู่ที่นั่นเห็นจะไม่เหมาะ ถ้าองค์ใดเชื่อค�าของชาวเจ็บจ�า ไม่ให้มาท�าอันตรายแก่ผู้คน หมอประเภทนี้สู้กับผี บ้านก็ผานพ้นอันตรายไป ถ้าองค์ใดท่านท�าไม่รไม่ชกกลาย ่ ู้ ี้ ็น่าดูนัก บางคนก็ออกท่าออกทางเต้นแร้งเต้นกา ท่าทาง เป็นผีอย่างไม่รตว คนกลัวกันนักกลัวกันหนา ต่อมาวันหนึง ู้ ั ่ขึงขัง เอาจริงเอาจัง เหมือนจะกินเลือดกินเนือของผีทเี ดียว ้ มี พ ระธุ ด งค์ รู ป หนึ่ ง เดิ น ธุ ด งค์ ผ ่ า นมาทางนั้ น ถึ ง เวลาบางครังก็นาเสียวไส้เวลาเห็นหมอผีรกษาคนป่วย ด้วยการ ้ ่ ั พลบค�าพอดี จะเดินทางต่อไปอีกก็ใช่ที่ พอดีเหลือบไปเห็น ่ตบตี ทิ่มแทง ถ้าแรงเวทมนต์คาถาของหมอผีเหนือกว่าผี ต้นไม้ใหญ่เข้าก็นกดีใจ จึงเดินเข้าไปเลือกหาทีปกกลดภาย ึ ่ ัเจ้าผีมันก็ปราชัยพ่ายแพ้อันตรธานหายไป แต่ถ้ารายไหน ใต้ตนไม้ใหญ่นน ครันชาวบ้านเห็นท่านเข้าไปปักกลดทีนน ้ ั้ ้ ่ ั้หมอผีมีเวทมนต์คาถาด้อยกว่าผี ตอนนี้แหละน่าดู เจ้าผี ก็พากันเข้าไปกราบนมัสการนิมนต์ทานให้ไปพักทีอนดีกว่า ่ ่ ื่นันจะชีหน้าด่าว่าถากถางและเยาะเย้ยหมอผีอย่างสาดเสีย ้ ้ ให้เหตุผลว่าที่ต้นไม้ใหญ่นี้ไม่ค่อยเหมาะ จ�าเพาะไม่บอกเทเสียจนไม่มีอะไรดี หมอผีแทบจะด�าดินหรือกลั้นใจตาย ความจริงให้พระท่านทราบ พระธุดงค์รปนันท่านก็บอกกับ ู ้
  • 41. แสงธรรม 38 Saeng Dhammaโยมว่า สถานที่นี้เหมาะดีแล้วโยม แม้ชาวบ้านจะพากัน เรืองของผียงมีอกมาก หากจะพูดไปก็คงไม่สนสุด การ ่ ั ี ิ้นิมนต์อย่างไร ท่านก็ไม่ยอมไปตามทีเ่ ขาพากันขอร้อง ชาว ที่พูดเรื่องผีมาทั้งหมดนี้ ไม่ใช่จะเขียนต�าราเรื่องผีในเชิงบ้านอ่อนใจจะนิมนต์ให้ท่านไปที่อื่นท่านก็ไม่ยอม ตกลง วิชาการก็หาไม่ เพียงแต่เปรย ๆ ให้รกนเพียงหอมปากหอม ู้ ัชาวบ้านก็พากันกลับไปเอง เมือชาวบ้านพากันกลับไปแล้ว ่ คอเท่านัน เรืองผีและเรืองหมอผียงมีอกมาก ขอฝากบรรดา ้ ่ ่ ั ีท่านก็นึกแปลกใจและสงสัยไม่หาย ท�าไมต้นไม้ใหญ่มีร่ม คนกลัวผีและคนเชือผีพจารณาเอาเองก็แล้วกัน และโปรด ่ ิเงาอันน่ารืนรมย์ ชาวบ้านจึงเห็นว่าไม่เหมาะสม พอตกมืด ่ เข้าใจด้วยว่า การที่พูดถึงเรื่องของผีในท�านองที่กล่าวมานี้ท่านก็จัดแจงปักกลด จัดที่ข้างในเรียบร้อยดีแล้ว ก็เริ่มท�า ก็ไม่ใช่เป็นการดูถกเหยียดหยาม หรือเยาะเย้ยคนเชือผี คน ู ่กิจวัตรประจ�าวัน คือไหว้พระสวดมนต์ ลงท้ายด้วยการแผ่ หากินกับผี หรือคนอาศัยผีเป็นที่พึ่งก็หาไม่ แต่หากพูดไปเมตตา และอุทศส่วนบุญส่วนกุศลให้แก่สรรพสัตว์ทงหลาย ิ ั้ ตามสภาพความเป็นจริงที่ปรากฏอยู่ในวงการของสังคมเสร็จแล้วก็เริ่มนั่งสมาธิ พอเริ่มนั่งเท่านั้นแหละ ท่านก็แว่ว และได้ประสบพบเห็นมาด้วยตนเอง ความประสงค์และจุดได้ยินเสียงอะไรครึกโครมชอบกล เหมือนเสียงช้าง เสียง มุ่งหมายของเรื่องนี้ ต้องการจะพูดเรื่องผีและการป้องกันเสือวิงกันในป่าแทบแผ่นดินจักถล่มทลาย พอเสียงนันสงบ ่ ้ ผี การปราบปรามผีตามหลักธรรมะของพระพุทธเจ้า แต่ที่ก็มีลมพัดมาขนาดหนัก จนกลดของท่านทัดทานไม่ไหว เอาเรืองผีตามความเข้าใจของคนทัวไปหรือของชาวโลกมา ่ ่ปลิวสะบัดขึนข้างบน ทันทีนนท่านก็มองเห็นรูปอะไรก็ไม่รู้ ้ ั้ พูดก่อนนันก็เพือเป็นการเบิกทางให้ทานทังหลายเกิดความ ้ ่ ่ ้ยืนตระหง่านอยู่ใกล้กับกลดประมาณ ๓ วา รูปร่างใหญ่โต สนใจขึ้นเท่านั้น คือเป็นการโหมโรงไว้ก่อน หากข้อความมาก สูงประมาณห้าชั่วตัวคน ด�ามะเมื่อมน่าสะพึงกลัว ที ตอนใดจะเป็นการกระทบกระเทือนจิตใจของบรรดาลูกแรกท่านตกใจมาก แต่พอตั้งสติระงับอารมณ์ได้แล้ว ท่าน ช้างทั้งหลายแล้ว ก็ต้องขออภัยมาก ๆ ด้วย นึกว่าช่วยก็จ้องมองไปที่รูปนั้นอย่างไม่กระพริบ ตั้งใจสวดมนต์ กันเอาบุญก็แล้วกันภาวนาคาถาสารพัดงัดออกมาจนหมดไส้หมดพุง เจ้าตัวนัน ้ สมัยนี้เป็นยุคอวกาศ เทคโนโลยี่ แต่ท�าไมคนทุกวันนี้มันก็ไม่ยอมไป สวดมนต์ขับไล่เท่าไร คล้าย ๆ กับว่ามันยิ่ง จึงพากันงมโข่งอยู่กับสิ่งลม ๆ แล้ง ๆ ทรงเจ้าเข้าผีกันเล่า?ขยับใกล้เข้ามา ว่าอิตปโสแปดทิศก็แล้ว มงกุฏพระพุทธเจ้า ิ ิ อันนี้เป็นปัญหาที่น่าคิด ที่น่าคิดยิ่งกว่านี้ ก็คือบรรดาผู้ที่ก็แล้ว อิตปโสถอยหลังก็แล้ว พระเจ้าสิบหกพระองค์กแล้ว ิ ิ ็ ปฏิบัติตนเป็นพุทธมามะกะ นับถือพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งว่าคาถาอาวุธ ๕ ประการก็แล้ว เอ! จะท�าอย่างไรดี ผีมัน ของตน แต่ก็ยังมัวเมาหลงใหลแบ่งจิตใจให้ไปเป็นของเจ้าจึงจะกลัว นึกปลงอนิจจังตัวเองที่ไม่เชื่อค�าของชาวบ้าน พ่อเจ้าแม่อีก อันนี้ซิน่าคิดยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ผู้เขียนอดบอก คนเราเวลาจนตรอกก็เหมือนมีอะไรมาช่วย นึกไปนึก สงสารคนด้วยความสังเวชไม่ได้ จึงระบายความรู้สึกออกมานึกถึงเวลาไปสวดอนิจจาบังสุกุลคนตาย เลยโพล่งออก มาให้บรรดาท่านผู้อ่านทั้งหลายได้รับทราบ ตราบใดที่คนมาดัง ๆ ว่า :- เรายังฝากเนือฝากตัว ฝากชีวตจิตใจไว้กบบรรดาผีทงหลาย ้ ิ ั ั้ อนิจจา วะตะ สังขารา อุปปาทะวะยะธัมมิโน แล้ว ตราบนันความเป็นชาวพุทธทีแท้จริงจักไม่มแก่เขาเลย ้ ่ ี อุปปัชชิตะวา นิรุชฌันติ เตสัง วูปะสะโม สุโข. โปรดพากันร�าลึกไว้เสมอว่า “บรรดาสัตว์ทงหลาย จะเป็นั้ พอว่าคาถาบังสุกุลจบเท่านั้นแหละ เจ้าตัวโต ๆ นั้นก็ สัตว์ ๔ เท้า ๒ เท้า เท้ามาก ไม่มเท้า มนุษย์ เทวดา อินทร์ ีค่อยจางลง ๆ เลยว่าอนิจจาเสียใหญ่ สุดท้ายไม่รู้มันหาย พรหม ยมยักษ์ มารผีอะไรก็ตาม พระพุทธเจ้าเป็นผู้ไปแต่เมื่อไร เป็นอันว่าพระธุดงค์รอดตายเป็นผี เพราะใช้ ประเสริฐกว่าสัตว์ทงหลายเหล่านัน” แล้วมันเรืองอะไรที่ ั้ ้ ่คาถาชักบังสุกลหน้าศพ เจ้าผีมนคงกลัวไม่มไทยทานถวาย ุ ั ี คนเราจะพากันเอาชีวิตจิตใจไปฝากไว้กับผีสางนางไม้ เจ้าเลยหายไปเสียกลางคัน พ่อ เจ้าแม่ อันมีแต่ชอไม่มตวไม่มตนกันเล่า พวกทีเ่ อาชีวต ื่ ี ั ี ิ
  • 42. แสงธรรม 39 Saeng Dhammaจิตใจไปฝากไว้กับผี เกิดมาในภพใดชาติใดก็ต้องเป็นผีวัน เป็นผีมาก เป็นผีได้ทุกชนิดทุกประเภท คนไหนมีความชั่วยังค�า เพราะเขาเป็นผีตงแต่ยงไม่ตายแล้ว นีแหละเขาเรียก ่ ั้ ั ้ น้อย ก็เป็นผีน้อยหน่อย ที่กล่าวนี้ ก็คือผีที่เกิดจากความกันว่าผีคนเป็นละ คนตายแล้วเป็นผีไม่น่าแปลก แปลกแต่ ชั่วในจิตใจของคนนั้นเอง ตัวอย่างเช่น คนที่มีความโลภคนไม่ตายเป็นผีนซควรระวัง ระวังอย่าให้เป็นผีตงแต่ยงไม่ ี่ ิ ั้ ั มาก ๆ อยากไม่รู้จักพอ กินไม่รู้จักอิ่ม ตะกละตะกลาม ก็ตาย เดี๋ยวจะอายผีมันเข้า ปัญหาที่ควรศึกษากันต่อไป ก็ เรียกว่า ผีเปรต เพื่อเป็นข้อสังเกตขอให้ท่านทั้งหลายนึกคือท�าอย่างไรจึงจะไม่เป็นผี ท�าอย่างไรจึงจะหนีผให้พน ท�า ี ้ ย้อนหลังไปยังชือผีตางๆตามภาษาของชาวบ้านทีกล่าวมา ่ ่ ่คนกับผีนนาเบือเหลือก�าลัง มันแสนจะปลินปล้อนสับปรับ ี้ ่ ่ ้ แล้วข้างต้นนันอีกที ชือผีตาง ๆ เหล่านันเรียกกันตามภาวะ ้ ่ ่ ้ลับลมคมในร้อยแปดพันอย่าง อ้างโน่นอ้างนี่สมกับค�าว่า ฐานะ และอาการของผี เช่น ผีตายโหง ผีตายห่า ก็เป็นชื่อ“ผี” แท้ ๆ เอาละ! หนทางทีจะไปจากผีและหนีผให้พนนัน ่ ี ้ ้ ของการตาย ถ้าตายโหง ก็เรียกผีตายโหง ตายห่า ก็เรียกมีอยู่ โบราณท่านกล่าวไว้ว่า “ชั่วเป็นผี ดีเป็นพระ”หมายความว่า คนชั่วเป็นผี คนดีเป็นพระ ความชั่วเป็นผีความดีเป็นพระ ฟังค�าโบราณท่านกล่าวไว้ก็เข้าที่ดี ท่องคาถาบทนี้กันไว้ให้ดี ก็เห็นที่จะปราบผีได้แน่ ก็แลอีกข้อหนึงซึงท่านทังหลายพึงคิด ก็คอค�าว่า “คนตายเป็นผี” ข้อ ่ ่ ้ ืนีหมายความว่า คนทัว ๆ ไปทียงมีกเลสตัณหาหนาไปด้วย ้ ่ ่ั ิความมืดบอดเวลาตายแล้วก็เป็นผี เพราะยังจะต้องไปเกิดในภพใหม่ชาติใหม่อีกต่อไป เชื้อผีมันยังไม่หมด ส่วนคนดีเช่น พระพุทธเจ่า เหล่าพระอรหันต์ผู้ฆ่ากิเลสตายท�าลายกิเลสหลุดเป็นสมุจเฉทปหาน ท่านเหล่านั้นความตายไม่มีมีแต่คาว่า “ปรินพพานบ้าง นิพพานบ้าง” เมือความตาย � ิ ่ไม่มี จะเป็นผีได้อย่างไร ท่านดับความเป็นผีได้แล้ว คือดับ ผีตายห่า ว่ากันไปตามอาการตาย ตายอย่างไรก็เรียกชื่อผีความชั่ว ดับกิเลสตัณหา ไม่มีเศษไม่มีเชื้อไม่มีอะไรเหลือ อย่างนันง่ายดี ถ้าผูตายอยูในฐานะเป็นพ่อ, แม่, ปู,่ ย่า, ตา, ้ ้ ่ให้เกิดอีกต่อไป พากันจ�าไว้ให้ดี “ชั่วเป็นผี ดีเป็นพระ” ยาย ก็เรียกผีพ่อ ผีแม่ ผีปู่ ผีย่า ผีตา ผียาย อีกประเภทเลิกละความชัว ท�าแต่ความดี มีจตใจสะอาด ตามหลักของ ่ ิ หนึงเรียกตามภาวะความเป็นอยู่ เช่น ผีคนมี ผีคนจน ผีซบ ่ ัพุทธศาสน์ที่ว่า :- ผีซ้อน ผีนอนบนดิน ผีปลิ้น ผีปอก ผีหลอกเอาเงิน ระวัง สพฺพปาปสฺส อกรณํ เลิกทําความชั่วทุกอย่าง จะโดนผีประเภทนี้เข้า นี่คือชื่อของผีที่คนทั่วไปเรียกขาน กุสลสฺสูปสมฺปทา สร้างความดีทุกชนิด กัน ก็คนเรานี้แหละพากันตั้งชื่อให้ผี ไม่ใช่พระเจ้าบน สจิตฺตปริโยทปนํ ชําระจิตให้สะอาด สวรรค์ที่ไหนตั้งให้ ได้ความว่าคนเรานี้เองเป็นผู้สร้างผีขึ้น เอตํ พุทธานสาสนํ ฺ นีคอพุทธศาสน์คาสอนของ ่ื ํ มา ก็เมื่อคนเป็นผู้สร้างผีขึ้นมา คนก็น่าจะเป็นเจ้าแห่งผี พระพุทธเจ้าทั้งหลาย หนอย! ดันพากันไปเป็นลูกน้องของผีได้ คิดๆก็น่าอายผี เราท่านทังหลายทุกคนซึงวนกันอยูภายในวงกลมแห่ง ้ ่ ่ คนดี ๆ ไปเป็นลูกน้องของมันได้ ไม่น่าเลย.... ผีมันก็เลยสังสารวัฏคือเกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิดกันอยู่นี้ ล้วนแล้ว พากันหัวเราะ ชอบใจ ที่ได้ลูกน้องดี ๆ ไว้คอยปรนนิบัติแต่เป็นผีดวยกันทังนัน ส่วนใครจะเป็นมากเป็นน้อยนันมัน ้ ้ ้ ้ ต่อไปนี้ โปรดศึกษาเรืองผีตามหลักธรรมะกันต่อไป ดัง ่ก็แล้วแต่ความชั่วของแต่ละคน คนไหนมีความชั่วมากก็ ได้กล่าวมาแล้วว่า คนเราทียงไม่ตายกันนีแหละก็เป็นผีกน ่ั ้ ั
  • 43. แสงธรรม 40 Saeng Dhammaได้ และเป็นผีประเภทที่ร้ายที่สุดในบรรดาผีทั้งหลาย นั่น ความชั่วเกิดขึ้นที่ใจ ใจเป็นที่เกิดของความชั่ว มันเกิดก็คือความชั่วท�าให้คนเป็นผี ถ้าคนเรามีความชั่วชนิดไหน ขึ้นได้อย่างไร? เกิดขึ้นได้เพราะใจขาดสติเป็นเครื่องอยู่ภายในจิตใจแล้ว คนเราก็กลายเป็นผีชนิดนั้นไปทันที ป้องกัน พระพุทธเจ้าตรัสสอนพระสาวกว่า “ภิกษุทงหลาย ั้โดยไม่ต้องรอให้ตายไปเสียก่อน ความชั่วที่ท�าให้คนกลาย ความประมาท ขาดสติ เป็นบ่อเกิดแห่งความชัวทังหลาย ่ ้เป็นผี ตามหลักของพระพุทธศาสนานั้นมีมากมายหลาย ความชั่วที่ยังไม่เกิดก็เกิดขึ้น ที่เกิดแล้วก็เจริญมากขึ้นอย่าง เรียกชื่อต่าง ๆ กัน เช่น ความโลภ ความโกรธ ความ เหตุนั้น เธอทั้งหลาย จงเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่เถิด” หลักหลง การฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในเรื่องคู่ครอง พูด ค�าสอนนี้ชี้ให้เห็นว่า จิตหรือใจที่ขาดสติคอยควบคุม ย่อมเท็จ ดื่มน�้าดองของเมาเหล้าสุรา เล่นการพนัน เที่ยวกลาง เป็นบ่อเกิดแห่งความชั่วทั้งหลาย สตินั้นได้แก่ความรู้ทันคืน เป็นคนเจ้าชู้ เที่ยวดูการเล่น คบคนชั่วเป็นมิตร มีจิต ในที่ทั่ว ๆ ไปค�าว่า “สติ” นั้น แปลกันว่าความระลึกได้กระด้าง เหล่านีเ้ ป็นต้น ถ้าคนไหนไปท�าความชัวเหล่านีเ้ ข้า ่ คือเอาใจความก็ได้แก่ความรู้ทันนั้นเอง รู้ทันอะไร รู้ทันแม้แต่ขอใดข้อหนึงก็พงทราบเถิดว่า เขาก็กลายเป็นผีตาม ้ ่ ึ ความชัว ป้องกันความชัว ถ้าคนเรามีสติดแล้ว ความชัว ่ ่ ี ่ชื่อของความชั่วชนิดนั้น ๆ ไปทันที เช่น ผีโลภ ผีโกรธ ผี จะรั่วไหลเข้าไปสู่จิต หรือจิตจะรับเอาความชั่วไม่ได้ ยกหลง เป็นต้น “คนชั่วเป็นผี คนดีเป็นพระ” ตัวอย่างง่าย ๆ เช่น คนทีถกเขาหลอกถูกเขาต้มนัน ก็เพราะ ู่ ้ ประเด็นต่อไป ก็คอหาทางป้องกันผี และเอาชนะผี เมือ ื ่ รูไม่ทนเขา ถ้ารูทนเขาเสียแล้ว เขาก็ตมหรือหลอกเราไม่ได้ ้ ั ้ ั ้เราทราบแล้วว่า ผีคอความชัว การชนะก็ตองชนะความชัว ื ่ ้ ่ ความชั่ว กิเลส ตัณหานั้นมันคอยหลอกจิตเราอยู่ตลอดเมื่อเราชนะความชั่วได้ หรือป้องกันความชั่วได้ ก็ได้ชื่อว่า เวลา เหมือนกับนักหลอกลวงเหมือนกัน เผลอไม่ได้ ขาดชนะผี และป้องกันผีได้ เราจะใช้วิธีการอย่างไรจึงจะ สติไม่ได้ ต้องรู้ทัน หรือปิดกั้นอยู่ตลอดเวลา ถ้าใครเผลอเอาชนะความชั่วได้ อันนี้เราก็จะต้องศึกษาหาข้อมูล หรือ หรือขาดสติ ก็มีหวังกลายเป็นผีไม่ตัวใดก็ตัวหนึ่ง เช่น บางที่ เ กิ ด ของความชั่ ว กั น ให้ ดี เ สี ย ก่ อ น ตามหลั ก ของ คนอวดตนว่าเป็นผู้เคร่งครัดในทางธรรม เจริญภาวนาว่าพระพุทธเจ้า พระองค์ตรัสไว้ว่า “เกิดที่ไหน ให้ดับที่นั้น” “อรห� อรห� อรห�” ทุก ๆ วันมิได้ขาด แต่พอมีใครมาว่าหมายความว่า ความชั่วมันเกิดที่ไหน ก็ให้ดับมันที่นั่น ใน อะไร กระทบเข้าหน่อย ก็ปล่อยห่าออกมาเป็นฝูงว่า “ไอ้หา” ่ที่นี้จะพูดถึงที่เกิดของความชั่วตามแนวปฏิบัติ จะไม่พูด เห็นไหมละ อรห� ไอ้ห่าเสียแล้ว ตัวเองก็เลยกลายเป็นผีห่าตามหลักวิชา เพราะจะพาให้ทานทังหลายฟันเฝือ ความ ่ ้ ่ ไปด้วย ถ้ารู้ทันแล้ว ห่ามันจะออกมาเพ่นพ่านอย่างนั้นไม่ชัวตามหลักของการปฏิบตมนเกิดขึนทีจต แล้วก็ทาลาย ่ ั ิ ั ้ ่ิ � ได้ คือรูทนว่าไอ้หานันมันเป็นความชัว พอรูทนเท่านันก็จะ ้ ั ่ ้ ่ ้ ั ้จิตให้เสียคุณภาพไปเหมือนกับสนิมเกิดในเหล็ก แล้วก็ ปิดกั้นห่าไม่ให้ออกทางวาจาเป็นอัตโนมัติ เหมือนกับเรากัดเหล็กให้กร่อนไป ความชั่วทุกชนิดเริ่มแรกก็เกิดที่จิต กดสวิทไฟฟ้าให้ดบเช่นนันแหละ เพราะฉะนัน ความชัวทุก ั ้ ้ ่ก่อน ต่อมาภายหลังความชัวทีเก็บพลังไว้เต็มทีในจิตนัน ก็ ่ ่ ่ ้ ชนิดจะปิดกั้นป้องกันมันได้ เพราะความรู้ทัน ถ้ารู้ทันมันขับดันพลังออกมาทางกาย ทางวาจา อีกทีหนึง ซึงเรียกกัน ่ ่ แล้วมันจะเกิดขึ้นไม่ได้เป็นเด็ดขาด ท�าอย่างไรจึงจะรู้ทันว่าความชั่วทางกาย ทางวาจา ความจริงแล้ว ความชั่วมัน มัน นี่คือปัญหาที่ต้องศึกษากัน การที่เราจะรู้ทันความชั่วเกิดขึนทีใจ แล้วก็ไหลออกมาทางกายและทางวาจาทีหลัง ้ ่ ได้นั้น ก็ต้องอาศัยหลักธรรมะ หมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจอยู่ดังธรรมภาษิตรับรองไว้ว่า :- เสมอ หรือพูดให้ตรงเป้าหมายก็ได้แก่การส่งเสริมเพิ่มพูน ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สติ เพาะปลูกสติ อบรมสติ เจริญสติ ให้ดีขึ้นนั้นเอง ต้อง สําเร็จแล้วที่ใจ เมื่อใจชั่ว การพูด การทํา คอยระมัดระวังอยูตลอดเวลา อย่าให้ขาดสติ เมือเราหมัน ่ ่ ่ ก็พลอยชั่วไปด้วย แล้วก็นําทุกข์มาให้ ฝึกฝนอบรมสติอยู่เสมอเช่นนี้แล้ว สติก็จะมีก�าลังเข้ม
  • 44. แสงธรรม 41 Saeng Dhammaแข็งแก่กล้าขึ้นตามล�าดับ แล้วก็จะเกิดพลังสกัดกั้นกัน ธรรมนั้น จึงเป็นจิตใจที่สงบ สะอาด สว่าง ไม่เป็นช่องทางความชัวไม่ให้รวไหลเข้าไปสูจตใจได้ เหมือนกับเราสร้าง ่ ั่ ่ิ ให้ความชัวไหลเข้าไปอาศัยอยูได้ เมือเป็นเช่นนี้ ประตูแห่ง ่ ่ ่ท�านบกั้นน�้าอย่างนั้นแหละ เราค่อยเสริมท�านบขึ้นทีละ ความชั่วก็ถูกปิดตาย ประตูอบายก็ถูกปิดด้วย พระบารมีน้อย ๆ จนกลายเป็นท�านบใหญ่ทมกาลังความต้านทาน ี่ ี � ธรรมช่วยให้พระพุทธองค์ทรงชนะพระยามารและผีในครัง ้พอ แล้วก็ปิดน�้ากันน�้าไว้ได้ ฉะนั้น นั้น พระองค์จึงทรงมีพระนามว่า “พระชินสีห์ พระพิชิต มาร” ถ้าเป็นพระพุทธรูปก็เรียกว่า “พระปางมารวิชัย” โปรดพากันจ�าไว้ให้ดี พระพุทธเจ้าทรงชนะความชั่วด้วย ความดี ทรงชนะผีดวยการมีธรรม ธรรมะย่อมชนะอธรรม ้ ความดียอมชนะความชัว ความชัวท�าให้คนเป็นผี ความ ่ ่ ่ ดีท�าให้คนเป็นพระ การชนะมารหรือผีตามวิธีการของ พระพุทธเจ้านั้น เป็นวิธีที่ได้ผลแน่นอน ร้อยเปอร์เซ็นต์ ชนะแล้วก็ไม่ตองกลับแพ้อก ถ้าใครจะเป็นหมอผีหรือเรียน ้ ี วิธปราบผี ก็ตองศึกษาตามแบบอย่างของพระพุทธเจ้า ซึง ี ้ ่ เป็นพระบรมครูผประเสริฐเลิศกว่าโลกทัง ๓ คือ มนุษยโลก ู้ ้ เทวโลก และ มารโลก อย่าเที่ยวอุปโลกน์ตัวเองขึ้นมาเป็น หมอผีแต่โดยล�าพัง เพราะมันจะเข้าต�าราทีวา “หมอผีตาย ่่ คนที่มีสติสมบูรณ์ดีแล้ว เรียกว่าคนมีธรรมะ หรือคน เพราะผี”ประพฤติธรรมเป็นปกติ ธรรมะทีบคคลประพฤติและรักษา ่ ุ พระบารมีธรรม ๑๐ ประการ ชนะมารและผีได้อย่างไรดีแล้วนันแหละ จะกลับไปช่วยรักษาคุมครองป้องกันบุคคล ้ ้ ขอยกตัวอย่างให้ทานทังหลายได้ฟงเป็นข้อ ๆ ดังต่อไปนี้ :- ่ ้ ันั้นไม่ให้ตกไปในความชั่ว เรียกว่าชนะความชั่วด้วยความ ทานบารมี ได้แก่การให้ การแบ่งปัน การเสียสละดี ชนะผีด้วยการประพฤติธรรม ได้ความว่า การประพฤติ เอื้อเฟื้อเจือจานแก่ผู้อื่น จงชนะความตระหนี่ด้วยการให้ธรรมการปฏิบัติธรรมเท่านั้น ที่จะเอาชนะความชั่วอัน การให้ทาน หรือการบ�าเพ็ญทานบารมี จึงเป็นการชนะผีท�าให้คนเป็นผีได้เด็ดขาด เพื่อเป็นการยืนยันเรื่องนี้ให้ คือความตระหนี่เห็นแก่ตัวให้หมดไปกระจ่าง โปรดย้อนไปดูตัวอย่างตอนที่พระพุทธเจ้าทรง สี ล บารมี ศี ล นั้ น ได้ แ ก่ ร ะเบี ย บวิ นั ย ทุ ก คนต้ อ งเอาชนะพระยามารพร้อมทั้งเสนามารอีกครั้งหนึ่ง การที่ ประพฤติตนอยู่ในระเบียบแบบแผนอันดีงาม ต้องยึดพระพุทธเจ้าทรงชนะกองทัพพระยามารได้นั้น เพราะ ระเบียบวินัยไว้เป็นบรรทัดฐาน การเป็นคนเคร่งครัดต่ออาศัยบารมีธรรมที่พระองค์ได้ทรงสั่งสมอบรมมานับชาติ ระเบียบวินย ควบคุมตนเองให้อยูในกฎกติกาชือว่าเป็นคน ั ่ ่ไม่ถ้วน ประมวลลงในบารมี ๑๐ ประการ คือ ทาน ศีล มีศีลดี เมื่อเป็นคนมีศีลดีมีธรรมงาม ก็ปราบปรามผีแห่งเนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐานะ เมตตา ความโหดร้ายให้หายไปจากจิตใจอุเบกขา เต็มเปี่ยมสมบูรณ์บริบูรณ์ในพระหฤทัยของ เนกขัมมะบารมี ได้แก่การออกบวชแสวงหาคุณธรรมพระองค์ไม่บกพร่อง ท่านผูฟงทังหลายลองนึกดูซวา จิตใจ ้ ั ้ ิ่ อันยิงใหญ่ ท�าจิตใจให้เป็นอิสระไม่มพนธะอะไรผูกพัน การ ่ ี ัทีเ่ ต็มเปียมด้วยความดีคอพระธรรมแล้ว ความชัวจะมีชอง ่ ื ่ ่ ประพฤติตนเป็นคนไม่มเี หย้าไม่มเี รือน คือครองความเป็นมีโอกาสเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะไม่มีที่จะเกิด ความดี โสด อยูโดดเดียวตามล�าพัง ไม่ยงเกียวกับเรืองทางเพศ อัน ่ ่ ุ่ ่ ่เข้าไปจองที่เต็มหมดเสียแล้ว จิตใจที่เต็มเปี่ยมด้วยพระ เป็นเหตุกอให้เกิดปัญหายุงยากนานาประการ การประพฤติ ่ ่
  • 45. แสงธรรม 42 Saeng Dhammaตนเป็นคนโสดนันแหละ คือการบ�าเพ็ญเนกขัมมะบารมี อัน ้ จะท�าอะไรก็ตั้งใจได้แน่แน่ว แล้วก็ทาสิ่งนั้นไปจนกว่าจะ �เป็นการปราบผีแห่งความมัวเมาในกามคุณทางเพศ ส�าเร็จผล ไม่เป็นคนเหลวไหลเหลาะแหละ ท�างานอย่าง ปัญญาบารมี ปัญญา หมายถึงความรอบรู้ ความ เอาจริงเอาจัง ไม่ใช่ท�าเล่น ๆ หรือท�าสักแต่ว่าท�า เมื่อรอบคอบ ความมีไหวพริบ ปฏิภาณทันกับเหตุการณ์ต่างๆ บ�าเพ็ญสัจจะบารมี ก็เอาชนะผีแห่งความเหลวไหลไร้สจจะ ันานา ใช้ได้ทั้งทางโลกและทางธรรม ปัญญาตามหลักของ ตามค�าพระที่ท่านกล่าวว่า “จงชนะความเหลวไหล ด้วยพระพุทธศาสนา หมายเอาปัญญาที่ชอบคือความรู้ชอบ ความสัตย์จริง”เป็นความรูชนิดทีใช้การใช้งานได้จริง ๆ จะเป็นความรูเ้ รือง ้ ่ ่ อธิษฐานบารมี อธิษฐาน คือความตั้งใจมั่น ปักใจลงอะไรก็ตาม ต้องเป็นความรู้จริงรู้ชอบ แล้วก็ใช้การใช้งาน ไปอย่างมันคง ไม่หวันไหวคลอนแคลน แน่นเหมือนเสาหิน ่ ่ได้ คนมีปัญญาดีก็ชนะผีคือความโง่เขลาเบาปัญญา เมื่อเราจะท�าอะไรลงไป โดยเห็นว่าสิ่งนั้นเป็นความดี เป็น วิริยะบารมี วิริยะ หมายถึงความพากเพียร ความ ความถูกต้อง เป็นสิ่งที่ควรกระท�า ก่อนลงมือด�าเนินงานก็พยายาม มีความกล้าหาญและความฉลาดเป็นก�าลังหนุน ต้องอธิษฐานจิตปักใจลงไปให้แน่นอน แล้วก็ท�าสิ่งนั้นจนความเพียรที่ไม่สมบูรณ์แบบ วิริยะบารมี ต้องเป็นความ ประสบผลแห่งความส�าเร็จ อธิษฐานการตังใจมันเป็นก�าลัง ้ ่เพียรทีเด็ดเดียวกล้าหาญและชาญฉลาด สามารถเอาชนะ ่ ่ ส�าคัญในอันช่วยให้การท�างานทุกอย่างบรรลุผล ทุกคนจึงกิเ ลสอั น เป็ น เหตุขัดขวางความเจริญก้าวหน้า ฟันฝ่า ควรบ� า เพ็ ญ อธิ ษ ฐานบารมี เพื่ อ เอาชนะผี คื อ ความอุปสรรคนานาประการจนงานส�าเร็จ ความเพียรอย่างนีจง ้ึ เหลาะแหละไม่เอาถ่านจะปราบผีคือความขี้เกียจให้หายไปจากสันดาน เมตตาบารมี เมตตา ได้แก่ความรักใคร่ ปรารถนามุ่ง ขันติบารมี ขันติ แปลว่าความอดทน อดได้ทนได้ ให้คนอื่นมีความสุข พระพุทธศาสนาสอนให้คนรักกันฉันอดทนล�าบาก อดทนตรากตร�า อดทนเจ็บใจ ในเมื่อถูกด่า พี่ฉันน้อง ไม่ให้เบียดเบียนชีวิตของกันและกัน ถือหลักที่ว่า เสียดสี หรือถูกเขาเหยียดหยาม ห้ามจิตไม่ให้คดโต้ตอบ ิ ว่า “ความไม่เบียดเบียนกันเป็นสุขในโลก” ชีวิตเป็นสิ่งนี่คือลักษณะความอดทนตามที่สอนกันอยู่โดยทั่วไป แต่ ที่รักที่หวงแหนยิ่งกว่าแก้วแหวนเงินทอง ชีวิตของใคร ๆความหมายที่ตรงกับค�าว่า ขันติบารมีนั้น ต้องเป็นความ ก็รัก ความรักอื่นเสมอด้วยความรักตนไม่มี ด้วยความจริงอดทนต่อการถูกบีบคั้นจากกิเลส คือต้องอดต้องทนที่จะ ข้อนี้ มนุษย์เราทุกคนจึงควรมีเมตตาต่อกัน รักใคร่กน อย่า ัไม่ทาอะไรตามอ�านาจของกิเลสชักจูง ขันติ คือความอดทน � เบียดเบียนกัน การไม่ก่อเวรก่อภัยให้แก่คนอื่น การไม่นี้ ในทางพระพุทธศาสนาถือเป็นหัวใจส�าคัญของผูบาเพ็ญ ้ � เบียดเบียนคนอืนด้วยกาย ด้วยวาจา หรือแม้แต่ดวยคิดใน ่ ้พรต การประพฤติพรตหรือประพฤติพรหมจรรย์ ก็คอการ ื ใจ การช่วยให้เขามีความสุขกายสุขใจ นี่คือการบ�าเพ็ญต่อสูกบความบีบคันของกิเลสฝ่ายต�านันเอง คนไหนมีขนติ ้ั ้ ่ ้ ั เมตตาบารมี อันเป็นการเอาชนะผีคือการเบียดเบียนคนความอดทน คนนันก็ทางานได้ผลเต็มเม็ดเต็มหน่วย เพราะ ้ � อื่นให้เดือดร้อนขันติช่วยปราบผีคืออารมณ์ฝ่ายต�่าไม่ให้ครอบง�าจิตใจ อุเบกขาบารมี อุเบกขา หมายเอาความไม่หวั่นไหว สัจจะบารมี สัจจะ ได้แก่ความจริง ในทางธรรมถือ ความคงที่ ความมั่นคงแห่งจิต มีอะไรมากระทบกระทั่งก็หลักว่า ความจริงต่อตัวเองเป็นหลักเป็นประธาน ในการที่ ไม่ไหวไปตาม มีลกษณะเทียงตรงคงทีตามหลักเหตุผล คน ั ่ ่จะมีความจริงต่อสิ่งอื่น ๆ คือเมื่อมีความจริงต่อตัวเองได้ ธรรมดาส่วนใหญ่มักไหวไปตามอารมณ์ที่มากระทบ เช่นแล้ว ก็ย่อมมีความจริงต่อคนอื่น มีความจริงต่อหน้าที่การ อารมณ์ยั่วให้รักก็รักเสียจนหลง อารมณ์ยั่วให้โกรธก็โกรธงาน มีความจริงต่อกาลเวลา มีความจริงในเรื่องวาจาค�า เสียเป็นฟืนเป็นไฟ อารมณ์ทาให้หลงก็หลงเสียจนลืม นีคอ � ่ืพูด และมีความจริงต่ออะไรได้หมด คนทีมสจจะในใจ เมือ ่ีั ่ การไม่มีอุเบกขา ขาดความมั่นคง ถูกอะไรกระทบไม่ได้
  • 46. แสงธรรม 43 Saeng Dhammaหวั่นไหวเป็นนุ่นจนตั้งตัวไม่ติด ดังนั้น ขาดอุเบกขาเสีย ของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ปล่อยวางความยึดมั่นอย่างก็ไม่ต่างอะไรกับหลักปักเลนเอนไปเอนมา อุเบกขา ถือมั่นส�าคัญผิดในรูปนาม ขันธ์ ๕ ว่า เป็นตัว เป็นตน เป็นในระดับสูง ได้แก่จิตใจไม่หวั่นไหวด้วยอ�านาจกิเลส กิเลส เรา เป็นเขา เป็นของเรา เป็นของเขา เสียได้ ด้วยอุบายแห่งชนิดไหนจะมากระทบ จิตใจก็ไม่หวั่นไหวไปตาม การ การเจริญวิปัสสนากรรมฐาน เกิดปัญญาญาณรู้แจ้งแทงบ�าเพ็ญอุเบกขาบารมี จึงเป็นการปราบผีแห่งความหวั่น ตลอดว่าในสากลจักรวาลนี้ มีแต่รปกับนาม เกิดขึน, ตังอยู,่ ู ้ ้ไหวใจมีอคติให้สิ้นซาก ดับไป ไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากนี้ เมื่อคนก็ไม่มี มีแต่รูป ท่านผู้ฟังทั้งหลาย การที่พระพุทธเจ้าของเราทรงชนะ กับนาม ขอถามหน่อยเถิดว่า ผีมันจะมีได้อย่างไร นี้แลคือพระยามารพร้อมด้วยเสนามารโดยเด็ดขาดนั้น เมื่อท่าน วิธีชนะผีชนะมารตามหลักการของพระพุทธเจ้า โปรดจ�าทั้งหลายได้ฟังเรื่องราวที่กล่าวมาแล้วนั้น ก็คงหายข้อ กันไว้ให้ดี พวกผีมนจะได้กลัวตัวสัน อย่าได้พากันเข้าใจผิด ั ่ข้องใจได้บางแล้ว ถ้าหากยังไม่เข้าใจก็โปรดท�าความเข้าใจ ้ คิดว่า พระพุทธเจ้าทรงชนะพระยามารด้วยการนั่งเสกกันใหม่ และข้อที่ควรสังเกตอีกข้อหนึ่ง ก็คือพอพระพุทธ คาถาภาวนาพึม ๆ พ�า ๆ แล้วพวกผีพวกมารมันก็พินาศองค์ทรงชนะพระยามารได้แล้ว ก็ได้นามว่า “พระพุทธเจ้า” ฉิบหายไป ไม่ใช่อย่างนั้น นั่นมันเป็นเรื่องของเด็กอมมือหรือทีพวกเราเรียกกันว่าพระองค์ได้ตรัสรูเ้ ป็นพระพุทธเจ้า ่ เชือถือกันแบบงมงาย เป็นวิธของคนป่ายุคถ�ายุคหินเขาท�า ่ ี ้พระพุทธเจ้าและเหล่าพระอรหันต์สาวกทั้งหลายเท่านั้น กัน พระพุทธเจ้าของเรานั้น พระองค์ทรงชนะผีชนะมารทีเป็นผูชนะผีและมารได้เด็ดขาด เพราะท่านเหล่านันชนะ ่ ้ ้ ด้วยการประพฤติธรรม โปรดพากันจดจ�าน�าเอาพุทธวิธไป ีความชั่ว กิเลสตัณหาได้ทุกชนิด มีจิตใจอันสงบ สะอาด ชนะผีชนะมารกันเถิด จะเกิดความสุขแก่ตนเองและสังคมและสว่าง เพือเป็นทางป้องกันไม่ให้ทานทังหลายเข้าใจผิด ่ ่ ้ ส่วนรวมอันยิ่งใหญ่ไพศาล ตลอดกาลเป็นนิจแลก็ขอสะกิดไว้เสียเลยว่า การที่พระพุทธเจ้าและเหล่าพระ จงชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธอรหันต์สาวกทั้งหลาย เอาชนะพระยามารได้นั้น ต้องพา จงชนะความชั่วด้วยความดีกันเข้าใจให้ถูกต้องว่า ท่านชนะความชั่ว ชนะกิเลสตัณหา จงชนะความตระหนี่ด้วยการให้อันเกิดขึ้นในจิตใจนั้นเอง และวิธีชนะ ก็ชนะด้วยการ จงชนะความเหลวไหลด้วยความจริงประพฤติธรรม การบ�าเพ็ญธรรม การอบรมสติให้แก่กล้าจนเกิดปัญญารู้แจ้งเห็นจริงในสิ่งทั้งหลายทั้งปวงว่า เป็น คุณนก และเพื่อนๆ ถวายน�้าดื่มขวดใหญ่ไว้ให้หลวงตา คุณจุฑาลักษณ์ ดุลย์แสง (แม่น้องแจ๊ค) ท�าบุญวันเกิด
  • 47. แสงธรรม 44 Saeng Dhamma ท่องแดนพระพุทธศาสนา ๒,๓๐๐ ปี ณ ประเทศศรีลังกา ตอน : สิคิริยา, นางอัปสรสวรรค์ เรื่องและภาพ โดย.. ดร.พระมหาถนัด อตฺถจารี t_inthisan@hotmail.com ต่อจากฉบับที่แล้ว�จิตรกรรมเอก ถึงพืนราบตะวันจวนลับทิวไม้พอดี เมือนับผูแสวงบุญครบ ้ ่ ้ ในปีตอมา บัลคเล่ยตพมพ์เรืองราวเกียวกับสิงก่อสร้าง ่ ์ี ิ ่ ่ ่ จ�านวน ล้อรถก็หมุนตามถนนสู่ที่พักวันนี้ นั่นแลที่อยู่บนขุนเขาแห่งนี รวมทั้งทางขึ้นทางด้านทิศตะวันตก ้ซึงถูกปิดบังด้วยป่าดงดิบ มีคนพบคูนารอบนอก และป้อม ่ �้ �ลานสิงหบาท และ สวรรค์บนพื้นพิภพป้องกันภัย หลังจากที่รอขึ้นบันไดเวียนเป็นก้นหอยเพื่อที่ยลโฉม ค.ศ. ๑๘๙๙ เซอร์วลเลียม เกรกอรี อดีตผูวาการซีลอน ิ ่ ่ ้่ นางอัปสรทั้งหลายบนหน้าผาสูงชัน และแล้วความฝันและนายเมอรีย์ นักหนังสือพิมพ์ได้รบความส�าเร็จครังแรก ั ้ ของหลาย ๆ คนก็เป็นจริง คือได้ไปยืนอยู่บนหน้าผาที่ในการไต่ขนไปพบภาพเฟรสโก้ถงสามสิบภาพด้วยกันและ ึ้ ึ เป็ น เพิ ง ถ�้ า พอเป็ น ที่ กั น แดดและฝนท� า ให้ ภ าพเริมเจาะผนังหิน ฝังเหล็กยึดโบกซีเมนต์ทบ เพือท�าสะพาน ่ ั ่ ประวัติศาสตร์เหล่านั้นไม่ลบเลือนไปตามกาลเวลาอันเหล็กกลางหาว เชื่อมโยงไปสู่ผนังอีกด้าน ควร บวกกั บ เทคนิ ค การเขี ย นภาพแบบเฟรสโกซึ่ ง ได้ นาย เอช.ซี.พี.เบล อธิบดีกรมโบราณคดีคนแรกเป็นผู้ อธิบายไปแล้วนั้นด้วย จึงท�าให้หลาย ๆ ท่านตกตลึงกับค้นพบทางขึ้น ด้านตะวันออกของขุนเขา โดยว่าจ้างชาว ภาพของความงดงามด้านศิลปะทางสรีระของหญิสาวซึ่งสิงหลไต่เขาขึ้นไปหาถ�้า ซึ่งคาดว่าจะมีภาพเขียนเพิ่มขึ้น นักประวัติศาสตร์หลายท่านตีความว่าเป็นนางฟ้า หรือ การถางป่าดงดิบบริเวณรอบเชิงเขา เริ่มเป็นครั้งแรก นางอัปสรสวรรค์ เพราะว่าผู้ที่สร้างพระราชวังนี้ต้องการในปี ค.ศ. ๑๘๙๔ และในปี ต่อมา ทางการก็หันเข้ามา ที่จะชลอสวรรค์มาไว้บนพื้นพิภพบูรณะวัตถุโบราณชิ้นนี้อย่างจริงจัง ดังนั้นจึงต้องมีนางฟ้า นางสวรรค์มาอวพร ด้วยการ นีเ่ ล่าประวัตของขุนเขาสิครยาพอสังเขป เรียกว่าตังแต่ ิ ิิ ้ โปรยดอกไม้ และถือเครื่องบรรณาการมาถวายเจ้าแห่งตีนเขาถึงยอดดอย คงได้นาได้เนือกันบ้างตามสมควร กลับ �้ ้ สวรรค์คือ ลัทธิเทวราชาที่พระเจ้ากัสยปะสถาปนาขึ้น
  • 48. แสงธรรม 45 Saeng Dhammaมติมีนัยหนึ่งที่นักปราชญ์ทางศิลปะและประวัติศาสตร์ได้ ลมแรงมาก จนจีวรพระปลิวสะบัด ภูเขาถูกแรงธรรมชาติแสดงเอาไว้คือ รูปเขียนเหล่านี้เป็นภาพวิถีชีวิตของนาง กัดเซาะถึงกับเว้าเข้าไป ดังนั้นผู้เดินต้องระวัง แต่ก็ยังโชคสนมก�านันในของพระเจ้ากัสยปะนั้นเอง เพราะดูจากการ ดีตรงที่ทางบ้านเมืองก่อก�าแพงหนา ๆ ป้องกันลม นี่ถ้าแต่งกายของนางกษัตริย์ในสมัยโบราณจะปล่อยหน้าอก ไม่ มี ก�า แพงกั้ น เช่ น นี้ ก็ ค งยุ ่ ง ยากอยู ่ ไ ม่ น ้ อ ยโดยเฉพาะไม่สวมเสื้อผ้า เพราะถือว่าเป็นธรรมชาติของสตรีที่มีเรือน พระเจ้ า คุ ณ เจ้ า ต้ อ งจั บ ล่ า งหนี บ บนกั น จ้ า ละหวั่ น จะร่างสวยงาม สิ่งที่จะอวดโฉมโนมพรรณ ก็คือปทุมถันที่ บรรยายให้เห็นภาพในช่วงนี้ค่อนข้างยาก แต่ส�าหรับท่านสวยงามที่สุดในเรือนกายของเธอนั่นเอง ผู้เคยไปภูทอก จังหวัดหนองคาย ของพระอาจารย์จวน แต่ ใ ครจะตี ค วามอย่ า งไรก็ ต ามข้ า พเจ้ า ก็ ยั ง ทึ่ ง ใน กุลเชฏโฐ ท่านเจาะหน้าผาและท�าสะพานให้เดินลักษณะความสามารถของศิลปินโบราณ โดยเฉพาะความเพียร เช่นเดียวกัน ฉะนั้นผู้สร้าง ต้องประกอบด้วยวิริยธรรมพยายามในการปีนป่ายหน้าผาเพื่อสร้างสรรค์งานศิลป์ อย่างสูงทีเดียว ชิ้นส�าคัญของโลกนี้ไว้ให้เราได้ยลในวันนี้�เลียบหน้าผาผ่านประตูสวรรค์ ลงจากบันไดเวียน ซึ่งในปีนี้(กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐)มีการสร้างบันไดเพิ่มทางขึ้นลงเป็นวันเวย์โดยไม่ต้องรอคิวเวลาลงจากถ�้าพอชมภาพเสร็จแล้วก็ไปลงอีกบันไดหนึ่ง เพื่อที่จะไปชมสิ่งที่น่าสนใจอื่น ๆ อีก คือลงไปยังก�าแพงหินที่ขัดเงาเหมือนกระจกนั่นแหละ และที่จะต้องผ่าน คือประตูสวรรค์ด้วย เรียกว่า หงส์ทวาร เพื่อเลียนแบบเขาไกรลาส พวกเราเดินเลาะไปตามก�าแพงซึงก็เป็นทางเดินแคบ ๆ ่ �ลานสิงหบาทต้องตั้งแถวเรียงหนึ่ง ถ้ามีคนเดินสวนทางลงมาก็ต้อง พอผ่านบันไดหินขั้นสุดท้ายก็เป็นลานขนาดกว้างพอหลบแอบหันหน้าเข้าหาหน้าผาตัวลีบเลย จึงจะผ่านกัน นั่งพักได้สบาย หายเหนื่อยเลยทีเดียวพอมาถึงชั้นนี้แล้ว ได้ พอสุดก�าแพงนี้ ก็ต้องปีนบันไดหินสูงชัน(โดยไม่มีราว เป็นการเรียกก�าลังใจกลับมาเพราะนี่มาถึงประตูสวรรค์ให้เกาะ) ในช่วงนี้กว่า ๑๐๐ ขั้นที่เป็นขั้นบันไดปีนถึง จริง ๆ แล้ว ก่อนที่จะขึ้นยอดเขาเพื่อไปชมวิมานของหน้าผาชัน ถึง ๘๐ องศา ต้องรอคิวขึ้นอีก พลาดท่าเสียที พระอินทร์ คือปราสาทราชมณเฑียรของพระเจ้ากัสยปะหล่นลงไป มีหวังพระท่านได้บังสุกุลแน่ เรียกว่า เมื่อเสี่ยง นั้นเองตายกันตะกายขึ้นมาแล้ว ก็ต้องดูกันให้คุ้ม ขณะที่ต้อง อ่านต่อฉบับหน้าเดินตามบันไดเหล็ก ซึ่งเจาะหน้าผา เพื่อไปลานสิงหบาทที่เป็นลานใหญ่ก่อนขึ้นปราสาทที่ผู้สร้างประสงค์จะให้เป็นวิมานลอยฟ้า การเดินทางช่วงนี้เหมือนกับการไต่หน้าผาผจญภัย
  • 49. แสงธรรม 46 Saeng Dhamma � สรุปข่าวเดือนเมษายน วัดไทยฯ ดี.ซี. โดย.. ดร. แฮนดี้�๙,๓๐ เมษายน : Meditation Workshop พระสงฆ์ และประเพณีวัฒนธรรมไทยด้วยความสนใจเป็น วัดไทยฯ ดี.ซี. ได้จดให้มการปฏิบตธรรมแก่ชาวต่างชาติ ั ี ัิ อย่างยิ่ง เสร็จแล้วถ่ายภาพร่วมกันเป็นที่ระลึก และเดินทางโดยมี ดร. พระมหาถนัด อตฺถจารี เลขาธิการสมัชชาสงฆ์ กลับด้วยความประทับใจไทยฯ เป็นประธาน ร่วมกับพระธรรมทูตวัดไทยฯ ดี.ซี. โดยได้ �๑๓ เมษายน : ๘๓ ปี คุณแม่สุจิตร แม็คคอร์มิคอธิบายความส�าคัญของการใช้สติในชีวตประจ�าวัน และน�าฝึก ิ คณะลูกหลานและญาติธรรม ได้พร้อมเพรียงใจกันมาสมาธิภาวนาแบบผ่อนคลาย โดยวิธีเสริมสุขภาพกาย ผ่อน ร่วมท�าบุญถวายภัตตาหารเพลแด่พระสงฆ์ที่วัดไทยฯ ดี.ซี. คลายสุขภาพจิต และสลับด้วยการเดินจงกรม ตามหลักที่ว่า เนืองในวันคล้ายวันเกิดครบรอบ ๘๓ ปี คุณแม่สจตร แม็ค ่ ุิ“ตัดอดีต ปิดอนาคต ก�าหนดปัจจุบัน” มีชาวต่างชาติเข้า คอร์มิค ขออวยพรให้คุณแม่สุจิตร “มีวาสนาเป็นทุน มีบุญมาศึกษาและปฏิบัติธรรมทั้งสิ้น ๒๕ คน ท่านที่สนใจสามารถ เป็นยา มีเมตตาเป็นบ้าน มีลูกหลานเป็นผ้าห่ม มีอารมณ์เข้าร่วมปฏิบตธรรมได้ทกวันเสาร์ท ๒ และ ๔ ของเดือน ติดต่อ ัิ ุ ี่ สดชื่น มีอายุยืนร้อยปี” เทอญได้ทวดไทยฯดี.ซี. โทร. (301)871-8660, Email:t_inthisan@ ี่ ั �๑๗ เมษายน : งานประเพณีสงกรานต์วัดไทย ฯ ดี.ซี.hotmail.com, www.watthaidc.org งานสงกรานต์ปใหม่วดไทยฯ ดี.ซี. ประจ�าปี ๒๕๕๔ ได้ ี ั�๑๐ เมษายน SIDWELL FRIENDS SCHOOl เยียมวัดไทยฯ ดี.ซี. ่ จัดขึนอย่างยิงใหญ่ตระการตา บรรยากาศด�าเนินไปด้วยความ ้ ่ คณะครูและนักเรียนจ�านวน ๒๕ คน ได้มาศึกษาและ คึกคัก เพราะยึดหลักทีวา “ได้ทงความบันเทิง รืนเริงด้วยบุญ ่่ ั้ ่เยี่ยมชมวัดไทยฯ ดี.ซี. พร้อมทั้งฟังการบรรยายธรรมะและ อิมอุนด้วยอาหารอร่อยแบบไทย” พิธเี ปิดงาน เวลา ๐๙.๐๐ ่ ่แนะน� า คั ม ภี ร ์ พ ระไตรปิ ฎ กจากพระมหาเรื อ งฤทธิ์ น. โดยมีพระเดชพระคุณพระวิเทศธรรมรังษี (หลวงตาชี) สมิทฺธิญาโณ โดยน�าเด็ก ๆ นั่งสมาธิและได้เปิดโอกาสให้ เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ และ ฯพณฯ กิตติพงษ์ ณ ระนองสอบถามความสงสัยเกี่ยวกับหลักธรรมะ ข้อวัตรปฏิบัติของ เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน เป็นประธานฝ่าย
  • 50. แสงธรรม 47 Saeng Dhammaคฤหัสถ์ โดยพระสงฆ์จ�านวน ๑๑ รูป เจริญพระพุทธมนต์ ซึ่งนักเรียนวัดไทยได้สร้างความประทับใจให้แก่ท่านผู้ชมผู้มาพุทธศาสนิกชนร่วมท�าบุญตักบาตรพระสงฆ์ ตักบาตรพระ ร่วมงานเป็นจ�านวนมาก ประจ�าวันเกิด สรงน�้าพระ ปิดทององค์หลวงพ่อด�า ถวาย ทางคณะกรรมการจัดงานขอขอบคุณคุณครูกญญภัทร ัภัตตาหารเพล และรับประทานอาหารร่วมกัน ภาคบ่ายพระ (ครูแต๊ก) ฝ่ายดนตรีไทย และคุณครูเมธินี (ครูเมย์) ฝ่ายสงฆ์สวดมาติกาบังสุกุล เพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่ญาติผู้ล่วงลับ นาฏศิลป์ เป็นอย่างสูงยิ่งมา ณ โอกาสนี้จากนัน ดร.พระมหาถนัด อตฺถจารี กล่าวสัมโมทนียกถาเกียว ้ ่ �๒๓ เมษายน : จัดปฏิบัติธรรมประจ�าเดือนกับความเป็นมาของวันสงกรานต์ และให้พรเป็นภาษาบาลี ปิด วัดไทยฯ ดี.ซี. ได้จัดให้มีการปฏิบัติธรรมประจ�าเดือน ท้ายด้วยการรับชมการแสดงนาฏศิลป์ และดนตรีไทยของน้อง โดยมี ดร.พระมหาถนัด อตฺถจารี และพระครูสังฆรักษ์ๆ นักเรียนศิษย์วัดไทยฯ ซึ่งสร้างรอยยิ้มและความประทับใจ ดร. อ�าพล สุธโร เป็นพระวิปสสนาจารย์ น�าญาติโยมปฏิบติ ี ั ัแก่ชาวต่างชาติด้วยเสียงปรบมือที่ดังกึกก้อง ตามแบบฉบับที่ สมาธิภาวนา และตอบปัญหาหลักธรรมโดยพระอาจารย์สรยา ุิได้รบการยกย่องว่า “มารยาทดี ดนตรีเด่น นาฏศิลป์ยอด ั เตชวโร และพระมหาค�าตัล พุทฺธงฺกุโร มีญาติโยมผู้สนใจเยี่ยม เปี่ยมด้วยวัฒนธรรมไทย” เข้ า ร่ ว มปฏิ บั ติ ธ รรมเป็ น จ� า นวนอั น มาก “ฝึ ก จิ ต ทุ ก วั น และในงานสงกรานต์ปน ทางสถานเอกอัครราชทูตไทย ี ี้ สุขสันต์หรรษา ให้เกิดปัญญา รู้แจ้งเห็นจริง” สาธุ ประจ�ากรุงวอชิงตัน ได้จัดให้มีบริการกงสุลสัญจร เพื่อเปิด �๓๐ เมษายน จัดประชุมสรุปงานสงกรานต์โอกาสให้พนองชาวไทยทีมาร่วมงานได้ใช้บริการดังกล่าวด้วย ี่ ้ ่ คณะท�างานวันสงกรานต์ คณะกรรมการอ�านวยการ ได้จึงขอขอบคุณและอนุโมทนาบุญมา ณ โอกาสนี้ จัดประชุมสรุปงานสงกรานต์ และเชิญเพือนบ้านในชุมชนถนน ่�๒๒ เมษายน : นักเรียนวัดไทยฯ โชว์ที่ Maryland Layhill Road มาร่วมประชุมปรึกษาหารือ แก้ปัญหาและUniversity อุปสรรคในการจัดงานครังต่อไป ซึงได้รบค�าแนะน�าเป็นอย่าง ้ ่ ั นักเรียนดนตรีและนาฏศิลป์ของวัดไทยฯ ดี.ซี. ไปโชว์ศลปะ ิ ดี และจะได้น�าไปปรับปรุงแก้ไขในปีต่อไปวัฒนธรรมไทย ในงาน “Thai Night” จัดโดยนักศึกษามหา �ปฏิทินข่าวเดือนพฤษภาคมวิทยาลัยแมรีแลนด์ น�าโดย น.ส. มนต์รกษา กุลประเสริฐรัตน์ ่ ั 14, 28, May Meditation Workshopและ น.ส. อลิสา สถิรพรพงษ์ ประธานนักศึกษา และคณะ 14 พฤษภาคม ปฏิบัติธรรมประจ�าเดือนทีมงานจัดงานส่วนใหญ่ลวนเป็นศิษย์เก่าวัดไทยฯ ดี.ซี. นับเป็น ้ 15 พฤษภาคม ท�าบุญตักบาตรวันวิสาขบูชาผลผลิตที่น่าภาคภูมิใจของวัดไทยที่มีบทบาทส�าคัญในสังคม 28 พฤษภาคม ประชุมคณะกรรมการอ�านวยการ
  • 51. แสงธรรม 48 Saeng Dhamma รายนามผู้บริจาคประจ�าเดือนเมษายน (April 2011) รายนามผูบริจาคท�าบุญวันสงกรานต์ ้ คุณวุฒิ - คุณสุรัสวดี เอี่ยม 100.00 ร้าน Baltimore 2,930.00 คุณสุกานดา - คุณชัยรัตน์ เจตบุตร 100.00 พี่แอ๊ว นูญ ( ร้านค้า) 1,020.00 Phoungsri Phumohoosri Digazzoli 100.00 บุบผา พูนมาศ 1,000.00 S. Sisakun 100.00 สมาคมไทยอีสาน 1,000.00 คุณวันทนา วอลเลส 100.00พยาบาล ( Baltimore ) 901.00 Farmer’s Insurance คุณขาว - Jason 100.00 กองทุนสงฆ์อาพาธ ต้นผ้าป่าวันสงกรานต์ 663.00 Sunee K. Vinson 90.00 KT (แขก PENNSYLVANIA ) 500.00 KIAT S. NEO & ROBIN A. UKRIT 88.00 SUPAT SUANPAN 500.00 Suvimol Ramakoumud 80.00คุณกบ ร้านไทยมาร์เก็ท 500.00 คุณวิไล จิตะวิบูลย์ 70.00 SUCHAYA LEELAPATRANURAK 480.00 คุณศรีเพ็ญ Komsatayapongvudhi 70.00 ร้านหอยทอด-กัญญา สันธนาภรณ์ 400.00 Corneal-Nid Craighton 69.00 JIYANNE KOMOLSAI 300.00 Teeranuj B. Simananda 65.00 Paiboon - Patcharin Surichamorn 300.00 Vatanit Charoenpitaks 62.00กุญชลี สุขศรี 300.00 Cornell Robinson 60.00Niti Crupiti 250.00 คุณนพดล สันติกุล 54.00 Ann Puntudit 200.00 Arporn Chongolnee 50.00 Nirutisai K. Graff 200.00 Bencha-Ratree Pongpeauk 50.00Ronald L. King 200.00 Bensiri-Udom Chanachote 50.00 Suvimol Ramakoumud 200.00 Brian-Pensri Ribblett 50.00 THAI GOURMET INC 200.00 Bungha Kuranaruk 50.00 กรุงวอชิงตัน ดีซี 200.00 CHAIWAT-JESSADA PILAMUN 50.00 ร้านวรวิทย์ 200.00 Chamriang Boonyapisit 50.00 RONALD- BOONNEE BODILLEY 175.00 CHUSRI GRORE 50.00 Supee & Kwing Lee 160.00 Danny Auto Body 50.00 PHLENG 150.00 Douglas & Nok Noi Zerfas 50.00 พ.ม.ธีรวงษ์ ญาณสุธโร พ.ม. ชินวัชร ชินญาโณ พ.ม. เคน สุวโจ ี 115.00 Dr. Annop Tan 50.00 BANGKOK WOK 100.00 EDWARD & NAOVARAT BRANAGAN 50.00 Boondharm Wongananda 100.00 GUY N. BLANTON 50.00 Boonie Walton 100.00 JANTARAT ROSUNTHAI 50.00 CHANIDA SIRIPRAPARAT 100.00 Joseph Mc Covere 50.00 Chanyanooch Jansamtote Wp 100.00 KHAMSAUVANH KEOVILAY 50.00 Dr. Michai Wright 100.00 Krisak Apibunyopas 50.00 ELYHANT JUMPS LLC 100.00 LANITHONG JITKRAM 50.00 KANDA-AMNAT MARGKRATHOLE 100.00 Mochi Moshi 50.00 KITIMA FRANK 100.00 Monica Benjavanich 50.00Nanudon Fanty 100.00 PACHARA TUANGSETHAUUT 50.00 Phanita Daly 100.00 Peerarat Amornkitwanit 50.00Prachuab Leggett 100.00 Penchan Klopfenstein 50.00 Prayoonsri Varalerd 100.00 PENNY SIRAGUSA 50.00 RUSSELL-GANNIGA DAVIS 100.00 Pensri Plooksawasdi 50.00 Sarawoot-Panwadee Punksungka 100.00 PRABHASRI DURASARIN 50.00 Sirirat Raung Triphop 100.00 Prabhassara R. Agkrasa 50.00 SOMSAK ATTASET 100.00 Pridipongse-Saichol Vithespongse 50.00 SOMSAT CHUTAMA ATTASU 100.00 Rasami Nester 50.00 SUPHAT INTRASAMRATANA 100.00 Reka-Punja Punotai 50.00 THAI 99 RESTAURANT 100.00 Ruangthong Rakrat 50.00 TUN-BOONPASSORN PHONGWANN 100.00 SOMPANDA WANART 50.00 Vatanit Chardenpitaks 100.00 STEPHEN-MATTNAN BRENG 50.00 VIROJ-MALEE BARLEE 100.00 SUJUMNEE GOTSCH 50.00 William Wona 100.00 Sumo Sun 50.00 คุณเบญจมาศ ปูณเสน่หา 100.00 SUTHEP PROMCHIT KHAMSAKUL 50.00 คุณจิราวัฒน์ ข�าผ่อง 100.00 SUTHISAK-PORNPARN PRANGKHAM 50.00
  • 52. แสงธรรม 49 Saeng DhammaThongban & Warren Megeiver 50.00 Sasima-Sonasri Nirapathama 30.00 Tong Chantsri 50.00 SUKNEE-VILAILAK AGKRASA 30.00 UDOMSAK TIENGTUM 50.00 Wachira Albani 30.00 Varana & Gon Maxwell 50.00 William F. Loskot 30.00 VATSANA BRINDAGE 50.00 คุณนิ่มนวล มาแตง 30.00 Vichi Rirksopa 50.00 CHUMNONGCHIT B. SIMANANDA 25.00 Wareenee Sarasas 50.00 Darika Chanachote 25.00 Wilai Pitayatonakarn 50.00 Davan Setji 25.00 คุณแม่ประจวบ ภังคสังข์ 50.00 DONALD- SUREERAT LOEWECHU 25.00 คุณโกวิทย์ ชูจันทร์ 50.00 Dr. Harry-Ormsin Gardiner 25.00 คุณฉัตรณรงค์ สนธิรอด 50.00 EDWARD B. FALLON 25.00 คุณชัยยุทธ์ + ยุพา สมเขาใหญ่ 50.00 John J. Levenson 25.00 คุณดวงเดือน นอขุนทด 50.00 Kalong B. Sujjapunroj 25.00 คุณตานัย & ยายลม 50.00 LAIAD HOLOVIAK 25.00 คุณน้อย ค�าสกุล 50.00 Nepaporn Baker 25.00 คุณมาลี มานะกุล 50.00 Orasa M. Garland 25.00 คุณศิริอร ศิริวงศ์ 50.00 Sawid Bartko 25.00 คุณสันต์ มงคล 50.00 Somchit Jaks 25.00 คุณสุทธิพงษ์ คล่องค�านวณการ 50.00 SUMALEE MALIKUL 25.00 Alexzander + Pimjai Krot 40.00 Suntharee R. Rodhajon 25.00 ANOCHA YIMSIRIWATTUNA 40.00 TARNIT-WALEERAT HIRANPAT 25.00 Boutsady Keomany 40.00 Tassane Iadonisi 25.00BYRAN B. BARNER 40.00 Umnaoy Reardon 25.00 HUNG THAI 40.00 Waleerat 25.00 JENNIFER R. 40.00 Wanida Winkler 25.00 John Susberich 40.00 Wilai Gould 25.00 KAY SIRIPORN 40.00 คุณเมฆินทร์ - คุณเกษณี ศรีบุญเรือง 25.00 Mark Chuthaset 40.00 คุณธนิดา พงศ์กิจการุณ 25.00 NIKKI FLOYD 40.00 คุณนงลักษณ์ PATTERSON 25.00 PRI 40.00 คุณวิไล ชอบชื่น 25.00 SHANISA SESAWAENG 40.00 คุณศรีเพชร โทมัส 25.00 SIWSIN CHUATRAKUL 40.00 David - Tassane Iadonisi 25.00 SLICHOL SRIBUNIERD 40.00 ANGELA HANG 20.00 SURACHAI BHANIT YANTAPRASERT 40.00 Anong Mooty 20.00 SUWIT-KUNTI YONKWAN 40.00 Apusara Thongsripetch 20.00Tiny Vansant 40.00 Arya Phimmasone 20.00 Umnit Lorentz 40.00 BEN 20.00 Yitzhak Kamhi 40.00 BOB & PANOM 20.00 คุณจิตติมา ศรีถาพร 40.00 BOON BROWN 20.00 คุณพยุง-จินตนา งามสอาด 40.00 Boontheung Sukantawanich 20.00 คุณสุพรียาและครอบครัว 40.00 BRIAN HANG 20.00 คุณสุวรรณา เต็งสุวรรณ 40.00 Chanmaly Khamhoung 20.00 คุณไพจิตร ผาค�า 40.00 Chanpheng Sombat 20.00 RUNGCHAI-JAMPEN SIHAKHOON 39.00 CHATKAM Bumag 20.00 Keriang Chauteh 35.00 DOME AKKARACH 20.00 คุณสุดาวรรณ วัตณุพงศ์ 35.00 DUANGTA BOONCHANALIT 20.00 Apa Limpakan 30.00 Felicia Haggerty 20.00 Carlton Clark 30.00 GARY HANG 20.00 DECHA VIRIYA 30.00 Hoang Thi Liere 20.00 Dungruethai Yomdit 30.00 HUE FRAIY 20.00 Family Boonmast 30.00 JACK 20.00 JAMES-SOMCHIT COLLINS 30.00 JAIWAT SUTURAWONGSA 20.00 MINGLAWAN 30.00 Jantana - James Cornell 20.00 MONCHAYA JETABUT 30.00 Jesadapoin Thanee 20.00 Nee Hill 30.00 JIRAPHAN SONTOMCHOST 20.00 Pranee Meeks 30.00 Jiseph Panpruksanont 20.00Roungthiva Ratsaphong 30.00 JUTALUCK DULSAENG 20.00
  • 53. แสงธรรม 50 Saeng DhammaKathatorn Nonceeya 20.00KITTISARK SOTIPALELIT 20.00 ร้านอาหารวันสงกรานต์Latda S. Toscano 20.00 Mancharee Junk 20.00 คุณกัญญา คุณจิตรา คุณกุหลาบและเพือน ๆ ก๋วยเตียว เย็นตาโฟ สนับสนุนโดย ่ ๋Margeurite Mcgee 20.00 ร้านทะเลไทยใน ดี.ซี., ร้านโพธิสยาม ์ 5,575.00Mark-Surachanee Murray 20.00 ตูรบบริจาคหลังวัด โดยคุณวิรฬ คุณนารี คุณดวงพรและเพือน ๆ 4,825.00 ้ั ุ ่MICHAEL-INTAWAN MAIORANA 20.00 Mr. & Mrs. Currie 20.00 คุณนกและเพือน ๆ ไก่ยาง ส้มต�า อาหาร ่ ่ 4,500.00NANCY 20.00 อาหารตักบาตรพระสงฆ์ 4,395.00 NARISARA 20.00 จ�าหน่ายดอกไม้ ธูปเทียน โดยกลุมพลังบุญ ่ 3,472.00 NARUMOL SUTURAWONGSA 20.00 คุณสมบูรณ์ คุณสมศรี ขนมหวาน 3,259.00NAWARAT SUTURAWONGSA 20.00 พระประจ�าวันเกิดและเจดียบริจาค โดยครอบครัวน้องแจ๊ค ์ 3,111.00 NIPAPORN DEEWISET 20.00 NITPORN ATCHACHAI 20.00 Bangkok Garden Rest. 2,000.00P. Tanawattanacharoen 20.00 คุณสวรรค์ คุณไพโรจน์ น�าชา กาแฟเย็น ้ 1,804.00PACHAREE 20.00 พระวิเทศธรรมรังษี (หลวงตาชี) 1,763.00 Patchara Thoviboon 20.00 คณะแม่บ้านยุคใหม่ ,171.00 1PHANGTHONG MALIKUL 20.00 Phillip B. Sr. Herr 20.00 คุณแอ๊ว - นูญ และเพือนๆ ขนมหวาน ่ 1,020.00PIMPORN SRISAWADE 20.00 บุบผา ชาววัง 1,000.00PRANEE BOONGSETTEE 20.00 สมาคมไทยอีสาน 1,000.00Pricha Kwunyeun 20.00 คุณน้องเมย์ ชาไข่มก ุ 1,000.00PUNTIJA 20.00 Yard Sale โดยคุณด�า คุณวนิดา คุณวณีและเพือน ๆ ่ 999.00 ROYPIM WINTER 20.00 Rujara Perry 20.00 คณะพยาบาล Baltimore อาหาร ขนม กุยฉ่าย ๋ 901.00RUNGPHAN LOIACONE 20.00 ตูบริจาคบนโบสถ์ ้ 803.00 RYAN สโรมุล 20.00 คุณบังอร ไก่ยาง ข้าวผัด ขนมหวาน ่ 800.00Sajee-Florian Bachleda 20.00 คุณวรรณา Smith กระเพาะปลา 745.00Santhana Webb 20.00 น�าวัดไทย คุณกระแตและเพือนๆ ้ ่ 727.00Sarat Jantachotivongs 20.00 Sawalak Rodprasert 20.00 น�าวัดไทย โดยผูปกครอง คุณเกียว และคณะ ้ ้ 716.50Sawatvimol Charusathien 20.00 ครูพจน์ ผลไม้ น�าปัน ้ ่ 610.00SU 20.00 ร้านน�าวัดไทย โดยคุณถวิลและเพือน ๆ ้ ่ 519.00SUCHAYA LEELAPATRANURAK 20.00 คุณอมรา ข้าวเหนียวมะม่วง 500.00Suvitri 20.00 TESLA CHANG 20.00 ร้านเรือนไทย หมูปง หอยทอด ้ิ 500.00Thanit Supreeya Buabuchachart 20.00 คุณบุญ ข้าวซอย ปลาเผา 500.00Thanit Supreeya Buabuchachart 20.00 คุณกบ ร้านไทยมาร์คเก็ท หมูปง ข้าวเหนียว ้ิ 500.00Tidarat Apiraksakorn 20.00 คุณเอ๋ บอย หมูปง ข้าวเหนียว ้ิ 500.00Udomsup Jittrikawiphol 20.00 น�าวัดไทย โดยผูปกครองกลุมคุณแหม่ม พร้อมคณะ ้ ้ ่ 500.00Usanee Cook 20.00 Vasna Nontanovan 20.00 คุณแขก PA ใส้กรอก น�าพริก ้ 500.00Veena Priessler 20.00 คุณแสงจันทร์ ไก่ยาง ่ 500.00VICTOR KOZT 20.00 คุณนิม ่ น้าพริกต่าง ๆ แกงเผ็ด 500.00VIROJ SUTURAWONGSA 20.00 คุณสุชพ-ขัน Janjira ี ใส้อว ั่ 500.00Wanna Allison 20.00 คุณสมร Hampton เนือทอง ส้มต�า ้ 500.00Wasun Wariti 20.00 Weerasar Doungchan 20.00 คุณสุพฒน์ ั ปลาหมึกปิง ้ 500.00คุณเจตต์ จิตยพันธกุล 20.00 คุณพิมลพรรณ ไก่ยาง ส้มต�า ่ 500.00คุณเฉลิม สมนาศรี 20.00 คุณสมหวัง ไก่ยาง ส้มต�า ่ 500.00คุณเทียน มวลสินิต 20.00 คุณปราโมทย์ ไก่ยาง แคปหมู ่ 500.00คุณเพ็ญศรี มะส่าห์ 20.00 คุณเพ็ญศิริ เครือประดิษฐ์ 20.00 คุณศิรพรรณ ิ กล้วยทอด 500.00คุณเรียม บินเกษม 20.00 Carroll เสือผ้า ้ 500.00 คุณเล็ก หมูปง ไก่ปง ้ิ ้ิ 450.00 ขออภัยที่ไม่สามารถลงรายชื่อได้หมด กรุณาติดตามฉบับหน้า คุณกัญญา สันธนาภรณ์ หอยทอด 400.00
  • 54. แสงธรรม 51 Saeng Dhammaคุณนิตยา ทอมสัน ก๋วยเตียว ผัดไทย ๋ 400.00 คุณลออ ต้นพริก ต้นไม้ 50.00คุณอ�านวย ขนมครก 400.00 Sumo Sun ร้านค้า 50.00 คุณพิทกษ์ ั ไก่ยาง ส้มต�า ่ 400.00 Moshi Moshi ร้านค้า 50.00 คุณวิท คุณนัท ข้าวหมูแดง หมูกรอบ 350.00 พวงผกา เครืองประดับ ่ 40.00 คุณกุญชลี อนันต์ สุขศรี 300.00 คุณดวงจ�าปี ของช�าร่วย คุณนุช ขนมโบราณ 300.00คุณสุรสา ขนมหวาน ิ 300.00 รายนามผู้ร่วมท�าบุญกฐินสามัคคี ปี 2554คุณวิไล สาคูไส้หมู 300.00 Meykin Sriboonruang 1,000.00 คุณป่อง ส้มต�า ทอดมัน 300.00 คุณสุนนทา คุณมิรนทร์ ั ิ สว่างโรจน์ 1,000.00 Thai Orchid ก๋วยเตียว ๋ 300.00 Narat Srivali M.D. 1,000.00 คุณป้าทับทิม หอยทอด 300.00 คณะแม่บานยุคใหม่ ้ ศิษย์วดไทยฯ ดี.ซี. ั 500.00คุณเพลิน ไก่ยาง ส้มต�า ่ 300.00 คุณอุเทน สุจตรา ิ เศวตะโศภน 300.00คุณจิบและเพือนๆ ๊ ่ ไก่ยาง เครืองประดับ ่ ่ 270.00 Chusri Gore 150.00คุณเชอร์ร ี่ ก๋วยเตียวหลอด ๋ 255.00 Apa Limpakan 150.00คุณเขียว (ไม่เก็บไม้ทเี่ อาออกมาใช้) Chicken Smell Good 250.00 Subin - Narunat Phonpaiboon 100.00คุณประภาภรณ์ เสือผ้า ้ 250.00คุณอีด นาคิน ข้าวหมูแดง ข้าวมันไก่ ๊ 200.00คุณน�าอ้อย ้ ก๋ยวเตียวรสเด็ด ๋ 200.00 เจ้าภาพอาหารใส่บาตรวันสงกรานต์ $770คุณประยูร ฮักก์ กะหรีปบ ขนมหวาน ่ ๊ั 200.00คุณแต๋ว Don ไก่ยาง ส้มต�า ่ 200.00 Vanida Soontornpitugs 200.00 คุณสุดารัตน์ ของเล่นเด็ก 200.00 คุณ ยุพน ิ สงวนทรัพย์ 55.00 คุณสุภา คุณรอน เสือผ้า เครืองประดับ ้ ่ 200.00 คุณ ชิดชู คงเจริญรส 55.00 คุณประนอม ดอกไม้แห้ง 200.00 คุณ ประยูรศรี วรเลิศ 50.00 คุณเกษณี คุณแดง เครืองประดับ เสือผ้า ่ ้ 200.00 คุณ เมธิน ี แย้มเพกา 50.00 คุณวรวิทย์ ต้นพริก ต้นไม้ 200.00 คุณ กัญญภัทร์ จันทร์แก้ว 50.00 Harrison Farm 200.00 คุณ ปภัสรา อักขรสา 45.00 คุณสุภาพ ดูบวร์ ั หอยดอง น�าพริก ้ 200.00 คุณ ศิวไล ิ สามัง 40.00 คุณไก่ มัลลิกา ลูกชิน เกียวทอด ้ ๊ 200.00 คุณ วณี ฤทธิถาวร ์ 40.00 คุณอ้อย แม่บวไหล ั ต้นพริก ต้นไม้ 190.00 คุณ กฤษณา สุโชตินนท์ ั 30.00 คุณบุญมี ต้นพริก ต้นไม้ 175.00 คุณ จิรภา ยมาภัย 30.00 คุณพนิดา กระเป๋าถือ 160.00 คุณ วัชรี 30.00 คุณเพ็ญ เสือผ้า เครืองประดับ ้ ่ 150.00 คุณ ดวงพร เทียบทอง 30.00 Robinson ของเล่นเด็ก 150.00 คุณ นุกล ู ยังมีสข ุ 20.00 คุณเปลือง ้ ของช�าร่วย เสือผ้า ้ 150.00 คุณ วงศ์ เปรมวัต 20.00 แม่ถนอม เสือผ้า เครืองประดับ ้ ่ 120.00 คุณ จิรา นาวินทรานนท์ 10.00 คุณขาว 100.00 คุณ พาณี 10.00 สมาคมไทย ณ อเมริกา 100.00 คุณ จารุณ ี พิทโยทัย 5.00 คุณวรรณา คุณตุย ๋ ไก่สะเต๊ะ 100.00คุณอ�าไพ เสือผ้า เครืองประดับ ้ ่ 100.00 รายนามผู้บริจาคท�าบุญวันวิสาขบูชาคุณยุทธพร N.Y. Life 100.00Vanny Dara Suon ต้นพริก ต้นไม้ 100.00 Annop Tan MD 50.00 Doung Van ของช�าร่วย 100.00 Carlton L. Clark 30.00 Michael กล้วยไม้ 100.00 Suchat Suthisasanakul 20.00 คุณเสาวนีย ์ พริกสด แช่แข็ง 60.00 Sarinpat Meeyen 20.00 คุณมาลี (ขายน�าด้วย) ้ กระเป๋าถือ เสือผ้า ้ 50.00 Lamai - David K. Bowden 20.00 คุณราณี Anderson (ไม่ได้มาขาย) เสือผ้า ดอกไม้ ้ 50.00 Hirunya Niyomphol 10.00
  • 55. แสงธรรม 52 Saeng Dhamma Thai Royal Embassy 50.00 รายนามผู้ร่วมบริจาคสร้างอาคาร 80 ปี หลวงตาชี คุณทรงศักดิ์ นิยมคุณ 50.00 คุณกบ Thai Market 50.00EASTLAND FOOD CORPORATION OPERATING / RPYROLL 6,000.00 Kosa-Sunipa Kaotira 50.00Pinthong Ghaffarian คุณแม่กาญจนา เกาฏีระ 1,000.00 Pona Saehan 50.00Kularp Parchit 500.00 Somsong Hoskin 50.00 คุณวุฒิ เปรมวัต 50.00 Keith McDaniel 50.00 รายนามผู้บริจาคบ�ารุงวารสารแสงธรรม Henry J. Stone 50.00 Chantana P. Bishop 50.00A-Tech Heating and Air Conditioning 100.00 Fay Paul 50.00 David C. Brown 50.00 Niti Crupiti 50.00 คณะผู้ปฏิบัติธรรมเดือนเมษายน 47.00Boon PC.com 50.00 Pongdao Premrote/Varaporn 40.00 คุณแม่บัวไหล สมประสิทธิ์ 20.00 คณะนักเรียนโครงการ Work and Travel 2011 Great Wolflodge 35.00 ขายอาหารวันอาทิตย์ 30.00 N. Prisaengpetch 25.00 รายนามผู้บริจาคท�าบุญทั่วไป Pranee Teptarakun 25.00 Pornpan Prangkham 25.00ตู้บริจาคห้องหลวงพ่อด�า 1,316.00 Sunil - Indira Weerakkody 25.00 ตู้บริจาคบนโบสถ์ 1,149.00 Prabhassara R. Agkrasa 25.00 Richard-Narttaya Tinker (ท�าบุญอุทิศแด่คุณแม่) 1,250.00 คุณวันทนี เนตระกูล 20.00Pantipa Thanaporn 500.00 Pratumrat 20.00 คณะผู้ปกครองญาติโยมวัดไทยฯ (ซ่อมห้องน�้าหญิงใต้โบสถ์) 431.00 Sumana Suansilppongse 20.00 Brenda C. Johnson 398.00 S. Tangtrongwanit 20.00กองทุนพระสงฆ์อาพาธ ณ ส�านักงานวัดไทยฯ 335.00 JANEJIT MC. GUIREC 20.00 Dermsri Khimsuksri 300.00 Lymaya 20.00 Mr. Wichit Hirankit 250.00 Vanida Soontornpitugs 20.00กัณฑ์เทศน์พระสุริยา เตชวโร 4/24/2011 246.00 Suradej Panngean 20.00ขายของวันอาทิตย์ 230.00 Jutaluck Dulsaeng 20.00กัณฑ์เทศน์พระมหาค�าตัล พุทฺธงฺกุโร 220.30 ครอบครัวเร็ดดิ้ง 20.00 Wittaya Charoenpol 200.00 คุณไพศาล พัชรี ซารีนา ศรีรัตนาภิรมย์ 20.00 คุณบุญเสริม งามสอาด 200.00 Soontree Volarath 10.00Bangkok Wok Resturant (PA) 200.00 Nittaya Sakulkoo 10.00ขายอาหารวันอาทิตย์ 170.00 Sukunya Kelly 5.00NY Dhammaram Temple คณะท�าบุญ 9 วัด 156.00 Haruld Morris 5.00คณะผู้ปฏิบัติธรรมบ้านคุณโม (ยืมโต๊ะ - เก้าอี้) 150.00 กลุ่มพนักงานการไฟฟ้า 147.00 กลุ่มพลังบุญ 144.00 รายนามผูเ้ ป็นเจ้าภาพดอกไม้วนสงกรานต์ ัคณะถวายน�้าดื่มประจ�าเดือน รายชื่อในแสงธรรม 120.00 Thipasorn Phutlawong 100.00 กลุ่มพลังบุญ เจ้าภาพดอกไม้ วันสงกรานต์ มีรายชื่อดังนี้ 370.00Kosa-Sunipa Kaotira 100.00 คุณณัฐฐา พงษ์รูป 100.00Juntima Jirachertchoowong 100.00 Mr. & Mrs. Bharyaguhtra 51.00Mary Ann Allin 100.00 Mr. Sukree-Vilailaksana Agkrasa 51.00Kongporn Kunchai 100.00Samorn - Tippasorn Namsawat 100.00 คุณธนิดา คุณชัยกร พงษ์กิจการุณ 51.00Pattarapong Sebamonpimol 100.00 คุณสัมพันธ์ คุณนารี คุณพรรณนา เอี่ยมเหล็ก 51.00คุณนกและเพื่อนๆ น�้า ไฟ แก๊ส 100.00 คุณเฉลิมศักดิ์ คุณธีรตา วายวานนท์ 51.00Thai Student Ass. 2011 Uni. Of MD College Park 100.00 คุณปทุม วันเปลี่ยนสี 51.00Sanit - คุณพนมรัตน์ Mookkung 60.00 Pranee – Narongchai Roongsettee 51.00ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม MD กองทุนสงฆ์อาพาธ 60.00Cathy Nagle 60.00 N. Praisaengpetch 51.00Charintorn Sounrat 50.00 N.Praisaengpetch Offer Money Counting Machine 134.48
  • 56. แสงธรรม 53 Saeng Dhamma รายนามผู้บริจาคออมบุญประจำาปี 2554Vunchai-Nipan Pringphayune 400.00 Sasima-Songsri Nirapathama 120.00Anya Kanon 310.00 Pramuan Dhaveechot 120.00คุณแม่ประจวบ ภังคสังข์ 300.00 William-Kingkeaw May DL 120.00Jindarat Rattanakul 240.00 Supannee Sattawatrakul 120.00Chaweewan Pananon 200.00 Peter Gosak , Thai Market 120.00Pannee Kasemphantai 150.00 Saranya-Smit Kulwatno 120.00Angkhana Thaweechot 140.00 Prabhasri Durasavin 60.00คุณชัยรัตน์ จารุพนธุ์ ชัชวาลย์ ทรัพย์เกษม ั 140.00 Alyssa Pouvarunumkoah 40.00Rachanee-Kolavit Rapeepun 120.00Boondee Marnadee 120.00 ขอเรียนเชิญทุกท่านร่วมท�าบุญ ออมบุญประจ�าปี ปีละ 120 เหรียญ หรือตามแต่ศรัทธา ขออนุโมทนาบุญแด่ทุกๆ ท่าน มา ณ โอกาสนี้ด้วย รายนามเจ้าภาพถวายภัตตาหารเช้าประจำาวันจันทร์ คุณจิรา นาวินทรานนท์, คุณวณี ฤทธิ์ถาวร, คุณเมธินี แย้มเพกา, คุณวนิดา สุนทรพิทักษ์ คุณดวงพร เทียบทอง, คุณวัชรี, คุณวราลี-คุณลองรัก ภูศรีวันอังคาร วันอังคารที่ ๑ ของเดือน คุณนุสรา คุณนาคินทร์ พึ่งพร/คุณจิตรา จันทร์แดง/คุณชินซิว วันอังคารที่ ๒ ของเดือน ครอบครัว รุสตานนท์ โดยคุณยายซูเฮียง, ครอบครัว อมรกิจวานิช ิ ่ โดยคุณจินดา,คุณน้อย-อิว-พีท-กอล์ฟ-พงษ์,คุณป้อม-คุณประพจน์ คุณวงศ์ ๋ วันอังคารที่ ๓ ของเดือน คุณกุลชลี คุณป้านันท์ โตตามวัย วันอังคารที่ ๔ ของเดือน คุณกุลชาติ คุณกัญญา สว่างโรจน์ / คุณจิตรา จันทร์แดง / ครอบครัวเอี่ยมเหล็กวันพุธ คุณเพชร, คุณพัชรา, คุณเมย์, David, คุณบุญเลิง, คุณวนิดา, คุณยุพิน,คุณพยุง-คุณจินตนา งามสอาด, คุณป้าเสริม งามสอาด, คุณอัน ร้าน Thai Market พร้อมคณะวันพฤหัสบดี คุณยุพิน เลาหพันธ์ุ ร้าน BANGKOK GARDEN : 301-951-0670วันศุกร์ คุณป้านิด มาแตง ป้าน้อย Ruan Thai Rest. 301-942-0075 ป้าบุญเสริมวันเสาร์ คุณมาลิน(เต้น) คุณลิลลี,่ คุณธิตวฒน์, คุณเชอรี,่ คุณสุกานดา บุพพานนท์ คุณบรรจง พวงใหญ่ ี ิัวันอาทิตย์ คุณนก, คุณกุหลาบ, คุณชูนนทร์-Mr.Duwayne Engelhart, ครอบครัววิรยะ, ครอบครัวตังตรงวานิช ิ ิ ้ ครอบครัวสิทธิอ่วม, คุณนุกูล คุณบรรจง, คุณวาสนา น้อยวัน, คุณกษิมา, คุณหลีหมายเหตุ: ขออนุโมทนาพิเศษแด่ คุณผกา คุณวณี, คุณเมธิน,ี คุณจิรา, คุณวนิดา, คุณเล็ก, คุณแต๋ว ป้านิด ป้าน้อย คุณไก่ คุณพนมรัตน์ มุขกัง คุณวิทย์-คุณณัฐ และท่านอื่นๆ ที่มาทำาอาหารถวายพระ ภิกษุสงฆ์ ในวันที่เจ้าภาพหลักมาถวายไม่ได้ หากชื่อ - สกุล ไม่ถูกต้อง กรุณาแจ้งได้ที่พระสงฆ์วัดไทยฯ ดี.ซี. ทุกเวลา
  • 57. แสงธรรม 54 Saeng Dhamma รายนามเจ้าภาพถวายภัตตาหารเพล / Lunch ประจำาเดือนพฤษภาคม (May, 2011)1 (Sun) คุณอรพรรณ ดีวอย ท�ำบุญอุทิศให้คณพ่อ-คุณแม่ และสำมี ถวายภัตตาหารเพลทีวด ุ ่ั2 (Mon) คุณแม่รำไพ คุณแม่แปง คุณแม่จมศรี คุณสุภำ คุณชูศรี คุณแสงทอง คุณศรสมใจ ถวายเพลทีวด � ู ่ั3 (Tue) คุณแม่สจิตร แมคคอร์มิค คุณสมร-คุณทิพสร พุทธวงศ์ พร้อมคณะ ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ุ ่ั4 (Wed) คุณสุวิมล รำมโกมุท - พญ. บุญน�ำ แบล็คเวลล์ - คุณอัชฌำ หว่อง ถวายภัตตาหารเพลทีราน ่้5 (Thu) สนง.ผูช่วยทูตฝ่ ำยพำณิชย์ สนง. ฝ่ ำยวิทยำศำสตร์ฯ สนง.ฝ่ ำยกำรเมือง ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ้ ่ั6 (Fri) TONO SUSHI โดยคุณเอก และพนักงำน ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีราน ่้7 (Sat) กลุ่มพลังศรัทธำ ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ่ั8 (Sun) คณะผูปกครอง “09” โดยคุณเกียว-คุณแหม่ม-คุณหมู-คุณปลำ-คุณติ๊-คุณติ๋ว-คุณจินดำ-คุณหนึ่ ง ถวายเพลทีวด ้ ่ั9 (Mon) ร้ำน THAI DERM RESTAURANT ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีราน ่้10 (Tue) BANGKOK DELIGHT RESTAURANT ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีราน ่้11 (Wed) ชมรม “รวมน�้ำใจ” โดย มล. เพียงทอง ท. เมฆมงคล ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ่ั12 (Thu) คุณแม่อ้ย บัวไหล - คุณน�้ำอ้อย - คุณน�้ำหวำน สมประสิทธ์ ิ ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ุ ่ั13 (Fri) BANGKOK GARDEN RESTAURANT โดยคุณยุพิน เลำหพันธุ์ ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีราน ่้14 (Sat) คุณพวงทิพย์ อิถรัชด์ และเพื่อน ท�ำบุญบังสุกลรวมญำติ ถวายภัตตาหารเพลทีวด ุ ่ั15 (Sun) ขอเชิญพุทธศำสนิกชนร่วมท�ำบุญตักบำตร ฟังพระธรรมเทศนำ เนื่ องในวันวิสำขบูชำ โดยพร้อมเพรียงกัน16 (Mon) คุณแต๋ว-ดอน คุณอุไร คุณติ๋ว ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ่ั17 (Tue) คณะผูปกครองนักเรียน 2552 โดยคุณแขก-กระแต-ดำว-ภำ-น้อย-ถำ-จูมศรี-แสงทอง-อุย และคณะ ถวายเพลทีวด ้ ้ ่ั18 (Wed) นพ. อรุณ - คุณสุมนำ - คุณอนงค์ สวนศิลป์ พงศ์ ท�ำบุญ 50 วัน อุทิศให้คณพ่อ ถวายภัตตาหารเพลทีวด ุ ่ั19 (Thu) ว่ำง20 (Fri) สนง. ผูช่วยทูตฝ่ ำยทหำรเรือ / ทหำรอำกำศ ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ้ ่ั21 (Sat) กลุ่มพลังบุญ ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ่ั22 (Sun) น้ องแทมมี่ ปรุงธัญญะพฤกษ์ และน้ องแบงค์ วิริยะ ท�ำบุญเนื่ องในวันคล้ำยวันเกิด ถวายภัตตาหารเพลทีวด ่ั23 (Mon) สนง.เศรษฐกิจกำรคลัง, สนง. ก.พ., สนง. เกษตร ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ่ั24 (Tue) คุณเสริมศักด์ ิ - คุณวันทนี ย์ รุจิเรข NSC CAFETERIA ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีราน ่้25 (Wed) คุณกำรุญรัตน์ และคุณอุไรวรรณ พร้อมด้วยคณะพยำบำลบัลติมอร์ ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ่ั26 (Thu) ว่ำง27 (Fri) สนง.ผูช่วยทูตฝ่ ำยทหำรบก ท�าบุญถวายภัตตาหารเพลทีวด ้ ่ั28 (Sat) ว่ำง29 (Sun) คุณวรชัย - คุณกัญญภัทร กลึงโพธ์ ิ ท�ำบุญ 100 วัน อุทิศให้คณแม่ทองพูน กลึงโพธ์ ิ ถวายภัตตาหารเพลทีวด ุ ่ั30 (Mon) ว่ำง31 (Tue) ว่ำง ท่านที่ต้องการเป็นเจ้าภาพ หรือถ้ามีปัญหาขัดข้อง กรุณาแจ้งให้ทางวัดทราบด้วย โทร. 301-871-8660-1 อันนะโท พะละโท โหติ วัตถะโท โหติ วัณณะโท ยานะโท สุขะโท โหติ ทีปะโท โหติ จักขุโท ผู้ให้ข้าวชื่อว่าให้ก�าลัง ผู้ให้ผ้าชื่อว่าให้ผิวพรรณ ผู้ให้ยานพาหนะ ชื่อว่าให้ความสุข ผู้ให้ประทีปชื่อว่าให้จักษุ
  • 58. แสงธรรม 62 Saeng Dhamma ขอเชิญพุทธศาสนิกชนร่วมทำาบุญ ณ วัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. ๑๔-๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๔ วันวิสาขบูชา วันเพ็ญเดือน ๖ (ขึน ๑๕ ค�าเดือน ๖) เป็นวันส�าคัญทางพระพุทธศาสนาวันหนึง ซึงองค์สมเด็จพระสัมมา ้ ่ ่ ่สัมพุทธเจ้า ทรงประสูติ ณ วันขึ้น ๑๕ ค�่าเดือน ๖ เมื่อประมาณ ๘๐ ปี ก่อนพุทธกาลหรือก่อนพุทธศักราช ๘๐ ปี เมื่อพระชนมายุได้ ๒๙ พรรษา ได้เสด็จออกบรรพชาเพื่อแสวงหาสัจธรรม และได้ตรัสรู้ในวันขึ้น ๑๕ ค�่าเดือน ๖ ขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุได้ ๓๕ พรรษา พระองค์ทรงใช้เวลาเผยแผ่สัจธรรมให้แก่ศาสนิกชนมานานจนกระทั่งมีพระชนมายุได้ ๘๐ พรรษา จึงเสด็จดับขันธปรินิพพาน ในวันขึ้น ๑๕ ค�่า เดือน ๖ หรือ วันเพ็ญเดือน ๖ ดังนั้น วันขึ้น ๑๕ ค�่าเดือน ๖ ของทุก ๆ ปี จึงถือว่าเป็นวันคล้ายวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เรียกว่า “วันวิสาขบูชา” วันวิสาขบูชาปี ๒๕๕๔ ได้เวียนมาบรรจบครบรอบอีกครั้งหนึ่ง เพื่อให้พุทธศาสนิกชนได้มีโอกาส ท�าบุญ ท�ากุศล ในวันส�าคัญของพระพุทธศาสนาโดยทัวกัน ทางวัดจึงได้จดงานท�าบุญ “วันวิสาขบูชา” ขึนในวันอาทิตย์ ที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๔ ่ ั ้โดยมีก�าหนดการดังนี้ กำ�หนดก�รวันเสาร์ที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๔ เวลา ๐๙.๐๐ น. สวดมนต์ท�าวัตรเช้า, สมาทานศีล, ปฏิบัติธรรมเจริญจิตตภาวนาตลอดวัน เวลา ๑๘.๐๐ น. สวดมนต์ท�าวัตรเย็น, ฟังธรรม, สนทนาธรรม, แผ่เมตตาจิตวันอาทิตย์ที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๔ เวลา ๐๖.๐๐ น. ท�าวัตรสวดมนต์เช้า เวลา ๐๗.๐๐ น. ถวายภัตตาหารเช้า เวลา ๐๙.๐๐ น. พิธีอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุลงประดิษฐาน ณ ซุ้มพิธี และสรงน�้า เวลา ๑๐.๐๐ น. พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์ เวลา ๑๐.๓๐ น. พุทธศาสนิกชนร่วมกันตักบาตรพระสงฆ์ ๙ รูป เวลา ๑๑.๐๐ น. ถวายภัตตาหารเพลแด่พระสงฆ์ เวลา ๑๑.๓๐ น. พุทธศาสนิกชนรับประทานอาหารร่วมกัน เวลา ๑๒.๓๐ น. ประกอบพิธีบูชาพระรัตนตรัย, ฟังพระธรรมเทศนา ๑ กัณฑ์, พระสงฆ์อนุโมทนา, กล่าวค�าถวายดอกไม้ธูปเทียน เวียนเทียน เป็นเสร็จพิธี จึงขอเชิญชวนท่านพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย ไปร่วมท�าบุญตักบาตร ถือศีล ฟังธรรม เวียนเทียน เพื่อเป็นพุทธบูชา ตามวัน เวลา ดังกล่าว โดยพร้อมเพรียงกัน ขออนุโมทนาบุญมา ณ โอกาสนี้ วัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. โทร. 301-871-8660-1
  • 59. ศีลธรรมกลับมาเถิด ¾Ø·¸·ÒÊÀÔ¡¢Ø  กลับมาเถิด ศีลธรรมกลับมาเถิด กำลังเกิด ภัยร้าย อันใหญ่หลวง แก่สตว์โลก ทั่วถิ่น จักรวาลปวง ั น่าเป็นห่วง ความพินาศ ฉกาจเกิน กลับมาเถิด ศีลธรรมกลับมาเถิดในโลกเกิด กลียค อย่างฉุกเฉิน ุหลงวัตถุ บ้าคลัง เกินบังเอิญ ่มัวเพลิดเพลิน สิงกาลี มีกำลัง ่  กลับมาเถิด ศีลธรรม กลับมาเถิด ความเลวร้าย ลามเตลิด จวนหมดหวัง รีบกลับมา ทันเวลา พาพลัง มายับยัง ้ โลกไว้ ให้ทนกาลฯ ั  บทกลอนอันนี้ เป็นอุดมการณ์ในการเผยแพร่ธรรมของหลวงพ่อชีวานันทะ
  • 60. All are cordially invited to participate in the meditation programs and Buddhist activities at Wat Thai Washington, D.C. Temple Objectives 1. To promote Buddhist activities. 2. To foster Thai culture and traditions. 3. To inform the public of the monastery’s activities. 4. To maintain and promote brotherhood/sisterhood. 5. To provide a public relations center for Buddhists living in the United States. 6. To promote spiritual development and positive thinking. 7. to help acquire and inner peace. 8. Wat Thai Washington, D.C. temple is non political. Activity Day Time1. Chanting Daily Morning and 6:00 - 6:45 A.M. Evening 6:00 - 6:45 P.M.2. Dhamma Talk and Every Saturday 2:30 - 4:30 P.M. Meditation (in Thai)3. Meditation and Dhamma Discussion (in Thai) Every Sunday 7:00 - 9:00 A.M.4. Meditation and Dhamma Discussion (in English) Every Sunday 6:00 - 8:00 P.M.5. Thai Language Classes Every Tuesday or Thursday 7:30 - 9:00 P.M.6. Yoga - Meditation Every Friday 7:30 - 9:00 P.M.7. Thai Music Class Every Saturday 10:00 - 4:00 P.M.8. Thai Dance Class Every Saturday 2:00 - 4:00 P.M.9. Buddhist Sunday School Every Sunday 12:45 - 3:30 P.M. All activities will be held at the upper or lower level of the main temple. For further information please contact Wat Thai Washington, D.C. Temple. Tel. (301)871-8660, (301)871-8661 Fax. (301)871-5007 E-mail: watthaidc@hotmail.com, URL. www.watthaidc.org